ਵਾਯੁਪੁਰਾਣਮ੍

ਕਰ੍ਮਸ੍ਥਾਨ੍ ਵਿषਯਾਨ੍ ਬ੍ਰੂਯੁਃ ਸਤ੍ਤ੍ਵਸ੍ਥਾਃ ਸਮਦਰ੍ਸ਼ਿਨਃ। ਨਾਮਰੂਪਞ੍ਚ ਭੂਤਾਨਾਂ ਕृਤਾਨਾਞ੍ਚ ਪ੍ਰਪਞ੍ਚਨਮ੍। ਵੇਦਸ਼ਬ੍ਧੇਭ੍ਯ ਏਵਾਦੌ ਨਿਰ੍ਮਮੇ ਸ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਃ

ਜੋ ਸਤਵ ਵਿੱਚ ਟਿਕੇ ਤੇ ਸਭ ਨੂੰ ਇਕਸਾਰ ਵੇਖਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਕਰਮ ਦੇ ਥਾਂ ਤੇ ਵਿਸ਼ਿਆਂ ਦੀ ਗੱਲ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਨਾਮ-ਰੂਪ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਵਿਧੀ, ਮਹਾਂ-ਇਸ਼ਵਰ ਨੇ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਸ਼ਬਦਾਂ ਤੋਂ ਬਣਾਈ।

ऋषੀਣਾਂ ਨਾਮਧੇਯਾਨਿ ਯਾਸ਼੍ਚ ਦੇਵੇषੁ ਦृष੍ਟਯਃ। ਸ਼ਰ੍ਵਰ੍ਯਨ੍ਤੇ ਪ੍ਰਸੂਤਾਨਾਂ ਤਾਨ੍ਯੇਵਾਸ੍ਯ ਦਧਾਤਿ ਸਃ

ਉਹ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਨਾਮ, ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ, ਜਿਵੇਂ ਰਾਤ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵੇਲੇ ਮਿਲੇ, ਦੇ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।

ਯਥਰ੍ਤ੍ਤਾਵृਤੁਲਿਙ੍ਗਾਨਿ ਨਾਨਾਰੂਪਾਣਿ ਪਰ੍ਯਯੇ। ਦृਸ਼੍ਯਨ੍ਤੇ ਤਾਨਿ ਤਾਨ੍ਯੇਵ ਤਥਾ ਭਾਵਾ ਯੁਗਾਦਿषੁ

ਜਿਵੇਂ ਰੁੱਤਾਂ ਦੇ ਚਿੰਨ੍ਹ ਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰੂਪ ਲੜੀਵਾਰ ਵੇਖੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਤਿਵੇਂ ਹੀ ਯੁਗਾਂ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਤੇ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਭਾਵ ਵੀ ਵੇਖੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।

ਏਵਂਵਿਧਾਸੁ ਸृष੍ਟਾਸੁ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾऽਵ੍ਯਕ੍ਤਜਨ੍ਮਨਾ। ਸ਼ਰ੍ਵਰ੍ਯਨ੍ਤੇ ਪ੍ਰਦृਸ਼੍ਯਨ੍ਤੇ ਸਿਦ੍ਧਿਮਾਸ਼੍ਰਿਤ੍ਯ ਮਾਨਸੀਮ੍ ॥੧.੯.

ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਬ੍ਰਹਮਾ, ਜੋ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ਟ ਜਨਮ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੀ ਰਚਨਾ ਵਿੱਚ, ਰਾਤ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, ਪਰਿਪੂਰਨਤਾ ਤੇ ਮਨ-ਜਨਮ ਵਾਲੇ ਜੀਵ ਦਿਸਦੇ ਹਨ।

ਏਵਂਭੂਤਾਨਿ ਸृष੍ਟਾਨਿ ਚਰਾਣਿ ਸ੍ਥਾਵਰਾਣਿ ਚ। ਯਦਾਸ੍ਯ ਤਾਃ ਪ੍ਰਜਾਃ ਸृष੍ਟਾ ਨ ਵ੍ਯਵਰ੍ਧਨ੍ਤ ਧੀਮਤਃ

ਜਦੋਂ ਇਹ ਚਲਦੇ ਤੇ ਅਡੋਲ ਜੀਵ ਬਣੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਪ੍ਰਜਾ, ਰਚਨਹਾਰ ਦੀ ਬੁਧੀ ਹੋਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਵਧੀ ਨਹੀਂ।

ਅਥਾਨ੍ਯਾਨ੍ਮਾਨਸਾਨ੍ ਪੁਤ੍ਰਾਨ੍ ਸਦृਸ਼ਾਨਾਤ੍ਮਨੋऽਸृਜਤ੍। ਭृਗੁਂ ਪੁਲਸ੍ਤ੍ਯਂ ਪੁਲਹਂ ਕ੍ਰਤੁਮਾਙ੍ਗਿਰਸਨ੍ਤਥਾ

ਫਿਰ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਹੀ ਵਰਗੇ ਹੋਰ ਮਨ-ਜਨਮ ਪੁੱਤਰ ਬਣਾਏ: ਭ੍ਰਿਗੁ, ਪੁਲਸਤਿਆ, ਪੁਲਹਾ, ਕ੍ਰਤੁ ਅਤੇ ਅੰਗਿਰਸ।

ਮਰੀਚਿਂ ਦਕ੍ਸ਼ਮਤ੍ਰਿਂ ਚ ਵਸਿष੍ਠਂ ਚੈਵ ਮਾਨਸਮ੍। ਨਵ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣ ਇਤ੍ਯੇਤੇ ਪੁਰਾਣੇ ਨਿਸ਼੍ਚਯਂ ਗਤਾਃ । ਤੇषਾਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਤ੍ਮਕਾਨਾਂ ਵੈ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਾਦਿਨਾਮ੍

ਉਸ ਨੇ ਮਰੀਚੀ, ਦਕਸ਼, ਅਤ੍ਰਿ ਅਤੇ ਮਨ-ਜਨਮ ਵਸੀਸ਼ਠ ਵੀ ਬਣਾਏ; ਇਹ ਨੌਂ ਬ੍ਰਹਮਾ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਪੁਰਾਣਿਆਂ ਵਿੱਚ ਨਿਸਚਿਤ ਹੈ; ਇਹ ਸਭ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਸੁਭਾਵ ਵਾਲੇ ਤੇ ਬ੍ਰਹਮ-ਗਿਆਨ ਵਾਲੇ ਹਨ।

ਤਤੋऽਸृਜਤ੍ਪੁਨਰ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਰੁਦ੍ਰਂ ਰੋषਾਤ੍ਮਸਂਭਵਮ੍। ਸਂਕਲ੍ਪਂ ਚੈਵ ਧਰ੍ਮਂ ਚ ਪੂਰ੍ਵੇषਾਮਪਿ ਪੂਰ੍ਵਜਃ

ਫਿਰ, ਸਭ ਤੋਂ ਪੁਰਾਣਾ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਜੋ ਪੁਰਾਣਿਆਂ ਦਾ ਵੀ ਪੁਰਖਾ ਹੈ, ਆਪਣੇ ਗੁੱਸੇ ਵਿਚੋਂ ਰੁਦਰ ਨੂੰ, ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਅਤੇ ਧਰਮ ਨੂੰ ਪੈਦਾ ਕੀਤਾ।

ਅਗ੍ਰੇ ਸਸਰ੍ਜ੍ਜ ਵੈ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਮਾਨਸਾਨਾਤ੍ਮਨਃ ਸਮਾਨ੍। ਸਨਨ੍ਦਨਂ ਸਸਨਕਂ ਵਿਦ੍ਵਾਂਸਂ ਚ ਸਨਾਤਨਮ੍

ਸ਼ੁਰੂ ਵਿਚ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਆਪਣੇ ਮਨ ਤੋਂ ਮਨ-ਪੈਦਾ ਪੁੱਤਰ ਬਣਾਏ: ਸਨੰਦਨ, ਸਨਕ ਅਤੇ ਗਿਆਨਵਾਨ ਸਨਾਤਨ।

ਸਨਤ੍ਕੁਮਾਰਂ ਚ ਵਿਭੁਂ ਸਨਕਂ ਚ ਸਨਨ੍ਦਨਮ੍। ਨ ਤੇ ਲੋਕੇषੁ ਸਰ੍ਜ੍ਜਨ੍ਤੇ ਨਿਰਪੇਕ੍ਸ਼ਾਃ ਸਨਾਤਨਾਃ

ਸਨਤਕੁਮਾਰ, ਵੱਡਾ, ਸਨਕ ਅਤੇ ਸਨੰਦਨ ਵੀ; ਇਹ ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ, ਵਿਲਕੁਲ ਅਲੱਗ ਹਨ, ਦੁਨੀਆਂ ਵਿਚ ਜਨਮ ਨਹੀਂ ਲੈਂਦੇ।

ਸਰ੍ਵੇ ਤੇ ਹ੍ਯਾਗਤਜ੍ਞਾਨਾ ਵੀਤਰਾਗਾ ਵਿਮਤ੍ਸਰਾਃ। ਤੇष੍ਵੇਵਂ ਨਿਰਪੇਕ੍ਸ਼੍ਯੇषੁ ਲੋਕਵृਤ੍ਤਾਨੁਕਾਰਣਾਤ੍

ਉਹ ਸਭ ਗਿਆਨ ਹਾਸਲ ਕਰ ਚੁੱਕੇ ਹਨ, ਲਾਲਚ ਤੇ ਈਰਖਾ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹਨ; ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਵਿਲਕੁਲ ਅਲੱਗ ਹੋਣ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਸੰਸਾਰੀ ਰੀਤਾਂ ਨਹੀਂ ਮੰਨਦੇ।

ਹਿਰਣ੍ਯਗਰ੍ਭੋ ਭਗਵਾਨ੍ ਪਰਮੇष੍ਠੀ ਹ੍ਯਚਿਨ੍ਤਯਤ੍। ਤਸ੍ਯ ਰੋषਾਤ੍ਸਮੁਤ੍ਪਨ੍ਨਃ ਪੁਰੁषੋऽਰ੍ਕ੍ਕਸਮਦ੍ਯੁਤਿਃ। ਅਰ੍ਦ੍ਧਨਾਰੀਨਰਵਪੁਸ੍ਤੇਜਸਾ ਜ੍ਵਲਨੋਪਮਃ

ਹਿਰਣਯਗਰਭ, ਪਰਮ ਪ੍ਰਭੂ, ਸੋਚ ਵਿਚ ਲੱਗਾ; ਉਸ ਦੇ ਗੁੱਸੇ ਤੋਂ ਇੱਕ ਜੀਵ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ, ਜੋ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ, ਅਰਧ ਮਰਦ ਤੇ ਅਰਧ ਮਹਿਲਾ ਰੂਪ ਵਿਚ, ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਤਪਦਾ।

ਸਰ੍ਵਂ ਤੇਜੋਮਯਂ ਜਾਤਮਾਦਿਤ੍ਯਸਮਤੇਜਸਮ੍। ਵਿਭਜਾਤ੍ਮਾਨਮਿਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਤਤ੍ਰੈਵਾਨ੍ਤਰਧੀਯਤ

ਸਭ ਕੁਝ ਸੂਰਜ ਵਰਗੇ ਤੇਜ ਨਾਲ ਭਰ ਗਿਆ; 'ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਵੰਡ' ਕਹਿ ਕੇ, ਉਹ ਓਥੇ ਹੀ ਲੁਕ ਗਿਆ।

ਏਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਦ੍ਵਿਧਾਭੂਤਃ ਪृਥਕ੍ ਸ੍ਤ੍ਰੀ ਪੁਰੁषਃ ਪृਥਕ੍। ਸ ਚੈਕਾਦਸ਼ਧਾ ਜਜ੍ਞੇ ਅਰ੍ਦ੍ਧਮਾਤ੍ਮਾਨਮੀਸ਼੍ਵਰਃ ॥੧.੯.

ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਹਿ ਕੇ, ਉਹ ਜੀਵ ਦੋ ਹਿੱਸਿਆਂ ਵਿਚ ਵੰਡਿਆ: ਇਕ ਵੱਖ ਮਹਿਲਾ, ਇਕ ਵੱਖ ਮਰਦ; ਤੇ ਉਹ ਪ੍ਰਭੂ ਆਪਣੇ ਅੱਧੇ ਹਿੱਸੇ ਤੋਂ ਗਿਆਰਾਂ ਰੂਪਾਂ ਵਿਚ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ।

ਤੇਨੋਕ੍ਤਾਸ੍ਤੇ ਮਹਾਤ੍ਮਾਨਃ ਸਰ੍ਵ ਏਵ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾ। ਜਗਤੋ ਬਹੁਲੀਭਾਵਮਧਿਕृਤ੍ਯ ਹਿਤੈषਿਣਃ

ਉਸ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾਵਾਂ ਨੂੰ, ਆਪਣੇ ਵੱਡੇ ਪਿਆਰ ਨਾਲ, ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਵਾਧੀ ਤੇ ਭਲਾਈ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਕੇ, ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ।

ਲੋਕਵृਤ੍ਤਾਨ੍ਤਹੇਤੋਰ੍ਹਿ ਪ੍ਰਯਤਧ੍ਵਮਤਨ੍ਦ੍ਰਿਤਾਃ। ਵਿਸ਼੍ਵਂ ਵਿਸ਼੍ਵਸ੍ਯ ਲੋਕਸ੍ਯ ਸ੍ਥਾਪਨਾਯ ਹਿਤਾਯ ਚ

ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਕੰਮਾਂ ਲਈ, ਤੁਸੀਂ ਨਿਰਲੱਸ ਹੋ ਕੇ, ਪੂਰੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰੋ, ਤਾਂ ਜੋ ਸਾਰੀ ਦੁਨੀਆਂ ਤੇ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਤੇ ਭਲਾਈ ਹੋਵੇ।

ਏਵਮੁਕ੍ਤਾਸ੍ਤੁ ਰੁਰੁਦੁਰ੍ਦੁਦ੍ਰੁਵੁਸ਼੍ਚ ਸਮਨ੍ਤਤਃ। ਰੋਦਨਾਦ੍ਦ੍ਰਾਵਣਾਚ੍ਚੈਵ ਰੁਦ੍ਰਾ ਨਾਮ੍ਨੇਤਿਵਿਸ਼੍ਰੁਤਾਃ

ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਹ ਰੋਏ ਤੇ ਹਰ ਪਾਸੇ ਦੌੜੇ; ਰੋਣ ਤੇ ਦੌੜਣ ਕਰਕੇ, ਉਹ 'ਰੁਦਰ' ਨਾਮ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋ ਗਏ।

ਯੈਰ੍ਹਿ ਵ੍ਯਾਪ੍ਤਮਿਦਂ ਸਰ੍ਵਂ ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਂ ਸਚਰਾਚਰਮ੍। ਤੇषਾਮਨੁਚਰਾ ਲੋਕੇ ਸਰ੍ਵਲੋਕਪਰਾਯਣਾਃ

ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ, ਚਲਦੇ ਤੇ ਅਚਲ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ, ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਘੇਰ ਲਿਆ; ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਸਾਥੀ ਸੰਸਾਰ ਵਿਚ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦੇ ਹਨ।

ਨੈਕਨਾਗਾ ਯੁਤਬਲਾ ਵਿਕ੍ਰਾਨ੍ਤਾਸ਼ਚਵ ਗਣੇਸ਼੍ਵਰਾਃ। ਤਤ੍ਰ ਯਾ ਸਾ ਮਹਾਭਾਗਾ ਸ਼ਂਕਰਸ੍ਯਾਰ੍ਦ੍ਧਕਾਯਿਨੀ

ਅਣਗਿਣਤ ਸੱਪ-ਸੈਨਾ ਵਾਲੇ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਤੇ ਗਣਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਹਨ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਭਾਗਵਤੀ ਹੈ, ਉਹ ਸ਼ੰਕਰ ਦੀ ਅੱਧੀ ਦੇਹ ਵਾਲੀ ਹੈ।

ਪ੍ਰਾਗੁਕ੍ਤਾ ਤੁ ਮਯਾ ਤੁਭ੍ਯਂ ਸ੍ਤ੍ਰੀ ਸ੍ਵਯਂਭੋਰ੍ਮੁਖੋਦ੍ਗਤਾ। ਕਾਯਾਰ੍ਦ੍ਧਂ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਨ੍ਤਸ੍ਯਾਃ ਸ਼ੁਕ੍ਲਂ ਵਾਮਂ ਤਥਾऽਸਿਤਮ੍

ਜੋ ਮਹਿਲਾ ਮੈਂ ਪਹਿਲਾਂ ਤੇਰੇ ਨੂੰ ਦੱਸ ਚੁੱਕਾ ਹਾਂ, ਉਹ ਸਵਯੰਭੂ ਦੇ ਮੂੰਹ ਤੋਂ ਨਿਕਲੀ; ਉਸ ਦਾ ਸੱਜਾ ਹਿੱਸਾ ਚਿੱਟਾ ਹੈ, ਤੇ ਖੱਬਾ ਹਿੱਸਾ ਕਾਲਾ ਹੈ।

ਆਤ੍ਮਾਨਂ ਵਿਭਜਸ੍ਵੇਤਿ ਸੋਕ੍ਤਾ ਦੇਵੀ ਸ੍ਵਯਂਭੁਵਾ। ਸਾ ਤੁ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਾ ਦ੍ਵਿਧਾਭੂਤਾ ਸ਼ੂਕ੍ਲਾ ਕृष੍ਣਾ ਚ ਵੈ ਦ੍ਵਿਜਾਃ। ਤਸ੍ਯਾ ਨਾਮਾਨਿ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਸ਼੍ਰृਣੁਧ੍ਵਂ ਸੁਸਮਾਹਿਤਾਃ

ਸਵਯੰਭੂ ਨੇ 'ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਵੰਡ' ਕਹਿ ਕੇ, ਉਹ ਦੇਵੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਦੋ ਹਿੱਸਿਆਂ ਵਿਚ ਵੰਡ ਲਿਆ; ਇੱਕ ਚਿੱਟੀ ਤੇ ਇੱਕ ਕਾਲੀ, ਹੇ ਦੋ ਵਾਰ ਜਨਮੇ; ਹੁਣ ਮੈਂ ਉਸ ਦੇ ਨਾਮ ਦੱਸਾਂਗਾ, ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣੋ।

ਸ੍ਵਾਹਾ ਸ੍ਵਧਾ ਮਹਾਵਿਦ੍ਯਾ ਮੇਧਾ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਃ ਸਰਸ੍ਵਤੀ। ਅਪਰ੍ਣਾ ਚੈਕਪਰ੍ਣਾ ਚ ਤਥਾ ਸ੍ਯਾਦੇਵ ਪਾਟਲਾ

ਸ੍ਵਾਹਾ, ਸ੍ਵਧਾ, ਮਹਾਵਿਦਿਆ, ਮੇਧਾ, ਲਕਸ਼ਮੀ, ਸਰਸਵਤੀ, ਅਪਰਣਾ, ਏਕਪਰਣਾ, ਤੇ ਪਾਟਲਾ।

ਉਮਾ ਹੈਮਵਤੀ षष੍ਠੀ ਕਲ੍ਯਾਣੀ ਚੈਵ ਨਾਮਤਃ। ਖ੍ਯਾਤਿਃ ਪ੍ਰਜ੍ਞਾ ਮਹਾਭਾਗਾ ਲੋਕੇ ਗੌਰੀਤਿ ਵਿਸ਼੍ਰੁਤਾ

ਉਮਾ, ਹੇਮਵਤੀ, ਸ਼ਸ਼ਠੀ, ਤੇ ਕਲਿਆਣੀ ਨਾਮਾਂ ਨਾਲ; ਖਿਆਤੀ, ਪ੍ਰਜਨਾ, ਵੱਡੀ ਭਾਗਵਤੀ, ਤੇ ਸੰਸਾਰ ਵਿਚ ਗੌਰੀ ਵਜੋਂ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ।

ਵਿਸ਼੍ਵਰੂਪਮਥਾਰ੍ਯਾਯਾਃ ਪृਥਗ੍ਦੇਹਵਿਭਾਵਨਾਤ੍। ਸ਼੍ਰृਣੁ ਸਂਕ੍ਸ਼ੇਪਤਸ੍ਤਸ੍ਯਾ ਯਥਾਵਦਨੁਪੂਰ੍ਵਸ਼ਃ ॥੧.੯.

ਹੁਣ, ਉਸ ਵਿਸ਼ਵ-ਰੂਪ ਵਾਲੀ ਮਹਾਨ ਦੇਵੀ ਦੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਦੇਹ-ਵੰਡਾਂ ਕਰਕੇ, ਮੈਂ ਸੰਖੇਪ ਵਿਚ ਤੇ ਕ੍ਰਮ ਨਾਲ ਉਸ ਬਾਰੇ ਦੱਸਾਂਗਾ, ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣ।

ਪ੍ਰਕृਤਿਰ੍ਨਿਯਤਾ ਰੌਦ੍ਰੀ ਦੁਰ੍ਗਾ ਭਦ੍ਰਾ ਪ੍ਰਮਾਥਿਨੀ। ਕਾਲਰਾਤ੍ਰਿਰ੍ਮਹਾਮਾਯਾ ਰੇਵਤੀ ਭੁਤਨਾਯਿਕਾ

ਉਹ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ, ਨਿਯਤਾ, ਰੌਦਰੀ, ਦੁਰਗਾ, ਭਦਰਾ, ਪ੍ਰਮਾਥਿਨੀ, ਕਾਲਰਾਤ੍ਰੀ, ਮਹਾਮਾਇਆ, ਰੇਵਤੀ, ਤੇ ਭੂਤਾਂ ਦੀ ਮਾਲਕ ਹੈ।

ਦ੍ਵਾਪਰਾਨ੍ਤਵਿਕਾਰੇषੁ ਦੇਵ੍ਯਾ ਨਾਮਾਨਿ ਮੇ ਸ਼੍ਰृਣੁ। ਗੌਤਮੀ ਕੌਸ਼ਿਕੀ ਆਰ੍ਯਾ ਚਣ੍ਡੀ ਕਾਤ੍ਯਾਯਨੀ ਸਤੀ

ਦਵਾਪਰ ਦੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਬਦਲਾਵਾਂ ਵਿੱਚ, ਹੇ ਦੇਵੀ, ਮੇਰੇ ਨਾਮ ਸੁਣ: ਗੌਤਮੀ, ਕੌਸ਼ਿਕੀ, ਆਰਿਆ, ਚੰਡੀ, ਕਾਟਿਆਯਨੀ ਅਤੇ ਸਤੀ.

ਕੁਮਾਰੀ ਯਾਦਵੀ ਦੇਵੀ ਵਰਦਾ ਕृष੍ਣਪਿਙ੍ਗਲਾ। ਬਰ੍ਹਿਰ੍ਧ੍ਵਜਾ ਸ਼ੂਲਧਰਾ ਪਰਮਬ੍ਰਹ੍ਮਚਾਰਿਣੀ

ਕੁਮਾਰੀ, ਯਾਦਵੀ, ਦੇਵੀ, ਵਰਦਾ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਪਿੰਗਲਾ, ਬਰਹਿਰਧਵਜਾ, ਸ਼ੂਲਧਰਾ ਅਤੇ ਪਰਮ ਬ੍ਰਹਮਚਾਰਣੀ.

ਮਾਹੇਨ੍ਦ੍ਰੀ ਚੇਨ੍ਦ੍ਰਭਗਿਨੀ ਵृषਕਨ੍ਯੈਕਵਾਸਸੀ। ਅਪਰਾਜਿਤਾ ਬਹੁਭੁਜਾ ਪ੍ਰਗਲ੍ਭਾ ਸਿਂਹਵਾਹਿਨੀ

ਮਾਹਿੰਦਰੀ, ਇੰਦਰ ਦੀ ਭੈਣ, ਵ੍ਰਿਸ਼ਕੰਨਾ, ਏਕਵਾਸਸੀ, ਅਪਰਾਜਿਤਾ, ਬਹੁਭੁਜਾ, ਪ੍ਰਗਲਭਾ ਅਤੇ ਸਿੰਹਵਾਹਿਨੀ.

ਏਕਾਨਸਾ ਦੈਤ੍ਯਹਨੀ ਮਾਯਾ ਮਹਿषਮਰ੍ਦ੍ਦਿਨੀ। ਅਮੋਘਾ ਵਿਨ੍ਧ੍ਯਨਿਲਯਾ ਵਿਕ੍ਰਾਨ੍ਤਾ ਗਣਨਾਯਿਕਾ

ਏਕਾਨਸਾ, ਦੈਤਿਆਂ ਦਾ ਸੰਘਾਰ ਕਰਨ ਵਾਲੀ, ਮਾਇਆ, ਮਹਿਸ਼ਮਰਦਨੀ, ਅਮੋਘਾ, ਵਿਂਧਿਆਨਿਲਯਾ, ਵਿਕਰਾਂਤਾ ਅਤੇ ਗਣਨਾਇਕਾ.