ਵਾਯੁਪੁਰਾਣਮ੍

ਭਵਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਤਦਾ ਕਲ੍ਪੇ ਸਰ੍ਵੇ ਤੇ ਧ੍ਯਾਨਯੁਞ੍ਜਕਾਃ। ਤੇ ਤੁ ਸਨ੍ਨਿਹਿਤਾ ਯੋਗੇ ਹृਦਿ ਕृਤ੍ਵਾ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਮ੍ । ਮਹਾਲਯੇ ਪਦਂ ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਵਿष੍ਟਾਃ ਸ਼ਿਵਮਵ੍ਯਯਮ੍ ।। ੨੩.

ਉਸ ਸਮੇਂ, ਉਸ ਚੱਕਰ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਧਿਆਨ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਹੋਣਗੇ। ਉਹ ਯੋਗ ਰਾਹੀਂ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਵਸਾ ਕੇ, ਆਪਣੀ ਹਸਤੀ ਮਹਾਲਯ ਵਿੱਚ ਸਮਰਪਿਤ ਕਰਕੇ, ਅਵਿਨਾਸ਼ੀ ਸ਼ਿਵ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਹੋ ਜਾਣਗੇ।

ਯੇ ਚਾਨ੍ਯੇऽਪਿ ਮਹਾਤ੍ਮਾਨਃ ਕਾਲੇ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ ਯੁਗਾਨ੍ਤਿਕੇ। ਧ੍ਯਾਨਯੁਕ੍ਤੇਨ ਮਨਸਾ ਵਿਮਲਾਃ ਸ਼ੁਦ੍ਧਬੁਦ੍ਧਯਃ ।। ੨੩.

ਉਸ ਸਮੇਂ, ਯੁੱਗ ਦੇ ਅੰਤ ਉੱਤੇ, ਹੋਰ ਵੀ ਜਿਹੜੇ ਵੱਡੇ ਮਨ ਵਾਲੇ, ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਸਾਫ ਸੋਚ ਵਾਲੇ, ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਰਹਿਣਗੇ—

ਗਤ੍ਵਾ ਮਹਾਲ੍ਯਂ ਪੁਣ੍ਯਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਮਾਹੇਸ਼੍ਵਰਂ ਪਦਮ੍ । ਤੂਰ੍ਣਂ ਤਾਰਯਤੇ ਜਨ੍ਤੂਨ੍ ਦਸ਼ਪੂਰ੍ਵਾਨ੍ ਦਸ਼ਾਪਰਾਨ੍ ।। ੨੩.

ਉਹ ਜਦੋਂ ਮਹਾਲਯ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਂ ਤੇ ਜਾ ਕੇ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਦਾ ਆਸਥਾਨ ਵੇਖਣਗੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਦਸ ਪਿਛਲੇ ਤੇ ਦਸ ਅਗਲੇ ਪਿਉ-ਦਾਦਿਆਂ ਨੂੰ ਤੁਰੰਤ ਪਾਰ ਲੰਘਾ ਦੇਣਗੇ।

ਆਤ੍ਮਾਨਮੇਕਵਿਸ਼ਂਞ੍ਚ ਤਾਰਯਿਤ੍ਵਾ ਮਹਾਰ੍ਣਵਮ੍। ਮਮ ਪ੍ਰਸਾਦਾਦ੍ਯਾਸ੍ਯਨ੍ਤਿ ਰੁਦ੍ਰਲੋਕਂ ਗਤਜ੍ਵਰਾਃ ।। ੨੩.

ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਤੇ ਵੀਹ ਹੋਰਾਂ ਨੂੰ ਵੱਡੇ ਸਮੁੰਦਰ ਤੋਂ ਪਾਰ ਲੰਘਾ ਕੇ, ਮੇਰੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਉਹ ਰੁਦਰ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਚਲੇ ਜਾਣਗੇ, ਸਾਰੇ ਦੁੱਖਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਕੇ।

ਤਤੋऽष੍ਟਾਦਸ਼ਮੇ ਚੈਵ ਪਰਿਵਰ੍ਤ੍ਤੇ ਯਦਾ ਭਵੇਤ੍ । ਤਦਾ ऋਤਞ੍ਜਯੋ ਨਾਮ ਵ੍ਯਾਸਸ੍ਤੁ ਭਵਿਤਾ ਮੁਨਿਃ। ਤਦਾऽਪ੍ਯਹਂ ਭਵਿष੍ਯਾਮਿ ਸ਼ਿਖਣ੍ਡੀ ਨਾਮ ਨਾਮਤਃ ।। ੨੩.

ਫਿਰ, ਜਦੋਂ ਅਠਾਰਵਾਂ ਚੱਕਰ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਤਦੋਂ ਵਿਆਸ 'ਰਿਤੰਜਯ' ਨਾਂ ਵਾਲਾ ਮੁਨੀ ਹੋਵੇਗਾ। ਉਸ ਵੇਲੇ ਵੀ, ਮੈਂ 'ਸ਼ਿਖੰਡੀ' ਨਾਂ ਨਾਲ ਹੋਵਾਂਗਾ।

ਸਿਦ੍ਧਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰੇ ਮਹਾਪੁਣ੍ਯੇ ਦੇਵਦਾਨਵਪੂਜਿਤੇ। ਹਿਮਵਾਚ੍ਛਿਖਰੇ ਪੁਣ੍ਯੇ ਸ਼ਿਖਣ੍ਡੀ ਯਤ੍ਰ ਪਰ੍ਵਤਃ। ਸ਼ਿਖਣ੍ਡਿਨੋ ਵਨਞ੍ਚਾਪਿ ऋषਿਸਿਦ੍ਧਨਿषੇਵਿਤਮ੍ ।। ੨੩.

ਸਿੱਧੀ ਵਾਲੀ, ਵੱਡੇ ਪੁੰਨ ਵਾਲੀ, ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਦਾਨਵਾਂ ਵਲੋਂ ਪੂਜੀ ਹੋਈ ਜਗ੍ਹਾ, ਹਿਮਾਲਾ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰ ਚੋਟੀ ਉੱਤੇ 'ਸ਼ਿਖੰਡੀ' ਪਹਾੜ ਹੈ, ਤੇ 'ਸ਼ਿਖੰਡਿਨ' ਜੰਗਲ ਵੀ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਰਿਸ਼ੀ ਤੇ ਸਿੱਧ ਵੱਸਦੇ ਹਨ।

ਤਤ੍ਰਾਪਿ ਮਮ ਤੇ ਪੁਤ੍ਰਾ ਭਵਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਤਪੋਧਨਾਃ। ਵਾਚਃਸ਼ਵਾ ऋਤੀਕਸ਼੍ਚ ਸ਼ਾਵਾਸਸ਼੍ਚ ਦृਢਵ੍ਰਤਃ ।। ੨੩.

ਉਥੇ ਵੀ, ਮੇਰੇ ਪੁੱਤਰ ਤਪੱਸਿਆ ਵਾਲੇ ਹੋਣਗੇ: ਵਾਚਸ਼ਵਾ, ਰਿਤੀਕ, ਸ਼ਾਵਾਸਾ ਤੇ ਦ੍ਰਿੜਵ੍ਰਤ।

ਯੋਗਾਤ੍ਮਾਨੋ ਮਹਾਸ਼ਕ੍ਤਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਤੇ ਵੇਦਪਾਰਗਾਃ। ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਮਾਹੇਸ਼੍ਵਰਂ ਯੋਗਂ ਰੁਦ੍ਰਲੋਕਂ ਵ੍ਰਜਨ੍ਤਿ ਤੇ ।। ੨੩.

ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਆਤਮਾ ਜੋਗ ਨਾਲ ਮਿਲੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਜੋ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲੇ ਹਨ ਤੇ ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਗਿਆਨ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਹਨ, ਉਹ ਜਦੋਂ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਦਾ ਉੱਚਾ ਜੋਗ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਰੁਦਰ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿਚ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।

ਤਤਸ੍ਤ੍ਵੇਕੋਨਵਿਂਸ਼ੇ ਤੁ ਪਰਿਵਰ੍ਤ੍ਤੇ ਕ੍ਰਮਾਗਤੇ। ਵ੍ਯਾਸਸ੍ਤੁ ਭਵਿਤਾ ਨਾਮ੍ਨਾ ਭਰਦ੍ਵਾਜੋ ਮਹਾਮੁਨਿਃ ।। ੨੩.

ਫਿਰ, ਜਦੋਂ ਉਨੱੀਵਾਂ ਚੱਕਰ ਆਪਣੀ ਵਾਰੀ ਅਨੁਸਾਰ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਵਿਆਸ ਮਹਾਨ ਮੁਨੀ ਭਰਦਵਾਜ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਨਮ ਲੈਣਗੇ।

ਤਤ੍ਰਾਪ੍ਯਹਂ ਭਵਿष੍ਯਾਮਿ ਜਟਾਮਾਲੀਤਿ ਨਾਮਤਃ। ਹਿਮਵਚ੍ਛਿਖਰੇ ਰਮ੍ਯੇਜਟਾਯੁਰ੍ਯਤ੍ਰ ਪਰ੍ਵਤਃ ।। ੨੩.

ਉਥੇ ਵੀ, ਮੈਂ ਜਟਾਮਾਲੀ ਨਾਮ ਨਾਲ ਹੋਵਾਂਗਾ, ਹਿਮਾਲਾ ਦੇ ਸੋਹਣੇ ਚੋਟੀ ਉੱਤੇ, ਜਿੱਥੇ ਜਟਾਯੁ ਪਰਬਤ ਹੈ।

ਤਤ੍ਰਾਪਿ ਮਮ ਤੇ ਪੁਤ੍ਰਾ ਭਵਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਮਹੌਜਸਃ। ਹਿਰਣ੍ਯਨਾਮਾ ਕੌਸ਼ਿਲ੍ਯਃ ਕਾਕ੍ਸ਼ੀਵਃ ਕੁਥੁਮਿਸ੍ਤਥਾ ।। ੨੩.

ਉਥੇ ਵੀ, ਮੇਰੇ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮ ਲੈਣਗੇ, ਜੋ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲੇ ਹੋਣਗੇ: ਹਿਰਣਯ, ਕਉਸ਼ਿਲਯ, ਕਾਕਸ਼ੀਵ ਤੇ ਕੁਥੁਮੀ।

ਈਸ਼੍ਵਰਾ ਯੋਗਧਰ੍ਮਾਣਃ ਸਰ੍ਵੇ ਤੇ ਹ੍ਯੂਰ੍ਦ੍ਧ੍ਵਰੇਤਸਃ। ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਮਾਹੇਸ਼੍ਵਰਂ ਯੋਗਂ ਗਮਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ ।। ੨੩.

ਉਹ ਸਾਰੇ ਪ੍ਰਭੂ ਹਨ, ਜੋਗ ਦੇ ਰਾਹ ਤੇ ਚੱਲਣ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹੀ ਹੋਈ ਹੈ; ਜਦੋਂ ਉਹ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਦਾ ਉੱਚਾ ਜੋਗ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੀ ਚਲੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।

ਤਤੋ ਵਿਂਸ਼ਤਿਮੇ ਸਰ੍ਗੇ ਪਰਿਵਰ੍ਤ੍ਤੇ ਕ੍ਰਮੇਣ ਤੁ। ਵਾਚਃਸ਼੍ਰਵਾਃ ਸ੍ਮृਤੋ ਵ੍ਯਾਸੋ ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਮਹਾਮਤਿਃ ।। ੨੩.

ਫਿਰ, ਵੀਹਵੇਂ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਚੱਕਰ ਵਿੱਚ, ਜਦੋਂ ਵਾਰੀ ਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਵਿਆਸ ਵਾਚਸ਼੍ਰਵਾਹ ਨਾਮ ਨਾਲ, ਵੱਡੀ ਮੱਤ ਵਾਲੇ ਰਿਸ਼ੀ ਹੋਣਗੇ।

ਤਦਾਪ੍ਯਹਂ ਭਵਿष੍ਯਾਮਿ ਹ੍ਯਟ੍ਟਹਾਸੀਤਿ ਨਾਮਤਃ। ਅਟ੍ਟਹਾਸਪ੍ਰਿਯਾਸ਼੍ਚਾਪਿ ਭਵਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਤਦਾ ਨਰਾਃ ।। ੨੩.

ਉਸ ਸਮੇਂ ਮੈਂ ਵੀ ਉਥੇ ਹੋਵਾਂਗਾ, ਅਟਠਾਹਾਸ ਨਾਮ ਨਾਲ; ਤੇ ਉਸ ਵੇਲੇ ਹੱਸਣ ਪਸੰਦ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਮਨੁੱਖ ਵੀ ਜਨਮ ਲੈਣਗੇ।

ਤਤ੍ਰੈਵ ਹਿਮਵਤ੍ਪृष੍ਠੇ ਸਿਦ੍ਧਚਾਰਣਸੇਵਿਤੇ। ਤਤ੍ਰਾਪਿ ਮਮ ਤੇ ਪੁਤ੍ਰਾ ਭਵਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਮਹੌਜਸਃ। ਯੁਕ੍ਤਾਤ੍ਮਾਨੋ ਮਹਾਸਤ੍ਤ੍ਵਾ ਧ੍ਯਾਨਿਨੋ ਨਿਯਤਵ੍ਰਤਾਃ ।। ੨੩.

ਉਥੇ ਹੀ, ਹਿਮਾਲਾ ਦੀ ਢਲਾਣ ਉੱਤੇ, ਜਿੱਥੇ ਸਿੱਧ ਤੇ ਚਾਰਣ ਵੱਸਦੇ ਹਨ, ਉਥੇ ਵੀ ਮੇਰੇ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮ ਲੈਣਗੇ, ਜੋ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲੇ, ਜੋਗ ਵਿੱਚ ਲੀਨ, ਮਹਾਨ ਬਲ ਵਾਲੇ, ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਲੱਗੇ ਹੋਏ ਤੇ ਪੱਕੇ ਵਰਤ ਵਾਲੇ ਹੋਣਗੇ।

ਸੁਮਨ੍ਤੁਰ੍ਵਰ੍ਵਰਿਰ੍ਵਿਦ੍ਵਾਨ੍ ਸੁਬਨ੍ਧੁਃ ਕੁਸ਼ਿਕਨ੍ਧਰਃ। ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਮਾਹੇਸ਼੍ਵਰਂ ਯੋਗਂ ਰੁਦ੍ਰਲੋਕਾਯ ਤੇ ਗਤਾਃ ।। ੨੩.

ਸੁਮੰਤੁ, ਵਰਵਰੀ, ਗਿਆਨ ਵਾਲਾ ਸੁਬੰਧੁ ਤੇ ਕੁਸ਼ਿਕੰਧਰ — ਇਹ ਸਭ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਦਾ ਉੱਚਾ ਜੋਗ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਕੇ ਰੁਦਰ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਚਲੇ ਗਏ ਹਨ।

ਏਕਵਿਸ਼ੇ ਪੁਨਃ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੇ ਪਰਿਵਰ੍ਤ੍ਤੇ ਕ੍ਰਮੇਣ ਤੁ। ਵਾਚਸ੍ਪਤਿਃ ਸ੍ਮृਤੋ ਵ੍ਯਾਸੋ ਯਦਾ ਸ ऋषਿਸਤ੍ਤਮਃ ।। ੨੩.

ਫਿਰ, ਜਦੋਂ ਇਕਵੀਹਵਾਂ ਚੱਕਰ ਵਾਰੀ ਅਨੁਸਾਰ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਵਿਆਸ ਵਾਚਸਪਤੀ ਨਾਮ ਨਾਲ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਰਿਸ਼ੀ ਹੋਣਗੇ।

ਤਦਾऽਪ੍ਯਹਂ ਭਵਿष੍ਯਾਮਿ ਦਾਰੁਕੋ ਨਾਮ ਨਾਮਤਃ। ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਭਵਿष੍ਯਤੇ ਪੁਣ੍ਯਂ ਦੇਵਦਾਰੁਵਨਂ ਮਹਤ੍ ।। ੨੩.

ਉਸ ਸਮੇਂ ਮੈਂ ਵੀ ਉਥੇ ਹੋਵਾਂਗਾ, ਦਾਰੁਕ ਨਾਮ ਨਾਲ; ਉਸ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਦੇਵਦਾਰੂ ਦਾ ਜੰਗਲ ਪੈਦਾ ਹੋਵੇਗਾ।

ਤਤ੍ਰਾਪਿ ਮਮ ਤੇ ਪੁਤ੍ਰਾ ਭਵਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਮਹੌਜਸਃ। ਪ੍ਲਕ੍ਸ਼ੋ ਦਾਕ੍ਸ਼ਾਯਣਿਸ਼੍ਚੈਵ ਕੇਤੁਮਾਲੀ ਬਕਸ੍ਤਥਾ ।। ੨੩.

ਉਥੇ ਵੀ, ਮੇਰੇ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮ ਲੈਣਗੇ, ਜੋ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲੇ ਹੋਣਗੇ: ਪਲਕਸ਼, ਦਾਕਸ਼ਾਯਣੀ, ਕੇਤੁਮਾਲੀ ਤੇ ਬਕ।

ਯੋਗਾਤ੍ਮਾਨੋ ਮਹਾਤ੍ਮਾਨੋ ਨਿਯਤਾ ਹ੍ਯੂਰ੍ਦ੍ਧ੍ਵਰੇਤਸਃ। ਪਰਮਂ ਯੋਗਮਾਕ੍ਥਾਯ ਰੁਦ੍ਰਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾਸ੍ਤਥਾਨਘਾਃ ।। ੨੩.

ਉਹ ਜੋਗ ਵਿੱਚ ਲੀਨ, ਵੱਡੀ ਆਤਮਾ ਵਾਲੇ, ਅਡੋਲ ਤੇ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲੇ ਹਨ; ਉੱਚਾ ਜੋਗ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਕੇ, ਪਾਪ ਰਹਿਤ ਹੋ ਕੇ, ਰੁਦਰ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚ ਗਏ।

ਦ੍ਵਾਵਿਂਸ਼ੇ ਪਰਿਵਰ੍ਤ੍ਤੇ ਤੁ ਵ੍ਯਾਸਃ ਸ਼ੁਕ੍ਲਾਯਨੋ ਯਦਾ। ਤਦਾऽਪ੍ਯਹਂ ਭਵਿष੍ਯਾਮਿ ਵਾਰਾਣਸ੍ਯਾਂ ਮਹਾਮੁਨਿਃ ।। ੨੩.

ਬਾਈਵੀਂ ਵਾਰੀ ਵਿੱਚ, ਜਦੋਂ ਵਿਆਸ ਸ਼ੁਕਲਾਯਨ ਬਣਦੇ ਹਨ, ਉਸ ਵੇਲੇ ਮੈਂ ਵੀ ਵਾਰਾਣਸੀ ਵਿੱਚ ਮਹਾਨ ਮੁਨੀ ਹੋਵਾਂਗਾ।

ਨਾਮ੍ਨਾ ਵੈ ਲਾਙ੍ਗਲੀ ਭੀਮੋ ਯਤ੍ਰ ਦੇਵਾਃ ਸਵਾਸਵਾਃ। ਦ੍ਰਕ੍ਸ਼੍ਯਨ੍ਤਿ ਮਾਂ ਕਲੌ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨਵਤੀਰ੍ਣਂ ਹਲਾਯੁਧਮ੍ ।। ੨੩.

ਉਸ ਵੇਲੇ, ਮੈਨੂੰ ਲਾਂਗਲੀ ਭੀਮ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਵੇਗਾ, ਜਿੱਥੇ ਦੇਵਤੇ ਇੰਦਰ ਸਮੇਤ, ਮੈਨੂੰ ਕਲਿਜੁਗ ਵਿੱਚ ਹਲਾਯੁਧ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਉਤਰੇ ਹੋਏ ਵੇਖਣਗੇ।

ਤਤ੍ਰਾਪਿ ਮਮ ਤੇ ਪੁਤ੍ਰਾ ਭਵਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਸੁਧਾਰ੍ਮਿਕਾਃ। ਤੁਲ੍ਯਾਰ੍ਚਿਰ੍ਮਧੁਪਿਙ੍ਗਾਕ੍ਸ਼ਃ ਸ਼੍ਵੇਤਕੇਤੁਸ੍ਤਥੈਵ ਚ ।। ੨੩.

ਉਥੇ ਵੀ, ਮੇਰੇ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮ ਲੈਣਗੇ, ਜੋ ਚੰਗੇ ਕਰਮ ਵਾਲੇ ਹੋਣਗੇ: ਤੁਲਿਆਰਚਿ, ਮਧੁਪਿੰਗਾਖਸ਼ ਤੇ ਸ਼੍ਵੇਤਕੇਤੁ।

ਤੇऽਪਿ ਮਾਹੇਸ਼੍ਵਰਂ ਯੋਗਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਧ੍ਯਾਨਪਰਾਯਣਾਃ। ਵਿਰਜਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਭੂਯਿष੍ਠਾ ਰੁਦ੍ਰਲੋਕਾਯ ਸਂਸ੍ਥਿਤਾਃ ।। ੨੩.

ਉਹ ਵੀ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਦਾ ਉੱਚਾ ਜੋਗ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਕੇ, ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਲੱਗੇ ਰਹਿੰਦੇ, ਪਵਿੱਤਰ, ਬ੍ਰਹਮ ਵਿੱਚ ਟਿਕੇ ਹੋਏ, ਰੁਦਰ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਹਨ।

ਪਰਿਵਰ੍ਤ੍ਤੇ ਤ੍ਰਯੋਵਿਂਸ਼ੇ ਤृਣਬਿਨ੍ਦੁਰ੍ਯਦਾ ਮੁਨਿਃ। ਵ੍ਯਾਸੋ ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਬ੍ਰਹ੍ਮ ਤਦਾऽਹਂ ਭਵਿਤਾ ਪੁਨਃ। ਸ਼੍ਵੇਤੋ ਨਾਮ ਮਹਾਕਾਯੋ ਮੁਨਿਪੁਤ੍ਰਃ ਸੁਧਾਰ੍ਮਿਕਃ ।। ੨੩.

ਤੈਈਵੀਂ ਵਾਰੀ ਵਿੱਚ, ਜਦੋਂ ਤ੍ਰਿਣਬਿੰਦੁ ਰਿਸ਼ੀ ਵਿਆਸ ਬਣਦੇ ਹਨ, ਤਦ ਮੈਂ ਫਿਰ ਸ਼੍ਵੇਤ ਨਾਮ ਨਾਲ, ਵੱਡੇ ਸਰੀਰ ਵਾਲਾ, ਮੁਨੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਤੇ ਚੰਗੇ ਕਰਮ ਵਾਲਾ ਹੋਵਾਂਗਾ।

ਤਤ੍ਰ ਕਾਲਞ੍ਜਰਿष੍ਯਾਮਿ ਤਦਾ ਗਿਰਿਵਰੋਤ੍ਤਮੇ। ਤੇਨ ਕਾਲਞ੍ਜਰੋ ਨਾਮ ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਸ ਪਰ੍ਵਤਃ ।। ੨੩.

ਉਥੇ, ਮੈਂ ਕਾਲੰਜਰ ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ ਆਪ ਬਣ ਜਾਵਾਂਗਾ। ਇਸ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਪਹਾੜ ਕਾਲੰਜਰ ਨਾਂ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਵੇਗਾ।

ਤਤ੍ਰਾਪਿ ਮਮ ਤੇ ਪੁਤ੍ਰਾ ਭਵਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਮਹੌਜਸਃ। ਉषਿਜੋ ਬृਹਦੁਕ੍ਥਸ਼੍ਚ ਦੇਵਲਃ ਕਵਿਰੇਵ ਚ। ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਮਾਹੇਸ਼੍ਵਰਂ ਯੋਗਂ ਰੁਦ੍ਰਲੋਕਂ ਗਤਾ ਹਿ ਤੇ ।। ੨੩.

ਉਥੇ ਵੀ, ਮੇਰੇ ਪੁੱਤਰ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਬਲਵਾਨ ਹੋਣਗੇ—ਉਸ਼ਿਜ, ਬ੍ਰਿਹਦੁਕਥ, ਦੇਵਲ ਤੇ ਕਵੀ—ਉਹ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਦਾ ਜੋਗ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਕੇ ਰੁਦਰ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਚਲੇ ਜਾਣਗੇ।

ਪਰਿਵਰ੍ਤ੍ਤੇ ਚਤੁਰ੍ਵਿਂਸ਼ੇ ऋਕ੍ਸ਼ੋ ਵ੍ਯਾਸੋ ਭਵਿष੍ਯਤਿ। ਤਤ੍ਰਾऽਹਂ ਭਵਿਤਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ ਕਲੌ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ ਯੁਗਾਨ੍ਤਿਕੇ। ਸ਼ੂਲੀ ਨਾਮ ਮਹਾਯੋਗੀ ਨੈਮਿषੇ ਯੋਗਿ ਵਨ੍ਦਿਤੇ ।। ੨੩.

ਚੌਵੀਂ ਪਰਿਵਰਤਨ ਤੇ, ਰਿਕਸ਼ਾ ਵਿਅਾਸ ਬਣੇਗਾ। ਉਥੇ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਮੈਂ ਕਲਿਯੁਗ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ ਨੈਮੀਸ਼ ਵਿੱਚ ਜੋਗੀ ਵਲੋਂ ਸਤਿਕਾਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸ਼ੂਲੀ ਨਾਂਕਾ ਮਹਾਂਯੋਗੀ ਹੋਵਾਂਗਾ।

ਤਤ੍ਰਾਪਿ ਮਮ ਤੇ ਪੁਤ੍ਰਾ ਭਵਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਤਪਸ੍ਵਿਨਃ। ਸ਼ਲਿਹੋਤ੍ਰੋऽਗ੍ਨਿਵੇਸ਼੍ਯਸ਼੍ਚ ਯੁਵਨਾਸ਼੍ਚਃ ਸ਼ਰਦ੍ਵਸੁਃ । ਤੇऽਪਿ ਯੋਗਬਲੋਪੇਤਾ ਰੁਦ੍ਰਂ ਯਾਸ੍ਯਨ੍ਤਿ ਸੁਵ੍ਰਤਾਃ ।। ੨੩.

ਉਥੇ ਵੀ, ਮੇਰੇ ਪੁੱਤਰ ਤਪੱਸਵੀ ਹੋਣਗੇ—ਸ਼ਲਿਹੋਤ੍ਰ, ਅਗ્નਿਵੇਸ਼, ਯੁਵਨਾਸ਼ਚ ਤੇ ਸ਼ਰਦਵਸੁ। ਉਹ ਵੀ ਜੋਗ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਯੁਕਤ ਹੋ ਕੇ, ਚੰਗੇ ਚਾਲ ਵਾਲੇ ਰੁਦਰ ਕੋਲ ਚਲੇ ਜਾਣਗੇ।