वायुपुराणम्

दण्डपाणेर्निरामित्रे निरामित्राच्च क्षेमकः। पञ्चविंशनृपा ह्येते भविष्याः पूर्ववंशजाः ।। ३७.

अत्रानुवंशश्लोकोऽयं गीतो विप्रैः पुराविदैः। ब्रह्मक्षत्रस्य यो योनिर्वंशो देवर्षिसत्कृतः ।। ३७.

क्षेमकं प्राप्य राजानं संस्थां प्राप्स्यति वै कलौ। इत्येष पौरवो वंशो यथावदनुकीर्त्तितः ।। ३७.

धीमतः पाण्डुपुत्रस्य ह्यर्जुनस्य महात्मनः। अत ऊर्द्ध्वं प्रवक्ष्यामि इक्ष्वाकूणां महात्मनाम् ।। ३७.

बृहद्रथस्य दायादो वीरो राजा बृहत्क्षयः । ततः क्षयः सुतस्तस्य वत्सव्यूहस्ततः क्षयात् ।। ३७.

वत्सव्यूहात्प्रतिव्यूहस्तस्य पुत्रो दिवाकरः। यश्च सांप्रतमध्यास्त अयोध्यां नगरीं नृपः ।। ३७.

दिवाकरस्य भविता सहदेवो महायशाः। सहदेवस्य दायादो बृहदश्वो भविष्यति ।। ३७.

तस्य भानुरथो भाव्यः प्रतीताश्वश्च तत्सुतः। प्रतीताश्वसुतश्चापि सुप्रतीतो भविष्यति ।। ३७.

सहदेवः सुतस्तस्य सुनक्षत्रश्च तत्सुतः ।। ३७.

किन्नरस्तु सुनक्षत्राद्भविष्यति परंतपः। भविता चान्तरिक्षस्तु किन्नरस्य सुतो महान् ।। ३७.

अन्तरिक्षात्सुपर्णस्तु सुपर्णाच्चाप्यमित्रजित्। पुत्रस्तस्य भरद्वाजो धर्मी तस्य सुतः स्मृतः। पुत्रः कृतञ्जयो नाम धर्मिणः स भविष्यति। कृतञ्जयसुतो व्रातो तस्य पुत्रो रणञ्जयः ।। ३७.

भविता सञ्जयश्चापि वीरो राजा रणञ्जयात्। सञ्जयस्य सुतः शाक्यः शाक्याच्छुद्धोदनोऽभवत् ।। ३७.

शुद्धोदनस्य भविता शाक्यार्थे राहुलः स्मृतः। प्रसेनजित्ततो भाव्यः क्षुद्रको भविता ततः ।। ३७.

क्षुद्रकात्क्षुलिको भाव्यः क्षुलिकात्सुरथः स्मृतः। सुमित्रः सुरथस्यापि अन्त्यश्च भविता नृपः ।। ३७.

एते ऐक्ष्वाकवाः प्रोक्ता भवितारः कलौ युगे। बृहद्बलान्वये जाता भवितारः कलौ युगे। शूराश्च कृतविद्याश्च सत्यसन्धा जितेन्द्रियाः ।। ३७.

अत्रानुवंशश्लोकोऽयं भविष्यज्ञैरुदाहृतः। इक्ष्वाकूणामयं वंशः सुमित्रान्तो भविष्यति। सुमित्रं प्राप्य राजानं संस्थां प्राप्स्यति वै कलौ। इत्येतन्मानवं क्षेत्रमैलञ्च समुदाहृतम् ।। ३७.

अत ऊर्द्ध्वं प्रवक्ष्यामि मागधेयान्बृहद्रथान्। जरासन्धस्य ये वंशे सहदेवान्वये नृपाः ।। ३७.

अतीता वर्त्तमानाश्च भविष्याश्च तथा पुनः। प्राधान्यतः प्रवक्ष्यामि गदतो मे निबोधत ।। ३७.

संग्रामे भारते तस्मिन् सहदेवो निपातितः। सोमाधिस्तस्य तनयो राजर्षिः सगिरिव्रजे ।। ३७.

पञ्चाशतं तथाष्टौ च समा राज्यमकारयत्। श्रुतश्रवाः चतुःषष्टिसमास्तस्य सुतोऽभवत्। अयुतायुस्तु षड्विंशं राज्यं वर्षाण्यकारयत्। समाः शतं निरामित्रो महीं भुक्त्वा दिवङ्गतः ।। ३७.

पञ्चाशतं समाः षट् च सुकृत्तः प्राप्तवान्महीम्। त्रयोविंशं बृहत्कर्मा राज्यं वर्षाण्यकारयत् ।। ३७.

सेनाजित्साम्प्रतं चापि एतां वै भुज्यते समाः। श्रुतञ्जयस्तु वर्षाणि चत्वारिंशद्भविष्यति ।। ३७.

महाबाहुर्महाबुद्धिर्महाभीमपराक्रमः। पञ्चत्रिंशत्तु वर्षाणि महीं पालयिता नृपः ।। ३७.

अष्टपञ्चा शतं चाब्दान् राज्ये स्थास्यति वै शुचिः। अष्टाविंशत्समाः पूर्णाः क्षेमो राजा भविष्यति ।। ३७.

भुवतस्तु चतुःषष्टीराज्यं प्राप्स्यति वीर्य्यवान्। पञ्चवर्षाणि पूर्णानि धर्मनेत्रो भविष्यति ।। ३७.

भोक्ष्यते नृपतिश्चैव ह्यष्टपञ्चाशतं समाः। अष्टात्रिंशत्समा राज्यं सुव्रतस्य भविष्यति ।। ३७.

चत्वारिंशद्दशाष्टौ च दृढसेनो भविष्यति। त्रयस्त्रिंशत्तु वर्षाणि सुमतिः प्राप्स्यते ततः ।। ३७.

द्वाविंशतिसमा राज्यं सुचलो भोक्ष्यते ततः। चत्वारिंशत्समा राजा सुनेत्रो भोक्ष्यते ततः ।। ३७.

सत्यजित्पृथिवीराज्यं त्र्यशीतिं भोक्ष्यते समाः। प्राप्येमां वीरजिच्चापि पञ्चत्रिंशद्भविष्यति ।। ३७.