வாயுபுராணம்

ததா த்வல்பேந காலேந ஸித்திம் யாஸ்யந்தி மாநவாஃ। தந்யா தர்மஞ்சரிஷ்யந்தி யுகாந்தே த்விஜஸத்தமாஃ ।। ௫௮.

அப்போது குறுகிய காலத்திலேயே மனிதர்கள் வெற்றி பெறுவார்கள்; யுகத்தின் முடிவில் பாக்கியசாலிகள் தர்மத்தை நடத்துவார்கள், இருமுறை பிறந்தவர்களுள் சிறந்தவரே.

ஶ்ருதிஸ்ம்ரு'த்யுதிதம் தர்மம் யே சரந்த்யநஸூயகாஃ. த்ரேதாயாம் வார்ஷிகோ தர்மோ த்வாபரே மாஸிகஃ ஸ்ம்ரு'தஃ। யதாஶக்திம் சரந் ப்ராஜ்ஞஸ்ததஹ்நா ப்ராப்ருயாத் கலௌ ।। ௫௮.

ஈர்ப்பு இல்லாமல், ஸ்ருதி மற்றும் ஸ்மிர்தியில் கூறப்பட்ட தர்மத்தை நடத்துவோர், திரேதாயுகத்தில் வருடம் தோறும், தவாபரயுகத்தில் மாதம் தோறும் தர்மம் செய்ய வேண்டும்; கலியுகத்தில், யார் தங்கள் திறமையின்படி நடத்துகிறார்களோ, அவர்கள் ஒரே நாளில் அதனை அடைவார்கள்.

ஏஷா கலியுகேऽவஸ்தா ஸந்த்யாம்ஶந்து நிபோத மே । யுகே யுகே து ஹீயந்தே த்ரீம்ஸ்த்ரீந் பாதாம்ஶ்ச ஸித்தயஃ ।। ௫௮.

இது கலியுகத்தில் நிலவும் நிலை; இப்போது சந்திக்காலங்களை எனக்கேட்டு அறிக; ஒவ்வொரு யுகத்திலும் வெற்றியின் மூன்று பாகங்கள் குறைகின்றன.

யுகஸ்வபாவாத்ஸந்த்யாஸ்து திஷ்டந்தீமாஸ்து பாதஶஃ। ஸந்த்யாஸ்வபாவாச்சாம்ஶேஷு பாதஶஸ்தே ப்ரதிஷ்டிதாஃ ।। ௫௮.

யுகங்களின் இயல்பினால், சந்திக்காலங்கள் பாகம் பாகமாக நிலைத்திருக்கும்; சந்திக்காலத்தின் இயல்பினாலும், அந்த பாகங்கள் பகுதி பகுதியாய் நிலைபெறும்.

ஏவம் ஸந்த்யாம்ஶகே காலே ஸம்ப்ராப்தே து யுகாந்திகே। தேஷாம் ஶாஸ்தா ஹ்யஸாதூநாம் ப்ரு'கூணாம் நிதநோத்திதஃ ।। ௫௮.

இவ்வாறு, யுகத்தின் முடிவில் சந்திக்காலம் வந்தபோது, பாவிகளை தண்டிப்பவர், ப்ருகுக்கள் வம்சத்தில் தோன்றி நிலைபெறுவார்.

கோத்ரேண வை சந்த்ரமஸோ நாம்நா ப்ரமிதிருச்யதே। மாதவஸ்ய து ஸோம்ஶேந பூர்வம் ஸ்வாயம்புவேऽந்தரே ।। ௫௮.

சந்திர குலத்தில் பிறந்த பிரமிதி என்றவர், முன்பு ஸ்வாயம்புவ மன்வந்தரத்தில் மாதவனின் ஒரு பகுதியாய் தோன்றினார்.

ஸமாஃ ஸ விம்ஶதிம் பூர்ணாஃ பர்யடந் வை வஸுந்தராம்। ஆசகர்ஷ ஸ வை ஸேநாம் ஸவாஜிரதகுஞ்ஜராம் ।। ௫௮.

அவர் இருபது ஆண்டுகள் முழுவதும் பூமியில் சுற்றி, குதிரைகள், ரதங்கள், யானைகள் உடைய படையை சேர்த்தார்.

ப்ரக்ரு'ஹீதாயுதைர்விப்ரைஃ ஶதஶோऽத ஸஹஸ்ரஶஃ। ஸ ததா தைஃ பரிவ்ரு'தோ ம்லேச்சாந் ஹந்தி ஸஹஸ்ரஶஃ ।। ௫௮.

அப்போது ஆயிரக்கணக்கான ஆயுதம் பிடித்த பிராமணர்களால் சூழப்பட்டு, அவர் ஆயிரக்கணக்கான வெளிநாட்டவர்களை அழித்தார்.

ஸ ஹத்வா ஸர்வகஶ்சைவ ராஜ்ஞஸ்தாந் ஶூத்ரயோநிஜாத்। பாஷண்டாந் ஸ ததஃ ஸர்வாந்நிஃஶேஷாந் க்ரு'தவாந் ப்ரபுஃ ।। ௫௮.

அவர் எல்லா இடங்களிலும் சூத்திர குலத்தில் பிறந்த அரசர்களை கொன்று, எல்லா பாசண்டர்களையும் முற்றிலும் அழித்தார்.

நாத்யர்தம் தார்மிகா யே ச தாந் ஸர்வாந் ஹந்தி ஸர்வஶஃ। வர்ணவ்யத்யாஸஜாதாம்ஶ்ச யே ச தாநுபஜீவிநஃ ।। ௫௮.

மிகவும் தர்மம் கடைப்பிடிக்காதவர்களையும், கலவிக் குலத்தில் பிறந்தவர்களையும், அவர்களுடன் வாழ்ந்தவர்களையும் அவர் அழித்தார்.

உதீச்யாந்மத்யதேஶாம்ஶ்ச பார்வதீயாம்ஸ்ததைவ ச। ப்ராச்யாந் ப்ரதீச்யாம்ஶ்ச ததா விந்த்யப்ரு'ஷ்டாபராந்திகாந் ।। ௫௮.

வடக்கு, நடுநாடு, மலைப்பகுதி, கிழக்கு, மேற்கு, மற்றும் விந்த்ய மலையைத் தாண்டிய பகுதிகளிலிருந்தவர்களையும் அவர் அழித்தார்.

ததைவ தாக்ஷிணாத்யாம்ஶ்ச த்ரவிடாந் ஸிம்ஹலைஃ ஸஹ। காந்தாராந் பாரதாம்ஶ்சைவ பஹ்நவாந் யவநாம்ஸ்ததா ।। ௫௮.

அதேபோல், தெற்குப் பகுதிகள், திராவிடர், சிங்களர், காந்தாரர், பாரதர், பஹ்னவர், யவனர் ஆகியோர்களையும் அவர் அழித்தார்.

துஷாராந் வர்வராம்ஶ்சீநாந் ஶூலிகாந் தரதாந் கஸாந்। லம்பாகாந்த கேதாம்ஶ்ச கிராதாநாஞ்ச ஜாதயஃ ।। ௫௮.

துஷாரர், பற்பரர், சீனர், சூலிகர், தரதர், காசர், லம்பாகர், கேதர், மற்றும் கிராதர் ஆகிய பழங்குடிகளையும் அவர் அழித்தார்.

ப்ரவ்ரு'த்தசக்ரோ பலவாந் ம்லேச்சாநாமந்தக்ரு'த்விபுஃ। அத்ரு'ஷ்யஃ ஸர்வபூதாநாம் சசாராத வஸுந்தராம் ।। ௫௮.

வலிமைமிக்க அந்த ஆண்டவர், சக்ரத்தை இயக்கி, வெளிநாட்டவர்களை அழித்தார்; எல்லா உயிரினங்களுக்கும் அவர் அடைய முடியாதவராக, பூமியில் சுற்றினார்.

மாதவஸ்ய து ஸோம்ஶேந தேவஸ்ய ஹி விஜஜ்ஞிவாந் । பூர்வஜந்மவிதிஜ்ஞைஶ்ச ப்ரமிதிர்நாம வீர்யவாந் ।। ௫௮.

மாதவன் என்பவன் ஒரு பகுதியாய், முன் பிறவிகளை அறிந்தவர்களால் பிரமிதி என்று அழைக்கப்பட்ட வலிமைமிக்க வீரர்.

கோத்ரேண வை சந்த்ரமஸஃ பூர்வே கலியுகே ப்ரபுஃ। த்வாத்ரிம்ஶேऽப்யுதிதே வர்ஷே ப்ரக்ராந்தே விம்ஶதிம் ஸமாஃ ।। ௫௮.

சந்திர குலத்தில் பிறந்த அந்த ஆண்டவர், பழைய கலியுகத்தில், முப்பத்தி இரண்டு ஆண்டுகள் முடிந்தபின், இருபது ஆண்டுகள் கழித்தார்.

விநிக்நந் ஸர்வபூதாநி மாநவாநி ஸஹஸ்ரஶஃ। க்ரு'த்வா வீர்யாவஶேஷாந்து ப்ரு'த்வீம் றூடேந கர்மணா । பரஸ்பரநிமித்தேந கோபேநாகஸ்மிகேந து ।। ௫௮.

அவர் எல்லா உயிரினங்களையும், ஆயிரக்கணக்கான மனிதர்களையும் அழித்து, வெறும் வீரத்தையே மீதமிருக்கச் செய்து, பூமியில் பல செயல்களை செய்தார்; இது ஒருவருக்கொருவர் காரணமாகவும், திடீர் கோபத்தாலும் நிகழ்ந்தது.

ஸ ஸாதயித்வா வ்ரு'ஷலாந் ப்ராயஶஸ்தாநதார்மிகாந் । கங்காயமுநயோர்மத்யே நிஷ்டாம் ப்ராப்தஃ ஸஹாநுகஃ ।। ௫௮.

அவர் பெரும்பாலும் தர்மம் இல்லாத விருஷலர்களை வென்று, கங்கை யமுனை நதிகளுக்கிடையே தன் உடன்பிறப்புகளுடன் தங்கினார்.

ததோ வ்யதீதே தஸ்மிம்ஸ்து அமாத்யே ஸத்யஸைநிகே। உத்ஸாத்ய பார்திவாந் ஸர்வாந் ம்லேச்சாம்ஶ்சைவ ஸஹஸ்ரஶஃ ।। ௫௮.

அதற்குப் பிறகு, அமைச்சர்கள் மற்றும் உண்மையான படைவீரர்களுடன், எல்லா அரசர்களையும், ஆயிரக்கணக்கான வெளிநாட்டவர்களையும் அழித்தார்.

தத்ர ஸந்த்யாம்ஶகே காலே ஸம்ப்ராப்தே து யுகாந்திகே। ஸ்திதாஸ்வல்பாவஶிஷ்டாஸு ப்ரஜாஸ்விஹ வ்கசித் வ்கசித் ।। ௫௮.

அந்த யுகத்தின் அந்தரங்கக் காலம் வந்தபோது, சில இடங்களில் மட்டும் மக்கள் சற்றே மீதமிருந்தனர்.

அப்ரக்ரஹாஸ்ததஸ்தா வை லோகசேஷ்டாஸ்து வ்ரு'ந்தஶஃ। உபஹிம்ஸந்தி சாந்யோந்யம் ப்ரபத்யந்தே பரஸ்பரம் ।। ௫௮.

அப்போது கட்டுப்பாடின்றி, மக்கள் குழுக்களாகச் சேர்ந்து, ஒருவருக்கொருவர் தீங்கு விளைவித்து, தாங்கள் தாங்கள் எதிராக நடந்தனர்.

அராஜகே யுகவஶாத் ஸம்ஶயே ஸமுபஸ்திதே। ப்ரஜாஸ்தா வை ததஃ ஸர்வாஃ பரஸ்பரபயார்திதாஃ ।। ௫௮.

அரசர் இல்லாமல், யுகத்தின் தாக்கத்தால், சந்தேகம் ஏற்பட்டபோது, எல்லா மக்கள் ஒருவருக்கொருவர் பயத்தில் வாடினர்.

வ்யாகுலாஶ்ச பரிஶ்ராந்தாஸ்த்யக்த்வா தாராந் க்ரு'ஹாணி ச। ஸ்வாந் ப்ராணாந் ஸமவேக்ஷந்தோ நிஷ்டாம் ப்ராப்தாஃ ஸுதுஃகிதாஃ ।। ௫௮.

அவர்கள் கவலையால் சோர்ந்து, தங்கள் மனைவியும் வீடுகளையும் விட்டு விட்டு, தங்கள் உயிரை எண்ணி, மிகுந்த துயரத்தில் முடிவை அடைந்தனர்.

நஷ்டே ஶ்ரௌதே ஸ்ம்ரு'தே தர்மே பரஸ்பரஹதாஸ்ததா। நிர்மர்யாதா நிராக்ரந்தா நிஃஸ்நேஹா நிரபத்ரபாஃ ।। ௫௮.

வேத வழிபாடு, மரபு, தர்மம் இழந்து, ஒருவருக்கொருவர் பகைமை அதிகரிக்கும் போது, மக்கள் எல்லையற்றவர்களாக, அழுகையில்லாதவர்களாக, பாசமில்லாதவர்களாக, வெட்கமற்றவர்களாக ஆகிவிடுவார்கள்.

நஷ்டே வர்பே ப்ரதிஹதா ஹ்ரஸ்வகாஃ பஞ்ஜவிம்ஶகாஃ। ஹித்வா தாராம்ஶ்ச புத்ராம்ஶ்ச விஷாதவ்யாகுலேந்த்ரியாஃ ।। ௫௮.

அழகு குன்றி, தடுக்கப்பட்டு, குறைந்து, மக்கள் இருபத்தைந்து பேர் மட்டுமே மீதமிருப்பார்கள்; அவர்கள் தங்கள் மனைவியும் பிள்ளைகளையும் விட்டு விட்டு, துக்கத்தில் உணர்வுகள் குழம்பி போய் நிற்பார்கள்.

அநாவ்ரு'ஷ்டிஹதாஶ்சைவ வார்த்தாமுத்ஸ்ரு'ஜ்ய துஃகிதாஃ। ப்ரத்யந்தாம்ஸ்தாந்நிபேவந்தே ஹித்வா ஜநபதாந் ஸ்வகாந் ।। ௫௮.

மழை வராமல் துன்புறும் அவர்கள், வாழ்வாதாரத்தை விட்டுவிட்டு, துயரத்தில் தங்கள் ஊர்களையும், சமூகத்தையும் விட்டு, எல்லையோரங்களில் சென்று குடியிருப்பார்கள்.

ஸரிதஃ ஸாகராந் கூபாந் ஸேவந்தே பர்வதாம்ஸ்ததா। மதுமாம்ஸைர்மூலபலைர்வர்த்தயந்தி ஸுதுஃகிதாஃ ।। ௫௮.

அவர்கள் மிகுந்த துயரத்தில், ஆறுகள், கடல்கள், கிணறுகள், மலைகளில் சுற்றி, தேன், இறைச்சி, வேர், பழம் ஆகியவற்றை உணவாக கொண்டு உயிர்வாழ்கிறார்கள்.

சீரவஸ்த்ராஜிநதரா நிஷ்பத்ரா நிஷ்பரிக்ரஹாஃ। வர்ணாஶ்ரமபரிப்ரஷ்டாஃ ஸங்கரம் கோரமாஸ்திதாஃ ।। ௫௮.

அவர்கள் மரச்சீலை, பழைய துணி, மிருக தோல் போன்றவற்றை அணிந்து, இலைகளும் உடைமைகளும் இன்றி, சாதி, வாழ்க்கை நிலை எல்லாம் இழந்து, பயங்கரமான கலவையை ஏற்றுக்கொள்கிறார்கள்.

ஏதாஃ காஷ்டாமநுப்ராப்தா அல்பஶேஷாஸ்ததா ப்ரஜாஃ । ஜராவ்யாதிக்ஷுதாவிஷ்டா துஃகாந்நிர்வேதமாகமந் ।। ௫௮.

இந்தக் குறைந்த மக்கள், வாழ்நாள் முடிவை அடைந்து, முதுமை, நோய், பசி ஆகியவற்றால் பாதிக்கப்பட்டு, துயரத்தால் விரக்தி அடைகிறார்கள்.