வாயுபுராணம்

தாஸுபகமயுக்தாஸு கலிஶிஷ்டாஸு வை ஸ்வயம்। அஹோராத்ரம் ததா தாஸாம் யுகந்து பரிவர்த்ததே ।। ௫௮.

கலியுகத்தில் மீதமுள்ள அந்த சிலர் இப்படிப் பணி புரியும் போது, அவர்களுக்கு பகலும் இரவும் யுக முடிவை குறிக்கின்றன.

சித்தஸம்மோஹநம் க்ரு'த்வா தாஸாந்தைஃ ஸப்தமந்து தத்। பாவிநோऽர்தஸ்ய ச பலாத்ததஃ க்ரு'தமவர்தத ।। ௫௮.

அவர்களின் மனதை மயக்கி, ஏழு தலைமுறைக்குள், வரவிருக்கும் நிகழ்வின் வலிமையால், அந்தச் சுற்று முடிவடைகிறது.

ப்ரவ்ரு'த்தே து புநஸ்தஸ்மிம்ஸ்ததஃ க்ரு'தயுகே து வை। உத்பந்நாஃ கலிஶிஷ்டாஸ்து கார்தயுக்யஃ ப்ரஜாம்ததா ।। ௫௮.

அதன்பின், புதிய கிருதயுகம் தொடங்கும் போது, கலியுகத்தில் மீதமுள்ளவர்கள் கிருதயுக மக்களாகப் பிறக்கிறார்கள்.

திஷ்டந்தி சேஹ யே ஸித்தாஃ ஸுத்ரு'ஷ்டா விசரந்தி ச। ஸதா ஸப்தர்ஷயஶ்சைவ தத்ர தே ச வ்யவஸ்திதாஃ ।। ௫௮.

இங்கு தங்கி, நன்கு காணப்பட்டு, சுற்றி நடமாடும் சித்தர்கள், என்றும் ஏழு முனிவர்களும் அங்கே நிலைபெற்று இருக்கிறார்கள்.

ப்ரஹ்மக்ஷத்ரவிஶஃ ஶூத்ரா பீஜார்தம் யே ஸ்ம்ரு'தா இஹ। கலிஜைஃ ஸஹ தே ஸர்வே நிர்விஶேஷாஸ்ததாபவந் ।। ௫௮.

இங்கு விதை பாதுகாப்புக்காக பிராமணர், சத்திரியர், வைசியர், சூத்திரர் என்று அழைக்கப்படுபவர்கள், கலியில் பிறந்தவர்களுடன் எல்லாம் வேறுபாடின்றி ஒன்றாகிவிடுகிறார்கள்.

தேஷாம் ஸப்தர்ஷயோ தர்ம கதயந்தீதரேஷு ச । வர்ணா ஶ்ரமாசாரயுக்தஃ ஶ்ரௌதஃ ஸ்மார்தோ த்விதா து ஸஃ ।। ௫௮.

அவர்களில் ஏழு முனிவர்கள் தர்மத்தை போதிக்கிறார்கள்; மற்றவர்களில் சாதிகள் உழைப்பு, ஒழுக்கம் ஆகியவற்றுடன் இருக்கிறார்கள்; வேத வழிபாடும் மரபு வழியும் இரண்டாகப் பிரிகின்றன.

ததஸ்தேஷு க்ரியாவத்ஸு வர்த்தந்தே வை ப்ரஜாஃ க்ரு'தே । ஶ்ரௌதஃ ஸ்மார்த்தஃ க்ரு'தாநாந்து தர்மஃ ஸப்தர்ஷிதர்ஶிதஃ ।। ௫௮.

கிருதயுக மக்கள் அந்தச் செயல்களைப் பின்பற்றுகிறார்கள்; ஏழு முனிவர்கள் காட்டிய வேத வழியும் மரபு வழியும் தர்மம் அவர்களில் நிலைபெறுகிறது.

தாஸு தர்மவ்யவஸ்தார்தம் திஷ்டந்தீஹாயுகக்ஷயாத் । மந்வந்தராதிகாரேஷு திஷ்டந்தி முநயஸ்து வை ।। ௫௮.

அவர்களில் தர்மம் நிலைநிற்றற்காக, முனிவர்கள் ஒரு யுகம் முடிந்து அடுத்தது வரும்வரை, மனுவின் காலங்களைப் பாதுகாத்து இங்கு தங்கி இருக்கிறார்கள்.

யதா தாவப்ரதக்தேஷு த்ரு'ணேஷ்விஹ தபே ரு'தௌ । நவாநாம் ப்ரதமம் த்ரு'ஷ்டஸ்தேஷாம் மூலே து ஸம்பவஃ ।। ௫௮.

எப்படி வெப்ப பருவத்தில் காட்டுத்தீயால் புல் எரிந்தபின், அதன் வேர் முதல் புதிய முளைகள் முதலில் தோன்றுகின்றனவோ,

ஏவம் யுகாத்யுகஸ்தேஹ ஸந்தாநஸ்து பரஸ்பரம் । வர்த்ததே ஹ்யவ்யவச்சேதாத்யாவந்மந்வந்தரக்ஷயஃ ।। ௫௮.

அப்படியே, யுகம் யுகமாக, பரம்பரை இடையறாது தொடர்கிறது; அது மனுவின் காலம் முடியும் வரை நடக்கிறது.

ஸுகமாயுர்பலம் ரூபம் தர்மார்தௌ காம ஏவ ச । யுகேஷ்வேதாநி ஹீயந்தே த்ரீணி பாதக்ரமேண து ।। ௫௮.

இன்பம், ஆயுள், பலம், அழகு, தர்மம், செல்வம், ஆசை — இவை எல்லாம் யுகங்களுக்குள் ஒவ்வொரு படியிலும் மூன்றில் ஒரு பங்காக குறைந்து போகின்றன.

ஸஸந்த்யம்ஶேஷு ஹீயந்தே யுகாநாம் தர்மஸித்தயஃ। இத்யேஷ ப்ரதிஸந்திர்வஃ கீர்த்திதஸ்து மயா த்விஜாஃ ।। ௫௮.

யுகங்களின் சந்தியின்போது தர்மம் குறைந்து விடுகிறது. இந்த வரிசையை நான் உங்களுக்குச் சொன்னேன், இருமுறை பிறந்தவர்களே.

சதுர்யுகாநாம் ஸர்வேஷாமேதேநைவ ப்ரஸாதநம் ௫௮.

இந்த முறையே நான்கு யுகங்களுக்கெல்லாம் நிர்ணயமாகும்.

ப்ரஹ்மணஸ்ததஹஃ ப்ரோக்தம் ராத்ரிஶ்ச தாவதீ ஸ்ம்ரு'தா । அத்ரார்ஜவம் ஜடீபாவோ பூதாநாமாயுகக்ஷயாத் ।। ௫௮.

பிரம்மாவின் ஒரு பகல் இவ்வாறு கூறப்பட்டுள்ளது; அவருடைய இரவும் அதே அளவு என்றும் நினைக்கப்படுகிறது. இந்த காலத்தில், யுகங்கள் குறைவதால் உயிரினங்களில் நேர்மை மங்கிவிடுகிறது.

ஏததேவ து ஸர்வேஷாம் யுகாநாம் லக்ஷணம் ஸ்ம்ரு'தம்। ஏஷா சதுர்யுகாநாந்து கணநா ஹ்யேகஸப்ததிஃ। க்ரமேண பரிவ்ரு'த்தா து மநோரந்தரமுச்யதே ।। ௫௮.

இது எல்லா யுகங்களுக்கும் அடையாளமாக நினைக்கப்படுகிறது. நான்கு யுகங்கள் எழுபத்து ஒன்றாக எண்ணப்படுகின்றன; இதையே ஒரு மன்வந்தரம் என்று அழைக்கின்றனர்.

சதுர்யுகே ததைகஸ்மிந் பவதீஹ யதாஶ்ருதம்। ததா சாந்யேஷு பவதி புநஸ்தத்வை யதாக்ரமம் ।। ௫௮.

ஒரு நான்கு யுகம் எப்படி நடைபெறுகிறதோ, அதேபோல் மற்ற யுகங்களிலும் அதே வரிசையில் மீண்டும் நிகழ்கிறது.

ஸர்கே ஸர்கே யதா பேதா உத்பத்யந்தே ததைவ து । பஞ்சவிம்ஶத்பரிமிதா ந ந்யூநா நாதிகாஸ்ததா ।। ௫௮.

ஒவ்வொரு படைப்பிலும் எப்படி வேறுபாடுகள் தோன்றுகிறதோ, இங்கும் அதேபோல் இருபத்து ஐந்து வகைகள் இருக்கின்றன; அதில் குறைவோ அதிகமோ இல்லை.

ததா கல்பயுகைஃ ஸார்த்தம் பவந்தி ஸமலக்ஷணாஃ। மந்வந்தராணாம் ஸர்வேஷாமேததேவ து லக்ஷணம் ।। ௫௮.

அதேபோல் கல்ப யுகங்களோடும் சேர்ந்து, இவை எல்லாம் ஒரே தன்மை உடையவை. இது எல்லா மன்வந்தரங்களின் அடையாளம் ஆகும்.

ததா யுகாநாம் பரிவர்த்தநாநி சிரப்ரவ்ரு'த்தாநி யுகஸ்வபவாத் । ததா ந ஸந்திஷ்டதி ஜீவலோகஃ க்ஷயோதயாப்யாம் பரிவர்த்தமாநஃ ।। ௫௮.

யுகங்கள் இயற்கையின்படி நீண்ட காலமாக மாறி மாறி வருகின்றன; அதனால் உயிர்கள் வாழும் உலகம் ஒரே நிலைமையில் நிலைக்காது, வளர்ச்சி மற்றும் குறைவு ஆகியவற்றால் மாறிக்கொண்டே இருக்கும்.

இத்யேதல்லக்ஷணம் ப்ரோக்தம் யுகாநாம் வை ஸமாஸதஃ। அதீதாநாகதாநாம் வை ஸர்வாண்யேவாந்தராணி ।। ௫௮.

இவ்வாறு யுகங்களின் தன்மைகள் சுருக்கமாக கூறப்பட்டுள்ளன; கடந்த காலமும் வருங்காலமும் உள்ள இடைவெளிகள் அனைத்தும் இதில் அடங்கும்.

அநாகதேஷு தத்வச்ச தர்க்கஃ கார்யோ விஜாநதா। மந்வந்தரேஷு ஸர்வேஷு அதீதாநாகதேஷ்விஹ ।। ௫௮.

அதேபோல், வருங்காலத்தில் வரும் யுகங்களிலும் அறிந்தவன் இப்படியே எண்ண வேண்டும்; எல்லா மன்வந்தரங்களிலும், கடந்த காலமும் வருங்காலமும் இங்கே பொருந்தும்.

மந்வந்தரேண சைகேந ஸர்வாண்யேவாந்தராணி வை। வ்யாக்யாதாநி விஜாநீத்வம் கல்பே கல்பேந சைவ ஹி ।। ௫௮.

ஒரு மன்வந்தரத்தின் மூலம் எல்லா இடைவெளிகளும் விளக்கப்படுகின்றன; ஒவ்வொரு கல்பத்திலும், எல்லா கல்பங்களிலும் இதை நீங்கள் புரிந்து கொள்ள வேண்டும்.

அஸ்யாபிமாநிநஃ ஸர்வே நாமரூபைர்பவந்த்யுத। தேவா ஹ்யஷ்டவிதா யே ச இஹ மந்வந்தரேஶ்வராஃ ।। ௫௮.

இதில் பெருமை கொண்ட எல்லோரும் பெயரும் உருவும் பெற்று தோன்றுகிறார்கள்; எட்டு வகை தெய்வங்களும், இங்கு மன்வந்தரங்களுக்கு அரசர்களும் உள்ளனர்.

ரு'ஷயோ மநவஶ்சைவ ஸர்வே துல்யாஃ ப்ரயோஜநைஃ। ஏவம் வர்ணாஶ்ரமாணாந்து ப்ரவிபாகோ யுகே யுகே ।। ௫௮.

முனிவர்களும் மனுக்கள் எல்லாரும் ஒரே நோக்குடன் செயற்படுகிறார்கள்; இவ்வாறு ஒவ்வொரு யுகத்திலும் சாதி மற்றும் வாழ்க்கை நிலையின்படி பிரிவுகள் ஏற்படுகின்றன.

யுகஸ்வபாவாச்ச ததா விதத்தே வை ஸதா ப்ரபுஃ । வர்ணாஶ்ரமவிபாகஶ்ச யுகாநி யுகஸித்தயே ।। ௫௮.

யுகங்களின் இயல்பின்படி, ஆண்டவன் எப்போதும் சாதி மற்றும் வாழ்க்கை நிலையின்படி பிரிவை ஏற்படுத்துகிறார், யுகங்கள் நிறைவேறுவதற்காக.

அநுஷங்கஃ ஸமாக்யாதஃ ஸ்ரு'ஷ்டிஸர்கந்நிபோதத। விஸ்தரேணாநுபூர்வ்யா ச ஸ்திதிம் வக்ஷ்யே யுகேஷ்விஹ ।। ௫௮.

இணைப்பு கூறப்பட்டது; இப்போது படைப்பு மற்றும் உருவாக்கத்தை அறிந்து கொள்ளுங்கள். இங்கு யுகங்களில் ஏற்படும் நிலைகளை விரிவாக நான் விளக்கப்போகிறேன்.

யுகேஷு யாஸ்து ஜாயந்தே ப்ரஜாஸ்தா வை நிபோதத। ஆஶுரீ ஸர்பகோபக்ஷிபைஶாசீ யக்ஷராக்ஷஸீ। யஸ்மிந் யுகே ச ஸம்பூதிஸ்தாஸாம் யாவத்து ஜீவிதம் ।। ௫௯.

யுகங்களில் பிறக்கும் உயிரினங்களை இப்போது அறிந்து கொள்ளுங்கள்: அசுரிகள், பாம்புகள், மாடுகளை மேய்ப்பவர்கள், பிசாசிகள், யக்ஷிகள், ராக்ஷசிகள்; எந்த யுகத்தில் அவை பிறக்கிறதோ, அந்த யுகம் முடியும் வரை அவற்றின் ஆயுள் நீடிக்கும்.

பிஶாசாஸுரகந்தர்வா யக்ஷராக்ஷஸபந்நகாஃ। யுகமாத்ரந்து ஜீவந்தி ரு'தே ம்ரு'த்யுவதேந தே ।। ௫௯.

பிசாசுகள், அசுரர்கள், கந்தர்வர்கள், யக்ஷர்கள், ராக்ஷசர்கள், பாம்புகள் — இவை எல்லாம் அந்த யுகம் முடியும் வரை மட்டுமே உயிருடன் இருப்பார்கள்; மரணத்தால் அழிக்கப்பட்டால் மட்டும் அதற்கு விதிவிலக்கு.

மாநுஷாணாம் பஶூநாஞ்ச பக்ஷிணாம் ஸ்தாவரைஃஸஹ। தேஷாமாயுஃ பரிக்ராந்தம் யுகதர்மேஷு ஸர்வஶஃ ।। ௫௯.

மனிதர்கள், மிருகங்கள், பறவைகள், செடிகள் — இவைகளுக்கு அவரவர் ஆயுள் முழுவதும் யுகத்தின் தர்மத்தின்படி நிர்ணயிக்கப்படுகிறது.