ਵਾਯੁਪੁਰਾਣਮ੍

ਵृਦ੍ਧਿਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧੇ ਤੁ ਮਾਤ੍ਰਾਦਿ ਗਯਾਯਾਂ ਪਿਤृਪੂਰ੍ਵਕਮ੍। ਪਾਦ੍ਯਪੂਰ੍ਵਂ ਸਮਾਰਭ੍ਯ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਗ੍ਰਕੁਸ਼ੈਃ ਕ੍ਰਮਾਤ੍। ਪਿਤ੍ਰਾਦੀਨਾਂ ਸਮਾਸ੍ਤੀਰ੍ਯ ਸ਼ੇषਂ ਗृਹ੍ਯੋਕ੍ਤਮਾਚਰੇਤ੍ ।। ੪੮.

ਵਾਧੂ ਸ੍ਰਾਦ੍ਹ ਵਿੱਚ, ਗਯਾ ਤੇ ਮਾਂ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਪਿਤਰਾਂ ਲਈ, ਪੈਰ ਧੋਣ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਕੇ, ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਮੂੰਹ ਕਰਕੇ ਕੁਸ਼ਾ ਘਾਸ ਰੱਖ ਕੇ, ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਵਿਛਾ ਕੇ, ਹੋਰ ਸਾਰਾ ਕਰਮ ਘਰ ਦੀ ਰੀਤ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।

ਦਦ੍ਯੁਃ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਂ ਸਪਿਣ੍ਡਾਨਾਂ ਤੇषਾਂ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਭਾਗਤਃ। ਕੁਸ਼ਾਨਾਸ੍ਤੀਰ੍ਯਂ ਵਿਧਿਨਾ ਸਕृਦ੍ਦਤ੍ਵਾ ਤਿਲੋਦਕਮ੍ ।। ੪੮.

ਸਪੀੰਡਾ ਲਈ ਸ੍ਰਾਦ੍ਹ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਦੱਖਣ ਪਾਸੇ ਕੁਸ਼ਾ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਵਿਛਾ ਕੇ, ਇੱਕ ਵਾਰੀ ਤਿਲਾਂ ਵਾਲਾ ਜਲ ਚੜ੍ਹਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।

ਗृਹੀਤ੍ਵਾਞ੍ਜਲਿਨਾ ਤੇਭ੍ਯਃ ਪਿਤृਤੀਰ੍ਥੇਨ ਯਤ੍ਨਤਃ। ਸਕ੍ਤੁਨਾ ਮੁष੍ਟਿਮਾਤ੍ਰੇਣ ਦਦ੍ਯਾਦਕ੍ਸ਼ਯ੍ਯਪਿਣ੍ਡਕਮ੍। ਸਮ੍ਬਨ੍ਧਿਨਸ੍ਤਿਲਾਦ੍ਭਿਸ਼੍ਚ ਕੁਸ਼ੇष੍ਵਾਵਾਹਯੇਤ੍ਤਤਃ ।। ੪੮.

ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਹਥੇਲੀ ਵਿੱਚ ਪਿਤਰਾਂ ਵਾਲਾ ਜਲ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਲੈ ਕੇ, ਇੱਕ ਮੁੱਠ ਆਟੇ ਨਾਲ ਅਟੱਲ ਪਿੰਡ ਚੜ੍ਹਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ ਤਿਲਾਂ ਨਾਲ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਨੂੰ ਕੁਸ਼ਾ ਉੱਤੇ ਸੱਦਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।

ਆਬ੍ਰਹ੍ਮਸ੍ਤਮ੍ਬਪਰ੍ਯਨ੍ਤਂ ਦੇਵਰ੍षਿਪਿਤृਮਾਨਵਾਃ। ਤृਪ੍ਯਨ੍ਤੁ ਪਿਤਰਃ ਸਰ੍ਵੇ ਮਾਤृਮਾਤਾਮਹਾਦਯਃ ।। ੪੮.

ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਸਤੰਭ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ, ਦੇਵਤਾ, ਰਿਸ਼ੀ, ਪਿਤਰ ਤੇ ਮਨੁੱਖ — ਸਾਰੇ ਪਿਤਰ, ਮਾਂ ਵਾਲੀ ਤੇ ਨਾਨਕੇ ਵੱਲੀ ਲਾਈਨ ਸਮੇਤ, ਤ੍ਰਿਪਤ ਹੋਣ।

ਅਤੀਤਕੁਲਕੋਟੀਨਾਂ ਸਪ੍ਤਦ੍ਵੀਪਨਿਵਾਸਿਨਾਮ੍। ਆਬ੍ਰਹ੍ਮਭੁਵਨਾਲ੍ਲੋਕਾਦਿਦਮਸ੍ਤੁ ਤਿਲੋਦਕਮ੍ ।। ੪੮.

ਸੱਤਾਂ ਦਵੀਪਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ, ਲੱਖਾਂ ਕੁਲਾਂ ਦੇ ਪੁਰਖਿਆਂ ਲਈ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਲੋਕ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ, ਇਹ ਤਿਲਾਂ ਵਾਲਾ ਜਲ ਪਹੁੰਚ ਜਾਵੇ।

ਪਿਤਾ ਪਿਤਾਮਹ ਸ਼੍ਚੈਵ ਤਥੈਵ ਪ੍ਰਪਿਤਾਮਹਃ। ਮਾਤਾ ਪਿਤਾਮਹੀ ਚੈਵ ਤਥੈਵ ਪ੍ਰਪਿਤਾਮਹੀ ।। ੪੮.

ਪਿਓ, ਦਾਦਾ, ਪਰਦਾਦਾ; ਮਾਂ, ਦਾਦੀ, ਪਰਦਾਦੀ — ਇਹ ਸਾਰੇ।

ਮਾਤਾਮਹਸ੍ਤਤ੍ਪਿਤਾ ਚ ਪ੍ਰਮਾਤਾਮਹਕਾਦਯਃ। ਤੇषਾਂ ਪਿਣ੍ਡੋ ਮਯਾ ਦਤ੍ਤੋ ਹ੍ਯਕ੍ਸ਼ਯ੍ਯਮੁਪਤਿष੍ਠਤਾਮ੍ ।। ੪੮.

ਨਾਨਾ, ਉਹਦੇ ਪਿਓ ਤੇ ਮਾਂ ਵਾਲੇ ਪਰਦਾਦਿਆਂ ਲਈ, ਜੋ ਪਿੰਡ ਮੈਂ ਦਿੱਤਾ, ਉਹ ਸਦਾ ਲਈ ਅਟੱਲ ਰਹੇ।

ਮੁष੍ਟਿਮਾਤ੍ਰਪ੍ਰਮਾਣਞ੍ਚ ਹ੍ਯਾਰ੍ਦ੍ਰਾਮਲਕਮਾਤ੍ਰਕਮ੍। ਸ਼ਮੀਫਤ੍ਰਪ੍ਰਮਾਣਂ ਵਾ ਪਿਣ੍ਡਂ ਦਦ੍ਯਾਦ੍ਗਯਾਸ਼ਿਰੇ। ਉਦ੍ਧਰੇਤ੍ਸਪ੍ਤਗੋਤ੍ਰਾਣਿ ਕੁਲਾਨਿ ਸ਼ਤਮੁਦ੍ਧਰੇਤ੍ ।। ੪੮.

ਗਯਾ ਦੇ ਸਿਰ ਉੱਤੇ, ਪਿੰਡ ਇੱਕ ਮੁੱਠ ਜਿੰਨਾ, ਜਾਂ ਗਿੱਲੇ ਫਲ ਜਿੰਨਾ, ਜਾਂ ਸ਼ਮੀ ਪੱਤੇ ਜਿੰਨਾ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਸੱਤ ਗੋਤਾਂ ਤੇ ਸੌ ਕੁਲਾਂ ਨੂੰ ਉਧਾਰ ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਪਿਤੁਰ੍ਮਾਤੁਃ ਸ੍ਵਭਾਰ੍ਯਾਯਾ ਭਗਿਨ੍ਯਾ ਦੁਹਿਤੁਸ੍ਤਥਾ। ਪਿਤृष੍ਵਸੁਰ੍ਮਾਤृष੍ਵਸੁਃ ਸਪ੍ਤ ਗੋਤ੍ਰਾਃ ਪ੍ਰਕੀਰ੍ਤ੍ਤਿਤਾਃ ।। ੪੮.

ਪਿਓ, ਮਾਂ, ਆਪਣੀ ਵਹੁਟੀ, ਭੈਣ, ਧੀ, ਚਾਚੀ ਤੇ ਮਾਸੀ — ਇਹ ਸੱਤ ਗੋਤਾਂ ਦੱਸੀਆਂ ਗਈਆਂ ਹਨ।

ਚਤੁਰ੍ਵਿਂਸ਼ਤਿਵਿਂਸ਼ਸ਼੍ਚ षੋਡਸ਼ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ੈਵ ਹਿ। ਰੁਦ੍ਰਾਦਿਵਸਵਸ਼੍ਚੈਵ ਕੁਲਾਨ੍ਯੇਕੋਤ੍ਤਰਂ ਸ਼ਤਮ੍ ।। ੪੮.

ਚੌਵੀ, ਵੀਹ, ਸੋਲ੍ਹਾਂ ਤੇ ਬਾਰਾਂ ਹਨ; ਰੁਦਰ ਤੇ ਵਸੂਆਂ ਦੇ ਕੁਲ ਮਿਲਾ ਕੇ ਇਕ ਸੌ ਇੱਕ ਬਣਦੇ ਹਨ।

ਨਾਵਾਹਨਂ ਨ ਦਿਗ੍ਬਨ੍ਧੋ ਨ ਦੋषੋ ਦृष੍ਟਿਸਮ੍ਭਵਃ। ਨ ਕਾਰੁਣ੍ਯੇਨ ਕਰ੍ਤ੍ਤਵ੍ਯਂ ਤੀਰ੍ਥਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਂ ਵਿਚਕ੍ਸ਼ਣੈਃ ।। ੪੮.

ਇੱਥੇ ਨਾ ਆਵਾਹਨ ਹੈ, ਨਾ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਦੀ ਬੰਨ੍ਹ, ਨਾ ਹੀ ਵੇਖਣ ਨਾਲ ਕੋਈ ਦੋਸ਼ ਲੱਗਦਾ ਹੈ। ਗਿਆਨੀਆਂ ਨੂੰ ਚਿਰਤਾਂ ਕਰਕੇ ਤੀਰਥ ਸ੍ਰਾਦ੍ਹ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ।

ਪਿਣ੍ਡਾਸਨਂ ਪਿਣ੍ਡਦਾਨਂ ਪੁਨਃ ਪ੍ਰਤ੍ਯਵਨੇਜਨਮ੍। ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾ ਚਾਨ੍ਨਸਙ੍ਕਲ੍ਪਂ ਤੀਰ੍ਥਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧੇष੍ਵਯਂਵਿਧਿਃ ।। ੪੮.

ਪੀੰਡ ਰੱਖਣ ਦੀ ਥਾਂ, ਪਿੰਡਾ ਦਾ ਦਾਨ, ਫਿਰ ਹੱਥ ਧੋਣਾ, ਦਾਨ ਤੇ ਭੋਜਨ ਦੀ ਨੀਅਤ—ਇਹੀ ਤੀਰਥ ਸ੍ਰਾਦ੍ਹ ਦੀ ਰੀਤ ਹੈ।

ਅਸ੍ਮਤ੍ਕੁਲੇ ਮृਤਾ ਯੇ ਚ ਗਤਿਰ੍ਯੇषਾਂ ਨ ਵਿਦ੍ਯਤੇ। ਆਵਾਹਯਿष੍ਯੇ ਤਾਨ੍ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਦਰ੍ਭਪृष੍ਠੇ ਤਿਲੋਦਕੈਃ ।। ੪੮.

ਮੇਰੇ ਘਰਾਣੇ ਵਿੱਚ ਜਿਹੜੇ ਮਰ ਗਏ ਹਨ ਤੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਰਾਹ ਨਹੀਂ ਪਤਾ, ਉਹਨਾਂ ਸਭ ਨੂੰ ਮੈਂ ਦਰਭਾ ਘਾਹ ਉੱਤੇ ਤਿਲਾਂ ਵਾਲੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਸੱਦਾਂਗਾ।

ਬਨ੍ਧੁਵਰ੍ਗਕੁਲੇ ਯੇ ਚ ਗਤਿਰ੍ਯੇषਾਂ ਨ ਵਿਦ੍ਯਤੇ। ਆਵਾਹਯਿष੍ਯੇ ਤਾਨ੍ਤ੍ਸਰ੍ਵਾਨ੍ ਦਰ੍ਭਪृष੍ਠੇ ਤਿਲੋਦਕੈਃ ।। ੪੮.

ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਦੇ ਘਰਾਣੇ ਵਿੱਚ ਜਿਹੜਿਆਂ ਦਾ ਰਾਹ ਨਹੀਂ ਪਤਾ, ਉਹਨਾਂ ਸਭ ਨੂੰ ਮੈਂ ਦਰਭਾ ਉੱਤੇ ਤਿਲਾਂ ਵਾਲੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਸੱਦਾਂਗਾ।

ਇਤ੍ਯੇਤੈਰ੍ਮਨ੍ਤ੍ਰੈਃ ਸਜਲੈਸ੍ਤਿਲੈਰ੍ਦਰ੍ਭੇषੁ ਧ੍ਯਾਨਵਾਨ੍। ਆਵਾਹ੍ਯਾਭ੍ਯਰ੍ਚ੍ਯ ਤੇਭ੍ਯਸ਼੍ਚ ਪਿਣ੍ਡਾਨ੍ਦਦ੍ਯਾਦ੍ਯਥਾਕ੍ਰਮਮ੍ ।। ੪੮.

ਇਹ ਮੰਤਰਾਂ ਨਾਲ, ਪਾਣੀ ਤੇ ਤਿਲ ਲੈ ਕੇ, ਦਰਭਾ ਉੱਤੇ ਧਿਆਨ ਲਾ ਕੇ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸੱਦ ਕੇ ਤੇ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕ੍ਰਮ ਅਨੁਸਾਰ ਪਿੰਡਾ ਦੇਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।

ਅਸ੍ਮਤ੍ਕੁਲੇ ਮृਤਾ ਯੇ ਚ ਗਤਿਰ੍ਯੇषਾਂ ਨ ਵਿਦ੍ਯਤੇ। ਤੇषਾਮੁਦ੍ਧਰਣਾਰ੍ਥਾਯ ਇਮਂ ਪਿਣ੍ਡਂ ਦਦਾਮ੍ਯਹਮ੍ ।। ੪੮.

ਮੇਰੇ ਘਰਾਣੇ ਵਿੱਚ ਜਿਹੜੇ ਮਰ ਗਏ ਤੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਰਾਹ ਨਹੀਂ ਪਤਾ, ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਛੁਟਕਾਰੇ ਲਈ ਮੈਂ ਇਹ ਪਿੰਡਾ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ।

ਮਾਤਾਮਹਕੁਲੇ ਯੇ ਚ ਗਤਿਰ੍ਯੇषਾਂ ਨ ਵਿਦ੍ਯਤੇ। ਤੇषਾਮੁਦ੍ਧਰਣਾਰ੍ਥਾਯ ਇਮਂ ਪਿਣ੍ਡਂ ਦਦਾਮ੍ਯਹਮ੍ ।। ੪੮.

ਮਾਂਮਾਂ ਦੇ ਘਰਾਣੇ ਵਿੱਚ ਜਿਹੜਿਆਂ ਦਾ ਰਾਹ ਨਹੀਂ ਪਤਾ, ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਛੁਟਕਾਰੇ ਲਈ ਮੈਂ ਇਹ ਪਿੰਡਾ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ।

ਬਨ੍ਧੁਵਰ੍ਗਕੁਲੇ ਯੇ ਚ ਗਤਿਰ੍ਯੇषਾਂ ਨ ਵਿਦ੍ਯਤੇ। ਤੇषਾਮੁਦ੍ਧਰਣਾਰ੍ਥਾਯ ਇਮਂ ਪਿਣ੍ਡਂ ਦਦਾਮ੍ਯਹਮ੍ ।। ੪੮.

ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਦੇ ਘਰਾਣੇ ਵਿੱਚ ਜਿਹੜਿਆਂ ਦਾ ਰਾਹ ਨਹੀਂ ਪਤਾ, ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਛੁਟਕਾਰੇ ਲਈ ਮੈਂ ਇਹ ਪਿੰਡਾ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ।

ਅਜਾਤਦਨ੍ਤਾ ਯੇ ਕੇਚਿਦ੍ਯੇ ਚ ਗਰ੍ਭੇ ਪ੍ਰਪੀਡਿਤਾਃ । ਤੇषਾਮੁਦ੍ਧਰਣਾਰ੍ਥਾਯ ਇਮਂ ਪਿਣ੍ਡਂ ਦਦਾਮ੍ਯਹਮ੍ ।। ੪੮.

ਜਿਹੜਿਆਂ ਦੇ ਦੰਦ ਨਹੀਂ ਆਏ ਜਾਂ ਜਿਹੜੇ ਗਰਭ ਵਿੱਚ ਦੁੱਖੀ ਹੋਏ, ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਛੁਟਕਾਰੇ ਲਈ ਮੈਂ ਇਹ ਪਿੰਡਾ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ।

ਅਗ੍ਨਿਦਗ੍ਧਾਸ਼੍ਚ ਯੇ ਕੇਚਿਨ੍ਨਾਗ੍ਨਿਦਗ੍ਧਾਸ੍ਤਥਾ ਪਰੇ। ਵਿਦ੍ਯੁਚ੍ਚੋਰਹਤਾ ਯੇ ਚ ਤੇਭ੍ਯਃ ਪਿਣ੍ਡਂ ਦਦਾਮ੍ਯਹਮ੍ ।। ੪੮.

ਜਿਹੜੇ ਅੱਗ ਨਾਲ ਸੜੇ, ਨਾ ਸੜੇ, ਜਾਂ ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਮਰੇ, ਬਿਜਲੀ ਜਾਂ ਚੋਰਾਂ ਨਾਲ ਮਾਰੇ ਗਏ, ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਮੈਂ ਇਹ ਪਿੰਡਾ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ।

ਦਾਵਦਾਹੇ ਮृਤਾ ਯੇ ਚ ਸਿਂਹਵ੍ਯਾਗ੍ਰਹਤਾਸ਼੍ਚ ਯੇ। ਦਂष੍ਟ੍ਰਿਭਿਃ ਸ਼੍ਰृਙ੍ਗਿਭਿਰ੍ਵਾਪਿ ਤੇਭ੍ਯਃ ਪਿਣ੍ਡਂ ਦਦਾਮ੍ਯਹਮ੍ ।। ੪੮.

ਜਿਹੜੇ ਜੰਗਲ ਦੀ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਮਰੇ, ਸ਼ੇਰ, ਬੱਘੇ ਜਾਂ ਦੰਦੀਆਂ ਜਾਂ ਸਿੰਗੀਆਂ ਜਾਨਵਰਾਂ ਨਾਲ ਮਾਰੇ ਗਏ, ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਮੈਂ ਇਹ ਪਿੰਡਾ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ।

ਉਦ੍ਬਨ੍ਧਨਮृਤਾ ਯੇ ਚ ਵਿषਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਹਤਾਸ਼੍ਚ ਯੇ। ਆਤ੍ਮਾਪਘਾਤਿਨੋ ਯੇ ਚ ਤੇਭ੍ਯਃ ਪਿਣ੍ਡਂ ਦਦਾਮ੍ਯਹਮ੍ ।। ੪੮.

ਜਿਹੜੇ ਫਾਹਾ ਲਾ ਕੇ ਮਰੇ, ਜ਼ਹਿਰ ਜਾਂ ਹਥਿਆਰ ਨਾਲ ਮਾਰੇ ਗਏ, ਜਾਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਮਾਰ ਲਿਆ, ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਮੈਂ ਇਹ ਪਿੰਡਾ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ।

ਅਰਣ੍ਯੇ ਵਰ੍ਤ੍ਮਨਿ ਵਨੇ ਕ੍ਸ਼ੁਧਯਾ ਤृषਯਾ ਹਤਾਃ। ਭੂਤਪ੍ਰੇਤਪਿਸ਼ਾਚਾਦ੍ਯੈਸ੍ਤੇਭ੍ਯਃ ਪਿਣ੍ਡਂ ਦਦਾਮ੍ਯਹਮ੍ ।। ੪੮.

ਜਿਹੜੇ ਜੰਗਲ, ਰਸਤੇ ਜਾਂ ਵਣ ਵਿੱਚ ਭੁੱਖ ਜਾਂ ਤ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨਾਲ ਮਰੇ, ਜਾਂ ਭੂਤ-ਪ੍ਰੇਤ-ਪਿਸਾਚ ਆਦਿ ਨਾਲ ਮਾਰੇ ਗਏ, ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਮੈਂ ਇਹ ਪਿੰਡਾ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ।

ਰੌਰਵੇ ਚਾਨ੍ਧਤਾਮਿਸ੍ਰੇ ਕਾਲਸੂਤ੍ਰੇ ਚ ਯੇ ਗਤਾਃ। ਤੇषਾਮੁਦ੍ਧਰਣਾਰ੍ਤਾਯ ਇਮਂ ਪਿਣ੍ਡਂ ਦਦਾਮ੍ਯਹਮ੍ ।। ੪੮.

ਜਿਹੜੇ ਰੌਰਵ, ਅੰਧਤਾਮਿਸ੍ਰ ਜਾਂ ਕਾਲਸੂਤਰ ਵਿੱਚ ਗਏ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਛੁਟਕਾਰੇ ਲਈ ਮੈਂ ਇਹ ਪਿੰਡਾ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ।

ਅਸਿਪਤ੍ਰਵਨੇ ਘੋਰੇ ਕੁਮ੍ਭੀਪਾਕੇषੁ ਯੇ ਗਤਾਃ। ਤੇषਾਮੁਦ੍ਧਰਣਾਰ੍ਥਾਯ ਇਮਂ ਪਿਣ੍ਡਂ ਦਦਾਮ੍ਯਹਮ੍ ।। ੪੮.

ਜਿਹੜੇ ਭਿਆਨਕ ਅਸੀਪਤ੍ਰਵਨ ਜਾਂ ਕੁੰਭੀਪਾਕ ਵਿੱਚ ਗਏ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਛੁਟਕਾਰੇ ਲਈ ਮੈਂ ਇਹ ਪਿੰਡਾ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ।

ਅਨੇਕਯਾਤਨਾਸਂਸ੍ਥਾਃ ਪ੍ਰੇਤਲੋਕਞ੍ਚ ਯੇ ਗਤਾਃ। ਤੇषਾਮੁਦ੍ਧਰਣਾਰ੍ਥਾਯ ਇਮਂ ਪਿਣ੍ਡਂ ਦਦਾਮ੍ਯਹਮ੍ ।। ੪੮.

ਜਿਹੜੇ ਕਈ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਸਜ਼ਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਹਨ ਜਾਂ ਪ੍ਰੇਤ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਗਏ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਛੁਟਕਾਰੇ ਲਈ ਮੈਂ ਇਹ ਪਿੰਡਾ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ।

ਅਨੇਕਯਾਤਨਾਸਂਸ੍ਥਾ ਯੇ ਨੀਤਾ ਯਮਕਿਙ੍ਕਰੈਃ। ਤੇषਾਮੁਦ੍ਧਰਣਾਰ੍ਥਾਯ ਇਮਂ ਪਿਣ੍ਡਂ ਦਦਾਮ੍ਯਹਮ੍ ।। ੪੮.

ਜਿਹੜੇ ਕਈ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਸਜ਼ਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਹਨ, ਜਾਂ ਜਮ ਦੇ ਦੂਤ ਲੈ ਗਏ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਛੁਟਕਾਰੇ ਲਈ ਮੈਂ ਇਹ ਪਿੰਡਾ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ।

ਨਰਕੇषੁ ਸਮਸ੍ਤੇषੁ ਯਾਤਨਾਸੁ ਚ ਯੇ ਸ੍ਥਿਤਾਃ । ਤੇषਾਮੁਦ੍ਧਰਣਾਰ੍ਥਾਯ ਇਮਂ ਪਿਣ੍ਡਂ ਦਦਾਮ੍ਯਹਮ੍ ।। ੪੮.

ਜੋ ਲੋਕ ਸਾਰੇ ਨਰਕਾਂ ਵਿੱਚ ਜਾਂ ਦੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਫਸੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਛੁਡਾਣ ਲਈ ਮੈਂ ਇਹ ਪਿੰਡ ਅਰਪਣ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।

ਪਸ਼ੁਯੋਨਿ ਗਤਾ ਯੇਚ ਪਕ੍ਸ਼ਿਕੀਟਸਰੀਸृਪਾਃ। ਅਥਵਾ ਵृਕ੍ਸ਼ਯੋਨਿਸ੍ਥਾਸ੍ਤੇਭ੍ਯਃ ਪਿਣ੍ਡਂ ਦਦਾਮ੍ਯਹਮ੍ ।। ੪੮.

ਜੋ ਜਾਨਵਰਾਂ ਦੀ ਜੋਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਜਾਂ ਪੰਛੀਆਂ, ਕੀੜਿਆਂ, ਸੱਪਾਂ ਜਾਂ ਰੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਵੀ ਮੈਂ ਇਹ ਪਿੰਡ ਅਰਪਣ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।