வாயுபுராணம்

யதேததாஹ்ரு'தம் வித்தம் யே வஃ ஶ்ரேஷ்டதமோ பவேத்। தஸ்மை ததுபநீதம் ஹி வித்யாவித்தம் த்விஜோத்தமாஃ ।। ௬௦.

'இந்தச் செல்வம் யாருக்காக கொண்டுவரப்பட்டதோ, உங்கள் அனைவரிலும் யார் மிகச் சிறந்தவரோ, அவருக்கே இந்த அறிவும் செல்வமும் வழங்கப்படட்டும், இருமுறை பிறந்தவர்களே.'

ஜநகஸ்ய வசஃ ஶ்ருத்வா முநயஸ்தே ஶ்ருதிக்ஷமாஃ। த்ரு'ஷ்ட்வா தநம் மஹாஸாரம் தநவ்ரு'த்த்யா ஜிக்ரு'க்ஷவஃ । ஶ்ரத்தயாஞ்சக்ருரந்யோந்யம் வேதஜ்ஞாநமதோல்பணாஃ ।। ௬௦.

ஜனகரின் வார்த்தைகளை கேட்ட முனிவர்கள், வேதத்தில் நிலைத்திருப்பவர்கள், அந்தப் பெரும் செல்வத்தைப் பார்த்து, அதைப் பெற விரும்பி, தங்கள் வேத அறிவால் ஒருவரையொருவர் சவால் செய்யத் தொடங்கினார்கள்.

மநஸா கதவித்தாஸ்தே மமேதம் தநமித்யுத। மமைவைதந்ந வேத்யந்யோ ப்ரூஹி கிம் வா விகல்ஷ்யதே। இத்யேவம் தநதோஷேண வாதாம்ஶ்சக்ருரநேகஶஃ ।। ௬௦.

அவர்கள் மனதில், 'இந்தச் செல்வம் எனதே' என்று எண்ணினர்; மற்றொருவர், 'இது உன்னுடையது அல்ல, எனதே; என்ன தீர்மானிக்க வேண்டும்?' என்று சொன்னான். இவ்வாறு செல்வ ஆசையால் பல விவாதங்களில் ஈடுபட்டார்கள்.

ததாந்யஸ்தத்ர வை வித்வாந் ப்ரஹ்மவாஹஸுதஃ கவிஃ। யாஜ்ஞவல்க்யோ மஹாதேஜாஸ்தபஸ்வீ ப்ரஹ்மவித்தமஃ ।। ௬௦.

அங்கே வேறு ஒரு பண்டிதனும் இருந்தான்; அவன் கவிஞன், பிரம்மவாஹரின் மகன், யாஜ்ஞவல்க்யன், மிகுந்த ஒளியுடையவன், தவசீ, பிரம்மத்தை அறிந்தவர்களில் சிறந்தவன்.

ப்ரஹ்மணோऽங்காத் ஸமுத்பந்நோ வாக்யம் ப்ரோவாச ஸுஸ்வரம்। ஶிஷ்யம் ப்ரஹ்மவிதாம் ஶ்ரேஷ்டோ தநமேதத் க்ரு'ஹாண போ ।। ௬௦.

பிரம்மாவின் ஒரு பகுதியிலிருந்து பிறந்த அவன், இனிமையான குரலில் சொன்னான்: 'பிரம்மத்தை அறிந்தவர்களில் சிறந்தவனே, என் சீடனே, இந்தச் செல்வத்தை எடுத்துக்கொள்.'

நயஸ்வ ச க்ரு'ஹம் வத்ஸ மமைதந்நாத்ர ஸம்ஶயஃ। ஸர்வவேதேஷ்வஹம் வக்தா நாந்யஃ கஶ்சித்து மத்ஸமஃ। யோவா ந ப்ரீயதே விப்ரஃ ஸ மே ஹ்யவது மாऽசிரம் ।। ௬௦.

'இதில் எந்த சந்தேகமும் இல்லை, என் பிள்ளையே, இதை வீட்டுக்கு எடுத்துச் செல். எல்லா வேதங்களிலும் பேசுகிறவன் நானே; எனக்கு சமமானவன் இல்லை. யாரேனும் பிராமணன் திருப்தியில்லை என்றால், உடனே என்னை விட்டு விலகட்டும்.'

ததோ ப்ரஹ்மார்ணவஃ க்ஷுப்தஃ ஸமுத்ர இவ ஸம்ப்லவே । தாநுவாச ததஃ ஸ்வஸ்தோ யாஜ்ஞவல்க்யோ ஹஸந்நிவ ।। ௬௦.

அப்போது பிரம்ம அறிவின் பெருங்கடல் புயலில் கலங்கும் சமுத்திரம் போலக் கலங்கியது; யாஜ்ஞவல்க்யன் அமைதியுடன், சிரிப்புடன் அவர்களிடம் பேசினான்.

க்ரோத மாகார்ஷுவித்வாம்ஸோ பவந்தஃ ஸத்யவாதிநஃ। வதாமஹே யதாயுக்தம் ஜிஜ்ஞாஸந்தஃ பரஸ்பரம் ।। ௬௦.

'அக்ரோஷம் கொள்ள வேண்டாம், அறிஞர்களே, நீங்கள் உண்மையைப் பேசுபவர்கள்; நாம் ஒழுங்காக விவாதிப்போம், ஒருவரையொருவர் அறிந்து கொள்ள முயற்சிப்போம்.'

ததோऽப்யுபாகமம்ஸ்தேஷாம் வாதா ஜக்முரநேகஶஃ। ஸஹஸ்ரதா ஶுபைரர்தைஃ ஸூக்ஷ்மதர்ஶநஸம்பவைஃ ।। ௬௦.

அவர்கள் ஒப்புக்கொண்டபின், பல வகையான விவாதங்கள் எழுந்தன; ஆயிரக்கணக்கான நுண்ணறிவும் சிறந்த காரணங்களும் கொண்டு விவாதங்கள் நடந்தன.

லோகே வேதே ததாத்யாத்மே வித்யாஸ்தாநைரலம்க்ரு'தாஃ। ஶாபோத்தமகுணைர்யுக்தா ந்ரு'பௌகபரிவர்ஜநாஃ । வாதாஃ ஸமபவம்ஸ்தத்ர தநஹேதோர்மஹாத்மநாம் ।। ௬௦.

உலகில், வேதத்தில், ஆன்மிகத்தில், அறிவு நிறைந்த இடங்களில், தவத்தின் சிறப்புகளுடன், அரசர்களின் கூட்டத்திலிருந்து விலகி, பெரியவர்களுக்கிடையே செல்வத்துக்காக விவாதங்கள் அங்கே எழுந்தன.

ரு'ஷயஸ்த்வேகதஃ ஸர்வே யாஜ்ஞவல்க்யஸ்ததைகதஃ। ஸர்வே தே முநயஸ்தேந யாஜ்ஞவல்க்யேந தீமதா । ஏகைகஶஸ்ததஃ ப்ரு'ஷ்டா நைவோத்தரமதாவ்ருவந் ।। ௬௦.

அனைத்து முனிவர்களும் ஒரு பக்கம் நின்றனர்; யாஜ்ஞவல்க்யன் மட்டும் தனியாக இருந்தான். அந்த ஞானி யாஜ்ஞவல்க்யன் ஒவ்வொருவரையும் கேட்டபோது, அவர்கள் யாரும் பதில் சொல்ல முடியவில்லை.

தாந்விஜித்ய முநீந் ஸர்வாந் ப்ரஹ்மராஶிர்மஹாத்யுதிஃ। ஶாகல்யமிதி ஹோவாச வாதகர்த்தாரமஞ்ஜஸா ।। ௬௦.

அனைத்து முனிவர்களையும் வென்று, பிரகாசமான பிரம்மரிஷி நேராக வாதம் செய்த சகல்யனை நோக்கி உரைத்தார்.

ஶாகல்ய வத வக்தவ்யம் கிம் த்யாயந்நவதிஷ்டஸே। பூர்ணஸ்த்வம் ஜடமாநேந வாதாத்மாதோ யதா த்ரு'திஃ ।। ௬௦.

சகல்யா, சொல்ல வேண்டியதை சொல்; ஏன் நினைவில் மூழ்கி நிற்கிறாய்? நீ அறிவில்லாத பெருமையில் நிரம்பி, காற்றால் ஊதப்பட்ட பை போல இருக்கிறாய்.

ஏவம் ஸ தர்ஷிதஸ்தேந ரோஷாத்தாம்ராஸ்யலோசநஃ। ப்ரோவாச யாஜ்ஞவல்க்யம் தம் புருஷம் முநிஸந்நிதௌ ।। ௬௦.

அவ்வாறு அவனால் அவமதிக்கப்பட்ட சகல்யன், கோபத்தில் முகமும் கண்களும் சிவந்து, முனிவர்கள் முன்னிலையில் யாஜ்ஞவல்க்யனை நோக்கி பேசினான்.

த்வமஸ்மாம்ஸ்த்ரு'ணவத்த்யக்த்வா ததைவேமாந் த்விஜோத்தமாந்। வித்யாதநம் மஹாஸாரம் ஸ்வயம்க்ராஹம் ஜிக்ரு'க்ஷஸி ।। ௬௦.

நீ எங்களை புல்லாக மதிக்கிறாய்; இங்கே உள்ள சிறந்த இருமுறை பிறந்தவர்களையும் அப்படியே பார்க்கிறாய். அறிவும் செல்வமும் எனும் பெரிய பரிசை நீயே பிடிக்க விரும்புகிறாய்.

ஶாகல்யேநைவநுக்தஃ ஸ்யாத்யாஜ்ஞவல்க்யஃ ஸமப்ரவீத்। ப்ரஹ்மிஷ்டாநாம் பலம் வித்தி வித்யாதத்த்வார்ததர்ஶநம் ।। ௬௦.

சகல்யன் இப்படிச் சொன்னபோது, யாஜ்ஞவல்க்யன் பதிலளித்தான்: அறிவின் உண்மை பொருளை காண்பதே பிரம்மவாதிகளின் பலம் என்பதை அறிந்து கொள்.

காமஶ்சார்தேந ஸம்பத்தஸ்தேநார்தம் காமயாமஹே । காமப்ரஶ்ரதநா விப்ராஃ காமப்ரஶ்ராந்வதாமஹே ।। ௬௦.

விருப்பம் என்பது செல்வத்துடன் தொடர்புடையது; அதனால் நாங்கள் செல்வத்தை விரும்புகிறோம். பிராமணர்களே, நாங்கள் பலனுக்காகவே பேசுகிறோம்.

பணஶ்சைஷோऽஸ்ய ராஜர்ஷேஸ்தஸ்மாந்நீதம் தநம் மயா। ஏதச்ச்ருத்வா வசஸ்தஸ்ய ஶாகல்யஃ க்ரோதமூர்ச்சிதஃ। யாஜ்ஞவல்க்யமதோவாச காமப்ரஶ்ரார்தமத்வசஃ ।। ௬௦.

இது அரசரிஷியின் பந்தம்; அதனால் நான் அந்த செல்வத்தை எடுத்தேன். அவன் இந்த வார்த்தைகளை கேட்டதும், சகல்யன் கோபத்தில் மூழ்கி, யாஜ்ஞவல்க்யனை நோக்கி பலனுக்காகச் சொற்களை உரைத்தான்.

ப்ரூஹீதாநீம் மயோத்திஷ்டாந் காமப்ரஶ்ராந் யதார்ததஃ। ததஃ ஸமபவத்வாதஸ்தயோர்ப்ரஹ்மவிதோர்மஹாந் ।। ௬௦.

இப்போது நான் கேட்ட பலனுக்கான கேள்விகளை நீ உண்மையாக விளக்கிச் சொல். பின்னர் அந்த இருவரும், பிரம்மத்தை அறிந்தவர்களாக, பெரிய வாதத்தில் ஈடுபட்டனர்.

ஸாக்ரம் ப்ரஶ்நஸஹஸ்ரந்து ஶாகல்யஸ்தமுசூசுதத்। யாஜ்ஞவல்க்யோऽப்ரவீத்ஸர்வாந் ரு'ஷீணாம் ஶ்ர்ரு'ண்வதாம் ததா ।। ௬௦.

சகல்யன் ஆயிரம் கேள்விகளையும் அதன் பகுதிகளுடன் கேட்டான்; அப்போது யாஜ்ஞவல்க்யன், முனிவர்கள் கேட்கும் போது, அனைத்துக்கும் பதில் அளித்தான்.

ஶாகல்யே சாபி நிர்வாதே யாஜ்ஞவல்க்யஸ்தமப்ரவீத் । ப்ரஶ்ரமேகம் மமாபி த்வம் வத ஶாகல்ய காமிகம்। ஶாபஃ பணோऽஸ்ய வாதஸ்ய அப்ருவந் ம்ரு'த்யுமாவ்ரஜேத் ।। ௬௦.

சகல்யன் வாதத்தில் தோற்கியபோது, யாஜ்ஞவல்க்யன் அவனை நோக்கி: 'சகல்யா, இப்போது நீ என் ஒரு கேள்விக்கு, விருப்பம் பற்றியதை, பதில் சொல்ல வேண்டும். இந்த வாதத்தின் பந்தம் சாபம்; அதனால் மரணம் வரும்' என்று சொன்னான்.

அத ஸந்நோதிதம் ப்ரஶ்ரம் யாஜ்ஞவல்க்யேந தீமதா । ஶாகல்யஸ்தமவிஜ்ஞாய ஸத்யோ ம்ரு'த்யுமவாப்நுயாத் ।। ௬௦.

அப்போது புத்திசாலி யாஜ்ஞவல்க்யன் கேள்வியை கேட்டபோது, சகல்யன் அதற்கு பதில் சொல்ல முடியாமல் உடனே மரணமடைந்தான்.

ஏவம் ம்ரு'தஃ ஸ ஶாகல்யஃ ப்ரஶ்ரவ்யாக்யாநபீடிதஃ। ஏவம் வாதஶ்ச ஸுமஹாநாஸீத்தேஷாம் தநார்திபிஃ। ரு'ஷீணாம் முநிபிஃ ஸார்த்தம் யாஜ்ஞவல்க்யஸ்ய சைவ ஹி ।। ௬௦.

இவ்வாறு சகல்யன் கேள்விக்கு விளக்கம் தர முடியாமல் துன்புற்று இறந்தான். செல்வத்தை நாடிய முனிவர்களும், யாஜ்ஞவல்க்யனும் சேர்ந்து அந்த வாதம் மிகப் பெரியதாக இருந்தது.

ஸர்வைஃ ப்ரு'ஷ்டாம்ஸ்து ஸம்ப்ரஶ்ராந் ஶதஶோऽத ஸஹஸ்ரஶஃ। வ்யாக்யாய வை முநே தேஷாம் ப்ரஶ்ரஸாரம் மஹாகதிஃ ।। ௬௦.

அனைவரும் நூற்றுக்கணக்கிலும் ஆயிரக்கணக்கிலும் கேள்விகள் கேட்டபோது, அந்த முனிவர் அவற்றை விளக்கி, கேள்விகளின் உயர்ந்த சாரத்தை அடைந்தார்.

யாஜ்ஞவல்க்யோ தநம் க்ரு'ஹ்ய யஶோ விக்யாப்ய சாத்மநஃ। ஜகாம வை க்ரு'ஹம் ஸ்வஸ்தஃ ஶிஷ்யைஃ பரிவ்ரு'தோ வஶீ ।। ௬௦.

யாஜ்ஞவல்க்யன் செல்வத்தையும் புகழையும் பெற்றுவிட்டு, தன்னுடைய சீடர்களுடன் அமைதியாக வீட்டிற்கு சென்றான்.

தேவமித்ரஸ்து ஶாகல்யோ மஹாத்மா த்விஜஸத்தமஃ। சகார ஸம்ஹிதாஃ பஞ்சபுத்திமாந் பதவித்தமஃ ।। ௬௦.

தேவமித்ர சகல்யன், பெரிய ஆன்மாவும் சிறந்த பிராமணனும், ஐந்து தொகுப்புகளை அறிவால், சொற்களில் வல்லவராக உருவாக்கினார்.

தச்சிஷ்யா அபவந் பஞ்ச முத்கலோ கோலகஸ்ததா। காலீயஶ்ச ததா மத்ஸ்வஃ ஶைஶிரேயஸ்து பஞ்சமஃ ।। ௬௦.

அவரது ஐந்து சீடர்கள்: முத்கலன், கோலகன், காலியன், மத்ஸ்வன், ஐந்தாவது சைசிரேயன் ஆகியோர்.

ப்ரோவாச ஸம்ஹிதாஸ்திஸ்ரஃ ஶாகபூர்ணரதீதரஃ। நிருக்தஞ்ச புநஶ்சக்ரே சதுர்தம் த்விஜஸத்தமஃ ।। ௬௦.

சாகபூர்ணரதிதரன் மூன்று தொகுப்புகளை உருவாக்கி, நான்காவதாக நிருக்தத்தையும் செய்தார், ஓ சிறந்த பிராமணனே.

தஸ்ய ஶிஷ்யாஸ்து சத்வாரஃ கேதவோ தாலகிஸ்ததா। தர்மஶர்மா தேவஶர்மா ஸர்வே வ்ரததரா த்விஜாஃ ।। ௬௦.

அவரது சீடர்கள் நால்வர்: கேதவன், தாலகி, தர்மசர்மா, தேவசர்மா; இவர்கள் அனைவரும் விரதம் காத்த பிராமணர்கள்.