ਵਾਯੁਪੁਰਾਣਮ੍

ਮਯਾ ਪਰਿਗਤਂ ਸਰ੍ਵਂ ਕਥਮਚ੍ਛਨ੍ਦਤੋ ਮਮ। ਪ੍ਰਤਿਪਤ੍ਸ੍ਯਨ੍ਤਿ ਭੂਤਾਨਿ ਸ਼ੁਭਂ ਵਾ ਯਦਿ ਵਾऽਸ਼ੁਭਮ੍ ।। ੬.

ਜਦ ਮੈਂ ਸਭ ਕੁਝ ਘੇਰ ਲਿਆ ਹੈ, ਤਾਂ ਜੀਵ ਆਪਣੀ ਮਰਜ਼ੀ ਨਾਲ ਕਿਵੇਂ ਚੰਗਾ ਜਾਂ ਮਾੜਾ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ?

ਲੋਕੇ ਯਦਸ੍ਤਿ ਕਿਞ੍ਚਿਦ੍ਵੈ ਸਤ੍ਤ੍ਵਾਸਤ੍ਤ੍ਵਵ੍ਯਵਸ੍ਥਿਤਮ੍। ਬੁਦ੍ਧ੍ਯਾਤ੍ਮਨਾ ਮਯਾ ਵ੍ਯਾਪ੍ਤਂ ਕੋ ਮਾਂ ਲੋਕੇऽਤਿਸਨ੍ਧਯੇਤ੍ ।। ੬.

ਸੰਸਾਰ ਵਿਚ ਜੋ ਕੁਝ ਹੈ, ਚਾਹੇ ਸਾਰ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਬਿਨਾ ਸਾਰ ਦੇ, ਉਹ ਮੇਰੀ ਬੁੱਧੀ ਤੇ ਆਤਮਾ ਰਾਹੀਂ ਵਿਆਪਕ ਹੈ; ਸੰਸਾਰ ਵਿਚ ਕੌਣ ਮੈਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ?

ਭੂਤਾਨਾਂ ਤਰ੍ਕਿਤਂ ਯਚ੍ਚ ਯਚ੍ਚਾਪ੍ਯੇषਾਂ ਵਿਧਾਰਿਤਮ੍। ਤਥਾ ਵਿਚਾਰਿਤਂ ਯਚ੍ਚ ਤਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਵਿਦਿਤਂ ਮਮ ।। ੬.

ਜੀਵ ਜੋ ਸੋਚਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਨਿਰਧਾਰਤ ਹੈ, ਜੋ ਵੀ ਵਿਚਾਰਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ— ਉਹ ਸਭ ਕੁਝ ਮੈਨੂੰ ਪਤਾ ਹੈ।

ਮਯਾ ਸ੍ਥਿਤਮਿਦਂ ਸਰ੍ਵਂ ਜਗਤ੍ ਸ੍ਥਾਵਰਜਙ੍ਗਮਮ੍। ਆਸ਼ਾਮਯੇਨ ਤਤ੍ਤ੍ਵੇਨ ਕਥਂ ਛੇਤ੍ਤੁਮਿਹੋਤ੍ਸਹੇ ।। ੬.

ਇਹ ਸਾਰਾ ਜਗਤ, ਚੱਲਦਾ ਤੇ ਅਚੱਲ, ਮੈਂ ਅਸਲ ਰੂਪ ਵਿਚ ਟਿਕਾਇਆ ਹੈ; ਮੈਂ ਇਸ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਿਵੇਂ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹਾਂ?

ਯਸ੍ਮਾਚ੍ਚਾਹਂ ਵਿਵृਤ੍ਤੋ ਵੈ ਸਰ੍ਗਾਰ੍ਥਮਿਹ ਨਾਨ੍ਯਥਾ। ਇਹ ਕਰ੍ਮਾਣ੍ਯਨਾਰਭ੍ਯ ਕੋ ਮੇ ਛਨ੍ਦਾਦ੍ਵਿਮੋਕ੍ਸ਼੍ਯਤੇ ।। ੬.

ਮੈਂ ਇੱਥੇ ਸਿਰਫ਼ ਰਚਨਾ ਲਈ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਇਆ ਹਾਂ, ਹੋਰ ਨਹੀਂ; ਇੱਥੇ ਕਰਮ ਨਾ ਕਰਕੇ, ਮੇਰੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਕੌਣ ਮੁਕਤੀ ਪਾ ਸਕਦਾ ਹੈ?

ਪਰਿਭਾष੍ਯ ਤਤੋ ਦੇਵਾਨ੍ ਜਯਾਨ੍ ਵੈ ਨष੍ਟਚੇਤਸਃ। ਅਬ੍ਰਵੀਤ੍ਸ ਪੁਨਸ੍ਤਾਨ੍ ਵੈ ਧृਤਾਨ੍ ਦਣ੍ਡੇ ਪ੍ਰਜਾਪਤਿਃ ।। ੬.

ਫਿਰ, ਜਯਾ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਮਨ ਭਟਕ ਗਿਆ ਸੀ, ਡਾਂਟ ਕੇ, ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਦੇ ਅਧੀਨ ਹੋ ਕੇ, ਮੁੜ ਆਖਿਆ।

ਯਸ੍ਮਾਨ੍ਮਮਾਭਿਸਨ੍ਧਾਯ ਸਨ੍ਨ੍ਯਾਸੋ ਵਃ ਕृਤਃ ਪੁਰਾ। ਯਸ੍ਮਾਤ੍ਸ ਵਿਫਲੋऽਯਨ੍ਨੋ ਹ੍ਯਪਾਰਸ੍ਤ੍ਵੇष ਯਃ ਕृਤਃ। ਭਵਿਤਾऽਤਃ ਸੁਖੋਦਰ੍ਕੋ ਦੇਵਾ ਭਾਵੇषੁ ਜਾਯਤਾਮ੍ ।। ੬.

ਤੁਸੀਂ ਪਹਿਲਾਂ ਮੇਰੇ ਲਈ ਸੰਨਿਆਸ ਲਿਆ ਸੀ, ਤੇ ਉਹ ਫਲ ਰਹਿਤ ਤੇ ਅਧੂਰਾ ਰਿਹਾ; ਇਸ ਕਰਕੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ, ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਜਨਮਾਂ ਵਿਚ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸੁਖ ਮਿਲੇਗਾ।

ਆਤ੍ਮਚ੍ਛਨ੍ਦੇਨ ਵੋ ਜਨ੍ਮ ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਸੁਰੋਤ੍ਤਮਾਃ। ਮਨ੍ਵਨ੍ਤਰੇषੁ ਸਂਮੂਢਾਃ षਟ੍‌ਸੁ ਸਰ੍ਵੇ ਗਮਿष੍ਯਥ ।। ੬.

ਆਪਣੀ ਮਰਜ਼ੀ ਨਾਲ, ਦੇਵਤਿਆਂ, ਤੁਹਾਡਾ ਜਨਮ ਹੋਵੇਗਾ; ਪਰ ਛੇ ਮਨਵੰਤਰਾ ਵਿਚ, ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਭਟਕ ਜਾਵੋਗੇ।

ਵੈਵਸ੍ਵਤਾਨ੍ਤੇषੁ ਸੁਰਾਸ੍ਤਥਾ ਸ੍ਵਾਯਮ੍ਭੁਵਾਦਿषੁ। ਤਾਨ੍ ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾ ਤਤ੍ਰ ਸ਼੍ਲੋਕੋ ਗੀਤਃ ਪੁਰਾਤਨਃ ।। ੬.

ਵੈਵਸਵਤ ਤੇ ਹੋਰ ਮਨਵੰਤਰਾ ਦੇ ਅੰਤ 'ਤੇ, ਇਹ ਜਾਣ ਕੇ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਉਥੇ ਇੱਕ ਪੁਰਾਣਾ ਸ਼ਲੋਕ ਉਚਾਰਿਆ।

ਤ੍ਰਯੀਂ ਵਿਦ੍ਯਾਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਚਰ੍ਯਂ ਪ੍ਰਸੂਤਿਂ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਮੇਵ ਚ । ਯਜ੍ਞਞ੍ਚੈਵ ਤੁ ਦਾਨਞ੍ਚ ਏषਾਮੇਵ ਤੁ ਕੁਰ੍ਵਤਾਮ੍। ਸ ਹਿ ਸ੍ਮ ਵਿਰਜਾ ਭੂਤ੍ਵਾ ਵਸਤੇऽਨ੍ਯਪ੍ਰਸ਼ਂਸਯਾ ।। ੬.

ਜੋ ਤਿੰਨ ਵੇਦ, ਬ੍ਰਹਮਚਰਿਆ, ਪੈਦਾ ਕਰਨਾ, ਸ਼ਰਾਧ, ਯਜ, ਤੇ ਦਾਨ ਕਰਦੇ ਹਨ— ਉਹ ਵਿਕਾਰ ਰਹਿਤ ਹੋ ਕੇ, ਹੋਰਾਂ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਨਾ ਲੱਭ ਕੇ, ਵੱਸਦੇ ਹਨ।

ਸ ਏਵਂ ਸ੍ਲੋਕਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਤੁ ਜਯਾ ਦੇਵਾਨਥਾਬ੍ਰਵੀਤ੍। ਵੈਵਸ੍ਵਤੇऽਨ੍ਤਰੇऽਤੀਤੇ ਮਤ੍ਸਮੀਪਮਿਹੇष੍ਯਥ ।। ੬.

ਇਹ ਸ਼ਲੋਕ ਵੇਖ ਕੇ, ਜਯਾ ਨੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਆਖਿਆ: 'ਵੈਵਸਵਤ ਮਨਵੰਤਰਾ ਦੇ ਅੰਤ 'ਤੇ, ਤੁਸੀਂ ਇੱਥੇ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਆਵੋਗੇ।'

ਤਤੋ ਯੂਯਂ ਮਯਾ ਸਾਰ੍ਦ੍ਧਂ ਸਿਦ੍ਧਿਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਸ੍ਯਥ ਸ਼ਾਸ਼੍ਵਤੀਮ੍। ਏਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਤੁ ਤਾਨ੍ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਤਤ੍ਰੈਵਾਨ੍ਤਰਧੀਯਤ ।। ੬.

ਫਿਰ ਤੁਸੀਂ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਸਦੀਵੀ ਸਫਲਤਾ ਹਾਸਲ ਕਰੋਗੇ। ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਉਥੇ ਹੀ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ।

ਤਤੋ ਦੇਵਾਸ੍ਤਿਰੋਭੂਤੇ ਈਸ਼੍ਵਰੇ ਹ੍ਯਕੁਤੋਭਯਮ੍। ਪ੍ਰਪਨ੍ਨਾ ਅਣਿਮਾਦ੍ਯੈਸ਼੍ਚ ਯੁਕ੍ਤਾ ਯੋਗਬਲਾਨ੍ਵਿਤਾਃ ।। ੬.

ਇਸ਼ਵਰ ਦੇ ਲੁਕ ਜਾਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਦੇਵਤੇ ਨਿਡਰ ਹੋ ਕੇ, ਅਣਿਮਾ ਆਦਿ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਨਾਲ ਯੋਗ ਦੇ ਬਲ ਨਾਲ ਸੰਬਲਿਤ ਹੋਏ।

ਤਤਸ੍ਤੇषਾਨ੍ਤੁ ਯਾਸ੍ਤਨ੍ਵਸ੍ਤਾऽਭਵਨ੍ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ ਹ੍ਰਦਾਃ। ਜਯਾ ਇਤਿ ਸਮਾਖ੍ਯਾਤਾ ਜਾਤਾ ਸ਼੍ਚੋਦਧਿਸਨ੍ਨਿਭਾਃ ।। ੬.

ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਰੀਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਬਾਰਾਂ ਝੀਲਾਂ ਬਣੀਆਂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਜਯਾ ਦੇ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਸਮੁੰਦਰਾਂ ਵਾਂਗ ਵੱਡੀਆਂ ਸਨ।

ਤਤਃ ਸ੍ਵਾਯਮ੍ਭੁਵੇ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ ਸਰ੍ਗੇਤੇ ਜਜ੍ਞਿਰੇ ਸੁਰਾਃ। ਅਜਿਤਾਯਾਂ ਰੁਚੇਃ ਪੁਤ੍ਰਾ ਅਜਿਤਾ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ਾਤ੍ਮਕਃ ।। ੬.

ਫਿਰ, ਸਵਾਯੰਭੂ ਦੇ ਉਸ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਵਿੱਚ, ਰੁਚਿ ਦੇ ਅਜਿਤਾ ਤੋਂ ਬਾਰਾਂ ਰੂਪਾਂ ਵਾਲਾ ਅਜਿਤਾ ਦੇਵਤੇ ਜਨਮੇ।

ਵਿਧਿਸ਼੍ਚ ਮੁਨਯਸ਼੍ਚੈਵ ਕ੍ਸ਼ੇਮੋ ਨਨ੍ਦੋऽਵ੍ਯਯਸ੍ਤਥਾ। ਪ੍ਰਾਣੋऽਪਾਨਃ ਸੁਧਾਮਾ ਚ ਕ੍ਰਤੁਸ਼ਕ੍ਤਿਵ੍ਯਵਸ੍ਥਿਤਾਃ । ਇਤ੍ਯੇਤੇ ਮਾਨਸਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਅਜਿਤਾ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ ਸ੍ਮृਤਾਃ ।। ੬.

ਵਿਧੀ, ਮੁਨੀ, ਕਸ਼ੇਮ, ਨੰਦ, ਅਵਿਆ, ਪ੍ਰਾਣ, ਅਪਾਨ, ਸੁਧਾਮਾ, ਕ੍ਰਤੁ, ਸ਼ਕਤੀ, ਅਤੇ ਵਿਅਵਸਥਿਤ—ਇਹ ਸਾਰੇ ਬਾਰਾਂ ਮਨ ਤੋਂ ਜਨਮੇ ਅਜਿਤਾ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।

ਤੇ ਚ ਯਜ੍ਞੇ ਸੁਰੈਃ ਸਾਰ੍ਦ੍ਧਂ ਯਜ੍ਞਭਾਜਸ੍ਤਦਾ ਸ੍ਮृਤਾਃ। ਸ੍ਵਾਯਮ੍ਭੁਵੇऽਨ੍ਤਰੇ ਪੂਰ੍ਵੇ ਤਤਃ ਸ੍ਵਾਰੋਚਿषੇ ਪੁਨਃ। ਤੁषਿਤਾਯਾਂ ਸਮੁਤ੍ਪਨ੍ਨਾਃ ਪੁਨਃ ਪੁਤ੍ਰਾਃ ਸ੍ਵਰੋਚਿषਃ ।। ੬.

ਉਹ ਦੇਵਤੇ, ਪਹਿਲੇ ਸਵਾਯੰਭੂ ਮਨਵੰਤਰ ਵਿੱਚ ਯਜਨ ਵਿੱਚ ਭਾਗੀਦਾਰ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਸਨ; ਫਿਰ, ਸਵਾਰੋਚਿਸ਼ ਮਨਵੰਤਰ ਵਿੱਚ, ਤੁਸ਼ਿਤਾ ਤੋਂ ਸਵਾਰੋਚਿਸ਼ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਮੁੜ ਜਨਮੇ।

ਤੁषਿਤਾ ਨਾਮ ਤੇ ਹ੍ਯਾਸਨ੍ ਪ੍ਰਾਣਾਖ੍ਯਾ ਯਾਤ੍ਰਿਕਾਃ ਸੁਰਾਃ। ਪੁਨਸ੍ਤੇ ਤੁषਿਤਾ ਦੇਵਾ ਉਤ੍ਤਮੇ ਤ੍ਵਨ੍ਤਰੇ ਸ੍ਵਯਮ੍ ।। ੬.

ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਤੁਸ਼ਿਤਾ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਸੀ, ਪ੍ਰਾਣ ਨਾਮ ਦੇ ਯਾਤਰੀ ਦੇਵਤੇ; ਫਿਰ, ਉਤਮ ਮਨਵੰਤਰ ਵਿੱਚ, ਤੁਸ਼ਿਤਾ ਦੇਵਤੇ ਆਪ ਹੀ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਏ।

ਉਤ੍ਤਮਸ੍ਯ ਤੁ ਤੇ ਪੁਤ੍ਰਾਃ ਸਤ੍ਯਾਯਾਂ ਜਜ੍ਞਿਰੇ ਸ਼ੁਭਾਃ। ਤਤਃ ਸਤ੍ਯਾਃ ਸ੍ਮृਤਾ ਦੇਵਾ ਉਤ੍ਤਮੇ ਚਾਨ੍ਤਰੇ ਤਦਾ ।। ੬.

ਉਤਮ ਮਨਵੰਤਰ ਵਿੱਚ, ਉਤਮ ਦੇ ਸੁਭ ਦੱਸ ਪੁੱਤਰ ਸਤਿਆ ਤੋਂ ਜਨਮੇ; ਇਸ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਸਮੇਂ ਦੇ ਦੇਵਤੇ ਸਤਿਆ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।

ਅਭਜਨ੍ ਯਜ੍ਞਭਾਜਸ੍ਤੇ ਤृਤੀਯੇ ਦ੍ਵਾਪਰਾਨ੍ਤਰੇ। ਤੇ ਤੁ ਸਤ੍ਯਾਃ ਪੁਨਰ੍ਦ੍ਦੇਵਾਃ ਸਮ੍ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੇ ਤਾਮਸੇऽਨ੍ਤਰੇ ।। ੬.

ਉਹ ਸਤਿਆ, ਤੀਜੇ ਦੁਆਪਰ ਮਨਵੰਤਰ ਵਿੱਚ ਯਜਨ ਵਿੱਚ ਭਾਗੀਦਾਰ ਸਨ; ਫਿਰ, ਤਾਮਸ ਮਨਵੰਤਰ ਆਉਣ ਤੇ, ਸਤਿਆ ਦੇਵਤੇ ਮੁੜ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਏ।

ਹਰ੍षਾ ਯੇ ਤਮਸਃ ਪੁਤ੍ਰਾ ਜਜ੍ਞਿਰੇ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ੈਵ ਤੁ । ਹਰਯੋ ਨਾਮ ਤੇ ਦੇਵਾ ਯਜ੍ਞਭਾਜਸ੍ਤਥਾऽਭਵਨ੍ ।। ੬.

ਤਾਮਸ ਮਨਵੰਤਰ ਵਿੱਚ, ਹਰਸ਼ ਦੇ ਬਾਰਾਂ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮੇ; ਉਹ ਦੇਵਤੇ ਹਰਯਾ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਯਜਨ ਵਿੱਚ ਭਾਗੀਦਾਰ ਬਣੇ।

ਤਤਸ੍ਤੇ ਹਰਯੋ ਦੇਵਾਃ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੇ ਚਾਰਿष੍ਣਵੇऽਨ੍ਤਰੇ। ਵੈਕੁਣ੍ਠਾਯਾਂ ਤਤਸ੍ਤੇ ਵੈ ਚਰਿष੍ਣੋਰ੍ਜਜ੍ਞਿਰੇ ਸੁਰਾਃ। ਵੈਕੁਣ੍ਠਾ ਨਾਮ ਤੇ ਦੇਵਾਃ ਪਞ੍ਚਮਸ੍ਯਾਨ੍ਤਰੇ ਮਨੋਃ ।। ੬.

ਫਿਰ, ਚਰਿਸ਼ਣੁ ਮਨਵੰਤਰ ਆਉਣ ਤੇ, ਉਹ ਹਰਯਾ ਦੇਵਤੇ ਵੈਕੁੰਠਾ ਤੋਂ ਜਨਮੇ; ਪੰਜਵੇਂ ਮਨਵੰਤਰ ਵਿੱਚ, ਚਰਿਸ਼ਣੁ ਤੋਂ ਜਨਮੇ ਦੇਵਤੇ ਵੈਕੁੰਠਾ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।

ਤਤਸ੍ਤੇ ਵੈ ਪੁਨਰ੍ਦ੍ਦੇਵਾ ਵੈਕੁਣ੍ਠਾਃ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਚਾਕ੍ਸ਼ੁषਮ੍। ਸਾਧ੍ਯਾਯਾਂ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ ਸੁਤਾ ਜਜ੍ਞਿਰੇ ਧਰ੍ਮਸੂਨਵਃ ।। ੬.

ਫਿਰ, ਵੈਕੁੰਠਾ ਦੇਵਤੇ ਚਾਕਸ਼ੁਸ਼ ਮਨਵੰਤਰ ਵਿੱਚ ਆਉਣ ਤੇ, ਸਾਧਿਆ ਤੋਂ ਧਰਮ ਦੇ ਬਾਰਾਂ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮੇ।

ਤਤਸ੍ਤੇ ਵੈ ਪੁਨਃ ਸਾਧ੍ਯਾਃ ਸਂਕ੍ਸ਼ੀਣੇ ਚਾਕ੍ਸ਼ੁषੇऽਨ੍ਤਰੇ । ਉਪਸ੍ਥਿਤੇ ਮਨੋਃ ਸਰ੍ਗੇ ਪੁਨਰ੍ਵੈਵਸ੍ਵਤਸ੍ਯ ਹ ।। ੬.

ਫਿਰ, ਚਾਕਸ਼ੁਸ਼ ਮਨਵੰਤਰ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ ਸਾਧਿਆ ਘਟ ਗਏ, ਅਤੇ ਮਨੁ ਵੈਵਸਵਤ ਦੀ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਆਉਣ ਲੱਗੀ।

ਆਦ੍ਯੇ ਤ੍ਰੇਤਾਯੁਗਮੁਖੇ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੇ ਵੈਵਸ੍ਵਤਸ੍ਯ ਤੁ । ਅਂਸ਼ੇਨ ਸਾਧ੍ਯਾਸ੍ਤੇऽਦਿਤ੍ਯਾਂ ਮਾਰੀਚਾਤ੍ ਕਸ਼੍ਯਪਾਤ੍ ਪੁਨਃ ।। ੬.

ਪਹਿਲੇ ਤ੍ਰੇਤਾ ਯੁਗ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਤੇ, ਵੈਵਸਵਤ ਮਨਵੰਤਰ ਵਿੱਚ, ਸਾਧਿਆ ਅਦਿਤੀ, ਮਾਰੀਚੀ ਅਤੇ ਕਸ਼ਯਪ ਤੋਂ ਅੰਸ਼ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਜਨਮੇ।

ਜਜ੍ਞਿਰੇ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ਾਦਿਤ੍ਯਾ ਵਰ੍ਤ੍ਤਮਾਨੇऽਨ੍ਤਰੇ ਪੁਨਃ। ਯਦਾ ਤ੍ਵੇਤੇ ਸਮੁਤ੍ਪਨ੍ਨਾਸ਼੍ਚਾਕ੍ਸ਼ੁषਸ੍ਯਾਨ੍ਤਰੇ ਮਨੋਃ ।। ੬.

ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮੌਜੂਦਾ ਮਨਵੰਤਰ ਵਿੱਚ ਬਾਰਾਂ ਆਦਿਤਿਆ ਜਨਮੇ; ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਉਹ ਚਾਕਸ਼ੁਸ਼ ਮਨਵੰਤਰ ਵਿੱਚ ਉਤਪੰਨ ਹੋਏ,

ਤਤਃ ਸ੍ਵਾਯਮ੍ਭੁਵੇ ਸਾਧ੍ਯਾ ਜਜ੍ਞਿਰੇ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ਾਮਰਾਃ। ਏਵਮਾਦ੍ਯਾ ਜਯਾਸ੍ਤੇ ਵੈ ਸ਼ਾਪਾਤ੍ਸਮਭਵਂਸ੍ਤਦਾ ।। ੬.

ਫਿਰ, ਸਵਾਯੰਭੂ ਮਨਵੰਤਰ ਵਿੱਚ, ਬਾਰਾਂ ਅਮਰ ਸਾਧਿਆ ਜਨਮੇ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮੂਲ ਜਯਾ ਉਸ ਸਮੇਂ ਸ਼ਾਪ ਦੇ ਕਾਰਨ ਉਤਪੰਨ ਹੋਏ।

ਯ ਇਮਾਂ ਸਪ੍ਤਸਮ੍ਭੂਤਿਂ ਦੇਵਾਨਾਂ ਦੇਵਸ਼ਾਸਨਾਤ੍ । ਪਠੇਦ੍ਯਃ ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਯਾ ਯੁਕ੍ਤਃ ਪ੍ਰਤ੍ਵਾਯਂ ਨ ਗਚ੍ਛਤਿ ।। ੬.

ਜੋ ਕੋਈ ਭਗਵਾਨ ਦੇ ਹੁਕਮ ਅਨੁਸਾਰ, ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਾਲ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਇਹ ਸੱਤ-ਵਾਰ ਉਤਪੱਤੀ ਪੜ੍ਹਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸੱਚੀ ਰਾਹ ਤੋਂ ਨਹੀਂ ਡਿਗਦਾ।

ਇਤ੍ਯੇਤੇ ਭੂਤਯਃ ਸਪ੍ਤ ਜਯਾਨਾਂ ਸਪ੍ਤਲਕ੍ਸ਼ਣਾਃ। ਪਰਿਕ੍ਰਾਨ੍ਤਾ ਮਯਾ ਚਾਦ੍ਯ ਕਿਮ੍ਭੂਯਃ ਸ਼੍ਰੋਤੁਮਿਚ੍ਛਥ ।। ੬.

ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜਯਾ ਦੀਆਂ ਸੱਤ ਉਤਪੱਤੀਆਂ, ਸੱਤ ਲਕਸ਼ਣਾਂ ਸਮੇਤ, ਮੈਂ ਅੱਜ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀਆਂ ਹਨ। ਹੁਣ ਤੁਸੀਂ ਹੋਰ ਕੀ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ?