ਪਾਵਨੀ ਦ੍ਵਿਜਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲ ਘੋਰਾਣਾਮਪਿ ਪਾਪ੍ਮਨਾਮ੍। ਸ਼ਙ੍ਕਰਸ੍ਯਾਙ੍ਕਸਂਸ੍ਪਰ੍ਸ਼ਾਨ੍ਮਹਾਦੇਵਸ੍ਯ ਧੀਮਤਃ। ਦ੍ਵਿਗੁਣਂ ਪਵਿਤ੍ਰਸਲਿਲਾ ਸਰ੍ਵਲੋਕੇ ਮਹਾਨਦੀ ।। ੪੨.
ਹੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਦਰਿਆ ਭਿਆਨਕ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਧੋ ਦੇਂਦੀ ਹੈ। ਮਹਾਦੇਵ ਸ਼ੰਕਰ ਦੇ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਛੂਹ ਕੇ, ਉਸ ਦਾ ਪਾਣੀ ਦੁੱਗਣਾ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਗਿਆ ਤੇ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਪਵਿੱਤਰ ਬਣ ਗਿਆ।
ਅਨੁਸ਼ੈਲਂ ਸਮਨ੍ਤਾਚ੍ਚ ਨਿਰ੍ਗਤਾ ਬਹੁਭਿਰ੍ਮੁਖੈਃ। ਅਥੋऽਨ੍ਯੇਨਾਭਿਧਾਨੇਨ ਖ੍ਯਾਤਾ ਨਦ੍ਯਃ ਸਹਸ੍ਰਸ਼ਃ ।। ੪੨.
ਪਹਾੜਾਂ ਦੇ ਚਾਰੋਂ ਪਾਸਿਆਂ ਤੋਂ ਕਈ ਮੂੰਹਾਂ ਰਾਹੀਂ ਨਿਕਲ ਕੇ, ਉਹ ਦਰਿਆ ਹੋਰ ਕਈ ਨਾਵਾਂ ਤੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਨਦੀਆਂ ਵਾਂਗ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹੋ ਗਈ।
ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਧਿਮਵਤੋ ਗਙ੍ਗਾ ਗਤਾ ਸਾ ਤੁ ਮਹਾਨਦੀ। ਏਵਂ ਗਙ੍ਗੇਤਿ ਨਾਮ੍ਨਾਦਿਪ੍ਰਕਾਸ਼ਾ ਸਿਦ੍ਧਸੇਵਿਤਾ ।। ੪੨.
ਇਸ ਲਈ, ਹਿਮਾਲੇ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਗੰਗਾ ਨਦੀ ਚਲੀ ਗਈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਹ 'ਗੰਗਾ' ਨਾਂ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਈ, ਜਿਸ ਦੀ ਸਿਧਾਂ ਨੇ ਵੱਡੀ ਇੱਜ਼ਤ ਕੀਤੀ।
ਧਨ੍ਯਾਸ੍ਤੇ ਸਤ੍ਤਮਾ ਦੇਸ਼ਾ ਯਤ੍ਰ ਗਙ੍ਗਾ ਮਹਾਨਦੀ। ਰੁਦ੍ਰਸਾਦ੍ਧ੍ਯਾਨਿਲਾਦਿਤ੍ਯੈਰ੍ਜੁष੍ਟਤੋਯਾ ਯਸ਼ਸ੍ਵਤੀ ।। ੪੨.
ਉਹ ਧਰਤੀ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਬੜੇ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਜਿੱਥੇ ਵੱਡੀ ਗੰਗਾ ਨਦੀ ਵਹਿੰਦੀ ਹੈ। ਉਸਦੇ ਪਾਣੀ ਨੂੰ ਰੁਦਰ, ਸਿਧ, ਹਵਾ ਅਤੇ ਸੂਰਜ ਨੇ ਮੰਨਿਆ ਹੈ ਤੇ ਉਹ ਹਰ ਥਾਂ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹੈ।
ਮਹਾਪਾਦਂ ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਮੇਰੋਰਪਿ ਹਿ ਪਸ਼੍ਚਿਮਮ੍। ਨਾਨਾਰਤ੍ਨਾਕਾਰਂ ਪੁਣ੍ਯਂ ਪੁਣ੍ਯਕृਦ੍ਭਿਰ੍ਨਿषੇਵਿਤਮ੍ ।। ੪੨.
ਹੁਣ ਮੈਂ ਮੇਰੂ ਪਹਾੜ ਦੇ ਪੱਛਮ ਵੱਲ ਦੇ ਵੱਡੇ ਇਲਾਕੇ ਬਾਰੇ ਦੱਸਾਂਗਾ, ਜੋ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਚੰਗੇ ਲੋਕਾਂ ਵਲੋਂ ਸਦਾ ਵਸਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਵਿਪੁਲਂ ਸ਼ੈਲਰਾਜਾਨਂ ਵਿਪੁਲੋਦਰਕਨ੍ਦਰਮ੍ । ਨਿਤਮ੍ਬਕੁਞ੍ਜ ਕਟਕੈਰ੍ਵਿਮਲੈਰ੍ਮ੍ਮਣ੍ਡਿਤੋਦਰਮ੍ ।। ੪੨.
ਉਹ ਵੱਡਾ ਪਹਾੜ, ਜਿਸਦੇ ਅੰਦਰ ਵੱਡੀਆਂ ਗੁਫਾਵਾਂ ਹਨ, ਸੁੰਦਰ ਬਾਗਾਂ ਤੇ ਸਾਫ-ਸੁਥਰੇ ਥਾਂਵਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਅਪਿ ਯਾ ਤ੍ਰ੍ਯਮ੍ਬਕਸ੍ਯੈषਾ ਤ੍ਰਿਦਸ਼ੈਃ ਸੇਵਿਤੋਦਕਾ। ਵਾਯੁਵੇਗਾ ਗਤਾਭੋਗਾ ਲਤੇਵ ਭ੍ਰਾਮਿਤਾ ਪੁਨਃ ।। ੪੨.
ਇਹ ਨਦੀ, ਜਿਸਦੇ ਪਾਣੀ ਨੂੰ ਤ੍ਰਿਅੰਬਕ ਅਤੇ ਦੇਵਤੇ ਸੇਵਦੇ ਹਨ, ਹਵਾ ਦੀ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਲਹਿਰਾਂ ਵਾਂਗ ਮੁੜ ਮੁੜ ਘੁੰਮਦੀ ਹੋਈ ਅੱਗੇ ਵਧਦੀ ਹੈ।
ਮੇਰੁਕੂਟਤਟਾਦ੍ਭ੍ਰष੍ਟਾ ਪ੍ਰਹਤੈਃ ਸ੍ਵਾਦਿਤੋਦਕਾ। ਵਿਸ੍ਤੀਰ੍ਯ੍ਯਮਾਣਸਲਿਲਾ ਨਿਰ੍ਮ੍ਮਲਾਂਸ਼ੁਕਸਨ੍ਨਿਭਾ ।। ੪੨.
ਮੇਰੂ ਪਹਾੜ ਦੀ ਚੋਟੀ ਤੋਂ ਡਿੱਗ ਕੇ, ਉਸਦੇ ਪਾਣੀ ਨੂੰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਥਾਵਾਂ ਤੇ ਛੂਹ ਕੇ, ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਧਾਰ ਵਾਂਗ ਫੈਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਤਸ੍ਯ ਕੂਟੇऽਮ੍ਬਰਨਦੀ ਸਿਦ੍ਧਚਾਰਣਸੇਵਿਤਾ । ਪ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣਮਥਾਵृਤ੍ਯ ਪਤਿਤਾ ਸਾ ਤੁ ਗਾਮਿਨੀ ।। ੪੨.
ਉਸ ਚੋਟੀ ਉੱਤੇ, ਆਕਾਸ਼ੀ ਨਦੀ, ਜਿਸਦੀ ਸਿਧ ਤੇ ਚਾਰਣ ਸੇਵਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਗੋਲ ਗੋਲ ਘੁੰਮ ਕੇ, ਵਗਦੀ ਹੋਈ ਥੱਲੇ ਆ ਗਈ।
ਦੇਵਭ੍ਰਾਜਂ ਮਹਾਭ੍ਰਾਜਂ ਸਵੈਭ੍ਰਾਜਂ ਮਹਾਵਨਮ੍। ਪ੍ਲਾਵਯਨ੍ਤੀ ਮਹਾਭਾਗਾ ਨਾਨਾਪੁष੍ਪਫਲੋਦਕਾ ।। ੪੨.
ਉਹ ਵੱਡੀ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀ ਨਦੀ, ਚਮਕਦਾਰ, ਵੱਡੇ ਤੇ ਵੈਭ੍ਰਾਜ ਜੰਗਲਾਂ ਨੂੰ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਭਰ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਫੁੱਲ, ਫਲ ਤੇ ਧਾਰਾਂ ਮਿਲਦੀਆਂ ਹਨ।
ਪ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣਂ ਪ੍ਰਕੁਰ੍ਵਾਣਾ ਨਾਨਾਵਨਵਿਭੂषਿਤਾ। ਪ੍ਰਵਿष੍ਟਾ ਪਸ਼੍ਵਿਮਸਰਃ ਸਿਤੋਦਂ ਵਿਮਲੋਦਕਮ੍ ।। ੪੨.
ਕਈ ਜੰਗਲਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ, ਗੋਲ ਗੋਲ ਘੁੰਮਦੀ ਹੋਈ, ਉਹ ਪੱਛਮੀ ਝੀਲ 'ਸਿਤੋਦਾ' ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਈ, ਜਿਸਦਾ ਪਾਣੀ ਬਿਲਕੁਲ ਸਾਫ ਤੇ ਚਿੱਟਾ ਹੈ।
ਸਾ ਸਿਤੋਦਾਦ੍ਵਿਨਿष੍ਕ੍ਰਾਨ੍ਤਾ ਸੁਪਕ੍ਸ਼ਂ ਪਰ੍ਵ੍ਵਤਂ ਗਤਾ। ਸੁਪਕ੍ਸ਼ਤਸ੍ਤੁ ਪੁਣ੍ਯੋਦਾਤ੍ਤਤੋ ਦੇਵਰ੍षਿਸੇਵਿਤਾ ।। ੪੨.
ਸਿਤੋਦਾ ਤੋਂ ਨਿਕਲ ਕੇ, ਉਹ ਸੁਪੱਖ ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ ਪਹੁੰਚੀ। ਸੁਪੱਖ ਤੋਂ ਪੁਣਯੋਦਾ ਤੇ ਫਿਰ ਉਥੋਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਾਲੇ ਸਥਾਨ ਤੇ ਗਈ।
ਸੁਪਕ੍ਸ਼ਕੂਟਤਟਗਾ ਤਸ੍ਮਾਚ੍ਚ ਸਂਸ਼ਿਤੋਦਕਾ। ਨਿਪਪਾਤ ਮਹਾਭਾਗਾ ਰਮਣ੍ਯਂ ਸ਼ਿਖਿਪਰ੍ਵ੍ਵਤਮ੍ ।। ੪੨.
ਸੁਪੱਖ ਦੀ ਚੋਟੀ ਤੋਂ, ਉਸਦੇ ਪਾਣੀ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਗਏ, ਤੇ ਉਹ ਵੱਡੀ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀ ਨਦੀ ਸੁੰਦਰ ਸ਼ਿਖੀ ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ ਡਿੱਗੀ।
ਸ਼ਿਖੇਸ਼੍ਚ ਪਰ੍ਵਤਾਤ੍ ਕਙ੍ਕਂ ਕਙ੍ਕਾਦ੍ਵੈਦੂਰ੍ਯ੍ਯਪਰ੍ਵ੍ਵਤਮ੍। ਵੈਦੂਰ੍ਯ੍ਯਾਤ੍ ਕਪਿਲਂ ਸ਼ੈਲਂ ਤਸ੍ਮਾਚ੍ਚ ਗਨ੍ਧਮਾਦਨਮ੍ ।। ੪੨.
ਸ਼ਿਖੀ ਪਹਾੜ ਤੋਂ, ਉਹ ਕੰਕ ਪਹਾੜ ਤੇ, ਫਿਰ ਵੈਦੂਰਿਆ ਪਹਾੜ ਤੇ, ਉਥੋਂ ਕਪਿਲ ਪਹਾੜ ਤੇ, ਤੇ ਫਿਰ ਗੰਧਮਾਦਨ ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ ਗਈ।
ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਗਿਰਿਵਰਾਤ੍ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾ ਪਿਞ੍ਜਰਂ ਵਰਪਰ੍ਵ੍ਵਤਮ੍। ਪਿਞ੍ਜਰਾਤ੍ ਸਰਸਂ ਯਾਤਾ ਤਸ੍ਮਾਚ੍ਚ ਕੁਮੁਦਾਚਲਮ੍ ।। ੪੨.
ਉਸ ਵੱਡੇ ਪਹਾੜ ਤੋਂ, ਉਹ ਪਿੰਜਰਾ ਨਾਂ ਦੇ ਚੰਗੇ ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ ਪਹੁੰਚੀ। ਪਿੰਜਰਾ ਤੋਂ ਝੀਲ ਤੇ, ਤੇ ਉਥੋਂ ਕੁਮੁਦ ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ ਗਈ।
ਮਧੁਮਨ੍ਤਂ ਜਨਞ੍ਚੈਵ ਮੁਕੁਟਞ੍ਚ ਸ਼ਿਲੋਚ੍ਚਯਮ੍। ਮੁਕੁਟਾਚ੍ਛੈਲਸ਼ਿਖਰਾਤ੍ ਕृष੍ਣਂ ਯਾਤਾ ਮਹਾਗਿਰਿਮ੍ ।। ੪੨.
ਉਹ ਮਧੁਮੰਤ, ਜਨਨ, ਮੁਕੁਟ ਅਤੇ ਪਹਾੜੀ ਚੋਟੀਆਂ ਵਿੱਚ ਗਈ। ਮੁਕੁਟ ਦੀ ਚੋਟੀ ਤੋਂ, ਉਹ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਵੱਡੇ ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ ਪਹੁੰਚੀ।
ਕृष੍ਣਾਤ੍ ਸ਼੍ਵੇਤਂ ਮਹਾਸ਼ੈਲਂ ਮਹਾਨਗਨਿषੇਵਿਤਮ੍। ਸ਼੍ਵੇਤਾਤ੍ ਸਹਸ੍ਰਸ਼ਿਖਰਂ ਸ਼ੈਲੇਨ੍ਦ੍ਰਂ ਪਤਿਤਾ ਪੁਨਃ ।। ੪੨.
ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਤੋਂ, ਉਹ ਸ਼ਵੇਤ ਵੱਡੇ ਪਹਾੜ ਤੇ ਗਈ, ਜਿੱਥੇ ਬਹੁਤ ਸ਼ਹਿਰ ਹਨ। ਸ਼ਵੇਤ ਤੋਂ, ਉਹ ਮੁੜ ਸਹਸ੍ਰਸ਼ਿਖਰ ਪਹਾੜ, ਜੋ ਸਭ ਪਹਾੜਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈ, ਉੱਤੇ ਡਿੱਗੀ।
ਅਨੇਕਾਭਿਃ ਸ੍ਰਵਨ੍ਤੀਭਿਰਾਪ੍ਯਾਯਿਤਜਲਾ ਸ਼ਿਵਾ । ਏਵਂ ਸ਼ੈਲਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਸਾਦਯਨ੍ਤੀ ਮਹਾਨਦੀ। ਪਾਰਿਜਾਤੇ ਮਹਾਸ਼ੈਲੇ ਨਿਪਪਾਤਾਸ਼ੁਗਾਮਿਨੀ ।। ੪੨.
ਕਈ ਧਾਰਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਪਵਿੱਤਰ ਪਾਣੀ ਵਾਲੀ, ਉਹ ਸ਼ੁਭ ਵੱਡੀ ਨਦੀ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਪਹਾੜਾਂ ਨੂੰ ਲੰਘਦੀ ਹੋਈ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਪਾਰਿਜਾਤ ਵੱਡੇ ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ ਡਿੱਗੀ।
ਅਨੇਕਨਿਰ੍ਝਰਨਦੀ ਗੁਹਾਸਾਨੁषੁ ਰਾਜਤੇ। ਤਸ੍ਯ ਕੁਕ੍ਸ਼ਿष੍ਵਨੇਕਾਸੁ ਭ੍ਰਾਨ੍ਤਤੋਯਾ ਤਰਙ੍ਗਿਣੀ ।। ੪੨.
ਕਈ ਝਰਨਿਆਂ ਤੇ ਨਦੀਆਂ ਨਾਲ, ਉਹ ਪਹਾੜਾਂ ਦੀਆਂ ਗੁਫਾਵਾਂ ਤੇ ਢਲਾਨਾਂ ਉੱਤੇ ਚਮਕਦੀ ਹੈ। ਉਸਦੇ ਅੰਦਰ, ਪਾਣੀ ਅਣਗਿਣਤ ਲਹਿਰਾਂ ਵਿੱਚ ਘੁੰਮਦਾ ਹੈ।
ਵ੍ਯਾਹਨ੍ਯਮਾਨਸਂਵੇਗਾ ਗਣ੍ਡਸ਼ੈਲੈਰਨੇਕਸ਼ਃ। ਸਂਵਿਦ੍ਯਮਾਨਸਲਿਲਾ ਗਤਾ ਚ ਧਰਣੀਤਲੇ ।। ੪੨.
ਕਈ ਵਾਰੀ ਪਹਾੜਾਂ ਦੀਆਂ ਚੋਟੀਆਂ ਨਾਲ ਟਕਰਾ ਕੇ, ਉਸਦੇ ਪਾਣੀ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਹੋ ਗਏ, ਤੇ ਉਹ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਆ ਪਹੁੰਚੀ।
ਕੇਤੁਮਾਲਂ ਮਹਾਦ੍ਵੀਪਂ ਨਾਨਾਮ੍ਲੇਚ੍ਛ ਗਣੈਰ੍ਯੁਤਮ੍ । ਪ੍ਲਾਵਯਨ੍ਤੀ ਮਹਾਭਾਗਾ ਪ੍ਰਯਾਤਾ ਪਸ਼੍ਚਿਮਾਰ੍ਣਵਮ੍ ।। ੪੨.
ਕੇਤੁਮਾਲ ਮਹਾਂਦੀਪ, ਜਿੱਥੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਵਿਦੇਸ਼ੀ ਲੋਕ ਵੱਸਦੇ ਸਨ, ਉਸ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਭਰਦੀ ਹੋਈ, ਉਹ ਮਹਾਨ ਨਦੀ ਪੱਛਮੀ ਸਮੁੰਦਰ ਵੱਲ ਵਗ ਚੱਲੀ।
ਸੁਵਰ੍ਣਚਿਤ੍ਰਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵੇ ਤੁ ਸੁਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵੇऽਪ੍ਯੁਤ੍ਤਰੇ ਗਿਰੌ । ਮੇਰੋਸ਼੍ਚਿਤ੍ਰਮਹਾਪਾਦੇ ਮਹਾਸਤ੍ਤ੍ਵਨਿषੇਵਿਤੇ ।। ੪੨.
ਸੋਨੇ ਵਾਲੇ ਅਤੇ ਰੰਗ-ਬਿਰੰਗੇ ਪਾਸੇ ਕੋਲ, ਉੱਤਰੀ ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ, ਮੇਰੂ ਦੇ ਵੱਡੇ ਅਤੇ ਅਜੋਕੇ ਪੈਰਾਂ ਕੋਲ, ਜਿੱਥੇ ਵੱਡੇ ਜੀਵ ਵੱਸਦੇ ਹਨ—
ਮੇਰੁਕੂਟਤਟਾਦ੍ਭ੍ਰष੍ਟਾ ਪਵਨੇਨੇਰਿਤੋਦਕਾ। ਅਨੇਕਾਭੋਗਵਕ੍ਰਾਙ੍ਗੀ ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਯਮਾਣਾ ਨਭਸ੍ਤਲੇ ।। ੪੨.
ਮੇਰੂ ਦੇ ਚੋਟੀ ਵਾਲੇ ਢਲਾਣ ਤੋਂ ਡਿੱਗ ਕੇ, ਹਵਾ ਨਾਲ ਪਾਣੀ ਉੱਡਦਾ ਹੋਇਆ, ਕਈ ਵਾਰੀ ਮੋੜ ਖਾਂਦਾ ਤੇ ਘੁੰਮਦਾ ਹੋਇਆ, ਉਹ ਨਦੀ ਅਸਮਾਨ ਵਿਚ ਸੁੱਟੀ ਗਈ।
षष੍ਟਿਯੋਜਨਸਾਹਸ੍ਰੇ ਨਿਰਾਲਮ੍ਬੇऽਮ੍ਬਰੇ ਸ਼ੁਭੇ। ਵਿਕੀਰ੍ਯਮਾਣਾ ਮਾਲੇਵ ਨਿਪਪਾਤ ਮਹਾਨਦੀ ।। ੪੨.
ਸਠ ਹਜ਼ਾਰ ਜੋਜਨ ਦੂਰ, ਸੁੱਚੇ ਤੇ ਖਾਲੀ ਅਸਮਾਨ ਵਿਚ, ਮਾਲਾ ਵਾਂਗ ਵਿੱਖਰਦੀ ਹੋਈ, ਉਹ ਵੱਡੀ ਨਦੀ ਥੱਲੇ ਆ ਡਿੱਗੀ।
ਏਵਂ ਕੂਟਤਟੈਰ੍ਭ੍ਰष੍ਟਾ ਨੈਕੈਰ੍ਦੇਵਰ੍षਿਸੇਵਿਤੈਃ। ਵਿਕੀਰ੍ਯਮਾਣਸਲਿਲਾ ਨੈਕਪੁष੍ਪੋਡੁਪੋਤ੍ਕਚਾ ।। ੪੨.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਚੋਟੀਆਂ ਤੋਂ ਡਿੱਗਦੀ ਹੋਈ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਸਨਮਾਨਿਤ, ਉਸਦੇ ਪਾਣੀ ਵਿੱਖਰਦੇ, ਕਈ ਫੁੱਲਾਂ ਤੇ ਤਾਰਿਆਂ ਦੇ ਗੁੱਚਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ ਸਨ।
ਨਾਨਾਰਤ੍ਨਵਨੋਦ੍ਦੇਸ਼ਮਰਣ੍ਯਂ ਸਵਿਤੁਰ੍ਵ੍ਵਨਮ੍। ਮਹਾਵਨਂ ਮਹਾਭਾਗਾ ਪ੍ਲਾਵਯਨ੍ਤੀ ਪ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣਮ੍ ।। ੪੨.
ਨਾਨਾ ਕਿਸਮ ਦੇ ਰਤਨਾਂ ਵਾਲੇ ਜੰਗਲ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਖੇਤਰ ਤੇ ਬਨ, ਸੂਰਜ ਦਾ ਜੰਗਲ, ਤੇ ਵੱਡਾ ਜੰਗਲ, ਇਹ ਸਭ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਭਰਦੀ ਹੋਈ, ਉਹ ਮਹਾਨ ਨਦੀ ਸੱਜੇ ਪਾਸੇ ਘੁੰਮਦੀ ਗਈ।
ਸਰੋਵਰਂ ਮਹਾਪੁਣ੍ਯਂ ਮਹਾਭਾਗਨਿषੇਵਿਤਮ੍। ਤਤ੍ਰਾਵਿਵੇਸ਼ ਕਲ੍ਯਾਣੀ ਮਹਾਭਦ੍ਰਂ ਸਿਤੋਦਕਾ ।। ੪੨.
ਉਥੇ, ਉਹ ਸੁਭਾਗੀ ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਪਵਿੱਤਰ, ਚਿੱਟੇ ਪਾਣੀ ਵਾਲੀ ਨਦੀ, ਇਕ ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਸਨਮਾਨਿਤ ਝੀਲ ਵਿੱਚ ਪਰਵੇਸ਼ ਕਰ ਗਈ।
ਭਦ੍ਰਸੋਮੇਤਿ ਨਾਮ੍ਨਾ ਹਿ ਮਹਾਪਾਰਾ ਮਹਾਜਵਾ। ਮਹਾਨਦੀ ਮਹਾਪੁਣ੍ਯਾ ਮਹਾਭਦ੍ਰਾ ਵਿਨਿਰ੍ਗਤਾ ।। ੪੨.
ਭਦ੍ਰਸੋਮ ਨਾਮ ਵਾਲੀ, ਵੱਡੀ ਤੇ ਤੇਜ਼, ਮਹਾਨ ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀ ਨਦੀ ਉਥੋਂ ਨਿਕਲ ਆਈ।
ਨੈਕਨਿਰ੍ਝਰਵਪ੍ਰਾਢ੍ਯਾ ਸ਼ਂਖਕੂਟਤਟੇ ਤੁ ਸਾ। ਤਤ੍ਰ ਕੂਟੇ ਗਿਰਿਤਟੇ ਨਿਪਪਾਤਾਸ਼ੁਗਾਮਿਨੀ ।। ੪੨.
ਕਈ ਝਰਨਿਆਂ ਤੇ ਖੱਡਾਂ ਨਾਲ ਭਰੀ ਹੋਈ, ਸ਼ੰਖ ਪਹਾੜ ਦੀ ਚੋਟੀ ਉੱਤੇ, ਉਥੇ ਪਹਾੜ ਦੀ ਢਲਾਣ ਉੱਤੇ, ਤੇਜ਼ ਵਗਣ ਵਾਲੀ ਨਦੀ ਥੱਲੇ ਡਿੱਗੀ।
ਸ਼ਂਖਕੂਟਤਟਾਦ੍ਭ੍ਰष੍ਟਾ ਪਪਾਤ ਵृषਪਰ੍ਵ੍ਵਤਮ੍। ਵृषਪਰ੍ਵ੍ਵਤਾਦ੍ਵਤ੍ਸਗਿਰਿਂ ਨਾਗਸ਼ੈਲਂ ਤਤੋ ਗਤਾ ।। ੪੨.
ਸ਼ੰਖ ਪਹਾੜ ਦੀ ਢਲਾਣ ਤੋਂ ਡਿੱਗ ਕੇ, ਉਹ ਵ੍ਰਿਸ਼ ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ ਆ ਗਈ; ਵ੍ਰਿਸ਼ ਪਹਾੜ ਤੋਂ ਵਤਸਗਿਰੀ ਤੇ, ਫਿਰ ਨਾਗਸ਼ੈਲ ਪਹਾੜ ਵੱਲ ਚਲੀ ਗਈ।