வாயுபுராணம்

सूत उवाच॥ मन्वन्तराणां यानि स्युरतीतानागतानि ह । समासाद्विस्तराच्चैव ब्रुवतो वै निबोदत

சூதர் கூறினார்: கடந்த மன்வந்தரங்களையும், வரவிருக்கும் மன்வந்தரங்களையும் சுருக்கமாகவும் விரிவாகவும் நான் சொல்வதை கவனமாகக் கேளுங்கள்.

स्वायम्भुवो मनुः पूर्वं मनुः स्वारोचिषस्तथा । औत्तमस्तामसश्चैव तथा रैवतचाक्षुषौ । षडेते मनवोऽतीता वक्ष्याम्यष्टावनागतान्

முன்னதாக இருந்த மனுக்கள்: ஸ்வாயம்புவ, ஸ்வாரோசிஷ, அவுத்தம, தாமஸ, ரைவத, சாக்ஷுஷ — இந்த ஆறு மனுக்கள் கடந்துவிட்டனர்; இனி வரும் எட்டு மனுக்களைப் பற்றி நான் சொல்வேன்.

सावर्णाः पञ्च रौच्यश्च भौत्यो वैवस्वतस्तथा । वक्ष्याम्येतान् पुरस्तात्तु मनोर्वैवस्वतस्य ह

ஐந்து ஸாவர்ணர்கள், ரௌச்சியன், பௌத்யன், வைவஸ்வதன் — இவர்கள் அனைவரையும், வைவஸ்வத மனுவை முதலில் வைத்து, விரிவாக நான் விளக்குவேன்.

मनवः पञ्च येऽतीता मानवांस्तान् निबोधत । मन्वन्तरं मया चोक्तं क्रान्तं स्वायम्भुवस्य ह

கடந்த ஐந்து மனுக்களைப் பற்றி அறிந்து கொள்ளுங்கள்; ஸ்வாயம்புவ மனுவின் மன்வந்தரத்தை நான் ஏற்கனவே கூறியுள்ளேன்.

अत ऊर्द्ध्वं प्रवक्ष्यामि मनोः स्वारोचिषस्य ह । प्रजासर्गं समासेन द्वितीयस्य महात्मनः

இப்போது, இரண்டாவது மகான் ஸ்வாரோசிஷ மனுவின் காலத்தில் உயிர்கள் எப்படி உருவானது என்பதை சுருக்கமாக நான் சொல்லுகிறேன்.

आसन् वै तुषिता देवा मनुस्वारोचिषेऽन्तरे । पारावताश्च विद्वांसो द्वावेव तु गणौ स्मृतौ

ஸ்வாரோசிஷ மனுவின் காலத்தில் துஷிதர் என்ற தேவதைகள் இருந்தனர்; அறிவாளிகள் பராவதரும் இருந்தனர்; இந்த இரண்டு குழுக்கள் மட்டும் நினைவுகூரப்படுகின்றன.

तुषितायां समुत्पन्नाः क्रतोः पुत्राः स्वरोचिषः । पारावताश्च शिष्टाश्च द्वादशौतौ गणौ स्मृतौ । छन्दजाश्च चतुर्विंशद्देवास्ते वै तदा स्मृताः

க்ரது முனிவரின் புத்திரர்கள் துஷிதர்கள், மீதமுள்ள பராவதர்கள் — இருவரிலும் பன்னிரண்டு பேர்; மேலும் இருபத்து நான்கு சந்தஜர்கள் — இவர்கள் அந்தக் காலத்தில் இருந்ததாக நினைவில் வைத்துள்ளனர்.

धैवस्यशोऽथ वामान्यो गोपा देवायतस्तथा । अजश्च भगवान् देवो दुरोणश्च महाबलः

தைவஸ்யன், வாமான்யன், கோபா, அஜன், பகவான், துரோணன் ஆகியோரும் அந்தக் காலத்தில் இருந்த தேவதைகள்.

आपश्चापि महाबाहुर्महौजाश्चापि वीर्यवान् । चिकित्वान् निभृतो यश्च अंशोयश्चैव पठ्यते । इत्येते क्रतुपुत्रास्तु तदासन् सोमपायिनः ॥२.१.

ஆபன், மகோஜான், சிகித்வான், நிப்ருதன், யசஸ், அம்‌ஷன் — இவர்கள் அனைவரும் க்ரது முனிவரின் புத்திரர்கள்; அவர்கள் அந்தக் காலத்தில் சோமபானம் செய்த தேவதைகள்.

६२.१० प्रचेताश्चैव यो देवो विश्वेदेवास्तथैव च । समञ्जो विश्रुतो यश्च अजिह्मश्चारिमर्द्दनः

பிரசேதன், விஶ்வேதேவர்கள், சமஞ்சன், விஶ்ருதன், யசஸ், அஜிஹ்மன், அரிமர்த்தனன் ஆகியோரும் இருந்தனர்.

अजोषौ च महाभागौ यवीयश्च महाबलः

அஜோஷன், மகாபாகன், யவீயன் — இவர்கள் பெரும் பலம் உடையவர்கள்.

होता यज्वाच इत्येते पराक्रान्ताः परावताः । इत्येता देवता ह्यासन्मनुस्वारोचिषेन्तरे

ஹோதா, யஜ்வா — இவர்கள் பராவதர்கள்; இவர்கள் அனைவரும் ஸ்வாரோசிஷ மனுவின் காலத்தில் இருந்த தேவதைகள்.

सोमपास्तु तदा ह्येताश्चतुर्विंशतिदेवताः । तेषामिन्द्रस्तदा ह्यासीद्वैधश्च लोकविश्रुतः

அந்தக் காலத்தில் இந்த இருபத்து நான்கு தேவதைகளும் சோமபானம் செய்தார்கள்; அவர்களில் இந்திரன் வைதன் என்று உலகம் முழுவதும் புகழ்பெற்றவராக இருந்தார்.

ऊर्जौ वसिष्ठपुत्रस्तु स्तम्भः काश्यप एव च । भार्गवश्च तदा द्रोणो ऋषभोऽङ्गिरसस्तथा

ஊர்ஜன் (வசிஷ்ட முனிவரின் மகன்), ஸ்தம்பன், காஷ்யபன், பார்கவன், த்ரோணன், ருஷபன், அங்கிரசு ஆகியோரும் இருந்தனர்.

पौलस्त्यश्चैव दत्तात्रिरात्रेयो निश्चलस्तथा । पौलहस्य च धावांस्तु एते सप्तर्षयः स्मृताः

பௌலஸ்த்யன், தத்தாத்ரேயன், ஆத்திரேயன், நிச்சலன், பௌலஸ்த்யனின் மகன் தாவான் — இவர்கள் ஏழு முனிவர்களாக நினைவில் வைக்கப்படுகின்றனர்.

बृहद्गुहो नवश्चैव सुताश्चैते नव स्मृताः

பிரஹத்குகன், நவன் மற்றும் அவர்களின் ஒன்பது மகன்கள் — இவர்கள் ஒன்பது பேரும் நினைவில் வைக்கப்படுகின்றனர்.

मनोः स्वारोचिषस्यैते पुत्रा वंशकराः स्मृताः । पुराणे परिसङ्ख्याता द्वितीयं चैतदन्तरम्

இவர்கள் ஸ்வாரோசிஷ மனுவின் புத்திரர்கள் என்றும், அவர்கள் வம்சத்தைத் தொடங்கியவர்களாகவும், இரண்டாம் மன்வந்தரத்தில் சேர்ந்தவர்களாக புராணத்தில் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளனர்.

सप्तर्षयो मनुर्देवाः पितरश्च चतुष्टयम् । मूलं मन्वन्तरस्यैते तेषां चैवान्तरे प्रजाः

ஏழு முனிவர்கள், மனு, தேவர்கள், நான்கு வகை முன்னோர்கள்—இவர்கள் தான் ஒரு மன்வந்தரத்தின் அடிப்படை; இவர்களுக்குள் தான் பிறவிகள் வரிசையாக தோன்றுகின்றன.

ऋषीणां देवताः पुत्राः पितरो देवसूनवः । ऋषयो देवपुत्राश्च इति शास्त्रविनिश्चयः ॥२.१.

முனிவர்களின் பிள்ளைகள் தான் தேவர்கள்; முன்னோர்கள் என்பது தேவர்களின் பிள்ளைகள்; இவ்வாறு முனிவரும், தெய்வ பிள்ளைகளும் என வேதங்கள் கூறுகின்றன.

                 ६२.२१ मनोः क्षत्रं विशश्चैव सप्तर्षिभ्यो द्विजातयः । एतन्मन्वन्तरं प्रोक्तं समासान्न तु विस्तरात्

மனுவிலிருந்து அரசரும், பொதுமக்களும்; ஏழு முனிவர்களிலிருந்து இருமுறை பிறந்தவர்களும் வந்தார்கள்; இதுவே ஒரு மன்வந்தரம் என்று சுருக்கமாக கூறப்படுகிறது.

स्वायम्भुवेन विस्तारो ज्ञेयः स्वारोचिषस्य तु । न शक्यो विस्तरस्तस्य वक्तुं वर्षशतैरपि । पुनरुक्तबहुत्वात्तु प्रजानां वैकुले कुले

சுவாயம்புவ மனுவின் காலத்தில் நிகழ்ந்த விரிவை அறிய வேண்டும்; அதுபோல் சுவாரோசிஷ மனுவின் காலத்தையும். ஆனால், ஒவ்வொரு குடும்பத்திலும் மீண்டும் மீண்டும் அதிகமான உயிர்கள் பிறப்பதால், நூறு ஆண்டுகளாலும் அந்த விரிவை முழுமையாக சொல்ல முடியாது.

तृतीयस्त्वथ पर्याय औत्तमस्यान्तरे मनोः । पञ्च चैव गणाः प्रोक्तास्तान् वक्ष्यामि निबोधत

மூன்றாவது சுற்றில், உத்தம மனுவின் காலத்தில் ஐந்து பிரிவுகள் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளன; அவற்றை நான் கூறுகிறேன், கவனமாக கேளுங்கள்.

सुधामानश्च देवाश्च ये चान्ये वशवर्त्तिनः । प्रतर्द्दनाः शिवाः सत्या गणा द्वादश वै स्मृताः

சுதாமானரும், தேவர்களும், மற்ற கீழ்ப்படிக்களும், பிரதர்தனர்கள், சிவர்கள், சத்யர்கள்—இவை பன்னிரண்டு பிரிவுகள் என்றும் நினைவில் வைத்துள்ளனர்.

सत्यो धृतिर्दमो दान्तः क्षमः क्षामो धृतिः शुचिः । ईषोर्जाश्च तथा ज्येष्ठो वपुष्मांश्चैव द्वादश । इत्येते नामभिः क्रान्ताः सुधामानस्तु द्वादश

சத்யன், த்ருதி, தமன், தாந்தன், க்ஷமா, க்ஷாமன், த்ருதி, சுசி, ஈஷோர்ஜா, ஜ்யேஷ்டன், வபுஷ்மான்—இவர்கள் தான் சுதாமானர்கள் என்று பன்னிரண்டு பேர் பெயர்களால் அறியப்படுகிறார்கள்.

सहस्रधारो विश्वात्मा शमितारो बृहद्वसुः । विश्वधाविश्वकर्मा च मनस्वन्तो विराड्यशाः

சஹஸ்ரதாரன், விஷ்வாத்மா, சமிதாரர், ப்ருஹத்வசு, விஷ்வதா, விஷ்வகர்மா, மனஸ்வந்த், விராட்யசன்.

ज्योतिश्चैव विभाव्यश्च कीर्त्तिमान् वंशकारिणः । अन्यानाराधितो देवो वसुधिष्णो विवस्वसुः

ஜ்யோதி, விபாவ்யன், கீர்த்திமான், வம்ஷகரி; வழிபடப்படும் தேவன் வசுதிஷ்ணன், விவஸ்வசு மற்றும் மற்றவர்கள்.

दिनक्रतुः सुधर्मा च धृतवर्मा यशस्विनः । केतुमांश्चैव इत्येते कीर्तितास्तु प्रमर्द्दनाः

தினக்ரது, சுதர்மா, த்ருதவர்மா, புகழ் பெற்றவர்கள்; கேதுமான்—இவர்கள் தான் பிரமர்தனர்கள் என்று அழைக்கப்படுகிறார்கள்.

हंसस्वरोऽहिहा चैव प्रतर्द्दनयशस्करौ । सुदानो वसुदानश्च सुमञ्जसविषावुभौ

ஹம்ஸஸ்வரன், அஹிஹான், பிரதர்தனன், யசஸ்கரன், சுதானன், வசுதானன், சுமஞ்சசன், விஷாவன்—இவர்கள் இருவரும்.

जन्तुवाहयतिश्चैव सुवित्तसुनयस्तथा । शिवा ह्येते तु विज्ञेया यज्ञिया द्वादशापराः ॥२.१.

ஜந்துவாகன், யதி, சுவித்தன், சுனயன்—இவர்கள் தான் சிவர்கள்; yajña-க்கு உரிய பன்னிரண்டு பேரும் இவர்களே.