வாயுபுராணம்

யஷ்டவ்யம் பஶுபிர்மேத்யைரத பீஜைஃ பலைஸ்ததா। ஹிம்ஸாஸ்வபாவோ யஜ்ஞஸ்ய இதி மே தர்ஶயத்யஸௌ ।। ௫௭.

'புனிதமான பசுக்களாலும், அல்லது விதை, பழம் கொண்டு யாகம் செய்யலாம்; இது எனக்குத் தெரிந்தபடி, யாகத்தில் கொலை இயல்பாக உள்ளது என்பதைக் காட்டுகிறது.'

யதேஹ ஸம்ஹிதாமந்த்ரா ஹிம்ஸாலிங்கா மஹர்ஷிபிஃ। தீர்கேண தபஸா யுக்தைர்தர்ஶநைஸ்தாரகாதிபிஃ। தத்ப்ராமாண்யாந்மயா சோக்தம் தஸ்மாந்மா மந்துமர்ஹத ।। ௫௭.

'இங்கு மந்திரங்களின் தொகுப்பில், கொலையின் குறியீடுகள், நீண்ட தவம் செய்த முனிவர்களால், விண்மீன்களைப் போலத் திகழும் ஞானத்தால் காணப்படுகின்றன; அதற்கான ஆதாரத்தால் தான் நான் சொன்னேன்; எனவே வேறு விதமாக நினைக்க வேண்டாம்.'

யதி ப்ரமாணம் தாந்யேவ மந்த்ரவாக்யாநி வை த்விஜாஃ । ததா ப்ராவர்த்ததா யஜ்ஞோ ஹ்யந்யதா நோऽந்ரு'தம் வசஃ। ஏவம் ஹ்ரு'தோத்தராஸ்தே வை யுக்தாத்மாநஸ்தபோதநாஃ ।। ௫௭.

'அந்த மந்திரவாக்கியங்களே ஆதாரம் என்றால், யாகம் நடந்தது; இல்லையெனில், அந்த வார்த்தை பொய்யாகும்.' இப்படிச் சொன்னபின், மனம் கட்டுப்படுத்திய தவசிகளெல்லாம் அமைதியாகிவிட்டார்கள்.

அதஸ்வ பவநம் த்ரு'ஷ்ட்வா தமர்தம் வாக்யதோ பவ। மித்யாவாதீ ந்ரு'போ யஸ்மாத் ப்ரவிவேஶ ரஸாதலம் ।। ௫௭.

'அந்த விஷயத்தை பார்த்து, கீழ் உலகுக்குச் சென்று அமைதியாக இருங்கள்; ஏனெனில், பொய் சொன்ன ராஜா, பாதாளத்தில் புகுந்துவிட்டார்.'

இத்யுக்தமாத்ரே ந்ரு'பதிஃ ப்ரவிவேஶ ரஸாதலம்। ஊர்த்த்வசாரீ வஸுர்பூத்வா ரஸாதலசரோऽபவத் ।। ௫௭.

இவ்வாறு சொன்னவுடன், அந்த ராஜா பாதாள உலகிற்குள் சென்றார்; மேலே செல்லும் உயிராக இருந்து, பாதாளத்தில் வாழ்பவராக ஆனார்.

வஸுதாதலவாஸீ து தேந வாக்யேந ஸோऽபவத்। தர்மாணாம் ஸம்ஶயச்சேத்தா ராஜா வஸுரதாகதஃ ।। ௫௭.

பூமியில் வாழ்ந்தவர், அந்த வார்த்தையால், தர்மத்தில் சந்தேகங்களை நீக்கும் வசுரதன் என்ற மன்னராக ஆனார்.

தஸ்மாந்ந வாச்யமேகேந பஹுஜ்ஞேநாபி ஸம்ஶயஃ। பஹூத்தாரஸ்ய தர்மஸ்ய ஸூக்ஷ்மாத்‌தூரமுபாகதிஃ ।। ௫௭.

அதனால், ஒரே ஒரு பெரிய அறிவாளியாலும் கூட தர்மத்தில் உள்ள சந்தேகத்தை தீர்மானமாகச் சொல்ல முடியாது; ஏனெனில் தர்மம் மிகவும் நுண்ணியமும் பலவிதமாக விளங்கும் தன்மையுடையதுமாகும்.

தஸ்மாந்ந நிஶ்சயாத்வக்தும் தர்மஃ ஶக்யஸ்து கேநசித்। தேவாந்ரு'ஷீநுபாதாய ஸ்வாயம்புவம்ரு'தே மநும் ।। ௫௭.

அதனால், தேவர்கள், முனிவர்கள் மற்றும் சுயம்புவான மனுவைத் தவிர, யாராலும் தர்மத்தை உறுதியாகச் சொல்ல முடியாது.

தஸ்மாந்ந ஹிம்ஸாதர்மஸ்ய த்வாரமுக்தம் மஹர்ஷிபிஃ। ரு'ஷிகோடிஸஹஸ்ராணி கர்மபிஃ ஸ்வைர்திவம் யயுஃ ।। ௫௭.

அதனால், பெரிய முனிவர்கள் அநியாயமான வன்முறைக்கு வாயிலைத் திறக்கவில்லை; எண்ணிக்கையற்ற முனிவர்கள் தங்கள் சொந்த செயலால் விண்ணுலகை அடைந்தனர்.

தஸ்மாந்ந தாநம் யஜ்ஞம் வா ப்ரஶம்ஸந்தி மஹர்ஷயஃ। துச்சம் மூலம் பலம் ஶாகமுதபாத்ரம் தபோதநாஃ। ஏவம் தத்த்வா விபவதஃ ஸ்வர்கலோகே ப்ரதிஷ்டிதாஃ ।। ௫௭.

அதனால், பெரிய முனிவர்கள் தானம் அல்லது யாகத்தைப் புகழவில்லை; தவம் செய்தவர்கள் தங்களால் முடிந்த அளவு சிறிய வேர், பழம், காய்கறி, அல்லது ஒரு குடம் தண்ணீர் கொடுத்தும் விண்ணுலகை அடைந்துள்ளனர்.

அத்ரோஹஶ்சாப்யலோபஶ்ச தமோ பூததயா தபஃ। ப்ரஹ்மசர்யம் ததா ஸத்யமநுக்ரோஶஃ க்ஷமா த்ரு'திஃ। ஸநாதநஸ்ய தர்மஸ்ய மூலமேதத்துராஸதம் ।। ௫௭.

பகை இல்லாமை, பேராசை இல்லாமை, மனக்கட்டுப்பாடு, உயிர்களுக்கு இரக்கம், தவம், பிரம்மச்சரியம், சத்தியம், தயை, பொறுமை, நிலைபேறுதல்—இவை எல்லாம் எளிதில் அடைய முடியாத சாச்வத தர்மத்தின் அடிப்படைகள்.

தர்மமந்த்ராத்மகோ யஜ்ஞஸ்தபஶ்சாநஶநாத்மகம்। யஜ்ஞேந தேவாநாப்நோதி வைராக்யம் தபஸா புநஃ ।। ௫௭.

யாகம் என்பது மந்திரத்தின் சாரமாகும்; தவம் என்பது உண்ணாமை எனும் கட்டுப்பாட்டால் அமையும்; யாகம் மூலம் தேவர்களை அடையலாம், தவம் மூலம் விருப்பம் இல்லாத நிலையை பெறலாம்.

ப்ராஹ்மண்யம் கர்மஸம்ந்யாஸாத்வைராக்யாத் ப்ரேக்ஷதே லயம்। ஜ்ஞாநாத் ப்ராப்நோதி கைவல்யம் பஞ்சைதா கதயஃ ஸ்ம்ரு'தாஃ ।। ௫௭.

செயல்களை விட்டு வைக்கும் மூலம் பிராமண்யம் கிடைக்கும்; விருப்பம் இல்லாமல் இருப்பதால் லயத்தை உணரலாம்; அறிவால் முக்தி பெறலாம்—இவை ஐந்து வழிகள் என்று நினைவில் வைக்கப்பட்டுள்ளது.

ஏவம் விவாதஃ ஸுமஹாந் யஜ்ஞஸ்யாஸீத் ப்ரவர்த்தநே। ரு'ஷீணாம் தேவதாநாஞ்ச பூர்வம் ஸ்வாயம்புவேऽந்தரே ।। ௫௭.

இவ்வாறு, யாகம் செய்வது குறித்து முனிவர்களும் தேவர்களும் சுவாயம்புவமுன் கால இடைவெளியில் பெரிய விவாதம் ஏற்பட்டது.

ததஸ்தே ரு'ஷயோ த்ரு'ஷ்ட்வாத்புதம் வர்த்ம பலேந து। வஸோர்வாக்யமநாத்ரு'த்ய ஜக்முஸ்தே வை யதாகதாஃ ।। ௫௭.

பின்னர், அந்த முனிவர்கள் வல்லமையால் அதிசயமான பாதையை பார்த்து, வசுவின் வார்த்தையை பொருட்படுத்தாமல் வந்தபடியே திரும்பிச் சென்றனர்.

கதேஷு தேவஸங்கேஷு தேவா யஜ்ஞமவாப்நுயுஃ। ஶ்ரூயந்தே ஹி தபஃஸித்தா ப்ரஹ்மக்ஷத்ரமயா ந்ரு'பாஃ ।। ௫௭.

தேவர்களின் கூட்டம் சென்றபின், தேவர்கள் யாகத்தைப் பெற்றனர்; தவம் செய்து சாதித்த பிராமணர்கள் மற்றும் க்ஷத்திரியர்கள் ஆகிய மன்னர்கள் பற்றியும் கேட்கப்படுகிறது.

ப்ரியவ்ரதோத்தாநபாதௌ த்ருவோ மேதாதிதிர்வஸுஃ। ஸுமேதா விரஜாஶ்சைவ ஶங்கபாத்ரஜ ஏவ ச। ப்ராசீநபர்ஹிஃ பர்ஜந்யோ ஹவிர்த்தாநாதயோ ந்ரு'பாஃ ।। ௫௭.

பிரியவரதன், உத்தானபாதன், துருவன், மேதாதிதி, வசு, சுமேதா, விரஜா, சங்கபாத்ரஜா, ப்ராசீனபர்ஹி, பர்ஜன்யன், ஹவிர்தானன் மற்றும் பிற மன்னர்கள்.

ஏதே சாந்யே ச பஹவோ ந்ரு'பாஃ ஸித்தா திவம் கதாஃ। ராஜர்ஷயோ மஹாஸத்த்வா யேஷாம் கீர்த்திஃ ப்ரதிஷ்டிதா ।। ௫௭.

இவர்கள் மற்றும் பலர், சாதித்த மன்னர்கள், விண்ணுலகை அடைந்துள்ளனர்; பெரிய சக்தி கொண்ட ராஜரிஷிகள், இவர்களின் புகழ் நிலைத்திருக்கிறது.

தஸ்மாத்விஶிஷ்யதே யஜ்ஞாத்தபஃ ஸர்வேஷு காரணைஃ। ப்ரஹ்மணா தபஸா ஸ்ரு'ஷ்ட ஜகத்விஶ்வமிதம் புரா ।। ௫௭.

அதனால், எல்லா காரணங்களாலும் தவம், யாகத்தைவிட உயர்ந்தது; முன்னர் பிரம்மா தவத்தால் இந்த உலகத்தை உருவாக்கினார்.

தஸ்மாந்நாத்யேதி தத்யஜ்ஞம் தபோமூலமிதம் ஸ்ம்ரு'தம்। யஜ்ஞப்ரவர்த்தநம் ஹ்யேவமதஃ ஸ்வாயம்புவேऽந்தரே। ததஃப்ரப்ரு'தி யஜ்ஞோऽயம் யுகைஃ ஸஹ வ்யவர்த்தத ।। ௫௭.

அதனால், யாகம் தவத்தைவிட மேலாக முடியாது; இது தவத்தை அடிப்படையாகக் கொண்டது என்று நினைவில் வைக்கப்படுகிறது. சுவாயம்புவ கால இடைவெளியில் யாகம் தொடங்கியது; அப்போது முதல் யுகங்களோடு சேர்ந்து யாகம் நடந்தது.

அத ஊர்த்த்வம் ப்ரவக்ஷ்யாமி த்வாபரஸ்ய விதிம் புநஃ। தத்ர த்ரேதாயுகே க்ஷீணே த்வாபரம் ப்ரதிபத்யதே ।। ௫௮.

இப்போது மீண்டும் நான் துவாபர யுகத்தின் விதியைச் சொல்கிறேன்; அப்போது த்ரேதா யுகம் குறைந்தபோது, துவாபர யுகம் தொடங்குகிறது.

த்வாபராதௌ ப்ரஜாநாந்து ஸித்திஸ்த்ரதாயுகே து யா। பரிவ்ரு'த்தே யுகே தஸ்மிம்ஸ்ததஃ ஸா ஸம்ப்ரணஶ்யதி ।। ௫௮.

துவாபர யுகத்தின் தொடக்கத்தில், த்ரேதா யுகத்தில் இருந்த மக்களின் சிறப்பு, அந்த யுகம் முடிந்ததும் மறைந்து போகிறது.

ததஃ ப்ரவர்த்ததே தாஸாம் ப்ரஜாநாம் த்வாபரே புநஃ। லோபோऽத்ரு'திர்வணிக்யுத்தம் தத்த்வாநாமவிநிஶ்சயஃ ।। ௫௮.

அதன்பின், துவாபர யுகத்தில் அந்த மக்களிடம் மீண்டும் பேராசை, பொறுமை குறைவு, வியாபாரம், போர், மற்றும் உண்மையைப் பற்றிய குழப்பம் எழுகிறது.

தம்பேதஶ்சைவ வர்ணாநாம் கார்யாணாஞ்சா விநிர்ணயஃ। யஜ்ஞௌஷதேஃ பஶோர்தண்டோ மதோ தம்போऽக்ஷமா பலம்। ஏஷாம் ரஜஸ்தமோயுக்தா ப்ரவ்ரு'த்திர்த்வாபரே ஸ்ம்ரு'தா ।। ௫௮.

வண்ணங்களுக்குள்ள வேறுபாடுகள், அவரவர் கடமைகள், யாகங்களில் தவறு செய்தவர்களுக்கு தண்டனை, மதுபானம், பாசாங்கு, சூதாட்டம், வன்மை—இவை எல்லாம் ஆசை மற்றும் அறியாமை சேர்ந்தவை; இவை துவாபர யுகத்தில் ஏற்படுகின்றன என்று சொல்லப்படுகிறது.

ஆத்யே க்ரு'தே ச தர்மோऽஸ்தி த்ரேதாயாம் ஸம்ப்ரபத்யதே। த்வாபரே வ்யாகுலீபூத்வா ப்ரணஶ்யதி கலௌ யுகே ।। ௫௮.

முதலாவது யுகமான கிருதயுகத்தில் தர்மம் நிலவுகிறது; திரேதாயுகத்தில் அது அடையப்படுகிறது; துவாபரயுகத்தில் அது குழப்பமாகிறது; கலியுகத்தில் அது முற்றிலும் அழிகிறது.

வர்ணாநாம் விபரித்வம்ஸஃ ஸம்கீர்த்த்யதே ததாஶ்ரமஃ। த்வைதமுத்பத்யதே சைவ யுகே தஸ்மிந் ஶ்ருதௌ ஸ்ம்ரு'தௌ ।। ௫௮.

வண்ணங்கள் முற்றிலும் அழிவது குறிப்பிடப்படுகிறது; அதுபோல் ஆசிரமங்களும். அந்த யுகத்தில் வேதங்களிலும் ஸ்மிரிதிகளிலும் கூட பிளவு உண்டாகிறது.

த்வைதாத் ஶ்ருதேஃ ஸ்ம்ரு'தேஶ்சைவ நிஶ்சயோ நாதிகம்யதே। அநிஶ்சயாதிகமநாத்தர்மதத்த்வம் நிகத்யதே। தர்மதத்த்வே து பிந்நாநாம் மதிபேதோ பவேந்ந்ரு'ணாம் ।। ௫௮.

வேதங்களிலும் ஸ்மிரிதிகளிலும் பிளவு ஏற்பட்டதால் உறுதி கிடைக்கவில்லை; உறுதி இல்லாததால் தர்மத்தின் உண்மை இயல்பு தெரியாமல் போகிறது; அந்த தர்ம உண்மையில் மனிதர்களுக்கு கருத்து வேறுபாடு உண்டாகிறது.

பரஸ்பரவிபிந்நைஸ்தைர்த்ரு'ஷ்டீநாம் விப்ரமேண ச। அயம் தர்மோ ஹ்யயம் நேதி நிஶ்சயோ நாபிகம்யதே ।। ௫௮.

அவர்கள் ஒருவருக்கொருவர் முரண்பட்ட கருத்துகளும் குழப்பமான பார்வைகளும் கொண்டதால், எது தர்மம், எது அல்ல என்பதை உறுதியாக அறிய முடியவில்லை.

காரணாநாஞ்ச வகைல்யாத் காரணஸ்யாப்யநிஶ்சயாத்। மதிபேதே ச தேஷாம் வை த்ரு'ஷ்டீநாம் விப்ரமோ பவேத் ।। ௫௮.

காரணங்கள் முற்றிலும் தெளிவாக இல்லாததால், காரணங்களைப் பற்றிய உறுதியின்மையாலும், அவரவர் கருத்து வேறுபாடாலும், அவர்களின் பார்வையில் குழப்பம் உண்டாகிறது.