ਰਜਃਸਤ੍ਤ੍ਵਤਮੋਵृਤ੍ਤੇਰ੍ਵਿਸ਼੍ਵਰੂਪਾਃ ਸ੍ਵਭਾਵਤਃ। ਮਾਤੁਲਨ੍ਤ੍ਵਨੁਯਾਤਾਸ੍ਤੇ ਪੁਤ੍ਰਕਾ ਗੁਣਵृਤ੍ਤਿਭਿਃ ॥ ੮.
ਰਜ, ਸਤ, ਤੇ ਤਮ ਗੁਣਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਨਾਲ ਇਹ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰੂਪ ਧਾਰ ਲੈਂਦੇ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਮਾਂ ਦੇ ਸੁਭਾਵ ਤੇ ਗੁਣਾਂ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਹੀ ਚਲਦੇ ਹਨ।
ਇਤ੍ਯੇਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਭਗਵਾਨ੍ ਖਸ਼ਾਮਪ੍ਰਤਿਮਾਂ ਤਦਾ। ਪੁਤ੍ਰਾਵਾਹੂਯ ਸਾਮ੍ਨਾ ਵੈ ਚਕ੍ਰੇ ਸੋਮਮਭੀਤਯਃ ॥ ੮.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਖ ਕੇ, ਭਗਵਾਨ ਨੇ ਖਸ਼ਾਮਾ ਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ, ਜੋ ਬੇਮਿਸਾਲ ਸੀ, ਤੇ ਮਿੱਠੇ ਬੋਲਾਂ ਨਾਲ ਸੋਮ ਨੂੰ ਨਿਡਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਤਾਭ੍ਯਾਞ੍ਚ ਯਤ੍ ਕृਤਂ ਤਸ੍ਯਾਸ੍ਤਦਾਚष੍ਟ ਤਦਾ ਖਸ਼ਾ। ਮਾਤ੍ਰਾ ਯਥਾ ਸਮਾਖ੍ਯਾਤਂ ਕਰ੍ਮ ਤਾਭ੍ਯਾਂ ਪृਥਕ੍ ਪृਥਕ੍। ਤੇਨ ਧਾਤ੍ਵਰ੍ਥਯੋਗੇਨ ਤਤ੍ਤ੍ਵਦਰ੍ਸ਼ੀ ਚਕਾਰ ਹ ॥ ੮.
ਉਹ ਦੋਹਾਂ ਨੇ ਜੋ ਕੁਝ ਕੀਤਾ, ਖਸ਼ਾ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਕੀਤੀ; ਮਾਂ ਵੱਲੋਂ ਦੱਸੇ ਕਰਮ, ਦੋਹਾਂ ਵੱਲੋਂ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕੀਤੇ, ਉਹ ਵੀ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸਮਝਾਏ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸੱਚ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਵਾਲੇ ਨੇ ਧਾਤੂ ਦੇ ਅਰਥ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਵਿਆਖਿਆ ਕੀਤੀ।
ਯਕ੍ਸ਼ ਇਤ੍ਯੇष ਧਾਤੁਰ੍ਵੈ ਖਾਦਨੇ ਕृषਣੇ ਚ ਸਃ। ਯਕ੍ਸ਼ਯੇਤ੍ਯੁਕ੍ਤਵਾਨ੍ ਯਸ੍ਮਾਤ੍ ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਯਕ੍ਸ਼ੋ ਭਵਤ੍ਯਯਮ੍ ॥ ੮.
ਯਕਸ਼ਾ ਇਹ ਧਾਤੂ ਖਾਣ ਅਤੇ ਪਤਲਾ ਕਰਨ ਲਈ ਹੈ; ਜਦੋਂ ਉਸ ਨੇ 'ਯਕਸ਼ਾ' ਆਖਿਆ, ਇਸ ਲਈ ਇਹ ਯਕਸ਼ਾ ਕਹਾਇਆ।
ਰਕ੍ਸ਼ ਇਤ੍ਯੇष ਧਾਤੁਰ੍ਯਃ ਪਾਲਨੇ ਸ ਵਿਭਾਵ੍ਯਤੇ। ਉਕ੍ਤਵਾਂਸ਼੍ਚੈਵ ਯਸ੍ਮਾਤ੍ਤੁ ਰਕ੍ਸ਼ ਮੇ ਮਾਤਰਂ ਖਸ਼ਾਮ੍। ਨਾਮ੍ਨਾऽਯਂ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਸ੍ਤਸ੍ਮਾਤ੍ ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਤਵਾਤ੍ਮਜਃ ॥ ੮.
ਰਕਸ਼ਾ ਇਹ ਧਾਤੂ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਲਈ ਹੈ, ਤੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਮਝੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਤੇ ਜਦੋਂ ਉਸ ਨੇ ਆਖਿਆ, 'ਮੇਰੀ ਮਾਂ ਖਸ਼ਾ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੋ', ਇਸ ਨਾਂ ਤੇ ਤੇਰਾ ਪੁੱਤਰ ਰਾਕਸ਼ਸ ਕਹਾਇਆ ਜਾਵੇਗਾ।
ਸ ਤਦਾ ਤਦ੍ਵਿਧਾਨ੍ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਵਿਸ੍ਮਿਤਃ ਪਰਿਮृਗ੍ਯ ਚ। ਤਯੋਃ ਪ੍ਰਾਦਿਸ਼ਦਾਹਾਰਂ ਪ੍ਰਜਾਪਤਿਰਸृਗ੍ਵਸੇ ॥ ੮.
ਉਸ ਸਮੇਂ, ਉਹ ਵਿਧੀ ਵੇਖ ਕੇ ਤੇ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਖੋਜ ਕੇ, ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਖਾਣ ਪੀਣ ਦਿੱਤਾ।
ਪਿਤਾ ਤੌ ਕ੍ਸ਼ੁਧਿਤੌ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਵਰਞ੍ਚੇਮਂ ਤਯੋਰ੍ਦਦੌ। ਯੁਵਯੋਰ੍ਹਸ੍ਤਸਂਸ੍ਪਰ੍ਸ਼ੋ ਨਕ੍ਤਮੇਨ ਤੁ ਸਰ੍ਵਸ਼ਃ ॥ ੮.
ਪਿਤਾ ਨੇ ਦੋਹਾਂ ਨੂੰ ਭੁੱਖਾ ਵੇਖ ਕੇ ਇਹ ਵਰ ਦਿੱਤਾ: ਤੁਸੀਂ ਦੋਹਾਂ ਰਾਤ ਨੂੰ ਹੀ ਖਾਣ ਨੂੰ ਹੱਥ ਲਾ ਸਕਦੇ ਹੋ, ਤੇ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ।
ਨਕ੍ਤਾਹਾਰਵਿਹਾਰੌ ਚ ਦਿਵਾ ਸ੍ਵਪ੍ਨੋਪਭੋਗਿਨੌ। ਨਕ੍ਤਞ੍ਚੈਵ ਬਲੀਯਾਂਸੌ ਦਿਵਾ ਸੁਪ੍ਤਾਵੁਭੌ ਯੁਵਾਮ੍ ॥ ੮.
ਰਾਤ ਨੂੰ ਖਾਣ ਤੇ ਘੁੰਮਣ ਵਾਲੇ, ਦਿਨ ਵਿੱਚ ਸੌਣ ਦਾ ਆਨੰਦ ਲੈਣ ਵਾਲੇ, ਦੋਹਾਂ ਰਾਤ ਨੂੰ ਵਧੇਰੇ ਤਾਕਤਵਾਨ ਹੋਵੋਗੇ ਤੇ ਦਿਨ ਵਿੱਚ ਸੌਂਦੇ ਰਹੋਗੇ।
ਮਾਤਰਂ ਰਕ੍ਸ਼ਤਞ੍ਚੈਵ ਧਰ੍ਮਸ਼੍ਚੈਵਾਨੁਸ਼ਿष੍ਯਤਾਮ੍। ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਕਸ਼੍ਯਪਃ ਪੁਤ੍ਰੌ ਤਤ੍ਰੈਵਾਨ੍ਤਰਧੀਯਤ ॥ ੮.
ਮਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੋ ਤੇ ਧਰਮ ਦਾ ਪਾਲਣ ਕਰੋ; ਇੰਝ ਆਖ ਕੇ, ਕਸ਼ਯਪ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਉਥੇ ਹੀ ਸਿੱਖਿਆ ਦੇ ਕੇ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ।
ਗਤੇ ਪਿਤਰਿ ਤੌ ਵੀਰੌ ਨਿਸਰ੍ਗਾਦੇਵ ਦਾਰੁਣੌ। ਵਿਪਰ੍ਯਯੇਣ ਵਰ੍ਤ੍ਤਨ੍ਤੌ ਕਿਮ੍ਭਕ੍ਸ਼ੌ ਪ੍ਰਾਣਿਹਿਂਸਕੌ ॥ ੮.
ਪਿਤਾ ਦੇ ਚਲੇ ਜਾਣ ਉਪਰੰਤ, ਉਹ ਦੋਹਾਂ ਵੀਰ ਆਪਣੇ ਸੁਭਾਵ ਅਨੁਸਾਰ ਕਠੋਰ ਹੋ ਗਏ; ਉਲਟ-ਪੁਲਟ ਕਰਦੇ, ਮਾਸ ਖਾਂਦੇ ਤੇ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਉਂਦੇ।
ਮਹਾਬਲੌ ਮਹਾਸਤ੍ਤ੍ਵੌ ਮਹਾਕਾਯੌ ਦੁਰਾਸਦੌ। ਮਾਯਾਵਿਨੌ ਚ ਦृਸ਼੍ਯੌ ਤਾਵਨ੍ਤਰ੍ਦ੍ਧਾਨਗਤਾਵੁਭੌ ॥ ੮.
ਉਹ ਦੋਹਾਂ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ, ਵੱਡਾ ਮਨ, ਵੱਡਾ ਸਰੀਰ ਵਾਲੇ, ਪਹੁੰਚਣ ਵਿੱਚ ਔਖੇ, ਮਾਇਆ ਦੇ ਮਾਹਿਰ, ਤੇ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਹੀ ਦਿਸਦੇ, ਦੋਹਾਂ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ ਹੋ ਗਏ।
ਤੌ ਕਾਮਰੂਪਿਣੌ ਘੋਰੌ ਵਿਕृਤਾਜ੍ਞੌ ਸ੍ਵਭਾਵਤਃ। ਰੂਪਾਨੁਰੂਪੈਰਾਹਾਰੈਃ ਪ੍ਰਭਵੇਤਾਮੁਭਾਵਪਿ ॥ ੮.
ਉਹ ਦੋਹਾਂ, ਭਿਆਨਕ ਤੇ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਰੂਪ ਬਦਲਣ ਵਾਲੇ, ਸੁਭਾਵ ਅਨੁਸਾਰ ਵਿਗੜੇ ਮਨ ਵਾਲੇ, ਆਪਣੇ ਰੂਪ ਦੇ ਅਨੁਕੂਲ ਖਾਣ ਨਾਲ ਹਮੇਸ਼ਾ ਵਧੇਰੇ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਦੇਵਾ ਸੁਰਾਨृषੀਂਸ਼੍ਚੈਵ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਾਨ੍ ਕਿਨ੍ਨਰਾਨਪਿ। ਪਿਸ਼ਾਚਾਂਸ਼੍ਚ ਮਨੁष੍ਯਾਂਸ਼੍ਚ ਪਨ੍ਨਗਾਨ੍ ਪਕ੍ਸ਼ਿਣਃ ਪਸ਼ੂਨ੍ ॥ ੮.
ਦੇਵ, ਉੱਚੇ ਰਿਸ਼ੀ, ਗੰਧਰਵ, ਕਿਨਨਰ, ਪਿਸਾਚ, ਮਨੁੱਖ, ਸੱਪ, ਪੰਛੀ ਤੇ ਪਸ਼ੂ—
ਭਕ੍ਸ਼ਾਰ੍ਥਮਪਿ ਲਿਪ੍ਸਨ੍ਤੌ ਸਰ੍ਵਤਸ੍ਤੌ ਨਿਸ਼ਾਚਰੌ। ਇਨ੍ਦ੍ਰੇਣ ਤੁ ਵਰੌ ਚੈਵ ਧृਤੌ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਸੁਵਧ੍ਯਤਾਮ੍ ॥ ੮.
ਖਾਣ ਲਈ, ਉਹ ਦੋਹਾਂ ਰਾਤ ਨੂੰ ਘੁੰਮਣ ਵਾਲੇ ਹਰ ਥਾਂ ਇਹਨਾਂ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਪਰ ਇੰਦਰ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵਰ ਦੇ ਕੇ ਰੋਕਿਆ, ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਮਾਰਿਆ ਜਾ ਸਕਣ ਵਾਲਾ ਬਣਾਇਆ।
ਯਕ੍ਸ਼ਸ੍ਤੁ ਨ ਕਦਾਚਿਦ੍ਵੈ ਨਿਸ਼ੀਥੈ ਹ੍ਯੇਕਕਸ਼੍ਚਿਰਮ੍। ਆਹਾਰਂ ਸ ਪਰੀਪ੍ਸਨ੍ ਵੈ ਸ਼ਬ੍ਦੇਨਾਨੁਚਚਾਰ ਹ ॥ ੮.
ਯਕਸ਼ਾ ਕਦੇ ਵੀ ਰਾਤ ਨੂੰ ਲੰਬਾ ਸਮਾਂ ਇਕੱਲਾ ਨਹੀਂ ਘੁੰਮਦਾ ਸੀ; ਉਹ ਖਾਣ ਲਈ ਤਲਾਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੋਇਆ ਸ਼ੋਰ ਕਰਦਾ ਫਿਰਦਾ ਸੀ।
ਆਸਸਾਦ ਪਿਸ਼ਾਚੌ ਦ੍ਵੌ ਜਨ੍ਤੁਚਣ੍ਡੌ ਚ ਤਾਵੁਭੌ। ਪਿਙ੍ਗਾਕ੍ਸ਼ਾਵੂਰ੍ਦ੍ਧ੍ਵਰੋਮਾਣੌ ਵृਤ੍ਤਾਕ੍ਸ਼ੌ ਤੁ ਸੁਦਾਰੂਣੌ ॥ ੮.
ਉਹ ਉਥੇ ਦੋ ਪਿਸ਼ਾਚਾਂ ਨੂੰ ਮਿਲਿਆ, ਦੋਵੇਂ ਬਹੁਤ ਹੀ ਡਰਾਉਣੇ ਅਤੇ ਗੁੱਸੇ ਵਾਲੇ, ਪੀਲੇ ਅੱਖਾਂ, ਉੱਠੀ ਹੋਈਆਂ ਵਾਂ, ਗੋਲ ਅੱਖਾਂ ਅਤੇ ਬੜੀ ਭਿਆਨਕ ਸ਼ਕਲ ਵਾਲੇ।
ਅਸृਙ੍ਮਾਂਸਵਸਾਹਾਰੌ ਪੁਰੁषਾਦੌ ਮਹਾਬਲੌ। ਕਨ੍ਯਾਭ੍ਯਾਂ ਸਹਿਤੌ ਤੌ ਤੁ ਤਾਭ੍ਯਾਂ ਪ੍ਰਿਯਚਿਕੀਰ੍षਯਾ ॥ ੮.
ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਲਹੂ, ਮਾਸ ਅਤੇ ਚਰਬੀ ਖਾਣ ਵਾਲੇ, ਬੜੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲੇ ਮਨੁੱਖ-ਖਾਣੇ ਸਨ; ਉਹ ਦੋ ਕੁੜੀਆਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦੇ ਸਨ।
ਦ੍ਵੇ ਕਨ੍ਯੇ ਕਾਮਰੂਪਿਣ੍ਯੌ ਤਦਾਚਾਰੇ ਚ ਤੇ ਸ਼ੁਭੇ। ਆਹਾਰਾਰ੍ਥਮਟਨ੍ਤੌ ਤੌ ਕਨ੍ਯਾਭ੍ਯਾਂ ਸਹਿਤਾਵੁਭੌ ॥ ੮.
ਉਹ ਦੋ ਕੁੜੀਆਂ, ਜੋ ਹਰ ਰੂਪ ਧਾਰ ਸਕਦੀਆਂ ਅਤੇ ਚੰਗੀ ਚਾਲ-ਚਲਣ ਵਾਲੀਆਂ ਸਨ, ਉਹ ਵੀ ਖਾਣ ਦੀ ਖੋਜ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਘੁੰਮ ਰਹੀਆਂ ਸਨ।
ਤੇऽਪਸ਼੍ਯਨ੍ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਂ ਤਤ੍ਰ ਕਾਮਰੂਪਂ ਮਹਾਬਲਮ੍। ਸਹਸਾ ਸਨ੍ਨਿਪਾਤੇ ਤੁ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਚੈਵ ਪਰਸ੍ਪਰਮ੍ ॥ ੮.
ਉਥੇ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਇੱਕ ਰਾਕਸ਼ਸ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਜੋ ਰੂਪ ਬਦਲਣ ਦੀ ਸਮਰਥਾ ਅਤੇ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ ਸੀ; ਜਦ ਉਹ ਅਚਾਨਕ ਮਿਲੇ, ਤਾਂ ਸਭ ਨੇ ਇੱਕ-ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਵੇਖ ਲਿਆ।
ਰਕ੍ਸ਼ਮਾਣੌ ਤਤੋऽਨ੍ਯੋਨ੍ਯਂ ਪਰਸ੍ਪਰਜਿਘृਕ੍ਸ਼ਵਃ। ਪਿਤਰਾਵੂਚਤੁਃ ਕਨ੍ਯੇ ਯੁਵਾਮਾਨਯਤ ਦ੍ਰੁਤਮ੍ ॥ ੮.
ਫਿਰ, ਇੱਕ-ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਫੜਨ ਅਤੇ ਆਪਣਾ ਬਚਾਅ ਕਰਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ, ਦੋ ਪਿਤਾ ਨੇ ਕੁੜੀਆਂ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, 'ਜਲਦੀ, ਉਸ ਨੂੰ ਇੱਥੇ ਲਿਆਓ!'
ਜੀਵਗ੍ਰਾਹਂ ਵਿਗृਹ੍ਯੈਨਂ ਵਿਸ੍ਫੁਰਨ੍ਤਂ ਪਦੇ ਪਦੇ। ਤਤਃ ਸਮਭਿਸृਤ੍ਯੈਨਂ ਕਨ੍ਯੇ ਜਗृਹਤੁਸ੍ਤਦਾ। ਗृਹੀਤ੍ਵਾ ਹਸ੍ਤਯੋਸ੍ਤਾਭ੍ਯਾਮਾਨੀਤੇ ਪਿਤृਸਂਸਦਿ ॥ ੮.
ਉਸ ਨੂੰ ਜਿਉਂਦਾ ਫੜ ਕੇ, ਜਦ ਉਹ ਹਰ ਪੈਰ ਤੇ ਵਲੋੜਦਾ ਸੀ, ਕੁੜੀਆਂ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਨੇੜੇ ਜਾ ਕੇ ਫੜ ਲਿਆ; ਦੋਹਾਂ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਫੜ ਕੇ, ਉਹ ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਲਿਆਈਆਂ।
ਤਾਭ੍ਯਾਂ ਕਰੇ ਗृਹੀਤਂ ਤਂ ਪਿਸ਼ਾਚਮਥ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਮ੍। ਪृਚ੍ਛਤਾਂ ਕੋऽਸਿ ਕਸ੍ਯ ਤ੍ਵਂ ਸ ਚ ਸਰ੍ਵਮਭਾषਤ ॥ ੮.
ਦੋ ਕੁੜੀਆਂ ਨੇ ਰਾਕਸ਼ਸ-ਪਿਸ਼ਾਚ ਨੂੰ ਹੱਥਾਂ ਵਿੱਚ ਫੜਿਆ ਅਤੇ ਪੁੱਛਿਆ, 'ਤੂੰ ਕੌਣ ਹੈਂ? ਤੇਰਾ ਕੌਣ ਹੈ?' ਉਹ ਸਭ ਕੁਝ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ।
ਤਸ੍ਯ ਕਰ੍ਮਾਭਿਵਿਜ੍ਞਾਤਂ ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਤੌ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਰ੍षਭੌ। ਅਜਞ੍ਚ ਸ਼ਣ੍ਡਂ ਤਸ੍ਯੈਤੇ ਪ੍ਰਤ੍ਯਪਾਦਯਤਾਂ ਸੁਤੇ। ਤੌ ਤੁष੍ਟੌ ਕਰ੍ਮਣਾ ਤਸ੍ਯ ਕਨ੍ਯੇ ਦ੍ਵੇ ਦਦਤੁਃ ਸੁਤੇ ॥ ੮.
ਉਸ ਦੇ ਕਰਤਬ ਜਾਣ ਕੇ, ਦੋ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਅਜਾ ਅਤੇ ਸ਼ੰਡਾ ਉਸ ਨੂੰ ਦਿੱਤੇ; ਉਸ ਦੀ ਕਰਤਬ ਤੋਂ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਦੋ ਕੁੜੀਆਂ ਨੇ ਵੀ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਉਸ ਨੂੰ ਦਿੱਤੇ।
ਪੈਸ਼ਾਚੇਵ ਵਿਵਾਹੇਨ ਸੁਦਤ੍ਯਾ ਬੁਦ੍ਧਵਾਹਨਃ। ਅਜਃ ਖਣ੍ਡਸ਼੍ਚ ਤਾਭ੍ਯਾਂ ਤੌ ਤਦਾਸ਼੍ਰਾਵਯਤਾਂ ਧਨਮ੍ ॥ ੮.
ਪਿਸ਼ਾਚ ਵਿਆਹ ਰਾਹੀਂ, ਬੁੱਧਵਾਹਨ ਨੂੰ ਸੁਦਤੀ ਮਿਲੀ, ਅਤੇ ਅਜਾ ਤੇ ਖੰਡਾ ਨੂੰ ਉਸ ਸਮੇਂ ਉਹਨਾਂ ਤੋਂ ਧਨ ਮਿਲਿਆ।
ਇਯਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਧਨਾ ਨਾਮ ਮਮ ਕਨ੍ਯਾ ਹ੍ਯਲੋਮਿਕਾ । ਬ੍ਰਹ੍ਮਸਤ੍ਤ੍ਵਧਨਾਹਾਰਾ ਇਤਿ ਖਣ੍ਡੋਭ੍ਯਭਾषਤ ॥ ੮.
ਇਹ ਮੇਰੀ ਕੁੜੀ ਅਲੋਮਿਕਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਬ੍ਰਹਮਧਨਾ ਹੈ; ਇਹ ਬ੍ਰਹਮ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਧਨ ਨਾਲ ਜੀਵਨ ਗੁਜ਼ਾਰਦੀ ਹੈ,' ਖੰਡਾ ਨੇ ਆਖਿਆ।
ਇਯਂ ਜਨ੍ਤੁਧਨਾ ਨਾਮ ਕਨ੍ਯਾ ਸਰ੍ਵਾਙ੍ਗਸੁਨ੍ਦਰੀ। ਜਨ੍ਤਵੋऽਸ੍ਯਾ ਧਨਾਹਾਰਾਸ੍ਤਾਵਸ਼੍ਰਾਵਯਤਾਂ ਧਨਮ੍ ॥ ੮.
'ਇਹ ਮੇਰੀ ਕੁੜੀ ਜੰਤੁਧਨਾ ਹੈ, ਜੋ ਹਰ ਅੰਗ ਵਿਚ ਸੁੰਦਰ ਹੈ; ਇਹ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਧਨ ਨਾਲ ਜੀਵਨ ਗੁਜ਼ਾਰਦੀ ਹੈ।' ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਆਪਣਾ ਧਨ ਦੱਸਿਆ।
ਸਰ੍ਵਾਙ੍ਗਕੇਸ਼ੀ ਨਾਮ੍ਨਾ ਚ ਕਨ੍ਯਾ ਜਨ੍ਤੁਧਨਾ ਤਥਾ। ਅਕਰ੍ਣਾਨ੍ਤਾਪ੍ਯਰੋਮਾ ਚ ਕਨ੍ਯਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਧਨਾ ਤੁ ਯਾ ॥ ੮.
ਜੰਤੁਧਨਾ, ਜਿਸ ਦੇ ਸਾਰੇ ਅੰਗਾਂ ਤੇ ਵਾਲ ਹਨ, ਅਤੇ ਬ੍ਰਹਮਧਨਾ, ਜੋ ਬਿਨਾਂ ਕੰਨ ਅਤੇ ਬਿਨਾਂ ਵਾਲਾਂ ਵਾਲੀ ਹੈ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਨਾਮ ਇਹ ਹਨ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਧਨਂ ਪ੍ਰਸੂਤਾ ਸਾ ਧਨਾਨਾਚ੍ਚੈਵ ਕਨ੍ਯਕਾ। ਏਵਂ ਪਿਸ਼ਾਚਕਨ੍ਯੇ ਤੇ ਮਿਥੁਨੇ ਦ੍ਵੇ ਪ੍ਰਸੂਯਤਾਮ੍। ਤਯੋਃ ਪ੍ਰਜਾਵਿਸਰ੍ਗਞ੍ਚ ਬ੍ਰੁਵਤੋ ਮੇ ਨਿਬੋਧਤ ॥ ੮.
ਬ੍ਰਹਮਧਨਾ ਨੇ ਇੱਕ ਕੁੜੀ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ, ਅਤੇ ਧਨਾ ਨੇ ਵੀ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੋ ਪਿਸ਼ਾਚ ਕੁੜੀਆਂ ਨੇ ਦੋ ਜੋੜੇ ਜਨਮ ਦਿੱਤੇ। ਹੁਣ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਸੰਤਾਨ ਦੀ ਕਥਾ ਸੁਣੋ।
ਹੇਤਿਃ ਪ੍ਰਹੇਤਿਰੁਗ੍ਰਸ਼੍ਚ ਪੌਰੁषੇਯੋ ਵਧਸ੍ਤਥਾ। ਵਿਸ੍ਫੂਰ੍ਜਿਸ਼੍ਚੈਵ ਵਾਤਸ਼੍ਚ ਆਪੋ ਵ੍ਯਾਘ੍ਰਸ੍ਤਥੈਵ ਚ ॥ ੮.
ਹੇਤੀ, ਪ੍ਰਹੇਤੀ, ਉਗ੍ਰ, ਪੌਰੁਸ਼ੇਯ, ਵਧ, ਵਿਸਫੁਰਜੀ, ਵਾਤ, ਆਪੋ ਅਤੇ ਵਿਆਘ੍ਰ — ਇਹ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਨਾਮ ਹਨ।
ਸਰ੍ਪਸ਼੍ਚ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾ ਹ੍ਯੇਤੇ ਯਾਤੁਧਾਨਾਤ੍ਮਜਾ ਦਸ਼। ਸੂਰ੍ਯਸ੍ਯਾਨੁਚਰਾ ਹ੍ਯੇਤੇ ਸਹ ਤੇਨ ਭ੍ਰਮਨ੍ਤਿ ਚ ॥ ੮.
ਤੇ ਸਰਪ; ਇਹ ਦਸ ਯਤੁਧਾਨਾ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਹਨ। ਇਹ ਸੂਰਜ ਦੇ ਸਾਥੀ ਹਨ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਨਾਲ ਘੁੰਮਦੇ ਹਨ।