सस्यचौरा भविष्यंति तथा चैलाभिमर्शनाः। चौराश्चौरस्य हर्त्तारो हन्तुर्हर्त्तार एव व ।। ५८.
ज्ञानकर्मण्युपरते लोके निष्क्रियताङ्गते । कीटमूषिकसर्पाश्च धर्षयिष्यन्ति मानवान् ।। ५८.
सुभिक्षं क्षेममारोग्यं सामर्थ्यं दुर्लभं भवेत्। कौशिकाः प्रतिवत्स्यन्ति देशान् क्षुद्भयपीडितान् ।। ५८.
दुःखेनाभिप्लुतानाञ्च परमायुः शतं भवेत्। दृश्यन्ते न च दृश्यन्ते वेदाः कलियुगेऽखिलाः ।। ५८.
उत्सीदन्ति तथा यज्ञाः केवला धर्मपीडिताः। कषायिणश्च निर्ग्रन्थास्तथा कापालिनश्च ह ।। ५८.
वेदविक्रयिणश्चान्ये तीर्थविक्रयिणोऽपरे । वर्णाश्रमाणां ये चान्ये पाषण्डाः परिपन्थिनः ।। ५८.
उत्पद्यन्ते तथा ते वै संप्राप्ते तु कलौ युगे। नाधीयन्ते तदा वेदाः शूद्रा धर्मार्थकोविदाः ।। ५८.
यजन्ते नाश्वमेधेन राजानः शूद्रयोनयः। स्त्रीवधं गोवधं कृत्वा हत्वा चैव परस्परम्। उपहन्युस्तदान्योन्यं साधयन्ति तथा प्रजाः ।। ५८.
दुःखप्रचारतोऽल्पायुर्देशोत्सादः सरोगता। मोहो ग्लानिस्तथासौख्यं तमोवृत्तं कलौ स्मृतम् ।। ५८.
प्रजा तु भ्रूणहत्यायामथ वै सम्प्रवर्त्तते। तस्मादायुर्बलं रूपं कलिं प्राप्य प्रहीयते। दुःखेनाभिप्लुतानां वै परमायुः शतं नृणाम् ।। ५८.
दृश्यन्ते नाभिदृश्यन्ते वेदाः कलियुगेऽखिलाः। उत्सीदन्ते तदा यज्ञाः कोवला धर्मपीडिताः ।। ५८.
तदा त्वल्पेन कालेन सिद्धिं यास्यन्ति मानवाः। धन्या धर्मञ्चरिष्यन्ति युगान्ते द्विजसत्तमाः ।। ५८.
श्रुतिस्मृत्युदितं धर्मं ये चरन्त्यनसूयकाः. त्रेतायां वार्षिको धर्मो द्वापरे मासिकः स्मृतः। यथाशक्तिं चरन् प्राज्ञस्तदह्ना प्राप्रुयात् कलौ ।। ५८.
एषा कलियुगेऽवस्था सन्ध्यांशन्तु निबोध मे । युगे युगे तु हीयन्ते त्रींस्त्रीन् पादांश्च सिद्धयः ।। ५८.
युगस्वभावात्सन्ध्यास्तु तिष्ठन्तीमास्तु पादशः। सन्ध्यास्वभावाच्चांशेषु पादशस्ते प्रतिष्ठिताः ।। ५८.
एवं सन्ध्यांशके काले सम्प्राप्ते तु युगान्तिके। तेषां शास्ता ह्यसाधूनां भृगूणां निधनोत्थितः ।। ५८.
गोत्रेण वै चन्द्रमसो नाम्ना प्रमितिरुच्यते। माधवस्य तु सोंशेन पूर्वं स्वायम्भुवेऽन्तरे ।। ५८.
समाः स विंशतिं पूर्णाः पर्यटन् वै वसुन्धराम्। आचकर्ष स वै सेनां सवाजिरथकुञ्जराम् ।। ५८.
प्रगृहीतायुधैर्विप्रैः शतशोऽथ सहस्रशः। स तदा तैः परिवृतो म्लेच्छान् हन्ति सहस्रशः ।। ५८.
स हत्वा सर्वगश्चैव राज्ञस्तान् शूद्रयोनिजात्। पाषण्डान् स ततः सर्वान्निःशेषान् कृतवान् प्रभुः ।। ५८.
नात्यर्थं धार्मिका ये च तान् सर्वान् हन्ति सर्वशः। वर्णव्यत्यासजातांश्च ये च तानुपजीविनः ।। ५८.
उदीच्यान्मध्यदेशांश्च पार्वतीयांस्तथैव च। प्राच्यान् प्रतीच्यांश्च तथा विन्ध्यपृष्ठापरान्तिकान् ।। ५८.
तथैव दाक्षिणात्यांश्च द्रविडान् सिंहलैः सह। गान्दारान् पारदांश्चैव पह्नवान् यवनांस्तथा ।। ५८.
तुषारान् वर्वरांश्चीनान् शूलिकान् दरदान् खसान्। लम्पाकान्थ केतांश्च किरातानाञ्च जातयः ।। ५८.
प्रवृत्तचक्रो बलवान् म्लेच्छानामन्तकृद्विभुः। अधृष्यः सर्वभूतानां चचाराथ वसुन्धराम् ।। ५८.
माधवस्य तु सोंशेन देवस्य हि विजज्ञिवान् । पूर्वजन्मविधिज्ञैश्च प्रमितिर्नाम वीर्यवान् ।। ५८.
गोत्रेण वै चन्द्रमसः पूर्वे कलियुगे प्रभुः। द्वात्रिंशेऽभ्युदिते वर्षे प्रक्रान्ते विंशतिं समाः ।। ५८.
विनिघ्नन् सर्वभूतानि मानवानि सहस्रशः। कृत्वा वीर्यावशेषान्तु पृथ्वीं ऱूढेन कर्मणा । परस्परनिमित्तेन कोपेनाकस्मिकेन तु ।। ५८.
स साधयित्वा वृषलान् प्रायशस्तानधार्मिकान् । गङ्गायमुनयोर्मध्ये निष्ठां प्राप्तः सहानुगः ।। ५८.
ततो व्यतीते तस्मिंस्तु अमात्ये सत्यसैनिके। उत्साद्य पार्थिवान् सर्वान् म्लेच्छांश्चैव सहस्रशः ।। ५८.