ਵਾਯੁਪੁਰਾਣਮ੍

ਨਾਵਾਹਨਂ ਨ ਦਿਗ੍ਬਨ੍ਧੋ ਨ ਦੋषੋ ਦृष੍ਟਿਸਮ੍ਭਵਃ। ਨ ਕਾਰੁਣ੍ਯੇਨ ਕਰ੍ਤ੍ਤਵ੍ਯਂ ਤੀਰ੍ਥਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਂ ਵਿਚਕ੍ਸ਼ਣੈਃ ।। ੪੮.

ਇੱਥੇ ਨਾ ਆਵਾਹਨ ਹੈ, ਨਾ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਦੀ ਬੰਨ੍ਹ, ਨਾ ਹੀ ਵੇਖਣ ਨਾਲ ਕੋਈ ਦੋਸ਼ ਲੱਗਦਾ ਹੈ। ਗਿਆਨੀਆਂ ਨੂੰ ਚਿਰਤਾਂ ਕਰਕੇ ਤੀਰਥ ਸ੍ਰਾਦ੍ਹ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ।

ਪਿਣ੍ਡਾਸਨਂ ਪਿਣ੍ਡਦਾਨਂ ਪੁਨਃ ਪ੍ਰਤ੍ਯਵਨੇਜਨਮ੍। ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾ ਚਾਨ੍ਨਸਙ੍ਕਲ੍ਪਂ ਤੀਰ੍ਥਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧੇष੍ਵਯਂਵਿਧਿਃ ।। ੪੮.

ਪੀੰਡ ਰੱਖਣ ਦੀ ਥਾਂ, ਪਿੰਡਾ ਦਾ ਦਾਨ, ਫਿਰ ਹੱਥ ਧੋਣਾ, ਦਾਨ ਤੇ ਭੋਜਨ ਦੀ ਨੀਅਤ—ਇਹੀ ਤੀਰਥ ਸ੍ਰਾਦ੍ਹ ਦੀ ਰੀਤ ਹੈ।

ਅਸ੍ਮਤ੍ਕੁਲੇ ਮृਤਾ ਯੇ ਚ ਗਤਿਰ੍ਯੇषਾਂ ਨ ਵਿਦ੍ਯਤੇ। ਆਵਾਹਯਿष੍ਯੇ ਤਾਨ੍ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਦਰ੍ਭਪृष੍ਠੇ ਤਿਲੋਦਕੈਃ ।। ੪੮.

ਮੇਰੇ ਘਰਾਣੇ ਵਿੱਚ ਜਿਹੜੇ ਮਰ ਗਏ ਹਨ ਤੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਰਾਹ ਨਹੀਂ ਪਤਾ, ਉਹਨਾਂ ਸਭ ਨੂੰ ਮੈਂ ਦਰਭਾ ਘਾਹ ਉੱਤੇ ਤਿਲਾਂ ਵਾਲੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਸੱਦਾਂਗਾ।

ਬਨ੍ਧੁਵਰ੍ਗਕੁਲੇ ਯੇ ਚ ਗਤਿਰ੍ਯੇषਾਂ ਨ ਵਿਦ੍ਯਤੇ। ਆਵਾਹਯਿष੍ਯੇ ਤਾਨ੍ਤ੍ਸਰ੍ਵਾਨ੍ ਦਰ੍ਭਪृष੍ਠੇ ਤਿਲੋਦਕੈਃ ।। ੪੮.

ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਦੇ ਘਰਾਣੇ ਵਿੱਚ ਜਿਹੜਿਆਂ ਦਾ ਰਾਹ ਨਹੀਂ ਪਤਾ, ਉਹਨਾਂ ਸਭ ਨੂੰ ਮੈਂ ਦਰਭਾ ਉੱਤੇ ਤਿਲਾਂ ਵਾਲੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਸੱਦਾਂਗਾ।

ਇਤ੍ਯੇਤੈਰ੍ਮਨ੍ਤ੍ਰੈਃ ਸਜਲੈਸ੍ਤਿਲੈਰ੍ਦਰ੍ਭੇषੁ ਧ੍ਯਾਨਵਾਨ੍। ਆਵਾਹ੍ਯਾਭ੍ਯਰ੍ਚ੍ਯ ਤੇਭ੍ਯਸ਼੍ਚ ਪਿਣ੍ਡਾਨ੍ਦਦ੍ਯਾਦ੍ਯਥਾਕ੍ਰਮਮ੍ ।। ੪੮.

ਇਹ ਮੰਤਰਾਂ ਨਾਲ, ਪਾਣੀ ਤੇ ਤਿਲ ਲੈ ਕੇ, ਦਰਭਾ ਉੱਤੇ ਧਿਆਨ ਲਾ ਕੇ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸੱਦ ਕੇ ਤੇ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕ੍ਰਮ ਅਨੁਸਾਰ ਪਿੰਡਾ ਦੇਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।

ਅਸ੍ਮਤ੍ਕੁਲੇ ਮृਤਾ ਯੇ ਚ ਗਤਿਰ੍ਯੇषਾਂ ਨ ਵਿਦ੍ਯਤੇ। ਤੇषਾਮੁਦ੍ਧਰਣਾਰ੍ਥਾਯ ਇਮਂ ਪਿਣ੍ਡਂ ਦਦਾਮ੍ਯਹਮ੍ ।। ੪੮.

ਮੇਰੇ ਘਰਾਣੇ ਵਿੱਚ ਜਿਹੜੇ ਮਰ ਗਏ ਤੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਰਾਹ ਨਹੀਂ ਪਤਾ, ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਛੁਟਕਾਰੇ ਲਈ ਮੈਂ ਇਹ ਪਿੰਡਾ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ।

ਮਾਤਾਮਹਕੁਲੇ ਯੇ ਚ ਗਤਿਰ੍ਯੇषਾਂ ਨ ਵਿਦ੍ਯਤੇ। ਤੇषਾਮੁਦ੍ਧਰਣਾਰ੍ਥਾਯ ਇਮਂ ਪਿਣ੍ਡਂ ਦਦਾਮ੍ਯਹਮ੍ ।। ੪੮.

ਮਾਂਮਾਂ ਦੇ ਘਰਾਣੇ ਵਿੱਚ ਜਿਹੜਿਆਂ ਦਾ ਰਾਹ ਨਹੀਂ ਪਤਾ, ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਛੁਟਕਾਰੇ ਲਈ ਮੈਂ ਇਹ ਪਿੰਡਾ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ।

ਬਨ੍ਧੁਵਰ੍ਗਕੁਲੇ ਯੇ ਚ ਗਤਿਰ੍ਯੇषਾਂ ਨ ਵਿਦ੍ਯਤੇ। ਤੇषਾਮੁਦ੍ਧਰਣਾਰ੍ਥਾਯ ਇਮਂ ਪਿਣ੍ਡਂ ਦਦਾਮ੍ਯਹਮ੍ ।। ੪੮.

ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਦੇ ਘਰਾਣੇ ਵਿੱਚ ਜਿਹੜਿਆਂ ਦਾ ਰਾਹ ਨਹੀਂ ਪਤਾ, ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਛੁਟਕਾਰੇ ਲਈ ਮੈਂ ਇਹ ਪਿੰਡਾ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ।

ਅਜਾਤਦਨ੍ਤਾ ਯੇ ਕੇਚਿਦ੍ਯੇ ਚ ਗਰ੍ਭੇ ਪ੍ਰਪੀਡਿਤਾਃ । ਤੇषਾਮੁਦ੍ਧਰਣਾਰ੍ਥਾਯ ਇਮਂ ਪਿਣ੍ਡਂ ਦਦਾਮ੍ਯਹਮ੍ ।। ੪੮.

ਜਿਹੜਿਆਂ ਦੇ ਦੰਦ ਨਹੀਂ ਆਏ ਜਾਂ ਜਿਹੜੇ ਗਰਭ ਵਿੱਚ ਦੁੱਖੀ ਹੋਏ, ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਛੁਟਕਾਰੇ ਲਈ ਮੈਂ ਇਹ ਪਿੰਡਾ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ।

ਅਗ੍ਨਿਦਗ੍ਧਾਸ਼੍ਚ ਯੇ ਕੇਚਿਨ੍ਨਾਗ੍ਨਿਦਗ੍ਧਾਸ੍ਤਥਾ ਪਰੇ। ਵਿਦ੍ਯੁਚ੍ਚੋਰਹਤਾ ਯੇ ਚ ਤੇਭ੍ਯਃ ਪਿਣ੍ਡਂ ਦਦਾਮ੍ਯਹਮ੍ ।। ੪੮.

ਜਿਹੜੇ ਅੱਗ ਨਾਲ ਸੜੇ, ਨਾ ਸੜੇ, ਜਾਂ ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਮਰੇ, ਬਿਜਲੀ ਜਾਂ ਚੋਰਾਂ ਨਾਲ ਮਾਰੇ ਗਏ, ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਮੈਂ ਇਹ ਪਿੰਡਾ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ।

ਦਾਵਦਾਹੇ ਮृਤਾ ਯੇ ਚ ਸਿਂਹਵ੍ਯਾਗ੍ਰਹਤਾਸ਼੍ਚ ਯੇ। ਦਂष੍ਟ੍ਰਿਭਿਃ ਸ਼੍ਰृਙ੍ਗਿਭਿਰ੍ਵਾਪਿ ਤੇਭ੍ਯਃ ਪਿਣ੍ਡਂ ਦਦਾਮ੍ਯਹਮ੍ ।। ੪੮.

ਜਿਹੜੇ ਜੰਗਲ ਦੀ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਮਰੇ, ਸ਼ੇਰ, ਬੱਘੇ ਜਾਂ ਦੰਦੀਆਂ ਜਾਂ ਸਿੰਗੀਆਂ ਜਾਨਵਰਾਂ ਨਾਲ ਮਾਰੇ ਗਏ, ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਮੈਂ ਇਹ ਪਿੰਡਾ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ।

ਉਦ੍ਬਨ੍ਧਨਮृਤਾ ਯੇ ਚ ਵਿषਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਹਤਾਸ਼੍ਚ ਯੇ। ਆਤ੍ਮਾਪਘਾਤਿਨੋ ਯੇ ਚ ਤੇਭ੍ਯਃ ਪਿਣ੍ਡਂ ਦਦਾਮ੍ਯਹਮ੍ ।। ੪੮.

ਜਿਹੜੇ ਫਾਹਾ ਲਾ ਕੇ ਮਰੇ, ਜ਼ਹਿਰ ਜਾਂ ਹਥਿਆਰ ਨਾਲ ਮਾਰੇ ਗਏ, ਜਾਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਮਾਰ ਲਿਆ, ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਮੈਂ ਇਹ ਪਿੰਡਾ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ।

ਅਰਣ੍ਯੇ ਵਰ੍ਤ੍ਮਨਿ ਵਨੇ ਕ੍ਸ਼ੁਧਯਾ ਤृषਯਾ ਹਤਾਃ। ਭੂਤਪ੍ਰੇਤਪਿਸ਼ਾਚਾਦ੍ਯੈਸ੍ਤੇਭ੍ਯਃ ਪਿਣ੍ਡਂ ਦਦਾਮ੍ਯਹਮ੍ ।। ੪੮.

ਜਿਹੜੇ ਜੰਗਲ, ਰਸਤੇ ਜਾਂ ਵਣ ਵਿੱਚ ਭੁੱਖ ਜਾਂ ਤ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨਾਲ ਮਰੇ, ਜਾਂ ਭੂਤ-ਪ੍ਰੇਤ-ਪਿਸਾਚ ਆਦਿ ਨਾਲ ਮਾਰੇ ਗਏ, ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਮੈਂ ਇਹ ਪਿੰਡਾ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ।

ਰੌਰਵੇ ਚਾਨ੍ਧਤਾਮਿਸ੍ਰੇ ਕਾਲਸੂਤ੍ਰੇ ਚ ਯੇ ਗਤਾਃ। ਤੇषਾਮੁਦ੍ਧਰਣਾਰ੍ਤਾਯ ਇਮਂ ਪਿਣ੍ਡਂ ਦਦਾਮ੍ਯਹਮ੍ ।। ੪੮.

ਜਿਹੜੇ ਰੌਰਵ, ਅੰਧਤਾਮਿਸ੍ਰ ਜਾਂ ਕਾਲਸੂਤਰ ਵਿੱਚ ਗਏ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਛੁਟਕਾਰੇ ਲਈ ਮੈਂ ਇਹ ਪਿੰਡਾ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ।

ਅਸਿਪਤ੍ਰਵਨੇ ਘੋਰੇ ਕੁਮ੍ਭੀਪਾਕੇषੁ ਯੇ ਗਤਾਃ। ਤੇषਾਮੁਦ੍ਧਰਣਾਰ੍ਥਾਯ ਇਮਂ ਪਿਣ੍ਡਂ ਦਦਾਮ੍ਯਹਮ੍ ।। ੪੮.

ਜਿਹੜੇ ਭਿਆਨਕ ਅਸੀਪਤ੍ਰਵਨ ਜਾਂ ਕੁੰਭੀਪਾਕ ਵਿੱਚ ਗਏ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਛੁਟਕਾਰੇ ਲਈ ਮੈਂ ਇਹ ਪਿੰਡਾ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ।

ਅਨੇਕਯਾਤਨਾਸਂਸ੍ਥਾਃ ਪ੍ਰੇਤਲੋਕਞ੍ਚ ਯੇ ਗਤਾਃ। ਤੇषਾਮੁਦ੍ਧਰਣਾਰ੍ਥਾਯ ਇਮਂ ਪਿਣ੍ਡਂ ਦਦਾਮ੍ਯਹਮ੍ ।। ੪੮.

ਜਿਹੜੇ ਕਈ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਸਜ਼ਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਹਨ ਜਾਂ ਪ੍ਰੇਤ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਗਏ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਛੁਟਕਾਰੇ ਲਈ ਮੈਂ ਇਹ ਪਿੰਡਾ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ।

ਅਨੇਕਯਾਤਨਾਸਂਸ੍ਥਾ ਯੇ ਨੀਤਾ ਯਮਕਿਙ੍ਕਰੈਃ। ਤੇषਾਮੁਦ੍ਧਰਣਾਰ੍ਥਾਯ ਇਮਂ ਪਿਣ੍ਡਂ ਦਦਾਮ੍ਯਹਮ੍ ।। ੪੮.

ਜਿਹੜੇ ਕਈ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਸਜ਼ਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਹਨ, ਜਾਂ ਜਮ ਦੇ ਦੂਤ ਲੈ ਗਏ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਛੁਟਕਾਰੇ ਲਈ ਮੈਂ ਇਹ ਪਿੰਡਾ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ।

ਨਰਕੇषੁ ਸਮਸ੍ਤੇषੁ ਯਾਤਨਾਸੁ ਚ ਯੇ ਸ੍ਥਿਤਾਃ । ਤੇषਾਮੁਦ੍ਧਰਣਾਰ੍ਥਾਯ ਇਮਂ ਪਿਣ੍ਡਂ ਦਦਾਮ੍ਯਹਮ੍ ।। ੪੮.

ਜੋ ਲੋਕ ਸਾਰੇ ਨਰਕਾਂ ਵਿੱਚ ਜਾਂ ਦੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਫਸੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਛੁਡਾਣ ਲਈ ਮੈਂ ਇਹ ਪਿੰਡ ਅਰਪਣ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।

ਪਸ਼ੁਯੋਨਿ ਗਤਾ ਯੇਚ ਪਕ੍ਸ਼ਿਕੀਟਸਰੀਸृਪਾਃ। ਅਥਵਾ ਵृਕ੍ਸ਼ਯੋਨਿਸ੍ਥਾਸ੍ਤੇਭ੍ਯਃ ਪਿਣ੍ਡਂ ਦਦਾਮ੍ਯਹਮ੍ ।। ੪੮.

ਜੋ ਜਾਨਵਰਾਂ ਦੀ ਜੋਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਜਾਂ ਪੰਛੀਆਂ, ਕੀੜਿਆਂ, ਸੱਪਾਂ ਜਾਂ ਰੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਵੀ ਮੈਂ ਇਹ ਪਿੰਡ ਅਰਪਣ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।

ਜਾਤ੍ਯਨ੍ਤਰਸਹਸ੍ਰੇषੁ ਭ੍ਰਮਨ੍ਤਃ ਸ੍ਵੇਨ ਕਰ੍ਮ੍ਮਣਾ। ਮਾਨੁष੍ਯਂ ਦੁਰ੍ਲ੍ਲਭਂ ਯੇषਾਂ ਤੇਭ੍ਯਃ ਪਿਣ੍ਡਂ ਦਦਾਮ੍ਯਹਮ੍ ।। ੪੮.

ਜੋ ਆਪਣੇ ਕਰਮਾਂ ਕਰਕੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਜਨਮਾਂ ਵਿੱਚ ਭਟਕਦੇ ਹਨ ਤੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਮਨੁੱਖਾ ਜਨਮ ਮਿਲਣਾ ਔਖਾ ਹੈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਮੈਂ ਇਹ ਪਿੰਡ ਅਰਪਣ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।

ਦਿਵ੍ਯਨ੍ਤਰਿਕ੍ਸ਼ਭੂਮਿष੍ਠਾਃ ਪਿਤਰੋ ਬਾਨ੍ਧਵਾਦਯਃ। ਮृਤਾ ਅਸਂਸ੍ਕृਤਾ ਯੇ ਚ ਤੇਬ੍ਯਃ ਪਿਣ੍ਡਂ ਦਦਾਮ੍ਯਹਮ੍ ।। ੪੮.

ਜੋ ਪਿਤਰ, ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ ਜਾਂ ਹੋਰ ਲੋਕ ਦੇਵ ਲੋਕ, ਅਕਾਸ਼ ਜਾਂ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਵੱਸਦੇ ਹਨ ਜਾਂ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮੌਤ ਬਿਨਾਂ ਕਰਮਾਂ ਦੇ ਹੋਈ ਹੈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਮੈਂ ਇਹ ਪਿੰਡ ਅਰਪਣ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।

ਯੇ ਕੇਚਿਤ੍ਪ੍ਰੇਤਰੂਪੇਣ ਵਰ੍ਤ੍ਤਨ੍ਤੇ ਪਿਤਰੋ ਮਮ। ਤੇ ਸਰ੍ਵ੍ਵੇ ਤृਪ੍ਤਿਮਾਯਾਨ੍ਤੁ ਪਿਣ੍ਡੇਨਾਨੇਨ ਸਰ੍ਵ੍ਵਦਾ ।। ੪੮.

ਮੇਰੇ ਜਿਹੜੇ ਵੀ ਪਿਤਰ ਪ੍ਰੇਤ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਹਨ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਇਸ ਪਿੰਡ ਰਾਹੀਂ ਤ੍ਰਿਪਤ ਹੋਣ।

ਯੇऽਬਾਨ੍ਧਵਾ ਬਾਨ੍ਧਵਾ ਵਾ ਯੇऽਨ੍ਯਜਨ੍ਮਨਿ ਬਾਨ੍ਧਵਾਃ। ਤੇषਾਂ ਪਿਣ੍ਡੋ ਮਯਾ ਦਤ੍ਤੋ ਹ੍ਯਕ੍ਸ਼ਯ੍ਯਮੁਪਤਿष੍ਠਤਾਮ੍ ।। ੪੮.

ਚਾਹੇ ਉਹ ਮੇਰੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ ਹਨ ਜਾਂ ਨਹੀਂ, ਜਾਂ ਪਿਛਲੇ ਜਨਮ ਵਿੱਚ ਸਨ, ਮੈਂ ਜੋ ਪਿੰਡ ਦਿੱਤਾ ਹੈ ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਕਦੇ ਖਤਮ ਨਾ ਹੋਵੇ।

ਪਿਤृਵਂਸ਼ੇ ਮृਤਾ ਯੇ ਚ ਮਾਤृਵਂਸ਼ੇ ਚ ਯੇ ਮृਤਾਃ। ਗੁਰੁਸ਼੍ਵਸ਼ੁਰਬਨ੍ਧੂਨਾਂ ਯੇ ਚਾਨ੍ਯੇ ਬਾਨ੍ਧਵਾ ਮृਤਾਃ ।। ੪੮.

ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ ਪੱਖ, ਮਾਤਾ ਪੱਖ, ਅਧਿਆਪਕ, ਸੱਸੁਰ ਅਤੇ ਹੋਰ ਜਿਹੜੇ ਵੀ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ ਮਰ ਗਏ ਹਨ—

ਯੇ ਮੇ ਕੁਲੇ ਲੁਪ੍ਤਪਿਣ੍ਡਾਃ ਪੁਤ੍ਰਦਾਰਵਿਵਰ੍ਜਿਤਾਃ। ਕ੍ਰਿਯਾਲੋਪਗਤਾ ਯੇ ਚ ਜਾਤ੍ਯਨ੍ਧਾਃ ਪਙ੍ਗਵਸ੍ਤਥਾ ।। ੪੮.

ਮੇਰੇ ਵੰਸ਼ ਵਿੱਚ ਜਿਹੜੇ ਪਿੰਡ ਤੋਂ ਵਾਂਝੇ ਰਹਿ ਗਏ, ਪੁੱਤਰ ਜਾਂ ਪਤਨੀ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਕਰਮਾਂ ਤੋਂ ਵਾਂਝੇ, ਜਾਂ ਜਨਮ ਤੋਂ ਅੰਨੇ ਜਾਂ ਲੰਗੜੇ ਹਨ—

ਵਿਰੂਪਾ ਆਮਗਰ੍ਭਾਸ਼੍ਚ ਜ੍ਞਾਤਾਜ੍ਞਾਤਾਃ ਕੁਲੇ ਮਮ। ਤੇषਾਂ ਪਿਣ੍ਡੋ ਮਯਾ ਦਤ੍ਤੋ ਹ੍ਯਕ੍ਸ਼ਯ੍ਯਮੁਪਤਿष੍ਠਤਾਮ੍ ।। ੪੮.

ਜਿਹੜੇ ਮੇਰੇ ਘਰਾਣੇ ਵਿੱਚ ਰੂਪ ਤੋਂ ਖੋਟੇ, ਮਰੇ ਹੋਏ ਜਨਮ ਲਏ, ਜਾਣੇ ਜਾਂ ਅਣਜਾਣੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਮੈਂ ਜੋ ਪਿੰਡ ਦਿੱਤਾ ਹੈ ਉਹ ਕਦੇ ਘਟੇ ਨਾ।

ਆ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣੋ ਯੇ ਪਿਤृਵਂਸ਼ਜਾਤਾ ਮਾਤੁਸ੍ਤਥਾ ਵਂਸ਼ਭਵਾ ਮਦੀਯਾਃ। ਕੁਲਦ੍ਵਯੇ ਯੇ ਮਮ ਦਾਸਭੂਤਾ ਭृਤ੍ਯਾ ਸ੍ਤਥੈਵਾਸ਼੍ਰਿਤਸੇਵਕਾਸ਼੍ਚ ।। ੪੮.

ਬ੍ਰਹਮਾ ਤੱਕ ਪਿਤਰ ਵੰਸ਼ ਵਿੱਚ ਜਿਹੜੇ ਵੀ ਜਨਮੇ, ਮਾਂ ਦੇ ਵੰਸ਼ ਦੇ, ਦੋਹਾਂ ਘਰਾਣਿਆਂ ਦੇ ਨੌਕਰ, ਸੇਵਕ ਜਾਂ ਆਸਰੇ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ—

ਮਿਤ੍ਰਾਣਿ ਸ਼ਿष੍ਯਾਃ ਪਸ਼ਵਸ਼੍ਚ ਵृਕ੍ਸ਼ਾ ਦृष੍ਟਾ ਹ੍ਯਦृष੍ਟਾਸ਼੍ਚ ਕृਤੋਪਕਾਰਾਃ। ਜਨ੍ਮਾਨ੍ਤਰੇ ਯੇ ਮਮ ਸਙ੍ਗਤਾਸ਼੍ਚ ਤੇਭ੍ਯਃ ਸ੍ਵਧਾ ਪਿਣ੍ਡਮਹਂ ਦਦਾਮਿ ।। ੪੮.

ਮਿੱਤਰ, ਵਿਦਿਆਰਥੀ, ਪਸ਼ੂ, ਰੁੱਖ, ਜਿਹੜੇ ਵੇਖੇ ਜਾਂ ਨਾ ਵੇਖੇ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਭਲਾ ਕੀਤਾ, ਜਾਂ ਪਿਛਲੇ ਜਨਮ ਵਿੱਚ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਸਾਥ ਸੀ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਸਭ ਲਈ ਮੈਂ ਸਵਧਾ ਲੈ ਕੇ ਪਿੰਡ ਅਰਪਣ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।

ਏਤੈਸ਼੍ਚ ਸਰ੍ਵ੍ਵਮਨ੍ਤ੍ਰੈਸ੍ਤੁ ਸ੍ਤ੍ਰੀਲਿਙ੍ਗਾਨ੍ਤਂ ਸਮੂਹ੍ਯ ਚ। ਪਿਣ੍ਡਾਨ੍ਦਦ੍ਯਾਦ੍ਯਥਾਪੂਰ੍ਵ੍ਵਂ ਸ੍ਤ੍ਰੀਣਾਂ ਮਾਤ੍ਰਾਦਿਕਕ੍ਰਮਾਤ੍ ।। ੪੮.

ਇਨ੍ਹਾਂ ਸਾਰੇ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ, ਔਰਤਾਂ ਦੀ ਲੜੀ ਨੂੰ ਵੀ ਜੋੜ ਕੇ, ਮਾਂ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਕ੍ਰਮ ਅਨੁਸਾਰ ਔਰਤਾਂ ਲਈ ਵੀ ਪਿੰਡ ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਂਗ ਹੀ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।