ਵਾਯੁਪੁਰਾਣਮ੍

ਦ੍ਵਾਵਿਂਸ਼ੇ ਪਰਿਵਰ੍ਤ੍ਤੇ ਤੁ ਵ੍ਯਾਸਃ ਸ਼ੁਕ੍ਲਾਯਨੋ ਯਦਾ। ਤਦਾऽਪ੍ਯਹਂ ਭਵਿष੍ਯਾਮਿ ਵਾਰਾਣਸ੍ਯਾਂ ਮਹਾਮੁਨਿਃ ।। ੨੩.

ਬਾਈਵੀਂ ਵਾਰੀ ਵਿੱਚ, ਜਦੋਂ ਵਿਆਸ ਸ਼ੁਕਲਾਯਨ ਬਣਦੇ ਹਨ, ਉਸ ਵੇਲੇ ਮੈਂ ਵੀ ਵਾਰਾਣਸੀ ਵਿੱਚ ਮਹਾਨ ਮੁਨੀ ਹੋਵਾਂਗਾ।

ਨਾਮ੍ਨਾ ਵੈ ਲਾਙ੍ਗਲੀ ਭੀਮੋ ਯਤ੍ਰ ਦੇਵਾਃ ਸਵਾਸਵਾਃ। ਦ੍ਰਕ੍ਸ਼੍ਯਨ੍ਤਿ ਮਾਂ ਕਲੌ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨਵਤੀਰ੍ਣਂ ਹਲਾਯੁਧਮ੍ ।। ੨੩.

ਉਸ ਵੇਲੇ, ਮੈਨੂੰ ਲਾਂਗਲੀ ਭੀਮ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਵੇਗਾ, ਜਿੱਥੇ ਦੇਵਤੇ ਇੰਦਰ ਸਮੇਤ, ਮੈਨੂੰ ਕਲਿਜੁਗ ਵਿੱਚ ਹਲਾਯੁਧ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਉਤਰੇ ਹੋਏ ਵੇਖਣਗੇ।

ਤਤ੍ਰਾਪਿ ਮਮ ਤੇ ਪੁਤ੍ਰਾ ਭਵਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਸੁਧਾਰ੍ਮਿਕਾਃ। ਤੁਲ੍ਯਾਰ੍ਚਿਰ੍ਮਧੁਪਿਙ੍ਗਾਕ੍ਸ਼ਃ ਸ਼੍ਵੇਤਕੇਤੁਸ੍ਤਥੈਵ ਚ ।। ੨੩.

ਉਥੇ ਵੀ, ਮੇਰੇ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮ ਲੈਣਗੇ, ਜੋ ਚੰਗੇ ਕਰਮ ਵਾਲੇ ਹੋਣਗੇ: ਤੁਲਿਆਰਚਿ, ਮਧੁਪਿੰਗਾਖਸ਼ ਤੇ ਸ਼੍ਵੇਤਕੇਤੁ।

ਤੇऽਪਿ ਮਾਹੇਸ਼੍ਵਰਂ ਯੋਗਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਧ੍ਯਾਨਪਰਾਯਣਾਃ। ਵਿਰਜਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਭੂਯਿष੍ਠਾ ਰੁਦ੍ਰਲੋਕਾਯ ਸਂਸ੍ਥਿਤਾਃ ।। ੨੩.

ਉਹ ਵੀ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਦਾ ਉੱਚਾ ਜੋਗ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਕੇ, ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਲੱਗੇ ਰਹਿੰਦੇ, ਪਵਿੱਤਰ, ਬ੍ਰਹਮ ਵਿੱਚ ਟਿਕੇ ਹੋਏ, ਰੁਦਰ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਹਨ।

ਪਰਿਵਰ੍ਤ੍ਤੇ ਤ੍ਰਯੋਵਿਂਸ਼ੇ ਤृਣਬਿਨ੍ਦੁਰ੍ਯਦਾ ਮੁਨਿਃ। ਵ੍ਯਾਸੋ ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਬ੍ਰਹ੍ਮ ਤਦਾऽਹਂ ਭਵਿਤਾ ਪੁਨਃ। ਸ਼੍ਵੇਤੋ ਨਾਮ ਮਹਾਕਾਯੋ ਮੁਨਿਪੁਤ੍ਰਃ ਸੁਧਾਰ੍ਮਿਕਃ ।। ੨੩.

ਤੈਈਵੀਂ ਵਾਰੀ ਵਿੱਚ, ਜਦੋਂ ਤ੍ਰਿਣਬਿੰਦੁ ਰਿਸ਼ੀ ਵਿਆਸ ਬਣਦੇ ਹਨ, ਤਦ ਮੈਂ ਫਿਰ ਸ਼੍ਵੇਤ ਨਾਮ ਨਾਲ, ਵੱਡੇ ਸਰੀਰ ਵਾਲਾ, ਮੁਨੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਤੇ ਚੰਗੇ ਕਰਮ ਵਾਲਾ ਹੋਵਾਂਗਾ।

ਤਤ੍ਰ ਕਾਲਞ੍ਜਰਿष੍ਯਾਮਿ ਤਦਾ ਗਿਰਿਵਰੋਤ੍ਤਮੇ। ਤੇਨ ਕਾਲਞ੍ਜਰੋ ਨਾਮ ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਸ ਪਰ੍ਵਤਃ ।। ੨੩.

ਉਥੇ, ਮੈਂ ਕਾਲੰਜਰ ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ ਆਪ ਬਣ ਜਾਵਾਂਗਾ। ਇਸ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਪਹਾੜ ਕਾਲੰਜਰ ਨਾਂ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਵੇਗਾ।

ਤਤ੍ਰਾਪਿ ਮਮ ਤੇ ਪੁਤ੍ਰਾ ਭਵਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਮਹੌਜਸਃ। ਉषਿਜੋ ਬृਹਦੁਕ੍ਥਸ਼੍ਚ ਦੇਵਲਃ ਕਵਿਰੇਵ ਚ। ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਮਾਹੇਸ਼੍ਵਰਂ ਯੋਗਂ ਰੁਦ੍ਰਲੋਕਂ ਗਤਾ ਹਿ ਤੇ ।। ੨੩.

ਉਥੇ ਵੀ, ਮੇਰੇ ਪੁੱਤਰ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਬਲਵਾਨ ਹੋਣਗੇ—ਉਸ਼ਿਜ, ਬ੍ਰਿਹਦੁਕਥ, ਦੇਵਲ ਤੇ ਕਵੀ—ਉਹ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਦਾ ਜੋਗ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਕੇ ਰੁਦਰ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਚਲੇ ਜਾਣਗੇ।

ਪਰਿਵਰ੍ਤ੍ਤੇ ਚਤੁਰ੍ਵਿਂਸ਼ੇ ऋਕ੍ਸ਼ੋ ਵ੍ਯਾਸੋ ਭਵਿष੍ਯਤਿ। ਤਤ੍ਰਾऽਹਂ ਭਵਿਤਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ ਕਲੌ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ ਯੁਗਾਨ੍ਤਿਕੇ। ਸ਼ੂਲੀ ਨਾਮ ਮਹਾਯੋਗੀ ਨੈਮਿषੇ ਯੋਗਿ ਵਨ੍ਦਿਤੇ ।। ੨੩.

ਚੌਵੀਂ ਪਰਿਵਰਤਨ ਤੇ, ਰਿਕਸ਼ਾ ਵਿਅਾਸ ਬਣੇਗਾ। ਉਥੇ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਮੈਂ ਕਲਿਯੁਗ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ ਨੈਮੀਸ਼ ਵਿੱਚ ਜੋਗੀ ਵਲੋਂ ਸਤਿਕਾਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸ਼ੂਲੀ ਨਾਂਕਾ ਮਹਾਂਯੋਗੀ ਹੋਵਾਂਗਾ।

ਤਤ੍ਰਾਪਿ ਮਮ ਤੇ ਪੁਤ੍ਰਾ ਭਵਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਤਪਸ੍ਵਿਨਃ। ਸ਼ਲਿਹੋਤ੍ਰੋऽਗ੍ਨਿਵੇਸ਼੍ਯਸ਼੍ਚ ਯੁਵਨਾਸ਼੍ਚਃ ਸ਼ਰਦ੍ਵਸੁਃ । ਤੇऽਪਿ ਯੋਗਬਲੋਪੇਤਾ ਰੁਦ੍ਰਂ ਯਾਸ੍ਯਨ੍ਤਿ ਸੁਵ੍ਰਤਾਃ ।। ੨੩.

ਉਥੇ ਵੀ, ਮੇਰੇ ਪੁੱਤਰ ਤਪੱਸਵੀ ਹੋਣਗੇ—ਸ਼ਲਿਹੋਤ੍ਰ, ਅਗ્નਿਵੇਸ਼, ਯੁਵਨਾਸ਼ਚ ਤੇ ਸ਼ਰਦਵਸੁ। ਉਹ ਵੀ ਜੋਗ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਯੁਕਤ ਹੋ ਕੇ, ਚੰਗੇ ਚਾਲ ਵਾਲੇ ਰੁਦਰ ਕੋਲ ਚਲੇ ਜਾਣਗੇ।

ਪਞ੍ਚਵਿਂਸ਼ੇ ਪੁਨਃ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੇ ਪਰਿਵਰ੍ਤ੍ਤੇ ਯਥਾਕ੍ਰਮਮ੍। ਵਸਿष੍ਠਸ੍ਤੁ ਯਦਾ ਵ੍ਯਾਸਃ ਸ਼ਕ੍ਤਿਰ੍ਨਾਮ ਭਵਿष੍ਯਤਿ ।। ੨੩.

ਜਦੋਂ ਪਚਵੀਂ ਪਰਿਵਰਤਨ ਆਪਣੀ ਵਾਰੀ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਤਦ ਵਸੀਸ਼ਠ ਵਿਅਾਸ ਬਣੇਗਾ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਂ ਸ਼ਕਤੀ ਹੋਵੇਗਾ।

ਤਦਾऽਪ੍ਯਹਂ ਭਵਿष੍ਯਾਮਿ ਦਣ੍ਡੀ ਮੁਣ੍ਡੀਸ਼ਰਃ ਪ੍ਰਭੁਃ। ਕੋਟਿਵਰ੍षਂ ਸਮਾਸਾਦ੍ਯ ਨਗਰਂ ਦੇਵਪੂਜਿਤਮ੍ ।। ੨੩.

ਉਸ ਵੇਲੇ ਵੀ, ਮੈਂ ਦੰਡਧਾਰੀ ਮੁੰਡੀਸ਼ਰ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਪ੍ਰਭੂ ਵਜੋਂ, ਦਸ ਲੱਖ ਸਾਲਾਂ ਲਈ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਲੋਂ ਪੂਜਿਆ ਗਿਆ ਨਗਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਾਂਗਾ।

ਤਤ੍ਰਾਪਿ ਮਮ ਤੇ ਪੁਤ੍ਰਾ ਭਵਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਕ੍ਰਮਾਗਤਾਃ। ਯੋਗਾਤ੍ਮਾਨੋ ਮਹਾਤ੍ਮਾਨਃ ਸਰ੍ਵੇ ਤੇ ਹ੍ਯੂਰ੍ਦ੍ਧ੍ਵਰੇਤਸਃ ।। ੨੩.

ਉਥੇ ਵੀ, ਮੇਰੇ ਪੁੱਤਰ ਲੜੀਵਾਰ ਜਨਮ ਲੈਣਗੇ। ਉਹ ਸਾਰੇ ਜੋਗ ਦੇ ਮੂਲ ਵਾਲੇ, ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਤੇ ਉੱਚੀ ਪ੍ਰਤਿਗਿਆ ਵਾਲੇ ਹੋਣਗੇ।

ਛਗਲਃ ਕੁਮ੍ਭਕਰ੍षਾਸ਼੍ਯਃ ਕੁਮ੍ਭਸ਼੍ਚੈਵ ਪ੍ਰਬਾਹੁਕਃ। ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਮਾਹੇਸ਼੍ਵਰਂ ਯੋਗਂ ਗਮਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਤਥੈਵ ਤੇ ।। ੨੩.

ਚਗਲਾ, ਕੁੰਭਕਰਸ਼ਾਸ਼ਯ, ਕੁੰਭ ਤੇ ਪ੍ਰਭਾਹੁਕ—ਇਹ ਵੀ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਦਾ ਜੋਗ ਹਾਸਲ ਕਰਕੇ, ਓਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਚਲੇ ਜਾਣਗੇ।

षਡ੍‌ਵਿਂਸ਼ੇ ਪਰਿਵਰ੍ਤ੍ਤੇ ਤੁ ਯਦਾ ਵ੍ਯਾਸਃ ਪਰਾਸ਼ਰਃ। ਤਦਾऽਪ੍ਯਹਂ ਭਵਿष੍ਯਾਮਿ ਸਹਿष੍ਣੁਰ੍ਨਾਮ ਨਾਮਤਃ। ਪੁਣ੍ਯਂ ਰੁਦ੍ਰਵਨਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਕਲੌ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ ਯੁਗਾਨ੍ਤਿਕੇ ।। ੨੩.

ਛੱਬੀਵੀਂ ਵਾਰੀ ਜਦੋਂ ਪਰਿਵਰਤਨ ਆਉਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਵਿਅਾਸ ਪਰਾਸ਼ਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਤਦ ਮੈਂ ਵੀ ਸਹਿਣਸ਼ੀਲ ਨਾਂ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਵਾਂਗਾ, ਤੇ ਕਲਿਯੁਗ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਰੁਦਰ-ਵਨ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਾਂਗਾ।

ਤਤ੍ਰਾਪਿ ਮਮ ਤੇ ਪੁਤ੍ਰਾ ਭਵਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਸੁਧਾਰ੍ਮਿਕਾਃ। ਉਲੂਕੋ ਵੈਦ੍ਯੁਤਸ਼੍ਚੈਵ ਸਰ੍ਵਕੋ ਹ੍ਯਾਸ਼੍ਵਲਾਯਨਃ। ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਮਾਹੇਸ਼੍ਵਰਂ ਯੋਗਂ ਗਨ੍ਤਾਰਸ੍ਤੇ ਤਥੈਵ ਹਿ ।। ੨੩.

ਉਥੇ ਵੀ, ਮੇਰੇ ਪੁੱਤਰ ਨੇਕ ਰਾਹ ਵਾਲੇ ਹੋਣਗੇ—ਉਲੂਕ, ਵੈਦ੍ਯੁਤ, ਸਰਵਕ ਤੇ ਆਸ਼ਵਲਾਯਨ। ਉਹ ਵੀ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਦਾ ਜੋਗ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਕੇ, ਓਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਚਲੇ ਜਾਣਗੇ।

ਸਪ੍ਤਵਿਂਸ਼ਤਿਮੇ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੇ ਪਰਿਵਰ੍ਤ੍ਤੇ ਕ੍ਰਮਾਗਤੇ। ਜਾਤੂਕਰ੍ਣ੍ਯੋ ਯਦਾ ਵ੍ਯਾਸੋ ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਤਪੋਧਨਃ ।। ੨੩.

ਸਤਾਈਵੀਂ ਵਾਰੀ ਜਦੋਂ ਪਰਿਵਰਤਨ ਲੜੀਵਾਰ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਤਦ ਜਾਤੂਕਰਨ, ਜੋ ਤਪ ਦੀ ਦੌਲਤ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਵਿਅਾਸ ਬਣੇਗਾ।

ਤਦਾऽਪ੍ਯਹਂ ਭਵਿष੍ਯਾਮਿ ਸੋਮਸ਼ਰ੍ਮ੍ਮਾ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਃ। ਪ੍ਰਭਾਸਤੀਰ੍ਥਮਾਸਾਦ੍ਯ ਯੋਗਾਤ੍ਮਾ ਲੋਕਵਿਸ਼੍ਰੁਤਃ ।। ੨੩.

ਉਸ ਸਮੇਂ ਵੀ, ਮੈਂ ਸੋਮਸ਼ਰਮਾ ਨਾਂ ਦਾ ਉੱਤਮ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹੋਵਾਂਗਾ, ਜੋ ਪ੍ਰਭਾਸ ਤੀਰਥ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਕੇ, ਜੋਗ ਦੇ ਮੂਲ ਵਾਲਾ ਤੇ ਦੁਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਵੇਗਾ।

ਤਤ੍ਰਾਪਿ ਮਮ ਤੇ ਪੁਤ੍ਰਾ ਭਵਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਤਪੋਧਨਾਃ। ਅਕ੍ਸ਼ਪਾਦਃ ਕਣਾਦਸ਼੍ਚ ਉਲੂਕੋ ਵਤ੍ਸ ਏਵ ਚ ।। ੨੩.

ਉਥੇ ਵੀ, ਮੇਰੇ ਪੁੱਤਰ ਤਪ ਦੀ ਦੌਲਤ ਵਾਲੇ ਹੋਣਗੇ—ਅਕ੍ਸ਼ਪਾਦ, ਕਣਾਦ, ਉਲੂਕ ਤੇ ਵਤਸ।

ਯੋਗਾਤ੍ਮਾਨੋ ਮਹਾਤ੍ਮਾਨੋ ਵਿਮਲਾਃ ਸ਼ੁਦ੍ਧਬੁਦ੍ਧਯਃ। ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਮਾਹੇਸ਼੍ਵਰਂ ਯੋਗਂ ਰੁਦ੍ਰਲੋਕਂ ਤਤੋ ਗਤਾਃ ।। ੨੩.

ਉਹ ਸਾਰੇ ਜੋਗ ਦੇ ਮੂਲ ਵਾਲੇ, ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ, ਨਿਰਮਲ ਤੇ ਸਾਫ ਸੋਚ ਵਾਲੇ ਹੋਣਗੇ। ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਦਾ ਜੋਗ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਕੇ, ਫਿਰ ਰੁਦਰ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਚਲੇ ਜਾਣਗੇ।

ਅष੍ਟਾਵਿਂਸ਼ੇ ਪੁਨਃ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੇ ਪਰਿਵਰ੍ਤ੍ਤੇ ਕ੍ਰਮਾਗਤੇ। ਪਰਾਸ਼ਰਸੁਤਃ ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ੍ ਵਿष੍ਣੁਰ੍ਲੋਕਪਿਤਾਮਹਃ ।। ੨੩.

ਅਠਾਈਵੀਂ ਵਾਰੀ ਜਦੋਂ ਪਰਿਵਰਤਨ ਲੜੀਵਾਰ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਤਦ ਪਰਾਸ਼ਰ ਦਾ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਪੁੱਤਰ ਵਿਸ਼ਨੂ, ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਦਾ ਵੱਡਾ ਪਿਤਾ ਹੈ—

ਯਦਾ ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਵ੍ਯਾਸੋ ਨਾਮ੍ਨਾ ਦ੍ਵੈਪਾਯਨਃ ਪ੍ਰਭੁਃ। ਤਦਾ षष੍ਠੇਨ ਚਾਂਸ਼ੇਨ ਕृष੍ਣਃ ਪੁਰੁषਸਤ੍ਤਮਃ। ਵਸੁਦੇਵਾਦ੍ਯਦੁਸ਼੍ਰੇष੍ਠੋ ਵਾਸੁਦੇਵੋ ਭਵਿष੍ਯਤਿ ।। ੨੩.

ਜਦੋਂ ਵਿਅਾਸ ਦਾ ਨਾਂ ਦ੍ਵੈਪਾਯਨ ਪ੍ਰਭੂ ਹੋਵੇਗਾ, ਤਦ ਛੇਵੀਂ ਭਾਗ ਨਾਲ ਵਾਸੁਦੇਵ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਯਾਦਵਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ, ਵਾਸੁਦੇਵ ਹੋਵੇਗਾ।

ਤਦਾ ਚਾਹਂ ਭਵਿष੍ਯਾਮਿ ਯੋਗਾਤ੍ਮਾ ਯੋਗਮਾਯਯਾ। ਲੋਕਵਿਸ੍ਮਯਨਾਰ੍ਥਾਯ ਬ੍ਰਹ੍ਮਚਾਰਿਸ਼ਰੀਰਕਃ ।। ੨੩.

ਉਸ ਵੇਲੇ ਵੀ, ਮੈਂ ਜੋਗ ਦੀ ਮੂਲ ਵਾਲਾ, ਜੋਗ ਮਾਇਆ ਨਾਲ, ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਹੈਰਾਨ ਕਰਨ ਲਈ ਬ੍ਰਹਮਚਾਰੀ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਲਵਾਂਗਾ।

ਸ਼੍ਮਸ਼ਾਵੇ ਮृਤਮੁਤ੍ਸृष੍ਟਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਲੋਕਮਨਾਥਕਮ੍। ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨਾਂ ਹਿਤਾਰ੍ਥਾਯ ਪ੍ਰਵਿष੍ਟੋ ਯੋਗਮਾਯਯਾ ।। ੨੩.

ਸ਼ਮਸ਼ਾਨ ਵਿੱਚ ਛੱਡਿਆ ਹੋਇਆ ਮੁਰਦਾ ਵੇਖ ਕੇ, ਜਦੋਂ ਸੰਸਾਰ ਅਨਾਥ ਹੋ ਗਿਆ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ, ਮੈਂ ਜੋਗ ਮਾਇਆ ਨਾਲ ਅੰਦਰ ਗਿਆ।

ਦਿਵ੍ਯਾਂ ਮੇਰੁਗੁਹਾਂ ਪੁਣ੍ਯਾਂ ਤ੍ਵਯਾ ਸਾਰ੍ਦ੍ਧਞ੍ਚ ਵਿष੍ਣੁਨਾ। ਭਵਿष੍ਯਾਮਿ ਤਦਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ ਨਕੁਲੀ ਨਾਮ ਨਾਮਤਃ ।। ੨੩.

ਹੇ ਬ੍ਰਹਮਣ, ਉਸ ਵੇਲੇ ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਨੂ ਜੀ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਮੇਰੂ ਪਹਾੜ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਦਿਵ੍ਯ ਗੁਫਾ 'ਨਕੁਲੀ' ਨਾਂ ਨਾਲ ਵੱਸਾਂਗਾ।

ਕਾਯਾਰੋਹਣਮਿਤ੍ਯੇਵਂ ਸਿਦ੍ਧਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਞ੍ਚ ਵੈਤਦਾ। ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਤੁ ਵਿਖ੍ਯਾਤਂ ਯਾਵਦ੍ਭੂਮਿਰ੍ਦ੍ਧਰਿष੍ਯਤਿ ।। ੨੩.

ਉਹ ਥਾਂ 'ਕਾਇਆਰੋਹਣ' ਨਾਂ ਨਾਲ, ਸਿੱਧੀਆਂ ਵਾਲਾ ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਂ ਮੰਨਿਆ ਜਾਵੇਗਾ, ਜਦ ਤੱਕ ਧਰਤੀ ਟਿਕੀ ਰਹੇ।

ਤਤ੍ਰਾਪਿ ਮਮ ਤੇ ਪੁਤ੍ਰਾ ਭਵਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਤਪਸ੍ਵਿਨਃ । ਕੁਸ਼ਇਕਸ਼੍ਚੈਵ ਗਾਰ੍ਗ੍ਯਸ਼੍ਚ ਮਿਤ੍ਰਕੋ ਰੁष੍ਟ ਏਵ ਚ ।। ੨੩.

ਉਥੇ ਵੀ, ਮੇਰੇ ਪੁੱਤਰ ਜੋ ਤਪੱਸਵੀ ਹੋਣਗੇ, ਉਹ ਜਨਮ ਲੈਣਗੇ—ਕੁਸ਼ੈਕ, ਗਾਰਗ, ਮਿਤ੍ਰਕ ਤੇ ਰੁਸ਼ਟ।

ਯੋਗਯੁਕ੍ਤਾ ਮਹਾਤ੍ਮਾਨੋ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾ ਵੇਦਪਾਰਗਾਃ। ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਮਾਹੇਸ਼੍ਵਰਂ ਯੋਗਂ ਵਿਮਲਾ ਹ੍ਯੂਰ੍ਦ੍ਧ੍ਵਰੇਤਸਃ। ਰੁਦ੍ਰਲੋਕਂ ਗਮਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਪੁਨਰਾਵृਤ੍ਤਿਦੁਰ੍ਲਭਮ੍ ।। ੨੩.

ਉਹ ਸਾਰੇ ਯੋਗ ਨਾਲ ਜੋੜੇ ਹੋਏ, ਉੱਚ ਆਤਮਾ ਵਾਲੇ, ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਗਿਆਨੀ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹੋਣਗੇ। ਉਹ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਦੇ ਯੋਗ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਕੇ, ਪਵਿੱਤਰ ਅਤੇ ਉੱਤਮ ਬ੍ਰਹਮਚਾਰੀ ਹੋ ਕੇ, ਰੁਦਰ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਜਿਥੇ ਮੁੜ ਆਉਣਾ ਬਹੁਤ ਔਖਾ ਹੈ।

ਇਤ੍ਯੇਤਦ੍ਵੈ ਮਯਾ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਮਵਤਾਰੇषੁ ਲਕ੍ਸ਼ਣਮ੍। ਮਨ੍ਵਾਦਿਕृष੍ਣਪਰ੍ਯਨ੍ਤਮष੍ਟਾਵਿਂਸ਼ਯੁਗਕ੍ਰਮਾਤ੍। ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਮृਤਿਸਮੂਹਾਨਾਂ ਵਿਭਾਗੋ ਧਰ੍ਮਲਕ੍ਸ਼ਣਮ੍ ।। ੨੩.

ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮੈਂ ਤੇਨੂੰ ਮਨੁ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਜੀ ਤੱਕ, ਅਠਾਈ ਯੁਗਾਂ ਦੇ ਕ੍ਰਮ ਵਿਚ, ਅਵਤਾਰਾਂ ਦੀ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ। ਉਥੇ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸਮੂਹਾਂ ਦੀ ਯਾਦਾਂ ਹੀ ਧਰਮ ਦੀ ਪਹਚਾਣ ਹਨ।

ਚਤ੍ਵਾਰਿ ਭਾਰਤੇ ਵਰ੍षੇ ਯੁਗਾਨਿ ਮੁਨਯੋ ਵਿਦੁਃ । ਕृਤਂ ਤ੍ਰੇਤਾ ਦ੍ਵਾਪਰਂ ਚ ਤਿष੍ਯਂ ਚੇਤਿ ਚਤੁਰ੍ਯੁਗਮ੍ ।। ੨੪.

ਹੇ ਮੁਨਿਓ, ਭਾਰਤ ਦੇਸ ਵਿਚ ਚਾਰ ਯੁਗ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ: ਕ੍ਰਿਤ, ਤ੍ਰੇਤਾ, ਦੁਆਪਰ ਤੇ ਤਿਸ਼ਯ—ਇਹੀ ਚਾਰੇ ਯੁਗ ਹਨ।