ਮਾਹੇਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਦ੍ਵਿਪੇਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਤਤ੍ਰ ਵਾਸ ਉਦਾਹृਤਃ। ਐਰਾਵਤਸ੍ਯ ਭਦ੍ਰਸ੍ਯ ਸਰ੍ਵਲੋਕੇषੁ ਵਿਸ਼੍ਰੁਤਃ ।। ੩੭.
ਉਥੇ ਮਹਿੰਦਰ ਦੇ ਵੱਡੇ ਹਾਥੀ ਐਰਾਵਤ ਦਾ ਨਿਵਾਸ ਹੈ, ਜੋ ਭਦਰ ਤੇ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ।
ਵੇਣੁਮਨ੍ਤਸ੍ਯ ਸ਼ੈਲਸ੍ਯ ਸੁਮੇਧਸ੍ਯੋਤ੍ਤਰੇਣ ਚ। ਸਹਸ੍ਰਯੋਜਨਾਯਾਮਂ ਵਿਸ੍ਤੀਰ੍ਣਂ ਸ਼ਤਯੋਜਨਮ੍ ।। ੩੭.
ਵੇਣੁਮੰਤ ਪਹਾੜ ਤੇ ਸੁਮੇਧਾ ਦੇ ਉੱਤਰ ਵੱਲ, ਹਜ਼ਾਰ ਯੋਜਨ ਲੰਬਾ ਤੇ ਸੌ ਯੋਜਨ ਚੌੜਾ ਖੇਤਰ ਹੈ।
ਵृਕ੍ਸ਼ਗੁਲ੍ਮਲਤਾਗੁਚ੍ਛੈਃ ਸਰ੍ਵਵੀਰੁਦ੍ਭਿਰੀਰਿਤਮ੍। ਦੂਰ੍ਵਾਪ੍ਰਸ੍ਤਾਰਮੇਵਾਥ ਸਰ੍ਵਸਤ੍ਵਵਿਵਰ੍ਜਿਤਮ੍ ।। ੩੭.
ਉਹ ਖੇਤਰ ਉੱਚੇ ਦਰੱਖਤਾਂ, ਬੂਟਿਆਂ, ਬੇਲਾਂ ਤੇ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪੌਦਿਆਂ ਨਾਲ ਢੱਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਪਰ ਦੂਬ ਦਾ ਚੌਕ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਕੋਈ ਜੀਵ ਨਹੀਂ ਵੱਸਦਾ।
ਤਥਾ ਨਿषਧਸ਼ੈਲਸ੍ਯ ਦੇਵਸ਼ੈਲਸ੍ਯ ਚੋਤ੍ਤਰੇ। ਸਹਸ੍ਰਯੋਜਨਾਯਾਮਾ ਸ਼ਤਯੋਜਨਵਿਸ੍ਤृਤਾ ।। ੩੭.
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਿਸ਼ਧ ਤੇ ਦੇਵ ਪਹਾੜਾਂ ਦੇ ਉੱਤਰ ਵੱਲ, ਹਜ਼ਾਰ ਯੋਜਨ ਲੰਬਾ ਤੇ ਸੌ ਯੋਜਨ ਚੌੜਾ ਖੇਤਰ ਹੈ।
ਸਵਾਂਹ੍ਯੇਕਸ਼ਿਲਾ ਭੂਮਿਰ੍ਵृਕ੍ਸ਼ਵੀਰੁਦ੍ਵਿਵਰ੍ਜਿਤਾ। ਆਪ੍ਲੁਤਾ ਪਾਦਮਾਤ੍ਰੇਣ ਹ੍ਯੁਦਕੇਨ ਸਮਨ੍ਤਤਃ ।। ੩੭.
ਉਥੇ ਧਰਤੀ ਇਕ ਵੱਡੀ ਚਟਾਨ ਹੈ, ਜਿਸ 'ਤੇ ਕੋਈ ਦਰੱਖਤ ਜਾਂ ਪੌਦਾ ਨਹੀਂ, ਤੇ ਚਾਰੋਂ ਪਾਸੇ ਪੈਰ ਦੀ ਗਹਿਰਾਈ ਤੱਕ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਢੱਕੀ ਹੋਈ ਹੈ।
ਇਤ੍ਯੇਤਾ ਹ੍ਯਨ੍ਤਰਦ੍ਰੋਣ੍ਯੋ ਨਾਨਾਕਾਰਾਃ ਪ੍ਰਕੀਰ੍ਤ੍ਤਿਤਾਃ। ਮੇਰੋਃ ਪੂਰ੍ਵੇਣ ਵਿਪ੍ਰੇਨ੍ਦ੍ਰਾ ਯਥਾਵਦਨੁਪੂਰ੍ਵਸ਼ਃ ।। ੩੭.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਮੇਰੂ ਦੇ ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਅੰਦਰਲੇ ਵਾਦੀਆਂ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚ, ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਵਰਣਨ ਕੀਤੀਆਂ ਗਈਆਂ ਹਨ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਮਹਾਪੁਰਾਣੇ ਵਾਯੁਪ੍ਰੋਕ੍ਤੇ ਭੁਵਨਵਿਨ੍ਯਾਸੋ ਨਾਮ ਸਪ੍ਤਤ੍ਰਿਂਸ਼ੋऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮਹਾਪੁਰਾਣ ਵਿੱਚ ਵਾਯੂ ਵੱਲੋਂ ਉਚਾਰਿਆ 'ਭੂਵਨ ਵਿਨਿਆਸ' ਨਾਮਕ ਸਤੱਤੀਵਾਂ ਅਧਿਆਇ ਸਮਾਪਤ ਹੋਇਆ।
ਅਤਃ ਪਰਂ ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਨ੍ਦਿਸ਼ਮਾਸ਼੍ਰਿਤਾਃ। ਯਾ ਦ੍ਰੋਣ੍ਯਃ ਸਿਦ੍ਧਚਰਿਤਾਃ ਸ਼ृਣੁ ਤਾ ਹ੍ਯਨੁਪੂਰ੍ਵਸ਼ਃ ।। ੩੮.
ਹੁਣ ਮੈਂ ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਦੀਆਂ ਉਹ ਵਾਦੀਆਂ ਵਰਣਨ ਕਰਾਂਗਾ, ਜਿੱਥੇ ਸਿੱਧ ਵੱਸਦੇ ਹਨ; ਸੁਣੋ, ਮੈਂ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ।
ਸ਼ਿਸ਼ਿਰਸ੍ਯਾਚਲੇਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਪਤਙ੍ਗਸ੍ਯਾਨ੍ਤਰੇਣ ਚ। ਸ਼੍ਲਕ੍ਸ਼੍ਣਭੂਮਿਸ਼੍ਰਿਯਾ ਯੁਕ੍ਤਂ ਲਤਾਲਿਙ੍ਗਿਤਪਾਦਪਮ੍ ।। ੩੮.
ਸ਼ਿਸ਼ਿਰ ਤੇ ਪਤੰਗ ਪਹਾੜਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ, ਸੁਹਣੀ ਤੇ ਹਲਕੀ ਧਰਤੀ ਹੈ, ਜਿਸ 'ਤੇ ਬੇਲਾਂ ਦਰੱਖਤਾਂ ਨੂੰ ਲਪੇਟ ਰਹੀਆਂ ਹਨ।
ਪृਥੁਕ੍ਸ਼ੇਪੋਚ੍ਚਸ਼ਿਖਰੈਃ ਪਾਦਪੈਰੁਪਸ਼ੋਭਿਤਮ੍। ਉਦੁਮ੍ਬਰਵਨਂ ਰਮ੍ਯਂ ਪਕ੍ਸ਼ਿਸਙ੍ਘਨਿषੇਵਿਤਮ੍ ।। ੩੮.
ਚੌੜੇ ਤੇ ਉੱਚੇ ਸਿਰ ਵਾਲੇ ਦਰੱਖਤਾਂ ਨਾਲ ਸੋਭਿਆ ਹੋਇਆ, ਉਹ ਉਦੁੰਬਰਾਂ ਦਾ ਸੁਹਣਾ ਜੰਗਲ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਪੰਛੀਆਂ ਦੇ ਝੁੰਡ ਆ ਕੇ ਵੱਸਦੇ ਹਨ।
ਪਕ੍ਵੈਰ੍ਵਿਦ੍ਰੁਮਸਙ੍ਕਾਸ਼ੈ ਰ੍ਮਧੁਪੂਰ੍ਣੈਰ੍ਮਨੋਰਮੈਃ। ਜ੍ਵਲਿਤਂ ਤਦ੍ਵਨਂ ਭਾਤਿ ਮਹਾਕੁਮ੍ਭੋਪਮੈਃ ਫਲੈਃ ।। ੩੮.
ਉਹ ਜੰਗਲ ਲਾਲ ਮੋਤੀ ਵਰਗੇ ਪੱਕੇ, ਮਧੂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਮਨਮੋਹਕ ਤੇ ਵੱਡੇ ਘੜਿਆਂ ਜਿਹੇ ਫਲਾਂ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ ਹੈ।
ਤਤ੍ ਸਿਦ੍ਧਯਕ੍ਸ਼ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਾਃ ਕਿਨ੍ਨਰਾ ਉਰਗਾਸ੍ਤਥਾ। ਵਿਦ੍ਯਾਧਰਾਸ਼੍ਚ ਮੁਦਿਤਾ ਉਪਜੀਵਨ੍ਤਿ ਨਿਤ੍ਯਸ਼ਃ ।। ੩੮.
ਉਥੇ ਸਿੱਧ, ਯਕਸ਼, ਗੰਧਰਵ, ਕਿਨਨਰ, ਉਰਗ ਤੇ ਵਿਦਿਆਧਰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਵੱਸਦੇ ਹਨ।
ਪ੍ਰਸਨ੍ਨਸ੍ਵਾਦੁਸਲਿਲਾਸ੍ਤਤ੍ਰ ਨਦ੍ਯੋ ਬਹੂਦਕਾਃ। ਸੁਰਸਾਮਲਤੋਯਾਸ੍ਤਾਃ ਸਰਾਂਸਿ ਚ ਸਮਨ੍ਤਤਃ ।। ੩੮.
ਉਥੇ ਨਦੀਆਂ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਪਾਣੀ ਸਾਫ ਤੇ ਮਿੱਠਾ ਹੈ, ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਸੁਰਸਾ ਤੇ ਅਮਲਾ ਨਾਲ ਮਿਲਿਆ ਹੋਇਆ, ਤੇ ਚਾਰੋਂ ਪਾਸੇ ਝੀਲਾਂ ਹਨ।
ਤਤ੍ਰਾਸ਼੍ਰਮਂ ਭਗਵਤਃ ਕਰ੍ਦ੍ਦਮਸ੍ਯ ਪ੍ਰਜਾਪਤੇਃ। ਰਮ੍ਯਂ ਸੁਰਗਣਾਕੀਰ੍ਣਂ ਸਰ੍ਵਤਸ਼੍ਚਿਤ੍ਰਕਾਨਨਮ੍। ਸਮਨ੍ਤਾਦ੍ਯੋਜਨਸ਼ਤਂ ਤਦ੍ਵਨਂ ਪਰਿਮਣ੍ਡਲਮ੍ ।। ੩੮.
ਉਥੇ ਭਗਵਾਨ ਕਰਦਮ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਦਾ ਆਸ਼ਰਮ ਹੈ, ਜੋ ਸੁਹਣਾ ਤੇ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਜਥੇ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਚਾਰੋਂ ਪਾਸੇ ਅਜੋਬਾ ਜੰਗਲਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਤੇ ਉਹ ਜੰਗਲ ਹਰ ਪਾਸੇ ਸੌ ਯੋਜਨ ਦਾ ਗੋਲ ਹੈ।
ਤਾਮ੍ਰਵਰ੍ਣਸ੍ਯ ਸ਼ੈਲਸ੍ਯ ਪਤਙ੍ਗਸ੍ਯਾਨ੍ਤਰੇਣ ਤੁ। ਸ਼ਤਯੋਜਨਵਿਸ੍ਤੀਰ੍ਣਂ ਦ੍ਵਿਯੋਜਨਸ਼ਤਾਯਤਮ੍ ।। ੩੮.
ਤਾਮਰ ਰੰਗ ਦੇ ਪਹਾੜ ਤੇ ਪਤੰਗਾ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਇੱਕ ਖੇਤਰ ਹੈ ਜੋ ਸੌ ਯੋਜਨ ਚੌੜਾ ਤੇ ਦੋ ਸੌ ਯੋਜਨ ਲੰਬਾ ਹੈ।
ਤਰੁਣਾਦਿਤ੍ਯਸਙ੍ਕਾਸ਼ੈਃ ਪੁਣ੍ਡਰੀਕੈਃ ਸਮਨ੍ਤਤਃ। ਸਹਸ੍ਰਪਤ੍ਰੈਰ੍ਵਿਕਚੈਰ੍ਮਹਾਪਦ੍ਮੈਰਲਙ੍ਕृਤਮ੍ ।। ੩੮.
ਉਹ ਖੇਤਰ ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਖਿੜੇ ਹੋਏ ਹਜ਼ਾਰ ਪੱਤਿਆਂ ਵਾਲੇ ਸੁਨਹਿਰੀ ਕਮਲਾਂ ਨਾਲ, ਤੇ ਵੱਡੇ ਕਮਲਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਜੋ ਤਰੁਣ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ ਹਨ।
ਤਥਾ ਭ੍ਰਮਰਸਂਲੀਨੈਃ ਸ਼ਤਪਤ੍ਰੈਃ ਸੁਗਨ੍ਧਿਭਿਃ। ਪ੍ਰਫੁਲ੍ਲ੍ਲੈਃ ਸ਼ੋਭਿਤਜਲਂ ਰਕ੍ਤਨੀਲੈਰ੍ਮਹੋਤ੍ਪਲੈਃ ।। ੩੮.
ਉਸ ਦੇ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਲਾਲ ਤੇ ਨੀਲੇ ਵੱਡੇ ਕਮਲ ਖਿੜੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਭੌਂਰਿਆਂ ਦੀ ਭੀੜ ਹੈ, ਤੇ ਸੁਗੰਧਤ ਸੌ ਪੱਤਿਆਂ ਵਾਲੇ ਕਮਲਾਂ ਨਾਲ ਪਾਣੀ ਸੋਹਣਾ ਦਿਸਦਾ ਹੈ।
ਸਰੋਵਰਂ ਮਹਾਪੁਣ੍ਯਂ ਦੇਵਦਾਨਵਸੇਵਿਤਮ੍। ਮਹੋਰਗੈਰਧ੍ਯੁषਿਤਂ ਨੀਲਜਾਲ ਵਿਭੂषਿਤਮ੍ ।। ੩੮.
ਉਥੇ ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਸਰੋਵਰ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਦਾਨਵ ਆ ਕੇ ਸੇਵਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਮਹਾਂ ਸੱਪ ਉਥੇ ਵੱਸਦੇ ਹਨ, ਨੀਲੇ ਜਲ-ਕਮਲਾਂ ਦੇ ਗੁੱਚਿਆਂ ਨਾਲ ਉਹ ਸਰੋਵਰ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਤਸ੍ਯ ਮਧ੍ਯੇ ਜਨਪਦੋ ਹ੍ਯਾਯਤਃ ਸ਼ਤਯੋਜਨਃ। ਤ੍ਰਿਂਸ਼ਦ੍ਯੋਜਨਵਿਸ੍ਤੀਰ੍ਣੋ ਰਕ੍ਤਧਾਤੁਵਿਭੂषਿਤਃ ।। ੩੮.
ਉਸ ਸਰੋਵਰ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਇੱਕ ਵਸੇਰਾ ਹੈ, ਜੋ ਸੌ ਯੋਜਨ ਲੰਬਾ ਤੇ ਤੀਹ ਯੋਜਨ ਚੌੜਾ ਹੈ, ਤੇ ਲਾਲ ਖਣਿਜਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਤਸ੍ਯੋਪਰਿ ਮਹਾਰਮ੍ਯਾ ਪ੍ਰਾਂਸ਼ੁ ਪ੍ਰਾਕਾਰਤੋਰਣਾ। ਨਰਨਾਰੀਗਣਾਕੀਰ੍ਣਾ ਸ੍ਫੀਤਾ ਵਿਭਵਵਿਸ੍ਤਰੈਃ ।। ੩੮.
ਉਸ ਵਸੇਰੇ ਦੇ ਉਪਰ ਇੱਕ ਸੁੰਦਰ ਸ਼ਹਿਰ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਉੱਚੀਆਂ ਕੰਧਾਂ ਤੇ ਦਰਵਾਜੇ ਹਨ, ਜਿੱਥੇ ਮਰਦ ਤੇ ਔਰਤਾਂ ਦੀ ਭੀੜ ਹੈ, ਤੇ ਵਧੀਆ ਦੌਲਤ ਨਾਲ ਫਲਫਲਦਾ ਹੈ।
ਵਲਭੀਕੂਟਨਿਰ੍ਵ੍ਯੂਹੈਰ੍ਮਣਿਭਕ੍ਤਿਵਿਚਿਤ੍ਰਿਤੈਃ। ਰਤ੍ਨਚਿਤ੍ਰਾਰ੍ਪਿਤਤਲੈਃ ਸ਼੍ਲਕ੍ਸ਼੍ਣਚਿਤ੍ਰੋਤ੍ਤਰਚ੍ਛਦੈਃ ।। ੩੮.
ਉਸ ਦੇ ਮਹਲਾਂ ਵਿੱਚ ਗੁੰਬਦ ਤੇ ਛੱਤਾਂ ਹਨ, ਜੋ ਮਣੀਆਂ ਨਾਲ ਸਜੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਫਰਸ਼ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਜੜੇ ਹੋਏ ਤੇ ਚਿੱਟੇ ਰੰਗੀਨ ਪਰਦੇ ਨਾਲ ਢੱਕੇ ਹੋਏ ਹਨ।
ਮਹਾਭਵਨਮਾਲਾਭਿਰ੍ਮਹਾਪ੍ਰਾਂਸ਼ੁਭਿਰੁਤ੍ਤਮੈਃ। ਵਿਦ੍ਯਾਧਰਪੁਰਂ ਤਤ੍ਰ ਸ਼ੋਭਤੇ ਭ੍ਰਾਜਯਚ੍ਛੁਭਮ੍ ।। ੩੮.
ਉਥੇ ਵਿਦਿਆਧਰਾਂ ਦਾ ਸ਼ਹਿਰ ਚਮਕਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਵੱਡੇ ਤੇ ਉੱਚੇ ਮਹਲਾਂ ਦੀਆਂ ਲੜੀਆਂ ਹਨ, ਜੋ ਸ਼ੁਭ ਚਮਕ ਨਾਲ ਰੌਸ਼ਨ ਹੋ ਰਹੀ ਹੈ।
ਵਿਦ੍ਯਾਧਰਪਤਿਸ੍ਤਤ੍ਰ ਪੁਲੋਮਾ ਤਤ੍ਰ ਵਿਸ਼੍ਰੁਤਃ। ਚਿਤ੍ਰਵੇषਧਰਃ ਸ੍ਰਗ੍ਵੀ ਮਾਹੇਨ੍ਦ੍ਰਸਦृਸ਼ਦ੍ਯੁਤਿਃ ।। ੩੮.
ਉਥੇ ਵਿਦਿਆਧਰਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਰਾਜਾ ਪੁਲੋਮਾ ਵੱਸਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਹਾਰ ਪਹਿਨਿਆ ਹੋਇਆ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰੰਗਾਂ ਦੇ ਵਸਤ੍ਰ ਪਹਿਨਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਚਮਕ ਮਹੇਂਦਰ ਵਾਂਗ ਹੈ।
ਦੀਪ੍ਤਾਨਾਂ ਚਿਤ੍ਰਵੇषਾਣਾਂ ਸੂਰ੍ਯਪ੍ਰਤਿਮਤੇਜਸਾਮ੍। ਵਿਦ੍ਯਾਧਰਸਹਸ੍ਰਾਣਾਮਨੇਕੇषਾਂ ਸ ਰਾਜਰਾਟ੍ ।। ੩੮.
ਉਹ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਵਿਦਿਆਧਰਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਹੈ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਰੂਪ ਚਮਕਦੇ ਹਨ, ਰੰਗ-ਬਿਰੰਗੇ ਵਸਤ੍ਰ ਪਹਿਨਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਤੇਜ ਵਾਲੇ ਹਨ।
ਵਿਸ਼ਾਖਸ੍ਯਾਚਲੇਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਪਤਙ੍ਗਸ੍ਯਾਨ੍ਤਰੇਣ ਚ। ਸਰਸਸ੍ਤਾਮ੍ਰਵਰ੍ਣਸ੍ਯ ਪੂਰ੍ਵੇ ਤੀਰੇ ਪਰਿਸ਼੍ਰੁਤਮ੍ ।। ੩੮.
ਵਿਸ਼ਾਖਾ ਪਹਾੜ ਦੇ ਰਾਜਾ ਤੇ ਪਤੰਗਾ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ, ਤਾਮਰ ਰੰਗ ਦੇ ਸਰੋਵਰ ਦੇ ਪੂਰਬੀ ਕੰਢੇ ਉੱਤੇ ਇੱਕ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਖੇਤਰ ਹੈ।
ਪਞ੍ਚੇषੁਕ੍ਸ਼ੇਪਣੈਰ੍ਵਿਦ੍ਧਂ ਸੁਸ਼ਾਖਂ ਵਰ੍ਣਸ਼ੋਭਿਤਮ੍ । ਸਰ੍ਵ ਕਾਲਫਲਂ ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਫੀਤਂ ਚਾਮ੍ਰਵਣਂ ਮਹਤ੍ ।। ੩੮.
ਉਥੇ ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਤੇ ਫਲਫਲਦਾ ਆਮਾਂ ਦਾ ਬਾਗ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਸੋਹਣੀਆਂ ਟਾਹਣੀਆਂ ਹਨ, ਤੇ ਉਹ ਹਰ ਸਮੇਂ ਫਲ ਲਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਦਰੱਖਤ ਪੰਜ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਵਿੱਧੇ ਹੋਏ ਹਨ।
ਫਲੈਃ ਕਨਕਸਙ੍ਕਾਸ਼ੈਰ੍ਮਹਾਸ੍ਵਾਦੈਃ ਸੁਗਨ੍ਧਿਭਿਃ। ਮਹਾਕੁਮ੍ਭਪ੍ਰਮਾਣੈਸ਼੍ਚਾਤਨੁਸ਼ਾਖੈਃ ਸਮਨ੍ਤਤਃ ।। ੩੮.
ਉਸ ਦੇ ਫਲ ਸੋਨੇ ਵਾਂਗ ਹਨ, ਬਹੁਤ ਮਿੱਠੇ ਤੇ ਸੁਗੰਧਤ ਹਨ, ਵੱਡੇ ਘੜਿਆਂ ਜਿੰਨੇ ਹਨ, ਤੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਟਾਹਣੀਆਂ ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਫੈਲੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਹਨ।
ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਕਿਨ੍ਨਰਾ ਯਕ੍ਸ਼ਾ ਨਾਗਾ ਵਿਦ੍ਯਾਧਰਾਸ੍ਤਥਾ। ਪਿਬਨ੍ਤ੍ਯਾਮ੍ਰਰਸਂ ਤਤ੍ਰ ਸੁਸ੍ਵਾਦੁਂ ਹ੍ਯਮृਤੋਪਮਮ੍ ।। ੩੮.
ਉਥੇ ਗੰਧਰਵ, ਕਿਨਨਰ, ਯਕਸ਼, ਨਾਗ ਤੇ ਵਿਦਿਆਧਰ ਆਮ ਦਾ ਰਸ ਪੀਂਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਸੁਆਦ ਵਿੱਚ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਵਾਂਗ ਹੈ।
ਤਤ੍ਰਾਮ੍ਰਰਸਪੀਤਾਨਾਂ ਮੁਦਿਤਾਨਾਂ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾਮ੍। ਸ਼੍ਰੂਯਨ੍ਤੇ ਹृष੍ਟ ਪੁष੍ਟਾਨਾਂ ਨਾਦਾਸ੍ਤਸ੍ਮਿਨ੍ ਮਹਾਵਨੇ ।। ੩੮.
ਉਸ ਵੱਡੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ, ਆਮ ਦਾ ਰਸ ਪੀਣ ਵਾਲੇ ਉੱਚੇ ਜੀਵਾਂ ਦੀਆਂ ਖੁਸ਼ੀ ਭਰੀਆਂ ਤੇ ਤੰਦਰੁਸਤੀਆਂ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਸੁਣਾਈ ਦਿੰਦੀਆਂ ਹਨ।
ਸੁਮੂਲਸ੍ਯਾਚਲੇਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਵਸੁਧਾਰਸ੍ਯ ਚਾਨ੍ਤਰੇ। ਸਮਾ ਸੁਰਭਿਪੂਰ੍ਣਾਢ੍ਯਾ ਵਿਹਙ੍ਗੈਰੁਪਸ਼ੋਭਿਤਾ ।। ੩੮.
ਪਹਾੜ ਦੇ ਜੜ ਤੇ ਵਸੁਧਾਰਾ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਇੱਕ ਖੇਤਰ ਹੈ, ਜੋ ਸੁਗੰਧ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਤੇ ਪੰਛੀਆਂ ਨਾਲ ਸੋਹਣਾ ਦਿਸਦਾ ਹੈ।