ਵਾਯੁਪੁਰਾਣਮ੍

ਤਪਸਾ ਭਾਵਿਤਾਤ੍ਮਾਨੋ ਯੇ ਵੈ ਦ੍ਰਕ੍ਸ਼੍ਯਨ੍ਤਿ ਵੈ ਦ੍ਵਿਜਾਃ। ਈਸ਼ਿਤ੍ਵੇ ਚ ਸ਼ਿਵਤ੍ਵੇ ਚ ਸਰ੍ਵਗਂ ਸਰ੍ਵਤਃ ਸ੍ਥਿਰਮ੍ ।। ੨੩.

ਜੋ ਦੂਜੀ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲੇ ਲੋਕ ਆਪਣੇ ਮਨ ਨੂੰ ਤਪੱਸਿਆ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰ ਲੈਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਹਰ ਥਾਂ ਮੌਜੂਦ, ਅਟੱਲ, ਸਰਵ-ਵਿਆਪਕ ਅਤੇ ਮੰਗਲਮਈ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਵੇਖ ਸਕਦੇ ਹਨ।

ਰਜਸ੍ਤਮੋਵਿਨਿਰ੍ਮੁਕ੍ਤਾਸ੍ਤ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਾ ਮਾਨੁष੍ਯਕਮ੍ਬੁਵਿ। ਮਤ੍ਸਮੀਪਂ ਗਮਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਪੁਨਰਾਵृਤ੍ਤਿਦੁਰ੍ਲਭਮ੍ ।। ੨੩.

ਜੋ ਰਜ ਤੇ ਤਮੋ ਗੁਣ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਮਨੁੱਖਾ ਸਰੀਰ ਛੱਡ ਕੇ, ਉਹ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਆ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਜਿੱਥੇ ਮੁੜ ਆਉਣਾ ਬਹੁਤ ਔਖਾ ਹੈ।

ਇਤ੍ਯੇਵਮੁਕ੍ਤੋ ਭਗਵਾਨ੍ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਰੁਦ੍ਰੇਣ ਵੈ ਦ੍ਵਿਜਾਃ। ਪ੍ਰਣਮ੍ਯ ਪ੍ਰਯਤੋ ਭੂਤ੍ਵਾ ਪੁਨਰਾਹ ਪਿਤਾਮਹਃ ।। ੨੩.

ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰੁਦ੍ਰ ਵਲੋਂ ਕਹੇ ਗਏ ਬਚਨਾਂ ਨੂੰ ਸੁਣ ਕੇ, ਭਗਵਾਨ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਸ਼ਰਧਾ ਨਾਲ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਫਿਰ ਪਿਤਾਮਹ ਵਜੋਂ ਬੋਲਿਆ।

ਭਗਵਨ੍ਦੇਵਦੇਵੇਸ਼ ਵਿਸ਼੍ਵਰੂਪੀ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਃ। ਇਮਾਸ੍ਤਵ ਮਹਾਦੇਵ ਤਨਵੋ ਲੋਕਵਨ੍ਦਿਤਾਃ ।। ੨੩.

ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਦੇਵਾ, ਵਿਸ਼ਵ ਰੂਪ ਵਾਲੇ ਮਹਾਂਦੇਵ, ਇਹ ਤੇਰੇ ਸਾਰੇ ਰੂਪ, ਹੇ ਮਹਾਦੇਵ, ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਵਲੋਂ ਸਤਿਕਾਰ ਜੋਗ ਹਨ।

ਵਿਸ਼੍ਵਰੂਪ ਮਹਾਸਤ੍ਤ੍ਵ ਕਸ੍ਮਿਨ੍ ਕਾਲੇ ਮਹਾਭੁਜ। ਕਸ੍ਯਾਂ ਵਾ ਯੁਗਸਮ੍ਭੂਤ੍ਯਾਂ ਦ੍ਰਕ੍ਸ਼੍ਯਨ੍ਤਿ ਤ੍ਵਾਂ ਦ੍ਵਿਜਾਤਯਃ ।। ੨੩.

ਹੇ ਵਿਸ਼ਵ ਰੂਪ, ਮਹਾਂ ਆਤਮਾ, ਵੱਡੇ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲੇ, ਕਿਹੜੇ ਸਮੇਂ ਤੇ, ਕਿਹੜੇ ਯੁੱਗ ਦੀ ਉਤਪੱਤੀ ਵਿੱਚ, ਦੂਜੀ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲੇ ਤੈਨੂੰ ਵੇਖ ਸਕਣਗੇ?

ਕੇਨ ਵਾ ਤਤ੍ਤ੍ਵਯੋਗੇਨ ਧ੍ਯਾਨਯੋਗੇਨ ਕੇਨ ਵਾ । ਤਨਵਸ੍ਤੇ ਮਹਾਦੇਵ ਸ਼ਕ੍ਯਾ ਦ੍ਰष੍ਟੁਂ ਦ੍ਵਿਜਾਤਿਭਿਃ ।। ੨੩.

ਕਿਹੜੀ ਸੱਚਾਈ ਨਾਲ ਜੁੜ ਕੇ ਜਾਂ ਕਿਹੜੀ ਧਿਆਨ ਦੀ ਯੋਗਤਾ ਨਾਲ, ਹੇ ਮਹਾਦੇਵ, ਤੇਰੇ ਇਹ ਰੂਪ ਦੂਜੀ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਲੋਂ ਵੇਖੇ ਜਾ ਸਕਦੇ ਹਨ?

ਤਪਸਾ ਨੈਵ ਯੋਗੇਨ ਦਾਨਧਰ੍ਮਫਲੇਨ ਵਾ। ਨ ਤੀਰ੍ਥਫਲਯੋਗੇਨ ਕ੍ਰਤੁਭਿਰ੍ਵਾ ਸਦਕ੍ਸ਼ਿਣੈਃ ।। ੨੩.

ਨਾ ਤਾਂ ਤਪੱਸਿਆ ਨਾਲ, ਨਾ ਯੋਗ ਨਾਲ, ਨਾ ਦਾਨ ਤੇ ਧਰਮ ਦੇ ਫਲ ਨਾਲ, ਨਾ ਤੀਰਥਾਂ ਦੇ ਫਲ ਨਾਲ, ਨਾ ਹੀ ਸਹੀ ਦਾਨ ਵਾਲੇ ਯਜਨਾਂ ਨਾਲ, ਇਹ ਸੰਭਵ ਹੈ।

ਨ ਵੇਦਾਧ੍ਯਾਪਨੈਰ੍ਵਾਪਿ ਨ ਚਿਤ੍ਤੇਨ ਵਿਵੇਦਨੈਃ । ਸ਼ਕ੍ਯੋऽਹਂ ਮਾਨੁਰ੍षੈਦ੍ਰष੍ਟੁਮृਤੇ ਧ੍ਯਾਨਾਤ੍ਪਰਂ ਨ ਹਿ ।। ੨੩.

ਨਾ ਤਾਂ ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਪਾਠ ਨਾਲ, ਨਾ ਮਨ ਦੀ ਸਮਝ ਨਾਲ; ਮਨੁੱਖ ਮੈਨੂੰ ਸਿਰਫ਼ ਉੱਚਤਮ ਧਿਆਨ ਰਾਹੀਂ ਹੀ ਵੇਖ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਨਹੀਂ।

ਸਾਧ੍ਯੋ ਨਾਰਾਯਣਸ਼੍ਚੈਵ ਵਿष੍ਣੁਸ੍ਤ੍ਰਿਭੁਵਨੇਸ਼੍ਵਰਃ । ਭਵਿष੍ਯਤੀਹ ਨਾਮ੍ਨਾ ਤੁ ਵਾਰਾਹੋ ਨਾਮ ਵਿਸ਼੍ਰੁਤਃ ।। ੨੩.

ਸਾਧਿਆ, ਨਾਰਾਇਣ ਅਤੇ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਵਿਸ਼ਨੂ, ਇਥੇ ਵਾਰਾਹ ਦੇ ਨਾਮ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਣਗੇ।

ਚਤੁਰ੍ਬਾਹੁਸ਼੍ਚਤੁष੍ਪਾਦਸ਼੍ਚਤੁਰ੍ਨੇਤ੍ਰਸ਼੍ਚਤੁਰ੍ਮੁਖਃ। ਤਦਾ ਸਂਵਤ੍ਸਰੋ ਭੂਤ੍ਵਾ ਯਜ੍ਞਰੂਪੀ ਭਵਿष੍ਯਤਿ। षਡਙ੍ਗਸ਼੍ਚ ਤ੍ਰਿਸ਼ੀਰ੍षਸ਼੍ਚ ਤ੍ਰਿਸ੍ਥਾਨੇ ਤ੍ਰਿਸ਼ਰੀਰਵਾਨ੍ ।। ੨੩.

ਉਸ ਸਮੇਂ ਉਹ ਚਾਰ ਬਾਂਹਾਂ, ਚਾਰ ਪੈਰਾਂ, ਚਾਰ ਅੱਖਾਂ ਤੇ ਚਾਰ ਮੁੱਖਾਂ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇਗਾ; ਇੱਕ ਸਾਲ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ, ਯਜਨ ਰੂਪ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ; ਛੇ ਅੰਗ, ਤਿੰਨ ਸਿਰ, ਤਿੰਨ ਥਾਵਾਂ ਤੇ ਤਿੰਨ ਸਰੀਰਾਂ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇਗਾ।

ਕृਤਂ ਤ੍ਰੇਤਾ ਦ੍ਵਾਪਰਂ ਚ ਕਲਿਸ਼੍ਚੈਵ ਚਤੁਰ੍ਯੁਗਮ੍। ਏਤਸ੍ਯ ਪਾਦਾਸ਼੍ਚਤ੍ਵਾਰਃ ਅਙ੍ਗਾਨਿ ਕ੍ਰਤਵਸ੍ਤਥਾ ।। ੨੩.

ਚਾਰੇ ਯੁੱਗ—ਕ੍ਰਿਤ, ਤ੍ਰੇਤਾ, ਦੁਆਪਰ ਤੇ ਕਲਿ—ਉਸਦੇ ਚਾਰੇ ਪੈਰ ਹਨ; ਯਜਨ ਉਸਦੇ ਅੰਗ ਹਨ।

ਭੁਜਾਸ਼੍ਚ ਵੇਦਾਸ਼੍ਚਤ੍ਵਾਰੋ ऋਤੁਃ ਸਨ੍ਧਿਮੁਖਾਨਿ ਚ। ਦ੍ਵੇ ਮੁਖੇ ਦ੍ਵੇ ਚ ਅਯਨੇ ਨੇਤ੍ਰਾਸ਼੍ਚ ਚਤੁਰਸ੍ਤਥਾ ।। ੨੩.

ਉਸ ਦੀਆਂ ਬਾਂਹਾਂ ਚਾਰੇ ਵੇਦ ਹਨ; ਰੁੱਤਾਂ ਜੋੜ ਹਨ; ਦੋ ਮੂੰਹ, ਦੋ ਅਯਨ ਅਤੇ ਚਾਰ ਅੱਖਾਂ ਹਨ।

ਸ਼ਿਰਾਂਸਿ ਤ੍ਰੀਣਿ ਪਰ੍ਵਾਣਿ ਫਾਲ੍ਗੁਨ੍ਯਾषਾਢਕृਤ੍ਤਿਕਾਃ। ਦਿਵ੍ਯਾਨ੍ਤਰਿਕ੍ਸ਼ਭੌਮਾਨਿ ਤ੍ਰੀਣਿ ਸ੍ਥਾਨਾਨਿ ਯਾਨਿ ਤੁ। ਸਮ੍ਭਵਃ ਪ੍ਰਲਯਸ਼੍ਚੈਵ ਆਸ਼੍ਰਮੌ ਦ੍ਵੌ ਪ੍ਰਕੀਰ੍ਤ੍ਤਿਤੌ ।। ੨੩.

ਤਿੰਨ ਸਿਰ, ਸੰਧੀਆਂ, ਫਾਲਗੁਨੀ, ਆਢ੍ਹ ਅਤੇ ਕ੍ਰਿਤਿਕਾ; ਤਿੰਨ ਥਾਵਾਂ—ਅਕਾਸ਼, ਅੰਤਰਿਕਸ਼ ਅਤੇ ਧਰਤੀ; ਉਤਪੱਤੀ ਤੇ ਲੀਨ ਹੋਣਾ, ਅਤੇ ਦੋ ਆਸ਼ਰਮ ਵੀ ਦੱਸੇ ਗਏ ਹਨ।

ਸ ਯਦਾ ਕਾਲਰੂਪਾਭੋ ਵਰਾਹਤ੍ਵੇ ਵ੍ਯਵਸ੍ਥਿਤਃ। ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਯਦਾ ਸਾਧ੍ਯੋ ਵਿष੍ਣੁਰ੍ਨਾਰਾਯਣਃ ਪ੍ਰਭੁਃ ।। ੨੩.

ਜਦ ਉਹ ਸਮੇਂ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਵਾਰਾਹ ਵਜੋਂ ਸਥਾਪਤ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ, ਤਾਂ ਸਾਧਿਆ, ਵਿਸ਼ਨੂ, ਨਾਰਾਇਣ, ਪ੍ਰਭੂ, ਉਥੇ ਮੌਜੂਦ ਹੋਣਗੇ।

ਤਦਾ ਤ੍ਵਮਪਿ ਦੇਵੇਸ਼ ਚਤੁਰ੍ਵ੍ਵਕ੍ਤ੍ਰੋ ਭਵਿष੍ਯਸਿ। ਬ੍ਰਹ੍ਮਲੋਕਨਮਸ੍ਕਾਰ੍ਯੋ ਵਿष੍ਣੁਰ੍ਨਾਰਾਯਣਃ ਪ੍ਰਭੁਃ ।। ੨੩.

ਉਸ ਵੇਲੇ ਤੂੰ ਵੀ, ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਚਾਰ ਮੁੱਖਾਂ ਵਾਲਾ ਹੋ ਜਾਵੇਂਗਾ; ਬ੍ਰਹਮਲੋਕ ਵਿੱਚ ਪੂਜਾ ਜੋਗ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਨੂ ਨਾਰਾਇਣ ਪ੍ਰਭੂ ਹੋਵੇਗਾ।

ਏਕਾਰ੍ਣਵੇ ਪ੍ਲਵੇ ਚੈਵ ਸ਼ਯਾਨਂ ਪੁਰੁषਂ ਹਰਿਮ੍। ਯਦਾ ਦ੍ਰਕ੍ਸ਼੍ਯਸਿ ਦੇਵੇਸ਼ਂ ਧ੍ਯਾਨਯੁਕ੍ਤਂ ਮਹਾਮੁਨਿਮ੍ ।। ੨੩.

ਜਦੋਂ ਤੂੰ ਵੱਡੇ ਸਮੁੰਦਰ ਉੱਤੇ ਵੱਡੀ ਬੇੜੀ ਤੇ ਵਿਸ਼੍ਰਾਮ ਕਰਦੇ ਹਰਿ ਨੂੰ ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਵੇਖੇਂਗਾ, ਜੋ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਵਾਂਗ ਧਿਆਨ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ—

ਤਦਾਵਾਂ ਮਮ ਯੋਗੇਨ ਮੋਹਿਤੌ ਨष੍ਟਚੇਤਸੌ। ਅਨ੍ਯੋਨ੍ਯਸ੍ਪਰ੍ਦ੍ਧਿਨੌ ਰਾਤ੍ਰਾਵਵਿਜ੍ਞਾਯ ਪਰਸ੍ਪਰਮ੍ ।। ੨੩.

ਉਸ ਵੇਲੇ ਮੇਰੀ ਯੋਗ-ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਤੁਸੀਂ ਦੋਵੇਂ ਭੁੱਲ ਜਾਵੋਗੇ, ਮਨ ਵਿਚੋਂ ਗੁੰਮ ਹੋ ਜਾਵੋਗੇ, ਰਾਤ ਭਰ ਇਕ-ਦੂਜੇ ਨਾਲ ਮੁਕਾਬਲਾ ਕਰਦੇ ਰਹੋਗੇ ਤੇ ਇਕ-ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਪਛਾਣ ਨਹੀਂ ਸਕੋਗੇ।

ਏਕੈਕਸ੍ਯੋਦਰਸ੍ਥਾਂਸ੍ਤੁ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਲੋਕਾਂਸ਼੍ਚਰਾਚਰਾਨ੍। ਵਿਸ੍ਮਯਂ ਪਰਮਂ ਗਤ੍ਵਾ ਧ੍ਯਾਨਾਦ੍‌ਬੁਦ੍ਧ੍ਵਾ ਤੁ ਮਾਨੁषੌ ।। ੨੩.

ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਇਕ-ਦੂਜੇ ਦੇ ਪੇਟ ਵਿੱਚ ਸਾਰੇ ਜਗਤ—ਚਲਦੇ ਤੇ ਅਚਲ—ਵੇਖ ਲਵੋਗੇ, ਤੇ ਵੱਡੇ ਅਚੰਭੇ ਵਿੱਚ ਪੈ ਕੇ ਧਿਆਨ ਰਾਹੀਂ ਸਮਝ ਲਵੋਗੇ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਦੋਵੇਂ ਮਨੁੱਖ ਹੋ—

ਤਤਸ੍ਤ੍ਵਂ ਪਝਸਂਭੂਤਃ ਪਝਨਾਭਃ ਸਨਾਤਨਃ। ਪਦ੍ਮਾਙ੍ਕਿਤਸ੍ਤਦਾ ਕਲ੍ਪੇ ਖ੍ਯਾਤਿਂ ਯਾਸ੍ਯਸਿ ਪੁष੍ਕਲਾਮ੍ ।। ੨੩.

ਉਸ ਸਮੇਂ ਤੂੰ ਕਮਲ ਵਿਚੋਂ ਜੰਮਿਆ, ਕਮਲ-ਨਾਭੀ ਵਾਲਾ, ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ ਤੇ ਕਮਲ ਦੇ ਨਿਸ਼ਾਨ ਨਾਲ, ਉਸ ਕਲਪ ਵਿੱਚ ਵੱਡੀ ਯਸ਼ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੇਂਗਾ।

ਤਤਸ੍ਤਸ੍ਮਿਂਸ੍ਤਦਾ ਕਲ੍ਪੇ ਵਾਰਾਹੇ ਸਪ੍ਤਮੇ ਪ੍ਰਭੋਃ। ਪੁਨਰ੍ਵਿष੍ਣੁਰ੍ਮਹਾਤੇਜਾਃ ਕਾਲੋ ਲੋਕਪ੍ਰਕਾਲਨਃ। ਮਨੁਰ੍ਵੈਵਸ੍ਵਤੋ ਨਾਮ ਤਵ ਪੁਤ੍ਰੋ ਭਵਿष੍ਯਤਿ ।। ੨੩.

ਫਿਰ ਉਸ ਕਲਪ ਵਿੱਚ, ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਸੱਤਵੇਂ ਵਾਰਾਹ ਯੁਗ ਵਿੱਚ, ਮਹਾਨ ਤੇਜ ਵਾਲਾ ਵਿਸ਼ਨੁ, ਜੋ ਸਮਾਂ ਹੈ ਤੇ ਜਗਤਾਂ ਨੂੰ ਉਪਜਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਤੇਰਾ ਪੁੱਤਰ ਵੈਵਸਵਤ ਨਾਮਕ ਮਨੁ ਹੋਵੇਗਾ।

ਤਦਾ ਚਤੁਰ੍ਯੁਗਾਵਸ੍ਥੇ ਕਲ੍ਪੇ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ ਯੁਗਾਨ੍ਤਕੇ। ਭਵਿष੍ਯਾਮਿ ਸ਼ਿਖਾਯੁਕ੍ਤਃ ਸ਼੍ਵੇਤੋ ਨਾਮ ਮਹਾਮੁਨਿਃ ।। ੨੩.

ਉਸ ਕਲਪ ਵਿੱਚ, ਚਾਰ ਯੁਗਾਂ ਦੇ ਚੱਕਰ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, ਮੈਂ ਵੀ ਚੋਟੀ ਵਾਲਾ, ਸ਼ਵੇਤ ਨਾਮ ਦਾ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਜੰਮਾਂਗਾ।

ਹਿਮਵਚ੍ਛਿਖਰੇ ਰਮ੍ਯੇ ਛਾਗਲੇ ਪਰ੍ਵਤੋਤ੍ਤਮੇ। ਚਤੁਃਸ਼ਿष੍ਯਾਃ ਸ਼ਿਵੇ ਯੁਕ੍ਤਾ ਭਵਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਤਦਾ ਮਮ ।। ੨੩.

ਹਿਮਾਲਾ ਦੀ ਸੋਹਣੀ ਚੋਟੀ ਤੇ, ਚਾਗਲ ਨਾਮ ਦੇ ਵਧੀਆ ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ, ਚਾਰ ਸ਼ਿਵ-ਭਗਤ ਚੇਲੇ ਮੇਰੇ ਹੋਣਗੇ।

ਸ਼੍ਵੇਤਸ਼੍ਚੈਵ ਸ਼ਿਖਸ਼੍ਚੈਵ ਸ਼੍ਵੇਤਾਸ਼੍ਵਃ ਸ਼੍ਵੇਤਲੋਹਿਤਃ। ਚਤ੍ਵਾਰਸ੍ਤੇ ਮਹਾਤ੍ਮਾਨੋ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾ ਵੇਦਪਾਰਗਾਃ ।। ੨੩.

ਸ਼ਵੇਤ, ਸ਼ਿਖਾ, ਸ਼ਵੇਤਾਸ਼ਵ ਤੇ ਸ਼ਵੇਤਲੋਹਿਤ—ਇਹ ਚਾਰੇ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਵਾਲੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਤੇ ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਪੂਰੇ ਗਿਆਨੀ ਹੋਣਗੇ।

ਤਤਸ੍ਤੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਭੂਯਿष੍ਠਾ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਗਤਿਂ ਪਰਾਮ੍ । ਤਤ੍ਸਮੀਪਂ ਗਮਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਪੁਨਰਾਵृਤ੍ਤਿਦੁਰ੍ਲਭਮ੍ ।। ੨੩.

ਫਿਰ ਉਹ ਬ੍ਰਹਮ ਦੇ ਦਰਜੇ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਬ੍ਰਹਮ ਦੀ ਉੱਚੀ ਅਵਸਥਾ ਵੇਖ ਕੇ, ਉਸ ਥਾਂ ਚਲੇ ਜਾਣਗੇ ਜਿੱਥੇ ਵਾਪਸ ਆਉਣਾ ਬਹੁਤ ਔਖਾ ਹੈ।

ਪੁਨਸ੍ਤੁ ਮਮ ਦੇਵੇਸ਼ੋ ਦ੍ਵਿਤੀਯਦ੍ਵਾਪਰੇ ਪ੍ਰਭੁਃ। ਪ੍ਰਜਾਪਤਿਰ੍ਯਦਾ ਵ੍ਯਾਸਃ ਸਤ੍ਯੋ ਨਾਮ ਭਵਿष੍ਯਤਿ ।। ੨੩.

ਫਿਰ, ਦੂਜੇ ਦੁਆਪਰ ਵਿੱਚ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਪ੍ਰਭੂ, ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਵਜੋਂ ਸਤਯੋ ਨਾਮਕ ਵਿਆਸ ਬਣ ਕੇ ਆਉਣਗੇ।

ਤਦਾ ਲੋਕਹਿਤਾਰ੍ਥਾਯ ਸੁਤਾਰੇ ਨਾਮ ਨਾਮਤਃ। ਭਵਿष੍ਯਾਮਿ ਕਲੌ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ ਲੋਕਾਨੁਗ੍ਰਹਕਾਰਣਾਤ੍ ।। ੨੩.

ਉਸ ਵੇਲੇ, ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ, ਮੈਂ ਕਲਿਯੁਗ ਵਿੱਚ ਸੁਤਾਰੇ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਨਮ ਲਵਾਂਗਾ, ਤਾਂ ਜੋ ਲੋਕਾਂ ਉੱਤੇ ਮਿਹਰ ਹੋਵੇ।

ਤਤ੍ਰਾਪਿ ਮਮ ਤੇ ਪੁਤ੍ਰਾ ਭਵਿष੍ਯਾ ਨਾਮ ਨਾਮਤਃ। ਦੁਨ੍ਦੁਭਿਃ ਸ਼ਤਰੂਪਸ਼੍ਚ ऋਚੀਕਃ ਕ੍ਰਤੁਮਾਂਸ੍ਤਥਾ ।। ੨੩.

ਉਥੇ ਵੀ, ਮੇਰੇ ਪੁੱਤਰ ਦੁੰਦੁਭੀ, ਸ਼ਤਰੂਪਾ, ਰੁਚੀਕ ਤੇ ਕ੍ਰਤੁਮਾਨ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣੇ ਜਾਣਗੇ।

ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਯੋਗਂ ਤਥਾ ਜ੍ਞਾਨਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮ ਚੈਵ ਸਨਾਤਨਮ੍। ਰੁਦ੍ਰਲੋਕਂ ਗਮਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਪੁਨਰਾਵृਤ੍ਤਿ ਦੁਰ੍ਲਭਮ੍ ।। ੨੩.

ਯੋਗ, ਗਿਆਨ ਤੇ ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਬ੍ਰਹਮ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਰੁਦਰ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਚਲੇ ਜਾਣਗੇ, ਜਿੱਥੇ ਵਾਪਸ ਆਉਣਾ ਮੁਸ਼ਕਲ ਹੈ।

ਤृਤੀਯੇ ਦ੍ਵਾਪਰੇ ਚੈਵ ਯਦਾ ਵ੍ਯਾਸਸ੍ਤੁ ਭਾਰ੍ਗਵਃ। ਤਦਾ ਹ੍ਯਹਂ ਭਵਿष੍ਯਾਮਿ ਦਮਨਸ੍ਤੁ ਯੁਗਨ੍ਤਿਕੇ ।। ੨੩.

ਤੀਜੇ ਦੁਆਪਰ ਵਿੱਚ, ਜਦੋਂ ਵਿਆਸ ਭਾਰਗਵ ਹੋਵੇਗਾ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਯੁਗ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ ਦਮਨਸ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜੰਮਾਂਗਾ।