வாயுபுராணம்

மஹாதநுர்த்தராஶ்சைவ த்ரேதாயாம் சக்ரவர்திநஃ। ஸர்வலக்ஷணஸம்பந்நா ந்யக்ரோதபரிமண்டலாஃ ।। ௫௭.

திரேதாயுகத்தில், உலகை ஆளும் பேரரசர்கள் பெரிய வில்லைக் கையில் கொண்டவர்கள், எல்லா நல்ல குறியீடுகளும் உடையவர்கள், மற்றும் ஆலமரத்தின் வட்ட வடிவை உடைய உடலுடன் இருந்தனர்.

ந்யக்ரோதௌ தௌ ஸ்ம்ரு'தௌ பாஹூ வ்யாமோ ந்யக்ரோத உச்யதே। வாமேநைவோச்ச்ரயாத்யஸ்ய ஸம ஊர்த்த்வந்து தேஹிநஃ। ஸமுச்ச்ரயஃ பரீணாஹோ ஜ்ஞேயோ ந்யக்ரோதமண்டலஃ ।। ௫௭.

இரு புயங்களும் ஆலமரம் என நினைவில் கொள்ளப்படுகின்றன; ஒரு விரல் அளவு ஆலமரம் எனப்படும். இடது பக்கம் அளந்து, உயரம் உடலுடன் சமமாக இருந்தால், அது ஆலமர வட்டம் என்று அறியப்படுகிறது.

சக்ரம் ரதோ மணிர்பார்யா நிதிரஶ்சாகஜாஸ்ததா। ஸப்தாதிஶயரத்நாநி ஸர்வேஷாஞ்சக்ரவர்த்திநாம் ।। ௫௭.

சக்கரம், ரதம், மாணிக்கம், மனைவி, புதையல், யானைகள்—இவை ஏழு பேரரசர்களுக்கான சிறந்த ரத்தினங்கள் என்று கூறப்படுகிறது.

thumb|400px|சக்ரவர்தீ thumb|400px|சதுர்தஶரத்நாநி சக்ரம் ரதோ மணிஃ கட்கம் தநூரத்நஞ்ச பஞ்சமம்। கேதுர்நிதிஶ்ச ஸப்தைதே ப்ராணஹீநாஃ ப்ரகீர்த்திதாஃ ।। ௫௭.

சக்கரம், ரதம், மாணிக்கம், வாள், வில் ஐந்தாவது, கொடி, புதையல்—இவை ஏழு உயிரற்ற ரத்தினங்கள் என்று அழைக்கப்படுகின்றன.

பார்யா புரோஹிதஶ்சைவ ஸேநாநீ ரதக்ரு'ச்ச யஃ। மந்த்ர்யஶ்வஃ கலபஶ்சைவ ப்ராணிநஃ ஸம்ப்ரகீர்த்திதாஃ ।। ௫௭.

மனைவி, புரோகிதர், படைத்தலைவர், ரதசாரதி, அமைச்சர், குதிரை, யானை—இவை உயிருள்ள ரத்தினங்கள் என்று கூறப்படுகிறது.

ரத்நாந்யேதாநி திவ்யாநி ஸம்ஸித்தாநி மஹாத்மநாம்। சதுர்தஶ விதேயாநி ஸர்வேஷாம் சக்ரவார்திநாம் ।। ௫௭.

இந்த நாற்பதினான்கு தெய்வீகமான, சிறப்பான ரத்தினங்கள் எல்லா பேரரசர்களுக்கும் சொந்தமானவை என்று அறியப்பட வேண்டும்.

விஷ்ணோரம்ஶேந ஜாயந்தே ப்ரு'திவ்யாம் சக்ரவர்த்திநஃ। மந்வந்தரேஷு ஸர்வேஷு அதீதாநாகதேஷு வை ।। ௫௭.

விஷ்ணுவின் ஒரு பகுதியால், உலகில் ஒவ்வொரு மன்வந்தரத்திலும், கடந்த காலத்திலும் வருங்காலத்திலும் பேரரசர்கள் பிறக்கிறார்கள்.

பூதபவ்யாநி யாநீஹ வர்த்தமாநாநி யாநி ச। த்ரேதாயுகாதிகேஷ்வத்ர ஜாயந்தே சக்ரவர்த்திநஃ ।। ௫௭.

இங்கு கடந்த காலம், நிகழ்காலம், வருங்காலம் என எதுவாக இருந்தாலும், திரேதாயுகம் முதலான யுகங்களில் பேரரசர்கள் பிறக்கிறார்கள்.

பத்ராணீமாநி தேஷாம் வை பவந்தீஹ மஹீக்ஷிதாம்। அத்புதாநி ச சத்வாரி பலம் தர்மஃ ஸுகம் தநம் ।। ௫௭.

அந்த அரசர்களுக்கு இங்கு நல்வாழ்வும், நான்கு அற்புதமான பண்புகளும்—பலம், தர்மம், மகிழ்ச்சி, செல்வம்—உண்டாகின்றன.

அந்யோந்யஸ்யாவிரோதேந ப்ராப்யந்தே வை ந்ரு'பைஃ ஸமம்। அர்தோ தர்மஶ்ச காமஶ்ச யஶோ விஜய ஏவ ச ।। ௫௭.

ஒருவருக்கொருவர் விரோதமில்லாமல் நடப்பதால், அரசர்கள் செல்வம், தர்மம், இச்சை, புகழ், வெற்றி ஆகிய அனைத்தையும் சமமாக அடைகிறார்கள்.

ஐஶ்வர்யேணாணிமாத்யேந ப்ரபுஶக்த்யா ததைவ ச। அந்யேந தபஸா சைவ ரு'ஷீநபிபவந்தி ச। பலேந தபஸா சைவ தேவதாநவாமாநுஷாந் ।। ௫௭.

ஆட்சி, அணிமை முதலான மாயைகள், பெரும் சக்தி, தவம் ஆகியவற்றால் அவர்கள் முனிவர்களை மிஞ்சுகிறார்கள்; மேலும், தங்கள் வலிமையும் தவத்தாலும் தேவர்கள், அசுரர்கள், மனிதர்கள் ஆகியோரையும் வெல்லுகிறார்கள்.

லக்ஷணைஶ்சாபி ஜாயந்தே ஶரீரஸ்தைரமாநுஷைஃ। கேஶஸ்திதா லலாடோர்ணா ஜிஹ்வா சாஸ்யப்ரமார்ஜநீ। தாம்ரப்ரபோஷ்டதந்தோஷ்டாஃ ஶ்ரீவத்ஸாஶ்சோர்த்த்வரோமஶாஃ ।। ௫௭.

மனிதர்களில் பிறக்கும் போது, அவர்கள் உடலில் சில அடையாளங்கள் இருக்கின்றன: தலைமுடி, நெற்றியில் ஒரு குழி, நாக்கு, வாயைத் துடைக்கும் உறுப்பு, செம்பொன் போன்ற ஒளி, வெளியே தெரியும் பற்கள் மற்றும் உதடுகள், ஸ்ரீவத்ஸம், மேலே வளரும் முடிகள்.

ஆஜாநுபாஹநஶ்சைவ ஜாலஹஸ்தா வ்ரு'ஷாங்கிதாஃ। ந்யக்ரோதபரிணாஹாஶ்ச ஸிம்ஹஸ்கந்தாஃ ஸுமேஹநாஃ । கஜேந்த்ரகதயஶ்சைவ மஹாஹநவ ஏவ ச ।। ௫௭.

அவர்களின் கை முழங்கால் வரை நீளும்; விரல்கள் ஒன்றோடொன்று இணைந்திருக்கும்; காளை முத்திரை உடையவர்கள்; ஆலமரத்தின் அகலம் போல் உடல்; சிங்கம் போல் தோள்கள்; சிறந்த தொடைகள்; யானை போல் நடையுடன்; பெரிய வாய் உடையவர்கள்.

பாதயோஶ்சக்ரமத்ஸ்யௌ து ஶங்கபத்மௌ து ஹஸ்தயோஃ। பஞ்சாஶீதிஸஹஸ்ராணி தே பவந்த்யஜரா ந்ரு'பாஃ ।। ௫௭.

அவர்களின் கால்களில் சக்கரம், மீன் போன்ற குறிகள்; கைகளில் சங்கு, தாமரை போன்ற குறிகள்; இவர்கள் எண்பதிஐந்து ஆயிரம் பேராக இருப்பார்கள்; அவர்களுக்கு முதுமை இல்லை.

அஸங்கா கதயஸ்தேஷாம் சதஸ்ரஶ்சக்ரவர்த்திநாம்। அந்தரிக்ஷே ஸமுத்ரே ச பாதாலே பர்வதேஷு ச ।। ௫௭.

இந்த சக்ரவர்த்திகளுக்கு நான்கு இடங்களில் தடையில்லாமல் செல்லும் திறன் உண்டு: ஆகாயத்தில், கடலில், பாதாளத்தில், மலைகளில்.

இஜ்யா தாநம் தபஃ ஸத்யம் த்ரேதாயாம் தர்ம உச்யதே । ததா ப்ரவர்த்ததே தர்மோ வர்ணாஶ்ரமவிபாகஶஃ ।। ௫௭.

த்ரேதா யுகத்தில் யாகம், தானம், தவம், சத்தியம் ஆகியவை தர்மமாகக் கூறப்படுகிறது; அப்போது தர்மம், வகுப்பும் வாழ்க்கை நிலையின்படி நடைபெறும்.

மர்யாதாஸ்தாபநார்தம் ச தண்டநீதிஃ ப்ரவர்த்ததே । ஹ்ரு'ஷ்டபுஷ்டாஃ ப்ரஜாஃ ஸர்வா ஹ்யரோகாஃ பூர்ணமாநஸாஃ ।। ௫௭.

ஒழுங்கை நிலைநிறுத்துவதற்காக தண்டனை விதி அமலாக்கப்படுகிறது; எல்லா மக்கள் மகிழ்ச்சியுடன், செழிப்புடன், நோயில்லாமல், மனநிறைவுடன் வாழ்கிறார்கள்.

ஏகோ வேதஶ்சதுஷ்பாதஸ்த்ரேதாயுகவிதௌ ஸ்ம்ரு'தஃ। த்ரீணி வர்ஷஸஹஸ்ராணி ததா ஜீவந்தி மாநவாஃ ।। ௫௭.

த்ரேதா யுகத்தில் ஒரு வேதம் நான்கு பகுதிகளாக உள்ளது; அப்போது மனிதர்கள் மூவாயிரம் ஆண்டுகள் வாழ்கிறார்கள்.

புத்ரபௌத்ரஸமாகீர்ணா ம்ரியந்தே ச க்ரமேண து । ஏஷ த்ரேதாயுகே தர்மஸ்த்ரேதாஸந்தௌ நிபோதத ।। ௫௭.

மக்கள் மகன்கள், பேரன்கள் சூழ மரணமடைகிறார்கள்; இது த்ரேதா யுகத்தில் உள்ள தர்மம்; இப்போது த்ரேதா யுகம் தொடங்கும் காலத்தை கேள்.

த்ரேதாயுக ஸ்வபாவஸ்து ஸந்த்யாபாதேவ வர்த்ததே । ஸந்த்யாயாம் வை ஸ்வபாவஸ்து யுகபாதேந திஷ்டதி ।। ௫௭.

த்ரேதா யுகத்தின் இயல்பு அதன் சந்த்யையின் ஆரம்பத்தில் நிலவுகிறது; சந்த்யையில் அதன் இயல்பு யுகத்தின் பாகமாக இருக்கும்.

கதம் த்ரேதாயுகமுகே யஜ்ஞஸ்யாஸீத்ப்ரவர்தநம்। பூர்வம் ஸ்வாயம்புவே ஸர்கே யதாவத்தத்ப்ரவீஹி மே ।। ௫௭.

த்ரேதா யுகம் ஆரம்பத்தில் யாகம் எப்படித் தொடங்கியது? முன்பு ஸ்வாயம்புவ மனுவின் படைப்பில் அது எப்படி இருந்தது என்பதை விரிவாகச் சொல்.

அந்தர்ஹிதாயாம் ஸந்த்யாயாம் ஸார்த்தம் க்ரு'தயுகேந வை। கலாக்யாயாம் ப்ரவ்ரு'த்தாயாம் ப்ராப்தே த்ரேதாயுகே ததா। வர்ணாஶ்ரமவ்யவஸ்தாநம் க்ரு'தவந்தஶ்ச வை புநஃ ।। ௫௭.

சந்த்யை முடிந்து, க்ருதயுகத்துடன் சேர்ந்து, கலா என்ற காலம் வந்தபோது, த்ரேதா யுகம் வந்ததும், வகுப்பு மற்றும் வாழ்க்கை நிலைமைகள் மீண்டும் அமைக்கப்பட்டன.

ஸம்பாராம்ஸ்தாம் ஶ்ச ஸம்ப்ரு'த்ய கதம் யத்ரஃ ப்ரவர்திதஃ। ஏதச்ச்ருத்வாப்ரவீத்ஸூதஃ ஶ்ரூயதாம் ஶாம்ஶபாயந ।। ௫௭.

அந்தப் பொருட்களைச் சேர்த்து, அப்போது யாகம் எப்படிச் செய்யப்பட்டது? இதைக் கேட்ட சூதர் சொன்னான்: கேள், சாம்ஷபாயனா.

iயதா த்ரேதாயுகமுகே யஜ்ஞஸ்யாஸீத்ப்ரவர்தநம்। ஓஷதீஷு ச ஜாதாஸு ப்ரவ்ரு'த்தே வ்ரு'ஷ்டிஸர்ஜநே। ப்ரதிஷ்டிதாயாம் வார்தாயாம் க்ரு'ஹாஶ்ரமபுரேஷு ச ।। ௫௭.

இவ்வாறு, த்ரேதா யுகம் தொடங்கியபோது, யாகம் செய்யும் பழக்கம் தோன்றியது; செடிகள் வளர்ந்தபோது, மழை பெய்யத் தொடங்கியபோது, விவசாயம் நிலைபெற்றபோது, குடும்ப வாழ்வில் நகரங்கள் தோன்றியபோது.

வர்ணாஶ்ரம வ்யவஸ்தாநம் க்ரு'த்வா மந்த்ராம்ஶ்ச ஸம்ஹிதாம்। மந்த்ராந் ஸம்யோஜயித்வாத இஹாமுத்ரேஷு கர்மஸு ।। ௫௭.

வகுப்பு, வாழ்க்கை நிலைமை, மந்திரங்கள் ஆகியவை அமைக்கப்பட்டபின், அந்த மந்திரங்களை இம்மையிலும் மறுமையிலும் செய்யும் செயல்களில் பயன்படுத்தினர்.

ததா விஶ்வமுகிந்த்ரஸ்து யஜ்ஞம் ப்ராவர்தயத்ததா। தைவதைஃ ஸஹிதஃ ஸர்வைஃ ஸர்வஸம்பாரஸம்ப்ரு'தம் ।। ௫௭.

அப்போது உலகத்தின் இறைவன், எல்லா தேவதைகளும், தேவையான பொருட்களும் சேர்ந்து, யாகத்தை ஆரம்பித்தான்.

அதாஶ்வமேதே விததே ஸமாஜக்முர்மஹர்ஷயஃ। யஜந்தே பஶுபிர்மேத்யைர்ஹுத்வா ஸர்வே ஸமாகதாஃ ।। ௫௭.

பிறகு அஸ்வமேத யாகம் நடைபெறும்போது, மகா முனிவர்கள் அனைவரும் கூடியார்கள்; அவர்கள் எல்லோரும் புனிதமான மிருகங்களை அர்ப்பணித்து யாகம் செய்தார்கள்.

கர்மவ்யக்ரேஷு ரு'த்விக்ஷு ஸததே யஜ்ஞகர்மணி। ஸம்ப்ரகீதேஷு தேஷ்வேவமாகமேஷ்வத ஸத்வரம் ।। ௫௭.

வேதியர்களும் தங்கள் கடமையில் முழுமையாக ஈடுபட்டு, யாகம் எப்போதும் நடைபெற, அந்தச் சமயத்தில் மந்திரங்கள் உரிய நேரத்தில் பாடப்படும்போது, உடனே—

பரிக்ராந்தேஷு லகுஷு அத்வர்யுவ்ரு'ஷபேஷு ச। ஆலப்தேஷு ச மேத்யேஷு ததா பஶுகணேஷு வை ।। ௫௭.

இளைய யாகப் பசுக்களும், முக்கியமான அத்வர்யு வேதியர்களும் முன்னே சென்று, யாகத்துக்காகப் பசுக்கள் இன்னும் பிடிக்கப்படாதபோது, அந்தக் காலத்தில்—