ਵਾਯੁਪੁਰਾਣਮ੍

ਮਣਿਰਤ੍ਨਾਰ੍ਪਿਤਸ੍ਤਮ੍ਭੈਰ੍ਮਣਿਚਿਤ੍ਰਿਤਵੇਦਿਕੈਃ। ਸੁਵਰ੍ਣਮਣਿਚਿਤ੍ਰਾਙ੍ਗਂ ਤਥਾ ਵਿਦ੍ਰੁਮਤੋਰਣੈਃ ।। ੩੪.

ਉਸ ਦੀਆਂ ਥੰਮਾਂ ਰਤਨਾਂ ਅਤੇ ਕੀਮਤੀ ਪੱਥਰਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀਆਂ ਹਨ, ਉਸ ਦੀਆਂ ਚੌਕੀਆਂ ਕੀਮਤੀ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਚਿਤਰਿਤ ਹਨ, ਉਸ ਦਾ ਰੂਪ ਸੋਨੇ ਅਤੇ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਰੰਗੀਤ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਦਰਵਾਜੇ ਲਾਲ ਮਣੀ ਨਾਲ ਬਣੇ ਹਨ।

ਵਿਮਾਨਯਾਨੈਃ ਸ਼੍ਰੀਮਦ੍ਭਿਃ ਸ਼ਤਸਙ੍ਖ੍ਯੈਰ੍ਦਿਵੌਕਸਾਮ੍। ਪ੍ਰਭਾਦੀਪਿਤਪਰ੍ਯਨ੍ਤਂ ਮੇਰੁਂ ਪਰ੍ਵਣਿ ਪਰ੍ਵਣਿ ।। ੩੪.

ਉਸ ਦੀ ਹਰ ਚੋਟੀ 'ਤੇ, ਮੇਰੂ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸੈਂਕੜੇ ਸੁੰਦਰ ਉਡਦੇ ਰਥ ਹਨ, ਜੋ ਉਸ ਦੇ ਕਿਨਾਰੇ ਤੇ ਚਮਕਦੇ ਹਨ।

ਤਸ੍ਯ ਪਰ੍ਵਸਹਸ੍ਰੇऽਸ੍ਮਿਨ੍ ਨਾਨਾਸ਼੍ਰਯਵਿਭੂषਿਤੇ। ਸਰ੍ਵਦੇਵ ਨਿਕਾਯਾਨਿ ਸਨ੍ਨਿਵਿष੍ਟਾਨ੍ਯਨੇਕਸ਼ਃ ।। ੩੪.

ਉਸ ਦੇ ਹਜ਼ਾਰ ਚੋਟੀਆਂ, ਜਿੱਥੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰਹਿਣ ਵਾਲੀਆਂ ਥਾਂਵਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀਆਂ ਹਨ, ਉਥੇ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਅਨੇਕ ਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਹਨ।

ਤਮਾਵਸਚ੍ਚੋਰ੍ਦ੍ਧ੍ਵਤਲੇ ਦੇਵਦੇਵਸ਼੍ਚਤੁਰ੍ਮੁਖਃ। ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਿਦਾਂ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠੋ ਵਰਿष੍ਠਸ੍ਤ੍ਰਿਦਿਵੌਕਸਾਮ੍ ।। ੩੪.

ਉਸ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੇ ਹਿੱਸੇ 'ਤੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਦੇਵਤਾ, ਚਾਰ-ਮੁਖੀ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਜੋ ਬ੍ਰਹਮ ਜਾਣਨ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਹੈ, ਵੱਸਦਾ ਹੈ।

ਮਹਾਭੁਵਨਸਮ੍ਪੂਰ੍ਣੈਃ ਸਰ੍ਵ੍ਵੈਃ ਕਾਮਫਲਪ੍ਰਦੈਃ । ਮਹਾਸੁਰਸਹਸ੍ਰੈਸ੍ਤਂ ਦਿਕ੍ਸ਼੍ਵਨੇਕਸਮਾਕੁਲਮ੍ ।। ੩੪.

ਉਹ ਥਾਂ ਹਰ ਪਾਸੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਮਹਾਨ ਅਸੁਰਾਂ ਨਾਲ, ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਭਰੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਅਤੇ ਹਰ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਫਲਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੈ।

ਤਤ੍ਰ ਬ੍ਰਹ੍ਮਸਭਾ ਰਮ੍ਯਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਰ੍षਿਗਣਸੇਵਿਤਾ । ਨਾਮ੍ਨਾ ਮਨੋਵਤੀ ਨਾਮ ਸਰ੍ਵਲੋਕੇषੁ ਵਿਸ਼੍ਰੁਤਾ ।। ੩੪.

ਉਥੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੀ ਸੁੰਦਰ ਸਭਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਬ੍ਰਹਮਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਸੇਵਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਮਨੋਵਤੀ ਹੈ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ।

ਤਤ੍ਰੇਸ਼ਾਨਸ੍ਯ ਦੇਵਸ੍ਯ ਸਹਸ੍ਰਾਦਿਤ੍ਯਵਰ੍ਚਸਮ੍। ਮਹਾਵਿਮਾਨਂ ਸਂਸ੍ਥਾਪ੍ਯ ਮਹਿਮ੍ਨਾ ਵਰ੍ਤਤੇ ਸਦਾ ।। ੩੪.

ਉਥੇ, ਇਸ਼ਾਨ ਦੇਵਤਾ, ਜੋ ਹਜ਼ਾਰ ਸੂਰਜਾਂ ਵਰਗਾ ਚਮਕ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਨੇ ਮਹਾਨ ਉਡਦਾ ਮਹਿਲ ਬਣਾਇਆ ਹੈ, ਜੋ ਸਦਾ ਆਪਣੀ ਮਹਿਮਾ ਵਿਚ ਟਿਕਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।

ਤਤ੍ਰ ਸਰ੍षਿਗਣਾ ਦੇਵਾਸ਼੍ਚਤੁਰ੍ਵਕ੍ਤ੍ਰਸ੍ਯ ਤੇ ਤਦਾ। ਤਦੇਵ ਤੇਜਸਾਂ ਰਾਸ਼ਿਰ੍ਦੇਵਾਨਾਂ ਤਤ੍ਰ ਕੀਰ੍ਤ੍ਤ੍ਯਤੇ ।। ੩੪.

ਉਥੇ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਚਾਰ-ਮੁਖੀ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਉਥੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਚਮਕ ਦਾ ਸਮੂਹ ਵਡਿਆਈ ਨਾਲ ਉਚਾਰਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਤਤ੍ਰਾਸ੍ਤੇ ਸ਼੍ਰੀਪਤਿਃ ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ੍ ਸਹਸ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ਃ ਪੁਰਨ੍ਦਰਃ। ਉਪਾਸ੍ਯਮਾਨਸ੍ਤ੍ਰਿਦਸ਼ੈਰ੍ਮਹਾਯੋਗੈਃ ਸੁਰਰ੍षਿਭਿਃ ।। ੩੪.

ਉਥੇ, ਵਾਭ-ਵਾਭ ਵਾਲਾ, ਹਜ਼ਾਰ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲਾ ਪੁਰੰਦਰ, ਜੋ ਸ਼੍ਰੀਪਤੀ ਹੈ, ਵੱਸਦਾ ਹੈ; ਉਸ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਮਹਾਨ ਯੋਗੀਆਂ ਅਤੇ ਦੇਵ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵਲੋਂ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।

ਤਤ੍ਰ ਲੋਕਪਤੇਃ ਸ੍ਥਾਨਮਾਦਿਤ੍ਯਸਮਵਰ੍ਚਸਃ। ਮਹੇਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਮਹਾਰਾਜ੍ਞਃ ਸਰ੍ਵ੍ਵਸਿਦ੍ਧੈਰ੍ਨਮਸ੍ਕृਤਮ੍ ।। ੩੪.

ਉਥੇ, ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਮਹੇਂਦਰ, ਜੋ ਸੂਰਜ ਵਰਗਾ ਚਮਕਦਾ ਹੈ, ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਸਿਧਾਂ ਵਲੋਂ ਸਤਿਕਾਰਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਦਾ ਵਾਸ ਹੈ।

ਤਮਿਨ੍ਦ੍ਰਲੋਕਂ ਲੋਕਸ੍ਯ ऋਦ੍ਧ੍ਯਾ ਪਰਮਯਾ ਯੁਤਮ੍। ਦੀਪ੍ਯਤੇ ਤ੍ਵਮਰਸ਼੍ਰੇष੍ਠੈਸ੍ਤ੍ਰਿਦਸ਼ੈਰ੍ਨਿਤ੍ਯਸੇਵਿਤਮ੍ ।। ੩੪.

ਉਹ ਇੰਦਰ ਦਾ ਲੋਕ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਧਨ-ਦੌਲਤ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਚਮਕਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਸਦਾ ਅਮਰਾਂ ਦੇ ਵਧੀਆ ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਲੋਂ ਸੇਵਾ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਦ੍ਵਿਤੀਯੇऽਪ੍ਯਨ੍ਤਰਤਟੇ ਵੈਦਿਸ਼੍ਯੇ ਪੂਰ੍ਵ੍ਵਦਕ੍ਸ਼ਿਣੇ। ਨਾਨਾਧਾਤੁਸ਼ਤਸ਼੍ਚਿਤ੍ਰੈਃ ਸੁਰਮ੍ਯਮਤਿਤੇਜਸਮ੍ ।। ੩੪.

ਦੂਜੇ ਅੰਦਰਲੇ ਢਲਾਣ 'ਤੇ, ਦੱਖਣ-ਪੂਰਬ ਵੱਲ, ਇੱਕ ਥਾਂ ਹੈ ਜੋ ਬਹੁਤ ਹੀ ਸੁੰਦਰ ਅਤੇ ਤੇਜ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੈ, ਅਤੇ ਸੈਂਕੜੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਧਾਤਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਹੈ।

ਨੈਕਰਤ੍ਨਾਰ੍ਥਿਤਤਲਮਨੇਕਸ੍ਤਮ੍ਭਸਂਯੁਤਮ੍। ਜਾਮ੍ਬੂਨਦਕृਤੋਦ੍ਯਾਨਂ ਨਾਨਾਰਤ੍ਨਸੁਵੇਦਿਕਮ੍ ।। ੩੪.

ਉਸ ਦੀ ਜ਼ਮੀਨ ਕਈ ਰਤਨਾਂ ਕਰਕੇ ਲੋੜੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਥੰਮਾਂ ਨਾਲ ਜੁੜੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਸੋਨੇ ਦੇ ਬਣੇ ਬਾਗਾਂ ਨਾਲ, ਅਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰਤਨਾਂ ਦੀਆਂ ਚੌਕੀਆਂ ਨਾਲ।

ਕੂਟਾਗਾਰੈਰ੍ਵਿਨਿਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਤਮਨੇਕੈਰ੍ਭਵਨੋਤ੍ਤਮੈਃ । ਮਹਾਵਿਮਾਨਂ ਪ੍ਰਥਿਤਂ ਭਾਸ੍ਕਰਂ ਜਾਤਵੇਦਸਮ੍ ।। ੩੪.

ਉਹ ਥਾਂ ਕਈ ਮਹਲਾਂ ਅਤੇ ਵਧੀਆ ਘਰਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਇੱਕ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਮਹਾਨ ਉਡਦਾ ਮਹਿਲ, ਜੋ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਹੈ, ਜਾਤਵੇਦਸ (ਅੱਗ) ਦਾ ਹੈ।

ਸਾ ਹਿ ਤੇਜੋਵਤੀ ਨਾਮ ਹੁਤਾਸ਼ਸ੍ਯ ਮਹਾਸਭਾ। ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਤ੍ਤਤ੍ਰ ਸੁਰਸ਼੍ਰੇष੍ਠਃ ਸਰ੍ਵਦੇਵਮੁਖੋऽਨਲਃ ।। ੩੪.

ਉਹ ਅੱਗ ਦੀ ਮਹਾਨ ਸਭਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਤੇਜਵਤੀ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਮੁਖ, ਅੱਗ ਆਪ ਹੀ ਮੌਜੂਦ ਹੈ।

ਸ਼ਿਖਾਸ਼ਤਸਹਸ੍ਰਾਢ੍ਯੋ ਜ੍ਵਾਲਾਮਾਲੀ ਵਿਭਾ ਵਸੁਃ। ਸ੍ਤੂਯਤੇ ਹੂਯਤੇ ਚੈਵ ਤਤ੍ਰ ਸਰ੍षਿਗਣੈਃ ਸੁਰੈਃ ।। ੩੪.

ਉਹ, ਸੈਂਕੜੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਲਪਟਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਅੱਗ ਦੀਆਂ ਮਾਲਾਵਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ, ਵਸੁ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਹੈ; ਉਥੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਉਸ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰ ਅਤੇ ਹਵਨ ਕਰਦੇ ਹਨ।

ਅਧਿਦੈਵਕृਤਂ ਵਿਪ੍ਰੈਰ੍ਵਿਸ਼ੇषਃ ਸ ਤੁ ਉਚ੍ਯਤੇ। ਸ ਵਿਭਾਗਞ੍ਚ ਤੇਜਸ਼੍ਚ ਸਰ੍ਵ ਏਵ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ ।। ੩੪.

ਇਹ ਵੱਖ-ਵੱਖਤਾ, ਜੋ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਕੀਤੀ ਹੈ, ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ; ਇਹ ਸਾਰੀ ਵੰਡ ਅਤੇ ਚਮਕ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।

ਭੋਗਾਨ੍ਤਰਮਨੁਪ੍ਰਾਪ੍ਤ ਏਕਤੇਜੋ ਵਿਭੁਃ ਸ੍ਮृਤਃ। ਪृਥਕ੍‌ਤ੍ਵਞ੍ਚ ਹਿ ਯੁਕ੍ਤ੍ਯਾ ਤੁ ਕਾਰ੍ਯਕਾਰਣਮਿਸ਼੍ਰਿਤਮ੍ ।। ੩੪.

ਜਦੋਂ ਹੋਰ ਸੁਖ-ਭੋਗ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਇਕ ਰੌਸ਼ਨੀ ਵਾਂਗ ਸਭ ਥਾਂ ਮੌਜੂਦ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਪਰ ਸੋਚ-ਵਿਚਾਰ ਨਾਲ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਹੋਣਾ ਕਾਰਨ ਤੇ ਨਤੀਜੇ ਦੇ ਮਿਲਾਪ ਵਾਂਗ ਸਮਝਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਤਮਗ੍ਨਿਂ ਲੋਕਲੋਕਜ੍ਞੈਸ੍ਤਦ੍ਵੀਰ੍ਯੈਂਸ੍ਤਤ੍ਪਰਾ ਕ੍ਰਮੈਃ । ਮਹਾਤ੍ਮਭਿਰ੍ਮਹਾਸਿਦ੍ਧੈਰ੍ਮਹਾਭਾਗੈਰ੍ਨਮਸ੍ਕृਤਮ੍ ।। ੩੪.

ਉਹ ਅੱਗ, ਜਿਹੜੀ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਗਿਆਨੀਆਂ ਵੱਲੋਂ, ਉਸ ਦੀ ਤਾਕਤ ਕਰਕੇ, ਵੱਡੇ ਮਨਾਂ, ਮਹਾਨ ਸਿਧਾਂ ਤੇ ਵੱਡੀ ਕਿਸਮਤ ਵਾਲਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਕਦਰ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।

ਤृਤੀਯੇऽਪ੍ਯਨ੍ਤਰਤਟੇ ਏਵਮੇਵ ਮਹਾਸਭਾ। ਵੈਵਸ੍ਵਤਸ੍ਯ ਵਿਜ੍ਞੇਯਾ ਲੋਕੇ ਖ੍ਯਾਤਾ ਸੁਸਂਯਮਾ ।। ੩੪.

ਤੀਸਰੇ ਅੰਦਰਲੇ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਵੀ, ਇੱਥੇ ਵੱਡੀ ਸਭਾ ਹੈ, ਜੋ ਦੁਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਵੈਵਸਵਤ ਦੀ ਵਜੋਂ ਜਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਚੰਗੀ ਵਿਵਸਥਾ ਲਈ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ।

ਤਥਾ ਚਤੁਰ੍ਥਦਿਗ੍ਦੇਸ਼ੇ ਨੈਰ੍ऋਤ੍ਯਾਧਿਪਤੇਃ ਸਭਾ। ਨਾਮ੍ਨਾ ਕृष੍ਣਾਙ੍ਗਨਾ ਨਾਮ ਵਿਰੂਪਾਕ੍ਸ਼ਸ੍ਯ ਧੀਮਤਃ ।। ੩੪.

ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਚੌਥੀ ਦਿਸ਼ਾ ਵਿੱਚ, ਨੈਰਿਤ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਦੀ ਸਭਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾਂਗਨਾ ਹੈ, ਜੋ ਵਿਰੂਪਾਖਸ਼ ਦੇ ਸਮਝਦਾਰ ਮਨ ਨੂੰ ਸੌਂਪੀ ਗਈ ਹੈ।

ਪਞ੍ਚਮੇऽਪ੍ਯਨ੍ਤਰਤਟੇ ਏਵਮੇਵ ਮਹਾਸਭਾ। ਵੈਵਸ੍ਵਤਸ੍ਯ ਵਿਜ੍ਞੇਯਾ ਨਾਮ੍ਨਾ ਸ਼ੁਭਵਤੀ ਸਤੀ। ਉਦਕਾਧਿਪਤੇਃ ਖ੍ਯਾਤਾ ਵਰੁਣਸ੍ਯ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ ।। ੩੪.

ਪੰਜਵੇਂ ਅੰਦਰਲੇ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਵੀ, ਇੱਥੇ ਵੱਡੀ ਸਭਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਸ਼ੁਭਵਤੀ ਹੈ, ਜੋ ਵੈਵਸਵਤ ਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਪਾਣੀ ਦੇ ਮਹਾਨ ਸਵਾਮੀ ਵਰਨ ਦੇ ਨਾਮ ਤੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ।

ਪਰੋਤ੍ਤਰੇ ਤਥਾ ਦੇਸ਼ੇ षष੍ਠੇऽਨ੍ਤਰਤਟੇ ਸ਼ਿਵੇ। ਵਾਯੋਰ੍ਗਨ੍ਧਵਤੀ ਨਾਮ ਸਭਾ ਸਰ੍ਵਗੁਣੋਤ੍ਤਰਾ ।। ੩੪.

ਉੱਤਰੀ ਦਿਸ਼ਾ ਦੇ ਦੂਰਲੇ ਖੇਤਰ, ਛੇਵੇਂ ਅੰਦਰਲੇ ਹਿੱਸੇ ਵਿੱਚ, ਵਾਯੁ ਦੀ ਸਭਾ ਗੰਧਵਤੀ ਨਾਮ ਨਾਲ ਹੈ, ਜੋ ਸਭ ਗੁਣਾਂ ਵਿੱਚ ਅੱਗੇ ਹੈ।

ਸਪ੍ਤ ਮੇऽਪ੍ਯਨ੍ਤਰਤਟੇ ਨਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਾਧਿਪਤੇਃ ਸਭਾ। ਨਾਮ੍ਨਾ ਮਹੋਦਯਾ ਨਾਮ ਸ਼ੁਦ੍ਧਵੈਢੂਰ੍ਯ੍ਯਵੇਦਿਕਾ ।। ੩੪.

ਸੱਤਵੇਂ ਅੰਦਰਲੇ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਵੀ, ਤਾਰਿਆਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਦੀ ਸਭਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਮਹੋਦਯਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਚੌਕਟ ਸ਼ੁੱਧ ਵੈਡੂਰੀ ਰਤਨ ਦੀ ਹੈ।

ਯਤ੍ਤਦ੍ਵੈ ਕਰ੍ਣਿਕਾਮੂਲਮਿਤਿ ਵੈ ਸਮ੍ਪ੍ਰਕੀਰ੍ਤਿਤਮ੍। ਤਦ੍ਯੋਜਨਸਹਸ੍ਰਾਣਾਂ ਸਪ੍ਤਤੀਨਾਮਧਃ ਸ੍ਮृਤਮ੍ ।। ੩੫.

ਜੋ ਕਰਣਿਕਾ ਦੀ ਜੜ੍ਹ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਸੱਤ ਹਜ਼ਾਰ ਯੋਜਨ ਹੇਠਾਂ ਹੈ।

ਚਤ੍ਵਰਿਂਸ਼ਤ੍ਤਥਾष੍ਟੌ ਚ ਸਹਸ੍ਰਾਣ੍ਯਤ੍ਰ ਮਣ੍ਡਲਮ੍। ਸ਼ੈਲਰਾਜਾਵृਤਂ ਰਮ੍ਯਂ ਮੇਰੁਮੂਲਮਿਤਿ ਸ਼੍ਰੁਤਿਃ ।। ੩੫.

ਉੱਥੇ ਚੌਂਤਾਲੀ ਹਜ਼ਾਰ ਯੋਜਨ ਦਾ ਚੱਕਰ ਹੈ, ਜੋ ਸੁੰਦਰ ਹੈ ਅਤੇ ਪਹਾੜਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਮੇਰੂ ਦੀ ਜੜ੍ਹ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਤੇषਾਂ ਗਿਰਿਸਹਸ੍ਰਾਣਾਮਨੇਕੇषੁ ਮਹੋਚ੍ਛ੍ਰਿਤਾਃ। ਦਿਕ੍ਸ਼ੁ ਸਰ੍ਵਾਸੁ ਪਰ੍ਯ੍ਯਨ੍ਤੈਰ੍ਮਰ੍ਯ੍ਯਾਦਾਃ ਪਰ੍ਵਤਾਃ ਸ੍ਮृਤਾਃ ।। ੩੫.

ਉਹਨਾਂ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਪਹਾੜਾਂ ਵਿੱਚ, ਕਈ ਬਹੁਤ ਉੱਚੇ ਹਨ; ਸਾਰੀਆਂ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਵਿੱਚ, ਹੱਦਾਂ 'ਤੇ ਪਹਾੜ ਹੱਦਾਂ ਵਾਂਗ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।

ਨਿਕੁਞ੍ਜਕਨ੍ਦਰਨਦੀਗੁਹਾਨਿਰ੍ਝਰਸ਼ੋਭਿਤਾਃ। ਬਹੁਪ੍ਰਾਸਾਦਕਟਕੈ ਸ੍ਤਟੈਸ਼੍ਚ ਕੁਸੁਮੋਜ੍ਜ੍ਵਲੈਃ ।। ੩੫.

ਉਹ ਪਹਾੜ ਬਾਗਾਂ, ਗੁਫਾਵਾਂ, ਦਰਿਆਵਾਂ, ਝਰਨਿਆਂ ਤੇ ਨਦੀਆਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਅਤੇ ਕਈ ਮਹਲਾਂ, ਕਿਲਿਆਂ ਤੇ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਚਮਕਦੇ ਢਲਾਨਾਂ ਨਾਲ।

ਨਿਤਮ੍ਬਪੁष੍ਪਮਾਲੌਘੈਃ ਸਾਨੁਭਿਰ੍ਧਾਤੁਮਣ੍ਡਿਤੈਃ । ਸ਼ਿਖਰੈਰ੍ਹੇਮਕਪਿਲੈਰ੍ਨੈਕਪ੍ਰਸ੍ਰਵਣਾਵृਤੈਃ। ਸ਼ੋਭਿਤਾ ਗਿਰਯਃ ਸਰ੍ਵ੍ਵੇ ਪੁष੍ਟੈ ਰਤ੍ਨ ਸਮਰ੍ਪਿਤੈਃ ।। ੩੫.

ਸਭ ਪਹਾੜ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀਆਂ ਮਾਲਾਵਾਂ ਨਾਲ, ਢਲਾਨਾਂ 'ਤੇ ਧਾਤੂਆਂ ਨਾਲ, ਸੋਨੇ ਤੇ ਪੀਲੇ ਚੋਟੀਾਂ ਨਾਲ, ਕਈ ਝਰਨਿਆਂ ਨਾਲ ਤੇ ਕੀਮਤੀ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਸੁਸ਼ੋਭਿਤ ਹਨ।