ਵਾਯੁਪੁਰਾਣਮ੍

ਏਵਂ ਕਲ੍ਪੇ ਤੁ ਵੈਕਲ੍ਪੇ ਸਂਜ੍ਞਾ ਨਸ੍ਯਤਿ ਤੇऽਨਘ। ਕਲ੍ਪਸ਼ੇषਾਣਿ ਭੂਤਾਨਿ ਸੂਕ੍ਸ਼੍ਮਾਣਿ ਪਾਰ੍ਥਿਵਾਨਿ ਚ ।। ੨੪.

ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਕਲਪ ਦੇ ਅੰਤ 'ਤੇ, ਵਿਘਟਨ ਵਿੱਚ, ਤੇਰੀ ਪਛਾਣ ਮਿਟ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਬਾਕੀ ਰਹਿ ਜਾਂਦੇ ਜੀਵ, ਸੁਖਮ ਤੇ ਧਰਤੀ ਵਾਲੇ।

ਸਾ ਚੈषਾ ਹ੍ਯੈਸ਼੍ਵਰੀ ਮਾਯਾ ਜਗਤਃ ਸਮੁਦਾਹृਤਾ। ਸ ਏष ਪਰ੍ਵਤੋ ਮੇਰੁ ਰ੍ਦੇਵਲੋਕ ਉਦਾਹृਤਃ ।। ੨੪.

ਇਹੀ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੀ ਮਾਇਆ ਹੈ, ਜਿਸਨੂੰ ਜਗਤ ਦੀ ਜੜ੍ਹ ਆਖਿਆ ਗਿਆ ਹੈ; ਇਹ ਪਹਾੜ ਹੀ ਮੇਰੂ ਹੈ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਧਰਤੀ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।

ਤਵੈਵੇਦਂ ਹਿ ਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਚਾਤ੍ਮਾਨਮਾਤ੍ਮਨਾ । ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਚੇਸ਼੍ਵਰਸਦ੍ਭਾਵਂ ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਮਾਮਮ੍ਬੁਜੇਕ੍ਸ਼ਣਮ੍ ।। ੨੪.

ਇਹ ਤੇਰੀ ਮਹਾਨਤਾ ਹੈ; ਜਦੋਂ ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਅੰਦਰ ਵੇਖ ਲੈਂਦਾ ਹੈਂ, ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਹਸਤੀ ਨੂੰ ਜਾਣ ਲੈਂਦਾ ਹੈਂ, ਤੇ ਮੈਨੂੰ, ਕੰਵਲ-ਨੈਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ, ਪਛਾਣ ਲੈਂਦਾ ਹੈਂ।

ਮਹਾਦੇਵਂ ਮਹਾਯੋਗਂ ਭੂਤਾਨਾਂ ਵਰਦਂ ਪ੍ਰਭੁਮ੍। ਪ੍ਰਣਵਾਤ੍ਮਾਨਮਾਸਾਦ੍ਯ ਨਮਸ੍ਕृਤ੍ਯਾ ਜਗਦ੍ਗੁਰੁਮ੍। ਤ੍ਵਾਞ੍ਚ ਮਾਞ੍ਚੈਵ ਸਂਕ੍ਰੁਦ੍ਧੋ ਨਿਃਸ਼੍ਵਾਸਾਨ੍ਨਿਰ੍ਦ੍ਦਹੇਦਯਮ੍ ।। ੨੪.

ਮਹਾਂਦੇਵ, ਜੋ ਵੱਡਾ ਜੋਗੀ ਹੈ, ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਵਰ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਤੇ ਸਭ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਅਸਲਤ ਪ੍ਰਣਵ ਰੂਪ ਹੈ, ਉਸ ਜਗਤ ਦੇ ਅਧਿਆਪਕ ਦੇ ਕੋਲ ਜਾ ਕੇ, ਸਿਰ ਨਿਵਾ ਕੇ, ਜੇ ਉਹ ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ ਆ ਜਾਵੇ ਤਾਂ ਆਪਣੀ ਸਾਹ ਨਾਲ ਤੈਨੂੰ ਤੇ ਮੈਨੂੰ ਦੋਵੇਂ ਨੂੰ ਸਾੜ ਸਕਦਾ ਹੈ।

ਏਵਂ ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਮਹਾਯੋਗਂ ਅਭ੍ਯੁਤ੍ਤਿष੍ਠਨ੍ ਮਹਾਬਲਃ। ਅਹਂ ਤ੍ਵਾਮਗ੍ਰਤਃ ਕृਤ੍ਵਾ ਸ੍ਤੋष੍ਯੇऽਹਮਨਲਪ੍ਰਭਮ੍ ।। ੨੪.

ਇਹ ਜਾਣ ਕੇ ਕਿ ਉਹ ਵੱਡਾ ਜੋਗੀ ਹੈ, ਉਹ ਮਹਾਂਬਲੀ ਉੱਠ ਖੜਾ ਹੋਇਆ। ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਆਪਣੇ ਅੱਗੇ ਰੱਖ ਕੇ, ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਚਮਕਣ ਵਾਲੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਸਿਫ਼ਤ ਕਰਾਂਗਾ।

ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣਮਗ੍ਰਤਃ ਕृਤ੍ਵਾ ਤਤਃ ਸ ਗਰੁਡਧ੍ਵਜਃ। ਅਤੀਤੈਸ਼੍ਚ ਭਵਿष੍ਯੈਸ਼੍ਚ ਵਰ੍ਤ੍ਤਮਾਨੈਸ੍ਤਥੈਵ ਚ। ਨਾਮਭਿਸ਼੍ਛਾਨ੍ਦਸੈਸ਼੍ਚੈਵ ਇਦਂ ਸ੍ਤੋਤ੍ਰਮੁਦੀਰਯਤ੍ ।। ੨੪.

ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਰੱਖ ਕੇ, ਫਿਰ ਉਹ ਗਰੁੜ ਦੇ ਚਿੰਨ੍ਹ ਵਾਲਾ, ਪੁਰਾਣੇ, ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਤੇ ਮੌਜੂਦਾ ਨਾਮਾਂ ਨਾਲ, ਤੇ ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਛੰਦਾਂ ਨਾਲ, ਇਹ ਸਤੋਤ੍ਰ ਪੜ੍ਹਨ ਲੱਗ ਪਿਆ।

ਨਮਸ੍ਤੁਭ੍ਯਂ ਭਗਵਤੇ ਸੁਵ੍ਰਤੇऽਨਨ੍ਤਤੇਜਸੇ। ਨਮਃ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਾਧਿਪਤਯੇ ਬੀਜਿਨੇ ਸ਼ੂਲਿਨੇ ਨਮਃ ।। ੨੪.

ਹੇ ਭਗਵਾਨ! ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ, ਤੂੰ ਚੰਗੇ ਵ੍ਰਤਾਂ ਵਾਲਾ, ਅਨੰਤ ਜੋਤ ਵਾਲਾ ਹੈਂ। ਖੇਤਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਬੀਜ ਵਾਲੇ, ਤੇ ਭਾਲੇ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ।

ਅਮੇਢ੍ਰਾਯੋਰ੍ਦ੍ਧ੍ਵਮੇਢ੍ਰਾਯ ਨਮੋ ਵੈਕੁਣ੍ਠਰੇਤਸੇ । ਨਮੋ ਜ੍ਯੇष੍ਠਾਯ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠਾਯ ਅਪੂਰ੍ਵਪ੍ਰਥਮਾਯ ਚ ।। ੨੪.

ਜਿਸਦਾ ਲਿੰਗ ਨਹੀਂ, ਜਿਸਦਾ ਲਿੰਗ ਉੱਚਾ ਹੈ, ਵੈਕੁੰਠ ਦੇ ਬੀਜ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੇ, ਸਭ ਤੋਂ ਚੰਗੇ, ਤੇ ਪਹਿਲਾਂ ਕਦੇ ਨਾ ਹੋਏ ਪਹਿਲੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।

ਨਮੋ ਹਵ੍ਯਾਯ ਪੂਜ੍ਯਾਯ ਸਦ੍ਯੋ ਜਾਤਾਯ ਵੈ ਨਮਃ । ਗਹ੍ਵਰਾਯ ਧਨੇਸ਼ਾਯ ਹੈਮਚੀਰਾਮ੍ਬਰਾਯ ਚ ।। ੨੪.

ਹੋਮ ਲਈ ਯੋਗ, ਪੂਜਨਯੋਗ, ਤੁਰੰਤ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਗੁਫ਼ਾਵਾਂ ਵਿਚ ਵੱਸਣ ਵਾਲੇ, ਧਨ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਤੇ ਸੋਨੇ ਦੇ ਕੱਪੜੇ ਪਹਿਨਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।

ਨਮਸ੍ਤੇ ਹ੍ਯਸ੍ਮਦਾਦੀਨਾਂ ਭੂਤਾਨਾਂ ਪ੍ਰਭਵਾਯ ਚ। ਵੇਦਕਰ੍ਮ੍ਮਾਵਦਾਨਾਨਾਂ ਦ੍ਰਵ੍ਯਾਣਾਂ ਪ੍ਰਭਵੇ ਨਮਃ ।। ੨੪.

ਸਾਡੇ ਤੇ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਮੂਲ, ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਵੇਦਕ ਕਰਮਾਂ, ਚੜ੍ਹਾਵਿਆਂ ਤੇ ਸਮੱਗਰੀਆਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।

ਨਮੋ ਯੋਗ੍ਸ੍ਯ ਪ੍ਰਭਵੇ ਸਾਂਖ੍ਯਸ੍ਯ ਪ੍ਰਭਵੇ ਨਮਃ । ਨਮੋ ਧ੍ਰੁਵਨਿਸ਼ੀਥਾਨਾਮृषੀਣਾਂ ਪਤਯੇ ਨਮਃ ।। ੨੪.

ਯੋਗ ਦੇ ਮਾਲਕ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਸਾਂਖਿਆ ਦੇ ਮਾਲਕ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਜੋ ਡਿੱਗਦੇ ਨਹੀਂ, ਰਾਤ ਦੇ, ਤੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।

ਵਿਦ੍ਯੁਦਸ਼ਨਿਮੇਘਾਨਾਂ ਗਰ੍ਜ੍ਜਿਤਪ੍ਰਭਵੇ ਨਮਃ। ਉਦਧੀਨਾਞ੍ਚ ਪ੍ਰਭਵੇ ਦ੍ਵੀਪਾਨਾਂ ਪ੍ਰਭਵੇ ਨਮਃ ।। ੨੪.

ਬਿਜਲੀ, ਬੱਦਲਾਂ ਤੇ ਗੱਜਣ ਵਾਲੇ ਦੀ ਤਾਕਤ ਦੇ ਮਾਲਕ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਸਮੁੰਦਰਾਂ ਤੇ ਟਾਪੂਆਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।

ਅਦ੍ਰੀਣਾਂ ਪ੍ਰਭਵੇ ਚੈਵ ਵਰ੍षਾਣਾਂ ਪ੍ਰਭਵੇ ਨਮਃ। ਨਮੋ ਨਦਾਨਾਂ ਪ੍ਰਭਵੇ ਨਦੀਨਾਂ ਪ੍ਰਭਵੇ ਨਮਃ ।। ੨੪.

ਪਹਾੜਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਮੀਂਹਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਦਰਿਆਵਾਂ ਤੇ ਨਦੀਆਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।

ਨਮਸ਼੍ਚੌषਧਿਪ੍ਰਭਵੇ ਵृਕ੍ਸ਼ਾਣਾਂ ਪ੍ਰਭਵੇ ਨਮਃ। ਧਰ੍ਮ੍ਮਾਧ੍ਯਕ੍ਸ਼ਾਯ ਧਰ੍ਮ੍ਮਾਯ ਸ੍ਥਿਤੀਨਾਂ ਪ੍ਰਭਵੇ ਨਮਃ ।। ੨੪.

ਜੜੀਆਂ ਬੂਟੀਆਂ ਤੇ ਰੁੱਖਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਧਰਮ ਦੇ ਦੇਖਭਾਲ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਧਰਮ ਰੂਪ, ਤੇ ਸਥਿਰਤਾ ਦੇ ਮਾਲਕ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।

ਨਮੋ ਰਸਾਨਾਂ ਪ੍ਰਭਵੇ ਰਤ੍ਨਾਨਾਂ ਪ੍ਰਭਵੇ ਨਮਃ । ਨਮਃ ਕ੍ਸ਼ਣਾਨਾਂ ਪ੍ਰਭਵੇ ਕਲਾਨਾਂ ਪ੍ਰਭਵੇ ਨਮਃ ।। ੨੪.

ਰਸਾਂ ਤੇ ਰਤਨਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਪਲਾਂ ਤੇ ਕਲਾਵਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।

ਨਿਮੇषਪ੍ਰਭਵੇ ਚੈਵ ਕਾष੍ਠਾਨਾਂ ਪ੍ਰਭਵੇ ਨਮਃ । ਅਹੋਰਾਤ੍ਰਾਰ੍ਦ੍ਧਮਾਸਾਨਾਂ ਮਾਸਾਨਾਂ ਪ੍ਰਭਵੇ ਨਮਃ ।। ੨੪.

ਪਲਕਾਂ ਤੇ ਸਮਿਆਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਦਿਨ, ਰਾਤ, ਪੱਖ ਤੇ ਮਹੀਨਿਆਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।

ਨਮ ऋਤੁਨਾਂ ਪ੍ਰਭਵੇ ਸਂਖ੍ਯਾਯਾਃ ਪ੍ਰਭਵੇ ਨਮਃ। ਪ੍ਰਭਵੇ ਚ ਪਰਾਰ੍ਦ੍ਧਸ੍ਯ ਪਰਸ੍ਯ ਪ੍ਰਭਵੇ ਨਮਃ ।। ੨੪.

ਰੁੱਤਾਂ ਤੇ ਗਿਣਤੀਆਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੇ ਸਮੇਂ ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੇ ਦੇ ਮਾਲਕ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।

ਨਮਃ ਪੁਰਾਣਪ੍ਰਭਵੇ ਯੁਗਸ੍ਯ ਪ੍ਰਭਵੇ ਨਮਃ। ਚਤੁਰ੍ਵਿਧਸ੍ਯ ਸਰ੍ਗਸ੍ਯ ਪ੍ਰਭਵੇऽਨਨ੍ਤਚਕ੍ਸ਼ੁषੇ ।। ੨੪.

ਪੁਰਾਣਿਆਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਯੁਗਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਚਾਰ ਕਿਸਮ ਦੀ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਤੇ ਅਨੰਤ ਨੈਣਾਂ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।

ਕਲ੍ਪੋਦਯੇ ਨਿਬਦ੍ਧਾਨਾਂ ਵਾਰ੍ਤ੍ਤਾਨਾਂ ਪ੍ਰਭਵੇ ਨਮਃ। ਨਮੋ ਵਿਸ਼੍ਵਸ੍ਯ ਪ੍ਰਭਵੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਦਿਪ੍ਰਭਵੇ ਨਮਃ ।। ੨੪.

ਕਲਪ ਦੇ ਆਰੰਭ ਵਿਚ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੋਈਆਂ ਘਟਨਾਵਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਸਾਰੇ ਜਗਤ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਤੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਆਦਿਕ ਦੇ ਮਾਲਕ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।

ਵਿਦ੍ਯਾਨਾਂ ਪ੍ਰਭਵੇ ਚੈਵ ਵਿਦ੍ਯਾਨਾਂ ਪਤਯੇ ਨਮਃ। ਨਮੋ ਵ੍ਰਤਾਨਾਂ ਪਤਯੇ ਮਨ੍ਤ੍ਰਾਣਾਂ ਪਤਯੇ ਨਮਃ ।। ੨੪.

ਵਿਦਿਆਵਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਵਿਦਿਆਵਾਂ ਦੇ ਸਰਤਾਜ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਵਰਤਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਮੰਤਰਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।

ਪਿਤॄਣਾਂ ਪਤਯੇ ਚੈਵ ਪਸ਼ੂਨਾਂ ਪਤਯੇ ਨਮਃ। ਵਾਗ੍ਵृषਾਯ ਨਮਸ੍ਤੁਭ੍ਯਂ ਪੁਰਾਣਵृषਭਾਯ ਚ ।। ੨੪.

ਪਿਤਰਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਪਸ਼ੂਆਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਬੋਲੀ ਦੇ ਵੱਛਰ, ਤੇ ਪੁਰਾਣੇ ਵੱਛਰ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।

ਸੁਚਾਰੁਚਾਰੁਕੇਸ਼ਾਯ ਊਰ੍ਦ੍ਧ੍ਵਚਕ੍ਸ਼ੁਃਸ਼ਿਰਾਯ ਚ। ਨਮਃ ਪਸ਼ੂਨਾਂ ਪਤਯੇ ਗੋਵृषੇਨ੍ਦ੍ਰਧ੍ਵਜਾਯ ਚ ।। ੨੪.

ਸੁੰਦਰ ਚੰਚਲ ਵਾਲਾਂ ਵਾਲੇ, ਉੱਚੀ ਨਿਗਾਹ ਤੇ ਮਸਤਕ ਵਾਲੇ, ਪਸ਼ੂਆਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਨਿਸ਼ਾਨ ਬਲਦ ਤੇ ਇੰਦਰ ਹੈ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ।

ਪ੍ਰਜਾਪਤੀਨਾਂ ਪਤਯੇ ਸਿਦ੍ਧਾਨਾਂ ਪਤਯੇ ਨਮਃ। ਗਰੁਡੋਰਗਸਰ੍ਪਾਣਾਂ ਪਕ੍ਸ਼ਿਣਾਂ ਪਤਯੇ ਨਮਃ ।। ੨੪.

ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਸਿੱਧਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਗਰੁੜ, ਸੱਪਾਂ ਤੇ ਪੰਛੀਆਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ।

ਗੋਕਰ੍ਣਾਯ ਚ ਗੋष੍ਠਾਯ ਸ਼ਙ੍ਕੁਕਰ੍ਣਾਯ ਵੈ ਨਮਃ। ਵਾਰਾਹਾਯਾਪ੍ਰਮੇਯਾਯ ਰਕ੍ਸ਼ੋਧਿਪਤਯੇ ਨਮਃ ।। ੨੪.

ਗਾਂ ਵਰਗੇ ਕੰਨ ਵਾਲੇ, ਪਸ਼ੂਆਂ ਵਿੱਚ ਵੱਸਣ ਵਾਲੇ, ਸੰਕ ਵਰਗੇ ਕੰਨ ਵਾਲੇ, ਸੂਰ ਰੂਪ, ਅਣਮਾਪੇ, ਤੇ ਰਾਖਸ਼ਸਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ।

ਨਮੋ ਹ੍ਯਪ੍ਸਰਸਾਂਪਤਯੇ ਗਣਾਨਾਂ (ਪਤਯੇ) ਹ੍ਰੀਮਯੇ ਨਮਃ। ਅਮ੍ਭਸਾਂ ਪਤਯੇ ਚੈਵ ਤੇਜਸਾਂ ਪਤਯੇ ਨਮਃ ।। ੨੪.

ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਗਣਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਲਜਜਤ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਪਾਣੀਆਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਅਤੇ ਰੌਸ਼ਨੀ ਦੇ ਮਾਲਕ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ।

ਨਮੋऽਸ੍ਤੁ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਪਤਯੇ ਸ਼੍ਰੀਮਤੇ ਹ੍ਰੀਮਤੇ ਨਮਃ। ਬਲਾਬਲਸਮੂਹਾਯ ਹ੍ਯਕ੍ਸ਼ੋਭ੍ਯਕ੍ਸ਼ੋਭਣਾਯ ਚ ।। ੨੪.

ਲੱਖਮੀ ਦੇ ਪਤੀ, ਸੋਭਾਵਾਨ ਤੇ ਲਜਜਤ ਵਾਲੇ, ਤਾਕਤ ਤੇ ਕਮਜ਼ੋਰੀ ਦੇ ਸਮੂਹ, ਅਡੋਲ ਅਤੇ ਹਿਲਾਉਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ।

ਦੀਰ੍ਘਸ਼੍ਰृਙ੍ਗੈਕਸ਼੍ਰृਙ੍ਗਾਯ ਵृषਭਾਯ ਕਕੁਦ੍ਮਿਨੇ। ਨਮਃ ਸ੍ਥੈਰ੍ਯਾਯ ਵਪੁषੇ ਤੇਜਸੇ ਸੁਪ੍ਰਭਾਯ ਚ ।। ੨੪.

ਲੰਮੇ ਸਿੰਗਾਂ ਵਾਲੇ, ਇਕ ਸਿੰਗ ਵਾਲੇ, ਕੁਬੜ ਵਾਲੇ ਬਲਦ, ਡੋਲਣ ਵਾਲੇ, ਸੋਹਣੇ ਸਰੀਰ, ਤੇ ਉਜਲੇ ਚਾਨਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ।

ਭੂਤਾਯ ਚ ਭਵਿष੍ਯਾਯ ਵਰ੍ਤ੍ਤਮਾਨਾਯ ਵੈ ਨਮਃ। ਸੁਵਰ੍ਚ੍ਚਸੇऽਥ ਵੀਰਾਯ ਸ਼ੂਰਾਯ ਹ੍ਯਤਿਗਾਯ ਚ ।। ੨੪.

ਜੋ ਹੋ ਚੁੱਕੇ, ਜੋ ਹੋਣ ਵਾਲੇ, ਤੇ ਜੋ ਹੁਣ ਹਨ, ਚਮਕਦਾਰ, ਬਹਾਦਰ, ਸ਼ੂਰਾ ਤੇ ਬਹੁਤ ਤੇਜ਼ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ।

ਵਰਦਾਯ ਵਰੇਣ੍ਯਾਯ ਨਮਃ ਸਰ੍ਵਗਤਾਯ ਚ। ਨਮੋ ਭੂਤਾਯ ਭਵ੍ਯਾਯ ਭਵਾਯ ਮਹਤੇ ਤਥਾ ।। ੨੪.

ਵਰ ਦੇਣ ਵਾਲੇ, ਸਭ ਤੋਂ ਚੰਗੇ, ਹਰ ਥਾਂ ਵਿਆਪਕ, ਜੋ ਹੋਏ, ਹੋਣ ਵਾਲੇ, ਤੇ ਵੱਡੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ।