प्राग्दक्षिणा तु सावर्त्ता वापी सा पर्वतोत्तमे। कलिङ्गदेशपार्श्वार्द्धे पितॄणां प्रीतिवर्द्धनम् ।। १५.
सिद्धक्षेत्रमृषिश्रेष्टा यदुक्तं परमं भुवि। सम्मतो देवदैत्यानां श्लोकमप्युशना जगौ ।। १५.
धन्यास्ते पुरुषा लोके ये प्राप्यामरकण्टकम्। पितॄन्सन्तर्पयिष्यन्ति श्राद्धे पितृपरायणाः ।। १५.
अल्पेन तपसा सिद्धिं गमिष्यन्ति न संशयः। सकृदेवार्चितास्तत्र स्वर्गममरकण्टके ।। १५.
महेन्द्रपर्वते रम्ये पुण्यं शक्रनिषेवितम्। तत्रारुह्य भवेत् प्रीतिः श्राद्धं चैव महत्फलम् ।। १५.
बिल्वाधःशिखरे युक्ता दिव्यं चक्षुः प्रवर्त्तते। अदृश्यं चैव भूतानां देववच्चरते महीम् ।। १५.
सप्तगोदावरे चैव गोकर्णे च तपोवने। अश्वमेधफलं तत्र स्नात्वा च लभतेनरः ।। १५.
धूतपापस्थलं प्राप्य पूतः स्नात्वा भवेन्नरः। रुद्रस्तत्र तपस्तेपे देवदेवो महेश्वरः ।। १५.
गोकर्णे वर्णितं विप्रैर्नस्तिकानां निदर्शनम्। अब्राह्मणस्य सावित्री पठतः सम्प्रणश्यति ।। १५.
देवर्षिभवने श्रृङ्गे सिद्धचारणसेविते। आरुह्य तं तु नियमात्ततो यान्ति त्रिविष्टपम् ।। १५.
दिव्यैश्वन्दनवृक्षैश्च पादपैरुपशोभितम्। आपः स्वादनसम्पृक्ता वहन्ति सततंयतः ।। १५.
नदी प्रवर्त्तते ताभ्यस्ताम्रपर्णीति नामतः। योषेव समहाखेदा दक्षिणं याति सागरम् ।। १५.
नद्यास्तस्यास्तु या आपो मूर्च्छमाना महोदधौ। शङ्खा भवन्ति मुक्ताश्च जायन्ते शङ्खमुक्तिकाः ।। १५.
उदकानयनं कृत्वा शङ्खमौक्तिकसंयुतम्। आधिभिर्व्याधिभिश्चैव मुक्ता यान्त्यमरावतीम् ।। १५.
चन्दनेभ्यः प्रयुक्तानां शङ्खानां मौक्तिकस्य च। पाप कर्तॄनपि पितॄंश्तारयन्ति यथा श्रुतिः ।। १५.
चन्द्रतीर्थे कुमार्य्यान्तु कावेर्य्यां प्रभवेऽक्षये। श्रीपर्वतस्य तीर्थेषु वैकृते च तथा गिरौ ।। १५.
एकस्था यत्र दृश्यन्ते वृक्षा ह्योशिरपर्वते। पालाशाः खादिरा बिल्वा प्लक्षाश्वत्थविकङ्कताः ।। १५.
एतद्धि मण्डलं सिद्धं यज्ञीयं द्विजसत्तमाः। अस्मिन् मुक्त्वा जनोऽङ्गानि क्षिप्रं यात्यमरावतीम् ।। १५.
कर्माणि स्वप्रयुक्तानि सिध्यन्ति प्रभवात्यये । दुष्प्रसक्तानि पितृषु प्रयुक्तानि भवन्त्युत ।। १५.
पितॄणां दुहिता पुण्या नर्मदा सरितां वरा। तत्र श्राद्धानि दत्तानि अक्षयाणि भवन्त्युत ।। १५.
माठरस्य वने पुण्ये सिद्धचारणसेविते। अन्तर्द्धानं न गच्छन्ति सत्तास्तस्मिन्महागिरौ ।। १५.
विन्ध्ये चैव गिरौ पुण्ये धर्माधर्मनिदर्शनम्। पापधारां न पश्यन्ति धारां पश्यन्ति साधवः ।। १५.
तस्यां न दृश्यते पापं केषाञ्चित् पापकर्मणाम्। स्पष्टा भवति सा धारा प्रायशः शुभकर्मणाम् ।। १५.
कौशलायां मतङ्गस्य वापी पापनिषूदनी। स्नातास्तस्यां दिवं यान्ति कामचारविहङ्गमाः ।। १५.
कुमारकोशलातीर्थे पर्वते पालपञ्जरे। पाण्डु कूले समुद्रान्ते पण्डारकवने तथा ।। १५.
विमले च विपापे च सत्कृत्य प्रभवेऽभये। भीवृक्षे गृध्रकूटे च जम्बूमार्गे च नित्यशः ।। १५.
असितस्य गुरोः पुण्ये योगाचार्यस्य धीमतः। तत्रापि श्राद्धमानन्त्यमसितायाञ्च नित्यशः ।। १५.
पुष्करेष्वक्षयं श्राद्धं तपश्चैव महाफलम्। महोदधौ प्रभासे च तस्मादेवं विनिर्द्दिशेत् ।। १५.
देविकायां वृषो नाम कूपः सिद्धनिषेवितः। समुत्पतन्ति तस्यापो गवां शब्देन नित्यशः ।। १५.
योगेश्वरैः सदा जुष्टः सर्वपापबहिष्कृतैः। दद्याच्छ्राद्धन्तु यस्तस्मिंस्तस्य वक्ष्यामि यत्फलम् ।। १५.