வாயுபுராணம்

ஐஶ்வர்யேணாணிமாத்யேந ப்ரபுஶக்த்யா ததைவ ச। அந்யேந தபஸா சைவ ரு'ஷீநபிபவந்தி ச। பலேந தபஸா சைவ தேவதாநவாமாநுஷாந் ।। ௫௭.

ஆட்சி, அணிமை முதலான மாயைகள், பெரும் சக்தி, தவம் ஆகியவற்றால் அவர்கள் முனிவர்களை மிஞ்சுகிறார்கள்; மேலும், தங்கள் வலிமையும் தவத்தாலும் தேவர்கள், அசுரர்கள், மனிதர்கள் ஆகியோரையும் வெல்லுகிறார்கள்.

லக்ஷணைஶ்சாபி ஜாயந்தே ஶரீரஸ்தைரமாநுஷைஃ। கேஶஸ்திதா லலாடோர்ணா ஜிஹ்வா சாஸ்யப்ரமார்ஜநீ। தாம்ரப்ரபோஷ்டதந்தோஷ்டாஃ ஶ்ரீவத்ஸாஶ்சோர்த்த்வரோமஶாஃ ।। ௫௭.

மனிதர்களில் பிறக்கும் போது, அவர்கள் உடலில் சில அடையாளங்கள் இருக்கின்றன: தலைமுடி, நெற்றியில் ஒரு குழி, நாக்கு, வாயைத் துடைக்கும் உறுப்பு, செம்பொன் போன்ற ஒளி, வெளியே தெரியும் பற்கள் மற்றும் உதடுகள், ஸ்ரீவத்ஸம், மேலே வளரும் முடிகள்.

ஆஜாநுபாஹநஶ்சைவ ஜாலஹஸ்தா வ்ரு'ஷாங்கிதாஃ। ந்யக்ரோதபரிணாஹாஶ்ச ஸிம்ஹஸ்கந்தாஃ ஸுமேஹநாஃ । கஜேந்த்ரகதயஶ்சைவ மஹாஹநவ ஏவ ச ।। ௫௭.

அவர்களின் கை முழங்கால் வரை நீளும்; விரல்கள் ஒன்றோடொன்று இணைந்திருக்கும்; காளை முத்திரை உடையவர்கள்; ஆலமரத்தின் அகலம் போல் உடல்; சிங்கம் போல் தோள்கள்; சிறந்த தொடைகள்; யானை போல் நடையுடன்; பெரிய வாய் உடையவர்கள்.

பாதயோஶ்சக்ரமத்ஸ்யௌ து ஶங்கபத்மௌ து ஹஸ்தயோஃ। பஞ்சாஶீதிஸஹஸ்ராணி தே பவந்த்யஜரா ந்ரு'பாஃ ।। ௫௭.

அவர்களின் கால்களில் சக்கரம், மீன் போன்ற குறிகள்; கைகளில் சங்கு, தாமரை போன்ற குறிகள்; இவர்கள் எண்பதிஐந்து ஆயிரம் பேராக இருப்பார்கள்; அவர்களுக்கு முதுமை இல்லை.

அஸங்கா கதயஸ்தேஷாம் சதஸ்ரஶ்சக்ரவர்த்திநாம்। அந்தரிக்ஷே ஸமுத்ரே ச பாதாலே பர்வதேஷு ச ।। ௫௭.

இந்த சக்ரவர்த்திகளுக்கு நான்கு இடங்களில் தடையில்லாமல் செல்லும் திறன் உண்டு: ஆகாயத்தில், கடலில், பாதாளத்தில், மலைகளில்.

இஜ்யா தாநம் தபஃ ஸத்யம் த்ரேதாயாம் தர்ம உச்யதே । ததா ப்ரவர்த்ததே தர்மோ வர்ணாஶ்ரமவிபாகஶஃ ।। ௫௭.

த்ரேதா யுகத்தில் யாகம், தானம், தவம், சத்தியம் ஆகியவை தர்மமாகக் கூறப்படுகிறது; அப்போது தர்மம், வகுப்பும் வாழ்க்கை நிலையின்படி நடைபெறும்.

மர்யாதாஸ்தாபநார்தம் ச தண்டநீதிஃ ப்ரவர்த்ததே । ஹ்ரு'ஷ்டபுஷ்டாஃ ப்ரஜாஃ ஸர்வா ஹ்யரோகாஃ பூர்ணமாநஸாஃ ।। ௫௭.

ஒழுங்கை நிலைநிறுத்துவதற்காக தண்டனை விதி அமலாக்கப்படுகிறது; எல்லா மக்கள் மகிழ்ச்சியுடன், செழிப்புடன், நோயில்லாமல், மனநிறைவுடன் வாழ்கிறார்கள்.

ஏகோ வேதஶ்சதுஷ்பாதஸ்த்ரேதாயுகவிதௌ ஸ்ம்ரு'தஃ। த்ரீணி வர்ஷஸஹஸ்ராணி ததா ஜீவந்தி மாநவாஃ ।। ௫௭.

த்ரேதா யுகத்தில் ஒரு வேதம் நான்கு பகுதிகளாக உள்ளது; அப்போது மனிதர்கள் மூவாயிரம் ஆண்டுகள் வாழ்கிறார்கள்.

புத்ரபௌத்ரஸமாகீர்ணா ம்ரியந்தே ச க்ரமேண து । ஏஷ த்ரேதாயுகே தர்மஸ்த்ரேதாஸந்தௌ நிபோதத ।। ௫௭.

மக்கள் மகன்கள், பேரன்கள் சூழ மரணமடைகிறார்கள்; இது த்ரேதா யுகத்தில் உள்ள தர்மம்; இப்போது த்ரேதா யுகம் தொடங்கும் காலத்தை கேள்.

த்ரேதாயுக ஸ்வபாவஸ்து ஸந்த்யாபாதேவ வர்த்ததே । ஸந்த்யாயாம் வை ஸ்வபாவஸ்து யுகபாதேந திஷ்டதி ।। ௫௭.

த்ரேதா யுகத்தின் இயல்பு அதன் சந்த்யையின் ஆரம்பத்தில் நிலவுகிறது; சந்த்யையில் அதன் இயல்பு யுகத்தின் பாகமாக இருக்கும்.

கதம் த்ரேதாயுகமுகே யஜ்ஞஸ்யாஸீத்ப்ரவர்தநம்। பூர்வம் ஸ்வாயம்புவே ஸர்கே யதாவத்தத்ப்ரவீஹி மே ।। ௫௭.

த்ரேதா யுகம் ஆரம்பத்தில் யாகம் எப்படித் தொடங்கியது? முன்பு ஸ்வாயம்புவ மனுவின் படைப்பில் அது எப்படி இருந்தது என்பதை விரிவாகச் சொல்.

அந்தர்ஹிதாயாம் ஸந்த்யாயாம் ஸார்த்தம் க்ரு'தயுகேந வை। கலாக்யாயாம் ப்ரவ்ரு'த்தாயாம் ப்ராப்தே த்ரேதாயுகே ததா। வர்ணாஶ்ரமவ்யவஸ்தாநம் க்ரு'தவந்தஶ்ச வை புநஃ ।। ௫௭.

சந்த்யை முடிந்து, க்ருதயுகத்துடன் சேர்ந்து, கலா என்ற காலம் வந்தபோது, த்ரேதா யுகம் வந்ததும், வகுப்பு மற்றும் வாழ்க்கை நிலைமைகள் மீண்டும் அமைக்கப்பட்டன.

ஸம்பாராம்ஸ்தாம் ஶ்ச ஸம்ப்ரு'த்ய கதம் யத்ரஃ ப்ரவர்திதஃ। ஏதச்ச்ருத்வாப்ரவீத்ஸூதஃ ஶ்ரூயதாம் ஶாம்ஶபாயந ।। ௫௭.

அந்தப் பொருட்களைச் சேர்த்து, அப்போது யாகம் எப்படிச் செய்யப்பட்டது? இதைக் கேட்ட சூதர் சொன்னான்: கேள், சாம்ஷபாயனா.

iயதா த்ரேதாயுகமுகே யஜ்ஞஸ்யாஸீத்ப்ரவர்தநம்। ஓஷதீஷு ச ஜாதாஸு ப்ரவ்ரு'த்தே வ்ரு'ஷ்டிஸர்ஜநே। ப்ரதிஷ்டிதாயாம் வார்தாயாம் க்ரு'ஹாஶ்ரமபுரேஷு ச ।। ௫௭.

இவ்வாறு, த்ரேதா யுகம் தொடங்கியபோது, யாகம் செய்யும் பழக்கம் தோன்றியது; செடிகள் வளர்ந்தபோது, மழை பெய்யத் தொடங்கியபோது, விவசாயம் நிலைபெற்றபோது, குடும்ப வாழ்வில் நகரங்கள் தோன்றியபோது.

வர்ணாஶ்ரம வ்யவஸ்தாநம் க்ரு'த்வா மந்த்ராம்ஶ்ச ஸம்ஹிதாம்। மந்த்ராந் ஸம்யோஜயித்வாத இஹாமுத்ரேஷு கர்மஸு ।। ௫௭.

வகுப்பு, வாழ்க்கை நிலைமை, மந்திரங்கள் ஆகியவை அமைக்கப்பட்டபின், அந்த மந்திரங்களை இம்மையிலும் மறுமையிலும் செய்யும் செயல்களில் பயன்படுத்தினர்.

ததா விஶ்வமுகிந்த்ரஸ்து யஜ்ஞம் ப்ராவர்தயத்ததா। தைவதைஃ ஸஹிதஃ ஸர்வைஃ ஸர்வஸம்பாரஸம்ப்ரு'தம் ।। ௫௭.

அப்போது உலகத்தின் இறைவன், எல்லா தேவதைகளும், தேவையான பொருட்களும் சேர்ந்து, யாகத்தை ஆரம்பித்தான்.

அதாஶ்வமேதே விததே ஸமாஜக்முர்மஹர்ஷயஃ। யஜந்தே பஶுபிர்மேத்யைர்ஹுத்வா ஸர்வே ஸமாகதாஃ ।। ௫௭.

பிறகு அஸ்வமேத யாகம் நடைபெறும்போது, மகா முனிவர்கள் அனைவரும் கூடியார்கள்; அவர்கள் எல்லோரும் புனிதமான மிருகங்களை அர்ப்பணித்து யாகம் செய்தார்கள்.

கர்மவ்யக்ரேஷு ரு'த்விக்ஷு ஸததே யஜ்ஞகர்மணி। ஸம்ப்ரகீதேஷு தேஷ்வேவமாகமேஷ்வத ஸத்வரம் ।। ௫௭.

வேதியர்களும் தங்கள் கடமையில் முழுமையாக ஈடுபட்டு, யாகம் எப்போதும் நடைபெற, அந்தச் சமயத்தில் மந்திரங்கள் உரிய நேரத்தில் பாடப்படும்போது, உடனே—

பரிக்ராந்தேஷு லகுஷு அத்வர்யுவ்ரு'ஷபேஷு ச। ஆலப்தேஷு ச மேத்யேஷு ததா பஶுகணேஷு வை ।। ௫௭.

இளைய யாகப் பசுக்களும், முக்கியமான அத்வர்யு வேதியர்களும் முன்னே சென்று, யாகத்துக்காகப் பசுக்கள் இன்னும் பிடிக்கப்படாதபோது, அந்தக் காலத்தில்—

ஹவிஷ்யக்நௌ ஹூயமாநே தேவாநாம் தேவஹோத்ரு'பிஃ। ஆஹூதேஷு ச தேவேஷு யஜ்ஞபாக்ஷு மஹாத்மஸு ।। ௫௭.

வேதியர்கள் தேவர்களுக்காக ஹவிசை யாகக் குண்டத்தில் அர்ப்பணிக்க, யாகத்தில் பங்கு பெறும் பெரிய ஆத்மாக்கள் ஆன தேவர்கள் அழைக்கப்படும்போது—

ய இந்த்ரியாத்மகா தேவா யஜ்ஞபாஜஸ்ததா து யே। தாந் யஜந்தே ததா தேவாஃ கல்பாதிஷு பவந்தி யே ।। ௫௭.

இந்திரியங்களைப் போல இயல்புடைய தேவர்களும், யாகத்தில் பங்கு பெறும் தேவர்களும், அவ்வப்போது வழிபடப்படுகிறார்கள்; அவர்கள் ஒவ்வொரு யுகத்தின் தொடக்கத்திலும் இருக்கிறார்கள்.

அத்வர்யவஃ ப்ரைஷகாலே வ்யுத்திதா யே மஹர்ஷயஃ। மஹர்ஷயஸ்து தாந் த்ரு'ஷ்ட்வா தீநாந் பஶுகணாந் ஸ்திதாந் । பப்ரச்சுரிந்த்ரம் ஸம்பூய கோऽயம் யஜ்ஞவிதிஸ்தவ ।। ௫௭.

அத்வர்யு வேதியர்களாகிய மகா முனிவர்கள், அந்த நேரத்தில் எழுந்து, துக்கமாக நின்றிருந்த பசுக்களைப் பார்த்து, ஒன்றாகச் சேர்ந்து இந்திரனை நோக்கி, 'உங்கள் யாக விதி என்ன?' என்று கேட்டார்கள்.

அதர்மோ பலவாநேஷ ஹிம்ஸாதர்மேப்ஸயா தவ। நேஷ்டஃ பஶுவதஸ்த்வேஷ தவ யஜ்ஞே ஸுரோத்தம ।। ௫௭.

'இது தர்மத்திற்கு எதிரானது; நீங்கள் கொலை செய்யும் அநியாயத்தை விரும்புகிறீர்கள். உங்கள் யாகத்தில் பசுக்களை அழிப்பது விரும்பத்தக்கது அல்ல, தேவர்களில் சிறந்தவரே.'

அதர்மோ தர்மகாதாய ப்ராரப்தஃ பஶுபிஸ்த்வயா। நாயம் தர்மோ ஹ்யதர்மோऽயம் ந ஹிம்ஸா தர்ம உச்யதே ।। ௫௭.

'நீங்கள் இதை தர்மம் என்று எண்ணி, பசுக்களை வைத்து அநியாயத்தைத் தொடங்கிவிட்டீர்கள்; இது தர்மம் அல்ல, அநியாயமே. கொலை செய்வது தர்மம் என்று சொல்லப்படுவதில்லை.'

ஆகமேந பவாந் யஜ்ஞம் கரோது யதிஹேச்சஸி। விதித்ரு'ஷ்டேந யஜ்ஞேந தர்மமவ்யயஹேதுநா। யஜ்ஞபீஜைஃ ஸுரஶ்ரேஷ்ட யேஷு ஹிம்ஸா ந வித்யதே ।। ௫௭.

'நீங்கள் விரும்பினால், சாஸ்திரப்படி, விதியின்படி யாகம் செய்யுங்கள்; அழியாத தர்மத்தால் உண்டான யாக விதியின்படி, எந்தவிதமான கொலையும் இல்லாத விதத்தில், சிறந்த தேவனே, விதை கொண்டு யாகம் செய்யுங்கள்.'

த்ரிவர்ஷபரமம் காலமுஷிதைரப்ரரோஹிபிஃ। ஏஷ தர்மோ மஹாநிந்த்ர ஸ்வயம்புவிஙிதஃ புரா ।। ௫௭.

'மூன்று ஆண்டுகள் வரை வைக்கப்பட்டு முளைக்காத விதைகள் கொண்டு யாகம் செய்ய வேண்டும்; இந்தப் பெரிய தர்மத்தை, இந்திரா, பழங்காலத்தில் சுயம்புவாகியவர் நிறுவினார்.'

ஏவம் விஶ்வபுகிந்த்ரஸ்து முநிபிஸ்தத்த்வதர்ஶிபிஃ। ஜங்கமைஃ ஸ்தாவரைர்வேதி கைர்யஷ்டவ்யமிஹோச்யதே ।। ௫௭.

அவ்வாறு, உலகை அனுபவிப்பவரான இந்திரா, உண்மை அறிந்த முனிவர்கள், 'இங்கு அசைவுள்ளவையோ, அசைவற்றவையோ, எவற்றால் யாகம் செய்ய வேண்டும்?' என்று கேட்டார்கள்.

தே து கிந்நா விவாதேந தத்த்வயுக்தா மஹர்ஷயஃ। ஸந்தாய வாக்யமிந்த்ரேண ப்ரபச்சுஶ்சேஶ்வரம் வஸும் ।। ௫௭.

உண்மை கொண்ட அந்த மகா முனிவர்கள், விவாதத்தில் சோர்ந்து, இந்திரனுடன் பேசி முடித்த பின், செல்வத்தின் ஆண்டவனை நோக்கி கேட்டார்கள்.

மஹாப்ராஜ்ஞ கதம் த்ரு'ஷ்டஸ்த்வயா யஜ்ஞவிதிர்ந்ரு'ப। உத்தாநபாதே ப்ரப்ரூஹி ஸம்ஶயம் சிந்தி நஃ ப்ரபோ ।। ௫௭.

'பெரும் ஞானி, ராஜா, உத்தானபாதனிடம் நீங்கள் யாக விதியை எப்படி கண்டீர்கள்? எங்களது சந்தேகத்தை நீக்கி, அதை விளக்குங்கள், பிரபுவே.'