ਵਾਯੁਪੁਰਾਣਮ੍

ਸ਼ਕ੍ਰਹਨ੍ਤਾਰਮਿਚ੍ਛੇਯਂ ਪੁਤ੍ਰਂ ਦੀਰ੍ਘਤਪੋऽਨ੍ਵਿਤਮ੍। ਅਹਂ ਤਪਸ਼੍ਚਰਿष੍ਯਾਮਿ ਗਰ੍ਭ ਮਾਧਾਤੁਮਰ੍ਹਸਿ ।। ੬.

'ਮੈਂ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹਾਂ ਕਿ ਮੇਰਾ ਪੁੱਤਰ ਲੰਮੇ ਤਪ ਨਾਲ ਯੁਕਤ ਹੋਵੇ, ਜੋ ਇੰਦਰ ਦਾ ਵਧ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇ; ਮੈਂ ਤਪ ਕਰਾਂਗੀ, ਤੇ ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਗਰਭ ਦਿੰ।'

ਤਸ੍ਯਾਸ੍ਤਦ੍ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਮਾਰੀਚਃ ਕਸ਼੍ਯਪਸ੍ਤਥਾ। ਪ੍ਰਤ੍ਯੁਵਾਚ ਮਹਾਤੇਜਾ ਦਿਤਿਂ ਪਰਮਦੁਃਖਿਤਾਮ੍ ।। ੬.

ਉਸ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਮਹਾਂ ਤੇਜ ਵਾਲਾ ਮਾਰੀਚ ਕਸ਼ਯਪ, ਗਹਿਰੀ ਦੁਖੀ ਦਿਤੀ ਨੂੰ ਉੱਤਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।

ਏਵਂ ਭਵਤੁ ਭਦ੍ਰਨ੍ਤੇ ਸ਼ੁਚਿਰ੍ਭਵ ਤਪੋਧਨੇ। ਜਨਯਿष੍ਯਸਿ ਸਤ੍ਪੁਤ੍ਰਂ ਸ਼ਕ੍ਰਹਨ੍ਤਾਰਮਾਹਵੇ ।। ੬.

'ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਹੋਵੇ। ਤੇਰਾ ਭਲਾ ਹੋਵੇ; ਤੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਰਹਿ, ਤਪ ਦੀ ਧਨਵਤੀ। ਤੂੰ ਇੰਦਰ ਦਾ ਵਧ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਚੰਗਾ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮੇਗੀ।'

ਪੂਰ੍ਣਂ ਵਰ੍षਸ਼ਤਂ ਤਾਵਤ੍ ਸ਼ੁਚਿਰ੍ਯਦਿ ਭਵਿष੍ਯਸਿ । ਪੁਤ੍ਰਂ ਤ੍ਰਿਲੋਕਪ੍ਰਚਰਮਥਤ੍ਵਂ ਜਨਯਿष੍ਯਸਿ ।। ੬.

'ਜੇ ਤੂੰ ਪੂਰੇ ਸੌ ਸਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਰਹੀ, ਤਾਂ ਤੂੰ ਉਹ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮੇਗੀ ਜੋ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਵੇਗਾ।'

ਏਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਮਹਾਤੇਜਾਸ੍ਤਯਾ ਸਮਵਸਤ੍ ਪ੍ਰਭੁਃ । ਤਾਮਾਲਿਙ੍ਗ੍ਯ ਤ੍ਰਿਭੁਵਨਂ ਜਗਾਮ ਭਗਵਾਨृषਿਃ ।। ੬.

ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਹਿ ਕੇ, ਚਮਕਦਾਰ ਭਗਵਾਨ ਉਸ ਦੇ ਨਾਲ ਰਹਿਆ; ਉਸ ਨੂੰ ਗਲੇ ਲਾ ਕੇ, ਦਿਵ੍ਯ ਰਿਸ਼ੀ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਚਲਾ ਗਿਆ।

ਗਤੇ ਭਰ੍ਤ੍ਤਰਿ ਸਾ ਦੇਵੀ ਦਿਤਿਃ ਪਰਮਹਰ੍षਿਤਾ। ਕੁਸ਼ਲਂ ਵਨਮਾਸਾਦ੍ਯ ਤਪਸ੍ਤੇਪੇ ਸੁਦਾਰੁਣਮ੍ ।। ੬.

ਜਦ ਉਸ ਦਾ ਪਤੀ ਚਲਾ ਗਿਆ, ਦਿਤੀ ਦੇਵੀ ਵੱਡੀ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ, ਇੱਕ ਚੰਗਾ ਜੰਗਲ ਪਹੁੰਚੀ ਅਤੇ ਕਠੋਰ ਤਪ ਕਰਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ।

ਤਪਸ੍ਤਸ੍ਯਾਨ੍ਤੁ ਕੁਰ੍ਵਨ੍ਤ੍ਯਾਂ ਪਰਿਚਰ੍ਯਾਞ੍ਚਕਾਰ ਹ। ਸਹਸ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ਃ ਸੁਰਸ਼੍ਰੇष੍ਠਃ ਪਰਯਾ ਗੁਣਸਮ੍ਪਦਾ ।। ੬.

ਜਦ ਉਹ ਤਪ ਕਰ ਰਹੀ ਸੀ, ਹਜ਼ਾਰ-ਅੱਖਾਂ ਵਾਲਾ ਇੰਦਰ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਵਧੀਆ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਉਸ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦਾ ਰਿਹਾ।

ਅਗ੍ਨਿਂ ਸਮਿਤ੍ਕੁਸ਼ਂ ਕਾष੍ਠਂ ਫਲਂ ਮੂਲਂ ਤਥੈਵ ਚ। ਨ੍ਯਵੇਦਯਤ੍ ਸਹਸ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ੋ ਯਚ੍ਚਾਨ੍ਯਦਪਿ ਕਿਞ੍ਚਨ ।। ੬.

ਇੰਦਰ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਅੱਗ, ਸਮਿਤ, ਕੁਸ਼ਾ, ਲੱਕੜ, ਫਲ, ਜੜਾਂ ਅਤੇ ਹੋਰ ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ ਲੋੜ ਸੀ, ਸਭ ਕੁਝ ਦਿੱਤਾ।

ਗਾਤ੍ਰਸਂਵਾਹਨੈਸ਼੍ਚੈਵ ਸ਼੍ਰਮਾਪਨਯਨੈਸ੍ਤਥਾ। ਸ਼ਕ੍ਰਃ ਸਰ੍ਵੇषੁ (ਲੋਕੇषੁ) ਕਾਲੇषੁ ਦਿਤਿਂ ਪਰਿਚਚਾਰ ਹ । ਏਵਮਾਰਾਧਿਤਾ ਸ਼ਕ੍ਰਮੁਵਾਚਾਥ ਦਿਤਿਸ੍ਤਥਾ ।। ੬.

ਸਰੀਰ ਦੀ ਮਲਿਸ਼ ਅਤੇ ਥਕਾਵਟ ਦੂਰ ਕਰ ਕੇ, ਇੰਦਰ ਹਰ ਸਮੇਂ, ਹਰ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਦਿਤੀ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦਾ ਰਿਹਾ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਦਰ ਪਾ ਕੇ, ਦਿਤੀ ਨੇ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਕਿਹਾ।

ਪ੍ਰੀਤਾ ਤੇऽਹਂ ਸੁਰਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਦਸ਼ਵਰ੍षਾਣਿ ਪੁਤ੍ਰਕ। ਅਵਸ਼ਿष੍ਟਾਨਿ ਭਦ੍ਰਾਨ੍ਤੇ ਭ੍ਰਾਤਰਂ ਦ੍ਰਕ੍ਸ਼੍ਯਸੇ ਤਤਃ ।। ੬.

'ਮੈਂ ਤੈਥੋਂ ਖੁਸ਼ ਹਾਂ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ; ਦਸ ਸਾਲ ਬਾਕੀ ਹਨ, ਪੁੱਤਰ, ਤੇ ਫਿਰ, ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੇ, ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਨੂੰ ਵੇਖੇਗਾ।'

ਜਯਲਿਪ੍ਸਾਂ ਸਮਾਧਾਸ੍ਯੇ ਲਬ੍ਧ੍ਵਾਹਂ ਤਾਦृਸ਼ਂ ਸੁਤਮ੍। ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਵਿਜਯਂ ਪੂਤ੍ਰ ਪ੍ਰਾਪ੍ਸ੍ਯਾਮਿ ਸਹ ਤੇਨ ਵੈ ।। ੬.

'ਮੈਂ ਆਪਣਾ ਮਨ ਜਿੱਤ ਲਈ ਲਗਾਵਾਂਗੀ; ਐਸਾ ਪੁੱਤਰ ਮਿਲਣ ਤੇ, ਮੈਂ ਉਸ ਦੇ ਨਾਲ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਜਿੱਤ ਹਾਸਲ ਕਰਾਂਗੀ।'

ਏਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਦਿਤਿਃ ਸ਼ਕ੍ਰਂ ਮਧ੍ਯਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੇ ਦਿਵਾਕਰੇ । ਨਿਦ੍ਰਯਾਪਹृਤਾ ਦੇਵੀ ਜਾਨ੍ਵੋਃ ਕृਤ੍ਵਾ ਸ਼ਿਰਸ੍ਤਦਾ ।। ੬.

ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਜਦ ਸੂਰਜ ਮੱਧ ਦਿਨ ਤੇ ਪਹੁੰਚਿਆ, ਦਿਤੀ, ਨੀਂਦ ਨਾਲ ਘਿਰ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਗੋਡਿਆਂ ਤੇ ਸਿਰ ਰੱਖ ਕੇ ਲੈ ਗਈ।

ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਤਾਮਸ਼ੁਚਿਂ ਸ਼ਕ੍ਰਃ ਪਾਦਯੋਰ੍ਗਤਮੂਰ੍ਦ੍ਧਜਾਮ੍ । ਤਸ੍ਯਾਸ੍ਤਦਨ੍ਤਰਂ ਲਬ੍ਧ੍ਵਾ ਜਹਾਸ ਚ ਮੁਮੋਦ ਚ ।। ੬.

ਜਦ ਇੰਦਰ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਅਪਵਿੱਤਰ ਵੇਖਿਆ, ਉਸ ਦੇ ਵਾਲ ਪੈਰਾਂ ਤੇ ਪਏ ਹੋਏ, ਉਸ ਨੇ ਇਹ ਮੌਕਾ ਲੱਭ ਲਿਆ, ਤੇ ਹੱਸਿਆ ਅਤੇ ਖੁਸ਼ ਹੋਇਆ।

ਤਸ੍ਯਾਃ ਸ਼ਰੀਰਂ ਵਿਵृਤਂ ਵਿਵੇਸ਼ਾਥ ਪੁਰਨ੍ਦਰਃ। ਪ੍ਰਵਿਸ਼੍ਯ ਚਾਮਿਤਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਗਰ੍ਭਮਿਨ੍ਦ੍ਰੋ ਮਹੌਜਸਮ੍। ਅਭਿਨਤ੍ਸ ਪ੍ਰਧਾਨਨ੍ਤੁ ਕੁਲਿਸ਼ੇਨ ਮਹਾਯਸ਼ਾਃ ।। ੬.

ਉਸ ਦੇ ਖੁਲ੍ਹੇ ਸਰੀਰ ਵਿਚ ਪੁਰੰਦਰ ਨੇ ਦਾਖਲ ਹੋਇਆ। ਅੰਦਰ ਜਾ ਕੇ, ਇੰਦਰ ਨੇ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ ਗਰਭ ਵੇਖਿਆ ਤੇ ਆਪਣੀ ਵਜਰ ਨਾਲ ਮੁੱਖ ਹਿੱਸਾ ਵੱਜਿਆ।

ਭਿਦ੍ਯਮਾਨਸ੍ਤਦਾ ਗਰ੍ਭੋ ਵਜ੍ਰੇਣ ਸ਼ਤਪਰ੍ਵਣਾ। ਰੁਰੋਦ ਸਸ੍ਵਰਂ ਭੀਮਂ ਵੇਪਮਾਨਃ ਪੁਨਃ ਪੁਨਃ । ਮਾਰੋਦੀਰਿਤਿ ਤਂ ਗਰ੍ਭਂ ਸ਼ਕ੍ਰਃ ਪੁਨਰਭਾषਤ ।। ੬.

ਜਦੋਂ ਵਜਰ ਨਾਲ ਗਰਭ ਵੱਜਿਆ, ਉਹ ਡਰਾਉਣੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਰੋਇਆ ਤੇ ਵਾਰ ਵਾਰ ਕੰਬਦਾ ਰਿਹਾ। ਸ਼ਕਰ ਨੇ ਉਸ ਗਰਭ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, 'ਰੋ ਨਾ।'

ਤਂ ਗਰ੍ਭਂ ਸਪ੍ਤਧਾਭੂਤਂ ਹ੍ਯੇਕੈਕਂ ਸਪ੍ਤਧਾ ਪੁਨਃ। ਕੁਲਿਸ਼ੇਨ ਬਿਭੇਦੇਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਤਤੋ ਦਿਤਿਰਬੁਧ੍ਯਤ ।। ੬.

ਉਹ ਗਰਭ ਸੱਤ ਹਿੱਸਿਆਂ ਵਿਚ ਵੰਡ ਗਿਆ, ਫਿਰ ਇੰਦਰ ਨੇ ਵਜਰ ਨਾਲ ਹਰ ਇੱਕ ਨੂੰ ਸੱਤ-ਸੱਤ ਵਾਰ ਵੰਡਿਆ। ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਦਿਤੀ ਜਾਗ ਪਈ।

ਨ ਹਨ੍ਤਵ੍ਯੋ ਨ ਹਨ੍ਤਵ੍ਯ ਇਤ੍ਯੇਵਂ ਦਿਤਿਰਬ੍ਰਵੀਤ੍ । ਨਿष੍ਪਪਾਤੋਦਰਾਦ੍ਵਜ੍ਰੀ ਮਾਤੁਰ੍ਵਚਨਗੌਰਵਾਤ੍। ਪ੍ਰਾਞ੍ਜਲਿਰ੍ਵਜ੍ਰਸਹਿਤੋ ਦਿਤਿਂ ਸ਼ਕ੍ਰੋऽਭ੍ਯਭਾषਤ ।। ੬.

ਦਿਤੀ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਨਾ ਮਾਰੋ, ਨਾ ਮਾਰੋ!' ਮਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਦਾ ਆਦਰ ਕਰਦਿਆਂ, ਵਜਰ ਧਾਰੀ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਤੇ ਵਜਰ ਲੈ ਕੇ ਮਾਂ ਦੇ ਪੇਟ ਵਿਚੋਂ ਨਿਕਲਿਆ ਤੇ ਦਿਤੀ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ।

ਅਸ਼ੁਚਿਰ੍ਦੇਵਿ ਸੁਪ੍ਤਾਸਿ ਪਾਦਯੋਰ੍ਗਤਮੂਰ੍ਦ੍ਧਜਾ। ਤਦਨ੍ਤਰਮਹਂ ਲਬ੍ਧ੍ਵਾ ਸ਼ਕ੍ਰਹਨ੍ਤਾਰਮਾਹਵੇ। ਭਿਨ੍ਨਵਾਨ੍ ਗਰ੍ਭਮੇਤਨ੍ਤੇ ਬਹੁਧਾ ਕ੍ਸ਼ਨ੍ਤੁਮਰ੍ਹਸਿ ।। ੬.

ਦੇਵੀ, ਤੂੰ ਅਸ਼ੁੱਧ ਸੀ ਤੇ ਸੁਤੀ ਹੋਈ ਸੀ, ਤੇਰੇ ਵਾਲ ਪੈਰਾਂ ਕੋਲ ਸਨ। ਉਸ ਵੇਲੇ ਦਾ ਲਾਭ ਲੈ ਕੇ, ਮੈਂ, ਸ਼ਕਰ, ਯੁੱਧ ਵਿਚ ਵੈਰੀਆਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਤੇਰਾ ਗਰਭ ਕਈ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਵੰਡ ਦਿੱਤਾ—ਇਹ ਮਾਫ ਕਰ ਦੇ।

ਤਸ੍ਮਿਸ੍ਤੁ ਵਿਫਲੇ ਗਰ੍ਭੇ ਦਿਤਿਃ ਪਰਮਦੁਃਖਿਤਾ। ਸਹਸ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ਂ ਤਤੋ ਵਾਕ੍ਯਂ ਮਾਤੁਰ੍ਨਯਨਮਬ੍ਰਵੀਤ੍ ।। ੬.

ਗਰਭ ਫਲ ਰਹਿਤ ਹੋਣ ਕਰਕੇ ਦਿਤੀ ਬਹੁਤ ਦੁਖੀ ਹੋ ਗਈ। ਫਿਰ ਹਜ਼ਾਰ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲਾ ਨੇ ਮਾਂ ਨੂੰ ਗੱਲ ਕੀਤੀ।

ਮਮਾਪਰਾਧਾਦ੍ਗਰ੍ਭੋऽਯਂ ਯਦਿ ਤੇ ਵਿਫਲੀਕृਤਃ। ਨਾਪਰਾਧੋऽਸ੍ਤਿ ਦੇਵੇਸ਼ ऋषਿਪੁਤ੍ਰ ਮਹਾਬਲ ।। ੬.

ਜੇ ਮੇਰੀ ਗਲਤੀ ਕਰਕੇ ਤੇਰਾ ਗਰਭ ਫਲ ਰਹਿਤ ਹੋ ਗਿਆ, ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਮਹਾਨ ਤਾਕਤ ਵਾਲੇ ਰਿਸ਼ੀ ਪੁੱਤਰ, ਤੈਨੂੰ ਕੋਈ ਦੋਸ਼ ਨਹੀਂ।

ਸ਼ਤ੍ਰੋਰ੍ਵਧੇ ਨ ਦੋषੋऽਸ੍ਤਿ ਤੇਨ ਤ੍ਵਾਂ ਨ ਸ਼ਪਾਮਿ ਭੋਃ। ਪ੍ਰਿਯਨ੍ਤੁ ਕਰ੍ਤ੍ਤੁਮਿਚ੍ਛਾਮਿ ਸ਼੍ਰੇਯੋ ਗਰ੍ਭਸ੍ਯ ਮੇ ਕੁਰੁ ।। ੬.

ਵੈਰੀ ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਵਿਚ ਕੋਈ ਦੋਸ਼ ਨਹੀਂ, ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਸ਼ਾਪ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦਾ। ਮੈਂ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਮੇਰੇ ਗਰਭ ਲਈ ਕੁਝ ਚੰਗਾ ਹੋਵੇ—ਇਸ ਨੂੰ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਦੇ।

ਭਵਨ੍ਤੁ ਮਮ ਪੁਤ੍ਰਾਣਾਂ ਸਪ੍ਤ ਸ੍ਥਾਨਾਨਿ ਵੈ ਦਿਵਿ। ਵਾਤਸ੍ਕਨ੍ਧਾਨਿਮਾਨ੍ ਸਪ੍ਤ ਚਰਨ੍ਤੁ ਮਮ ਪੁਤ੍ਰਕਾਃ। ਮਰੁਤਸ਼੍ਚੇਤਿ ਵਿਖ੍ਯਾਤਾ ਗਣਾਸ੍ਤੇ ਸਪ੍ਤ ਸਪ੍ਤਕਾਃ ।। ੬.

ਮੇਰੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਲਈ ਅਸਮਾਨ ਵਿਚ ਸੱਤ ਥਾਂ ਹੋਣ। ਇਹ ਸੱਤ ਹਵਾ ਦੇ ਗੁੱਛੇ ਮੇਰੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਵਲੋਂ ਚਲਣ। ਉਹ ਸੱਤ-ਸੱਤ ਗੁੱਛੇ ਮਰੁਤਾਂ ਦੇ ਨਾਂ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਣ।

ਪृਥਿਵ੍ਯਾਂ ਪ੍ਰਥਮਸ੍ਕਨ੍ਧੋ ਦ੍ਵਿਤੀਯਸ਼੍ਚੈਵ ਭਾਸ੍ਕਰੇ। ਸੋਮੇ ਤृਤੀਯੋ ਵਿਜ੍ਞੇਯਸ਼੍ਚਤੁਰ੍ਥੋ ਜ੍ਯੋਤਿषਾਂ ਗਣੇ ।। ੬.

ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਪਹਿਲਾ ਗੁੱਛਾ ਹੈ; ਦੂਜਾ ਸੂਰਜ ਨਾਲ; ਤੀਜਾ ਚੰਦ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ; ਚੌਥਾ ਤਾਰਿਆਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਵਿਚ।

ਗ੍ਰਹੇषੁ ਪਞ੍ਚਮਸ਼੍ਚੈਵ षष੍ਠਃ ਸਪ੍ਤਰ੍षਿਮਣ੍ਡਲੇ। ਧ੍ਰੁਵੇ ਤੁ ਸਪ੍ਤਮਸ਼੍ਚੈਵ ਵਾਤਸ੍ਕਨ੍ਧਃ ਪਰਸ੍ਤੁ ਸਃ ।। ੬.

ਪੰਜਵਾਂ ਗ੍ਰਹਾਂ ਵਿਚ; ਛੇਵਾਂ ਸੱਤ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਚੱਕਰ ਵਿਚ; ਸੱਤਵਾਂ ਧ੍ਰੂ ਤਾਰੇ ਉੱਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਹਵਾ ਦਾ ਗੁੱਛਾ ਹੈ।

ਤਾਨ੍ਯੇਤੇ ਵਿਚਰਨ੍ਤ੍ਵਦ੍ਯ ਕਾਲੇ ਕਾਲੇ ਮਮਾਤ੍ਮਜਾਃ। ਵਾਤਸ੍ਕਨ੍ਧਾਨਿਮਾਨ੍ ਭੂਤ੍ਵਾ ਚਰਨ੍ਤੁ ਮਮ ਪੁਤ੍ਰਕਾਃ ।। ੬.

ਅੱਜ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸਮਿਆਂ ਤੇ, ਮੇਰੇ ਪੁੱਤਰ ਇਨ੍ਹਾਂ ਥਾਵਾਂ ਤੇ ਘੁੰਮਦੇ ਹਨ; ਮੇਰੇ ਪੁੱਤਰ ਹਵਾ ਦੇ ਗੁੱਛਿਆਂ ਵਾਂਗ ਚਲਣ।

ਪृਥਿਵ੍ਯਾਂ ਪ੍ਰਥਮਸ੍ਕਨ੍ਧੋ ਅਮੇਧ੍ਯੇਭ੍ਯੋ ਯ ਆਵਹਃ। ਚਰਨ੍ਤੁ ਮਮ ਪੁਤ੍ਰਾਸ੍ਤੇ ਪ੍ਰਥਮਸ਼੍ਚਰਤਾਙ੍ਗਣਃ ।। ੬.

ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਪਹਿਲਾ ਗੁੱਛਾ ਉਹ ਹੈ ਜੋ ਅਸ਼ੁੱਧ ਚੀਜ਼ਾਂ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ; ਮੇਰੇ ਪੁੱਤਰ ਪਹਿਲਾ ਸਮੂਹ ਬਣ ਕੇ ਧਰਤੀ ਤੇ ਚਲਣ।

ਦ੍ਵਿਤੀਯਸ਼੍ਚਾਪਿ ਮੇਧ੍ਯੇਭ੍ਯ ਆਸੂਰ੍ਯਾਤ੍ ਪ੍ਰਵਹਸ੍ਤੁ ਯਃ। ਵਾਤਸ੍ਕਨ੍ਧਂ ਦ੍ਵਿਤੀਯਨ੍ਤੁ ਦ੍ਵਿਤੀਯਸ਼੍ਚਰਤਾਙ੍ਗਣਃ ।। ੬.

ਦੂਜਾ, ਜੋ ਸ਼ੁੱਧ ਚੀਜ਼ਾਂ ਤੋਂ ਸੂਰਜ ਵੱਲ ਵਗਦਾ ਹੈ, ਦੂਜਾ ਹਵਾ ਦਾ ਗੁੱਛਾ ਹੈ; ਮੇਰੇ ਪੁੱਤਰ ਦੂਜੇ ਸਮੂਹ ਵਜੋਂ ਉਥੇ ਚਲਣ।

ਸੂਰ੍ਯੋਰ੍ਦ੍ਧ੍ਵਨ੍ਤੁ ਤਤਃ ਸੋਮਾਦੁਦ੍ਵਹੋ ਯਸ੍ਤੁ ਵੈ ਸ੍ਮृਤਃ। ਵਾਤਸ੍ਕਨ੍ਧਨ੍ਤੁ ਤਂ ਪ੍ਰਾਹੁਸ੍ਤृਤੀਯਸ਼੍ਚਰਤਾਙ੍ਗਣਃ ।। ੬.

ਸੂਰਜ ਤੋਂ ਉੱਤੇ, ਫਿਰ ਚੰਦ ਤੋਂ ਉੱਤੇ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਉੱਤਰੀ ਹਵਾ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਤੀਜਾ ਹਵਾ ਦਾ ਗੁੱਛਾ ਹੈ; ਤੀਜਾ ਸਮੂਹ ਉਥੇ ਚਲਣ।

ਸੋਮਾਦੂਰ੍ਦ੍ਧ੍ਵਂ ਤਥਰ੍ਕ੍ਸ਼ੇਭ੍ਯਸ਼੍ਚਤੁਰ੍ਥਃ ਸੁਵਹਸ੍ਤੁ ਯਃ। ਚਤੁਰ੍ਥੋ ਮਮ ਪੁਤ੍ਰਾਣਾਂ ਗਣਸ੍ਤੁ ਚਰਤਾਂ ਵਿਭੋ ।। ੬.

ਚੰਦ ਤੋਂ ਉੱਤੇ, ਤੇ ਤਾਰਿਆਂ ਤੋਂ, ਚੌਥਾ ਸੁਹਾਵਣੀ ਹਵਾ ਹੈ; ਚੌਥਾ ਸਮੂਹ ਮੇਰੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦਾ ਉਥੇ ਚਲਣ, ਹੇ ਮਹਾਨ।