ਕ੍ਸ਼ੁਦ੍ਰਸਤ੍ਤ੍ਵੈਰਨਾਧृष੍ਯਂ ਸਰ੍ਵਤੋ ਹਂਸਪਾਣ੍ਡੁਰਮ੍। ਦੁष੍ਪਾਰਂ ਸਰ੍ਵਸਤ੍ਵਾਨਾਂ ਦੁਰ੍ਗਮਂ ਲੋਮਹਰ੍षਣਮ੍ ।। ੩੮.
ਛੋਟੇ ਜੀਵਾਂ ਲਈ ਉਹ ਥਾਂ ਪਹੁੰਚਣ ਯੋਗ ਨਹੀਂ, ਹਰ ਪਾਸੇ ਹੰਸ ਵਰਗਾ ਚਿੱਟਾ, ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਲਈ ਅਤਿ ਮੁਸ਼ਕਲ, ਪਾਰ ਕਰਨਾ ਔਖਾ ਤੇ ਡਰਾਉਣਾ ਹੈ।
ਇਤ੍ਯੇਤਾ ਹ੍ਯਨ੍ਤਰਦ੍ਰੋਣ੍ਯੋ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣੇ ਪਰਿਕੀਰ੍ਤਿਤਾਃ। ਯਥਾਨੁਪੂਰ੍ਵਮਖਿਲਾਃ ਸਿਦ੍ਧਸਙ੍ਘਨਿषੇਵਿਤਾਃ ।। ੩੮.
ਇਹ ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਦੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਅੰਦਰੂਨੀ ਘਾਟੀਆਂ, ਜਿਵੇਂ ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਦੱਸੀਆਂ, ਸਿੱਧਾਂ ਦੀ ਸਭਾ ਵਲੋਂ ਵੱਸਦੀਆਂ ਹਨ।
ਪਸ਼੍ਵਿਮਾਯਾਂ ਦਿਸ਼ਿਤਥਾ ਯੇऽਨ੍ਤਰਦ੍ਰੋਣਿਵਿਸ੍ਤਰਾਃ। ਤਾਨ੍ ਵਰ੍ਣ੍ਯਮਾਨਾਂਸ੍ਤਤ੍ਵੇਨ ਸ਼੍ਰृਣੁਤੇਮਾਨ੍ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਾਃ ।। ੩੮.
ਹੁਣ ਪੱਛਮ ਵੱਲ ਦੀਆਂ ਅੰਦਰੂਨੀ ਘਾਟੀਆਂ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਵਿਸਥਾਰ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਠੀਕ-ਠੀਕ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ, ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣੋ।
ਅਨ੍ਤਰਾਲੇ ਗਿਰੌ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ ਸੁਵਕ੍ਸ਼ਃ ਸ਼ਿਖਿਸ਼ੈਲਯੋਃ। ਸਮਨ੍ਤਾਦ੍ਯੋਜਨਸ਼ਤਮੇਕਭੂਮਂ ਸ਼ਿਲਾਤਲਮ੍ ।। ੩੮.
ਉਹਨਾਂ ਸੁਵਕਸ਼ ਤੇ ਸ਼ਿਖਿਸ਼ੈਲ ਪਹਾੜਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ, ਸੌ ਯੋਜਨ ਚੌੜਾ ਇੱਕ ਪੱਥਰੀਲਾ ਮੈਦਾਨ ਹੈ।
ਨਿਤ੍ਯਤਪ੍ਤਂ ਮਹਾਘੋਰਂ ਦੁਃਸ੍ਪਰ੍ਸ਼ਂ ਰੋਮਹਰ੍षਣਮ੍। ਅਗਮ੍ਯਂ ਸਰ੍ਵਸਤ੍ਤ੍ਵਾਨਾਮੀਸ਼੍ਵਰਾਣਾਂ ਸੁਦਾਰੁਣਮ੍ ।। ੩੮.
ਉਹ ਸਦਾ ਤਪਦਾ, ਬਹੁਤ ਭਿਆਨਕ, ਛੂਹਣ ਵਿੱਚ ਦੁਖਦਾਈ, ਡਰਾਉਣਾ, ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਲਈ ਅਪਹੁੰਚ ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਵੀ ਡਰਾਉਣਾ ਹੈ।
ਮਧ੍ਯੇ ਤਸ੍ਯਾਂ ਸ਼ਿਲਾਸ੍ਥਲ੍ਯਾਂ ਤ੍ਰਿਂਸ਼ਦ੍ਯੋਜਨਮਣ੍ਡਲਮ੍। ਜ੍ਵਾਲਾਸਹਸ੍ਰਕਲਿਲਂ ਵਹ੍ਨਿਸ੍ਥਾਨਂ ਸੁਦਾਰੁਣਮ੍ ।। ੩੮.
ਉਸ ਪੱਥਰੀਲੇ ਮੈਦਾਨ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਤੀਹ ਯੋਜਨ ਚੌੜਾ ਹਿੱਸਾ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਅੱਗ ਦੀਆਂ ਲਪਟਾਂ ਚਮਕਦੀਆਂ ਹਨ, ਉਹ ਅੱਗ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਡਰਾਉਣਾ ਥਾਂ ਹੈ।
ਅਨਿਨ੍ਧਨਸ੍ਤਤ੍ਰ ਸਦਾ ਜ੍ਵਾਲਾਮਾਲੀ ਵਿਭਾਵਸੁਃ। ਜ੍ਵਲਤ੍ਯੇष ਸਦਾ ਦੇਵਃ ਸ਼ਸ਼੍ਵਤ੍ਤਤ੍ਰ ਹੁਤਾਸ਼ਨਃ ।। ੩੮.
ਉਥੇ ਅੱਗ ਦੇਵਤਾ ਬਿਨਾਂ ਲੱਕੜ ਦੇ ਸਦਾ ਲਪਟਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸਦਾ ਸੜਦਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਦਾ ਦੀ ਅੱਗ ਉਥੇ ਲਗਾਤਾਰ ਜਲਦੀ ਹੈ।
ਅਧਿਦੇਵਕृਤੇ ਯੋऽਸਾਵਗ੍ਨੇਰ੍ਭਾਗੋ ਵਿਧੀਯਤੇ। ਸ ਤਤ੍ਰ ਜ੍ਵਲਤੇ ਨਿਤ੍ਯਂ ਲੋਕਸਂਵਰ੍ਤ੍ਤਕੋऽਨਲਃ ।। ੩੮.
ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਨਿਯਤ ਅੱਗ ਦਾ ਜੋ ਹਿੱਸਾ ਹੈ, ਉਹ ਉਥੇ ਸਦਾ ਸੜਦਾ ਹੈ, ਉਹੀ ਅੱਗ ਜਗਤ ਦੇ ਸੰਹਾਰ ਦਾ ਕਾਰਨ ਬਣਦੀ ਹੈ।
ਅਨ੍ਤਰੇ ਸ਼ੈਲਵਰਯੋਰ੍ਦੇਵਾ ਵਾਪਿ ਤਯੋਃ ਸ਼ੁਭਾਃ । ਮਾਤੁਲੁਙ੍ਗਸ੍ਥਲੀ ਤਤ੍ਰ ਹ੍ਯਾਯਾਮਾਦ੍ਦਸ਼ਯੋਜਨਾ ।। ੩੮.
ਉਹਨਾਂ ਦੋਹਾਂ ਵਧੀਆ ਪਹਾੜਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਜਾਂ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿਚ, ਮਾਤੁਲੁੰਗ ਦਾ ਖੇਤਰ ਹੈ, ਜੋ ਦਸ ਯੋਜਨ ਲੰਮਾ ਹੈ।
ਮਧੁਵ੍ਯਞ੍ਜਨਸਂਸ੍ਥਾਨੈਃ ਸੁਰਸੈਃ ਕਨਕਪ੍ਰਭੈਃ। ਫਲੈਃ ਪਰਿਣਤੈਃ ਸਰ੍ਵਾ ਸ਼ੋਭਿਤਾ ਸਾ ਮਹਾਸ੍ਥਲੀ ।। ੩੮.
ਉਹ ਮਹਾਨ ਖੇਤਰ ਹਰ ਥਾਂ ਪੱਕੇ, ਮਿੱਠੇ, ਸੁਗੰਧੀ ਤੇ ਸੋਨੇ ਵਰਗੇ ਰੰਗ ਵਾਲੇ ਫਲਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਮਧੁ ਵਰਗਾ ਸੁਆਦ ਤੇ ਰੂਪ ਹੈ।
ਤਤ੍ਰਾਸ਼੍ਰਮਂ ਮਹਾ ਪੁਣ੍ਯਂ ਸਿਦ੍ਧਸਙ੍ਘਨਿषੇਵਿਤਮ੍। ਬृਹਸ੍ਪਤੇਃ ਪ੍ਰਮੁਦਿਤਂ ਸਰ੍ਵਕਾਮਗੁਣੈਰ੍ਯੁਤਮ੍ ।। ੩੮.
ਉਥੇ ਇਕ ਪਵਿੱਤਰ ਆਸ਼ਰਮ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਸਿੱਧਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਆ ਕੇ ਵੱਸਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਆਸ਼ਰਮ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਦੇ ਘਰ ਵਾਂਗ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ ਅਤੇ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਚੰਗੀਆਂ ਖਾਸੀਤਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਤਥੈਵ ਸ਼ੈਲਵਰਯੋਃ ਕੁਮੁਦਾਞ੍ਜਨਯੋਰਪਿ। ਅਨ੍ਤਰੇ ਕੇਸਰਦ੍ਰੋਣੀ ਹ੍ਯਨੇਕਾਯਾਮ ਯੋਜਨਾ ।। ੩੮.
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਕੁਮੁਦ ਅਤੇ ਅੰਜਨ ਨਾਮ ਦੇ ਦੋ ਵਧੀਆ ਪਹਾੜਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ, ਕੇਸਰਦ੍ਰੋਣੀ ਨਾਂ ਦੀ ਇਕ ਘਾਟੀ ਹੈ ਜੋ ਕਈ ਯੋਜਨ ਲੰਬੀ ਹੈ।
ਦ੍ਵਿਬਾਹੁਪਰਿਣਾਹੈਸ੍ਤੈਸ੍ਤ੍ਰਿਹਸ੍ਤਾਯਤਵਿਸ੍ਤृਤੈਃ। ਚਨ੍ਦ੍ਰਾਂਸ਼ੁਵਰ੍ਣੈਰ੍ਵ੍ਯਾਕੋਸ਼ੈਰ੍ਮਤ੍ਤषਟ੍ਪਦਨਾਦਿਤੈਃ ।। ੩੮.
ਉਥੇ ਦਰੱਖਤਾਂ ਦੇ ਤਣੇ ਦੋ ਬਾਂਹਾਂ ਜਿੰਨੇ ਮੋਟੇ ਹਨ, ਤੇ ਉਹ ਤਿੰਨ ਹੱਥ ਲੰਬੇ ਤੇ ਚੌੜੇ ਹਨ। ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਛਾਵਾਂ ਚੰਨਣ ਦੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੀਆਂ ਹਨ ਤੇ ਮਸਤ ਭੌਰਿਆਂ ਦੀ ਗੂੰਜ ਨਾਲ ਗੂੰਜਦੀਆਂ ਹਨ।
ਮਧੁਸਰ੍ਪੀਰਜਃ ਪृਕ੍ਤੈਰ੍ਮਹਾਗਨ੍ਧੈਰ੍ਮਨੋਹਰੈਃ। ਸ਼ਬਲਂ ਤਦ੍ਵਨਂ ਭਾਤਿ ਕੁਸੁਮੈਃ ਸਰ੍ਵਕਾਲਜੈਃ ।। ੩੮.
ਉਹ ਜੰਗਲ ਹਰ ਵੇਲੇ ਖਿੜਦੇ ਹੋਏ ਰੰਗ-ਬਿਰੰਗੇ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਰੌਣਕ ਮਚਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਫੁੱਲ ਮਿੱਠੇ ਸੁਗੰਧ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਮਧੁ, ਘਿਉ ਅਤੇ ਪਰਾਗ ਛਿੜਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਤਤ੍ਰ ਵਿष੍ਣੋਃ ਸੁਰਗੁਰੋਰ੍ਦੀਪ੍ਤਮਾਯਤਨਂ ਮਹਤ੍। ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਨ੍ਤ੍ਰਿषੁ ਲੋਕੇषੁ ਸਰ੍ਵਲੋਕਨਮਸ੍ਕृਤਮ੍ ।। ੩੮.
ਉਥੇ ਵਿਸ਼ਨੂੰ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਗੁਰੂ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਮਹਾਨ ਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਮੰਦਰ ਹੈ। ਉਹ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ ਤੇ ਸਾਰੇ ਜੀਵ ਉਸ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਅਨ੍ਤਰੇ ਸ਼ੈਲਵਰਯੋਃ ਕृष੍ਣਪਾਣ੍ਡੁਰਯੋਰਪਿ। ਤ੍ਰਿਂਸ਼ਦ੍ਯੋਜਨਵਿਸ੍ਤੀਰ੍ਣਂ ਨਵਤ੍ਯਾਯਤਯੋਜਨਮ੍ ।। ੩੮.
ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਅਤੇ ਪਾਂਡੁਰ ਨਾਂ ਦੇ ਦੋ ਵੱਡੇ ਪਹਾੜਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਤੀਹ ਯੋਜਨ ਚੌੜਾ ਤੇ ਨੱਬੇ ਯੋਜਨ ਲੰਮਾ ਇੱਕ ਖੇਤਰ ਹੈ।
ਸ਼੍ਲਕ੍ਸ਼੍ਣਮੇਕਸ਼ਿਲਂ ਦੇਸ਼ਂ ਵृਕ੍ਸ਼ਵੀਰੁਦ੍ਵਿਵਰ੍ਜਿਤਮ੍ । ਸੁਖਪਾਦਪ੍ਰਚਾ ਰਞ੍ਚ ਨਿਮ੍ਨੋਨ੍ਨਤਵਿਵਰ੍ਜਿਤਮ੍ ।। ੩੮.
ਉਹ ਜਗ੍ਹਾ ਇਕੋ ਪੱਥਰ ਦੀ ਬਣੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਬਿਲਕੁਲ ਸਮਤਲ ਤੇ ਨਰਮ ਹੈ। ਉੱਥੇ ਕੋਈ ਦਰੱਖਤ ਜਾਂ ਬੂਟਾ ਨਹੀਂ, ਪੈਰ ਫੇਰਨ ਲਈ ਸੁਖਦਾਇਕ ਹੈ ਤੇ ਉਥੇ ਉਤਾਰ-ਚੜ੍ਹਾਈ ਨਹੀਂ।
ਮਧ੍ਯੇ ਤੁ ਸਰਸਸ੍ਤਸ੍ਯ ਰਮ੍ਯਾ ਤੁ ਸ੍ਥਲਪਦ੍ਮਿਨੀ। ਸਹਸ੍ਰਪਤ੍ਰੈਰ੍ਵ੍ਯਾਕੋਸ਼ੈਃ ਛਤ੍ਰਮਾਤ੍ਰੈਰਲਙ੍ਕृਤਾ ।। ੩੮.
ਉਸ ਸਰੋਵਰ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਸੁੰਦਰ ਜ਼ਮੀਨ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਹਜ਼ਾਰ ਪੱਤਿਆਂ ਵਾਲੇ ਵੱਡੇ-ਵੱਡੇ ਕਮਲ ਛਤਰੀਆਂ ਵਰਗੇ ਖਿੜੇ ਹੋਏ ਹਨ।
ਪੁਣ੍ਡਰੀਕੈਰ੍ਮਹਾਪਦ੍ਮੈ ਰੁਚਿਰੈਰ੍ਗਨ੍ਧਸ਼ਾਲਿਭਿਃ । ਸ਼ਤਪਤ੍ਰੈਸ਼੍ਚ ਵਿਕਚੈਰੁਤ੍ਪਲੈਰ੍ਨੀਲਪਤ੍ਰਕੈਃ ।। ੩੮.
ਉਥੇ ਚਿੱਟੇ ਕਮਲ, ਵੱਡੇ ਲਾਲ ਕਮਲ, ਸੁਗੰਧੀ ਵਾਲੇ ਤੇ ਸੋਹਣੇ ਫੁੱਲ, ਸੌ ਪੱਤਿਆਂ ਵਾਲੇ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਖਿੜੇ ਹੋਏ ਉਤਪਲ ਅਤੇ ਨੀਲੇ ਪੱਤਿਆਂ ਵਾਲੇ ਜਲ-ਫੁੱਲ ਹਨ।
ਮਦੋਤ੍ਕਟੈਰ੍ਮਧੁਕਰੈਰ੍ਭ੍ਰਮਰੈਸ਼੍ਚ ਮਦੋਤ੍ਕਟੈਃ। ਮृਦੁਗਦ੍ਘਦਕਣ੍ਠਾਨਾਂ ਕਿਨ੍ਨਰਾਣਾਞ੍ਚ ਨਿਸ੍ਵਨੈਃ ।। ੩੮.
ਉਹ ਥਾਂ ਮਸਤ ਭੌਰਿਆਂ ਅਤੇ ਭੰਵਰਾਂ ਨਾਲ ਭਰੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਥੇ ਕਿਨਰਾਂ ਦੀਆਂ ਮਿੱਠੀਆਂ ਤੇ ਕੋਮਲ ਧੁਨਾਂ ਗੂੰਜਦੀਆਂ ਹਨ।
ਉਪਗੀਤਪਦ੍ਮਖਣ੍ਡਾਢ੍ਯਾ ਵਿਸ੍ਤੀਰ੍ਣਾ ਸ੍ਥਲਪਦ੍ਮਿਨੀ। ਯਕ੍ਸ਼ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਚਰਿਤਾ ਸਿਦ੍ਧਚਾਰਣਸੇਵਿਤਾ ।। ੩੮.
ਉਹ ਵੱਡੀ ਕਮਲ-ਜ਼ਮੀਨ ਖਿੜੇ ਹੋਏ ਫੁੱਲਾਂ ਦੇ ਗੁੱਛਿਆਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੈ। ਉਥੇ ਯਕਸ਼ ਤੇ ਗੰਧਰਵ ਉਸ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਗਾਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਸਿੱਧ ਤੇ ਚਾਰਣ ਉਸ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਮਧ੍ਯੇ ਤਸ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਪਦ੍ਮਿਨ੍ਯਾਃ ਪਞ੍ਚਯੋਜਨਮਣ੍ਡਲਃ। ਨ੍ਯਗ੍ਰੋਧੋ ਵਿਪੁਲਸ੍ਕਨ੍ਧੋ ਹ੍ਯਨੇਕਾਰੋਹਿਮਣ੍ਡਿਤਃ ।। ੩੮.
ਉਸ ਕਮਲ-ਜ਼ਮੀਨ ਦੇ ਬਿਲਕੁਲ ਵਿਚਕਾਰ ਪੰਜ ਯੋਜਨ ਚੌੜਾ ਛਾਂਵਾਂ ਵਾਲਾ ਇਕ ਵੱਡਾ ਬੋਹੜ ਖੜਾ ਹੈ, ਜਿਸਦਾ ਤਣਾ ਮੋਟਾ ਹੈ ਤੇ ਕਈ ਲੋਕ ਉਸ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹਦੇ ਹਨ।
ਤਤ੍ਰ ਚਨ੍ਦ੍ਰਪ੍ਰਭਃ ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ੍ ਪੂਰ੍ਣਚਨ੍ਦ੍ਰਨਿਭਾਨਨ)। ਸਹਸ੍ਰਵਦਨੋ ਦੇਵੋ ਨੀਲਵਾਸਾਃ ਸੁਰਾਰਿਹਾ ।। ੩੮.
ਉਥੇ ਚੰਦ੍ਰਪ੍ਰਭਾ ਨਾਮ ਦਾ ਮਹਾਨ ਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਦੇਵਤਾ ਵੱਸਦਾ ਹੈ, ਜਿਸਦਾ ਚਿਹਰਾ ਪੂਰਨਮਾਸੀ ਦੇ ਚੰਦ ਵਾਂਗ ਹੈ, ਹਜ਼ਾਰ ਸਿਰਾਂ ਵਾਲਾ, ਨੀਲੇ ਵਸਤ੍ਰ ਪਹਿਨਿਆ ਹੋਇਆ ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਪਦ੍ਮ ਮਾਲ੍ਯਧਰਸ੍ਥਲ੍ਯਾਂ ਮਹਾਭਾਗੋऽਪਰਾਜਿਤਃ। ਇਜ੍ਯਤੇ ਯਕ੍ਸ਼ਗਨ੍ਧਰ੍ਵੈਰ੍ਵਿਦ੍ਯਾਧਰਗਣੈਸ੍ਤਥਾ ।। ੩੮.
ਉਸ ਕਮਲ-ਮਾਲਾ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਜ਼ਮੀਨ ਉੱਤੇ, ਉਹ ਮਹਾਨ ਤੇ ਅਜਿੱਤ ਦੇਵਤਾ ਯਕਸ਼ਾਂ, ਗੰਧਰਵਾਂ ਅਤੇ ਵਿਦਿਆਧਰਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਵਲੋਂ ਪੂਜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨਾਯਤਨੇ ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਦਨਾਦਿਨਿਧਨੋ ਹਰਿਃ। ਪਦ੍ਮੋਪਹਾਰੌਰ੍ਵਿਵਿਧੈ ਰਿਜ੍ਯਤੇ ਸਿਦ੍ਧਚਾਰਣੈਃ ।। ੩੮.
ਉਸ ਮੰਦਰ ਵਿਚ, ਉਹ ਅਨਾਦਿ ਤੇ ਅਮਰ ਹਰੀ, ਸਿੱਧਾਂ ਤੇ ਚਾਰਣਾਂ ਵਲੋਂ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕਿਸਮ ਦੇ ਕਮਲਾਂ ਦੀ ਭੇਟ ਨਾਲ ਸਿੱਧਾ ਪੂਜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਦਨਨ੍ਤਸਦੋ ਨਾਮ ਸਰ੍ਵਲੋਕੇषੁ ਵਿਸ਼੍ਰੁਤਮ੍। ਪਦ੍ਮਮਾਲਾਵਲਮ੍ਬਾਭਿਰ੍ਮਾਲਾਭਿਰੁਪਸ਼ੋਭਿਤਮ੍ ।। ੩੮.
ਉਹ ਥਾਂ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਅਨੰਤਸਦਾ ਨਾਂ ਨਾਲ ਜਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਕਮਲਾਂ ਦੀਆਂ ਲੜੀਆਂ ਵਾਲੀਆਂ ਮਾਲਾਵਾਂ ਲਟਕਦੀਆਂ ਹਨ।
ਤਥਾ ਸਹਸ੍ਰਸ਼ਿਖਰਕੁਮੁਦਸ੍ਯਾਨ੍ਤਰੇਣ ਚ। ਪਞ੍ਚਾਸ਼ਦ੍ਯੋਜਨਾਯਾਮਂ ਤ੍ਰਿਂਸ਼ਦ੍ਯੋਜਨਵਿਸ੍ਤਰਮ੍ । ਇषੁਕ੍ਸ਼ੇਪੋਚ੍ਚਸ਼ਿਖਰਂ ਨਾਨਾਵਿਹਗਸੇਵਿਤਮ੍ ।। ੩੮.
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹਜ਼ਾਰ ਚੋਟੀ ਵਾਲੇ ਕੁਮੁਦ ਪਹਾੜ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਪੰਜਾਹ ਯੋਜਨ ਲੰਬਾ ਤੇ ਤੀਹ ਯੋਜਨ ਚੌੜਾ ਖੇਤਰ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਚੋਟੀਆਂ ਤੀਰ ਵਾਂਗ ਉੱਚੀਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਉਥੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਪੰਛੀ ਵੱਸਦੇ ਹਨ।
ਮਹਾਗਨ੍ਧੈਰ੍ਮਹਾਸ੍ਵਾਦੈਰ੍ਗਜਦੇਹਨਿਭੈਃ ਫਲੈਃ। ਮਧੁਸ੍ਰਵੈਰ੍ਮਹਾਵृਕ੍ਸ਼ੈਰੁਪੇਤਂ ਤਤ੍ ਸਮਨ੍ਤਤਃ ।। ੩੮.
ਉਹ ਜਗ੍ਹਾ ਚਾਰੀਂ ਪਾਸਿਆਂ ਵੱਡੇ ਦਰੱਖਤਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਹਾਥੀ ਦੇ ਸਰੀਰ ਵਾਂਗ ਵੱਡੇ, ਸੁਗੰਧੀ ਤੇ ਮਿੱਠੇ ਫਲ ਲੱਗਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਉਹ ਮਧੁ ਨਾਲ ਟਪਕਦੇ ਹਨ।
ਤਤ੍ਰਾਸ਼੍ਰਮਂ ਮਹਾਪੁਣ੍ਯਂ ਦੇਵਰ੍षਿਗਣਸੇਵਿਤਮ੍। ਸ਼ੁਕ੍ਰਸ੍ਯ ਪ੍ਰਥਿਤਂ ਤਤ੍ਰ ਭਾਸ੍ਵਰਂ ਪੁਣ੍ਯਕਰ੍ਮਣਃ ।। ੩੮.
ਉਥੇ ਇਕ ਬਹੁਤ ਪਵਿੱਤਰ ਆਸ਼ਰਮ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਦੇਵਤੇ ਅਤੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੀ ਸੰਗਤ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਥਾਂ ਸ਼ੁਕਰ ਦੀ ਮਸ਼ਹੂਰ ਤੇ ਚਮਕਦੀ ਹੋਈ ਵਸਤੀ ਵਜੋਂ ਜਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਚੰਗੇ ਕੰਮਾਂ ਕਰਕੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ।
ਸ਼ਙ੍ਕੁਕੂਟਸ੍ਯ ਸ਼ੈਲਸ੍ਯ ਵृषਭਸ੍ਯਾਨ੍ਤਰੇਣ ਚ। ਪਰੂषਕਸ੍ਥਲੀ ਰਮ੍ਯਾ ਹ੍ਯਨੇਕਾਯਤਯੋਜਨਾ ।। ੩੮.
ਸ਼ੰਕੁਕੂਟ ਅਤੇ ਵ੍ਰਿਸ਼ਭ ਪਹਾੜਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਸੁਹਾਵਣੀ ਪਰੂਸ਼ਕ ਮੈਦਾਨ ਫੈਲਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਜੋ ਕਈ ਜੋਜਨ ਲੰਬਾ ਹੈ।