ਨਾਮ੍ਨਾ ਹ੍ਯਲਕਨਨ੍ਦੇਤਿ ਸਰ੍ਵਲੋਕੇषੁ ਵਿਸ਼੍ਰੁਤਾ। ਪ੍ਰਵਿਸ਼ਤ੍ਯੁਤ੍ਤਰਸਰੋ ਮਾਨਸਂ ਦੇਵਮਾਨਸਮ੍ ।। ੪੨.
ਜਿਸ ਨੂੰ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਅਲਕਾਨੰਦਾ ਨਾਂ ਨਾਲ ਜਾਣਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਦੇ ਮਾਨਸਰੋਵਰ, ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਝੀਲ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋ ਗਈ।
ਮਾਨਸਾਚ੍ਛੈਲਰਾਜਾਨਂ ਰਮ੍ਯਂ ਤ੍ਰਿਸ਼ਿਖਰਂ ਗਤਾ। ਤ੍ਰਿਕੂਟਾਚ੍ਛੈਲਸ਼ਿਖਰਾਤ੍ ਕਲਿਙ੍ਗਸ਼ਿਖਰਂ ਗਤਾ ।। ੪੨.
ਮਾਨਸਰੋਵਰ ਤੋਂ ਉਹ ਸੋਹਣੇ ਤਿੰਨ ਚੋਟੀਆਂ ਵਾਲੇ ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ ਗਈ। ਤ੍ਰਿਕੂਟ ਤੋਂ ਚਲ ਕੇ ਕਲਿੰਗ ਦੀ ਚੋਟੀ ਉੱਤੇ ਪਹੁੰਚੀ।
ਕਲਿਙ੍ਗਸ਼ਿਖਰਾਦ੍ਭ੍ਰष੍ਟਾ ਰੁਚਕੇ ਨਿਪਪਾਤ ਸਾ। ਰੁਚਕਾਨ੍ਨਿषਧਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾ ਤਾਮ੍ਰਾਭਂ ਨਿषਧਾਦਪਿ ।। ੪੨.
ਕਲਿੰਗ ਦੀ ਚੋਟੀ ਤੋਂ ਡਿੱਗ ਕੇ ਉਹ ਰੁਚਕ ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ ਆ ਪਈ। ਰੁਚਕ ਤੋਂ ਨਿਸ਼ਧ ਤੇ ਨਿਸ਼ਧ ਤੋਂ ਤਾਮ੍ਰਾਭ ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ ਪਹੁੰਚੀ।
ਤਾਮ੍ਰਾਭਸ਼ਿਖਰਾਰ੍ਦ੍ਭ੍ਰष੍ਟਾ ਗਤਾ ਸ਼੍ਵੇਤੋਦਰਂ ਗਿਰਿਮ੍ । ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਸੁਮੂਲਂ ਸ਼ੈਲੇਨ੍ਦ੍ਰਂ ਵਸੁਧਾਰਞ੍ਚ ਪਰ੍ਵਤਮ੍ ।। ੪੨.
ਤਾਮ੍ਰਾਭ ਦੀ ਚੋਟੀ ਤੋਂ ਡਿੱਗ ਕੇ ਉਹ ਸ਼੍ਵੇਤੋਦਰ ਪਹਾੜ ਤੇ, ਉਥੋਂ ਵੱਡੇ ਪਹਾੜ ਦੀ ਜੜ ਤੇ ਫਿਰ ਵਸੁਧਾਰਾ ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ ਗਈ।
ਹੇਮਕੂਟਂ ਗਤਾ ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਦੇਵਸ਼੍ਰृਙ੍ਗੇ ਤਤੋ ਗਤਾ। ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਗਤਾ ਮਹਾਸ਼ੈਲਂ ਤਤਸ਼੍ਚਾਪਿ ਪਿਸ਼ਾਚਕਮ੍ ।। ੪੨.
ਉਥੋਂ ਉਹ ਹੇਮਕੂਟ ਪਹਾੜ ਤੇ, ਫਿਰ ਦੇਵਸ਼੍ਰਿੰਗ ਤੇ, ਉਥੋਂ ਵੱਡੇ ਪਹਾੜ ਤੇ, ਫਿਰ ਪਿਸ਼ਾਚਕ ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ ਗਈ।
ਪਿਸ਼ਾਚਕਾਚ੍ਛੈਲਵਰਾਤ੍ ਪਞ੍ਚਕੂਟਙ੍ਗਤਾ ਪੁਨਃ। ਪਞ੍ਚਕੂਟਾਤ੍ਤੁ ਕੈਲਾਸਂ ਦੇਵਾਵਾਸਂ ਸ਼ਿਲੋਚ੍ਚਯਮ੍ ।। ੪੨.
ਪਿਸ਼ਾਚਕ ਤੋਂ ਪੰਜਕੂਟ ਪਹਾੜ ਤੇ, ਫਿਰ ਪੰਜਕੂਟ ਤੋਂ ਕੈਲਾਸ, ਜੋ ਦੇਵਾਂ ਦਾ ਵਸੇਰਾ ਤੇ ਉੱਚੀ ਚੋਟੀ ਹੈ, ਉੱਤੇ ਪਹੁੰਚੀ।
ਤਸ੍ਯ ਕੁਕ੍ਸ਼ਿषੁ ਵਿਭ੍ਰਾਨ੍ਤਾ ਨੈਕਕਨ੍ਦਰਸਾਨੁषੁ। ਹਿਮਵਤ੍ਯੁਤ੍ਤਮਨਦੀ ਨਿਪਪਾਤਾਚਲੋਤ੍ਤਮੇ ।। ੪੨.
ਉਸ ਦੀਆਂ ਗੁਫਾਵਾਂ ਤੇ ਕਈ ਖੱਡਾਂ ਵਿੱਚ ਘੁੰਮਦੀ ਹੋਈ, ਉਹ ਵਧੀਆ ਨਦੀ ਹਿਮਾਲਾ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਚੋਟੀ ਉੱਤੇ ਆ ਡਿੱਗੀ।
ਸੈਵਂ ਸ਼ੈਲਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਦਾਰਯਨ੍ਤੀ ਮਹਾਨਦੀ। ਸ੍ਥਲੀਸ਼ਤਾਨ੍ਯਨੇਕਾਨਿ ਪ੍ਲਾਵਯਨ੍ਤ੍ਯਾਸ਼ੁਗਾਣਿਨੀ ।। ੪੨.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਹ ਵੱਡੀ ਦਰਿਆ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਪਹਾੜ ਚੀਰ ਕੇ, ਅਣਗਿਣਤ ਮੈਦਾਨ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਭਰ ਕੇ, ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਵਹਿ ਗਈ।
ਵਨਾਨਾਞ੍ਚ ਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਕਨ੍ਦਰਾਣਾਂ ਸ਼ਤਾਨਿ ਚ । ਸ੍ਰਾਵਯਨ੍ਤੀ ਮਹਾਭਾਗਾ ਪ੍ਰਯਾਤਾ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣੋਦਧਿਮ੍ ।। ੪੨.
ਉਹ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਜੰਗਲ ਤੇ ਸੈਂਕੜੇ ਗੁਫਾਵਾਂ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਭਰ ਕੇ, ਪਵਿੱਤਰ ਦਰਿਆ ਦੱਖਣੀ ਸਮੁੰਦਰ ਵੱਲ ਚਲ ਪਈ।
ਰਮ੍ਯਾ ਯੋਜਨਵਿਸ੍ਤੀਰ੍ਣਾ ਸ਼ੈਲਕੁਕ੍ਸ਼ਿषੁ ਸਂਵृਤਾ। ਯਾਧृਤਾ ਦੇਵਦੇਵੇਨ ਸ਼ਙ੍ਕਰੇਣ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾ ।। ੪੨.
ਉਹ ਸੋਹਣੀ ਤੇ ਇਕ ਯੋਜਨ ਚੌੜੀ, ਪਹਾੜਾਂ ਦੀਆਂ ਗੁਫਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਘਿਰੀ ਹੋਈ, ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਸ਼ੰਕਰ ਦੇਵ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਰੋਕਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਪਾਵਨੀ ਦ੍ਵਿਜਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲ ਘੋਰਾਣਾਮਪਿ ਪਾਪ੍ਮਨਾਮ੍। ਸ਼ਙ੍ਕਰਸ੍ਯਾਙ੍ਕਸਂਸ੍ਪਰ੍ਸ਼ਾਨ੍ਮਹਾਦੇਵਸ੍ਯ ਧੀਮਤਃ। ਦ੍ਵਿਗੁਣਂ ਪਵਿਤ੍ਰਸਲਿਲਾ ਸਰ੍ਵਲੋਕੇ ਮਹਾਨਦੀ ।। ੪੨.
ਹੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਦਰਿਆ ਭਿਆਨਕ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਧੋ ਦੇਂਦੀ ਹੈ। ਮਹਾਦੇਵ ਸ਼ੰਕਰ ਦੇ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਛੂਹ ਕੇ, ਉਸ ਦਾ ਪਾਣੀ ਦੁੱਗਣਾ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਗਿਆ ਤੇ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਪਵਿੱਤਰ ਬਣ ਗਿਆ।
ਅਨੁਸ਼ੈਲਂ ਸਮਨ੍ਤਾਚ੍ਚ ਨਿਰ੍ਗਤਾ ਬਹੁਭਿਰ੍ਮੁਖੈਃ। ਅਥੋऽਨ੍ਯੇਨਾਭਿਧਾਨੇਨ ਖ੍ਯਾਤਾ ਨਦ੍ਯਃ ਸਹਸ੍ਰਸ਼ਃ ।। ੪੨.
ਪਹਾੜਾਂ ਦੇ ਚਾਰੋਂ ਪਾਸਿਆਂ ਤੋਂ ਕਈ ਮੂੰਹਾਂ ਰਾਹੀਂ ਨਿਕਲ ਕੇ, ਉਹ ਦਰਿਆ ਹੋਰ ਕਈ ਨਾਵਾਂ ਤੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਨਦੀਆਂ ਵਾਂਗ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹੋ ਗਈ।
ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਧਿਮਵਤੋ ਗਙ੍ਗਾ ਗਤਾ ਸਾ ਤੁ ਮਹਾਨਦੀ। ਏਵਂ ਗਙ੍ਗੇਤਿ ਨਾਮ੍ਨਾਦਿਪ੍ਰਕਾਸ਼ਾ ਸਿਦ੍ਧਸੇਵਿਤਾ ।। ੪੨.
ਇਸ ਲਈ, ਹਿਮਾਲੇ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਗੰਗਾ ਨਦੀ ਚਲੀ ਗਈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਹ 'ਗੰਗਾ' ਨਾਂ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਈ, ਜਿਸ ਦੀ ਸਿਧਾਂ ਨੇ ਵੱਡੀ ਇੱਜ਼ਤ ਕੀਤੀ।
ਧਨ੍ਯਾਸ੍ਤੇ ਸਤ੍ਤਮਾ ਦੇਸ਼ਾ ਯਤ੍ਰ ਗਙ੍ਗਾ ਮਹਾਨਦੀ। ਰੁਦ੍ਰਸਾਦ੍ਧ੍ਯਾਨਿਲਾਦਿਤ੍ਯੈਰ੍ਜੁष੍ਟਤੋਯਾ ਯਸ਼ਸ੍ਵਤੀ ।। ੪੨.
ਉਹ ਧਰਤੀ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਬੜੇ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਜਿੱਥੇ ਵੱਡੀ ਗੰਗਾ ਨਦੀ ਵਹਿੰਦੀ ਹੈ। ਉਸਦੇ ਪਾਣੀ ਨੂੰ ਰੁਦਰ, ਸਿਧ, ਹਵਾ ਅਤੇ ਸੂਰਜ ਨੇ ਮੰਨਿਆ ਹੈ ਤੇ ਉਹ ਹਰ ਥਾਂ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹੈ।
ਮਹਾਪਾਦਂ ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਮੇਰੋਰਪਿ ਹਿ ਪਸ਼੍ਚਿਮਮ੍। ਨਾਨਾਰਤ੍ਨਾਕਾਰਂ ਪੁਣ੍ਯਂ ਪੁਣ੍ਯਕृਦ੍ਭਿਰ੍ਨਿषੇਵਿਤਮ੍ ।। ੪੨.
ਹੁਣ ਮੈਂ ਮੇਰੂ ਪਹਾੜ ਦੇ ਪੱਛਮ ਵੱਲ ਦੇ ਵੱਡੇ ਇਲਾਕੇ ਬਾਰੇ ਦੱਸਾਂਗਾ, ਜੋ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਚੰਗੇ ਲੋਕਾਂ ਵਲੋਂ ਸਦਾ ਵਸਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਵਿਪੁਲਂ ਸ਼ੈਲਰਾਜਾਨਂ ਵਿਪੁਲੋਦਰਕਨ੍ਦਰਮ੍ । ਨਿਤਮ੍ਬਕੁਞ੍ਜ ਕਟਕੈਰ੍ਵਿਮਲੈਰ੍ਮ੍ਮਣ੍ਡਿਤੋਦਰਮ੍ ।। ੪੨.
ਉਹ ਵੱਡਾ ਪਹਾੜ, ਜਿਸਦੇ ਅੰਦਰ ਵੱਡੀਆਂ ਗੁਫਾਵਾਂ ਹਨ, ਸੁੰਦਰ ਬਾਗਾਂ ਤੇ ਸਾਫ-ਸੁਥਰੇ ਥਾਂਵਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਅਪਿ ਯਾ ਤ੍ਰ੍ਯਮ੍ਬਕਸ੍ਯੈषਾ ਤ੍ਰਿਦਸ਼ੈਃ ਸੇਵਿਤੋਦਕਾ। ਵਾਯੁਵੇਗਾ ਗਤਾਭੋਗਾ ਲਤੇਵ ਭ੍ਰਾਮਿਤਾ ਪੁਨਃ ।। ੪੨.
ਇਹ ਨਦੀ, ਜਿਸਦੇ ਪਾਣੀ ਨੂੰ ਤ੍ਰਿਅੰਬਕ ਅਤੇ ਦੇਵਤੇ ਸੇਵਦੇ ਹਨ, ਹਵਾ ਦੀ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਲਹਿਰਾਂ ਵਾਂਗ ਮੁੜ ਮੁੜ ਘੁੰਮਦੀ ਹੋਈ ਅੱਗੇ ਵਧਦੀ ਹੈ।
ਮੇਰੁਕੂਟਤਟਾਦ੍ਭ੍ਰष੍ਟਾ ਪ੍ਰਹਤੈਃ ਸ੍ਵਾਦਿਤੋਦਕਾ। ਵਿਸ੍ਤੀਰ੍ਯ੍ਯਮਾਣਸਲਿਲਾ ਨਿਰ੍ਮ੍ਮਲਾਂਸ਼ੁਕਸਨ੍ਨਿਭਾ ।। ੪੨.
ਮੇਰੂ ਪਹਾੜ ਦੀ ਚੋਟੀ ਤੋਂ ਡਿੱਗ ਕੇ, ਉਸਦੇ ਪਾਣੀ ਨੂੰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਥਾਵਾਂ ਤੇ ਛੂਹ ਕੇ, ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਧਾਰ ਵਾਂਗ ਫੈਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਤਸ੍ਯ ਕੂਟੇऽਮ੍ਬਰਨਦੀ ਸਿਦ੍ਧਚਾਰਣਸੇਵਿਤਾ । ਪ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣਮਥਾਵृਤ੍ਯ ਪਤਿਤਾ ਸਾ ਤੁ ਗਾਮਿਨੀ ।। ੪੨.
ਉਸ ਚੋਟੀ ਉੱਤੇ, ਆਕਾਸ਼ੀ ਨਦੀ, ਜਿਸਦੀ ਸਿਧ ਤੇ ਚਾਰਣ ਸੇਵਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਗੋਲ ਗੋਲ ਘੁੰਮ ਕੇ, ਵਗਦੀ ਹੋਈ ਥੱਲੇ ਆ ਗਈ।
ਦੇਵਭ੍ਰਾਜਂ ਮਹਾਭ੍ਰਾਜਂ ਸਵੈਭ੍ਰਾਜਂ ਮਹਾਵਨਮ੍। ਪ੍ਲਾਵਯਨ੍ਤੀ ਮਹਾਭਾਗਾ ਨਾਨਾਪੁष੍ਪਫਲੋਦਕਾ ।। ੪੨.
ਉਹ ਵੱਡੀ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀ ਨਦੀ, ਚਮਕਦਾਰ, ਵੱਡੇ ਤੇ ਵੈਭ੍ਰਾਜ ਜੰਗਲਾਂ ਨੂੰ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਭਰ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਫੁੱਲ, ਫਲ ਤੇ ਧਾਰਾਂ ਮਿਲਦੀਆਂ ਹਨ।
ਪ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣਂ ਪ੍ਰਕੁਰ੍ਵਾਣਾ ਨਾਨਾਵਨਵਿਭੂषਿਤਾ। ਪ੍ਰਵਿष੍ਟਾ ਪਸ਼੍ਵਿਮਸਰਃ ਸਿਤੋਦਂ ਵਿਮਲੋਦਕਮ੍ ।। ੪੨.
ਕਈ ਜੰਗਲਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ, ਗੋਲ ਗੋਲ ਘੁੰਮਦੀ ਹੋਈ, ਉਹ ਪੱਛਮੀ ਝੀਲ 'ਸਿਤੋਦਾ' ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਈ, ਜਿਸਦਾ ਪਾਣੀ ਬਿਲਕੁਲ ਸਾਫ ਤੇ ਚਿੱਟਾ ਹੈ।
ਸਾ ਸਿਤੋਦਾਦ੍ਵਿਨਿष੍ਕ੍ਰਾਨ੍ਤਾ ਸੁਪਕ੍ਸ਼ਂ ਪਰ੍ਵ੍ਵਤਂ ਗਤਾ। ਸੁਪਕ੍ਸ਼ਤਸ੍ਤੁ ਪੁਣ੍ਯੋਦਾਤ੍ਤਤੋ ਦੇਵਰ੍षਿਸੇਵਿਤਾ ।। ੪੨.
ਸਿਤੋਦਾ ਤੋਂ ਨਿਕਲ ਕੇ, ਉਹ ਸੁਪੱਖ ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ ਪਹੁੰਚੀ। ਸੁਪੱਖ ਤੋਂ ਪੁਣਯੋਦਾ ਤੇ ਫਿਰ ਉਥੋਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਾਲੇ ਸਥਾਨ ਤੇ ਗਈ।
ਸੁਪਕ੍ਸ਼ਕੂਟਤਟਗਾ ਤਸ੍ਮਾਚ੍ਚ ਸਂਸ਼ਿਤੋਦਕਾ। ਨਿਪਪਾਤ ਮਹਾਭਾਗਾ ਰਮਣ੍ਯਂ ਸ਼ਿਖਿਪਰ੍ਵ੍ਵਤਮ੍ ।। ੪੨.
ਸੁਪੱਖ ਦੀ ਚੋਟੀ ਤੋਂ, ਉਸਦੇ ਪਾਣੀ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਗਏ, ਤੇ ਉਹ ਵੱਡੀ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀ ਨਦੀ ਸੁੰਦਰ ਸ਼ਿਖੀ ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ ਡਿੱਗੀ।
ਸ਼ਿਖੇਸ਼੍ਚ ਪਰ੍ਵਤਾਤ੍ ਕਙ੍ਕਂ ਕਙ੍ਕਾਦ੍ਵੈਦੂਰ੍ਯ੍ਯਪਰ੍ਵ੍ਵਤਮ੍। ਵੈਦੂਰ੍ਯ੍ਯਾਤ੍ ਕਪਿਲਂ ਸ਼ੈਲਂ ਤਸ੍ਮਾਚ੍ਚ ਗਨ੍ਧਮਾਦਨਮ੍ ।। ੪੨.
ਸ਼ਿਖੀ ਪਹਾੜ ਤੋਂ, ਉਹ ਕੰਕ ਪਹਾੜ ਤੇ, ਫਿਰ ਵੈਦੂਰਿਆ ਪਹਾੜ ਤੇ, ਉਥੋਂ ਕਪਿਲ ਪਹਾੜ ਤੇ, ਤੇ ਫਿਰ ਗੰਧਮਾਦਨ ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ ਗਈ।
ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਗਿਰਿਵਰਾਤ੍ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾ ਪਿਞ੍ਜਰਂ ਵਰਪਰ੍ਵ੍ਵਤਮ੍। ਪਿਞ੍ਜਰਾਤ੍ ਸਰਸਂ ਯਾਤਾ ਤਸ੍ਮਾਚ੍ਚ ਕੁਮੁਦਾਚਲਮ੍ ।। ੪੨.
ਉਸ ਵੱਡੇ ਪਹਾੜ ਤੋਂ, ਉਹ ਪਿੰਜਰਾ ਨਾਂ ਦੇ ਚੰਗੇ ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ ਪਹੁੰਚੀ। ਪਿੰਜਰਾ ਤੋਂ ਝੀਲ ਤੇ, ਤੇ ਉਥੋਂ ਕੁਮੁਦ ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ ਗਈ।
ਮਧੁਮਨ੍ਤਂ ਜਨਞ੍ਚੈਵ ਮੁਕੁਟਞ੍ਚ ਸ਼ਿਲੋਚ੍ਚਯਮ੍। ਮੁਕੁਟਾਚ੍ਛੈਲਸ਼ਿਖਰਾਤ੍ ਕृष੍ਣਂ ਯਾਤਾ ਮਹਾਗਿਰਿਮ੍ ।। ੪੨.
ਉਹ ਮਧੁਮੰਤ, ਜਨਨ, ਮੁਕੁਟ ਅਤੇ ਪਹਾੜੀ ਚੋਟੀਆਂ ਵਿੱਚ ਗਈ। ਮੁਕੁਟ ਦੀ ਚੋਟੀ ਤੋਂ, ਉਹ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਵੱਡੇ ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ ਪਹੁੰਚੀ।
ਕृष੍ਣਾਤ੍ ਸ਼੍ਵੇਤਂ ਮਹਾਸ਼ੈਲਂ ਮਹਾਨਗਨਿषੇਵਿਤਮ੍। ਸ਼੍ਵੇਤਾਤ੍ ਸਹਸ੍ਰਸ਼ਿਖਰਂ ਸ਼ੈਲੇਨ੍ਦ੍ਰਂ ਪਤਿਤਾ ਪੁਨਃ ।। ੪੨.
ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਤੋਂ, ਉਹ ਸ਼ਵੇਤ ਵੱਡੇ ਪਹਾੜ ਤੇ ਗਈ, ਜਿੱਥੇ ਬਹੁਤ ਸ਼ਹਿਰ ਹਨ। ਸ਼ਵੇਤ ਤੋਂ, ਉਹ ਮੁੜ ਸਹਸ੍ਰਸ਼ਿਖਰ ਪਹਾੜ, ਜੋ ਸਭ ਪਹਾੜਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈ, ਉੱਤੇ ਡਿੱਗੀ।
ਅਨੇਕਾਭਿਃ ਸ੍ਰਵਨ੍ਤੀਭਿਰਾਪ੍ਯਾਯਿਤਜਲਾ ਸ਼ਿਵਾ । ਏਵਂ ਸ਼ੈਲਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਸਾਦਯਨ੍ਤੀ ਮਹਾਨਦੀ। ਪਾਰਿਜਾਤੇ ਮਹਾਸ਼ੈਲੇ ਨਿਪਪਾਤਾਸ਼ੁਗਾਮਿਨੀ ।। ੪੨.
ਕਈ ਧਾਰਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਪਵਿੱਤਰ ਪਾਣੀ ਵਾਲੀ, ਉਹ ਸ਼ੁਭ ਵੱਡੀ ਨਦੀ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਪਹਾੜਾਂ ਨੂੰ ਲੰਘਦੀ ਹੋਈ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਪਾਰਿਜਾਤ ਵੱਡੇ ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ ਡਿੱਗੀ।
ਅਨੇਕਨਿਰ੍ਝਰਨਦੀ ਗੁਹਾਸਾਨੁषੁ ਰਾਜਤੇ। ਤਸ੍ਯ ਕੁਕ੍ਸ਼ਿष੍ਵਨੇਕਾਸੁ ਭ੍ਰਾਨ੍ਤਤੋਯਾ ਤਰਙ੍ਗਿਣੀ ।। ੪੨.
ਕਈ ਝਰਨਿਆਂ ਤੇ ਨਦੀਆਂ ਨਾਲ, ਉਹ ਪਹਾੜਾਂ ਦੀਆਂ ਗੁਫਾਵਾਂ ਤੇ ਢਲਾਨਾਂ ਉੱਤੇ ਚਮਕਦੀ ਹੈ। ਉਸਦੇ ਅੰਦਰ, ਪਾਣੀ ਅਣਗਿਣਤ ਲਹਿਰਾਂ ਵਿੱਚ ਘੁੰਮਦਾ ਹੈ।
ਵ੍ਯਾਹਨ੍ਯਮਾਨਸਂਵੇਗਾ ਗਣ੍ਡਸ਼ੈਲੈਰਨੇਕਸ਼ਃ। ਸਂਵਿਦ੍ਯਮਾਨਸਲਿਲਾ ਗਤਾ ਚ ਧਰਣੀਤਲੇ ।। ੪੨.
ਕਈ ਵਾਰੀ ਪਹਾੜਾਂ ਦੀਆਂ ਚੋਟੀਆਂ ਨਾਲ ਟਕਰਾ ਕੇ, ਉਸਦੇ ਪਾਣੀ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਹੋ ਗਏ, ਤੇ ਉਹ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਆ ਪਹੁੰਚੀ।