வாயுபுராணம்

தஸ்ய ஶிஷ்யோ பவேத்தீமாந்பௌஷ்யஞ்ஜீ த்விஜஸத்தமாஃ। ஹிரண்யநாபஃ கௌஶிக்யௌ த்விதீயோऽபூந்நராதிபஃ ।। ௬௧.

சிறந்த பிராமணர்களே, அவனுடைய மாணவர் புத்திசாலியான பௌஷ்யஞ்சி; இரண்டாவது மாணவர், ஹிரண்யநாபன் கௌசிக்யன் என்ற அரசரின் மகன்.

அத்யாபயத்து பௌஷ்யஞ்ஜீ ஸஹஸ்ரார்த்தந்து ஸம்ஹிதாஃ। தேநாந்யோதீச்யஸாமாந்யாஃ ஶிஷ்யாஃ பௌஷ்யஞ்ஜிநஃ ஶுபாஃ ।। ௬௧.

பௌஷ்யஞ்சி ஆயிரத்தின் பாதி சங்கீதங்களை கற்றுக்கொடுத்தான்; அவனுடைய நல்ல மாணவர்கள் வடக்கு சாமவேதிகள் என்று அழைக்கப்பட்டார்கள்.

ஶதாநி பஞ்ச கௌஶிக்யஃ ஸம்ஹிதாநாஞ்ச வீர்யவாந்। ஶிஷ்யா ஹிரண்யநாபஸ்ய ஸ்ம்ரு'தாஸ்தே ப்ராச்யஸாமகாஃ ।। ௬௧.

வீரமான கௌசிக்யன் ஐந்நூறு சங்கீதங்களை கற்றுக்கொடுத்தான்; ஹிரண்யநாபனின் மாணவர்கள் கிழக்கு சாமவேதிகள் என்று அறியப்படுகிறார்கள்.

லோகாக்ஷீ குதுமிஶ்சைவ குஶீதீ லாங்கலிஸ்ததா। பௌஷ்யஞ்ஜிஶிஷ்யாஶ்சத்வாரஸ்தேஷாம் பேதாந்நிபோதத ।। ௬௧.

லோகாக்ஷி, குதுமி, குசீதி, லாங்கலி—இந்த நால்வரும் பௌஷ்யஞ்சி அவர்களின் மாணவர்கள்; இப்போது அவர்களுடைய பிரிவுகளை கேளுங்கள்.

ராணாயநீயஃ ஸ ஹி தண்டிபுத்ரஸ்தஸ்மாதந்யோ மூலசாரீ ஸுவித்வாந்। ஸகதிபுத்ரஃ ஸஹஸாத்யபுத்ர ஏதாந் பேதாந் வித்த லோகாக்ஷிணஸ்து ।। ௬௧.

ராணாயனீயன் (தண்டியின் மகன்), மற்றொருவர் மூலகாரி, சக்கதிபுத்திரன், சஹஸாத்யபுத்திரன்—இவர்கள் லோகாக்ஷியின் பிரிவுகள் என்று அறிந்து கொள்ளுங்கள்.

த்ரயஸ்து குதுமேஃ புத்ரா ஔரஸோ ரஸபாஸரஃ। பாகவித்திஶ்ச தேஜஸ்வீ த்ரிவிதாஃ கௌதுமாஃ ஸ்ம்ரு'தாஃ ।। ௬௧.

குதுமிக்கு மூன்று பிள்ளைகள்: ரசபாசரன், பாகவித்தி, மேலும் ஒளி நிறைந்தவர்; இவர்கள் மூவரும் கௌதுமர்களின் பிரிவுகள் என்று அறியப்படுகிறார்கள்.

ஶௌரித்யுஃ ஶ்ர்ரு'ங்கிபுத்ரஶ்சத்வாவேதௌ சரிதவ்ரதௌ। ராணாயநீயஃ ஸௌமித்ரிஃ ஸாமவேதவிஶாரதௌ ।। ௬௧.

சௌரித்யு, ஸ்ரிங்கிபுத்திரன், ராணாயனீயன் (சௌமித்ரி)—இவர்கள் இருவரும் நல்ல நடத்தை கொண்டவர்கள் மற்றும் சாமவேதத்தில் நிபுணர்கள்.

ப்ரோவாச ஸம்ஹிதாஸ்திஸ்ரஃ ஶ்ர்ரு'ங்கிபுத்ரோ மஹாதபாஃ। சைலஃ ப்ராசீநயோகஶ்ச ஸுராலஶ்ச த்விஜோத்தமாஃ ।। ௬௧.

மகா தவசியான ஸ்ரிங்கிபுத்திரன் மூன்று சங்கீதங்களை கற்றுக்கொடுத்தான்: சைலன், ப்ராசீனயோகன், சுராலன்; சிறந்த பிராமணர்களே, இவர்கள்.

ப்ரோவாச ஸம்ஹிதாஃ ஷட்து பாராஶர்யஸ்து கௌதுமஃ। ஆஸுராயணவைஶாக்யௌ வேதவ்ரு'த்தபராயணௌ ।। ௬௧.

கௌதுமரான பாராசரியன் ஆறு சங்கீதங்களை கற்றுக்கொடுத்தான்; ஆசுராயணன், வைசாக்யன்—இவர்கள் இருவரும் வேதத்தில் முழுமையாக ஈடுபட்டவர்கள்.

ப்ராசீநயோகபுத்ரஶ்ச புத்திமாம்ஶ்ச பதஞ்ஜலிஃ। கௌதுமஸ்ய து பேதாஸ்தே பாராஶர்யஸ்ய ஷட் ஸ்ம்ரு'தாஃ। லாங்கலிஃ ஶாலிஹோத்ரஶ்ச ஷட் ஷட் ப்ரோவாச ஸம்ஹிதாஃ ।। ௬௧.

ப்ராசீனயோகபுத்திரன் மற்றும் புத்திசாலியான பதஞ்சலி—இவர்கள் கௌதுமரின் பிரிவுகள்; பாராசரியனுக்கு ஆறு பிரிவுகள் உள்ளன. லாங்கலி, சாலிஹோத்ரன் ஆகியோர் தலா ஆறு சங்கீதங்களை கற்றுக்கொடுத்தார்கள்.

பாலுகிஃ காமஹாநிஶ்ச ஜைமிநிர்லோமகாயிநஃ। கண்டஶ்ச கோலஹஶ்சைவ ஷடேதே லாங்கலாஃ ஸ்ம்ரு'தாஃ। ஏதே லாங்கலிநஃ ஶிஷ்யாஃ ஸம்ஹிதா யைஃ ப்ரஸாதிதாஃ ।। ௬௧.

பாலுகி, காமஹானி, ஜைமினி, லோமகாயினன், கண்டன், கோலஹன்—இவர்கள் ஆறு பேரும் லாங்கலர்கள் என்று அறியப்படுகிறார்கள்; இவர்கள் லாங்கலியின் மாணவர்கள், இவர்களால் சங்கீதங்கள் நிறுவப்பட்டன.

ததோ ஹிரண்யநாபஸ்ய க்ரு'தஶிஷ்யோ ந்ரு'பாத்மஜஃ । ஸோऽகரோச்ச சதுர்விம்ஶத்ஸம்ஹிதா த்விபதாம் வரஃ । ப்ரோவாச சைவ ஶிஷ்யேப்யோ யேப்யஸ்தாம்ஶ்ச நிபோதத ।। ௬௧.

அதன்பின் ஹிரண்யநாபனின் மகனும் இளவரசனுமான க்ருதன் இருபத்து நான்கு சங்கீதங்களை உருவாக்கி, அவற்றை தனது மாணவர்களுக்கு கற்றுக்கொடுத்தான்; இப்போது அவர்களின் பெயர்களைக் கேளுங்கள்.

ராடஶ்ச மஹவீர்யஶ்ச பஞ்சமோ வாஹநஸ்ததா। தாலகஃ பாண்டகஶ்சைஷ காலிகோ ராஜிகஸ்ததா। கௌதமஶ்சாஜபஸ்தஶ்ச ஸோமராஜாபதத்ததஃ ।। ௬௧.

ராகன், மகாவீர்யன், பஞ்சமன், வாகனன், தாளகன், பாண்டகன், காலிகா, ராஜிகன், கவுதமன், அஜபஸ்தன், சோமராஜன்—இவர்கள் அவனுடைய மாணவர்கள்.

ப்ரு'ஷ்டக்நஃ பரிக்ரு'ஷ்டஶ்ச உலூகலக ஏவ ச। யவீயஸஶ்ச வைஶாலோ அம்குலீயஶ்ச கௌஶிகஃ ।। ௬௧.

பிருஷ்டக்னன், பரிகிருஷ்டன், உலூகலகன், யவீயஸன், வைசாலன், அங்குலியன், கௌசிகன் என்றே இவர்கள்.

ஸாலிமஞ்ஜரிஸத்யஶ்ச காபீயஃ காநிகஶ்ச யஃ। பராஶரஶ்ச தர்மாத்மா இதி க்ராந்தாஸ்து ஸாமகாஃ ।। ௬௧.

சாலிமஞ்சரிசத்யன், காபீயன், காணிகன் மற்றும் தர்மத்துடன் வாழ்ந்த பராசரன்—இவர்கள் எல்லாம் பாடும் சாமகர்கள்.

ஸாமகாநாந்து ஸர்வேஷாம் ஶ்ரேஷ்டௌ த்வௌ து ப்ரகீர்த்திதௌ। பௌஷ்யஞ்ஜிஶ்ச க்ரு'திஶ்சைவ ஸம்ஹிதாநாம் விகல்பகௌ ।। ௬௧.

அனைத்து சாமகர்களிலும் சிறந்தவர்களாக இரண்டு பேர் குறிப்பிடப்படுகிறார்கள்: பௌஷ்யாஞ்சி மற்றும் க்ருதி. இவர்கள் சம்ஹிதைகளை அமைத்தவர்கள்.

அதர்வாணம் த்விதா க்ரு'த்வா ஸுமந்துரததத் த்விஜாஃ । கபந்தாய புநஃ க்ரு'த்ஸ்ரம் ஸ ச வித்யாத்யதாக்ரமம் ।। ௬௧.

சுமந்து, அதர்வ வேதத்தை இரண்டு பகுதிகளாகப் பிரித்து, அதை இருமுறை பிறந்தவர்களுக்கு அளித்தார்; பிறகு, முழுவதும் முறையுடன் கபந்தனுக்கும் அறிவையும் கொடுத்தார்.

கபந்தஸ்து த்விதா க்ரு'த்வா பத்யாயைகம் புநர்ததௌ। த்விதீயம் வேதஸ்பர்ஶாய ஸ சதுர்த்தாகரோத் புநஃ ।। ௬௧.

கபந்தன் அதை இரண்டாகப் பிரித்து, ஒரு பகுதியை மீண்டும் பாத்யனுக்குக் கொடுத்தான்; மற்றொன்றை வேதத்தைப் படிப்பதற்காக நான்கு பகுதிகளாகப் பிரித்தான்.

மோதோ ப்ரஹ்மபலஶ்சைவ பிப்பலாதஸ்ததைவ ச। ஶௌகாயநிஶ்ச தர்மஜ்ஞஶ்சதுர்தஸ்தபநஃ ஸ்ம்ரு'தஃ।? வேதஸ்பர்ஶஸ்ய சத்வாரஃ ஶிஷ்யாஸ்த்வேதே த்ரு'டவ்ரதாஃ ।। ௬௧.

மோதன், பிரஹ்மபலன், பிப்பலாதன், தர்மத்தை அறிந்த சௌகாயனன், நான்காவது தபனன்—இவர்கள் நான்கு பேரும் வேதஸ்பர்ஷனின் உறுதியான மாணவர்கள்.

புநஶ்ச த்ரிவிதம் வித்தி பத்யாநாம் பேதமுத்தமம்। ஜாஜலிஃ குமுதாதிஶ்ச த்ரு'தீயஃ ஶௌநகஃ ஸ்ம்ரு'தஃ ।। ௬௧.

மீண்டும், பாத்யனின் மரபில் மூன்று பிரிவுகள் உண்டு என்பதை அறிந்து கொள்: ஜாஜலி, குமுதன் மற்றும் மற்றவர்கள், மூன்றாவது ஷௌணகன் என்று கூறப்படுகிறார்.

ஶௌநகஸ்து த்விதா க்ரு'த்வா ததாவேகந்து பப்ரவே। த்விதீயாம் ஸம்ஹிதாம் தீமாந்ஸைந்தவாயநஸம்ஜ்ஞிதே ।। ௬௧.

ஷௌணகன் அதை இரண்டாகப் பிரித்து, ஒரு பகுதியை பப்ரவனுக்குக் கொடுத்தான்; மற்றொரு சம்ஹிதையை அறிவுள்ளவன் சைந்தவாயனனுக்குக் கொடுத்தான்.

ஸைந்தவோ முஞ்ஜகேஶாய பிந்நா ஸா ச த்விதா புநஃ। நக்ஷத்ர கல்போ வைதாநஸ்த்ரு'தீயஃ ஸம்ஹிதாநிதிஃ। சதுர்தோऽங்கிரஸஃ கல்பஃ ஶாந்திகல்பஶ்ச பஞ்சமஃ ।। ௬௧.

சைந்தவன் அதை முன்ஜகேசனுக்குக் கொடுத்தான்; அது மீண்டும் இரண்டாகப் பிரிக்கப்பட்டது. நக்ஷத்ரகல்பம், வைதானம், மூன்றாவது சம்ஹிதாநிதி, நான்காவது அங்கிரஸின் கல்பம், ஐந்தாவது ஷாந்திகல்பம்.

ஶ்ரேஷ்டஸ்த்வதர்வணோ ஹ்யேதே ஸம்ஹிதாநாம் விகல்பநாஃ। ஷட்ஶஃ க்ரு'த்வா மயாப்யுக்தம் புராணம்ரு'ஷிஸத்தமாஃ ।। ௬௧.

இவை எல்லாம் அதர்வண சம்ஹிதைகளில் சிறந்த பிரிவுகள்; ஆறு வகைகளாக அமைத்து, புராணத்தையும் நான் கூறியுள்ளேன், முனிவர்களே.

ஆத்ரேயஃ ஸுமதிர்தீமாந்காஶ்யபோ ஹ்யக்ரு'தவ்ரணஃ। பாரத்வாஜோऽக்நிவர்சாஶ்ச வஸிஷ்டோ மித்ரயுஶ்ச யஃ । ஸாவர்ணிஃ ஸோமதத்திஸ்து ஸுஶர்மா ஶாம்ஶபாயநஃ ।। ௬௧.

ஆத்ரேயன், புத்திசாலியான சுமதி, காச்யபன், அக்ருதவர்ணன், பாரத்வாஜன், அக்னிவர்ச்சன், வசிஷ்டன், மித்ரயு, சாவர்ணி, சோமதத்தன், சுசர்மா, ஷாம்ஷபாயனன்—

ஏதே ஶிஷ்யா மம ப்ரஹ்மந் புராணேஷு த்ரு'டவ்ரதாஃ। த்ரிபிஸ்திஸ்ரஃ க்ரு'தாஸ்திஸ்ரஃ ஸம்ஹிதாஃ புநரேவ ஹி ।। ௬௧.

இவர்கள் எல்லாம் எனது உறுதியான மாணவர்கள், பிராமணனே, புராணங்களில்; மூன்று பேரும் மூன்று சம்ஹிதைகளை உருவாக்கினர்.

காஶ்யபஃ ஸம்ஹிதாகர்த்தா ஸாவர்ணிஃ ஶாம்ஶபாயநஃ। ஸாமிகா ச சதுர்தீஸ்யாத்ஸா சைஷா பூர்வஸம்ஹிதா ।। ௬௧.

காச்யபன், சாவர்ணி, ஷாம்ஷபாயனன், சாமிகா—இவர்கள் சம்ஹிதைகளைச் செய்தவர்கள்; இது பழைய சம்ஹிதை.

ஸர்வாஸ்தா ஹி சதுஷ்பாதாஃ ஸர்வாஶ்சைகார்தவாசிகாஃ। பாடாந்தரே ப்ரு'தக்பூதா வேதஶாகா யதா ததா। சதுஃஸாஹஸ்ரிகாஃ ஸர்வாஃ ஶாம்ஶபாயநிகாம்ரு'தே ।। ௬௧.

இவை அனைத்தும் நான்கு பகுதிகளாகவும், ஒரே பொருளைச் சொல்வதாகவும் உள்ளன; வேறு பாட்டுகளில் வேறுபட்டவை, வேதத்தின் கிளைகள் போல; அனைத்தும் நான்கு ஆயிரம் பாடல்களுடன், ஷாம்ஷபாயனிகா தவிர.

லோமஹர்ஷணிகா மூலாஸ்ததஃ காஶ்யபிகாஃ பராஃ। ஸாவர்ணிகாஸ்த்ரு'தீயாஸ்தா யஜுர்வாக்யார்தபண்டிதாஃ ।। ௬௧.

லோமஹர்ஷணிகா என்பது மூலமாகும், அதன்பின் காச்யபிகா, மூன்றாவது சாவர்ணிகா, இவர்கள் யஜுர்வேதத்தின் பொருளில் தேர்ந்தவர்கள்.

ஶாம்ஶபாயநிகாஶ்சாந்யா நோதநார்தவிபூஷிதாஃ । ஸஹஸ்ராணி ரு'சாமஷ்டௌ ஷட்ஶதாநி ததைவ ச ।। ௬௧.

மற்ற ஷாம்ஷபாயனிகாக்கள் விதிகளின் பொருளால் அலங்கரிக்கப்பட்டவை; எட்டு ஆயிரத்து ஆறு நூறு ரிக் பாடல்கள் உள்ளன.