வாயுபுராணம்

ஸுகமாயுர்பலம் ரூபம் தர்மார்தௌ காம ஏவ ச । யுகேஷ்வேதாநி ஹீயந்தே த்ரீணி பாதக்ரமேண து ।। ௫௮.

இன்பம், ஆயுள், பலம், அழகு, தர்மம், செல்வம், ஆசை — இவை எல்லாம் யுகங்களுக்குள் ஒவ்வொரு படியிலும் மூன்றில் ஒரு பங்காக குறைந்து போகின்றன.

ஸஸந்த்யம்ஶேஷு ஹீயந்தே யுகாநாம் தர்மஸித்தயஃ। இத்யேஷ ப்ரதிஸந்திர்வஃ கீர்த்திதஸ்து மயா த்விஜாஃ ।। ௫௮.

யுகங்களின் சந்தியின்போது தர்மம் குறைந்து விடுகிறது. இந்த வரிசையை நான் உங்களுக்குச் சொன்னேன், இருமுறை பிறந்தவர்களே.

சதுர்யுகாநாம் ஸர்வேஷாமேதேநைவ ப்ரஸாதநம் ௫௮.

இந்த முறையே நான்கு யுகங்களுக்கெல்லாம் நிர்ணயமாகும்.

ப்ரஹ்மணஸ்ததஹஃ ப்ரோக்தம் ராத்ரிஶ்ச தாவதீ ஸ்ம்ரு'தா । அத்ரார்ஜவம் ஜடீபாவோ பூதாநாமாயுகக்ஷயாத் ।। ௫௮.

பிரம்மாவின் ஒரு பகல் இவ்வாறு கூறப்பட்டுள்ளது; அவருடைய இரவும் அதே அளவு என்றும் நினைக்கப்படுகிறது. இந்த காலத்தில், யுகங்கள் குறைவதால் உயிரினங்களில் நேர்மை மங்கிவிடுகிறது.

ஏததேவ து ஸர்வேஷாம் யுகாநாம் லக்ஷணம் ஸ்ம்ரு'தம்। ஏஷா சதுர்யுகாநாந்து கணநா ஹ்யேகஸப்ததிஃ। க்ரமேண பரிவ்ரு'த்தா து மநோரந்தரமுச்யதே ।। ௫௮.

இது எல்லா யுகங்களுக்கும் அடையாளமாக நினைக்கப்படுகிறது. நான்கு யுகங்கள் எழுபத்து ஒன்றாக எண்ணப்படுகின்றன; இதையே ஒரு மன்வந்தரம் என்று அழைக்கின்றனர்.

சதுர்யுகே ததைகஸ்மிந் பவதீஹ யதாஶ்ருதம்। ததா சாந்யேஷு பவதி புநஸ்தத்வை யதாக்ரமம் ।। ௫௮.

ஒரு நான்கு யுகம் எப்படி நடைபெறுகிறதோ, அதேபோல் மற்ற யுகங்களிலும் அதே வரிசையில் மீண்டும் நிகழ்கிறது.

ஸர்கே ஸர்கே யதா பேதா உத்பத்யந்தே ததைவ து । பஞ்சவிம்ஶத்பரிமிதா ந ந்யூநா நாதிகாஸ்ததா ।। ௫௮.

ஒவ்வொரு படைப்பிலும் எப்படி வேறுபாடுகள் தோன்றுகிறதோ, இங்கும் அதேபோல் இருபத்து ஐந்து வகைகள் இருக்கின்றன; அதில் குறைவோ அதிகமோ இல்லை.

ததா கல்பயுகைஃ ஸார்த்தம் பவந்தி ஸமலக்ஷணாஃ। மந்வந்தராணாம் ஸர்வேஷாமேததேவ து லக்ஷணம் ।। ௫௮.

அதேபோல் கல்ப யுகங்களோடும் சேர்ந்து, இவை எல்லாம் ஒரே தன்மை உடையவை. இது எல்லா மன்வந்தரங்களின் அடையாளம் ஆகும்.

ததா யுகாநாம் பரிவர்த்தநாநி சிரப்ரவ்ரு'த்தாநி யுகஸ்வபவாத் । ததா ந ஸந்திஷ்டதி ஜீவலோகஃ க்ஷயோதயாப்யாம் பரிவர்த்தமாநஃ ।। ௫௮.

யுகங்கள் இயற்கையின்படி நீண்ட காலமாக மாறி மாறி வருகின்றன; அதனால் உயிர்கள் வாழும் உலகம் ஒரே நிலைமையில் நிலைக்காது, வளர்ச்சி மற்றும் குறைவு ஆகியவற்றால் மாறிக்கொண்டே இருக்கும்.

இத்யேதல்லக்ஷணம் ப்ரோக்தம் யுகாநாம் வை ஸமாஸதஃ। அதீதாநாகதாநாம் வை ஸர்வாண்யேவாந்தராணி ।। ௫௮.

இவ்வாறு யுகங்களின் தன்மைகள் சுருக்கமாக கூறப்பட்டுள்ளன; கடந்த காலமும் வருங்காலமும் உள்ள இடைவெளிகள் அனைத்தும் இதில் அடங்கும்.

அநாகதேஷு தத்வச்ச தர்க்கஃ கார்யோ விஜாநதா। மந்வந்தரேஷு ஸர்வேஷு அதீதாநாகதேஷ்விஹ ।। ௫௮.

அதேபோல், வருங்காலத்தில் வரும் யுகங்களிலும் அறிந்தவன் இப்படியே எண்ண வேண்டும்; எல்லா மன்வந்தரங்களிலும், கடந்த காலமும் வருங்காலமும் இங்கே பொருந்தும்.

மந்வந்தரேண சைகேந ஸர்வாண்யேவாந்தராணி வை। வ்யாக்யாதாநி விஜாநீத்வம் கல்பே கல்பேந சைவ ஹி ।। ௫௮.

ஒரு மன்வந்தரத்தின் மூலம் எல்லா இடைவெளிகளும் விளக்கப்படுகின்றன; ஒவ்வொரு கல்பத்திலும், எல்லா கல்பங்களிலும் இதை நீங்கள் புரிந்து கொள்ள வேண்டும்.

அஸ்யாபிமாநிநஃ ஸர்வே நாமரூபைர்பவந்த்யுத। தேவா ஹ்யஷ்டவிதா யே ச இஹ மந்வந்தரேஶ்வராஃ ।। ௫௮.

இதில் பெருமை கொண்ட எல்லோரும் பெயரும் உருவும் பெற்று தோன்றுகிறார்கள்; எட்டு வகை தெய்வங்களும், இங்கு மன்வந்தரங்களுக்கு அரசர்களும் உள்ளனர்.

ரு'ஷயோ மநவஶ்சைவ ஸர்வே துல்யாஃ ப்ரயோஜநைஃ। ஏவம் வர்ணாஶ்ரமாணாந்து ப்ரவிபாகோ யுகே யுகே ।। ௫௮.

முனிவர்களும் மனுக்கள் எல்லாரும் ஒரே நோக்குடன் செயற்படுகிறார்கள்; இவ்வாறு ஒவ்வொரு யுகத்திலும் சாதி மற்றும் வாழ்க்கை நிலையின்படி பிரிவுகள் ஏற்படுகின்றன.

யுகஸ்வபாவாச்ச ததா விதத்தே வை ஸதா ப்ரபுஃ । வர்ணாஶ்ரமவிபாகஶ்ச யுகாநி யுகஸித்தயே ।। ௫௮.

யுகங்களின் இயல்பின்படி, ஆண்டவன் எப்போதும் சாதி மற்றும் வாழ்க்கை நிலையின்படி பிரிவை ஏற்படுத்துகிறார், யுகங்கள் நிறைவேறுவதற்காக.

அநுஷங்கஃ ஸமாக்யாதஃ ஸ்ரு'ஷ்டிஸர்கந்நிபோதத। விஸ்தரேணாநுபூர்வ்யா ச ஸ்திதிம் வக்ஷ்யே யுகேஷ்விஹ ।। ௫௮.

இணைப்பு கூறப்பட்டது; இப்போது படைப்பு மற்றும் உருவாக்கத்தை அறிந்து கொள்ளுங்கள். இங்கு யுகங்களில் ஏற்படும் நிலைகளை விரிவாக நான் விளக்கப்போகிறேன்.

யுகேஷு யாஸ்து ஜாயந்தே ப்ரஜாஸ்தா வை நிபோதத। ஆஶுரீ ஸர்பகோபக்ஷிபைஶாசீ யக்ஷராக்ஷஸீ। யஸ்மிந் யுகே ச ஸம்பூதிஸ்தாஸாம் யாவத்து ஜீவிதம் ।। ௫௯.

யுகங்களில் பிறக்கும் உயிரினங்களை இப்போது அறிந்து கொள்ளுங்கள்: அசுரிகள், பாம்புகள், மாடுகளை மேய்ப்பவர்கள், பிசாசிகள், யக்ஷிகள், ராக்ஷசிகள்; எந்த யுகத்தில் அவை பிறக்கிறதோ, அந்த யுகம் முடியும் வரை அவற்றின் ஆயுள் நீடிக்கும்.

பிஶாசாஸுரகந்தர்வா யக்ஷராக்ஷஸபந்நகாஃ। யுகமாத்ரந்து ஜீவந்தி ரு'தே ம்ரு'த்யுவதேந தே ।। ௫௯.

பிசாசுகள், அசுரர்கள், கந்தர்வர்கள், யக்ஷர்கள், ராக்ஷசர்கள், பாம்புகள் — இவை எல்லாம் அந்த யுகம் முடியும் வரை மட்டுமே உயிருடன் இருப்பார்கள்; மரணத்தால் அழிக்கப்பட்டால் மட்டும் அதற்கு விதிவிலக்கு.

மாநுஷாணாம் பஶூநாஞ்ச பக்ஷிணாம் ஸ்தாவரைஃஸஹ। தேஷாமாயுஃ பரிக்ராந்தம் யுகதர்மேஷு ஸர்வஶஃ ।। ௫௯.

மனிதர்கள், மிருகங்கள், பறவைகள், செடிகள் — இவைகளுக்கு அவரவர் ஆயுள் முழுவதும் யுகத்தின் தர்மத்தின்படி நிர்ணயிக்கப்படுகிறது.

அஸ்திதிஸ்து கலௌ த்ரு'ஷ்டா பூதாநாமாயுஷஸ்து வை। பரமாயுஃ ஶதந்த்வேதந்மநுஷ்யாணாம் கலௌ ஸ்ம்ரு'தம் ।। ௫௯.

கலியுகத்தில் உயிர்கள் வாழும் ஆயுள் குறைந்து காணப்படுகிறது; இந்த யுகத்தில் மனிதர்களுக்கான அதிகபட்ச ஆயுள் நூறு ஆண்டுகள் எனக் கூறப்படுகிறது.

தேவாஸுரப்ரமாணாத்து ஸப்தஸப்தாங்குலம் ஹ்ரஸத்। அஹ்குலாநாம் ஶதம் பூர்ணமஷ்டபஞ்சாஶதுத்தரம் ।। ௫௯.

தேவர்கள் மற்றும் அசுரர்களின் அளவுடன் ஒப்பிடும் போது, இது நாற்பத்தொன்பது விரல் அகலத்தால் குறைகிறது; முழு அளவு நூறு விரல் அகலமும், அதில் ஐம்பத்தெட்டு விரல் கூடுதலாகும்.

தேவாஸுரப்ரமாணந்ததுச்ச்ராயம் கலிஜைஃ ஸ்ம்ரு'தம்। சத்வாரஶ்சாப்யஶீதிஶ்ச கலிஜைரங்குலைஃ ஸ்ம்ரு'தம் ।। ௫௯.

தேவர்கள் மற்றும் அசுரர்களின் அந்த அளவே கலியுகத்தில் பிறந்தவர்களுக்கு உயரமாகக் கருதப்படுகிறது; கலியுகத்தில் அது எண்பத்திநான்கு விரல் அகலமாகும் என்று சொல்லப்படுகிறது.

ஸ்வேநாங்குலப்ரமாணேந ஊர்த்த்வமாபாதமஸ்தகம்। இத்யேஷ மாநுஷோத்ஸேதோ ஹ்ரஸதீஹ யுகாந்திகே ।। ௫௯.

தனது சொந்த விரல் அளவால், பாதத்திலிருந்து தலை வரை அளக்கப்படுகிறது; இந்த மனித உயரம் யுகத்தின் இறுதியில் குறைந்து விடுகிறது.

ஸர்வேஷு யுககாலேஷு அதீதாநாகதேஷ்விஹ। ஸ்வேநாங்குலப்ரமாணேந அஷ்டதாலஃ ஸ்ம்ரு'தோ நரஃ ।। ௫௯.

முன்னைய மற்றும் வருங்கால யுகங்களிலும், மனிதன் தனது சொந்த விரல் அளவால் எட்டு தாளம் உயரம் கொண்டவன் எனக் கருதப்படுகிறான்.

ஆபாததோ மஸ்தகந்து நவதாலோ பவேத்து யஃ। ஸம்ஹதாஜாநுபாஹுஸ்து ஸ ஸுரைரபி பூஜ்யதே ।। ௫௯.

யாருடைய உயரம் பாதத்திலிருந்து தலைவரை ஒன்பது தாளம் இருக்கும், மற்றும் இணைந்த கை முழங்கால் வரை எட்டும், அவர் தேவர்களாலும் மதிக்கப்படுகிறார்.

கவாஶ்வஹஸ்திநாஞ்சைவ மஹிஷ ஸ்தாவராத்மநாம்। க்ரமேணைதேந யோகேந ஹ்ராஸவ்ரு'த்தீ யுகே யுகே ।। ௫௯.

பசு, குதிரை, யானை, எருமை மற்றும் நிலைபெற்ற உயிர்களுக்கு, இதே முறையில், ஒவ்வொரு யுகத்திலும் அவற்றின் அளவு குறையவோ, அதிகரிக்கவோ செய்யும்.

ஷட்ஸப்தத்யங்குலோத்ஸேதஃ பஶூநாம் ககுதஸ்து வை। அங்குலாஷ்டஶதம் பூர்ணமுத்ஸேதஃ கரிணாம் ஸ்ம்ரு'தஃ ।। ௫௯.

மாடுகளின் கொம்பு அருகே உயரம் எழுபத்தாறு விரல் அகலமாகும்; யானைகளின் முழு உயரம் நூற்று எட்டு விரல் அகலமாகும் என்று கூறப்படுகிறது.

அங்குலாநாம் ஸஹஸ்ரந்து சத்வாரிம்ஶாங்குலம் விநா । பஞ்சாஶதம் ஹயாநாஞ்ச உத்ஸேதஃ ஶாகிநாம் ஸ்ம்ரு'தஃ ।। ௫௯.

குதிரைகளின் உயரம் ஆயிரம் விரல் அகலத்திலிருந்து நாற்பத்திநான்கு விரல் குறைவாகும்; மரங்களுக்கு ஐம்பது விரல் அகலமாகும் என்று சொல்லப்படுகிறது.

மாநுஷஸ்ய ஶரீரஸ்ய ஸந்நிவேஶஸ்து யாத்ரு'ஶஃ। தல்லக்ஷணஸ்து தேவாநாம் த்ரு'ஶ்யதே தத்த்வர்ஶநாத் ।। ௫௯.

மனித உடலின் அமைப்பு எப்படியோ, அதே தன்மைகள் உண்மையான அறிவின்படி தேவர்களிலும் காணப்படுகின்றன.