வாயுபுராணம்

ஸத்யஶ்ரவஸமக்ர்யந்து புத்ரம் ஸ து மஹாயஶாஃ। ஸத்யஶ்ரவாஃ ஸத்யஹிதம் புநரத்யாபயத் த்விஜஃ ।। ௬௦.

பெரும் புகழுடைய சத்யஶ்ரவாஸ் தன் மகன் சத்யஶ்ரவாஸுக்கு கற்றுக்கொடுத்தான்; சத்யஶ்ரவாஸ் பின்னர் சத்யஹிதனுக்கு கற்றுத்தந்தான்.

ஸோऽபி ஸத்யதரம் புத்ரம் புநரத்யாபயத்விபுஃ। ஸத்யஶ்ரியம் மஹாத்மாநம் ஸத்யதர்மபராயணம் ।। ௬௦.

அவரும் தன் மகன் சத்யதரனுக்கு கற்றுத்தந்தார்; அந்தச் சத்யஶ்ரி, பெரிய உள்ளம் கொண்டவர், சத்தியமும் தர்மத்தையும் விரும்பியவர்.

அபவம்ஸ்தஸ்ய ஶிஷ்யா வை த்ரயஸ்து ஸுமஹௌஜஸஃ । ஸத்யஶ்ரியஸ்து வித்வாஸஃ ஶாஸ்த்ரக்ரஹணதத்பராஃ ।। ௬௦.

அவருக்கு மூன்று மாணவர்கள் இருந்தனர்; அவர்கள் மிகுந்த வீரியமுள்ளவர்கள். சத்யஶ்ரியின் புத்திசாலி மாணவர்கள் சாஸ்திரங்களை கற்றுக்கொள்ள ஆர்வமுடன் இருந்தனர்.

ஶாகல்யஃ ப்ரதமஸ்தேஷாம் தஸ்மாதந்யோ ரத(ா)ந்தரஃ । பாஷ்கலிஶ்ச பரத்வாஜ இதி ஶாகாப்ரவர்தகாஃ ।। ௬௦.

அவர்களில் முதலில் ஶாகல்யன் இருந்தான்; பிறகு ரதாந்தரன், பாஷ்கலி, பரத்வாஜன் ஆகியோரும் வேதப்பிரிவுகளை நிறுவியவர்களாக இருந்தார்கள்.

தேவமித்ரஸ்து ஶாகல்யோ ஜ்ஞாநாஹங்காரகர்விதஃ। ஜநகஸ்யஸ யஜ்ஞே வை விநாஶமகமத் த்விஜஃ ।। ௬௦.

தேவமித்ரன், ஶாகல்யன் என்றும் அழைக்கப்படுவான், தன் அறிவும் அகந்தையாலும் பெருமை கொண்டவன்; ஜனகரின் யாகத்தில் அவன் அழிவை அடைந்தான், இருமுறை பிறந்தவரே.

கதம் விநாஶமகமத்ஸ முநிர்ஜ்ஞாநகர்விதஃ। ஜநகஸ்யாஶ்வமேதேந கதம் வாதோ பபூவ ஹ ।। ௬௦.

அந்த முனிவர் அறிவில் பெருமை கொண்டவர் எவ்வாறு அழிவை அடைந்தார்? ஜனகரின் அஶ்வமேத யாகத்தில் விவாதம் எப்படிப் பிறந்தது?

கிமர்தஞ்சாபவத்வாதஃ கேந ஸார்த்தமதாபி வா। ஸர்வமேதத்யதாவ்ரு'த்தமாசக்ஷ்வ விதிதந்தவ। ரு'ஷீணாந்து வசஃ ஶ்ருத்வா ததுத்தரமதாப்ரவீத் ।। ௬௦.

அந்த விவாதம் எதற்காக ஏற்பட்டது? யாருடன், எப்படிச் நடந்தது? நீ அறிந்தபடி எல்லாவற்றையும் எனக்கு சொல். முனிவர்களின் வார்த்தைகளை கேட்டவுடன் அவர் அதற்கேற்ப பதிலளித்தார்.

ஜநகஸ்யாஶ்வமேதே து மஹாநாஸீத்ஸமாகமஃ। ரு'ஷீணாந்து ஸஹஸ்ராணி தத்ராஜக்முரநேகஶஃ। ராஜர்ஷேர்ஜநகஸ்யாத தம் யஜ்ஞம் ஹி தித்ரு'க்ஷவஃ ।। ௬௦.

ஜனகரின் அஶ்வமேத யாகத்தில் பெரிய கூடுகை நடந்தது; ஆயிரக்கணக்கான முனிவர்கள் பலபடியாக அங்கு வந்து, ராஜர்ஷி ஜனகரின் யாகத்தைப் பார்வையிட விரும்பினார்கள்.

ஆகதாந் ப்ராஹ்மணாந் த்ரு'ஷ்ட்வா ஜிஜ்ஞாஸாஸ்யாபவத்ததஃ। கோந்வேஷாம் ப்ராஹ்மணஃ ஶ்ரேஷ்டஃ கதம் மே நிஶ்சயோ பவேத்। இதி நிஶ்சித்ய மநஸா புத்திம் சக்ரே ஜநாதிபஃ ।। ௬௦.

அங்கு கூடியிருந்த பிராமணர்களைப் பார்த்து, 'இவர்களில் சிறந்தவர் யார்? அதை நான் எப்படி தீர்மானிப்பது?' என்ற ஆர்வம் ஜனகருக்கு மனதில் எழுந்தது; அதற்காக அவர் ஒரு முடிவை எடுத்தார்.

கவாம் ஸஹஸ்ரமாதாய ஸுவர்ணமதிகம் ததஃ। க்ராமாந் ரத்நாநி தாஸாம்ஶ்ச முநீந் ப்ராஹ நராதிபஃ। ஸர்வாநஹம் ப்ரபந்நநோऽஸ்மி ஶிரஸா ஶ்ரேஷ்டபாகிநஃ ।। ௬௦.

ஆயிரம் மாடுகள், அதிகமான பொன், கிராமங்கள், ரத்தினங்கள், வேலைக்காரர்கள் ஆகியவற்றை எடுத்து, அரசன் முனிவர்களிடம் சொன்னான்: 'நீங்கள் யாரில் சிறந்தவரோ, அவருக்கு நான் தலைவணங்கி அடைகிறேன்.'

யதேததாஹ்ரு'தம் வித்தம் யே வஃ ஶ்ரேஷ்டதமோ பவேத்। தஸ்மை ததுபநீதம் ஹி வித்யாவித்தம் த்விஜோத்தமாஃ ।। ௬௦.

'இந்தச் செல்வம் யாருக்காக கொண்டுவரப்பட்டதோ, உங்கள் அனைவரிலும் யார் மிகச் சிறந்தவரோ, அவருக்கே இந்த அறிவும் செல்வமும் வழங்கப்படட்டும், இருமுறை பிறந்தவர்களே.'

ஜநகஸ்ய வசஃ ஶ்ருத்வா முநயஸ்தே ஶ்ருதிக்ஷமாஃ। த்ரு'ஷ்ட்வா தநம் மஹாஸாரம் தநவ்ரு'த்த்யா ஜிக்ரு'க்ஷவஃ । ஶ்ரத்தயாஞ்சக்ருரந்யோந்யம் வேதஜ்ஞாநமதோல்பணாஃ ।। ௬௦.

ஜனகரின் வார்த்தைகளை கேட்ட முனிவர்கள், வேதத்தில் நிலைத்திருப்பவர்கள், அந்தப் பெரும் செல்வத்தைப் பார்த்து, அதைப் பெற விரும்பி, தங்கள் வேத அறிவால் ஒருவரையொருவர் சவால் செய்யத் தொடங்கினார்கள்.

மநஸா கதவித்தாஸ்தே மமேதம் தநமித்யுத। மமைவைதந்ந வேத்யந்யோ ப்ரூஹி கிம் வா விகல்ஷ்யதே। இத்யேவம் தநதோஷேண வாதாம்ஶ்சக்ருரநேகஶஃ ।। ௬௦.

அவர்கள் மனதில், 'இந்தச் செல்வம் எனதே' என்று எண்ணினர்; மற்றொருவர், 'இது உன்னுடையது அல்ல, எனதே; என்ன தீர்மானிக்க வேண்டும்?' என்று சொன்னான். இவ்வாறு செல்வ ஆசையால் பல விவாதங்களில் ஈடுபட்டார்கள்.

ததாந்யஸ்தத்ர வை வித்வாந் ப்ரஹ்மவாஹஸுதஃ கவிஃ। யாஜ்ஞவல்க்யோ மஹாதேஜாஸ்தபஸ்வீ ப்ரஹ்மவித்தமஃ ।। ௬௦.

அங்கே வேறு ஒரு பண்டிதனும் இருந்தான்; அவன் கவிஞன், பிரம்மவாஹரின் மகன், யாஜ்ஞவல்க்யன், மிகுந்த ஒளியுடையவன், தவசீ, பிரம்மத்தை அறிந்தவர்களில் சிறந்தவன்.

ப்ரஹ்மணோऽங்காத் ஸமுத்பந்நோ வாக்யம் ப்ரோவாச ஸுஸ்வரம்। ஶிஷ்யம் ப்ரஹ்மவிதாம் ஶ்ரேஷ்டோ தநமேதத் க்ரு'ஹாண போ ।। ௬௦.

பிரம்மாவின் ஒரு பகுதியிலிருந்து பிறந்த அவன், இனிமையான குரலில் சொன்னான்: 'பிரம்மத்தை அறிந்தவர்களில் சிறந்தவனே, என் சீடனே, இந்தச் செல்வத்தை எடுத்துக்கொள்.'

நயஸ்வ ச க்ரு'ஹம் வத்ஸ மமைதந்நாத்ர ஸம்ஶயஃ। ஸர்வவேதேஷ்வஹம் வக்தா நாந்யஃ கஶ்சித்து மத்ஸமஃ। யோவா ந ப்ரீயதே விப்ரஃ ஸ மே ஹ்யவது மாऽசிரம் ।। ௬௦.

'இதில் எந்த சந்தேகமும் இல்லை, என் பிள்ளையே, இதை வீட்டுக்கு எடுத்துச் செல். எல்லா வேதங்களிலும் பேசுகிறவன் நானே; எனக்கு சமமானவன் இல்லை. யாரேனும் பிராமணன் திருப்தியில்லை என்றால், உடனே என்னை விட்டு விலகட்டும்.'

ததோ ப்ரஹ்மார்ணவஃ க்ஷுப்தஃ ஸமுத்ர இவ ஸம்ப்லவே । தாநுவாச ததஃ ஸ்வஸ்தோ யாஜ்ஞவல்க்யோ ஹஸந்நிவ ।। ௬௦.

அப்போது பிரம்ம அறிவின் பெருங்கடல் புயலில் கலங்கும் சமுத்திரம் போலக் கலங்கியது; யாஜ்ஞவல்க்யன் அமைதியுடன், சிரிப்புடன் அவர்களிடம் பேசினான்.

க்ரோத மாகார்ஷுவித்வாம்ஸோ பவந்தஃ ஸத்யவாதிநஃ। வதாமஹே யதாயுக்தம் ஜிஜ்ஞாஸந்தஃ பரஸ்பரம் ।। ௬௦.

'அக்ரோஷம் கொள்ள வேண்டாம், அறிஞர்களே, நீங்கள் உண்மையைப் பேசுபவர்கள்; நாம் ஒழுங்காக விவாதிப்போம், ஒருவரையொருவர் அறிந்து கொள்ள முயற்சிப்போம்.'

ததோऽப்யுபாகமம்ஸ்தேஷாம் வாதா ஜக்முரநேகஶஃ। ஸஹஸ்ரதா ஶுபைரர்தைஃ ஸூக்ஷ்மதர்ஶநஸம்பவைஃ ।। ௬௦.

அவர்கள் ஒப்புக்கொண்டபின், பல வகையான விவாதங்கள் எழுந்தன; ஆயிரக்கணக்கான நுண்ணறிவும் சிறந்த காரணங்களும் கொண்டு விவாதங்கள் நடந்தன.

லோகே வேதே ததாத்யாத்மே வித்யாஸ்தாநைரலம்க்ரு'தாஃ। ஶாபோத்தமகுணைர்யுக்தா ந்ரு'பௌகபரிவர்ஜநாஃ । வாதாஃ ஸமபவம்ஸ்தத்ர தநஹேதோர்மஹாத்மநாம் ।। ௬௦.

உலகில், வேதத்தில், ஆன்மிகத்தில், அறிவு நிறைந்த இடங்களில், தவத்தின் சிறப்புகளுடன், அரசர்களின் கூட்டத்திலிருந்து விலகி, பெரியவர்களுக்கிடையே செல்வத்துக்காக விவாதங்கள் அங்கே எழுந்தன.

ரு'ஷயஸ்த்வேகதஃ ஸர்வே யாஜ்ஞவல்க்யஸ்ததைகதஃ। ஸர்வே தே முநயஸ்தேந யாஜ்ஞவல்க்யேந தீமதா । ஏகைகஶஸ்ததஃ ப்ரு'ஷ்டா நைவோத்தரமதாவ்ருவந் ।। ௬௦.

அனைத்து முனிவர்களும் ஒரு பக்கம் நின்றனர்; யாஜ்ஞவல்க்யன் மட்டும் தனியாக இருந்தான். அந்த ஞானி யாஜ்ஞவல்க்யன் ஒவ்வொருவரையும் கேட்டபோது, அவர்கள் யாரும் பதில் சொல்ல முடியவில்லை.

தாந்விஜித்ய முநீந் ஸர்வாந் ப்ரஹ்மராஶிர்மஹாத்யுதிஃ। ஶாகல்யமிதி ஹோவாச வாதகர்த்தாரமஞ்ஜஸா ।। ௬௦.

அனைத்து முனிவர்களையும் வென்று, பிரகாசமான பிரம்மரிஷி நேராக வாதம் செய்த சகல்யனை நோக்கி உரைத்தார்.

ஶாகல்ய வத வக்தவ்யம் கிம் த்யாயந்நவதிஷ்டஸே। பூர்ணஸ்த்வம் ஜடமாநேந வாதாத்மாதோ யதா த்ரு'திஃ ।। ௬௦.

சகல்யா, சொல்ல வேண்டியதை சொல்; ஏன் நினைவில் மூழ்கி நிற்கிறாய்? நீ அறிவில்லாத பெருமையில் நிரம்பி, காற்றால் ஊதப்பட்ட பை போல இருக்கிறாய்.

ஏவம் ஸ தர்ஷிதஸ்தேந ரோஷாத்தாம்ராஸ்யலோசநஃ। ப்ரோவாச யாஜ்ஞவல்க்யம் தம் புருஷம் முநிஸந்நிதௌ ।। ௬௦.

அவ்வாறு அவனால் அவமதிக்கப்பட்ட சகல்யன், கோபத்தில் முகமும் கண்களும் சிவந்து, முனிவர்கள் முன்னிலையில் யாஜ்ஞவல்க்யனை நோக்கி பேசினான்.

த்வமஸ்மாம்ஸ்த்ரு'ணவத்த்யக்த்வா ததைவேமாந் த்விஜோத்தமாந்। வித்யாதநம் மஹாஸாரம் ஸ்வயம்க்ராஹம் ஜிக்ரு'க்ஷஸி ।। ௬௦.

நீ எங்களை புல்லாக மதிக்கிறாய்; இங்கே உள்ள சிறந்த இருமுறை பிறந்தவர்களையும் அப்படியே பார்க்கிறாய். அறிவும் செல்வமும் எனும் பெரிய பரிசை நீயே பிடிக்க விரும்புகிறாய்.

ஶாகல்யேநைவநுக்தஃ ஸ்யாத்யாஜ்ஞவல்க்யஃ ஸமப்ரவீத்। ப்ரஹ்மிஷ்டாநாம் பலம் வித்தி வித்யாதத்த்வார்ததர்ஶநம் ।। ௬௦.

சகல்யன் இப்படிச் சொன்னபோது, யாஜ்ஞவல்க்யன் பதிலளித்தான்: அறிவின் உண்மை பொருளை காண்பதே பிரம்மவாதிகளின் பலம் என்பதை அறிந்து கொள்.

காமஶ்சார்தேந ஸம்பத்தஸ்தேநார்தம் காமயாமஹே । காமப்ரஶ்ரதநா விப்ராஃ காமப்ரஶ்ராந்வதாமஹே ।। ௬௦.

விருப்பம் என்பது செல்வத்துடன் தொடர்புடையது; அதனால் நாங்கள் செல்வத்தை விரும்புகிறோம். பிராமணர்களே, நாங்கள் பலனுக்காகவே பேசுகிறோம்.

பணஶ்சைஷோऽஸ்ய ராஜர்ஷேஸ்தஸ்மாந்நீதம் தநம் மயா। ஏதச்ச்ருத்வா வசஸ்தஸ்ய ஶாகல்யஃ க்ரோதமூர்ச்சிதஃ। யாஜ்ஞவல்க்யமதோவாச காமப்ரஶ்ரார்தமத்வசஃ ।। ௬௦.

இது அரசரிஷியின் பந்தம்; அதனால் நான் அந்த செல்வத்தை எடுத்தேன். அவன் இந்த வார்த்தைகளை கேட்டதும், சகல்யன் கோபத்தில் மூழ்கி, யாஜ்ஞவல்க்யனை நோக்கி பலனுக்காகச் சொற்களை உரைத்தான்.

ப்ரூஹீதாநீம் மயோத்திஷ்டாந் காமப்ரஶ்ராந் யதார்ததஃ। ததஃ ஸமபவத்வாதஸ்தயோர்ப்ரஹ்மவிதோர்மஹாந் ।। ௬௦.

இப்போது நான் கேட்ட பலனுக்கான கேள்விகளை நீ உண்மையாக விளக்கிச் சொல். பின்னர் அந்த இருவரும், பிரம்மத்தை அறிந்தவர்களாக, பெரிய வாதத்தில் ஈடுபட்டனர்.