வாயுபுராணம்

அத ஊர்த்த்வம் ப்ரவக்ஷ்யாமி த்வாபரஸ்ய விதிம் புநஃ। தத்ர த்ரேதாயுகே க்ஷீணே த்வாபரம் ப்ரதிபத்யதே ।। ௫௮.

இப்போது மீண்டும் நான் துவாபர யுகத்தின் விதியைச் சொல்கிறேன்; அப்போது த்ரேதா யுகம் குறைந்தபோது, துவாபர யுகம் தொடங்குகிறது.

த்வாபராதௌ ப்ரஜாநாந்து ஸித்திஸ்த்ரதாயுகே து யா। பரிவ்ரு'த்தே யுகே தஸ்மிம்ஸ்ததஃ ஸா ஸம்ப்ரணஶ்யதி ।। ௫௮.

துவாபர யுகத்தின் தொடக்கத்தில், த்ரேதா யுகத்தில் இருந்த மக்களின் சிறப்பு, அந்த யுகம் முடிந்ததும் மறைந்து போகிறது.

ததஃ ப்ரவர்த்ததே தாஸாம் ப்ரஜாநாம் த்வாபரே புநஃ। லோபோऽத்ரு'திர்வணிக்யுத்தம் தத்த்வாநாமவிநிஶ்சயஃ ।। ௫௮.

அதன்பின், துவாபர யுகத்தில் அந்த மக்களிடம் மீண்டும் பேராசை, பொறுமை குறைவு, வியாபாரம், போர், மற்றும் உண்மையைப் பற்றிய குழப்பம் எழுகிறது.

தம்பேதஶ்சைவ வர்ணாநாம் கார்யாணாஞ்சா விநிர்ணயஃ। யஜ்ஞௌஷதேஃ பஶோர்தண்டோ மதோ தம்போऽக்ஷமா பலம்। ஏஷாம் ரஜஸ்தமோயுக்தா ப்ரவ்ரு'த்திர்த்வாபரே ஸ்ம்ரு'தா ।। ௫௮.

வண்ணங்களுக்குள்ள வேறுபாடுகள், அவரவர் கடமைகள், யாகங்களில் தவறு செய்தவர்களுக்கு தண்டனை, மதுபானம், பாசாங்கு, சூதாட்டம், வன்மை—இவை எல்லாம் ஆசை மற்றும் அறியாமை சேர்ந்தவை; இவை துவாபர யுகத்தில் ஏற்படுகின்றன என்று சொல்லப்படுகிறது.

ஆத்யே க்ரு'தே ச தர்மோऽஸ்தி த்ரேதாயாம் ஸம்ப்ரபத்யதே। த்வாபரே வ்யாகுலீபூத்வா ப்ரணஶ்யதி கலௌ யுகே ।। ௫௮.

முதலாவது யுகமான கிருதயுகத்தில் தர்மம் நிலவுகிறது; திரேதாயுகத்தில் அது அடையப்படுகிறது; துவாபரயுகத்தில் அது குழப்பமாகிறது; கலியுகத்தில் அது முற்றிலும் அழிகிறது.

வர்ணாநாம் விபரித்வம்ஸஃ ஸம்கீர்த்த்யதே ததாஶ்ரமஃ। த்வைதமுத்பத்யதே சைவ யுகே தஸ்மிந் ஶ்ருதௌ ஸ்ம்ரு'தௌ ।। ௫௮.

வண்ணங்கள் முற்றிலும் அழிவது குறிப்பிடப்படுகிறது; அதுபோல் ஆசிரமங்களும். அந்த யுகத்தில் வேதங்களிலும் ஸ்மிரிதிகளிலும் கூட பிளவு உண்டாகிறது.

த்வைதாத் ஶ்ருதேஃ ஸ்ம்ரு'தேஶ்சைவ நிஶ்சயோ நாதிகம்யதே। அநிஶ்சயாதிகமநாத்தர்மதத்த்வம் நிகத்யதே। தர்மதத்த்வே து பிந்நாநாம் மதிபேதோ பவேந்ந்ரு'ணாம் ।। ௫௮.

வேதங்களிலும் ஸ்மிரிதிகளிலும் பிளவு ஏற்பட்டதால் உறுதி கிடைக்கவில்லை; உறுதி இல்லாததால் தர்மத்தின் உண்மை இயல்பு தெரியாமல் போகிறது; அந்த தர்ம உண்மையில் மனிதர்களுக்கு கருத்து வேறுபாடு உண்டாகிறது.

பரஸ்பரவிபிந்நைஸ்தைர்த்ரு'ஷ்டீநாம் விப்ரமேண ச। அயம் தர்மோ ஹ்யயம் நேதி நிஶ்சயோ நாபிகம்யதே ।। ௫௮.

அவர்கள் ஒருவருக்கொருவர் முரண்பட்ட கருத்துகளும் குழப்பமான பார்வைகளும் கொண்டதால், எது தர்மம், எது அல்ல என்பதை உறுதியாக அறிய முடியவில்லை.

காரணாநாஞ்ச வகைல்யாத் காரணஸ்யாப்யநிஶ்சயாத்। மதிபேதே ச தேஷாம் வை த்ரு'ஷ்டீநாம் விப்ரமோ பவேத் ।। ௫௮.

காரணங்கள் முற்றிலும் தெளிவாக இல்லாததால், காரணங்களைப் பற்றிய உறுதியின்மையாலும், அவரவர் கருத்து வேறுபாடாலும், அவர்களின் பார்வையில் குழப்பம் உண்டாகிறது.

ததோ த்ரு'ஷ்டிவிபிந்நைஸ்தைஃ க்ரு'தம் ஶாஸ்த்ரகுலந்த்விதம்। ஏகோ வேதஶ்வதுஷ்பாதஸ்த்ரேதாஸ்விஹ விதீயதே ।। ௫௮.

அந்த வகையில் பல்வேறு கருத்து கொண்டவர்களால் இந்தப் பல நூல்கள் உருவாக்கப்பட்டன; ஆரம்பத்தில் ஒரு வேதம் நான்கு பிரிவுகளுடன் இருந்தது; திரேதாயுகத்தில் அது இங்கு பிரிக்கப்பட்டது.

ஸம்ரோதாதாயுஷஶ்சைவ த்ரு'ஶ்யதே த்வாபரேஷு ச । வேதவ்யாஸைஶ்சதுர்தா து வ்யஸ்யதே த்வாபராதிஷு ।। ௫௮.

ஆயுளின் குறைவு காரணமாக இது துவாபர யுகங்களில் காணப்படுகிறது; வியாசர் வேதத்தை துவாபரயுகம் முதல் நான்கு பகுதிகளாகப் பிரித்தார்.

ரு'ஷிபுத்ரைஃ புநர்வேதா பித்யந்தே த்ரு'ஷ்டிவிப்ரமைஃ। மந்த்ரப்ராஹ்மணவிந்யாஸைஃ ஸ்வரவர்ணவிபர்யயைஃ ।। ௫௮.

முனிவர்களின் மக்களால் வேதங்கள் மீண்டும் பிளவுபடுத்தப்பட்டன; கருத்து குழப்பத்தாலும், மந்திரங்களும் பிராமணங்களும் வேறுபாடுகளும், ச்வரமும் எழுத்தும் மாறுபாடுகளும் ஏற்பட்டன.

ஸம்ஹிதா ரு'க்யஜுஃஸாம்நாம் ஸம்ஹந்யந்தே ஶ்ருதர்ஷிபிஃ। ஸாமாந்யாத்வைக்ரு'தாச்சைவ த்ரு'ஷ்டிபிந்நைஃ வ்கசித்வ்கசித் ।। ௫௮.

ரிக், யஜுர், சாம வேதங்களின் தொகுப்புகள் அறிஞர் முனிவர்களால் தொகுக்கப்பட்டன; பொதுவான மற்றும் தனிப்பட்ட வேறுபாடுகள், கருத்து பாகுபாடுகள் காரணமாக அவை சில சமயம் மாற்றப்பட்டன.

ப்ராஹ்மணம் கல்பஸூத்ராணி மந்த்ரப்ரவசநாநி ச। அந்யே து ப்ரஹிதாஸ்தீர்தைஃ கேசித்தாந் ப்ரத்யவஸ்திதாஃ ।। ௫௮.

பிராமணம், கல்ப சூத்திரங்கள், மந்திர விளக்கங்கள்—இவற்றை சிலர் அறிஞர்களால் நிறுவப்பட்டன; மற்றவை சில குருமார்களால் காத்து வரப்படுகின்றன.

த்வாபரேஷு ப்ரவர்த்தந்தே பிந்நவ்ரு'த்தாஶ்ரமா த்விஜாஃ। ஏகமாத்வர்யவம் பூர்வமாஸீத்த்வைதம் புநஸ்ததஃ ।। ௫௮.

துவாபர யுகங்களில், இருமுறை பிறந்தவர்கள் பல்வேறு பழக்க வழக்குகளும் ஆசிரமங்களும் கடைப்பிடிக்கின்றனர்; முன்பு ஒரே ஆத்வர்யு மரபு இருந்தது, பின்னர் அது இரண்டாகப் பிரிந்தது.

ஸாமாந்யவிபரீதார்தைஃ க்ரு'தம் ஶாஸ்த்ரகுலந்த்விதம்। ஆத்வர்யவஸ்ய ப்ரஸ்தாவைர்பஹுதா வ்யாகுலம் க்ரு'தம் ।। ௫௮.

பொதுவான மற்றும் எதிர்மறையான அர்த்தங்களால் இந்தப் பல நூல்கள் உருவானது; ஆத்வர்யு மரபினரின் பல விதமான விளக்கங்களால் அது மிகவும் குழப்பமாகவும் பலவகையாகவும் ஆனது.

ததைவாதர்வரு'க்ஸாம்நாம் விகல்பைஶ்சாப்யஸம்க்ஷயைஃ। வ்யாகுலம் த்வாபரே பிந்நே க்ரியதே பிந்நதர்ஶநைஃ ।। ௫௮.

அதேபோல், அதர்வண, ரிக், சாம வேதங்களும் முடிவில்லாத வேறுபாடுகள் மற்றும் பிளவுகளால், துவாபர யுகத்தில், பல்வேறு கருத்துக்களால் குழப்பமாகின்றன.

தைஷாம் பேதாஃ ப்ரபேதாஶ்ச விகல்பைஶ்சாப்யஸம்க்ஷயாஃ । த்வாபரே ஸம்ப்ரவர்தந்தே விநஶ்யந்தி புநஃ கலௌ ।। ௫௮.

அவற்றின் பிளவுகள், துணைப் பிளவுகள், முடிவில்லாத வேறுபாடுகள் துவாபர யுகத்தில் தோன்றுகின்றன; ஆனால் அவை மீண்டும் கலியுகத்தில் அழிகின்றன.

தேஷாம் விபர்யயாஶ்சைவ பவந்தி த்வாபரே புநஃ। அவ்ரு'ஷ்டிர்மரணஞ்சைவ ததைவ வ்யாத்யுபத்வவாஃ ।। ௫௮.

அவற்றின் மாற்றங்கள் மீண்டும் துவாபர யுகத்தில் நிகழ்கின்றன; வறட்சி, மரணம், நோய் மற்றும் இன்னும் பல துன்பங்கள் ஏற்படுகின்றன.

வாங்மநஃகர்மஜைர்துஃகைர்நிர்வேதோ ஜாயதே புநஃ । நிர்வேதாஜ்ஜாயதே தேஷாம் துஃகமோக்ஷ விசாரணா ।। ௫௮.

வாக்கு, மனம், செயல் மூலமாக வரும் துன்பங்களால் மீண்டும் விரக்தி பிறக்கிறது; அந்த விரக்தியால் துன்பத்திலிருந்து விடுதலை பற்றிய ஆராய்ச்சி அவர்களிடம் தோன்றுகிறது.

விசாராணாச்ச வைராக்யம் வைராக்யாத்தோபதர்ஶநம்। தோஷாணாம் தர்ஶநாச்சைவ த்வாபரே ஜ்ஞாநஸம்பவஃ ।। ௫௮.

ஆராய்ச்சியால் வைராக்கியம் வருகிறது; வைராக்கியத்தால் குறைகளை உணர்கிறார்; குறைகளைப் பார்த்ததால் துவாபர யுகத்தில் ஞானம் பிறக்கிறது.

தேஷாஞ்ச மாநிநாம் பூர்வமாத்யே ஸ்வாயம்புவேऽந்தரே। உத்பத்யந்தே ஹி ஶாஸ்த்ராணாம் த்வாபரே பரிபந்திநஃ ।। ௫௮.

அந்தக் காலத்தில் பெருமை கொண்டவர்களில் சிலர், முதற்கால ஸ்வாயம்புவ மன்வந்தரத்தில், துவாபர யுகத்தில் வேதங்களுக்கும் சாஸ்திரங்களுக்கும் எதிராக எழுகின்றனர்.

ஆயுர்வேதவிகல்பாஶ்ச அங்காநாம் ஜ்யௌதிஷஸ்ய ச। அர்தஶாஸ்த்ரவிகல்பஶ்ச ஹேதுஶாஸ்த்ரவிகல்பநம் ।। ௫௮.

அப்போது, ஆயுர்வேதம், ஜோதிடம், அர்த்தசாஸ்திரம், தற்காலிகமான தர்க்கம் ஆகியவற்றில் பல்வேறு பிரிவுகள் தோன்றுகின்றன.

ஸ்ம்ரு'திஶாஸ்த்ரப்ரபேதாஶ்ச ப்ரஸ்தாநாநி ப்ரு'தக் ப்ரு'தக்। த்வாபரேஷ்வபிவர்த்தந்தே மதிபேதாஸ்ததா ந்ரு'ணாம் ।। ௫௮.

ஸ்மிருதி சாஸ்திரங்களும் பல வகையாகப் பிரிந்து, தனித்தனியாகப் பின்பற்றப்படுகின்றன; துவாபர யுகத்தில் மக்களிடையே கருத்து வேறுபாடுகளும் உண்டாகின்றன.

மநஸா கர்மணா வாசா க்ரு'ச்ச்ரா த்வார்த்தா ப்ரஸித்த்யதி। த்வாபரே ஸர்வபூதாநாம் காயக்லேஶபுரஸ்க்ரு'தா ।। ௫௮.

மனதில், செயலிலும், சொல்லிலும் முயற்சி செய்து தான் வாழ்க்கை நடத்த வேண்டும்; துவாபர யுகத்தில் எல்லா உயிர்களுக்கும் உடல் உழைப்பு முக்கியமானதாகிறது.

லோபேऽத்ரு'திர்வணிக்யுத்தம் தத்த்வாநாமவிநிஶ்சயஃ। வேதஶாஸ்த்ரப்ரணயநம் தர்மாணாம் ஸங்கரஸ்ததா ।। ௫௮.

பேராசை, நிலைபாடில்லாமை, வணிகத் தகராறு, சத்தியங்களைப் பற்றிய குழப்பம் ஆகிய காரணங்களால், வேதங்களும் புதியதாக எழுதப்படுகின்றன; தர்மங்களிலும் குழப்பம் ஏற்படுகிறது.

த்வாபரேஷு ப்ரவர்த்தந்தே ரோகோ லோபோ வதஸ்ததா। வர்ணாஶ்ரமபரித்வம்ஸாஃ காமத்வேஷௌ ததைவ ச ।। ௫௮.

துவாபர யுகங்களில் நோய், பேராசை, கொலை ஆகியவை ஏற்படுகின்றன; சாதி, ஆசிரம எல்லைகள் முற்றிலும் குலைந்து, ஆசை மற்றும் வெறுப்பு கூடும்.

பூர்ணே வர்ஷஸஹஸ்ரே த்வே பரமாயுஸ்துதா ந்ரு'ணாம்। நிஃஶேபே த்வாபரே தஸ்மிந் தஸ்ய ஸந்த்யா து பாததஃ ।। ௫௮.

இரண்டாயிரம் ஆண்டுகள் நிறைவடைந்தபோது, அது மனிதர்களுக்கான மிக அதிக ஆயுளாகும்; துவாபர யுகம் முடிவில், அதன் சந்த்யை ஒரு பாதியில் தோன்றும்.

ப்ரதிஷ்டதே குணைர்ஹீநோ தர்மோऽஸௌ த்வாபரஸ்ய து । ததைவ ஸந்த்யாபாதேந அம்ஶஸ்தஸ்யாவதிஷ்டதே ।। ௫௮.

துவாபர யுகத்தில் தர்மம் தன் முழு சிறப்பை இழக்கிறது; அதுபோல் சந்த்யையின் ஒரு பாதி மட்டும் தர்மத்தில் மீதமிருக்கும்.