வாயுபுராணம்

இத்யேதே வை பரிக்ராந்தா பாவா யே திவ்யமாநுஷாஃ। பஶூநாம் பக்ஷிணாஞ்சைவ ஸ்தாவராணாம் நிபோதத ।। ௫௯.

இவ்வாறு தெய்வீக மற்றும் மனித இயல்புகள் விளக்கப்பட்டன; இப்போது மிருகங்கள், பறவைகள் மற்றும் நிலைபெற்ற உயிர்களின் இயல்புகளை அறிக.

காவோ ஹ்யஜா மஹிஷ்யோऽஶ்வா ஹஸ்திநஃ பக்ஷிணோ நகாஃ। உபயூக்தாஃ க்ரியாஸ்வேதே யஜ்ஞியாஸ்விஹ ஸர்வஶஃ ।। ௫௯.

பசுக்கள், ஆடுகள், எருமைகள், குதிரைகள், யானைகள், பறவைகள் மற்றும் மரங்கள்—இவை அனைத்தும் யாகங்களில் பயன்படுத்தப்படுகின்றன, அனைத்திலும் அர்ப்பணிக்கத் தகுந்தவை.

தேவஸ்தாநேஷு ஜாயந்தே தத்ரூபா ஏவ தே புநஃ । யதாஶயோபபோகாஸ்து தேவாநாம் ஶுபமூர்த்தயஃ ।। ௫௯.

அவை தேவர்களின் வாசஸ்தலங்களில் பிறக்கின்றன, மீண்டும் அதே உருவில்; தங்கள் ஆசை மற்றும் அனுபவத்தின்படி, தேவர்களுக்கு நல்ல உடல்கள் உண்டு.

தேஷாம் ரூபாநுரூபைஸ்தைஃ ப்ரமாணைஃ ஸ்தாணுஜங்கமைஃ। மநோஜ்ஞைஸ்தத்த்வபாவஜ்ஞைஃ ஸுகிநோ ஹ்யுபபேதிரே ।। ௫௯.

அவற்றிற்கு ஏற்ற உருவும் அளவும் கொண்ட நிலைபெற்றும் அசையும் உயிர்கள், இனிமையும் உண்மை அறிவும் கொண்டு, நலனடைந்து வாழ்கிறார்கள்.

அதஃ ஶிஷ்டாந் ப்ரவக்ஷ்யாமி ஸதஃ ஸாதூம்ஸ்ததைவ ச। ஸதிதி ப்ரஹ்மணஃ ஶப்தஸ்தத்வந்தோ யே பவந்த்யுத। ஸாயுஜ்யம் ப்ரஹ்மணோऽத்யந்தம் தேந ஸந்தஃ ப்ரஜக்ஷ்யதே ।। ௫௯.

இப்போது மீதமுள்ள நல்லவர்களையும், சீரியவர்களையும் கூறுகிறேன்; 'சத்' என்ற சொல் பரமத்திலிருந்து வந்தது, அதை உடையவர்களே அந்த பெயரால் அழைக்கப்படுகிறார்கள்; பரமனுடன் முழுமையான ஒன்றிணைவு 'சாந்தர்' என்று அழைக்கப்படுகிறது.

தஶாத்மகே யே விஷயே காரணே சாஷ்டலக்ஷணே । ந க்ருத்யந்தி ந ஹ்ரு'ஷ்யந்தி ஜிதாத்மாநஸ்து தே ஸ்ம்ரு'தாஃ ।। ௫௯.

பத்து வகை விஷயங்களிலும், எட்டு காரணங்களிலும், கோபமோ மகிழ்ச்சியோ இல்லாமல், தம்மை வென்றவர்கள் இவர்கள் என்று அறியப்படுகிறார்கள்.

ஸாமாந்யேஷு ச தர்மேஷு ததா வைஶேஷிகேஷு ச। ப்ரஹ்மக்ஷத்ரவிஶோ யுக்தா யஸ்மாத்தஸ்மாத்த்விஜாதயஃ ।। ௫௯.

பொது தர்மங்களிலும், தனிப்பட்ட தர்மங்களிலும், பிராமணர், க்ஷத்திரியர், வைசியர் குணங்கள் உடையவர்கள்—அதனால் இவர்களே இருமுறை பிறந்தவர்கள் எனப்படுகிறார்கள்.

வர்ணாஶ்ரமேஷு யுக்தஸ்ய ஸ்வர்ககோமுகசாரிணஃ। ஶ்ரௌதஸ்மார்தஸ்ய தர்மஸ்ய ஜ்ஞாநாத்தர்மஃ ஸ உச்யதே ।। ௫௯.

வண்ணம், வாழ்க்கை நிலை ஆகியவற்றில் நிலைத்திருப்பவன், விண்ணுலகும் பசுக்களின் பாதையும் பின்பற்றுபவன், வேதமும் சாச்சார முறைகளும் கடைப்பிடிப்பவன் — இவனது அறமே உண்மையான அறம் என்று அறிவாளிகள் கூறுகிறார்கள்.

வித்யாயாஃ ஸாதநாத்ஸாதுர்ப்ரஹ்மசாரீ குரோர்ஹிதஃ। க்ரியாணாம் ஸாதநாச்சைவ க்ரு'ஹஸ்தஃ ஸாதுருச்யதே ।। ௫௯.

அறிவைப் பெற முயற்சித்து ஆசானுக்காக பணிவுடன் வாழும் மாணவன் நல்லவன் எனப்படுகிறான்; கட்டளையிட்ட செயல்களைச் செய்து நிறைவேற்றும் குடும்பஸ்தரும் நல்லவன் எனப்படுகிறான்.

ஸாதநாத்தபஸோऽரண்யே ஸாதுர்வைகாநஸஃ ஸ்ம்ரு'தஃ। யதமாநோ யதிஃ ஸாதுஃ ஸ்ம்ரு'தோ யோகஸ்ய ஸாதநாத் ।। ௫௯.

காட்டில் தவம் செய்து முயற்சிப்பவன் வைகானசர் என நல்லவன் எனப்படுகிறான்; தன்னை அடக்க முயற்சிக்கும் துறவியும் யோகத்தில் ஈடுபடுவதால் நல்லவன் எனப்படுகிறான்.

ஏவமாஶ்ரமதர்மாணாம் ஸாதநாத் ஸாதவஃ ஸ்ம்ரு'தாஃ। க்ரு'ஹஸ்தோ ப்ரஹ்மசாரீ ச வாநப்ரஸ்தோऽத பிக்ஷுகஃ ।। ௫௯.

இவ்வாறு வாழ்க்கை நிலைகளின் கடமைகளைச் செய்து நிறைவேற்றுபவர்கள் — குடும்பஸ்தர், பிரம்மச்சாரி, வனவாசி, பிச்சைக்காரர் — எல்லோரும் நல்லவர்கள் எனக் கருதப்படுகிறார்கள்.

ந ச தேவா ந பிதரோ முநயோ ந ச மாநவாஃ। அயம் தர்மோ ஹ்யயம் நேதி ப்ருவந்தோऽபிந்நதர்ஶநாஃ ।। ௫௯.

தேவர்கள், முன்னோர்கள், முனிவர்கள், மனிதர்கள் — இவர்கள் யாரும் 'இது அறம், இது அறமல்ல' என்று கூறும்போது வேறுபாடு காட்டுவதில்லை; எல்லோருக்கும் ஒரே பார்வை.

தர்மாதர்மாவிஹ ப்ரோக்தௌ ஶப்தாவேதௌ க்ரியாத்மகௌ। குஶலாகுஶலம் கர்ம தர்மா தர்மாவிதி ஸ்ம்ரு'தௌ ।। ௫௯.

இங்கு அறமும் அறமற்றதும் இரண்டு சொற்களாகச் சொல்லப்பட்டாலும் இரண்டும் செயல்களைக் குறிக்கின்றன; நன்றாகச் செய்யப்படும் காரியம் அறம், தவறாகச் செய்யப்படும் காரியம் அறமல்ல என்று மரபில் கூறப்படுகிறது.

தாரணா த்ரு'திரித்யர்தாத்தாதோர்தர்மஃ ப்ரகீர்த்திதஃ । அதாரணேऽமஹத்த்வே ச அதர்ம இதி சோச்யதே ।। ௫௯.

'தர' என்ற மூலத்திலிருந்து, தாங்குவது, நிலைநிறுத்துவது என்பதே அறம் என விளக்கப்படுகிறது; தாங்காததும் மதிப்பில்லாததும் அறமல்ல என்று கூறப்படுகிறது.

அத்ரேஷ்டப்ராபகா தர்மா ஆசார்யைருபதிஶ்யதே। வ்ரு'த்தா ஹ்யலோலுபாஶ்சைவ ஆத்மவந்தோ ஹ்யதம்பகாஃ। ஸம்யக்விநீதா ரு'ஜவஸ்தாநாசார்யாந் ப்ரசக்ஷதே ।। ௫௯.

இங்கு விரும்பிய பயனைத் தரும் அறங்களை ஆசான்கள் கற்பிக்கிறார்கள்; பேராசை இல்லாத பெரியவர்கள், தம்மை அடக்கக்கூடியவர்கள், வஞ்சகம் இல்லாதவர்கள், நன்றாக ஒழுக்கம் கற்றவர்கள், நேர்மையுள்ளவர்கள் — இவர்கள் ஆசான்கள் என அழைக்கப்படுகிறார்கள்.

ஸ்வயமாசரதே யஸ்மாதாசாரம் ஸ்தாபயத்யபி। ஆசிநோதி ச ஶாஸ்த்ரார்தாந்யமைஃ ஸந்நியமைர்யுதஃ ।। ௫௯.

தானே நல்லொழுக்கத்தைச் செய்கிறான், அதை நிலைநிறுத்துகிறான், நூல்களின் பொருளைச் சேகரிக்கிறான், தன்னடக்கம், ஒழுக்கம் ஆகியவற்றுடன் வாழ்கிறான்.

பூர்வேப்யோ வேதயித்வேஹ ஶ்ரௌதம் ஸப்தர்ஷயோऽப்ருவந்। ரு'சோ யஜூம்ஷி ஸாமாநி ப்ரஹ்மணோऽங்காநி ச ஶ்ருதிஃ ।। ௫௯.

முன்னோர்களிடமிருந்து கற்றுக்கொண்டு, இந்த இடத்தில் ஏழு முனிவர்கள் வேத மரபை அறிவித்தார்கள்; ரிக், யஜுர், சாமம் ஆகிய வேதங்கள் மற்றும் பிரம்மாவின் கூறுகள் ஆகியவை வேதமாகக் கூறப்பட்டன.

மந்வந்தரஸ்யாதீதஸ்ய ஸ்ம்ரு'த்வாசாரம் புநர்ஜகௌ। தஸ்மாத்ஸ்மார்தஃ ஸ்ம்ரு'தோ தர்மோ வர்ணாஶ்ரமவிபாகஜஃ ।। ௫௯.

முந்தைய மன்வந்தரத்தில் நடந்த ஒழுக்கத்தை நினைவுகூர்ந்து, அவர் மீண்டும் அதை உபதேசித்தார்; அதனால், வண்ணம், வாழ்க்கை நிலை ஆகிய பிரிவுகளிலிருந்து எழும் அறம் மரபு அறம் என அழைக்கப்படுகிறது.

ஸ ஏஷ த்விவிதோ தர்மஃ ஶிஷ்டாசார இஹோச்யதே। ஶேஷஶப்தாத் ஶிஷ்ட இதி ஶிஷ்டாசாரஃ ப்ரசக்ஷ்யதே ।। ௫௯.

இவ்வாறு இருவகை அறமும் சிறந்தவர்களின் நடத்தை என அழைக்கப்படுகிறது; 'சேஷ' என்ற சொல்லால், அதனை சிறந்தவர்களின் நடத்தை எனச் சொல்கிறார்கள்.

மந்வந்தரேஷு யே ஶிஷ்டா இஹ திஷ்டந்தி தார்மிகாஃ। மநுஃ ஸப்தர்ஷயஶ்சைவ லோகஸந்தாநகாரணாத்। தர்மார்தம் யே ச ஶிஷ்ட வை யாதாதத்யம் ப்ரசக்ஷ்யதே ।। ௫௯.

ஒவ்வொரு மன்வந்தரத்திலும் இங்கு தங்கும் நல்லவர்கள் — மனு, ஏழு முனிவர்கள், உலகம் தொடரும் பொருட்டு — மற்றும் உண்மையாக அறத்தை அறிவிப்பவர்கள், இவர்கள் எல்லாம் சிறந்தவர்கள் என அழைக்கப்படுகிறார்கள்.

மந்வாதயஶ்ச யே ஶிஷ்டா யே மயா ப்ராகுதீரிதாஃ। தைஃ ஶிஷ்டைஶ்சரிதோ தர்மஃ ஸம்யகேவ யுகே யுகே ।। ௫௯.

மனு முதலிய சிறந்தவர்கள், நான் முன்பு கூறியவர்களும், ஒவ்வொரு யுகத்திலும் அறத்தை நன்கு கடைப்பிடித்து வந்துள்ளனர்.

த்ரயீ வார்தா தண்டநீதிரிஜ்யா வர்ணாஶ்ரமாஸ்ததா। ஶிஷ்டைராசர்யதே யஸ்மாந்மநுநா ச புநஃ புநஃ। பூர்வைஃ பூர்வகதத்வாச்ச ஶிஷ்டாசாரஃ ஸ ஶாஶ்வதஃ ।। ௫௯.

மூன்று வேதங்கள், வாழ்வாதாரம், தண்டம், யாகம், வண்ணம், வாழ்க்கை நிலைகள் — இவை அனைத்தையும் சிறந்தவர்கள், மனுவும் மீண்டும் மீண்டும் கடைப்பிடித்ததால், முன்னோர்களும் கடைபிடித்ததால், அந்தச் சிறந்தவர்களின் நடத்தை என்றென்றும் நிலைத்தது.

தாநம் ஸத்யந்தபோऽலோபோ வித்யேஜ்யாப்ரஜநீ தயா। அஷ்டௌ தாநி சரித்ராணி ஶிஷ்டாசாரஸ்ய லக்ஷணம் ।। ௫௯.

தானம், உண்மை, தவம், ஆசை இல்லாமை, கல்வி, யாகம், சந்ததி இல்லாமை, கருணை — இவை எட்டு சிறந்தவர்களின் நடத்தைக்கான அடையாளங்கள்.

ஶிஷ்டா யஸ்மாச்சரந்த்யேநம் மநுஃ ஸப்தர்ஷயஶ்ச வை। மந்வந்தரேஷு ஸர்வேஷு ஶிஷ்டாசாரஸ்ததஃ ஸ்ம்ரு'தஃ ।। ௫௯.

மனுவும் ஏழு முனிவர்களும் ஒவ்வொரு மன்வந்தரத்திலும் இதைச் செய்கிறார்கள் என்பதால், அந்தச் சிறந்தவர்களின் நடத்தை என்றும் நினைவில் வைக்கப்படுகிறது.

விஜ்ஞேயஃ ஶ்ரவணாத் ஶ்ரௌதஃ ஸ்மரணாத் ஸ்மார்த்த உச்யதே। இஜ்யா வேதாத்மகஃ ஶ்ரௌதஃ ஸ்மார்தோ வர்ணாஶ்ரமாத்மகஃ। ப்ரத்யங்காநி ச வக்ஷ்யாமி தர்மஸ்யேஹ து லக்ஷணம் ।। ௫௯.

கேட்பதன் மூலம் வேத அறம் அறியப்படுகிறது; நினைவில் வைப்பதன் மூலம் மரபு அறம் அறியப்படுகிறது; வேதம், யாகம் ஆகியவற்றை அடிப்படையாகக் கொண்டது வேத அறம்; வண்ணம், வாழ்க்கை நிலைகளை அடிப்படையாகக் கொண்டது மரபு அறம். இங்கு அறத்தின் தனித்தன்மை மற்றும் அடையாளங்களை நான் இப்போது கூறுகிறேன்.

த்ரு'ஷ்ட்வா ப்ரபூதமர்தம் யஃ ப்ரு'ஷ்டோ வை ந நிகூஹதி। யதா பூதப்ரவாதஸ்து இத்யேதத்ஸத்யலக்ஷணம் ।। ௫௯.

யார் பார்த்த பொருளையோ, தனக்குள்ள செல்வத்தையோ, கேட்கப்பட்டபோது மறைக்காமல், உண்மையாகவே சொல்கிறாரோ, அவரே உண்மையின் அடையாளம் என்று அறியப்படுகிறார்.

ப்ரஹ்மசர்யம் ஜபோ மௌநம் நிராஹாரத்வமேவ ச। இத்யேதத் தபஸோ மூலம் ஸுகோரம் தத்துராஸதம் ।। ௫௯.

பிரம்மச்சரியம், ஜபம், மௌனம், உண்ணாமை ஆகியவை தவத்தின் அடிப்படைகள்; இவை மிகவும் கடினமானவை, எளிதில் அடைய முடியாதவை.

பஶூநாம் த்ரவ்யஹவிஷாம்ரு'க்ஸாமயஜுஷாம் ததா। ரு'த்விஜாம் தக்ஷிணாநாஞ்ச ஸம்யோகோ யோக உச்யதே ।। ௫௯.

மிருகங்கள், ஹோமப் பொருட்கள், clarified butter, மற்றும் ரிக், சாம, யஜுர் எனும் மூன்று வேதங்கள், யாகத்தில் பங்குபெறும் புரோகிதர்கள், அவர்களுக்கு வழங்கும் பரிசுகள்—இவை அனைத்தும் ஒன்றாக சேர்வதே யாகத்தில் யோகம் எனப்படுகிறது.

ஆத்மவத்ஸர்வபூதேஷு யோ ஹிதாயாஹிதாய ச। ஸமா ப்ரவர்த்ததே த்ரு'ஷ்டிஃ க்ரு'த்ஸ்நா ஹ்யேஷா தயா ஸ்ம்ரு'தா ।। ௫௯.

எல்லா உயிர்களையும் தன்னைப்போல் எண்ணி, அவர்களுக்கு நல்லதும் கெட்டதும் சமமாக நடக்கிறான்—அந்த சமமான பார்வையே கருணை என்று அழைக்கப்படுகிறது.