वायुपुराणम्

मधुपश्चाज्यपश्चैव सर्वपश्च महाबलः। वृषाश्ववाह्यो वृषभस्तथा वृषभलोचनः ।। ३०.

वृषभश्चैव विख्यातो लोकानां लोकसत्कृतः। चन्द्रादित्यौ चक्षुषी ते हृदयञ्च पितामहः। अग्निरापस्तथा देवो धर्मकर्मप्रसाधितः ।। ३०.

न ब्रह्मा न च गोविन्दः पुराणऋषयो न च। माहात्म्यं वेदितुं शक्ता याथातथ्येन ते शिव ।। ३०.

या मूर्त्तयः सुसूक्ष्मास्ते न मह्यं यान्ति दर्शनम्। ताभिर्णां सततं रक्ष पिता पुत्रमिवौरसम् ।। ३०.

रक्ष मां रक्षणीयोऽहं तवानघ नमोऽस्तु ते ३०.

यः सहस्राण्यनेकानि पुंसामाहृत्य दुर्द्दशः। तिष्ठत्येकः समुद्रान्ते स मे गोप्तास्तु नित्यशः ।। ३०.

यं विनिद्रा जितश्वासाः सत्त्वस्थाः समदर्शिनः। ज्योतिः पश्यन्ति युञ्जानास्तस्मै योगात्मने नमः ।। ३०.

सम्भक्ष्य सर्व भूतानि युगान्ते समुपस्थिते। यः शेते जलमध्यस्थस्तं प्रपद्येऽप्सुशायिनम् ।। ३०.

प्रविश्य वदने राहोर्यः सोमं ग्रसते निशि । ग्रसत्यर्कञ्च स्वर्भानुर्भुत्वा सोमाग्निरेव च ।। ३०.

येऽङ्गुष्ठमात्राः पुरुषा देहस्थाः सर्वदेहिनाम्। रक्षन्तु ते हि मां नित्यं नित्यमाप्याययन्तु माम् ।। ३०.

ये चाप्युत्पतिता गर्भादधोभागगताश्च ये। तेषां स्वाहाः स्वधाश्चैव आप्नुवन्तु स्वदन्तु च ।। ३०.

ये न रोदन्ति देहस्थाः प्राणिनो रोदयन्ति च। हर्षयन्ति च हृष्यन्ति नमस्तेभ्योऽस्तु नित्यशः ।। ३०.

ये समुद्रे नदीदुर्गे पर्वतेषु गुहासु च। वृक्षमूलेषु गोष्ठेषु कान्तारगहनेषु न ।। ३०.

चतुष्पथेषु रथ्यासु चत्वरेषु सभासु च। चन्द्रार्कयोर्मध्यगता ये च चन्द्रार्करश्मिषु ।। ३०.

रसातलगता ये च ये च तस्मात्परङ्गताः। नमस्तेभ्यो नमस्तेभ्यो नमस्तेभ्यश्च नित्यशः। सूक्ष्माः स्थूलाः कृशा ह्रस्वा नमस्तेभ्यस्तु नित्यशः ।। ३०.

सर्वस्त्वं सर्वगो देव सर्वभूतपतिर्भवान्। सर्वभूतान्तरात्मा च तेन त्वं न निमन्त्रितः ।। ३०.

त्वमेव चेज्यसे यस्माद्यज्ञैर्विविधदक्षिणैः। त्वमेव कर्त्ता सर्वस्य तेन त्वं न निमन्त्रितः ।। ३०.

अथ वा मायया देव मोहितः सूक्ष्मया त्वया। एतस्मात् कारणाद्वापि तेन त्वं न निमन्त्रितः ।। ३०.

प्रसीद मम देवेश त्वमेव शरणं मम। त्वं गतिस्त्वं प्रतिष्ठा च न चान्यास्ति न मे गतिः ।। ३०.

स्तुत्वैवं स महादेवं विरराम प्रजापातिः। भगवानपि सुप्रीतः पुनर्दक्षमभाषत ।। ३०.

परितुष्टोऽस्मि ते दक्ष स्तवेनानेन सुव्रत। बहुनात्र किमुक्तेन मत्समीपं गमिष्यसि ।। ३०.

अथैनमब्रवीद्वाक्यं त्रैलोक्याधिपतिर्भवः। कृत्वाश्वासकरं वाक्यं वाक्यज्ञो वाक्यमाहतम् ।। ३०.

दक्ष दक्ष न कर्त्तव्यो मन्युर्विघ्नमिमं प्रति। अहं यज्ञहा न त्वन्यो दृश्यते तत्पुरा त्वया ।। ३०.

भूयश्च तं वरमिमं मत्तो गृह्णीष्व सुव्रत। प्रसन्नवदनो भूत्वा त्वमेकाग्रमनाः श्रृणु ।। ३०.

अश्वमेधसहस्रस्य वाजपेयशतस्य च। प्रजापते मत्प्रसादात् फलभागी भविष्यसि ।। ३०.

वेदान् षडङ्गानुद्धृत्य साङ्ख्यान्योगांश्च कृत्स्नशः। तपश्च विपुलं तप्त्वा दुश्चरं देवदानवैः ।। ३०.

अर्थैर्द्दशार्द्धसंयुक्तैर्गूढमप्राज्ञनिर्म्मितम्। वर्णाश्रमकृतैर्धर्मैंर्विपरीतं क्वचित्समम् ।। ३०.

श्रुत्यर्थैरध्यवसितं पशुपाशविमोक्षणम्। सर्वेषामाश्रमाणान्तु मया पाशुपतं व्रतम्। उत्पादितं शुभं दक्ष सर्वपापविमोक्षणम् ।। ३०.

अस्य चीर्णस्य यत्सम्यक् फलं भवति पुष्कलम्। तदस्तु ते महाभाग मानसस्त्यज्यतां ज्वरः ।। ३०.