வாயுபுராணம்

தந்மாத்ராணி ச ஸத்யஞ்ச ரு'ஷந்தே தே மஹௌஜஸஃ। ஸத்யர்ஷயஸ்ததஸ்தே வை பரமாஃ ஸத்யதர்ஶநாஃ ।। ௫௯.

மிகுந்த சக்தி கொண்டவர்கள், தன்மாத்திரைகள் மற்றும் உண்மையை அறிகிறார்கள். அவர்கள் 'சத்தியரிஷிகள்' என்று அழைக்கப்படுகிறார்கள்; அவர்களில் உச்சமானவர்கள், பரம சத்தியத்தை காண்பவர்கள்.

ரு'ஷீணாஞ்ச ஸுதாஸ்தே து விஜ்ஞேயா ரு'ஷிபுத்ரகாஃ । ரு'ஷந்தி வை ஶ்ருதம் யஸ்மாத்விஶேஷாம்ஶ்சைவ தத்த்வதஃ। தஸ்மாத் ஶ்ருதர்ஷயஸ்தேऽபி ஶ்ருதஸ்ய பரிதர்ஶநாஃ ।। ௫௯.

ரிஷிகளின் மக்களை 'ரிஷிபுத்திரர்கள்' என்று அறிக. அவர்கள் கேட்டதும், உண்மையாகவே வேறுபாடுகளை அறிந்ததும், 'ஶ்ருதரிஷிகள்' என்றும், கேட்டவற்றை உணர்பவர்களாகவும் அழைக்கப்படுகிறார்கள்.

அவ்யக்தாத்மா மஹாத்மா சாஹங்காராத்மா ததைவ ச। பூதாத்மா சேந்த்ரியாத்மா ச தேஷாம் தஜ்ஜ்ஞாநமுச்யதே । இத்யேதா ரு'ஷிஜாதீஸ்து நாமபிஃ பஞ்ச வை ஶ்ர்ரு'ணு ।। ௫௯.

மறைந்த ஆத்மா, மகாத்மா, அகங்கார ஆத்மா, பூத ஆத்மா, இந்திரிய ஆத்மா—இவை பற்றிய அறிவு கூறப்படுகிறது. இப்போது இந்த ஐந்து வகை ரிஷிகளைப் பெயருடன் கேள்.

ப்ரு'குர்மரீசிரத்ரிஶ்ச அங்கிராஃ புலஹஃக்ரதுஃ। மநுர்தக்ஷோ வஸிஷ்டஶ்ச புலஸ்த்யஶ்சேதி தே தஶ। ப்ரஹ்மணோ மாநஸா ஹ்யேதே உத்பூதாஃ ஸ்வயமீஶ்வராஃ ।। ௫௯.

பிருகு, மரீசி, அத்ரி, அங்கிராஸ், புலஹ, கிரது, மனு, தக்ஷன், வசிஷ்டன், புலஸ்தியன்—இவர்கள் பத்து பேர், பிரம்மாவின் மனத்தில் பிறந்த தானாகவே தோன்றிய இறைவர்கள்.

ப்ரவர்த்தந்தே ரு'ஷேர்யஸ்மாந்மஹாம்ஸ்தஸ்மாந்மஹர்ஷயஃ। ஈஶ்வராணாம் ஸுதாஸ்த்வேதே ரு'ஷயஸ்தாந்நிபோதத ।। ௫௯.

மகான்கள் ரிஷியிலிருந்து தோன்றுவதால், அவர்கள் 'மஹரிஷிகள்' என்று அழைக்கப்படுகிறார்கள். இவர்கள் இறைவர்களின் மக்களாகிய ரிஷிகள்; அவர்களை அறிக.

காவ்யோ ப்ரு'ஹஸ்பதிஶ்சைவ கஶ்யபஶ்சோஶநாஸ்ததா। உதத்யோ வாமதேவஶ்ச அபோஜ்யஶ்சைஶிஜஸ்ததா ।। ௫௯.

காவ்யன், ப்ருஹஸ்பதி, கஶ்யபன், உஷனாஸ், உதத்யன், வாமதேவன், அபோஜ்யன், ஐஶிஜன்—

கர்த்தமோ விஶ்ரவாஃ ஶக்திர்வாலகில்ய ஸ்ததா தராஃ। இத்யேதே ரு'ஷயஃ ப்ரோக்தா ஜ்ஞாநதோ ரு'ஷிதாங்கதாஃ ।। ௫௯.

கர்த்தமன், விஶ்ரவாஸ், சக்தி, வாலகில்யர்கள், தராக்கள்—இவர்கள் அறிவால் தோன்றிய ரிஷிகள் என்றும், ரிஷித் தன்மையிலிருந்து பிறந்தவர்கள் என்றும் கூறப்படுகிறார்கள்.

ரு'ஷிபுத்ராந்ரு'ஷிகாம்ஸ்து கர்போத்பந்நாந்நிபோதத। வத்ஸரோ நக்ரஹூஶ்சைவ பாரத்வாஜஸ்ததைவ ச ।। ௫௯.

கருவில் பிறந்த ரிஷிகர்களை இப்போது அறிக: வத்ஸரன், நக்ரஹூ, பாரத்வாஜன் ஆகியோரும்.

ப்ரு'ஹதுத்தஃ ஶரத்வாம்ஶ்ச அகஸ்த்யஶ்சௌஶிஜஸ்ததா। ரு'ஷிர்தீர்கதமாஶ்சைவ ப்ரு'ஹதுக்தஃ ஶரத்வதஃ ।। ௫௯.

பிரஹதுத்தன், சரத்வான், அகஸ்தியன், உஷிஜன், தீர்கதமாஸ், பிரஹதுக்தன், சரத்வதன்—இவர்கள் ரிஷிகள்.

வாஜஶ்ரவாஃ ஸுவித்தஶ்ச ஸுவாக்வேஷபராயணஃ। ததீசஃ ஶங்கமாம்ஶ்சைவ ராஜா வைஶ்ரவணஸ்ததா। இத்யேதே ரு'ஷிகாஃ ப்ரோக்தாஸ்தே ஸத்யாத்ரு'ஷிதாங்கதாஃ ।। ௫௯.

வாஜஶ்ரவாஸ் என்ற செல்வர், நல்ல சொற்கள் பேசுவதிலும், மாடுகள் வளர்ப்பிலும் ஈடுபட்டவர்; ததீசன், சங்கமாம்சன், மற்றும் வைஶ்ரவணன் என்ற மன்னன் ஆகிய இவர்கள்—allும் உண்மை மற்றும் தவம் ஆகிய பண்புகளுடன் கூடிய முனிவர்கள் எனக் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளனர்.

ஈஶ்வரா ரு'ஷிகாஶ்சைவ யே சாந்யே வை ததா ஸ்ம்ரு'தாஃ। ஏதே மந்த்ரக்ஷக்ரு'தஃ ஸர்வே க்ரு'த்ஸ்நஶஸ்தாந்நிபோதத ।। ௫௯.

ஈஸ்வரர்கள், முனிவர்கள் மற்றும் மற்றவர்களும்—இவர்கள் எல்லோரும் முழுமையாக மந்திரங்களை உருவாக்கியவர்கள் என்பதை அறிந்து கொள்.

ப்ரு'குஃ காவ்யஃ ப்ரசேதாஸ்து ததீசோ ஹ்யாத்மவாநபி । ஔர்வோऽத ஜமதக்நிஶ்ச திவஃ ஸாரஸ்வத ஸ்ததா ।। ௫௯.

ப்ருகு, காவ்யன், ப்ரசேதஸ், ததீசன் (தன்னுடைய மனதை கட்டுப்படுத்தியவர்), ஔர்வன், ஜமதக்னி, வானில் உள்ள சாரஸ்வதன் ஆகியோர் இங்கே குறிப்பிடப்பட்டுள்ளனர்.

அத்விஷேண ஹ்யரூபஶ்ச வீதஹவ்ய ஸுமேதஸஃ। வைந்யஃ ப்ரு'துர்திவோதாஸஃ ப்ரஶ்வாரோ க்ரு'த்ஸமாந்நபஃ। ஏகோநவிம்ஶதித்யேதே ரு'ஷயோ மந்த்ரவாதிநஃ ।। ௫௯.

அத்விஷேணன், அரூபன், வீடஹவ்யன், சுமேதஸ், வைன்யன், ப்ரிது, திவோதாசன், ப்ரஶ்வாரன், க்ருத்ஸமான், நபன்—இவர்கள் ஒன்பது பேர் மந்திரங்களைப் பாடும் முனிவர்கள்.

அங்கிரா வேதஸஶ்சைவ பாரத்வாஜோऽத பாஷ்கலிஃ। ததாம்ரு'தஸ்ததா கார்க்யஃ ஶேநீ ஸம்ஹ்ரு'திரேவ ச ।। ௫௯.

அங்கிரஸ், வேதஸ், பாரத்வாஜன், பாஷ்கலி, அமிர்தன், கார்க்யன், சேனி, மற்றும் ஸம்ஹ்ருதி ஆகியோரும் இங்கே குறிப்பிடப்படுகிறார்கள்.

புருகுத்ஸோऽத மாந்தாதா அம்பரீஷஸ்ததைவ ச। ஆஹார்யோதாஜமீடஶ்ச ரு'ஷபோ வலிரேவ ச ।। ௫௯.

புருகுத்ஸன், மாண்தாதா, அம்பரீஷன், ஆகார்யன், அஜமீடன், ரிஷபன், வலி ஆகியோரும் இதில் அடங்குகிறார்கள்.

ப்ரு'ஷதஶ்வோ விரூபஶ்ச கண்வஶ்சைவாத முத்கலஃ। யுவநாஶ்வஃ பௌருகுத்ஸஸ்த்ரஸத்தஸ்யுஃ ஸதஸ்யுமாந் ।। ௫௯.

ப்ருஷதஶ்வன், விரூபன், கண்வன், முத்கலன், யுவனாஶ்வன், பௌருகுத்ஸன், திரஸத்யு, சதஸ்யுமான் ஆகியோரும் இங்கே குறிப்பிடப்படுகிறார்கள்.

உதத்யஶ்ச பரத்வாஜஸ்ததா வாஜஶ்ரவா அபி । ஆயாப்யஶ்ச ஸுவித்திஶ்ச வாமதேவஸ்ததைவ ச ।। ௫௯.

உதத்யன், பாரத்வாஜன், வாஜஶ்ரவாஸ், ஆயாப்யன், ஸுவித்தி, வாமதேவன் ஆகியோரும் இங்கே குறிப்பிடப்படுகிறார்கள்.

ஔகஜோ ப்ரு'ஹதுக்தஶ்ச ரு'ஷிர்தீர்கதபாஸ்ததா। கக்ஷீவாம்ஶ்ச த்ரயஸ்த்ரிம்ஶத் ஸ்ம்ரு'தா அங்கிரஸோ வராஃ। ஏதே மந்த்ரக்ரு'தஃ ஸர்வே காஶ்யபாம்ஸ்து நிபோதத ।। ௫௯.

ஔகஜன், ப்ருஹதுக்தன், தீர்கதபாஸ், கக்ஷிவான்—இவர்கள் முப்பத்து மூன்று பேர் அங்கிரஸர்களில் சிறந்தவர்கள் என்று புகழப்படுகிறார்கள்; இவர்கள் எல்லோரும் மந்திரங்களை உருவாக்கியவர்கள். இப்போது காஷ்யபர்களைப் பற்றி கேள்.

காஶ்யபஶ்சைவ வத்ஸாரோ விப்ரமோ ரைப்ய ஏவ ச। அஸிதோ தேவலஶ்சைவ ஷடேதே ப்ரஹ்மவாதிநஃ ।। ௫௯.

காஷ்யபன், வத்ஸாரன், விப்ரமன், ரைப்யன், அசிதன், தேவலன்—இவர்கள் ஆறு பேர் பிரம்மத்தைப் பற்றி பேசும் முனிவர்கள்.

அத்ரிரர்ச்சிஸநஶ்சைவ ஶ்யாமாவாம்ஶ்சாத நிஷ்டுரஃ। வல்கூதகோ முநிர்த்தீமாம்ஸ்ததா பூர்வாதிதிஶ்ச யஃ। இத்யேதே சாத்ரயஃ ப்ரோக்தா மந்த்ரகாரா மஹர்ஷயஃ ।। ௫௯.

அத்ரி, அர்ச்சிசனன், ஷ்யாமாவான், நிஷ்டுரன், வல்கூடகன் என்ற ஞானி முனிவர், மற்றும் பூர்வாதிதி—இவர்கள் அத்ரியர்கள், மந்திரங்களை உருவாக்கிய மகா முனிவர்கள்.

வஸிஷ்டஶ்சைவ ஶக்திஶ்ச ததைவ ச பராஶரஃ। சதுர்த இந்த்ரப்ரமதிஃ பஞ்சமஸ்து பரத்வஸுஃ ।। ௫௯.

வசிஷ்டர், ஶக்தி, பராசரர், நான்காவது இந்திரப்ரமதி, ஐந்தாவது பாரத்வசு.

ஷஷ்டஸ்து மைத்ராவருணாஃ குண்டிநஃ ஸப்தமஸ்ததா। ஸுத்யும்நஶ்சாஷ்டமஶ்சைவ நவமோऽத ப்ரு'ஹஸ்பதிஃ। தஶமஸ்து பரத்வாஜௌ மந்த்ரப்ராஹ்மணகாரகாஃ ।। ௫௯.

ஆறாவது மைத்ராவருணன், ஏழாவது குண்டினன், எட்டாவது சுத்யும்னன், ஒன்பதாவது ப்ருஹஸ்பதி, பத்தாவது இரு பாரத்வாஜர்கள்—இவர்கள் மந்திரமும் பிராமணமும் உருவாக்கியவர்கள்.

ஏதே சைவ ஹி கர்தாரோ விதர்மத்வம்ஸகாரிணஃ। லக்ஷணம் ப்ரஹ்மணஶ்சைதத்விஹிதம் ஸர்வஶாகிநாம் ।। ௫௯.

இவர்கள் எல்லோரும் விதிகள் மற்றும் தவறான மார்க்கங்களை நிறுவி அழித்தவர்கள்; எல்லா வேதப் பிரிவுகளுக்கும் இது தான் பிரம்மத்தின் தன்மை என்று கூறப்பட்டுள்ளது.

ஹேதுர்ஹிதேஃ ஸ்ம்ரு'தோ தாதோர்யந்நிஹந்த்யுதிதம்பரைஃ। அத வார்தபரி ப்ராப்தேர்ஹிநோதேர்கதிகர்மணஃ ।। ௫௯.

நன்மைக்கான காரணம் என்பது, பிறர் கூறியதை அழிக்கும் வேராகும் என்று கூறப்படுகிறது; அல்லது பொருளை அடைவதற்காக, 'ஹினு' என்ற செயல் என்பது விட்டு விடுதல் என்று பொருள்.

ததா நிர்வசநம் ப்ரூயாத்வாக்யார்தஸ்யாவதாரணம் । நிந்தாம் தாமாஹுராசார்யா யத்தோஷந்நிந்த்யதே வசஃ ।। ௫௯.

அதேபோல், ஒரு வாக்கியத்தின் பொருளை உறுதிப்படுத்தும் வகையில் அதன் உருவாக்கத்தைச் சொல்ல வேண்டும்; தவறு காரணமாகக் குறை கூறப்படும் சொல், ஆசாரியர்கள் கூறும் குற்றச்சாட்டு ஆகும்.

ப்ரஷூர்வாச்சம்ஸதேர்தாதோஃ ப்ரஶஸாம் குணவத்தயா। இதந்த்விதமிதம் நேதமித்யநிஶ்சித்ய ஸம்ஶயஃ ।। ௫௯.

'பிரசூ' என்ற வேரிலிருந்து, புகழ்ச்சி என்பது நல்ல பண்புடன் கூடியதாகக் கூறப்படுகிறது; 'இது தான்', 'இது அல்ல' என்று நிச்சயமாகத் தெரியாத போது, அது சந்தேகம் என்று அழைக்கப்படுகிறது.

இதமேவ விதாதவ்யமித்யயம் விதிருச்யதே । அந்யஸ்யாந்யஸ்ய சோக்தத்வாத்‌புதைஃ பரக்ரு'திஃ ஸ்ம்ரு'தா ।। ௫௯.

'இதை மட்டும் செய்ய வேண்டும்' என்பதே விதி என்று அழைக்கப்படுகிறது; மற்றொன்றைப் பற்றி கூறப்பட்டால், அது 'பரகிருதி' என்று ஞானிகள் அறிகிறார்கள்.

யோ ஹ்யத்யந்ததரோக்தஶ்ச புராகல்பஃ ஸ உச்யதே। புராவிக்ராந்தவாசித்வாத் புராகல்பஸ்ய கல்பநா ।। ௫௯.

மிகப் பழமையானது என்று கூறப்பட்டது முன் காலப்பகுதி என்று அழைக்கப்படுகிறது; அது முன்னதாகச் சொல்லப்பட்டதால், முன் காலப்பகுதியின் அமைப்பு இவ்வாறு நிறுவப்பட்டுள்ளது.

மந்த்ரப்ராஹ்மணகல்பைஸ்து நிகமைஃ ஶுத்தவிஸ்தரைஃ । அநிஶ்சித்ய க்ரு'தாமாஹுர்வ்யவதாரணகல்பநாம் ।। ௫௯.

மந்திரங்கள், பிராமணக் காலங்கள் மற்றும் தூய்மையான விரிவான வேதங்கள் மூலமாக, தெளிவாக நிர்ணயிக்காமல், எல்லைகளை அமைத்ததாக அவர்கள் கூறுகின்றனர்.