शृणुत, सत्यानां नामानि यथाविदितानि दिव्येषु पुराकालेषु। तत्र Dikpati, Vākpati, Viśva, Śambhu च कीर्त्यन्ते। तथैव Svamṛḍīka, Adhipa, Varcchodhā, Muhyasarvaśa, Vāsava, Sadāśva, Kṣemānanda च प्रोक्ताः। एते द्वादश सत्या यज्ञयोग्याः, य एते देवताः उत्तममन्वन्तरे समुत्पन्नाः स्मृताः। ततः Aja, Paraśu, Divya, Divyauṣadhi, Naya, Devānuja, Apratima, Mahotsāha, Uśija इति च पुत्राः अभवन्। Vinīta, Suketu, Sumitra, Subala, Śuci—एते त्रयोदश महात्मनः उत्तममनोः पुत्राः तृतीयसंवत्सरे क्षत्रियाणां नायकाः बभूवुः। उत्तममन्वन्तरे सृष्टिः यथोक्तम्, तथैव स्वारोचिषमन्वन्तरे अपि, इदानीं तामसस्य विवरणं शृणुत। चतुर्थे काले तामसमन्वन्तरे सत्या, स्वरूपाः, सुधयः, चत्वारो हरिगणाः अभवन्। तस्मिन्काले पुलस्त्यस्य पुत्रः शीरष्यण्यः, तस्य च Tama अष्टमः, तदा तस्य मनोः अन्तराले इन्द्रियसंज्ञकाः देवाः स्मृताः। ऋषयः शतमिन्द्रियाणि वदन्ति, शीरष्यण्यस्य सप्त सत्या, Tama अष्टमः; तदा इन्द्रियदेवताः स्मृताः। तत्र देवेषु शाक्तिषु Śivi इन्द्रः बभूव। सप्तर्षयः अपि तस्मिन्काले आसन्—काव्य, हर्ष, कश्यप, पृथु, आत्रेय, अग्नि, ज्योतिर्धामा, भार्गवः इत्येते। पौलह, वनपीठ, गोत्रवसिष्ठ, चैत, पौलस्त्य—एते तामसमन्वन्तरे ऋषयः। ततः तामसस्य मनोः पुत्राः—जनुवण्ड, शान्ति, नर, ख्याति, भय, प्रियभृत्य, अवक्षि, पृष्ठलोढ, दृढोद्यत, ऋत, ऋतबन्धु इत्येते। पञ्चमे काले चारिष्णवमन्वन्तरे देवगणाः विशदं वर्ण्यन्ते। अमृताः, भावूतरजसः, विकुण्ठाः, सुमेधसः—एते वसिष्ठपुत्रस्य चरिष्णोः, प्रजापतेः, सुताः, चतुर्दश चतुरः प्रभास्वराः गणाः। स्वत्र, विप्रेग्नि, भास, स्व, प्रत्येति, स्थामृत, सुमति, वाविराव, वाचिनोद, श्रवस इत्यादयः प्रोक्ताः। प्रविराशी, वाद, प्राश—एते चतुर्दश अमृताभासः देवाः चरिष्णवमन्वन्तरे स्मृताः। मति, सुमति, ऋत, सत्य, आवृति, विवृति, मद, विनय इत्यादयः अपि कीर्त्यन्ते। जेता, जिष्णु, सह, द्युतिमान्, श्रवस—एते भावूतरजसां नामानि। वृषभेत्ता, जय, भीम, शुचि, दान्त, यशो, दम, नाथ, विद्वान्, अजेय, कृश, गौर, ध्रुव—एते विकुण्ठाः; सुमेधसां च मेधा, मेधातिथि, सत्यमेधा, पृष्रिमेधा, अल्पमेधा, भूयोमेधा च। दीप्तिमेधा, यशोमेधा, स्थिरमेधा, सर्वमेधा, अश्वमेधा, प्रतिमेधा, मेधावान्, मेधहर्ता—एते अपि सुमेधसां मध्ये कीर्त्यन्ते। तत्र इन्द्रः Vibhu बलशाली बभूव, पौलस्त्यः वेदबाहुः, कश्यपः यजुः संज्ञकः। हिरण्यरोम आङ्गिरसः, वेदश्री भार्गवः, ऊर्ध्वबाहु वसिष्ठः, पर्जन्यः पौलहः, सत्यनेत्र आत्रेयः—एते रैवतमन्वन्तरे सप्तर्षयः। सः महापुराणः, प्रत्येकाङ्गनिष्ठः, शुद्धः, बलवान्, निरवद्यः, पताकी, दृढव्रतः; एते चरिष्णवस्य पुत्राः, पञ्चमः एषः। स्वारोचिष, उत्तम, तामस, रैवत—एते चत्वारो मनवः प्रियव्रतवंशजाः। षष्ठे काले चाक्षुषमन्वन्तरे ये देवाः सन्ति—प्रथमजाः, अनागतानि, पृथुकाः, बलवन्तो लेखाः—एते पंच गणाः देवतानां स्मृताः। एषां सृष्टिः मातृनामभिः कीर्त्यते; अत्र्यः पौत्राः, आरण्यस्य प्रजापतेः अपत्यं, प्रत्येकस्य समूहस्य अष्टावष्टौ देवाः गण्यन्ते। अन्तरिक्ष, वसूहय, अतिथि, प्रियवतः, श्रोत, मन्त, सुमन्त—एते प्रथमाः। श्येनभद्र, पश्य, पथ्यनेत्र, महायशा, सुमना, सुवेता, रैवत, सुप्रचेतस, द्युति, महासत्त्व—एते अपत्यानि। विजय, सुजय, मनोद्याय, सुमति, सुपरि, विज्ञात, अर्थपति—एते भविष्यन्तः देवाः; पृथुकानां नामानि शृणुत। अजिष्ट, शाक्यन, वानपृष्ठ, शाङ्कर, सत्यधृष्णु, विष्णु, विजय, अजित—एते पृथुकाः। लेखानां नामानि वक्ष्यामि—मनोजव, प्रघास, प्रचेत, महायशा; वात, ध्रुवक्षिति, अद्भुत, अवन, बृहस्पति—एते लेखाः। तेषां मध्ये मनोजवः बलवानिन्द्रः बभूव; उन्नत, भार्गव, हविष्मान् आङ्गिरसः। सुधामा, काश्यप, वसिष्ठ, विरज, अतिमान, पौलस्त्य, सहिष्णु, पौलह, मधुरा, त्रेय—एते सप्त चाक्षुषमन्वन्तरे। ऊरु, पूरु, शतद्युम्न, तपस्वी, सत्यवाक्, कृति, अग्निष्टुद, अतिरात्र, सुद्युम्न—एते नव। अभिमन्यु दशमः; एते नाद्वालीजाता मनोः पुत्राः, चाक्षुषस्य मनोः षष्ठः। वैवस्वतस्य महात्मनः सृष्टिः विस्तारतः क्रमशः व्याख्याता; चाक्षुषस्य उत्तरं कश्यपवंशजे जातं, तस्य परंपरायाम् अन्येषां यथार्थं वद। एवं पुराणकथायां मन्वन्तरानुसारं देवगणाः, सप्तर्षयः, मनुपुत्राः च क्रमशः प्रवृत्ताः, यथाशास्त्रं प्रतिपादितम्।