ਵਾਯੁਪੁਰਾਣਮ੍

ਸ੍ਵਧਾਕਾਰਸ਼੍ਚ ਜਾਪ੍ਯਸ਼੍ਚ ਵ੍ਰਤਾਨਿ ਨਿਯਮਾਸ੍ਤਥਾ। ਵੇਦਾ ਲੋਕਾਸ਼੍ਚ ਦੇਵਾਸ਼੍ਚ ਭਗਵਾਨੇਵ ਸਰ੍ਵਸ਼ਃ ।। ੫੫.

ਤੂੰ ਹੀ ਸਵਧਾ, ਜਾਪ, ਵਰਤ ਤੇ ਨਿਯਮ ਹੈਂ। ਤੂੰ ਹੀ ਵੇਦ, ਲੋਕ ਤੇ ਦੇਵਤੇ ਹੈਂ, ਹੇ ਭਗਵਾਨ! ਤੂੰ ਸਭ ਕੁਝ ਆਪ ਹੀ ਹੈਂ।

ਆਕਾਸ਼ਸ੍ਯ ਚ ਸ਼ਬ੍ਦਸ੍ਤ੍ਵਂ ਭੂਤਾਨਾਂ ਪ੍ਰਭਵਾਵ੍ਯਯਮ੍। ਭੂਮੇਰ੍ਗਨ੍ਧੋ ਰਸਸ਼੍ਵਾਪਾਂ ਤੇਜੋਰੂਪਂ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰ ।। ੫੫.

ਤੁਸੀਂ ਅਕਾਸ਼ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਹੋ, ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਪੈਦਾਇਸ਼ ਅਤੇ ਅਟੱਲ ਮੂਲ ਹੋ। ਧਰਤੀ ਦੀ ਖੁਸ਼ਬੂ, ਪਾਣੀ ਦਾ ਸੁਆਦ, ਅੱਗ ਦਾ ਰੂਪ ਵੀ ਤੁਹਾਡਾ ਹੀ ਹੈ, ਹੇ ਮਹਾਂਸਵਾਮੀ।

ਵਾਯੋਃ ਰੁਪਰ੍ਸ਼ਸ਼੍ਚ ਦੇਵਸ਼੍ਚ ਵਪੁਸ਼੍ਚਨ੍ਦ੍ਰਮਸਸ੍ਤਥਾ । ਬੁਧੋ ਜ੍ਞਾਨਞ੍ਚ ਦੇਵੇਸ਼ ਪ੍ਰਕृਤੌ ਬੀਜਮੇਵ ਚ ।। ੫੫.

ਹਵਾ ਦਾ ਛੂਹ ਅਤੇ ਰੂਪ, ਚੰਦ ਦੀ ਸੋਭਾ, ਬੁਧ ਦੀ ਸਮਝ, ਹੇ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਅਤੇ ਕੁਦਰਤ ਵਿੱਚ ਬੀਜ ਵੀ ਤੁਸੀਂ ਹੀ ਹੋ।

ਤ੍ਵਂ ਕਰ੍ਤ੍ਤਾ ਸਰ੍ਵਭੂਤਾਨਾਂ ਕਾਲੋ ਮृਤ੍ਯੁਰ੍ਯਮੋऽਨ੍ਤਕਃ। ਤ੍ਵਂ ਧਾਰਯਸਿ ਲੋਕਾਸ੍ਤ੍ਰੀਂਸ੍ਤ੍ਵਮੇਵ ਸृਜਸਿ ਪ੍ਰਭੋ ।। ੫੫.

ਤੁਸੀਂ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਰਚਨਹਾਰ ਹੋ, ਸਮਾਂ, ਮੌਤ, ਯਮ ਅਤੇ ਅੰਤ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਹੋ। ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਤੁਸੀਂ ਹੀ ਸੰਭਾਲਦੇ ਹੋ, ਅਤੇ ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਤੁਸੀਂ ਹੀ ਰਚਦੇ ਹੋ।

ਪੂਰ੍ਵੇਣ ਵਦਨੇਨ ਤ੍ਵਮਿਨ੍ਦ੍ਰਤ੍ਵਞ੍ਚ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਸੇ। ਦਕ੍ਸ਼ਿਣੇਨ ਚ ਵਕ੍ਰੇਣ ਲੋਕਾਨ੍ ਸਂਕ੍ਸ਼ੀਯਸੇ ਪ੍ਰਭੋ ।। ੫੫.

ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਪੂਰਬੀ ਚਿਹਰੇ ਨਾਲ ਇੰਦਰ ਦਾ ਰੂਪ ਵਿਖਾਉਂਦੇ ਹੋ। ਦੱਖਣੀ ਵਕਰੇ ਚਿਹਰੇ ਨਾਲ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਤੁਸੀਂ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਘਟਾਉਂਦੇ ਹੋ।

ਪਸ਼੍ਚਿਮੇਨ ਤੁ ਵਕ੍ਰੇਣ ਵਰੁਣਤ੍ਵਂ ਕਰੋषਿ ਵੈ। ਉਤ੍ਤਰੇਣ ਤੁ ਵਕ੍ਰੇਣ ਸੌਮ੍ਯਤ੍ਵਞ੍ਚ ਵ੍ਯਵਸ੍ਥਿਤਮ੍ ।। ੫੫.

ਪੱਛਮੀ ਵਕਰੇ ਚਿਹਰੇ ਨਾਲ ਤੁਸੀਂ ਵਰੁਣ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰਨ ਕਰਦੇ ਹੋ। ਉੱਤਰੀ ਵਕਰੇ ਚਿਹਰੇ ਨਾਲ, ਸ਼ਾਂਤੀ ਸਥਾਪਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।

ਰਾਜਸੇ ਬਹੁਧਾ ਦੇਵ ਲੋਕਾਨਾਂ ਪ੍ਰਭਵਾਵ੍ਯਯਃ। ਆਦਿਤ੍ਯਾ ਵਸਵੋ ਰੁਦ੍ਰਾ ਮਰੁਤਸ਼੍ਚਾਸ਼੍ਵਿਨੀਸੁਤੌ ।। ੫੫.

ਹੇ ਦੇਵਤਾ, ਤੁਸੀਂ ਕਈ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਪੈਦਾਇਸ਼ ਅਤੇ ਅਟੱਲ ਮੂਲ ਹੋ। ਆਦਿਤਯ, ਵਸੁ, ਰੁਦ੍ਰ, ਮਰੁਤ ਅਤੇ ਅਸ਼ਵਿਨ ਦੋਵੇਂ ਵੀ ਤੁਸੀਂ ਹੀ ਹੋ।

ਸਾਧ੍ਯਾ ਵਿਦ੍ਯਾਧਰਾ ਨਾਗਾਸ਼੍ਵਾਰਣਾਸ਼੍ਚ ਤਪੋਧਨਾਃ. ਵਾਲਖਿਲ੍ਯਾ ਮਹਾਤ੍ਮਾਨਸ੍ਤਪਃ ਸਿਦ੍ਧਾਸ਼੍ਚ ਸੁਵ੍ਰਤਾਃ ।। ੫੫.

ਸਾਧਿਆ, ਵਿਦਿਆਧਰ, ਨਾਗ, ਘੋੜਿਆਂ ਦੇ ਰੱਖਵਾਲੇ, ਤਪਸੀ, ਵਾਲਖਿਲਿਆ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ, ਤਪ ਵਿੱਚ ਪੂਰੇ ਹੋਏ ਅਤੇ ਚੰਗੀ ਨੀਤ ਵਾਲੇ ਵੀ ਤੁਸੀਂ ਹੀ ਹੋ।

ਤ੍ਵਤ੍ਤਃ ਪ੍ਰਸੂਤਾ ਦੇਵੇਸ਼ ਯੇ ਚਾਨ੍ਯੇ ਨਿਯਤਵ੍ਰਤਾਃ। ਉਮਾ ਸੀਤਾ ਸਿਨੀ ਵਾਲੀ ਕੁਹੂਰ੍ਗਾਯਤ੍ਰਿਰੇਵ ਚ ।। ੫੫.

ਹੇ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਤੁਹਾਡੇ ਤੋਂ ਹੀ ਪੈਦਾ ਹੋਏ ਅਤੇ ਹੋਰ ਜੋ ਨਿਸ਼ਚਲ ਵ੍ਰਤ ਵਾਲੇ ਹਨ: ਉਮਾ, ਸੀਤਾ, ਸਿਨੀ, ਵਾਲੀ, ਕੁਹੂ ਅਤੇ ਗਾਯਤਰੀ।

ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਃ ਕੀਰ੍ਤ੍ਤਿਰ੍ਧृਤਿਰ੍ਮੇਧਾ ਲਜ੍ਜਾ ਕ੍ਸ਼ਾਨ੍ਤਿਰ੍ਵਪੁਃ ਸ੍ਵਧਾ। ਤੁष੍ਟਿਃ ਪੁष੍ਠਿਃ ਕ੍ਰਿਯਾ ਚੈਵ ਵਾਚਾਂ ਦੇਵੀ ਸਰਸ੍ਵਤੀ। ਤ੍ਵਤ੍ਤਃ ਪ੍ਰਸੂਤਾ ਦੇਵੇਸ਼ ਸਨ੍ਧ੍ਯਾ ਰਾਤ੍ਰਿਸ੍ਤਥੈਵ ਚ ।। ੫੫.

ਲਕਸ਼ਮੀ, ਕੀਰਤੀ, ਧੀਰਜ, ਬੁੱਧੀ, ਲੱਜਾ, ਸਹਿਣਸ਼ੀਲਤਾ, ਸੋਭਾ, ਸਵਧਾ, ਸੰਤੁਸ਼ਟੀ, ਪੋਸ਼ਣ, ਕਰਮ ਅਤੇ ਵਾਣੀ ਦੀ ਦੇਵੀ ਸਰਸਵਤੀ; ਹੇ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਤੁਹਾਡੇ ਤੋਂ ਹੀ ਪੈਦਾ ਹੋਏ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਸੰਧਿਆ ਅਤੇ ਰਾਤ।

ਸੂਰ੍ਯਾਯੁਤਾਨਾਮਯੁਤਪ੍ਰਭਾ ਚ ਨਮੋऽਸ੍ਤੁ ਤੇ ਚਨ੍ਦ੍ਰਸਹਸ੍ਰਗੋਚਰ। ਨਮੋऽਸ੍ਤੁ ਤੇ ਪਰ੍ਵਤਰੂਪਧਾਰਿਣੇ ਨਮੋऽਸ੍ਤੁ ਤੇ ਸਰ੍ਵਗੁਣਾਕਰਾਯ ।। ੫੫.

ਤੁਸੀਂ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਸੂਰਜਾਂ ਵਰਗੀ ਚਮਕ ਵਾਲੇ ਹੋ, ਹਜ਼ਾਰ ਚੰਦਾਂ ਦੇ ਖੇਤਰ ਵਾਲੇ ਹੋ। ਤੁਹਾਡੀ ਪਰਬਤ ਰੂਪ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਗੁਣਾਂ ਦੇ ਸਰੋਤ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।

ਨਮੋऽਸ੍ਤੁ ਤੇ ਪਟ੍ਟਿਸ਼ਰੂਪਧਾਰਿਣੇ ਨਮੋऽਸ੍ਤੁ ਤੇ ਚਰ੍ਮਵਿਭੂਤਿਧਾਰਿਣੇ । ਨਮੋऽਸ੍ਤੁ ਤੇ ਰੁਦ੍ਰਪਿਨਾਕਪਾਣਯੇ ਨਮੋऽਸ੍ਤੁ ਤੇ ਸਾਯਕਚਕ੍ਰਧਾਰਿਣੇ ।। ੫੫.

ਤੁਸੀਂ ਭਾਲਾ ਰੂਪ ਵਾਲੇ ਹੋ, ਕਵਚ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ ਹੋ। ਰੁਦ੍ਰ, ਪਿਨਾਕ ਧਾਰੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਤੇਰਿਆਂ ਅਤੇ ਚਕਰ ਧਾਰੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।

ਨਮੋऽਸ੍ਤੁ ਤੇ ਭਸ੍ਮਵਿਭੂषਿਤਾਙ੍ਗ ਨਮੋऽਸ੍ਤੁ ਤੇ ਕਾਮਸ਼ਰੀਰਨਾਸ਼ਨ। ਨਮੋऽਸ੍ਤੁ ਤੇ ਦੇਵ ਹਿਰਣ੍ਯਵਾਸਸੇ ਨਮੋऽਸ੍ਤੁ ਤੇ ਦੇਵ ਹਿਰਣ੍ਯਬਾਹਵੇ ।। ੫੫.

ਤੁਸੀਂ ਭਸਮ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ ਹੋ, ਇੱਛਾ ਦੇ ਸਰੀਰ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਹੋ। ਹੇ ਦੇਵਤਾ, ਸੋਨੇ ਦੇ ਵਸਤ੍ਰ ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ ਹੋ, ਸੋਨੇ ਵਾਲੇ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲੇ ਹੋ।

ਨਮੋऽਸ੍ਤੁ ਤੇ ਦੇਵ ਹਿਰਣ੍ਯਰੂਪ ਨਮੋऽਸ੍ਤੁ ਤੇ ਦੇਵ ਹਿਰਣ੍ਯਨਾਭ। ਨਮੋऽਸ੍ਤੁ ਤੇ ਨੇਤ੍ਰਸਹਸ੍ਰਚਿਤ੍ਰ ਨਮੋऽਸ੍ਤੁ ਤੇ ਦੇਵ ਹਿਰਣ੍ਯਰੇਤਃ ।। ੫੫.

ਹੇ ਦੇਵਤਾ, ਸੋਨੇ ਦੇ ਰੂਪ ਵਾਲੇ ਹੋ, ਸੋਨੇ ਦੀ ਨਾਭੀ ਵਾਲੇ ਹੋ। ਹਜ਼ਾਰ ਰੰਗ-ਬਿਰੰਗੇ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ ਹੋ, ਸੋਨੇ ਦੇ ਬੀਜ ਵਾਲੇ ਹੋ।

ਨਮੋऽਸ੍ਤੁ ਤੇ ਦੇਵ ਹਿਰਣ੍ਯਵਰ੍ਣ ਨਮੋऽਸ੍ਤੁ ਤੇ ਦੇਵ ਹਿਰਣ੍ਯਗਰ੍ਭ। ਨਮੋऽਸ੍ਤੁ ਤੇ ਦੇਵ ਹਿਰਣ੍ਯਚੀਰ ਨਮੋऽਸ੍ਤੁ ਤੇ ਦੇਵ ਹਿਰਣ੍ਯਦਾਯਿਨੇ ।। ੫੫.

ਹੇ ਦੇਵਤਾ, ਸੋਨੇ ਦੇ ਰੰਗ ਵਾਲੇ ਹੋ, ਸੋਨੇ ਦੀ ਗਰਭ ਵਾਲੇ ਹੋ। ਸੋਨੇ ਦੇ ਵਸਤ੍ਰ ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ ਹੋ, ਸੋਨਾ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਹੋ।

ਨਮੋऽਸ੍ਤੁ ਤੇ ਦੇਵ ਹਿਰਣ੍ਯਮਾਲਿਨੇ ਨਮੋऽਸ੍ਤੁ ਤੇ ਦੇਵ ਹਿਰਣ੍ਯਵਾਹਿਨੇ। ਨਮੋऽਸ੍ਤੁ ਤੇ ਦੇਵ ਹਿਰਣ੍ਯਚੀਰ ਨਮੋऽਸ੍ਤੁ ਤੇ ਭੈਰਵਨਾਦਨਾਦਿਨੇ ।। ੫੫.

ਹੇ ਦੇਵਤਾ, ਸੋਨੇ ਦੀ ਮਾਲਾ ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ ਹੋ, ਸੋਨਾ ਲੈ ਕੇ ਚਲਦੇ ਹੋ। ਸੋਨੇ ਦੇ ਵਸਤ੍ਰ ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ ਹੋ, ਭੈਰਵ ਨਾਦ ਦੇ ਮੂਲ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।

ਨਮੋऽਸ੍ਤੁ ਤੇ ਭੈਰਵਵੇਗਵੇਗ ਨਮੋऽਸ੍ਤੁ ਤੇ ਸ਼ਙ੍ਕਰ ਨੀਲਕਣ੍ਠ। ਮਨੋऽਸ੍ਤੁ ਤੇ ਦਿਵ੍ਯਸਹਸ੍ਰਬਾਹੋ ਨਮੋऽਸ੍ਤੁ ਤੇ ਨਰ੍ਤ੍ਤਨਵਾਦਨਪ੍ਰਿਯ ।। ੫੫.

ਭੈਰਵ ਦੀ ਤੇਜ਼ੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਸ਼ੰਕਰ ਨੀਲਕੰਠ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਦਿਵਿਆ ਹਜ਼ਾਰ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਨਾਚ ਅਤੇ ਸੰਗੀਤ ਦੇ ਪ੍ਰੇਮੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।

ਏਵਂ ਸਂਸ੍ਤੂਯਮਾਨਸ੍ਤੁ ਵ੍ਯਕ੍ਤੋ ਭੂਤ੍ਵਾ ਮਹਾਮਤਿਃ। ਭਾਤਿ ਦੇਵੋ ਮਹਾਯੋਗੀ ਸੂਰ੍ਯਕੋਟਿਸਮਪ੍ਰਭਃ ।। ੫੫.

ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਤਿਕਾਰ ਹੋਣ 'ਤੇ, ਮਹਾਨ ਮਨ ਵਾਲਾ ਦੇਵਤਾ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਇਆ। ਮਹਾਂਯੋਗੀ, ਦਸ ਕਰੋੜ ਸੂਰਜਾਂ ਵਰਗਾ ਚਮਕਦਾ ਹੈ।

ਅਭਿਭਾष੍ਯਸ੍ਤਦਾ ਹृष੍ਟੋ ਮਹਾਦੇਵੋ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਃ। ਵਕ੍ਰਕੋਟਿਸਹਸ੍ਰੇਣ ਗ੍ਰਸਮਾਨ ਇਵਾਪਰਮ੍ ।। ੫੫.

ਫਿਰ, ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਮਹਾਂਦੇਵ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਨੇ ਬੋਲਿਆ। ਉਹ ਹਜ਼ਾਰ ਵਕਰੇ ਚਿਹਰਿਆਂ ਨਾਲ, ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਨਿਗਲਣ ਵਾਲਾ ਜਿਹਾ ਦਿਸਦਾ ਸੀ।

ਏਕਗ੍ਰੀਵਸ੍ਤ੍ਵੇਕਜਟੋ ਨਾਨਾਭੂषਣ੍ਭੂषਿਤਃ। ਨਾਨਾਚਿਤ੍ਰਵਿਚਿਤ੍ਰਾਙ੍ਗੋ ਨਾਨਾਮਾਲ੍ਯਾਨੁਲੇਪਨਃ ।। ੫੫.

ਉਸ ਦੀ ਇੱਕ ਗਰਦਨ ਤੇ ਇੱਕ ਜਟਾ ਸੀ, ਤੇ ਉਹ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਉਸ ਦੇ ਸਰੀਰ 'ਤੇ ਨਾਨਾ ਰੰਗ-ਬਿਰੰਗੇ ਤੇ ਅਜੀਬ ਨਕਸ਼ ਬਣੇ ਹੋਏ ਸਨ, ਤੇ ਉਹ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਮਾਲਾਵਾਂ ਤੇ ਲੇਪ ਨਾਲ ਲਪੇਟਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।

ਪਿਨਾਕਪਾਣਿਰ੍ਭਗਵਾਨ੍ ਵृषਭਾਸਨਸ਼ੂਲਧृਕ੍ । ਦਣ੍ਡਕृष੍ਣਾਜਿਨਧਰਃ ਕਪਾਲੀ ਘੋਰਰੂਪਧृਕ੍ ।। ੫੫.

ਉਹ ਪਿੰਡ ਦਾ ਧਨੁਸ਼ ਹੱਥ ਵਿਚ ਫੜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਬਲਦ ਉੱਤੇ ਬੈਠਾ ਸੀ, ਤੇ ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲ ਫੜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਉਹ ਦੰਡ ਤੇ ਕਾਲਾ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਜਿਨਾ ਪਹਿਨਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਕਪਾਲ ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਸੀ, ਤੇ ਡਰਾਉਣੀ ਸ਼ਕਲ ਧਾਰਨ ਕੀਤੀ ਹੋਈ ਸੀ।

ਵ੍ਯਾਲਯਜ੍ਞੋਪਵੀਤੀ ਚ ਸੁਰਾਣਾਮਭਯਙ੍ਕਰਃ। ਦੁਨ੍ਦੁਭਿਸ੍ਵਨਨਿਰ੍ਘੋषਪਰ੍ਜਨ੍ਯਨਿਨਦੋਪਮਃ। ਮੁਕ੍ਤੋ ਹਾਸਸ੍ਤਦਾ ਤੇਨ ਨਭਃ ਸਰ੍ਵਮਪੂਰਯਤ੍ ।। ੫੫.

ਉਸ ਨੇ ਸੱਪ ਨੂੰ ਯਜਨੋਪਵੀਤ ਵਜੋਂ ਪਹਿਨਿਆ ਸੀ, ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਨਿਰਭੈਤਾ ਦਿੱਤੀ। ਉਸ ਦੀ ਗੂੰਜ ਡੰਬੂ ਦੀ ਧੁਨ ਤੇ ਬੱਦਲਾਂ ਦੀ ਗੜਗੜਾਹਟ ਵਾਂਗ ਸੀ, ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਹਾਸੀ ਨੇ ਆਕਾਸ਼ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਭਰ ਦਿੱਤਾ।

ਤੇਨ ਸ਼ਬ੍ਦੇਨ ਮਹਤਾ ਵਯਂ ਭੀਤਾ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ। ਤਦੋਵਾਚ ਮਹਾਯੋਗੀ ਪ੍ਰੀਤੋऽਹਂ ਸੁਰਸਤ੍ਤਮੌ ।। ੫੫.

ਉਸ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਦੀ ਵੱਡੀ ਆਵਾਜ਼ ਤੋਂ ਅਸੀਂ ਡਰ ਗਏ। ਫਿਰ ਉਸ ਮਹਾ ਯੋਗੀ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਉੱਤੇ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹਾਂ, ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮੋ।'

ਪਸ਼੍ਯੇਤਾਞ੍ਚ ਮਹਾਮਾਯਾਂ ਭਯਂ ਸਰ੍ਵਂ ਪ੍ਰਮੁਚ੍ਯਤਾਮ੍ । ਯੁਵਾਂ ਪ੍ਰਸੂਤੌ ਗਾਤ੍ਰੇषੁ ਮਮ ਪੂਰ੍ਵਸਨਾਤਨੌ ।। ੫੫.

'ਇਹ ਵੱਡੀ ਮਾਇਆ ਵੇਖੋ; ਸਾਰਾ ਡਰ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਵੇ। ਤੁਸੀਂ ਦੋਵੇਂ ਮੇਰੇ ਪੁਰਾਣੇ ਅੰਗਾਂ ਤੋਂ ਜਨਮ ਲਏ ਹੋ।'

ਅਯਂ ਮੇ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣੋ ਬਾਹੁਰ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਲੋਕਪਿਤਾਮਹਃ। ਵਾਮੋ ਬਾਹੁਸ਼੍ਚ ਮੇ ਵਿष੍ਣੁਰ੍ਨਿਤ੍ਯਂ ਯੁਦ੍ਧੇषੁ ਤਿष੍ਠਤਿ। ਪ੍ਰੀਤੋऽਹਂ ਯੁਵਯੋਃ ਸਮ੍ਯਗ੍ਵਰਂ ਦਝਿ ਯਥੇਪ੍ਸਿਤਮ੍ ।। ੫੫.

'ਇਹ ਮੇਰਾ ਸੱਜਾ ਬਾਂਹ ਬ੍ਰਹਮਾ ਹੈ, ਜੋ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਪਿਤਾ ਹੈ; ਤੇ ਮੇਰਾ ਖੱਬਾ ਬਾਂਹ ਵਿਸ਼ਨੂ ਹੈ, ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾ ਯੁੱਧ ਵਿਚ ਖੜਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਦੋਵਾਂ ਤੋਂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹਾਂ; ਜੋ ਚਾਹੋ, ਉਹ ਵਰ ਮੰਗੋ।'

ਤਤਃ ਪ੍ਰਹृष੍ਟਮਨਸੌ ਪ੍ਰਣਤੌ ਪਾਦਯੋਃ ਪੁਨਃ । ਊਚਤੁਸ਼੍ਚ ਮਹਾਤ੍ਮਾਨੌ ਪੁਨਰੇਵ ਤਦਾਨਘੌ ।। ੫੫.

ਫਿਰ ਦੋਵੇਂ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਖੁਸ਼ ਮਨ ਨਾਲ ਉਸ ਦੇ ਪੈਰਾਂ 'ਤੇ ਮੁੜ ਨਮਨ ਕੀਤਾ, ਤੇ ਫਿਰ ਸਾਫ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਬੋਲ ਬੋਲੇ।

ਯਦਿ ਪ੍ਰੀਤਿਃ ਸਮੁਤ੍ਪਨ੍ਨਾ ਯਦਿ ਦੇਯੋ ਵਰਸ਼੍ਚ ਨੌ। ਭਕ੍ਤਿਰ੍ਭਵਤੁ ਨੌ ਨਿਤ੍ਯਂ ਤ੍ਵਯਿ ਦੇਵ ਸੁਰੇਸ਼੍ਵਰ ।। ੫੫.

'ਜੇਕਰ ਤੇਰੀ ਮਿਹਰ ਹੋ ਗਈ ਹੈ ਤੇ ਸਾਨੂੰ ਵਰ ਮਿਲਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਸਾਡੀ ਭਗਤੀ ਤੇਰੇ ਵਿੱਚ ਹਮੇਸ਼ਾ ਬਣੀ ਰਹੇ, ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ।'

ਏਵਮਸ੍ਤੁ ਮਹਾਭਾਗੌ ਸृਜਤਾਂ ਵਿਵਿਧਾਃ ਪ੍ਰਜਾਃ। ਏਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਸ ਭਗਵਾਂਸ੍ਤਤ੍ਰੈਵਾਨ੍ਤਰਧੀਯਤ ।। ੫੫.

'ਇਹੋ ਜਿਹਾ ਹੋਵੇ, ਹੇ ਵੱਡੇ ਭਾਗ ਵਾਲੇ; ਵੱਖ-ਵੱਖ ਜੀਵ ਪੈਦਾ ਕਰੋ।' ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਉਹ ਭਗਵਾਨ ਉਥੇ ਹੀ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ।

ਏਵਮੇष ਮਯੋਕ੍ਤੋ ਵਃ ਪ੍ਰਭਾਵਸ੍ਤਸ੍ਯ ਯੋਗਿਨਃ। ਤੇਨ ਸਰ੍ਵਮਿਦਂ ਸृष੍ਟਂ ਹੇਤੁਮਾਤ੍ਰਾ ਵਯਨ੍ਤ੍ਵਿਹ ।। ੫੫.

'ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਉਸ ਯੋਗੀ ਦੀ ਚਮਕ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ; ਉਸ ਨੇ ਇਹ ਸਾਰਾ ਰਚਿਆ, ਅਸੀਂ ਇੱਥੇ ਸਿਰਫ਼ ਕਾਰਨ ਹਾਂ।'