ਵਾਯੁਪੁਰਾਣਮ੍

ਅਨੇਕਕਨ੍ਦਰਦਰੀਗੁਹਾਨਿਰ੍ਝਰਮਣ੍ਡਿਤੌ। ਨੈਕਕੁਞ੍ਜਵਨੋਪੇਤੌ ਚਿਤ੍ਰਧਾਤੁਵਿਭੂषਿਤੌ ।। ੪੫.

ਉਹ ਪਹਾੜ ਕਈ ਗੁਫਾਵਾਂ, ਖੱਡਾਂ ਤੇ ਝਰਨਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਕਈ ਬਾਗਾਂ ਤੇ ਜੰਗਲਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹਨ, ਅਤੇ ਰੰਗ-ਬਿਰੰਗੀਆਂ ਧਾਤਾਂ ਨਾਲ ਰੌਣਕ ਮਚੀ ਹੋਈ ਹੈ।

ਅਨੇਕਧਾਤੁਕਲਿਲੌ ਸਰ੍ਵਧਾਤੁਵਿਭੂषਿਤੌ। ਪੁष੍ਪਮੂਲਫਲੋਪੇਤੌ ਸਿਦ੍ਧਚਾਰਣਸੇਵਿਤੌ ।। ੪੫.

ਉਹ ਕਈ ਕਿਸਮ ਦੀਆਂ ਧਾਤਾਂ ਨਾਲ ਭਰੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਧਾਤਾਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਫੁੱਲਾਂ, ਜੜ੍ਹਾਂ ਤੇ ਫਲਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹਨ, ਅਤੇ ਉਥੇ ਸਿੱਧ ਤੇ ਚਾਰਣ ਆਉਂਦੇ ਹਨ।

ਦ੍ਵਾਵਪ੍ਯੇਤੌ ਸੁਮਹਤਾਵੁਚ੍ਛ੍ਰਿਤੌ ਕੁਲ ਪਰ੍ਵਤੌ। ਤਾਭ੍ਯਾਂ ਕੂਟਸ਼ਤੈਰ੍ਨੈਕੈਸ੍ਤਦ੍ਦ੍ਵੀਪਮੁਪਸੇਵਿਤਮ੍ ।। ੪੫.

ਇਹ ਦੋਵੇਂ ਬਹੁਤ ਵੱਡੇ ਤੇ ਉੱਚੇ ਪਰਿਵਾਰਕ ਪਹਾੜ ਹਨ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸੈਂਕੜੇ ਚੋਟੀਆਂ ਨਾਲ ਉਹ ਸਾਰਾ ਟਾਪੂ ਰੌਣਕ ਮਚਾਉਂਦੇ ਹਨ।

ਚਨ੍ਦ੍ਰਕਾਨ੍ਤਸ਼੍ਚ ਸ਼ੈਲਸ਼੍ਚ ਸੂਰ੍ਯਕਾਨ੍ਤਸ਼੍ਚ ਸਾਨੁਮਾਨ੍ । ਯਯੋਰ੍ਮਧ੍ਯੇ ਨ ਸਾ ਯਾਤਾ ਭਦ੍ਰਸੋਮਾ ਮਹਾਨਦੀ ।। ੪੫.

ਉਥੇ ਚੰਦ੍ਰਕਾਂਤ ਅਤੇ ਸੂਰਜਕਾਂਤ ਪਹਾੜ ਹਨ, ਦੋਵੇਂ ਉੱਚੀਆਂ ਚੋਟੀਆਂ ਵਾਲੇ ਹਨ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਭਦ੍ਰਸੋਮਾ ਵੱਡੀ ਦਰਿਆ ਨਹੀਂ ਵਹਿੰਦੀ।

ਸਹਸ੍ਰਸ਼ਸ਼੍ਚ ਨਦ੍ਯੋऽਨ੍ਯਾਃ ਪ੍ਰਸਨ੍ਨਸੁਰਸੋਦਕਾਃ। ਪਰ੍ਯਾਪ੍ਤੋਦਾਃ ਕੁਰੂਣਾਂ ਹਿ ਸ੍ਨਾਨਪਾਨਾਵਗਾਹਨੈਃ ।। ੪੫.

ਉਥੇ ਹੋਰ ਵੀ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦਰਿਆ ਵਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਪਾਣੀ ਸਾਫ ਤੇ ਮਿੱਠਾ ਹੈ। ਉਹ ਪਾਣੀ ਕੁਰੂ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਨ੍ਹਾਉਣ, ਪੀਣ ਤੇ ਡੁੱਬਣ ਲਈ ਪੂਰਾ ਹੈ।

ਤਥਾऽਨ੍ਯਾਃ ਕ੍ਸ਼ੀਰਵਾਹਿਨ੍ਯੋ ਮਹਾਨਦ੍ਯਃ ਸਹਸ੍ਰਸ਼ਃ। ਮਧੁਮੈਰੇਯਵਾਹਿਨ੍ਯੋ ਘृਤਵਾਹਿਨ੍ਯ ਏਵ ਚ ।। ੪੫.

ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਥੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਵੱਡੇ ਦਰਿਆ ਹਨ, ਜੋ ਦੁੱਧ, ਸ਼ਹਦ, ਮਦ ਤੇ ਘੀ ਨਾਲ ਵਹਿੰਦੇ ਹਨ।

ਦਧ੍ਨਃ ਸ਼ਤਹ੍ਰਦਾਸ਼੍ਚਾਨ੍ਯਾਸ੍ਤਤਃ ਸ੍ਵਾਦ੍ਵਨ੍ਨਪਰ੍ਵਤਃ। ਅਮृਤਸ੍ਵਾਦੁਕਲ੍ਪਾਨਿ ਫਲਾਨਿ ਵਿਵਿਧਾਨਿ ਚ ।। ੪੫.

ਉਥੇ ਹੋਰ ਕਈ ਦਹੀਆਂ ਵਾਲੇ ਝੀਲ ਹਨ, ਮਿੱਠੇ ਭੋਜਨ ਦੇ ਪਹਾੜ ਹਨ, ਤੇ ਅਨੇਕਾਂ ਫਲ ਹਨ, ਜੋ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਵਰਗੇ ਮਿੱਠੇ ਲੱਗਦੇ ਹਨ।

ਗਨ੍ਧਵਰ੍ਣਰਸਾਢ੍ਯਾਨਿ ਮੂਲਾਨਿ ਚ ਫਲਾਨਿ ਚ। ਪਞ੍ਚਯੋਜਨਮਾਨਾਨਿ ਮਹਾਗਨ੍ਧਾਨਿ ਸਰ੍ਵਸ਼ਃ ।। ੪੫.

ਉਥੇ ਜੜ੍ਹਾਂ ਤੇ ਫਲ ਸੁਗੰਧ, ਰੰਗ ਤੇ ਸੁਆਦ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹਨ, ਪੰਜ ਯੋਜਨ ਲੰਬੇ ਹਨ, ਤੇ ਸਭ ਵੱਡੀ ਸੁਗੰਧ ਵਾਲੇ ਹਨ।

ਨਾਨਾਵਰ੍ਣਪ੍ਰਕਾਰਾਣਿ ਪੁष੍ਪਾਣਿ ਚ ਸਹਸ੍ਰਸ਼ਃ। ਉਪ ਭੋਗਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਭਦ੍ਰਾਣਿ ਚ ਮਹਾਨ੍ਤਿ ਚ ।। ੪੫.

ਉਥੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਰੰਗ-ਬਰੰਗੇ ਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕਿਸਮ ਦੇ ਫੁੱਲ ਹਨ, ਤੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਸੁਖਦਾਈ ਤੇ ਵੱਡੀਆਂ ਰਸਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਹਨ।

ਗਨ੍ਧਵਰ੍ਣਰਸਾਢ੍ਯਾਨਿ ਸ੍ਪਰ੍ਸ਼ੋਪੇਤਾਨਿ ਸਰ੍ਵਸ਼ਃ। ਤਮਾਲਾਗੁਰੁਗਨ੍ਧਾਨਾਂ ਚਨ੍ਦਨਾਨਾਂ ਵਨਾਨਿ ਚ ।। ੪੫.

ਉਹ ਸਭ ਚੀਜ਼ਾਂ ਸੁਗੰਧ, ਰੰਗ, ਸੁਆਦ ਤੇ ਛੂਹ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹਨ। ਉਥੇ ਤਮਾਲ, ਅਗਰ ਤੇ ਚੰਦਨ ਦੇ ਜੰਗਲ ਹਨ।

ਭ੍ਰਮਰੈਰੁਪਗੀਤਾਨਿ ਪ੍ਰਫੁਲ੍ਲਾਨਿ ਸਦੈਵ ਚ। ਵृਕ੍ਸ਼ਗੁਲ੍ਮਲਤਾਢਯਾਨਿ ਵਨਾਨਿ ਸੁਸੁਖਾਨਿ ਚ ।। ੪੫.

ਉਹ ਜੰਗਲ ਹਮੇਸ਼ਾ ਖਿੜੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਭੌਰਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਗੀਤ ਗਾਂਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਦਰੱਖਤਾਂ, ਬੂਟਿਆਂ ਤੇ ਲਤਾਵਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਬਹੁਤ ਸੁਖਦਾਈ ਹਨ।

षਟ੍ਪਦੈਰੁਪਗੀਤਾਨਿ ਦ੍ਵਿਜੈਸ਼੍ਚਾਨ੍ਯੈਰ੍ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਾਃ। ਪਝੋਤ੍ਪਲਵਨਾਢ੍ਯਾਨਿ ਸਰਾਂਸਿ ਚ ਸਹਸ੍ਰਸ਼ਃ ।। ੪੫.

ਭੌਰਾਂ ਤੇ ਹੋਰ ਚੰਗੇ ਪੰਛੀਆਂ ਵਲੋਂ ਗਾਏ ਜਾਂਦੇ, ਉਥੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਝੀਲਾਂ ਹਨ, ਜੋ ਕਮਲ ਤੇ ਨੀਲੇ ਕਵਲਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹਨ।

ਭਕ੍ਸ਼੍ਯਮਾਲ੍ਯਸਮृਦ੍ਧਾਸ਼੍ਚ ਬਹੁਮਾਲ੍ਯਾਨੁਲੇਪਨਾਃ। ਮਨੋਹਰਮੁਖੈਸ਼੍ਚਿਤ੍ਰੈਃ ਪਕ੍ਸ਼ਿਸਙ੍ਘੈਰ੍ਨਿਕੂਜਿਤਾਃ ।। ੪੫.

ਉਥੇ ਖਾਣ ਯੋਗ ਫਲ ਤੇ ਮਾਲਾਵਾਂ ਬਹੁਤ ਹਨ, ਕਈ ਸੁਗੰਧੀ ਲਗਾਉਣ ਵਾਲੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਹਨ, ਤੇ ਮਨਮੋਹਣੀਆਂ ਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਵਾਲੇ ਪੰਛੀਆਂ ਦੇ ਝੁੰਡ ਗੂੰਜਦੇ ਹਨ।

ਸ਼ਯਨਾਸਨੋਪਭੋਗਾਸ਼੍ਚ ਅਨੇਕਗੁਣਵਿਸ੍ਤਰਾਃ। ਵਿਹਾਰਭੂਮਯੋ ਰਮ੍ਯਾਃ ਸਰ੍ਵਰ੍ਤੁषੁ ਸੁਖਪ੍ਰਦਾਃ ।। ੪੫.

ਉਥੇ ਸੋਣ ਲਈ ਮੰਜੇ, ਬੈਠਣ ਲਈ ਆਸਣ ਤੇ ਹੋਰ ਸੁਖਦਾਈ ਚੀਜ਼ਾਂ ਹਨ, ਕਈ ਗੁਣਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਹਨ, ਤੇ ਹਰ ਰੁੱਤ ਵਿਚ ਖੁਸ਼ੀ ਦੇਣ ਵਾਲੀਆਂ ਮਨੋਹਰ ਜਗ੍ਹਾਂ ਹਨ।

ਆਕ੍ਰੀਡਾਃ ਸਰ੍ਵਤਃ ਸ੍ਫੀਤਾਃ ਮਣਿਹੇਮਪਰਿष੍ਕृਤਾਃ। ਸ਼ਿਲਾਗृਹਾ ਵृਕ੍ਸ਼ਗृਹਾ ਵਰੇਣ੍ਯਾਃ ਕਦਲੀ ਗृਹਾਃ ।। ੪੫.

ਹਰ ਪਾਸੇ ਸੋਹਣੀਆਂ ਖੇਡਣ ਵਾਲੀਆਂ ਥਾਵਾਂ ਹਨ, ਜੋ ਮੋਤੀ ਤੇ ਸੋਨੇ ਨਾਲ ਸਜੀਆਂ ਹਨ। ਉਥੇ ਵਧੀਆ ਪੱਥਰਾਂ ਦੇ ਘਰ, ਦਰੱਖਤਾਂ ਦੇ ਘਰ ਤੇ ਕੇਲੇ ਦੇ ਘਰ ਵੀ ਹਨ।

ਲਤਾਗृਹਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਸੁਸੁਖਾਨਿ ਸਮਨ੍ਤਤਃ। ਸ਼ੁਦ੍ਧਸ਼ਙ੍ਖਦਲਾਭਾਨਿ ਭੂਮਿਵੇਸ਼੍ਮਸ਼ਤਾਨਿ ਚ ।। ੪੫.

ਹਰ ਪਾਸੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਲਤਾਵਾਂ ਨਾਲ ਢੱਕੇ ਸੁਖਦਾਇਕ ਘਰ ਹਨ। ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਸੈਂਕੜੇ ਘਰ ਹਨ ਜੋ ਸੁੱਚੇ ਸਾਂਪ ਦੇ ਖੋਲ ਨਾਲੋਂ ਵੀ ਚਿੱਟੇ ਤੇ ਸੁੰਦਰ ਦਿਸਦੇ ਹਨ।

ਤਪਨੀਯਗਵਾਕ੍ਸ਼ਾਣਿ ਮਾਣਿਜਾਲਾਨ੍ਤਰਾਣਿ ਚ। ਸੁਵਰ੍ਣਮਣਿਚਿਤ੍ਰਾਣਿ ਸਰ੍ਵਤ੍ਰ ਵਿਪੁਲਾਨਿ ਚ ।। ੪੫.

ਉਥੇ ਸੋਨੇ ਦੀਆਂ ਖਿੜਕੀਆਂ ਤੇ ਮਾਣਕਾਂ ਦੀਆਂ ਜਾਲੀਆਂ ਹਨ। ਹਰ ਥਾਂ ਸੋਨੇ ਤੇ ਮਾਣਕਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀਆਂ, ਚੌੜੀਆਂ ਤੇ ਰੌਣਕਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਇਮਾਰਤਾਂ ਹਨ।

ਮਹਾਵृਕ੍ਸ਼ਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਵਰੇਣ੍ਯਾਨਿ ਚ ਸਰ੍ਵਸ਼ਃ। ਨਾਨਾਕਾਰਾਣਿ ਵਾਸਾਂਸਿ ਸੂਕ੍ਸ਼੍ਮਾਣਿ ਸੁਸੁਖਾਨਿ ਚ ।। ੪੫.

ਉਥੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਵੱਡੇ ਤੇ ਚੋਟੀ ਦੇ ਰੁੱਖ ਹਨ। ਲੋਕਾਂ ਕੋਲ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰੰਗਾਂ ਦੇ, ਨਰਮ ਤੇ ਆਰਾਮਦਾਇਕ ਕੱਪੜੇ ਹਨ।

ਮृਦਙ੍ਗ ਵੇਣੁਪਣਵਵੀਣਾਦ੍ਯਾ ਬਹੁਵਿਸ੍ਤਰਾਃ। ਫਲਨ੍ਤਿ ਕਲ੍ਪਵृਕ੍ਸ਼ਾਣਾਂ ਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਸ਼ਤਾਨਿ ਚ ।। ੪੫.

ਉਥੇ ਕਈ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮ੍ਰਿਦੰਗ, ਵਾਂਸਲੀਆਂ, ਡਫਲੀਆਂ, ਵੀਣਾਵਾਂ ਆਦਿਕ ਵਜਦੇ ਹਨ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਸਾਜਾਂ ਨੂੰ ਸੈਂਕੜੇ-ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਕਲਪ ਰੁੱਖ ਫਲ ਵਾਂਗ ਉਪਜਾਉਂਦੇ ਹਨ।

ਸਰ੍ਵਤ੍ਰੈਵ ਤਥੋਦ੍ਯਾਨਂ ਸਰ੍ਵਤ੍ਰੈਵ ਹਿ ਤਤ੍ਪੁਰਮ੍। ਸਰ੍ਵਦ੍ਵੀਪਪ੍ਰਮੁਦਿਤਂ ਨਰਨਾਰੀ ਸਮਾਕੁਲਮ੍। ਪ੍ਰਵਾਤਿ ਚਾਨਿਲਸ੍ਤਤ੍ਰ ਨਾਨਾਪੁष੍ਪਾਧਿਵਾਸਿਤਃ ।। ੪੫.

ਹਰ ਥਾਂ ਬਾਗ-ਬਗੀਚੇ ਹਨ, ਹਰ ਥਾਂ ਉਹ ਸ਼ਹਿਰ ਹੈ। ਸਾਰੇ ਟਾਪੂ ਖੁਸ਼ੀਆਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹਨ, ਜਿੱਥੇ ਮਰਦ ਤੇ ਔਰਤਾਂ ਦੀ ਭੀੜ ਹੈ। ਉਥੇ ਹਵਾ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਖੁਸ਼ਬੂ ਨਾਲ ਚੱਲਦੀ ਹੈ।

ਚਨ੍ਦ੍ਰਕਾਨ੍ਤਾ ਨਰਵਰਾਃ ਸ਼੍ਯਾਮਾਙ੍ਕਾਃ ਪੂਰ੍ਵਕੂਲਜਾਃ। ਸ਼੍ਯਾਮਾਵਦਾਤਾਃ ਸੁਖਿਨਃ ਸੂਰ੍ਯਕਾਨ੍ਤਾ ਵਰਾਃ ਪ੍ਰਜਾਃ ।। ੪੫.

ਉਥਲੇ ਮਰਦ ਚੰਦਨੀਆਂ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ, ਸ਼ਾਮੀ ਨਿਸ਼ਾਨ ਵਾਲੇ ਤੇ ਪੂਰਬੀ ਕੰਢੇ ਉੱਤੇ ਜੰਮੇ ਹੋਏ ਹਨ। ਔਰਤਾਂ ਕੁਝ ਸਾਵਲੀਆਂ, ਕੁਝ ਚਿੱਟੀਆਂ, ਖੁਸ਼ ਰਹਿਣ ਵਾਲੀਆਂ ਹਨ। ਉਥੇ ਲੋਕ ਸੂਰਜੀ ਪੱਥਰ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ ਹਨ।

ਤਸ੍ਮਿਨ੍ ਦੇਸ਼ੇ ਨਰਾਃ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠਾ ਦੇਵਸਤ੍ਤ੍ਵਪਰਾਕ੍ਰਮਾਃ। ਸਦਾ ਵਿਹਾਰਿਣਃ ਸਰ੍ਵੇ ਕਾਮਵृਤ੍ਤ੍ਯਾ ਸੁਵਰ੍ਚਸਃ ।। ੪੫.

ਉਸ ਦੇਸ਼ ਦੇ ਲੋਕ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਰਗੀ ਤਾਕਤ ਤੇ ਹਿੰਮਤ ਹੈ। ਉਹ ਸਦਾ ਖੁਸ਼ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਸੋਹਣੇ ਤੇ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਜੀਊਂਦੇ ਹਨ।

ਵਲਯਾਙ੍ਗਦਕੇਯੂਰਹਾਰਕੁਣ੍ਡਲਭੂषਿਤਾਃ । ਸ੍ਰਗ੍ਵਿਣਸ਼੍ਚਿਤ੍ਰ ਮੁਕੁਟਾਸ਼੍ਚਿਤ੍ਰਾਚ੍ਛਾਦਨਵਾਸਸਃ ।। ੪੫.

ਉਹ ਲੋਕ ਚੂੜਿਆਂ, ਬਾਂਹ-ਬੰਦਾਂ, ਪੈਰਾਂ ਦੀਆਂ ਪੈਜਬਾਂ, ਹਾਰਾਂ ਤੇ ਕੰਨਾਂ ਦੀਆਂ ਬਾਲੀਆਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ ਹਨ। ਉਹ ਗਲਾਂ ਵਿੱਚ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀਆਂ ਮਾਲਾਵਾਂ, ਸੋਹਣੇ ਮੁਕੁਟ ਤੇ ਰੰਗ-ਬਰੰਗੇ ਕੱਪੜੇ ਪਾਏ ਹੋਏ ਹਨ।

ਅਜੀਰ੍ਣਯੌਵਨਧਰਾਃ ਸੁਪ੍ਰਿਯਾਃ ਪ੍ਰਿਯਦਰ੍ਸ਼ਨਾਃ। ਪ੍ਰਜਾ ਵਰ੍षਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਜੀਵਨ੍ਤਿ ਸੁਬਹੂਨ੍ਯੁਤ ।। ੪੫.

ਉਹ ਸਦਾ ਨੌਜਵਾਨ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਬਹੁਤ ਪਿਆਰੇ ਤੇ ਦੇਖਣ ਵਿੱਚ ਸੋਹਣੇ ਹਨ। ਉਥੇ ਲੋਕ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਸਾਲ ਜੀਊਂਦੇ ਹਨ।

ਨ ਤਾਃ ਪ੍ਰਸਵਧਰ੍ਮਿਣ੍ਯੋ ਨ ਵਂਸ਼ਪ੍ਰਕ੍ਸ਼ਯੋ ਵਿਧਿਃ। ਮਿਥੁਨਂ ਜਾਯਤੇ ਵृਕ੍ਸ਼ਾਦੁਪਕ੍ਸ਼ਮਮਨੀਦृਸ਼ਮ੍ ।। ੪੫.

ਉਹ ਔਰਤਾਂ ਆਮ ਤੌਰ ਤੇ ਜਣਮ ਨਹੀਂ ਲੈਂਦੀਆਂ, ਨਾ ਹੀ ਉਥੇ ਵੰਸ਼ ਮੁੱਕਦਾ ਹੈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਬੱਚੇ ਰੁੱਖਾਂ ਤੋਂ, ਅਜੀਬ ਤੇ ਅਦਭੁਤ ਢੰਗ ਨਾਲ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।

ਸਾਮਾਨ੍ਯਵਿਭਵਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਮਮਤ੍ਵਪਰਿਵਰ੍ਜਿਤਾਃ। ਨ ਤਤ੍ਰ ਵਿਦ੍ਯਤੇ ਧਰ੍ਮੋ ਨਾਧਰ੍ਮਃ ਸਮ੍ਪ੍ਰਵਰ੍ਤ੍ਤਤੇ ।। ੪੫.

ਉਥੇ ਸਭ ਕੋਲ ਇਕੋ ਜਿਹਾ ਧਨ ਹੈ, ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਆਪਣਾਪਨ ਨਹੀਂ। ਉਥੇ ਨਾ ਧਰਮ ਹੈ, ਨਾ ਅਧਰਮ ਉੱਠਦਾ ਹੈ।

ਨ ਵ੍ਯਧਿਰ੍ਨ ਜਰਾ ਤਤ੍ਰ ਨ ਦੁਰ੍ਮੇਧਾ ਨ ਚ ਕ੍ਲਮਃ। ਪੂਰ੍ਣੇ ਕਾਲੇ ਵਿਨਸ਼੍ਯਨ੍ਤਿ ਜਲਬੁਦ੍ਬੁਦਵਚ੍ਚ ਤੇ ।। ੪੫.

ਉਥੇ ਨਾ ਰੋਗ ਹੈ, ਨਾ ਬੁੱਢਾਪਾ, ਨਾ ਮੰਦੀ ਅਕਲ, ਨਾ ਥਕਾਵਟ। ਜਦ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਸਮਾਂ ਪੂਰਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪਾਣੀ ਦੀਆਂ ਬੁਲਬੁਲੀਆਂ ਵਾਂਗ ਅਪਣੇ ਆਪ ਮਿਟ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।

ਏਵਮਤ੍ਯਨ੍ਤਸੁਖਿਨਃ ਸਰ੍ਵਦੁਃਖਵਿਵਰ੍ਜਿਤਾਃ। ਰਕ੍ਤਾ ਧਰ੍ਮਂ ਨ ਪਸ਼੍ਯਨ੍ਤਿ ਦੁਃਖਾਦ੍ਧਰ੍ਮੋऽਭਿਜਾਯਤੇ ।। ੪੫.

ਉਹ ਬਹੁਤ ਖੁਸ਼ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਸਾਰੇ ਦੁੱਖਾਂ ਤੋਂ ਰਹਿਤ। ਸੁਖ ਨਾਲ ਲਗਨ ਕਰਕੇ ਉਹ ਧਰਮ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਵੇਖਦੇ, ਕਿਉਂਕਿ ਧਰਮ ਤਾਂ ਦੁੱਖ ਤੋਂ ਉਪਜਦਾ ਹੈ।

ਉਤ੍ਤਰਾਣਾਂ ਕੁਰੂਣਾਨ੍ਤੁ ਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵੇ ਜ੍ਞੇਯਨ੍ਤੁ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣੇ। ਸਮੁਦ੍ਰਮੂਰ੍ਮਿਮਾਲਾਢ੍ਯਂ ਨਾਨਾਸ੍ਵਰਵਿਭੂषਿਤਮ੍ ।। ੪੫.

ਉੱਤਰੀ ਕੁਰੂਆਂ ਦੇ ਦੱਖਣ ਪਾਸੇ, ਸਮੁੰਦਰ ਹੈ ਜੋ ਲਹਿਰਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ ਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।