वायुपुराणम्

पुण्डरीके महातीर्थे पुण्डरीकसमं फलम्। ब्रह्मतीर्थे महातीर्थे अश्वमेधफलं लभेत् ।। १५.

सिन्धुसागरसम्भेदे तदा पञ्चनदेऽक्षयम् । कीरकात्मा ततः पुण्यो मण्डवायां च पर्वते ।। १५.

देयं सप्तह्रदे श्राद्धं मानसे च विशेषतः। महाकूटे च वन्दे च गिरौ त्रिरौ त्रिककुदे तथा ।। १५.

सन्ध्यायां च महावेद्यां दृश्यते महदद्भुतम्। अश्रद्दधानान्नाभ्येति साभ्येति च धृतव्रतान् ।। १५.

जातवेदः शिला तत्र साक्षादग्नेः सनातनी। श्राद्धानि चाग्निकार्यं च तत्र कुर्यात् सदाक्षयम् ।। १५.

संश्रयित्वैकमेकेन सायाह्नं प्रति नित्यशः। तस्मिन्देयं सदा श्राद्धं पितॄणामक्षयार्थिना ।। १५.

कृतात्मा वाऽकृतात्मा वा यत्र विज्ञायते नरः। स्वर्ग्यमार्गप्रदं नाम तीर्थं सद्यो वरप्रदम्। वैराण्युत्सृज्य तस्मिस्तु दिवं सप्तर्षयो गताः ।। १५.

अद्यापि तानि दृश्यन्ते वैराण्येव गतानि तु। स्नात्वा स्वर्गमवाप्नोति तस्मिस्तीर्थोत्तमे नरः ।। १५.

ख्यातमायतनं तत्र नन्दिसिद्ध निषेवितम्। नन्दीश्वरस्य या मूर्त्तिर्दुराजारैर्न दृश्यते ।। १५.

दृश्यन्ते काञ्चना यूपाः सञ्चिष्ये भास्करोदये। कृत्वा प्रदक्षिणं ते तु गच्छन्त्यन्तर्हिता दिवम् ।। १५.

सर्वतश्च कुरुक्षेत्रं सुतीर्थञ्च विशेषतः। पुण्यं सनत्कुमारस्य योगेशस्य महात्मनः। कीर्त्त्यते च तिलान्दत्त्वा पितॄणां वै सदाऽक्षयम् ।। १५.

ओजसे चाक्षयं श्राद्धं धर्मराजनिवेशने। श्राद्धं दत्तममावस्यां विधिना च यथाक्रमम् ।। १५.

पुनः सन्निहितानां वै कुरुक्षेत्रे विशेषतः। अर्चयेद्वा पितॄंस्तत्र सत्पुत्रस्त्वनृणो भवेत् ।। १५.

विनशने सरस्वत्यां प्लक्षप्रश्रवणे तथा। व्यासतीर्थे सरस्वत्यां ब्रह्मक्षेत्रे विशेषतः ।। १५.

देयमोङ्कारपठनैः श्राद्धमक्षयमिच्छता। सर्वतश्चैव गङ्ग्यां मैनाके च नगोत्तमे ।। १५.

यमुनाप्रभवे चैव सर्वपापैः प्रमुच्यते । अत्युष्णाश्चातिशीताश्च आपस्तत्र निदर्शनम् ।। १५.

यमस्य भगिनी पुण्या मार्त्तण्डदुहिता तथा। तत्राक्षयं तदा श्राद्धं पितृभिः पूर्वकीर्त्तितम् ।। १५.

ब्रह्मानुगह्रदे स्नात्वा सद्यो भवति ब्राह्मणः। तस्मिन् हि श्राद्धमानन्त्यं जपहोमतपांसि च ।। १५.

स्थाणुभूतश्चरंस्तत्र वसिष्ठो वै महातपाः। अद्यापि यत्र दृश्यन्ते पादपा मणिचर्च्चिताः ।। १५.

तुला तु दृश्यते यत्र धर्माधर्मप्रदर्शिनी। यया वै तुलितं विप्रैस्तीर्थानां फलमुत्तमम् ।। १५.

पितॄणां दुहिता योगा गन्धकालीति विश्रुता। चतुर्थो ब्रह्मणश्चांशः पराशरकुलोद्वहः ।। १५.

व्यस्य त्वेकं चतुर्द्धा तु वेदं धीमान् महामुनिः। महायोगं महात्मानं यो व्यासं जनयिष्यति ।। १५.

अच्छोदकं नाम सरो यत्राच्छोदा समुच्छ्रिता । मत्स्ययोनौ पुनर्जाता नियोगाद्वारणेन तु ।। १५.

तस्या यत्राश्रमः पुण्यः पुण्यकृद्भिर्निषेवितः। सकृद्दत्तं तु वै श्राद्धमक्षयं समुदाहृतम्। तस्यां योग समाधाने दत्तं युगपदुद्भवेत् ।। १५.

कुबेरतुङ्गे व्यामोच्चे व्यासतीर्थे तथैव च। पुण्यः स ब्राह्मणो दद्याछ्राद्धमानन्त्यमक्षयम् ।। १५.

सिद्धैस्तु सेविता नित्यं दृश्यते नाकृतात्मभिः। अनिवर्त्तनं तु नन्दायां वेद्यां प्रागुत्तरे दिशि ।। १५.

सिद्धक्षेत्रं तु वै जुष्टं यत्प्राप्य न निवर्त्तते। महालये पदं न्यस्तं महादेवेन धीमता ।। १५.

देव्यालये तपस्तप्त्वा एकपादेन ईश्वरः। नीहारश्च युगं दिव्यमुमातुङ्गे स्थितं जलम् ।। १५.

उमा तुङ्गे भृगोस्तुङ्गे ब्रह्मतुङ्गे महालये। काद्रवत्यां च शाण्डिल्यां गुहायां वामनस्य च ।। १५.