ਵਾਯੁਪੁਰਾਣਮ੍

ਵਿਰੋਧਸ਼੍ਚ ਮਨੁਸ਼੍ਚੈਵ ਵृਕ੍ਸ਼ਾਯੁਃ ਕੁਸ਼ਲੀਮੁਖਃ। ਬਾष੍ਕਲਸ੍ਯ ਸੁਤਾ ਹ੍ਯੇਤੇ ਕਾਲਨੇਮਿਸੁਤਾਨ੍ ਸ਼੍ਰृਣੁ ।। ੬.

ਵਿਰੋਧ, ਮਨੁ, ਵ੍ਰਿਕਸ਼ਾਯੁ ਤੇ ਕੁਸ਼ਲੀਮੁਖ — ਇਹ ਬਾਸਕਲਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਸਨ। ਹੁਣ ਕਾਲਨੇਮੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਬਾਰੇ ਸੁਣੋ।

ਬ੍ਰਹ੍ਮਜਿਤ੍ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਜਿਚ੍ਚੈਵ ਦੇਵਾਨ੍ਤਕਨਰਾਨ੍ਤਕੌ । ਕਾਲਨੇਮਿਸੁਤਾ ਹ੍ਯੇਤੇ ਸ਼ਮ੍ਭੋਸ੍ਤੁ ਸ਼੍ਰृਣੁਤ ਪ੍ਰਜਾਃ ।। ੬.

ਬ੍ਰਹਮਜਿਤ, ਕਸ਼ਤ੍ਰਜਿਤ, ਦੇਵਾਂਤਕ ਤੇ ਨਰਾਂਤਕ — ਇਹ ਕਾਲਨੇਮੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਸਨ। ਹੁਣ ਸ਼ੰਭੂ ਦੀ ਸੰਤਾਨ ਬਾਰੇ ਸੁਣੋ।

ਧਨੁਕੋ ਹ੍ਯਸਿਲੋਮਾ ਚ ਨਾਬਲਸ਼੍ਚ ਸਗੋਮੁਖਃ। ਗਵਾਕ੍ਸ਼ਸ਼੍ਚੈਵ ਗੋਮਾਂਸ਼੍ਚ ਸ਼ਮ੍ਭੋਃ ਪੁਤ੍ਰਾਃ ਪ੍ਰਕੀਰ੍ਤ੍ਤਿਤਾਃ ।। ੬.

ਧਨੁਕਾ, ਅਸਿਲੋਮਾ, ਨਾਬਲਾ, ਸਗੋਮੁਖਾ, ਗਵਾਕਸ਼ ਤੇ ਗੋਮਾਂਸ਼ — ਇਹ ਸ਼ੰਭੂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।

ਵਿਰੋਚਨਸ੍ਯ ਪੁਤ੍ਰਸ੍ਤੁ ਬਲਿਰੇਕਃ ਪ੍ਰਤਾਪਵਾਨ੍। ਬਲੇਃ ਪੁਤ੍ਰਸ਼ਤਂ ਜਜ੍ਞੇ ਰਾਜਾਨਃ ਸਰ੍ਵ ਏਵ ਤੇ ।। ੬.

ਵਿਰੋਚਨ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਬਲੀ ਸੀ, ਜੋ ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਲਈ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸੀ। ਬਲੀ ਦੇ ਸੌ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ, ਜੋ ਸਭ ਰਾਜਾ ਸਨ।

ਤੇषਾਂ ਪ੍ਰਧਾਨਾਸ਼੍ਚਤ੍ਵਾਰੋ ਵਿਕ੍ਰਾਨ੍ਤਾਃ ਸੁਮਹਾਬਲਾਃ। ਸਹਸ੍ਰਬਾਹੁਰ੍ਜ੍ਯੇष੍ਠਸ੍ਤੁ ਬਾਣੋ ਦ੍ਰਵਿਣਸਮ੍ਮਤਃ। ਕੁਮ੍ਭਨਾਭੋ ਗਰ੍ਦ੍ਦਭਾਕ੍ਸ਼ਃ ਕੁਸ਼ਿਰਿਤ੍ਯੇਵਮਾਦਯਃ ।। ੬.

ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚੋਂ ਚਾਰ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਬਹੁਤ ਤਾਕਤਵਰ ਤੇ ਬਹਾਦਰ ਸਨ: ਸਾਹਸ੍ਰਬਾਹੁ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਸੀ, ਬਾਣ, ਜੋ ਦ੍ਰਾਵੜਾਂ ਵਿਚ ਮਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ, ਕੁੰਭਨਾਭ, ਗਰਦਭਾਕਸ਼ ਤੇ ਕੁਸ਼ੀ — ਇਹ ਮੁੱਖ ਸਨ।

ਸ਼ਕੁਨੀ ਪੂਤਨਾ ਚੈਵ ਕਨ੍ਯੇ ਦ੍ਵੇ ਤੁ ਬਲੇਃ ਸੁਤੇ। ਬਲੇਃ ਪੁਤ੍ਰਾਸ਼੍ਚ ਪੌਤ੍ਰਾਸ਼੍ਚ ਸ਼ਤਸ਼ੋऽਥ ਸਹਸ੍ਰਸ਼ਃ ।। ੬.

ਸ਼ਕੁਨੀ ਅਤੇ ਪੂਤਨਾ, ਬਲੀ ਦੀਆਂ ਦੋ ਧੀਆਂ, ਬਲੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਅਤੇ ਪੌਤਰੇ ਸੈਂਕੜੇ ਤੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਲਏ।

ਬਲਿਰ੍ਯੋ ਨਾਮਵਿਖ੍ਯਾਤੋ ਗਣੋ ਵਿਕ੍ਰਾਨ੍ਤਪੌਰੁषਃ। ਬਾਣਸ੍ਯ ਚਨ੍ਦ੍ਰ ਮਨਸੋ ਲੌਹਿਤ੍ਯਮੁਪਪਦ੍ਯਤੇ ।। ੬.

ਬਲੀ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਵੱਡੀ ਸ਼ੋਹਰਤ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਬਹੁਤ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਅਤੇ ਬਹਾਦਰ ਸੀ; ਬਾਣ, ਚੰਦਰ ਅਤੇ ਮਨਸ ਤੋਂ ਲੌਹਿਤਿਆ ਵੰਸ਼ ਚਲਿਆ।

ਦਿਤਿਰ੍ਵਿਨष੍ਟਪੁਤ੍ਰਾ ਵੈ ਤੋषਯਾਮਾਸ ਕਸ਼੍ਯਪਮ੍। ਸ ਕਸ਼੍ਯਪਃ ਪ੍ਰਸਨ੍ਨਾਤ੍ਮਾ ਸਮ੍ਯਗਾਰਾਧਿਤਸ੍ਤਯਾ । ਵਰੇਣ ਚ੍ਛਨ੍ਦਯਾਮਾਸ ਸਾ ਚ ਵਵ੍ਰੇ ਵਰਂ ਤਤਃ ।। ੬.

ਦਿਤੀ, ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਗੁਆ ਕੇ, ਕਸ਼ਯਪ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ; ਕਸ਼ਯਪ, ਜਿਸ ਦਾ ਮਨ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ ਅਤੇ ਜਿਸ ਦੀ ਉਹ ਨੇ ਠੀਕ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੇਵਾ ਕੀਤੀ, ਉਸ ਨੂੰ ਇੱਕ ਵਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਉਹ ਆਪਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਦਾਤ ਮੰਗਦੀ ਹੈ।

ਸ ਤੁ ਤਸ੍ਯੈ ਵਰਂ ਪ੍ਰਾਦਾਤ੍ ਪ੍ਰਾਰ੍ਥਿਤਂ ਭਗਵਨ੍ ਪ੍ਰਭੁਃ। ਕਿਮਿਚ੍ਛਸਿ ਮਯਿ ਸ਼ੁਭ੍ਰੇ ਮਾਰੀਚਸ੍ਤਾਮਭਾषਤ ।। ੬.

ਭਗਵਾਨ ਅਤੇ ਸਰਵ-ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਉਹ ਵਰ ਦਿੱਤਾ ਜੋ ਉਸ ਨੇ ਮੰਗਿਆ ਸੀ, ਤੇ ਪੁੱਛਿਆ, 'ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਕੀ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਪਵਿੱਤਰ ਜੀ?' ਮਾਰੀਚ ਨੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਿਹਾ।

ਮਾਰੀਚਂ ਕਸ਼੍ਯਪਂ ਤੁष੍ਟਂ ਭਰ੍ਤਾਰਂ ਪ੍ਰਾਞ੍ਜਲਿਸ੍ਤਥਾ। ਹਤਪੁਤ੍ਰਾਸ੍ਮਿ ਭਗਵਾਨ੍ ਆਦਿਤ੍ਯੈਸ੍ਤਵ ਸੂਨੁਭਿਃ ।। ੬.

ਦਿਤੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਪਤੀ ਮਾਰੀਚ ਕਸ਼ਯਪ ਨੂੰ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਕਿਹਾ, 'ਭਗਵਾਨ, ਤੇਰੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਆਦਿਤਿਆਂ ਨੇ ਮੇਰੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ ਹੈ।'

ਸ਼ਕ੍ਰਹਨ੍ਤਾਰਮਿਚ੍ਛੇਯਂ ਪੁਤ੍ਰਂ ਦੀਰ੍ਘਤਪੋऽਨ੍ਵਿਤਮ੍। ਅਹਂ ਤਪਸ਼੍ਚਰਿष੍ਯਾਮਿ ਗਰ੍ਭ ਮਾਧਾਤੁਮਰ੍ਹਸਿ ।। ੬.

'ਮੈਂ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹਾਂ ਕਿ ਮੇਰਾ ਪੁੱਤਰ ਲੰਮੇ ਤਪ ਨਾਲ ਯੁਕਤ ਹੋਵੇ, ਜੋ ਇੰਦਰ ਦਾ ਵਧ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇ; ਮੈਂ ਤਪ ਕਰਾਂਗੀ, ਤੇ ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਗਰਭ ਦਿੰ।'

ਤਸ੍ਯਾਸ੍ਤਦ੍ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਮਾਰੀਚਃ ਕਸ਼੍ਯਪਸ੍ਤਥਾ। ਪ੍ਰਤ੍ਯੁਵਾਚ ਮਹਾਤੇਜਾ ਦਿਤਿਂ ਪਰਮਦੁਃਖਿਤਾਮ੍ ।। ੬.

ਉਸ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਮਹਾਂ ਤੇਜ ਵਾਲਾ ਮਾਰੀਚ ਕਸ਼ਯਪ, ਗਹਿਰੀ ਦੁਖੀ ਦਿਤੀ ਨੂੰ ਉੱਤਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।

ਏਵਂ ਭਵਤੁ ਭਦ੍ਰਨ੍ਤੇ ਸ਼ੁਚਿਰ੍ਭਵ ਤਪੋਧਨੇ। ਜਨਯਿष੍ਯਸਿ ਸਤ੍ਪੁਤ੍ਰਂ ਸ਼ਕ੍ਰਹਨ੍ਤਾਰਮਾਹਵੇ ।। ੬.

'ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਹੋਵੇ। ਤੇਰਾ ਭਲਾ ਹੋਵੇ; ਤੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਰਹਿ, ਤਪ ਦੀ ਧਨਵਤੀ। ਤੂੰ ਇੰਦਰ ਦਾ ਵਧ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਚੰਗਾ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮੇਗੀ।'

ਪੂਰ੍ਣਂ ਵਰ੍षਸ਼ਤਂ ਤਾਵਤ੍ ਸ਼ੁਚਿਰ੍ਯਦਿ ਭਵਿष੍ਯਸਿ । ਪੁਤ੍ਰਂ ਤ੍ਰਿਲੋਕਪ੍ਰਚਰਮਥਤ੍ਵਂ ਜਨਯਿष੍ਯਸਿ ।। ੬.

'ਜੇ ਤੂੰ ਪੂਰੇ ਸੌ ਸਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਰਹੀ, ਤਾਂ ਤੂੰ ਉਹ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮੇਗੀ ਜੋ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਵੇਗਾ।'

ਏਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਮਹਾਤੇਜਾਸ੍ਤਯਾ ਸਮਵਸਤ੍ ਪ੍ਰਭੁਃ । ਤਾਮਾਲਿਙ੍ਗ੍ਯ ਤ੍ਰਿਭੁਵਨਂ ਜਗਾਮ ਭਗਵਾਨृषਿਃ ।। ੬.

ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਹਿ ਕੇ, ਚਮਕਦਾਰ ਭਗਵਾਨ ਉਸ ਦੇ ਨਾਲ ਰਹਿਆ; ਉਸ ਨੂੰ ਗਲੇ ਲਾ ਕੇ, ਦਿਵ੍ਯ ਰਿਸ਼ੀ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਚਲਾ ਗਿਆ।

ਗਤੇ ਭਰ੍ਤ੍ਤਰਿ ਸਾ ਦੇਵੀ ਦਿਤਿਃ ਪਰਮਹਰ੍षਿਤਾ। ਕੁਸ਼ਲਂ ਵਨਮਾਸਾਦ੍ਯ ਤਪਸ੍ਤੇਪੇ ਸੁਦਾਰੁਣਮ੍ ।। ੬.

ਜਦ ਉਸ ਦਾ ਪਤੀ ਚਲਾ ਗਿਆ, ਦਿਤੀ ਦੇਵੀ ਵੱਡੀ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ, ਇੱਕ ਚੰਗਾ ਜੰਗਲ ਪਹੁੰਚੀ ਅਤੇ ਕਠੋਰ ਤਪ ਕਰਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ।

ਤਪਸ੍ਤਸ੍ਯਾਨ੍ਤੁ ਕੁਰ੍ਵਨ੍ਤ੍ਯਾਂ ਪਰਿਚਰ੍ਯਾਞ੍ਚਕਾਰ ਹ। ਸਹਸ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ਃ ਸੁਰਸ਼੍ਰੇष੍ਠਃ ਪਰਯਾ ਗੁਣਸਮ੍ਪਦਾ ।। ੬.

ਜਦ ਉਹ ਤਪ ਕਰ ਰਹੀ ਸੀ, ਹਜ਼ਾਰ-ਅੱਖਾਂ ਵਾਲਾ ਇੰਦਰ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਵਧੀਆ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਉਸ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦਾ ਰਿਹਾ।

ਅਗ੍ਨਿਂ ਸਮਿਤ੍ਕੁਸ਼ਂ ਕਾष੍ਠਂ ਫਲਂ ਮੂਲਂ ਤਥੈਵ ਚ। ਨ੍ਯਵੇਦਯਤ੍ ਸਹਸ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ੋ ਯਚ੍ਚਾਨ੍ਯਦਪਿ ਕਿਞ੍ਚਨ ।। ੬.

ਇੰਦਰ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਅੱਗ, ਸਮਿਤ, ਕੁਸ਼ਾ, ਲੱਕੜ, ਫਲ, ਜੜਾਂ ਅਤੇ ਹੋਰ ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ ਲੋੜ ਸੀ, ਸਭ ਕੁਝ ਦਿੱਤਾ।

ਗਾਤ੍ਰਸਂਵਾਹਨੈਸ਼੍ਚੈਵ ਸ਼੍ਰਮਾਪਨਯਨੈਸ੍ਤਥਾ। ਸ਼ਕ੍ਰਃ ਸਰ੍ਵੇषੁ (ਲੋਕੇषੁ) ਕਾਲੇषੁ ਦਿਤਿਂ ਪਰਿਚਚਾਰ ਹ । ਏਵਮਾਰਾਧਿਤਾ ਸ਼ਕ੍ਰਮੁਵਾਚਾਥ ਦਿਤਿਸ੍ਤਥਾ ।। ੬.

ਸਰੀਰ ਦੀ ਮਲਿਸ਼ ਅਤੇ ਥਕਾਵਟ ਦੂਰ ਕਰ ਕੇ, ਇੰਦਰ ਹਰ ਸਮੇਂ, ਹਰ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਦਿਤੀ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦਾ ਰਿਹਾ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਦਰ ਪਾ ਕੇ, ਦਿਤੀ ਨੇ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਕਿਹਾ।

ਪ੍ਰੀਤਾ ਤੇऽਹਂ ਸੁਰਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਦਸ਼ਵਰ੍षਾਣਿ ਪੁਤ੍ਰਕ। ਅਵਸ਼ਿष੍ਟਾਨਿ ਭਦ੍ਰਾਨ੍ਤੇ ਭ੍ਰਾਤਰਂ ਦ੍ਰਕ੍ਸ਼੍ਯਸੇ ਤਤਃ ।। ੬.

'ਮੈਂ ਤੈਥੋਂ ਖੁਸ਼ ਹਾਂ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ; ਦਸ ਸਾਲ ਬਾਕੀ ਹਨ, ਪੁੱਤਰ, ਤੇ ਫਿਰ, ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੇ, ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਨੂੰ ਵੇਖੇਗਾ।'

ਜਯਲਿਪ੍ਸਾਂ ਸਮਾਧਾਸ੍ਯੇ ਲਬ੍ਧ੍ਵਾਹਂ ਤਾਦृਸ਼ਂ ਸੁਤਮ੍। ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਵਿਜਯਂ ਪੂਤ੍ਰ ਪ੍ਰਾਪ੍ਸ੍ਯਾਮਿ ਸਹ ਤੇਨ ਵੈ ।। ੬.

'ਮੈਂ ਆਪਣਾ ਮਨ ਜਿੱਤ ਲਈ ਲਗਾਵਾਂਗੀ; ਐਸਾ ਪੁੱਤਰ ਮਿਲਣ ਤੇ, ਮੈਂ ਉਸ ਦੇ ਨਾਲ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਜਿੱਤ ਹਾਸਲ ਕਰਾਂਗੀ।'

ਏਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਦਿਤਿਃ ਸ਼ਕ੍ਰਂ ਮਧ੍ਯਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੇ ਦਿਵਾਕਰੇ । ਨਿਦ੍ਰਯਾਪਹृਤਾ ਦੇਵੀ ਜਾਨ੍ਵੋਃ ਕृਤ੍ਵਾ ਸ਼ਿਰਸ੍ਤਦਾ ।। ੬.

ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਜਦ ਸੂਰਜ ਮੱਧ ਦਿਨ ਤੇ ਪਹੁੰਚਿਆ, ਦਿਤੀ, ਨੀਂਦ ਨਾਲ ਘਿਰ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਗੋਡਿਆਂ ਤੇ ਸਿਰ ਰੱਖ ਕੇ ਲੈ ਗਈ।

ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਤਾਮਸ਼ੁਚਿਂ ਸ਼ਕ੍ਰਃ ਪਾਦਯੋਰ੍ਗਤਮੂਰ੍ਦ੍ਧਜਾਮ੍ । ਤਸ੍ਯਾਸ੍ਤਦਨ੍ਤਰਂ ਲਬ੍ਧ੍ਵਾ ਜਹਾਸ ਚ ਮੁਮੋਦ ਚ ।। ੬.

ਜਦ ਇੰਦਰ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਅਪਵਿੱਤਰ ਵੇਖਿਆ, ਉਸ ਦੇ ਵਾਲ ਪੈਰਾਂ ਤੇ ਪਏ ਹੋਏ, ਉਸ ਨੇ ਇਹ ਮੌਕਾ ਲੱਭ ਲਿਆ, ਤੇ ਹੱਸਿਆ ਅਤੇ ਖੁਸ਼ ਹੋਇਆ।

ਤਸ੍ਯਾਃ ਸ਼ਰੀਰਂ ਵਿਵृਤਂ ਵਿਵੇਸ਼ਾਥ ਪੁਰਨ੍ਦਰਃ। ਪ੍ਰਵਿਸ਼੍ਯ ਚਾਮਿਤਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਗਰ੍ਭਮਿਨ੍ਦ੍ਰੋ ਮਹੌਜਸਮ੍। ਅਭਿਨਤ੍ਸ ਪ੍ਰਧਾਨਨ੍ਤੁ ਕੁਲਿਸ਼ੇਨ ਮਹਾਯਸ਼ਾਃ ।। ੬.

ਉਸ ਦੇ ਖੁਲ੍ਹੇ ਸਰੀਰ ਵਿਚ ਪੁਰੰਦਰ ਨੇ ਦਾਖਲ ਹੋਇਆ। ਅੰਦਰ ਜਾ ਕੇ, ਇੰਦਰ ਨੇ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ ਗਰਭ ਵੇਖਿਆ ਤੇ ਆਪਣੀ ਵਜਰ ਨਾਲ ਮੁੱਖ ਹਿੱਸਾ ਵੱਜਿਆ।

ਭਿਦ੍ਯਮਾਨਸ੍ਤਦਾ ਗਰ੍ਭੋ ਵਜ੍ਰੇਣ ਸ਼ਤਪਰ੍ਵਣਾ। ਰੁਰੋਦ ਸਸ੍ਵਰਂ ਭੀਮਂ ਵੇਪਮਾਨਃ ਪੁਨਃ ਪੁਨਃ । ਮਾਰੋਦੀਰਿਤਿ ਤਂ ਗਰ੍ਭਂ ਸ਼ਕ੍ਰਃ ਪੁਨਰਭਾषਤ ।। ੬.

ਜਦੋਂ ਵਜਰ ਨਾਲ ਗਰਭ ਵੱਜਿਆ, ਉਹ ਡਰਾਉਣੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਰੋਇਆ ਤੇ ਵਾਰ ਵਾਰ ਕੰਬਦਾ ਰਿਹਾ। ਸ਼ਕਰ ਨੇ ਉਸ ਗਰਭ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, 'ਰੋ ਨਾ।'

ਤਂ ਗਰ੍ਭਂ ਸਪ੍ਤਧਾਭੂਤਂ ਹ੍ਯੇਕੈਕਂ ਸਪ੍ਤਧਾ ਪੁਨਃ। ਕੁਲਿਸ਼ੇਨ ਬਿਭੇਦੇਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਤਤੋ ਦਿਤਿਰਬੁਧ੍ਯਤ ।। ੬.

ਉਹ ਗਰਭ ਸੱਤ ਹਿੱਸਿਆਂ ਵਿਚ ਵੰਡ ਗਿਆ, ਫਿਰ ਇੰਦਰ ਨੇ ਵਜਰ ਨਾਲ ਹਰ ਇੱਕ ਨੂੰ ਸੱਤ-ਸੱਤ ਵਾਰ ਵੰਡਿਆ। ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਦਿਤੀ ਜਾਗ ਪਈ।

ਨ ਹਨ੍ਤਵ੍ਯੋ ਨ ਹਨ੍ਤਵ੍ਯ ਇਤ੍ਯੇਵਂ ਦਿਤਿਰਬ੍ਰਵੀਤ੍ । ਨਿष੍ਪਪਾਤੋਦਰਾਦ੍ਵਜ੍ਰੀ ਮਾਤੁਰ੍ਵਚਨਗੌਰਵਾਤ੍। ਪ੍ਰਾਞ੍ਜਲਿਰ੍ਵਜ੍ਰਸਹਿਤੋ ਦਿਤਿਂ ਸ਼ਕ੍ਰੋऽਭ੍ਯਭਾषਤ ।। ੬.

ਦਿਤੀ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਨਾ ਮਾਰੋ, ਨਾ ਮਾਰੋ!' ਮਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਦਾ ਆਦਰ ਕਰਦਿਆਂ, ਵਜਰ ਧਾਰੀ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਤੇ ਵਜਰ ਲੈ ਕੇ ਮਾਂ ਦੇ ਪੇਟ ਵਿਚੋਂ ਨਿਕਲਿਆ ਤੇ ਦਿਤੀ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ।

ਅਸ਼ੁਚਿਰ੍ਦੇਵਿ ਸੁਪ੍ਤਾਸਿ ਪਾਦਯੋਰ੍ਗਤਮੂਰ੍ਦ੍ਧਜਾ। ਤਦਨ੍ਤਰਮਹਂ ਲਬ੍ਧ੍ਵਾ ਸ਼ਕ੍ਰਹਨ੍ਤਾਰਮਾਹਵੇ। ਭਿਨ੍ਨਵਾਨ੍ ਗਰ੍ਭਮੇਤਨ੍ਤੇ ਬਹੁਧਾ ਕ੍ਸ਼ਨ੍ਤੁਮਰ੍ਹਸਿ ।। ੬.

ਦੇਵੀ, ਤੂੰ ਅਸ਼ੁੱਧ ਸੀ ਤੇ ਸੁਤੀ ਹੋਈ ਸੀ, ਤੇਰੇ ਵਾਲ ਪੈਰਾਂ ਕੋਲ ਸਨ। ਉਸ ਵੇਲੇ ਦਾ ਲਾਭ ਲੈ ਕੇ, ਮੈਂ, ਸ਼ਕਰ, ਯੁੱਧ ਵਿਚ ਵੈਰੀਆਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਤੇਰਾ ਗਰਭ ਕਈ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਵੰਡ ਦਿੱਤਾ—ਇਹ ਮਾਫ ਕਰ ਦੇ।

ਤਸ੍ਮਿਸ੍ਤੁ ਵਿਫਲੇ ਗਰ੍ਭੇ ਦਿਤਿਃ ਪਰਮਦੁਃਖਿਤਾ। ਸਹਸ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ਂ ਤਤੋ ਵਾਕ੍ਯਂ ਮਾਤੁਰ੍ਨਯਨਮਬ੍ਰਵੀਤ੍ ।। ੬.

ਗਰਭ ਫਲ ਰਹਿਤ ਹੋਣ ਕਰਕੇ ਦਿਤੀ ਬਹੁਤ ਦੁਖੀ ਹੋ ਗਈ। ਫਿਰ ਹਜ਼ਾਰ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲਾ ਨੇ ਮਾਂ ਨੂੰ ਗੱਲ ਕੀਤੀ।