வாயுபுராணம்

ஸம்ரோதாதாயுஷஶ்சைவ த்ரு'ஶ்யதே த்வாபரேஷு ச । வேதவ்யாஸைஶ்சதுர்தா து வ்யஸ்யதே த்வாபராதிஷு ।। ௫௮.

ஆயுளின் குறைவு காரணமாக இது துவாபர யுகங்களில் காணப்படுகிறது; வியாசர் வேதத்தை துவாபரயுகம் முதல் நான்கு பகுதிகளாகப் பிரித்தார்.

ரு'ஷிபுத்ரைஃ புநர்வேதா பித்யந்தே த்ரு'ஷ்டிவிப்ரமைஃ। மந்த்ரப்ராஹ்மணவிந்யாஸைஃ ஸ்வரவர்ணவிபர்யயைஃ ।। ௫௮.

முனிவர்களின் மக்களால் வேதங்கள் மீண்டும் பிளவுபடுத்தப்பட்டன; கருத்து குழப்பத்தாலும், மந்திரங்களும் பிராமணங்களும் வேறுபாடுகளும், ச்வரமும் எழுத்தும் மாறுபாடுகளும் ஏற்பட்டன.

ஸம்ஹிதா ரு'க்யஜுஃஸாம்நாம் ஸம்ஹந்யந்தே ஶ்ருதர்ஷிபிஃ। ஸாமாந்யாத்வைக்ரு'தாச்சைவ த்ரு'ஷ்டிபிந்நைஃ வ்கசித்வ்கசித் ।। ௫௮.

ரிக், யஜுர், சாம வேதங்களின் தொகுப்புகள் அறிஞர் முனிவர்களால் தொகுக்கப்பட்டன; பொதுவான மற்றும் தனிப்பட்ட வேறுபாடுகள், கருத்து பாகுபாடுகள் காரணமாக அவை சில சமயம் மாற்றப்பட்டன.

ப்ராஹ்மணம் கல்பஸூத்ராணி மந்த்ரப்ரவசநாநி ச। அந்யே து ப்ரஹிதாஸ்தீர்தைஃ கேசித்தாந் ப்ரத்யவஸ்திதாஃ ।। ௫௮.

பிராமணம், கல்ப சூத்திரங்கள், மந்திர விளக்கங்கள்—இவற்றை சிலர் அறிஞர்களால் நிறுவப்பட்டன; மற்றவை சில குருமார்களால் காத்து வரப்படுகின்றன.

த்வாபரேஷு ப்ரவர்த்தந்தே பிந்நவ்ரு'த்தாஶ்ரமா த்விஜாஃ। ஏகமாத்வர்யவம் பூர்வமாஸீத்த்வைதம் புநஸ்ததஃ ।। ௫௮.

துவாபர யுகங்களில், இருமுறை பிறந்தவர்கள் பல்வேறு பழக்க வழக்குகளும் ஆசிரமங்களும் கடைப்பிடிக்கின்றனர்; முன்பு ஒரே ஆத்வர்யு மரபு இருந்தது, பின்னர் அது இரண்டாகப் பிரிந்தது.

ஸாமாந்யவிபரீதார்தைஃ க்ரு'தம் ஶாஸ்த்ரகுலந்த்விதம்। ஆத்வர்யவஸ்ய ப்ரஸ்தாவைர்பஹுதா வ்யாகுலம் க்ரு'தம் ।। ௫௮.

பொதுவான மற்றும் எதிர்மறையான அர்த்தங்களால் இந்தப் பல நூல்கள் உருவானது; ஆத்வர்யு மரபினரின் பல விதமான விளக்கங்களால் அது மிகவும் குழப்பமாகவும் பலவகையாகவும் ஆனது.

ததைவாதர்வரு'க்ஸாம்நாம் விகல்பைஶ்சாப்யஸம்க்ஷயைஃ। வ்யாகுலம் த்வாபரே பிந்நே க்ரியதே பிந்நதர்ஶநைஃ ।। ௫௮.

அதேபோல், அதர்வண, ரிக், சாம வேதங்களும் முடிவில்லாத வேறுபாடுகள் மற்றும் பிளவுகளால், துவாபர யுகத்தில், பல்வேறு கருத்துக்களால் குழப்பமாகின்றன.

தைஷாம் பேதாஃ ப்ரபேதாஶ்ச விகல்பைஶ்சாப்யஸம்க்ஷயாஃ । த்வாபரே ஸம்ப்ரவர்தந்தே விநஶ்யந்தி புநஃ கலௌ ।। ௫௮.

அவற்றின் பிளவுகள், துணைப் பிளவுகள், முடிவில்லாத வேறுபாடுகள் துவாபர யுகத்தில் தோன்றுகின்றன; ஆனால் அவை மீண்டும் கலியுகத்தில் அழிகின்றன.

தேஷாம் விபர்யயாஶ்சைவ பவந்தி த்வாபரே புநஃ। அவ்ரு'ஷ்டிர்மரணஞ்சைவ ததைவ வ்யாத்யுபத்வவாஃ ।। ௫௮.

அவற்றின் மாற்றங்கள் மீண்டும் துவாபர யுகத்தில் நிகழ்கின்றன; வறட்சி, மரணம், நோய் மற்றும் இன்னும் பல துன்பங்கள் ஏற்படுகின்றன.

வாங்மநஃகர்மஜைர்துஃகைர்நிர்வேதோ ஜாயதே புநஃ । நிர்வேதாஜ்ஜாயதே தேஷாம் துஃகமோக்ஷ விசாரணா ।। ௫௮.

வாக்கு, மனம், செயல் மூலமாக வரும் துன்பங்களால் மீண்டும் விரக்தி பிறக்கிறது; அந்த விரக்தியால் துன்பத்திலிருந்து விடுதலை பற்றிய ஆராய்ச்சி அவர்களிடம் தோன்றுகிறது.

விசாராணாச்ச வைராக்யம் வைராக்யாத்தோபதர்ஶநம்। தோஷாணாம் தர்ஶநாச்சைவ த்வாபரே ஜ்ஞாநஸம்பவஃ ।। ௫௮.

ஆராய்ச்சியால் வைராக்கியம் வருகிறது; வைராக்கியத்தால் குறைகளை உணர்கிறார்; குறைகளைப் பார்த்ததால் துவாபர யுகத்தில் ஞானம் பிறக்கிறது.

தேஷாஞ்ச மாநிநாம் பூர்வமாத்யே ஸ்வாயம்புவேऽந்தரே। உத்பத்யந்தே ஹி ஶாஸ்த்ராணாம் த்வாபரே பரிபந்திநஃ ।। ௫௮.

அந்தக் காலத்தில் பெருமை கொண்டவர்களில் சிலர், முதற்கால ஸ்வாயம்புவ மன்வந்தரத்தில், துவாபர யுகத்தில் வேதங்களுக்கும் சாஸ்திரங்களுக்கும் எதிராக எழுகின்றனர்.

ஆயுர்வேதவிகல்பாஶ்ச அங்காநாம் ஜ்யௌதிஷஸ்ய ச। அர்தஶாஸ்த்ரவிகல்பஶ்ச ஹேதுஶாஸ்த்ரவிகல்பநம் ।। ௫௮.

அப்போது, ஆயுர்வேதம், ஜோதிடம், அர்த்தசாஸ்திரம், தற்காலிகமான தர்க்கம் ஆகியவற்றில் பல்வேறு பிரிவுகள் தோன்றுகின்றன.

ஸ்ம்ரு'திஶாஸ்த்ரப்ரபேதாஶ்ச ப்ரஸ்தாநாநி ப்ரு'தக் ப்ரு'தக்। த்வாபரேஷ்வபிவர்த்தந்தே மதிபேதாஸ்ததா ந்ரு'ணாம் ।। ௫௮.

ஸ்மிருதி சாஸ்திரங்களும் பல வகையாகப் பிரிந்து, தனித்தனியாகப் பின்பற்றப்படுகின்றன; துவாபர யுகத்தில் மக்களிடையே கருத்து வேறுபாடுகளும் உண்டாகின்றன.

மநஸா கர்மணா வாசா க்ரு'ச்ச்ரா த்வார்த்தா ப்ரஸித்த்யதி। த்வாபரே ஸர்வபூதாநாம் காயக்லேஶபுரஸ்க்ரு'தா ।। ௫௮.

மனதில், செயலிலும், சொல்லிலும் முயற்சி செய்து தான் வாழ்க்கை நடத்த வேண்டும்; துவாபர யுகத்தில் எல்லா உயிர்களுக்கும் உடல் உழைப்பு முக்கியமானதாகிறது.

லோபேऽத்ரு'திர்வணிக்யுத்தம் தத்த்வாநாமவிநிஶ்சயஃ। வேதஶாஸ்த்ரப்ரணயநம் தர்மாணாம் ஸங்கரஸ்ததா ।। ௫௮.

பேராசை, நிலைபாடில்லாமை, வணிகத் தகராறு, சத்தியங்களைப் பற்றிய குழப்பம் ஆகிய காரணங்களால், வேதங்களும் புதியதாக எழுதப்படுகின்றன; தர்மங்களிலும் குழப்பம் ஏற்படுகிறது.

த்வாபரேஷு ப்ரவர்த்தந்தே ரோகோ லோபோ வதஸ்ததா। வர்ணாஶ்ரமபரித்வம்ஸாஃ காமத்வேஷௌ ததைவ ச ।। ௫௮.

துவாபர யுகங்களில் நோய், பேராசை, கொலை ஆகியவை ஏற்படுகின்றன; சாதி, ஆசிரம எல்லைகள் முற்றிலும் குலைந்து, ஆசை மற்றும் வெறுப்பு கூடும்.

பூர்ணே வர்ஷஸஹஸ்ரே த்வே பரமாயுஸ்துதா ந்ரு'ணாம்। நிஃஶேபே த்வாபரே தஸ்மிந் தஸ்ய ஸந்த்யா து பாததஃ ।। ௫௮.

இரண்டாயிரம் ஆண்டுகள் நிறைவடைந்தபோது, அது மனிதர்களுக்கான மிக அதிக ஆயுளாகும்; துவாபர யுகம் முடிவில், அதன் சந்த்யை ஒரு பாதியில் தோன்றும்.

ப்ரதிஷ்டதே குணைர்ஹீநோ தர்மோऽஸௌ த்வாபரஸ்ய து । ததைவ ஸந்த்யாபாதேந அம்ஶஸ்தஸ்யாவதிஷ்டதே ।। ௫௮.

துவாபர யுகத்தில் தர்மம் தன் முழு சிறப்பை இழக்கிறது; அதுபோல் சந்த்யையின் ஒரு பாதி மட்டும் தர்மத்தில் மீதமிருக்கும்.

த்வாபரஸ்ய ச வர்ஷே யா திஷ்யஸ்ய து நிபோதத। த்வாபரஸ்யாம்ஶஶேஷே து ப்ரதிபத்திஃ கலேரதஃ ।। ௫௮.

துவாபர யுகத்தில் திஷ்ய வருடம் பற்றி இப்போது கேளுங்கள்; துவாபர யுகத்தின் கடைசிக் காலத்தில் கலியுகம் துவங்குகிறது.

ஹிம்ஸாஸூயாந்ரு'தம் மாயா வதஶ்சைவ தபஸ்விநாம்। ஏதே ஸ்வபாவாஸ்திஷ்யஸ்ய ஸாதயந்தி ச வை ப்ரஜாஃ ।। ௫௮.

திஷ்ய காலத்தில் வன்முறை, பொறாமை, பொய், வஞ்சகம், தவம் செய்பவர்களைக் கூட கொல்வது—இவை இயற்கையாகவே மக்களால் செய்யப்படுகின்றன.

ஏஷ தர்மஃ க்ரு'தஃ க்ரு'த்ஸ்நோ தர்மஶ்ச பரிஹீயதே। மநஸா கர்மணா ஸ்துத்யா வார்த்தா ஸித்த்யதி வா ந வா ।। ௫௮.

முழுமையான தர்மம் இப்போது குறைந்து போகிறது; மனதில், செயலிலும், புகழ்ச்சியிலும் வாழ்க்கை வெற்றி பெறுமா இல்லையா என்பது நிச்சயமில்லை.

கலௌ ப்ரமாரகோ ரோகஃ ஸததம் க்ஷுத்பயாநி வை। அநாவ்ரு'ஷ்டிபயம் கோரம் தர்ஶநஞ்ச விபர்யயம் ।। ௫௮.

கலியுகத்தில் அழிக்கும் நோய் பெருகி, எப்போதும் பசிக்குப் பயம் உண்டு; பயங்கரமான வறட்சி அச்சமும், வழக்கத்திற்கு மாறான செயல்களும் காணப்படுகின்றன.

ந ப்ரமாணம் ஸ்ம்ரு'தேரஸ்தி திஷ்யே லோகே யுகே யுகே। கர்பஸ்தோ ம்ரியதே கஶ்சித்யௌவநஸ்தஸ்ததாபரஃ । ஸ்தாவிரே மத்யகௌமாரே ம்ரியந்தே வை கலௌ ப்ரஜாஃ ।। ௫௮.

திஷ்ய காலத்தில், யுகம் யுகமாக ஸ்மிருதிக்கு மதிப்பில்லை; சிலர் கருவிலேயே இறந்து விடுகின்றனர், சிலர் இளமையில், கலியுகத்தில் குழந்தை, நடுவயது, முதிய வயது என எல்லா காலத்திலும் மக்கள் இறந்து விடுகின்றனர்.

அதார்மிகாஸ்த்வநாசாராஸ்தீக்ஷ்ண கோபால்பதேஜஸஃ। அந்ரு'தப்ருவஶ்ச ஸததம் திஷ்யே ஜாயந்தி வை ப்ரஜாஃ ।। ௫௮.

திஷ்ய காலத்தில் பிறக்கும் மக்கள் தர்மமில்லாதவர்கள், ஒழுக்கமில்லாதவர்கள், சீக்கிரம் கோபம் கொள்பவர்கள், பலகுறைவானவர்கள், எப்போதும் பொய் பேசுபவர்கள்.

துரிஷ்டைர்துரதீதைஶ்ச துராசாரைர்துராகமைஃ। விப்ராணாம் கர்மதோஷைஸ்தைஃ ப்ரஜாநாம் ஜாயதே பயம் ।। ௫௮.

தீயவர்களும், குறைவாக கல்வி கற்றவர்களும், தவறான வழியில் நடப்பவர்களும், தவறாகத் துவக்கப்பட்ட பிராமணர்களும், அவர்களது செயல்களில் உள்ள குறைகளால் மக்களுக்கு பயம் உண்டாகிறது.

ஹிம்ஸா மாயா ததேர்ஷ்யா ச க்ரோதோऽஸூயாக்ஷமாந்ரு'தம்। திஷ்யே பவந்தி ஜந்தூநாம் ராகோ லோபஶ்ச ஸர்வஶஃ ।। ௫௮.

திஷ்ய காலத்தில் உயிர்களுக்கு வன்முறை, வஞ்சகம், பொறாமை, கோபம், பொறாமை, மன்னிப்பு இல்லாமை, பொய் ஆகியவை ஏற்படுகின்றன; எல்லா வகையிலும் ஆசை, பேராசை பெருகுகின்றன.

ஸம்க்ஷோபோ ஜாயதேऽத்யர்தம் கலிமாஸாத்ய வை யுகம்। நாதீயந்தே ததா வேதா ந யஜந்தே த்விஜாதயஃ। உத்ஸீதந்தி நராஶ்சைவ க்ஷத்ரியாஃ ஸவிஶஃ க்ரமாத் ।। ௫௮.

கலியுகம் வந்தவுடன் பெரிய குழப்பம் ஏற்படுகிறது; அப்போது வேதங்கள் படிக்கப்படுவதில்லை, இருமுறை பிறந்தவர்கள் யாகம் செய்யுவதில்லை; மனிதர்கள், க்ஷத்திரியர்கள், வைசியர்கள் எல்லோரும் படிப்படியாக அழிகின்றனர்.

க்ஷுத்ராணாமந்த்யயோநேஸ்து ஸம்பந்தா ப்ராஹ்மணைஃ ஸஹ। பவந்தீஹ கலௌ தஸ்மிந் ஶயநாஸநபோஜநைஃ ।। ௫௮.

அந்தக் கலியுகத்தில், கீழ் பிறப்பினரும், சாதி இல்லாதவர்களும் பிராமணர்களுடன் உறவு கொண்டு, ஒரே படுக்கை, இருக்கை, உணவு ஆகியவற்றை பகிர்ந்து கொள்கின்றனர்.