वायुपुराणम्

बलवान् वै विवादोऽयं संप्रवृत्तः सुदारुणः। देवासुराणां च तदा घोरक्षयकरो महान् ।। ३५.

तेषां दायनिमित्तं वै संग्राणा बहवोऽभवन्। वाराहेऽस्मिन् दश द्वौ च षण्डामार्कोत्तराः स्मृता ।। ३५.

नामतस्तु समासेन श्रृणुध्वं तान् विवक्षतः। प्रथमो नारसिंहस्तु द्वितीयश्चापि वामनः ।। ३५.

तृतीयः स तु वाराहश्चतुर्थोऽमृतमन्धनः। संग्रामः पञ्चमश्चैव सुघोरस्तारकामयः ।। ३५.

षष्ठो ह्याडीबकस्तेषां सप्तमस्त्रैपुरः स्मृतः। अन्धकारोऽष्टमस्तेषां ध्वजश्च नवमः स्मृतः ।। ३५.

वार्त्तश्च दशमो ज्ञेयस्ततो हाला हलः स्मृतः। स्मृतो द्वादशमस्तेषां घोरकोलाहलोऽपरः ।। ३५.

हिरण्यकशिपुर्दैत्यो नरसिंहेन सूदितः। वामनेन बलिर्वद्धस्त्रैलोक्याक्रमणे कृते ।। ३५.

हिरण्याक्षो हतो द्वन्द्वे प्रतिवादे तु दैवतैः। महाबलो महासत्त्वः संग्रामेष्वपराजितः ।। ३५.

दंष्ट्रायान्तु वराहेण समुद्राद्भूर्यदा कृता । प्राह्लादो निर्जितो युद्धे इन्द्रेणामृतमन्थने ।। ३५.

विरोचनस्तु प्राह्लादिर्नित्यमिन्द्रवधोद्यतः। इन्द्रेणैव स विक्रम्य निहतस्तारकामये ।। ३५.

भवादवध्यतां प्राप्य विशेषास्त्रादिभिस्तु यः। सञ्जभो निहतः षष्ठे शक्राविष्टेन विष्णुना ।। ३५.

अशक्नुवन्तो देवेषु पुरं गोप्तुं त्रिदैवतम् । निहता दानवाः सर्वे त्रिपुरस्त्र्यम्बकेण तु ।। ३५.

अष्टमे त्वसुराश्चैवं राक्षसाश्चान्धकारकाः। जितदेवमनुष्यैस्तु पितृभिश्चैव सङ्गतान् ।। ३५.

संवृतान् दानवांश्चैव सङ्गतान् कृत्स्नशश्च तान् । तथा विष्णुसहायेन महेन्द्रेण निबर्हिताः ।। ३५.

हतो ध्वजो महेन्द्रेण मायाच्छन्नश्च योधयन्। ध्वजे लक्ष्यं समाविश्य विप्रवर्त्तिर्महाभुजः ।। ३५.

दैत्यांश्च दानवांश्चैव संहतान् कृत्स्नशश्च तान्। रजिः कोलाहले सर्वान् देवैः परिवृतोऽजयत्। यज्ञामृतेन विजितौ षण्डामार्कौ तु दैवतैः ।। ३५.

एते दैवासुरा वृत्ताः संग्रामा द्वादशैव तु। देवासुरक्षयकराः प्रजानामशिवाय च ।। ३५.

हिरण्यकशिपू राजा वर्षाणामर्बुदं बभौ। तथा शतसहस्राणि ह्यदिकानि द्विसप्ततिः । अशीतिं च सहस्राणि त्रैलोक्यस्येश्वरोऽभवत् ।। ३५.

पर्याये तस्य राजाऽनु बलिर्वर्षार्बुदं पुनः । षष्टिं चैव सहस्राणि त्रिंशतं नियुतानि च ।। ३५.

बले राज्याधिकारस्तु यावत्कालं बभूव ह। प्रह्लादेन गृहीतोऽभूत्तावत्कालं तदासुरैः ।। ३५.

इन्द्रास्त्रयस्ते विख्याता असुराणां महौजसः । दैत्यसंस्थमिदं सर्वमासीद्दशयुगं किल ।। ३५.

असपत्नं ततः सर्वं राष्ट्रं दशयुगं पुरा। त्रैलोक्यमव्ययमिदं महेन्द्रेण तु पाल्यते ।। ३५.

प्रह्लादस्य ततश्चादस्त्रैलोक्यं कालपर्ययात् । पर्यायेण च संप्राप्ते त्रैलोक्ये पाकशासनः ।। ३५.

ततोऽसुरान् परित्यज्य यज्ञे देवा उपागमन् । यज्ञे देवानथ गते काव्यं ते ह्यसुराब्रुवन् ।। ३५.

कृतं नो मिषतां राष्ट्रं त्यक्त्वा यज्ञं पुनर्गताः। स्थातुं न शक्नुमो ह्यद्य प्रविशामो रसातलम् ।। ३५.

एवमुक्तोऽब्रवीदेतान् विषण्णः सान्त्वयन् गिरा। माभैष्ट धारयिष्यामि तेजसा स्वेन चासुराः ।। ३५.

वृष्टिरोषधयश्चैव रसा वसु च यद्वयम्। कृत्स्ना मयि च तिष्ठन्ति पादस्तेषां सुरेषु वै। युष्मदर्थं प्रदास्यामि तत्सर्वं धार्यते मया ।। ३५.

ततो देवासुरान् दृष्ट्वा धृतान् काव्येन धीमता। अमन्त्रयंस्तदा ते वै संविग्ना विजिगीषया ।। ३५.

एष काव्य इदं सर्वं व्यावर्त्तयति नो बलात् । साधु गच्छामहे तूर्णं क्षीणान्नाप्याययस्व तान् । प्रसह्य हत्वा शिष्टान् वै पातालं प्रापयामहे ।। ३५.