वायुपुराणम्

ब्रह्मप्रकल्पितान्विप्रान् हव्यकव्यादिनार्च्चयेत्। तैस्तुष्टैस्तोषिताः सर्व्वाः पितृभिः सह देवताः ।। ४९.

कृते श्राद्धेऽक्षयवटे अन्नेनैव प्रयत्नतः। पितॄन्नयेद्ब्रह्मलोकमक्षयन्तु सनातनम् ।। ४९.

वटवृक्षसमीपे तु शाकेनाप्युदकेन वा। एकस्मिन्भोजिते विप्रे कोटिर्भवति भोजिता ।। ४९.

देयं दानं षोडशकं गयातीर्थपुरोधसे। वस्त्रं गन्धादिभिः पुत्रैः सम्यक्संपूज्य यत्नतः ।। ४९.

गयातीर्थवटे चैव पितॄणां दत्तमक्षयम् । दृष्ट्वा नत्वा च संपूज्य वटेशं सुसमाहितः ।। ४९.

पितॄन्नयेद्ब्रह्मलोकमक्षयन्तु सनातनम्। गयायां धर्म्मपृष्ठे च सरसि ब्रह्मणस्त था ।। ४९.

गयाशीर्षे वटे चैव पितॄणां दत्तमक्षयम्। एकार्णवे वटस्याग्रे यः शेते योगनिद्रया ।। ४९.

बालरूपधरस्तस्मै नमस्ते योगशायिने। संसारवृक्षशस्त्रायाशेषपापहराय च ।। ४९.

अक्षयब्रह्मदात्रे च नमोऽक्षयवटाय वै। कलौ माहेश्वरा लोका येन तस्माद्गदाधरः। लिङ्गरूपोऽभवत्तञ्च वन्दे श्रीप्रपितामहम् ।। ४९.

यज्ञञ्चक्रे गयो राजा बह्वन्नं बहुदक्षिणम्। यत्र द्रव्यसमूहानां संख्या कर्त्तुं न शक्यते ।। ५०.

स्थिता गयायामन्नादिपर्व्वताः पञ्चविंशतिः। प्रशंसन्ति द्विजास्तत्र देशे देशे सुपूजिताः ।। ५०.

नैव पूर्व्वं केप्यकुर्व्वन्न करिष्यन्ति चापरे। सिकता वा यथा लोके यथा च दिवि तारकाः ।। ५०.

तथा बहुसुवर्णाद्यैरसङ्ख्यातास्तु दक्षिणाः । नैवेह पूर्वे ये केचिन्न करिष्यन्ति चापरे ।। ५०.

प्रशंसन्ति द्विजास्तृप्ता देशे देशे सुपूजिताः। गयं विष्ण्वादयस्तुष्टा वरं ब्रूहीति चाब्रुवन् ।। ५०.

गयस्तान्प्रार्थयामास ह्यभिशप्ताश्च चे पुरा। ब्रह्मणा ते द्विजाः पूता भवन्तु क्रतुपूजिताः ।। ५०.

गयाश्राद्धविधानाय द्विजा मूर्त्ताश्चदुर्द्दश। तेषां वाक्यं प्रकुर्व्वीत यदि ब्रह्मा स्वयं भवेत् ।। ५०.

गौतमं काश्यपं कौत्सं कौशिकं कण्वमेव च। भारद्वाजं ह्यौशनसं वात्स्यं पाराशरं तथा ।। ५०.

हरित्कुमारमाण्डव्यं लोकाक्षिं लोकसंमहत्। वासिष्ठञ्च तथात्रेयं गोत्राण्येषां चतुर्द्दश ।। ५०.

गयापुरीति मन्नाम्ना ख्याता ब्रह्म पुरी यथा। एवमस्तु वरं दत्त्वा तथा चान्तर्दधुः सुराः ।। ५०.

गयश्च भोगान्सम्भुज्य विष्णुलोकं परं ययौ। विशालायां विशालोऽभूद्राजाऽपुत्रो ऽब्रवीद्द्विजान् ।। ५०.

कथं पुत्रादयो मे स्युर्विशालं चाब्रुवन्द्विजाः। गयायां पिण्डदानेन तव सर्व्वं भविष्यति ।। ५०.

विशालोऽपि गयाशीर्ष पिण्डदः पुत्रवानभूत्। दृष्ट्वाकाशे सितं रक्तं कृष्णं पुरुषमब्रवीत् ।। ५०.

के यूयं तेषु चैवैकः सितः प्रोचे विशालकम्। अहं सितस्ते जनक इन्द्रलोकादिहागतः ।। ५०.

मम पुत्र पिता रक्तो ब्रह्महा पापकृत्तमः । अयं पितामहः कृष्ण ऋषयो येन घातिताः ।। ५०.

अवीचिनरकं प्राप्तौ मुक्तौ त्वत्पिण्डदानतः। पितॄन्पितामहांश्चैव तथैव प्रपितामहान् ।। ५०.

प्रीणयामीति यत्तोयं त्वया दत्तमरिन्दम। तेनास्मद्युगपद्योगो जातो वाक्येन सत्तम ।। ५०.

मुक्तिः कृता त्वया पुत्र व्रजामः स्वर्गमुत्तमम्। एवं पुत्रैः पितॄणां च कर्तव्या मुक्तिरुत्तमा ।। ५०.

त्वञ्च राज्यं चिरं कृत्वा भुक्त्वा भोगांश्च दुर्ल्लभान्। यज्ञान्सदक्षिणान्कृत्वा यायाद्विष्णुपुरं ततः ।। ५०.

एवं लब्धवरो राजा राज्यं कृत्वा दिवंगतः। प्रेतराजः सह प्रेतैर्गयाश्राद्धाद्दिवं गतः ।। ५०.