வாயுபுராணம்

அத்ரோஹஶ்சாப்யலோபஶ்ச தமோ பூததயா தபஃ। ப்ரஹ்மசர்யம் ததா ஸத்யமநுக்ரோஶஃ க்ஷமா த்ரு'திஃ। ஸநாதநஸ்ய தர்மஸ்ய மூலமேதத்துராஸதம் ।। ௫௭.

பகை இல்லாமை, பேராசை இல்லாமை, மனக்கட்டுப்பாடு, உயிர்களுக்கு இரக்கம், தவம், பிரம்மச்சரியம், சத்தியம், தயை, பொறுமை, நிலைபேறுதல்—இவை எல்லாம் எளிதில் அடைய முடியாத சாச்வத தர்மத்தின் அடிப்படைகள்.

தர்மமந்த்ராத்மகோ யஜ்ஞஸ்தபஶ்சாநஶநாத்மகம்। யஜ்ஞேந தேவாநாப்நோதி வைராக்யம் தபஸா புநஃ ।। ௫௭.

யாகம் என்பது மந்திரத்தின் சாரமாகும்; தவம் என்பது உண்ணாமை எனும் கட்டுப்பாட்டால் அமையும்; யாகம் மூலம் தேவர்களை அடையலாம், தவம் மூலம் விருப்பம் இல்லாத நிலையை பெறலாம்.

ப்ராஹ்மண்யம் கர்மஸம்ந்யாஸாத்வைராக்யாத் ப்ரேக்ஷதே லயம்। ஜ்ஞாநாத் ப்ராப்நோதி கைவல்யம் பஞ்சைதா கதயஃ ஸ்ம்ரு'தாஃ ।। ௫௭.

செயல்களை விட்டு வைக்கும் மூலம் பிராமண்யம் கிடைக்கும்; விருப்பம் இல்லாமல் இருப்பதால் லயத்தை உணரலாம்; அறிவால் முக்தி பெறலாம்—இவை ஐந்து வழிகள் என்று நினைவில் வைக்கப்பட்டுள்ளது.

ஏவம் விவாதஃ ஸுமஹாந் யஜ்ஞஸ்யாஸீத் ப்ரவர்த்தநே। ரு'ஷீணாம் தேவதாநாஞ்ச பூர்வம் ஸ்வாயம்புவேऽந்தரே ।। ௫௭.

இவ்வாறு, யாகம் செய்வது குறித்து முனிவர்களும் தேவர்களும் சுவாயம்புவமுன் கால இடைவெளியில் பெரிய விவாதம் ஏற்பட்டது.

ததஸ்தே ரு'ஷயோ த்ரு'ஷ்ட்வாத்புதம் வர்த்ம பலேந து। வஸோர்வாக்யமநாத்ரு'த்ய ஜக்முஸ்தே வை யதாகதாஃ ।। ௫௭.

பின்னர், அந்த முனிவர்கள் வல்லமையால் அதிசயமான பாதையை பார்த்து, வசுவின் வார்த்தையை பொருட்படுத்தாமல் வந்தபடியே திரும்பிச் சென்றனர்.

கதேஷு தேவஸங்கேஷு தேவா யஜ்ஞமவாப்நுயுஃ। ஶ்ரூயந்தே ஹி தபஃஸித்தா ப்ரஹ்மக்ஷத்ரமயா ந்ரு'பாஃ ।। ௫௭.

தேவர்களின் கூட்டம் சென்றபின், தேவர்கள் யாகத்தைப் பெற்றனர்; தவம் செய்து சாதித்த பிராமணர்கள் மற்றும் க்ஷத்திரியர்கள் ஆகிய மன்னர்கள் பற்றியும் கேட்கப்படுகிறது.

ப்ரியவ்ரதோத்தாநபாதௌ த்ருவோ மேதாதிதிர்வஸுஃ। ஸுமேதா விரஜாஶ்சைவ ஶங்கபாத்ரஜ ஏவ ச। ப்ராசீநபர்ஹிஃ பர்ஜந்யோ ஹவிர்த்தாநாதயோ ந்ரு'பாஃ ।। ௫௭.

பிரியவரதன், உத்தானபாதன், துருவன், மேதாதிதி, வசு, சுமேதா, விரஜா, சங்கபாத்ரஜா, ப்ராசீனபர்ஹி, பர்ஜன்யன், ஹவிர்தானன் மற்றும் பிற மன்னர்கள்.

ஏதே சாந்யே ச பஹவோ ந்ரு'பாஃ ஸித்தா திவம் கதாஃ। ராஜர்ஷயோ மஹாஸத்த்வா யேஷாம் கீர்த்திஃ ப்ரதிஷ்டிதா ।। ௫௭.

இவர்கள் மற்றும் பலர், சாதித்த மன்னர்கள், விண்ணுலகை அடைந்துள்ளனர்; பெரிய சக்தி கொண்ட ராஜரிஷிகள், இவர்களின் புகழ் நிலைத்திருக்கிறது.

தஸ்மாத்விஶிஷ்யதே யஜ்ஞாத்தபஃ ஸர்வேஷு காரணைஃ। ப்ரஹ்மணா தபஸா ஸ்ரு'ஷ்ட ஜகத்விஶ்வமிதம் புரா ।। ௫௭.

அதனால், எல்லா காரணங்களாலும் தவம், யாகத்தைவிட உயர்ந்தது; முன்னர் பிரம்மா தவத்தால் இந்த உலகத்தை உருவாக்கினார்.

தஸ்மாந்நாத்யேதி தத்யஜ்ஞம் தபோமூலமிதம் ஸ்ம்ரு'தம்। யஜ்ஞப்ரவர்த்தநம் ஹ்யேவமதஃ ஸ்வாயம்புவேऽந்தரே। ததஃப்ரப்ரு'தி யஜ்ஞோऽயம் யுகைஃ ஸஹ வ்யவர்த்தத ।। ௫௭.

அதனால், யாகம் தவத்தைவிட மேலாக முடியாது; இது தவத்தை அடிப்படையாகக் கொண்டது என்று நினைவில் வைக்கப்படுகிறது. சுவாயம்புவ கால இடைவெளியில் யாகம் தொடங்கியது; அப்போது முதல் யுகங்களோடு சேர்ந்து யாகம் நடந்தது.

அத ஊர்த்த்வம் ப்ரவக்ஷ்யாமி த்வாபரஸ்ய விதிம் புநஃ। தத்ர த்ரேதாயுகே க்ஷீணே த்வாபரம் ப்ரதிபத்யதே ।। ௫௮.

இப்போது மீண்டும் நான் துவாபர யுகத்தின் விதியைச் சொல்கிறேன்; அப்போது த்ரேதா யுகம் குறைந்தபோது, துவாபர யுகம் தொடங்குகிறது.

த்வாபராதௌ ப்ரஜாநாந்து ஸித்திஸ்த்ரதாயுகே து யா। பரிவ்ரு'த்தே யுகே தஸ்மிம்ஸ்ததஃ ஸா ஸம்ப்ரணஶ்யதி ।। ௫௮.

துவாபர யுகத்தின் தொடக்கத்தில், த்ரேதா யுகத்தில் இருந்த மக்களின் சிறப்பு, அந்த யுகம் முடிந்ததும் மறைந்து போகிறது.

ததஃ ப்ரவர்த்ததே தாஸாம் ப்ரஜாநாம் த்வாபரே புநஃ। லோபோऽத்ரு'திர்வணிக்யுத்தம் தத்த்வாநாமவிநிஶ்சயஃ ।। ௫௮.

அதன்பின், துவாபர யுகத்தில் அந்த மக்களிடம் மீண்டும் பேராசை, பொறுமை குறைவு, வியாபாரம், போர், மற்றும் உண்மையைப் பற்றிய குழப்பம் எழுகிறது.

தம்பேதஶ்சைவ வர்ணாநாம் கார்யாணாஞ்சா விநிர்ணயஃ। யஜ்ஞௌஷதேஃ பஶோர்தண்டோ மதோ தம்போऽக்ஷமா பலம்। ஏஷாம் ரஜஸ்தமோயுக்தா ப்ரவ்ரு'த்திர்த்வாபரே ஸ்ம்ரு'தா ।। ௫௮.

வண்ணங்களுக்குள்ள வேறுபாடுகள், அவரவர் கடமைகள், யாகங்களில் தவறு செய்தவர்களுக்கு தண்டனை, மதுபானம், பாசாங்கு, சூதாட்டம், வன்மை—இவை எல்லாம் ஆசை மற்றும் அறியாமை சேர்ந்தவை; இவை துவாபர யுகத்தில் ஏற்படுகின்றன என்று சொல்லப்படுகிறது.

ஆத்யே க்ரு'தே ச தர்மோऽஸ்தி த்ரேதாயாம் ஸம்ப்ரபத்யதே। த்வாபரே வ்யாகுலீபூத்வா ப்ரணஶ்யதி கலௌ யுகே ।। ௫௮.

முதலாவது யுகமான கிருதயுகத்தில் தர்மம் நிலவுகிறது; திரேதாயுகத்தில் அது அடையப்படுகிறது; துவாபரயுகத்தில் அது குழப்பமாகிறது; கலியுகத்தில் அது முற்றிலும் அழிகிறது.

வர்ணாநாம் விபரித்வம்ஸஃ ஸம்கீர்த்த்யதே ததாஶ்ரமஃ। த்வைதமுத்பத்யதே சைவ யுகே தஸ்மிந் ஶ்ருதௌ ஸ்ம்ரு'தௌ ।। ௫௮.

வண்ணங்கள் முற்றிலும் அழிவது குறிப்பிடப்படுகிறது; அதுபோல் ஆசிரமங்களும். அந்த யுகத்தில் வேதங்களிலும் ஸ்மிரிதிகளிலும் கூட பிளவு உண்டாகிறது.

த்வைதாத் ஶ்ருதேஃ ஸ்ம்ரு'தேஶ்சைவ நிஶ்சயோ நாதிகம்யதே। அநிஶ்சயாதிகமநாத்தர்மதத்த்வம் நிகத்யதே। தர்மதத்த்வே து பிந்நாநாம் மதிபேதோ பவேந்ந்ரு'ணாம் ।। ௫௮.

வேதங்களிலும் ஸ்மிரிதிகளிலும் பிளவு ஏற்பட்டதால் உறுதி கிடைக்கவில்லை; உறுதி இல்லாததால் தர்மத்தின் உண்மை இயல்பு தெரியாமல் போகிறது; அந்த தர்ம உண்மையில் மனிதர்களுக்கு கருத்து வேறுபாடு உண்டாகிறது.

பரஸ்பரவிபிந்நைஸ்தைர்த்ரு'ஷ்டீநாம் விப்ரமேண ச। அயம் தர்மோ ஹ்யயம் நேதி நிஶ்சயோ நாபிகம்யதே ।। ௫௮.

அவர்கள் ஒருவருக்கொருவர் முரண்பட்ட கருத்துகளும் குழப்பமான பார்வைகளும் கொண்டதால், எது தர்மம், எது அல்ல என்பதை உறுதியாக அறிய முடியவில்லை.

காரணாநாஞ்ச வகைல்யாத் காரணஸ்யாப்யநிஶ்சயாத்। மதிபேதே ச தேஷாம் வை த்ரு'ஷ்டீநாம் விப்ரமோ பவேத் ।। ௫௮.

காரணங்கள் முற்றிலும் தெளிவாக இல்லாததால், காரணங்களைப் பற்றிய உறுதியின்மையாலும், அவரவர் கருத்து வேறுபாடாலும், அவர்களின் பார்வையில் குழப்பம் உண்டாகிறது.

ததோ த்ரு'ஷ்டிவிபிந்நைஸ்தைஃ க்ரு'தம் ஶாஸ்த்ரகுலந்த்விதம்। ஏகோ வேதஶ்வதுஷ்பாதஸ்த்ரேதாஸ்விஹ விதீயதே ।। ௫௮.

அந்த வகையில் பல்வேறு கருத்து கொண்டவர்களால் இந்தப் பல நூல்கள் உருவாக்கப்பட்டன; ஆரம்பத்தில் ஒரு வேதம் நான்கு பிரிவுகளுடன் இருந்தது; திரேதாயுகத்தில் அது இங்கு பிரிக்கப்பட்டது.

ஸம்ரோதாதாயுஷஶ்சைவ த்ரு'ஶ்யதே த்வாபரேஷு ச । வேதவ்யாஸைஶ்சதுர்தா து வ்யஸ்யதே த்வாபராதிஷு ।। ௫௮.

ஆயுளின் குறைவு காரணமாக இது துவாபர யுகங்களில் காணப்படுகிறது; வியாசர் வேதத்தை துவாபரயுகம் முதல் நான்கு பகுதிகளாகப் பிரித்தார்.

ரு'ஷிபுத்ரைஃ புநர்வேதா பித்யந்தே த்ரு'ஷ்டிவிப்ரமைஃ। மந்த்ரப்ராஹ்மணவிந்யாஸைஃ ஸ்வரவர்ணவிபர்யயைஃ ।। ௫௮.

முனிவர்களின் மக்களால் வேதங்கள் மீண்டும் பிளவுபடுத்தப்பட்டன; கருத்து குழப்பத்தாலும், மந்திரங்களும் பிராமணங்களும் வேறுபாடுகளும், ச்வரமும் எழுத்தும் மாறுபாடுகளும் ஏற்பட்டன.

ஸம்ஹிதா ரு'க்யஜுஃஸாம்நாம் ஸம்ஹந்யந்தே ஶ்ருதர்ஷிபிஃ। ஸாமாந்யாத்வைக்ரு'தாச்சைவ த்ரு'ஷ்டிபிந்நைஃ வ்கசித்வ்கசித் ।। ௫௮.

ரிக், யஜுர், சாம வேதங்களின் தொகுப்புகள் அறிஞர் முனிவர்களால் தொகுக்கப்பட்டன; பொதுவான மற்றும் தனிப்பட்ட வேறுபாடுகள், கருத்து பாகுபாடுகள் காரணமாக அவை சில சமயம் மாற்றப்பட்டன.

ப்ராஹ்மணம் கல்பஸூத்ராணி மந்த்ரப்ரவசநாநி ச। அந்யே து ப்ரஹிதாஸ்தீர்தைஃ கேசித்தாந் ப்ரத்யவஸ்திதாஃ ।। ௫௮.

பிராமணம், கல்ப சூத்திரங்கள், மந்திர விளக்கங்கள்—இவற்றை சிலர் அறிஞர்களால் நிறுவப்பட்டன; மற்றவை சில குருமார்களால் காத்து வரப்படுகின்றன.

த்வாபரேஷு ப்ரவர்த்தந்தே பிந்நவ்ரு'த்தாஶ்ரமா த்விஜாஃ। ஏகமாத்வர்யவம் பூர்வமாஸீத்த்வைதம் புநஸ்ததஃ ।। ௫௮.

துவாபர யுகங்களில், இருமுறை பிறந்தவர்கள் பல்வேறு பழக்க வழக்குகளும் ஆசிரமங்களும் கடைப்பிடிக்கின்றனர்; முன்பு ஒரே ஆத்வர்யு மரபு இருந்தது, பின்னர் அது இரண்டாகப் பிரிந்தது.

ஸாமாந்யவிபரீதார்தைஃ க்ரு'தம் ஶாஸ்த்ரகுலந்த்விதம்। ஆத்வர்யவஸ்ய ப்ரஸ்தாவைர்பஹுதா வ்யாகுலம் க்ரு'தம் ।। ௫௮.

பொதுவான மற்றும் எதிர்மறையான அர்த்தங்களால் இந்தப் பல நூல்கள் உருவானது; ஆத்வர்யு மரபினரின் பல விதமான விளக்கங்களால் அது மிகவும் குழப்பமாகவும் பலவகையாகவும் ஆனது.

ததைவாதர்வரு'க்ஸாம்நாம் விகல்பைஶ்சாப்யஸம்க்ஷயைஃ। வ்யாகுலம் த்வாபரே பிந்நே க்ரியதே பிந்நதர்ஶநைஃ ।। ௫௮.

அதேபோல், அதர்வண, ரிக், சாம வேதங்களும் முடிவில்லாத வேறுபாடுகள் மற்றும் பிளவுகளால், துவாபர யுகத்தில், பல்வேறு கருத்துக்களால் குழப்பமாகின்றன.

தைஷாம் பேதாஃ ப்ரபேதாஶ்ச விகல்பைஶ்சாப்யஸம்க்ஷயாஃ । த்வாபரே ஸம்ப்ரவர்தந்தே விநஶ்யந்தி புநஃ கலௌ ।। ௫௮.

அவற்றின் பிளவுகள், துணைப் பிளவுகள், முடிவில்லாத வேறுபாடுகள் துவாபர யுகத்தில் தோன்றுகின்றன; ஆனால் அவை மீண்டும் கலியுகத்தில் அழிகின்றன.

தேஷாம் விபர்யயாஶ்சைவ பவந்தி த்வாபரே புநஃ। அவ்ரு'ஷ்டிர்மரணஞ்சைவ ததைவ வ்யாத்யுபத்வவாஃ ।। ௫௮.

அவற்றின் மாற்றங்கள் மீண்டும் துவாபர யுகத்தில் நிகழ்கின்றன; வறட்சி, மரணம், நோய் மற்றும் இன்னும் பல துன்பங்கள் ஏற்படுகின்றன.