வாயுபுராணம்

பாலுகிஃ காமஹாநிஶ்ச ஜைமிநிர்லோமகாயிநஃ। கண்டஶ்ச கோலஹஶ்சைவ ஷடேதே லாங்கலாஃ ஸ்ம்ரு'தாஃ। ஏதே லாங்கலிநஃ ஶிஷ்யாஃ ஸம்ஹிதா யைஃ ப்ரஸாதிதாஃ ।। ௬௧.

பாலுகி, காமஹானி, ஜைமினி, லோமகாயினன், கண்டன், கோலஹன்—இவர்கள் ஆறு பேரும் லாங்கலர்கள் என்று அறியப்படுகிறார்கள்; இவர்கள் லாங்கலியின் மாணவர்கள், இவர்களால் சங்கீதங்கள் நிறுவப்பட்டன.

ததோ ஹிரண்யநாபஸ்ய க்ரு'தஶிஷ்யோ ந்ரு'பாத்மஜஃ । ஸோऽகரோச்ச சதுர்விம்ஶத்ஸம்ஹிதா த்விபதாம் வரஃ । ப்ரோவாச சைவ ஶிஷ்யேப்யோ யேப்யஸ்தாம்ஶ்ச நிபோதத ।। ௬௧.

அதன்பின் ஹிரண்யநாபனின் மகனும் இளவரசனுமான க்ருதன் இருபத்து நான்கு சங்கீதங்களை உருவாக்கி, அவற்றை தனது மாணவர்களுக்கு கற்றுக்கொடுத்தான்; இப்போது அவர்களின் பெயர்களைக் கேளுங்கள்.

ராடஶ்ச மஹவீர்யஶ்ச பஞ்சமோ வாஹநஸ்ததா। தாலகஃ பாண்டகஶ்சைஷ காலிகோ ராஜிகஸ்ததா। கௌதமஶ்சாஜபஸ்தஶ்ச ஸோமராஜாபதத்ததஃ ।। ௬௧.

ராகன், மகாவீர்யன், பஞ்சமன், வாகனன், தாளகன், பாண்டகன், காலிகா, ராஜிகன், கவுதமன், அஜபஸ்தன், சோமராஜன்—இவர்கள் அவனுடைய மாணவர்கள்.

ப்ரு'ஷ்டக்நஃ பரிக்ரு'ஷ்டஶ்ச உலூகலக ஏவ ச। யவீயஸஶ்ச வைஶாலோ அம்குலீயஶ்ச கௌஶிகஃ ।। ௬௧.

பிருஷ்டக்னன், பரிகிருஷ்டன், உலூகலகன், யவீயஸன், வைசாலன், அங்குலியன், கௌசிகன் என்றே இவர்கள்.

ஸாலிமஞ்ஜரிஸத்யஶ்ச காபீயஃ காநிகஶ்ச யஃ। பராஶரஶ்ச தர்மாத்மா இதி க்ராந்தாஸ்து ஸாமகாஃ ।। ௬௧.

சாலிமஞ்சரிசத்யன், காபீயன், காணிகன் மற்றும் தர்மத்துடன் வாழ்ந்த பராசரன்—இவர்கள் எல்லாம் பாடும் சாமகர்கள்.

ஸாமகாநாந்து ஸர்வேஷாம் ஶ்ரேஷ்டௌ த்வௌ து ப்ரகீர்த்திதௌ। பௌஷ்யஞ்ஜிஶ்ச க்ரு'திஶ்சைவ ஸம்ஹிதாநாம் விகல்பகௌ ।। ௬௧.

அனைத்து சாமகர்களிலும் சிறந்தவர்களாக இரண்டு பேர் குறிப்பிடப்படுகிறார்கள்: பௌஷ்யாஞ்சி மற்றும் க்ருதி. இவர்கள் சம்ஹிதைகளை அமைத்தவர்கள்.

அதர்வாணம் த்விதா க்ரு'த்வா ஸுமந்துரததத் த்விஜாஃ । கபந்தாய புநஃ க்ரு'த்ஸ்ரம் ஸ ச வித்யாத்யதாக்ரமம் ।। ௬௧.

சுமந்து, அதர்வ வேதத்தை இரண்டு பகுதிகளாகப் பிரித்து, அதை இருமுறை பிறந்தவர்களுக்கு அளித்தார்; பிறகு, முழுவதும் முறையுடன் கபந்தனுக்கும் அறிவையும் கொடுத்தார்.

கபந்தஸ்து த்விதா க்ரு'த்வா பத்யாயைகம் புநர்ததௌ। த்விதீயம் வேதஸ்பர்ஶாய ஸ சதுர்த்தாகரோத் புநஃ ।। ௬௧.

கபந்தன் அதை இரண்டாகப் பிரித்து, ஒரு பகுதியை மீண்டும் பாத்யனுக்குக் கொடுத்தான்; மற்றொன்றை வேதத்தைப் படிப்பதற்காக நான்கு பகுதிகளாகப் பிரித்தான்.

மோதோ ப்ரஹ்மபலஶ்சைவ பிப்பலாதஸ்ததைவ ச। ஶௌகாயநிஶ்ச தர்மஜ்ஞஶ்சதுர்தஸ்தபநஃ ஸ்ம்ரு'தஃ।? வேதஸ்பர்ஶஸ்ய சத்வாரஃ ஶிஷ்யாஸ்த்வேதே த்ரு'டவ்ரதாஃ ।। ௬௧.

மோதன், பிரஹ்மபலன், பிப்பலாதன், தர்மத்தை அறிந்த சௌகாயனன், நான்காவது தபனன்—இவர்கள் நான்கு பேரும் வேதஸ்பர்ஷனின் உறுதியான மாணவர்கள்.

புநஶ்ச த்ரிவிதம் வித்தி பத்யாநாம் பேதமுத்தமம்। ஜாஜலிஃ குமுதாதிஶ்ச த்ரு'தீயஃ ஶௌநகஃ ஸ்ம்ரு'தஃ ।। ௬௧.

மீண்டும், பாத்யனின் மரபில் மூன்று பிரிவுகள் உண்டு என்பதை அறிந்து கொள்: ஜாஜலி, குமுதன் மற்றும் மற்றவர்கள், மூன்றாவது ஷௌணகன் என்று கூறப்படுகிறார்.

ஶௌநகஸ்து த்விதா க்ரு'த்வா ததாவேகந்து பப்ரவே। த்விதீயாம் ஸம்ஹிதாம் தீமாந்ஸைந்தவாயநஸம்ஜ்ஞிதே ।। ௬௧.

ஷௌணகன் அதை இரண்டாகப் பிரித்து, ஒரு பகுதியை பப்ரவனுக்குக் கொடுத்தான்; மற்றொரு சம்ஹிதையை அறிவுள்ளவன் சைந்தவாயனனுக்குக் கொடுத்தான்.

ஸைந்தவோ முஞ்ஜகேஶாய பிந்நா ஸா ச த்விதா புநஃ। நக்ஷத்ர கல்போ வைதாநஸ்த்ரு'தீயஃ ஸம்ஹிதாநிதிஃ। சதுர்தோऽங்கிரஸஃ கல்பஃ ஶாந்திகல்பஶ்ச பஞ்சமஃ ।। ௬௧.

சைந்தவன் அதை முன்ஜகேசனுக்குக் கொடுத்தான்; அது மீண்டும் இரண்டாகப் பிரிக்கப்பட்டது. நக்ஷத்ரகல்பம், வைதானம், மூன்றாவது சம்ஹிதாநிதி, நான்காவது அங்கிரஸின் கல்பம், ஐந்தாவது ஷாந்திகல்பம்.

ஶ்ரேஷ்டஸ்த்வதர்வணோ ஹ்யேதே ஸம்ஹிதாநாம் விகல்பநாஃ। ஷட்ஶஃ க்ரு'த்வா மயாப்யுக்தம் புராணம்ரு'ஷிஸத்தமாஃ ।। ௬௧.

இவை எல்லாம் அதர்வண சம்ஹிதைகளில் சிறந்த பிரிவுகள்; ஆறு வகைகளாக அமைத்து, புராணத்தையும் நான் கூறியுள்ளேன், முனிவர்களே.

ஆத்ரேயஃ ஸுமதிர்தீமாந்காஶ்யபோ ஹ்யக்ரு'தவ்ரணஃ। பாரத்வாஜோऽக்நிவர்சாஶ்ச வஸிஷ்டோ மித்ரயுஶ்ச யஃ । ஸாவர்ணிஃ ஸோமதத்திஸ்து ஸுஶர்மா ஶாம்ஶபாயநஃ ।। ௬௧.

ஆத்ரேயன், புத்திசாலியான சுமதி, காச்யபன், அக்ருதவர்ணன், பாரத்வாஜன், அக்னிவர்ச்சன், வசிஷ்டன், மித்ரயு, சாவர்ணி, சோமதத்தன், சுசர்மா, ஷாம்ஷபாயனன்—

ஏதே ஶிஷ்யா மம ப்ரஹ்மந் புராணேஷு த்ரு'டவ்ரதாஃ। த்ரிபிஸ்திஸ்ரஃ க்ரு'தாஸ்திஸ்ரஃ ஸம்ஹிதாஃ புநரேவ ஹி ।। ௬௧.

இவர்கள் எல்லாம் எனது உறுதியான மாணவர்கள், பிராமணனே, புராணங்களில்; மூன்று பேரும் மூன்று சம்ஹிதைகளை உருவாக்கினர்.

காஶ்யபஃ ஸம்ஹிதாகர்த்தா ஸாவர்ணிஃ ஶாம்ஶபாயநஃ। ஸாமிகா ச சதுர்தீஸ்யாத்ஸா சைஷா பூர்வஸம்ஹிதா ।। ௬௧.

காச்யபன், சாவர்ணி, ஷாம்ஷபாயனன், சாமிகா—இவர்கள் சம்ஹிதைகளைச் செய்தவர்கள்; இது பழைய சம்ஹிதை.

ஸர்வாஸ்தா ஹி சதுஷ்பாதாஃ ஸர்வாஶ்சைகார்தவாசிகாஃ। பாடாந்தரே ப்ரு'தக்பூதா வேதஶாகா யதா ததா। சதுஃஸாஹஸ்ரிகாஃ ஸர்வாஃ ஶாம்ஶபாயநிகாம்ரு'தே ।। ௬௧.

இவை அனைத்தும் நான்கு பகுதிகளாகவும், ஒரே பொருளைச் சொல்வதாகவும் உள்ளன; வேறு பாட்டுகளில் வேறுபட்டவை, வேதத்தின் கிளைகள் போல; அனைத்தும் நான்கு ஆயிரம் பாடல்களுடன், ஷாம்ஷபாயனிகா தவிர.

லோமஹர்ஷணிகா மூலாஸ்ததஃ காஶ்யபிகாஃ பராஃ। ஸாவர்ணிகாஸ்த்ரு'தீயாஸ்தா யஜுர்வாக்யார்தபண்டிதாஃ ।। ௬௧.

லோமஹர்ஷணிகா என்பது மூலமாகும், அதன்பின் காச்யபிகா, மூன்றாவது சாவர்ணிகா, இவர்கள் யஜுர்வேதத்தின் பொருளில் தேர்ந்தவர்கள்.

ஶாம்ஶபாயநிகாஶ்சாந்யா நோதநார்தவிபூஷிதாஃ । ஸஹஸ்ராணி ரு'சாமஷ்டௌ ஷட்ஶதாநி ததைவ ச ।। ௬௧.

மற்ற ஷாம்ஷபாயனிகாக்கள் விதிகளின் பொருளால் அலங்கரிக்கப்பட்டவை; எட்டு ஆயிரத்து ஆறு நூறு ரிக் பாடல்கள் உள்ளன.

ஏதாஃ பஞசதஶாந்யாஶ்ச தஶாந்யா தஶபிஸ்ததா। வாலகில்யாஃ ஸமப்ரைகாஃ (ஷாஃ) ஸஸாவர்ணாஃ ப்ரகீர்திதாஃ ।। ௬௧.

இவை பதினைந்து வேறு, மேலும் பத்து; வாலகில்யர்கள், சமப்ரைக்கள், சாவர்ணருடன் கூடியவர்கள் என்று கூறப்படுகின்றனர்.

அஷ்டௌ ஸாமஸஹஸ்ராணி ஸாமாநி ச சதுர்த்தஶ। ஆரண்யகம் ஸஹோமஞ்ச ஏதாத்காயந்தி ஸாமகாஃ ।। ௬௧.

எட்டு ஆயிரம் சாம பாடல்கள் மற்றும் பதினான்கு சாமங்கள்; ஆரண்யகம், ஹோமாஞ்சம்—இவை அனைத்தையும் சாமகர்கள் பாடுகிறார்கள்.

த்வாதஶைவ ஸஹஸ்ராணி சந்த ஆத்வர்யவம் ஸ்ம்ரு'தம்। யஜுஷாம் ப்ராஹ்மணாநாஞ்ச யதா வ்யாஸோ வ்யகல்பயத் ।। ௬௧.

வியாசர் ஏற்படுத்திய யஜுர்வேத பிராமணங்களுக்காக, ஆத்வர்யவம் எனப்படும் யஜுர்வேதத்தில் பன்னிரண்டு ஆயிரம் பாடல்கள் உள்ளன என்று நினைவில் வைத்துள்ளனர்.

ஸக்ராம்யாரண்யகந்தத்ஸ்யாத்ஸமந்த்ரகரணம் ததா। அதஃ பரம் கதாநாந்து பூர்வா இதி விஶேஷணம் ।। ௬௧.

இதில் ஊரிலும் காடிலும் உள்ள பிரிவுகள், மந்திரங்களும் கிரியைகளும் அடங்கும்; இதைத் தவிர, பழைய கதைகள் தனித்துவமாக குறிப்பிடப்பட்டுள்ளன.

க்ராம்யாரண்யம் ஸமந்த்ரஞ்ச ரு'க்ப்ராஹ்மணயஜுஃ ஸ்ம்ரு'தம்। ததா ஹாரித்ரவீயாணாம் கிலாந்யுபகிலாநி ச। ததைவ தைத்திரீயாணாம் பரக்ஷுத்ரா இதி ஸ்ம்ரு'தம் ।। ௬௧.

ஊர், காடு, மந்திரம் ஆகியவை ரிக், பிராமணம், யஜுர் வேதங்களுக்கு ஏற்கப்பட்டவை; அதுபோல் ஹாரித்ரவியர்களின் கிலங்கள், உபகிலங்கள், மற்றும் தைத்திரீயர்களின் சிறுபிரிவுகளும் ஏற்கப்பட்டுள்ளன.

த்வே ஸஹஸ்ரே ஶதந்யூநே வேதே வாஜஸநேயகே। ரு'க்கணஃ பரி ஸம்க்யாதோ ப்ராஹ்மணந்து சதுர்குணம் ।। ௬௧.

வாஜசனேயி வேதத்தில் இரண்டாயிரம் குறைந்த நூறு பாடல்கள் உள்ளன; ரிக் வேதக் குழுவும் இவ்வாறு எண்ணப்படுகிறது, பிராமணம் அதற்கு நான்கு மடங்கு அதிகம்.

அஷ்டௌ ஸஹஸ்ராணி ஶதாநி சாஷ்டௌ அஶீதிரந்யாந்யதிகஶ்ச பாதஃ। ஏதத்ப்ரமாணம் யஜுஷாம்ரு'சாஞ்ச ஸஶுக்ரியம் ஸாகில யாஜ்ஞவல்க்யம் ।। ௬௧.

எட்டு ஆயிரம் எட்டு நூறு பாடல்கள், மேலும் சிறிது பகுதி கூட, யஜுர் மற்றும் ரிக் வேதங்களின் அளவாகும்; இதில் சுக்ரியமும் யாஜ்ஞவல்க்ய பிரிவுகளும் அடங்கும்.

ததா சரணவித்யாநாம் ப்ரமாணம் ஸம்ஹிதாம் ஶ்ர்ரு'ணு। ஷட்ஸாஹஸ்ரம்ரு'சாமுக்தம்ரு'சஃ ஷட்விம்ஶதிஃ புநஃ । ஏதாவததிகம் தேஷாம் யஜுஃ காமம் விவக்ஷதி ।। ௬௧.

இப்போது பல்வேறு பாடசாலைகளின் சங்கீதைகளின் அளவை கேள்: ஆறு ஆயிரம் ரிக் பாடல்கள் கூறப்பட்டுள்ளன, மேலும் இருபத்து ஆறு கூட; இதுதான் யஜுர் வேதம் விரும்பும் அதிகமான பகுதி.

ஏகாதஶ ஸஹஸ்ராணி தஶ சாந்யா தஶோத்தராஃ । ரு'சாந்தஶ ஸஹஸ்ராணி அஶீதித்ரிஶதாநி ச ।। ௬௧.

பதினொன்று ஆயிரம், மேலும் பத்து, மேலும் பத்து சேர்த்து; பத்து ஆயிரம் ரிக் பாடல்கள், மேலும் மூன்று நூறு எண்பது சேர்த்து உள்ளன.

ஸஹஸ்ரமேகம் மந்த்ராணாம்ரு'சாமுக்தம் ப்ரமாணதஃ। ஏதாவத்ப்ரு'குவிஸ்தாரமந்யச்சாதர்விகம் பஹு ।। ௬௧.

ரிக் வேத மந்திரங்களில் ஆயிரம் பாடல்கள் அளவாகக் கூறப்பட்டுள்ளன; இது ப்ருகு மரபின் பரப்பாகும், அதர்வண வேதம் இன்னும் அதிகம்.