वायुपुराणम्

मन्वन्तराण्यनेकानि व्यवर्त्तन्त पुनः पुनः। श्रूयतां देवदेवस्य भविष्याश्चर्यमुत्तमम् ।। ३९.

व्याघ्राश्चैवानुगास्तत्र काञ्चनाभास्तरस्विनः। स्वच्छन्दचारिणः सर्वे स्वयं देवेन निर्म्मिताः।। ३९.

मृत्योर्मृत्युसमास्ते तु यमदर्पापहारिणः । विभूतिमप्यसंख्येयां को न खल्वभिधास्यते ।। ३९.

अतःपरमिदं भूयो भवेनाद्भुतमुत्तमम्। भूतानामनुकंपार्थं यत्कृतं तन्निबोधत ।। ३९.

मन्दरादिप्रकाशानां बलेनाप्रतिमौजसाम्। हारकुन्देन्दुवर्णानां विद्युद्वननिनादिनाम् ।। ३९.

चूडामणिधराणां वै मेघसन्निभवाससाम्। श्रीवत्साङ्कितवज्राणामङ्गुलीशूलपाणिनाम् ।। ३९.

एवं दिशानां देवानां रूपेणोत्तमशालिनाम्। तस्य प्रासादमुख्यस्य स्तम्भेषूत्तमशोभिषु ।। ३९.

संयताग्निमयीभिस्तु श्रृङ्खलाभिः पृथक्पृथक्। मायासहस्रं सिंहानां सुखं तत्र निवासिनाम् ।। ३९.

स्तम्भेऽप्यपासृताषष्टं(?) त्र्यम्बकस्य निवेशने। अथ तत्प्रतिसंपूज्य वायोर्वाक्यं सुविस्मिताः। ऋषयः प्रत्यभाषन्त नैमिषेयास्तपस्विनः ।। ३९.

भगवन्सर्वभूतानां प्राण सर्वत्रग प्रभो। के ते सिंहमहाभूताः क्व ते जाताः किमात्मकाः ।। ३९.

सिंहाः केनापराधेन भूतानां प्रभविष्णुना। वैश्वानरमयैः पाशैः संरुद्धास्तु पृथक्पृथक् ।। ३९.

तेषां तद्वचनं श्रुत्वा वायुर्वाक्यं जगाद ह । यद्वै सहस्रं सिंहानामीश्वरेण महात्मना। व्यपनीय स्वकाद्देहात्क्रोधास्ते सिंहविग्रहाः ।। ३९.

भूतानामभयं दत्त्वा पुराबद्धाग्निबन्धने। यज्ञभागनिमित्तं च ईश्वरस्याज्ञया तदा ।। ३९.

तेषां विधानमुक्तेन सिंहेनैकेन लीलया। देव्या मन्युं कृतं ज्ञात्वा हतो दक्षस्य स क्रतुः ।। ३९.

निःसृता च महादेव्या महाकाली महेश्वरी। आत्मनः कर्म्मसाक्षिण्या भूतैः सार्द्धं तदानुगैः ।। ३९.

स एष भगवान्क्रोधो रुद्रावासकृतालयः। वीरभद्रोऽप्रमेयात्मा देव्या मन्युप्रमार्ज्जनः ।। ३९.

तस्य वेश्म सुरेन्द्रस्य सर्वगुह्यतमस्य वै। सन्निवेशस्त्वनौपम्यो मया वः परिकीर्त्तितः ।। ३९.

अतः परं प्रवक्ष्यामि ये तत्र प्रति वासिनः। रम्ये पुरवरश्रेष्ठे तस्मिन्वैहायभूमिषु ।। ३९.

नानारत्नविचित्रेषु पताकाबहुलेषु च। सर्वकामसमृद्धेषु वनोपवनशोभिषु ।। ३९.

राजतेषु महान्तेषु शातकौम्भमयेषु च। सन्ध्याभ्रसन्निकाशेषु कैलासप्रतिमेषु च ।। ३९.

इष्टैः शब्दादिभिर्भागैर्ये भवस्यानुसारिणः । प्रासादवर पुष्पेषु तेषु मोदन्ति सुव्रताः ।। ३९.

ब्रह्मघोषैरविरताः कथाश्च विविधाः शुभाः । गीतवादित्रघोषाश्च संस्तवाश्च समन्ततः ।। ३९.

संहताश्चैवमतुला नानाश्रयकृतास्तथा। एवमादीनि वर्त्तन्ते तेषां प्रासादमूर्द्धनि ।। ३९.

सहस्रपादः प्रासादस्तपनीयमयः शुभः। अनौपम्यैर्वरै रत्नैः सर्वतः परिभूषितः ।। ३९.

स्फटिकैश्चन्द्रसङ्काशैर्वैढूर्यमणिसम्प्रभैः। बालसूर्यमयैश्चापि सौवर्णैश्चाग्निसम्प्रभैः ।। ३९.

चुक्रुशुऋषयः श्रुत्वा नैमिषेयास्तपस्विनः। आपन्नसंशयाश्चेमं वाक्यमूचुः समीरणम् ।। ३९.

ऋषय ऊचुः।। के तु तत्र महात्मानो ये भवस्यानुसारिणः। अनुग्राह्यतमाः सम्यक् प्रमोदन्ते पुरोत्तमे। ऋषीणां वचनं श्रुत्वा वायुर्वाक्यमथाब्रवीत् ।। ३९.

वायुरुवाच।। श्रूयतां देवदेवस्य भक्तिर्यैरनुकल्पिता। ह्रीमन्तः सूर्जिता दान्ताः शौर्ययुक्ता ह्यलोलुपाः ।। ३९.

मध्याहाराश्च मात्राश्च ह्यात्मारामा जितेन्द्रियाः। जितद्वन्द्वा महोत्साहाः सौम्या विगतमत्सराः ।। ३९.