ਵਾਯੁਪੁਰਾਣਮ੍

ਤੇषਾਂ ਪੁਤ੍ਰਾਸ਼੍ਚ ਪੌਤ੍ਰਾਸ਼੍ਚ ਬਾਡੇਯਃ ਸਗਣਃ ਸ੍ਮृਤਃ। ਸ਼ਤਨ੍ਤਾਨਿ ਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਨਿਹਤਾਸ੍ਤਾਰਕਾਮਯੇ ।। ੬.

ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਤੇ ਪੌਤਿਆਂ, ਜੋ ਬਾਡੇਯਾ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਸਾਥੀਆਂ ਸਮੇਤ, ਸੈਂਕੜੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ, ਤਾਰਕਾਮਯ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਮਾਰੇ ਗਏ।

ਹਿਰਣ੍ਯਕਸ਼ਿਪੋਃ ਪੁਤ੍ਰਾਸ਼੍ਚਤ੍ਵਾਰਸ੍ਤੁ ਮਹਾਬਲਾਃ। ਪ੍ਰਹ੍ਲਾਦਃ ਪੂਰ੍ਵਜਸ੍ਤੇषਾਮਨੁਹ੍ਲਾਦਸ੍ਤਥੈਵ ਚ। ਸਂਹ੍ਰਾਦਸ਼੍ਚ ਹ੍ਰਦਸ਼੍ਚੈਵ ਹ੍ਰਦਪੁਤ੍ਰਾਨ੍ਨਿਬੋਧਤ ।। ੬.

ਹਿਰਣਯਕਸ਼ਿਪੂ ਦੇ ਚਾਰ ਬਹੁਤ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਪੁੱਤਰ ਸਨ: ਪ੍ਰਹਿਲਾਦ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਸੀ, ਅਨੁਹਿਲਾਦ, ਸੰਹਿਲਾਦ ਤੇ ਹ੍ਰਾਦ। ਹੁਣ ਹ੍ਰਾਦ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਬਾਰੇ ਸੁਣੋ।

ਹ੍ਰਾਦੋ ਨਿਸੁਨ੍ਦਸ਼੍ਚ ਤਤਾ ਹ੍ਰਦਪੁਤ੍ਰੌ ਬਭੂਵਤੁਃ। ਸੁਨ੍ਦੋਪਸੁਨ੍ਦੌ ਵਿਕ੍ਰਾਨ੍ਤੌ ਨਿਸੁਨ੍ਦਤਨ ਯਾਵੁਭੌ ।। ੬.

ਹ੍ਰਾਦ ਦੇ ਦੋ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ: ਹ੍ਰਾਦ ਤੇ ਨਿਸੁੰਦ। ਨਿਸੁੰਦ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਸੁੰਦ ਤੇ ਉਪਸੁੰਦ, ਦੋਵੇਂ ਬਹਾਦਰ ਸਨ।

ਬ੍ਰਹ੍ਮਘ੍ਨਸ੍ਤੁ ਮਹਾਵੀਰ੍ਯੋ ਮੂਕਸ੍ਤੁ ਹ੍ਰਦਦਾਯਿਨਃ। ਮਾਰੀਚਃ ਸੁਨ੍ਦਪੁਤ੍ਰਸ੍ਤੁ ਤਾਡਕਾਮੁਪਪਦ੍ਯਤੇ ।। ੬.

ਹ੍ਰਾਦ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਬ੍ਰਹਮਘਨ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਸੀ, ਤੇ ਮੂਕ। ਸੁੰਦ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਮਾਰੀਚਾ, ਜੋ ਤਾਡਕਾ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ।

ਤਾਡਕਾ ਨਿਹਤਾ ਸਾऽਥ ਰਾਘਵੇਣ ਬਲੀਯਸਾ। ਮੂਕੋ ਵਿਨਿਹਤਸ਼੍ਚਾਪਿ ਕਿਰਾਤੇ ਸਵ੍ਯਸਾਚਿਨਾ ।। ੬.

ਉਹ ਤਾਡਕਾ, ਬਹੁਤ ਤਾਕਤਵਰ ਰਾਘਵ ਨੇ ਮਾਰ ਦਿੱਤੀ। ਮੂਕ ਨੂੰ ਵੀ ਕਿਰਾਤਾਂ ਵਿਚੋਂ ਧਨੁਧਾਰੀ ਨੇ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ।

ਉਤ੍ਪਨ੍ਨਾ ਮਹਤਾ ਚੈਵ ਤਪਸਾ ਭਾਵਿਤਾਃ ਸ੍ਵਯਮ੍। ਤਿਸ੍ਰਃ ਕੋਟ੍ਯਸ੍ਤੁ ਤੇषਾਂ ਵੈ ਮਣਿਵਰ੍ਤ੍ਤਨਿਵਾਸਿਨਾਮ੍। ਅਵਧ੍ਯਾ ਦੇਵਤਾਨਾਂ ਵੈ ਨਿਹਤਾਃ ਸਵ੍ਯਸਾਚਿਨਾ ।। ੬.

ਮਹਾਨ ਤਪ ਤੇ ਸੰਜਮ ਨਾਲ ਜਨਮੇ, ਮਣਿਵਰਤ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ, ਉਹ ਤੀਹ ਲੱਖ ਜਣੇ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਅਜੈਯ ਸਨ, ਧਨੁਧਾਰੀ ਨੇ ਮਾਰ ਦਿੱਤੇ।

ਅਨੁਹ੍ਲਾਦਸੁਤੋ ਵਾਯੁਃ ਸ਼ਿਨੀਵਾਲੀ ਤਥੈਵ ਚ । ਤੇषਾਨ੍ਤੁ ਸ਼ਤਸਾਹਸ੍ਰੋ ਗਣੋ ਹਾਲਾਹਲਃ ਸ੍ਮृਤਃ ।। ੬.

ਅਨੁਹਿਲਾਦ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਵਾਯੂ ਸੀ, ਤੇ ਸ਼ਿਨੀਵਾਲੀ ਵੀ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸੰਗਤ, ਜੋ ਇੱਕ ਲੱਖ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਵਿਚ ਸੀ, ਹਾਲਾਹਲ ਵੰਸ਼ ਵਜੋਂ ਜਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।

ਵੈਰੋਚਨਸ੍ਤੁ ਪ੍ਰਾਹ੍ਲਾਦਿਃ ਪਞ੍ਚ ਤਸ੍ਯਾਤ੍ਮਜਾਃ ਸ੍ਮृਤਾਃ। ਗਵੇष੍ਠੀ ਕਾਲਨੇਮਿਸ਼੍ਚ ਜਮ੍ਭੋ ਬਾष੍ਕਲ ਏਵ ਚ। ਸ਼ਮ੍ਭੁਸ੍ਤੁ ਅਨੁਜਸ੍ਤੇषਾਂ ਸ੍ਮृਤਾਃ ਪ੍ਰਾਹ੍ਲਾਦਿਸੂਨਵਃ ।। ੬.

ਪ੍ਰਹਿਲਾਦ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਵਿਰੋਚਨ ਸੀ; ਉਸ ਦੇ ਪੰਜ ਪੁੱਤਰ: ਗਵੇਸ਼ਥੀ, ਕਾਲਨੇਮੀ, ਜੰਭ, ਬਾਸਕਲਾ ਤੇ ਸ਼ੰਭੂ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਛੋਟਾ ਸੀ। ਇਹ ਪ੍ਰਹਿਲਾਦੀ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।

ਯਥਾਪ੍ਰਧਾਨਂ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਤੇषਾਂ ਪੁਤ੍ਰਾਨ੍ ਦੁਰਾਸਦਾਨ੍। ਸ਼ੁਮ੍ਭਸ਼੍ਚੈਵ ਨਿਸ਼ੁਮ੍ਭਸ਼੍ਚ ਵਿष੍ਵਕ੍ਸੇਨੋ ਮਹੌਜਸਃ ।। ੬.

ਹੁਣ ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਕਰਾਂਗਾ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਤੇ ਡਰਾਉਣੇ ਸਨ: ਸ਼ੁੰਭ, ਨਿਸੁੰਭ ਤੇ ਵਿਸ਼ਵਕਸੇਨ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਤਾਕਤਵਰ ਸੀ।

ਗਵੇष੍ਠਿਨਃ ਸੁਤਾ ਹ੍ਯੇਤੇ ਜਮ੍ਭਸ੍ਯ ਸ਼ਤਦੁਨ੍ਦੁਭਿਃ। ਤਥਾ ਦਕ੍ਸ਼ਸ਼੍ਚ ਖਣ੍ਡਸ਼੍ਚ ਤ੍ਰਯਸ੍ਤੁ ਜਮ੍ਭਸੂਨਵਃ ।। ੬.

ਇਹ ਗਵੇਸ਼ਥੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਸਨ; ਜੰਭ ਦੇ ਤਿੰਨ ਪੁੱਤਰ: ਸ਼ਤਦੁੰਦੁਭੀ, ਦਕਸ਼ ਤੇ ਖੰਡ।

ਵਿਰੋਧਸ਼੍ਚ ਮਨੁਸ਼੍ਚੈਵ ਵृਕ੍ਸ਼ਾਯੁਃ ਕੁਸ਼ਲੀਮੁਖਃ। ਬਾष੍ਕਲਸ੍ਯ ਸੁਤਾ ਹ੍ਯੇਤੇ ਕਾਲਨੇਮਿਸੁਤਾਨ੍ ਸ਼੍ਰृਣੁ ।। ੬.

ਵਿਰੋਧ, ਮਨੁ, ਵ੍ਰਿਕਸ਼ਾਯੁ ਤੇ ਕੁਸ਼ਲੀਮੁਖ — ਇਹ ਬਾਸਕਲਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਸਨ। ਹੁਣ ਕਾਲਨੇਮੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਬਾਰੇ ਸੁਣੋ।

ਬ੍ਰਹ੍ਮਜਿਤ੍ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਜਿਚ੍ਚੈਵ ਦੇਵਾਨ੍ਤਕਨਰਾਨ੍ਤਕੌ । ਕਾਲਨੇਮਿਸੁਤਾ ਹ੍ਯੇਤੇ ਸ਼ਮ੍ਭੋਸ੍ਤੁ ਸ਼੍ਰृਣੁਤ ਪ੍ਰਜਾਃ ।। ੬.

ਬ੍ਰਹਮਜਿਤ, ਕਸ਼ਤ੍ਰਜਿਤ, ਦੇਵਾਂਤਕ ਤੇ ਨਰਾਂਤਕ — ਇਹ ਕਾਲਨੇਮੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਸਨ। ਹੁਣ ਸ਼ੰਭੂ ਦੀ ਸੰਤਾਨ ਬਾਰੇ ਸੁਣੋ।

ਧਨੁਕੋ ਹ੍ਯਸਿਲੋਮਾ ਚ ਨਾਬਲਸ਼੍ਚ ਸਗੋਮੁਖਃ। ਗਵਾਕ੍ਸ਼ਸ਼੍ਚੈਵ ਗੋਮਾਂਸ਼੍ਚ ਸ਼ਮ੍ਭੋਃ ਪੁਤ੍ਰਾਃ ਪ੍ਰਕੀਰ੍ਤ੍ਤਿਤਾਃ ।। ੬.

ਧਨੁਕਾ, ਅਸਿਲੋਮਾ, ਨਾਬਲਾ, ਸਗੋਮੁਖਾ, ਗਵਾਕਸ਼ ਤੇ ਗੋਮਾਂਸ਼ — ਇਹ ਸ਼ੰਭੂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।

ਵਿਰੋਚਨਸ੍ਯ ਪੁਤ੍ਰਸ੍ਤੁ ਬਲਿਰੇਕਃ ਪ੍ਰਤਾਪਵਾਨ੍। ਬਲੇਃ ਪੁਤ੍ਰਸ਼ਤਂ ਜਜ੍ਞੇ ਰਾਜਾਨਃ ਸਰ੍ਵ ਏਵ ਤੇ ।। ੬.

ਵਿਰੋਚਨ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਬਲੀ ਸੀ, ਜੋ ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਲਈ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸੀ। ਬਲੀ ਦੇ ਸੌ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ, ਜੋ ਸਭ ਰਾਜਾ ਸਨ।

ਤੇषਾਂ ਪ੍ਰਧਾਨਾਸ਼੍ਚਤ੍ਵਾਰੋ ਵਿਕ੍ਰਾਨ੍ਤਾਃ ਸੁਮਹਾਬਲਾਃ। ਸਹਸ੍ਰਬਾਹੁਰ੍ਜ੍ਯੇष੍ਠਸ੍ਤੁ ਬਾਣੋ ਦ੍ਰਵਿਣਸਮ੍ਮਤਃ। ਕੁਮ੍ਭਨਾਭੋ ਗਰ੍ਦ੍ਦਭਾਕ੍ਸ਼ਃ ਕੁਸ਼ਿਰਿਤ੍ਯੇਵਮਾਦਯਃ ।। ੬.

ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚੋਂ ਚਾਰ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਬਹੁਤ ਤਾਕਤਵਰ ਤੇ ਬਹਾਦਰ ਸਨ: ਸਾਹਸ੍ਰਬਾਹੁ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਸੀ, ਬਾਣ, ਜੋ ਦ੍ਰਾਵੜਾਂ ਵਿਚ ਮਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ, ਕੁੰਭਨਾਭ, ਗਰਦਭਾਕਸ਼ ਤੇ ਕੁਸ਼ੀ — ਇਹ ਮੁੱਖ ਸਨ।

ਸ਼ਕੁਨੀ ਪੂਤਨਾ ਚੈਵ ਕਨ੍ਯੇ ਦ੍ਵੇ ਤੁ ਬਲੇਃ ਸੁਤੇ। ਬਲੇਃ ਪੁਤ੍ਰਾਸ਼੍ਚ ਪੌਤ੍ਰਾਸ਼੍ਚ ਸ਼ਤਸ਼ੋऽਥ ਸਹਸ੍ਰਸ਼ਃ ।। ੬.

ਸ਼ਕੁਨੀ ਅਤੇ ਪੂਤਨਾ, ਬਲੀ ਦੀਆਂ ਦੋ ਧੀਆਂ, ਬਲੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਅਤੇ ਪੌਤਰੇ ਸੈਂਕੜੇ ਤੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਲਏ।

ਬਲਿਰ੍ਯੋ ਨਾਮਵਿਖ੍ਯਾਤੋ ਗਣੋ ਵਿਕ੍ਰਾਨ੍ਤਪੌਰੁषਃ। ਬਾਣਸ੍ਯ ਚਨ੍ਦ੍ਰ ਮਨਸੋ ਲੌਹਿਤ੍ਯਮੁਪਪਦ੍ਯਤੇ ।। ੬.

ਬਲੀ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਵੱਡੀ ਸ਼ੋਹਰਤ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਬਹੁਤ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਅਤੇ ਬਹਾਦਰ ਸੀ; ਬਾਣ, ਚੰਦਰ ਅਤੇ ਮਨਸ ਤੋਂ ਲੌਹਿਤਿਆ ਵੰਸ਼ ਚਲਿਆ।

ਦਿਤਿਰ੍ਵਿਨष੍ਟਪੁਤ੍ਰਾ ਵੈ ਤੋषਯਾਮਾਸ ਕਸ਼੍ਯਪਮ੍। ਸ ਕਸ਼੍ਯਪਃ ਪ੍ਰਸਨ੍ਨਾਤ੍ਮਾ ਸਮ੍ਯਗਾਰਾਧਿਤਸ੍ਤਯਾ । ਵਰੇਣ ਚ੍ਛਨ੍ਦਯਾਮਾਸ ਸਾ ਚ ਵਵ੍ਰੇ ਵਰਂ ਤਤਃ ।। ੬.

ਦਿਤੀ, ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਗੁਆ ਕੇ, ਕਸ਼ਯਪ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ; ਕਸ਼ਯਪ, ਜਿਸ ਦਾ ਮਨ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ ਅਤੇ ਜਿਸ ਦੀ ਉਹ ਨੇ ਠੀਕ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੇਵਾ ਕੀਤੀ, ਉਸ ਨੂੰ ਇੱਕ ਵਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਉਹ ਆਪਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਦਾਤ ਮੰਗਦੀ ਹੈ।

ਸ ਤੁ ਤਸ੍ਯੈ ਵਰਂ ਪ੍ਰਾਦਾਤ੍ ਪ੍ਰਾਰ੍ਥਿਤਂ ਭਗਵਨ੍ ਪ੍ਰਭੁਃ। ਕਿਮਿਚ੍ਛਸਿ ਮਯਿ ਸ਼ੁਭ੍ਰੇ ਮਾਰੀਚਸ੍ਤਾਮਭਾषਤ ।। ੬.

ਭਗਵਾਨ ਅਤੇ ਸਰਵ-ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਉਹ ਵਰ ਦਿੱਤਾ ਜੋ ਉਸ ਨੇ ਮੰਗਿਆ ਸੀ, ਤੇ ਪੁੱਛਿਆ, 'ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਕੀ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਪਵਿੱਤਰ ਜੀ?' ਮਾਰੀਚ ਨੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਿਹਾ।

ਮਾਰੀਚਂ ਕਸ਼੍ਯਪਂ ਤੁष੍ਟਂ ਭਰ੍ਤਾਰਂ ਪ੍ਰਾਞ੍ਜਲਿਸ੍ਤਥਾ। ਹਤਪੁਤ੍ਰਾਸ੍ਮਿ ਭਗਵਾਨ੍ ਆਦਿਤ੍ਯੈਸ੍ਤਵ ਸੂਨੁਭਿਃ ।। ੬.

ਦਿਤੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਪਤੀ ਮਾਰੀਚ ਕਸ਼ਯਪ ਨੂੰ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਕਿਹਾ, 'ਭਗਵਾਨ, ਤੇਰੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਆਦਿਤਿਆਂ ਨੇ ਮੇਰੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ ਹੈ।'

ਸ਼ਕ੍ਰਹਨ੍ਤਾਰਮਿਚ੍ਛੇਯਂ ਪੁਤ੍ਰਂ ਦੀਰ੍ਘਤਪੋऽਨ੍ਵਿਤਮ੍। ਅਹਂ ਤਪਸ਼੍ਚਰਿष੍ਯਾਮਿ ਗਰ੍ਭ ਮਾਧਾਤੁਮਰ੍ਹਸਿ ।। ੬.

'ਮੈਂ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹਾਂ ਕਿ ਮੇਰਾ ਪੁੱਤਰ ਲੰਮੇ ਤਪ ਨਾਲ ਯੁਕਤ ਹੋਵੇ, ਜੋ ਇੰਦਰ ਦਾ ਵਧ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇ; ਮੈਂ ਤਪ ਕਰਾਂਗੀ, ਤੇ ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਗਰਭ ਦਿੰ।'

ਤਸ੍ਯਾਸ੍ਤਦ੍ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਮਾਰੀਚਃ ਕਸ਼੍ਯਪਸ੍ਤਥਾ। ਪ੍ਰਤ੍ਯੁਵਾਚ ਮਹਾਤੇਜਾ ਦਿਤਿਂ ਪਰਮਦੁਃਖਿਤਾਮ੍ ।। ੬.

ਉਸ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਮਹਾਂ ਤੇਜ ਵਾਲਾ ਮਾਰੀਚ ਕਸ਼ਯਪ, ਗਹਿਰੀ ਦੁਖੀ ਦਿਤੀ ਨੂੰ ਉੱਤਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।

ਏਵਂ ਭਵਤੁ ਭਦ੍ਰਨ੍ਤੇ ਸ਼ੁਚਿਰ੍ਭਵ ਤਪੋਧਨੇ। ਜਨਯਿष੍ਯਸਿ ਸਤ੍ਪੁਤ੍ਰਂ ਸ਼ਕ੍ਰਹਨ੍ਤਾਰਮਾਹਵੇ ।। ੬.

'ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਹੋਵੇ। ਤੇਰਾ ਭਲਾ ਹੋਵੇ; ਤੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਰਹਿ, ਤਪ ਦੀ ਧਨਵਤੀ। ਤੂੰ ਇੰਦਰ ਦਾ ਵਧ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਚੰਗਾ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮੇਗੀ।'

ਪੂਰ੍ਣਂ ਵਰ੍षਸ਼ਤਂ ਤਾਵਤ੍ ਸ਼ੁਚਿਰ੍ਯਦਿ ਭਵਿष੍ਯਸਿ । ਪੁਤ੍ਰਂ ਤ੍ਰਿਲੋਕਪ੍ਰਚਰਮਥਤ੍ਵਂ ਜਨਯਿष੍ਯਸਿ ।। ੬.

'ਜੇ ਤੂੰ ਪੂਰੇ ਸੌ ਸਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਰਹੀ, ਤਾਂ ਤੂੰ ਉਹ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮੇਗੀ ਜੋ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਵੇਗਾ।'

ਏਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਮਹਾਤੇਜਾਸ੍ਤਯਾ ਸਮਵਸਤ੍ ਪ੍ਰਭੁਃ । ਤਾਮਾਲਿਙ੍ਗ੍ਯ ਤ੍ਰਿਭੁਵਨਂ ਜਗਾਮ ਭਗਵਾਨृषਿਃ ।। ੬.

ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਹਿ ਕੇ, ਚਮਕਦਾਰ ਭਗਵਾਨ ਉਸ ਦੇ ਨਾਲ ਰਹਿਆ; ਉਸ ਨੂੰ ਗਲੇ ਲਾ ਕੇ, ਦਿਵ੍ਯ ਰਿਸ਼ੀ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਚਲਾ ਗਿਆ।

ਗਤੇ ਭਰ੍ਤ੍ਤਰਿ ਸਾ ਦੇਵੀ ਦਿਤਿਃ ਪਰਮਹਰ੍षਿਤਾ। ਕੁਸ਼ਲਂ ਵਨਮਾਸਾਦ੍ਯ ਤਪਸ੍ਤੇਪੇ ਸੁਦਾਰੁਣਮ੍ ।। ੬.

ਜਦ ਉਸ ਦਾ ਪਤੀ ਚਲਾ ਗਿਆ, ਦਿਤੀ ਦੇਵੀ ਵੱਡੀ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ, ਇੱਕ ਚੰਗਾ ਜੰਗਲ ਪਹੁੰਚੀ ਅਤੇ ਕਠੋਰ ਤਪ ਕਰਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ।

ਤਪਸ੍ਤਸ੍ਯਾਨ੍ਤੁ ਕੁਰ੍ਵਨ੍ਤ੍ਯਾਂ ਪਰਿਚਰ੍ਯਾਞ੍ਚਕਾਰ ਹ। ਸਹਸ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ਃ ਸੁਰਸ਼੍ਰੇष੍ਠਃ ਪਰਯਾ ਗੁਣਸਮ੍ਪਦਾ ।। ੬.

ਜਦ ਉਹ ਤਪ ਕਰ ਰਹੀ ਸੀ, ਹਜ਼ਾਰ-ਅੱਖਾਂ ਵਾਲਾ ਇੰਦਰ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਵਧੀਆ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਉਸ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦਾ ਰਿਹਾ।

ਅਗ੍ਨਿਂ ਸਮਿਤ੍ਕੁਸ਼ਂ ਕਾष੍ਠਂ ਫਲਂ ਮੂਲਂ ਤਥੈਵ ਚ। ਨ੍ਯਵੇਦਯਤ੍ ਸਹਸ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ੋ ਯਚ੍ਚਾਨ੍ਯਦਪਿ ਕਿਞ੍ਚਨ ।। ੬.

ਇੰਦਰ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਅੱਗ, ਸਮਿਤ, ਕੁਸ਼ਾ, ਲੱਕੜ, ਫਲ, ਜੜਾਂ ਅਤੇ ਹੋਰ ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ ਲੋੜ ਸੀ, ਸਭ ਕੁਝ ਦਿੱਤਾ।

ਗਾਤ੍ਰਸਂਵਾਹਨੈਸ਼੍ਚੈਵ ਸ਼੍ਰਮਾਪਨਯਨੈਸ੍ਤਥਾ। ਸ਼ਕ੍ਰਃ ਸਰ੍ਵੇषੁ (ਲੋਕੇषੁ) ਕਾਲੇषੁ ਦਿਤਿਂ ਪਰਿਚਚਾਰ ਹ । ਏਵਮਾਰਾਧਿਤਾ ਸ਼ਕ੍ਰਮੁਵਾਚਾਥ ਦਿਤਿਸ੍ਤਥਾ ।। ੬.

ਸਰੀਰ ਦੀ ਮਲਿਸ਼ ਅਤੇ ਥਕਾਵਟ ਦੂਰ ਕਰ ਕੇ, ਇੰਦਰ ਹਰ ਸਮੇਂ, ਹਰ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਦਿਤੀ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦਾ ਰਿਹਾ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਦਰ ਪਾ ਕੇ, ਦਿਤੀ ਨੇ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਕਿਹਾ।