ਵਾਯੁਪੁਰਾਣਮ੍

ਅਪਰੇऽਹ੍ਨਿ ਸ਼ੁਚਿਰ੍ਭੂਤ੍ਵਾ ਗਚ੍ਛੇਦ੍ਵੈ ਪ੍ਰੇਤਪਰ੍ਵਤੇ । ਬ੍ਰਹ੍ਮਕੁਣ੍ਡੇ ਤਤਃ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਦੇਵਾਦੀਂਸ੍ਤਰ੍ਪਯੇਤ੍ਸੁਧੀਃ ।। ੪੮.

ਅਗਲੇ ਦਿਨ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਕੇ, ਪ੍ਰੇਤ ਪਹਾੜ ਤੇ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਫਿਰ ਬ੍ਰਹਮਾ ਕੁੰਡ ਵਿਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਸਮਝਦਾਰ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਆਦਿਕ ਨੂੰ ਤ੍ਰਿਪਤ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।

ਕੁਰ੍ਯ੍ਯਾਚ੍ਛ੍ਰਾਦ੍ਧਂ ਸਪਿਣ੍ਡਾਨਾਂ ਪ੍ਰਯਤਃ ਪ੍ਰੇਤਪਰ੍ਵਤੇ। ਪ੍ਰਾਚੀਨਾਵੀਤਿਨਾ ਭਾਵ੍ਯਂ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਭਿਮੁਖਃ ਸੁਧੀਃ ।। ੪੮.

ਪੂਰੇ ਮਨ ਲਾ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਸਪੀੰਡਾ ਲਈ ਪਰੇਤਾਂ ਵਾਲੇ ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ ਸ੍ਰਾਦ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਕੰਮ ਪੁਰਾਣੀ ਰੀਤ ਅਨੁਸਾਰ, ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਮੂੰਹ ਕਰਕੇ, ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।

ਕਵ੍ਯਬਾਲੋऽਨਲਃ ਸੋਮੋ ਯਮਸ਼੍ਚੈਵਾਰ੍ਯ੍ਯਮਾ ਤਥਾ। ਅਗ੍ਨਿष੍ਵਾਤ੍ਤਾ ਬਰ੍ਹਿषਦਃ ਸੋਮਪਾਃ ਪਿਤृਦੇਵਤਾਃ ।। ੪੮.

ਕਵਯਬਾਲ, ਅੱਗ, ਸੋਮ, ਯਮ, ਅਰਯਮਾਨ, ਅਗਨਿਸ੍ਵਾਤ, ਬਰਹਿਸ਼ਦ ਤੇ ਸੋਮਪਾ — ਇਹ ਸਾਰੇ ਪਿਤਰਾਂ ਦੇ ਦੇਵਤੇ ਹਨ।

ਆਗਚ੍ਛਨ੍ਤੁ ਮਹਾਭਾਗਾ ਯੁष੍ਮਾਭੀ ਰਕ੍ਸ਼ਿਤਾਸ੍ਤ੍ਵਿਹ। ਮਦੀਯਾਃ ਪਿਤਰੋ ਯੇ ਚ ਕੁਲੇ ਜਾਤਾਃ ਸਨਾਭਯਃ ।। ੪੮.

ਮੇਰੇ ਵੱਡੇ-ਵੱਡੇ ਪਿਤਰ, ਜੋ ਮੇਰੇ ਕੁਲ ਵਿਚ ਜੰਮੇ ਹਨ, ਤੁਸੀਂ ਇੱਥੇ ਆਓ, ਤੁਹਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਹੋਵੇ।

ਤੇषਾਂ ਪਿਣ੍ਡਪ੍ਰਦਾਨਾਰ੍ਥਮਾਗਤੋऽਸ੍ਮਿ ਗਯਾਮਿਮਾਮ੍। ਤੇ ਸਰ੍ਵੇ ਤृਪ੍ਤਿਮਾਯਾਨ੍ਤੁ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਦੇਨਾਨੇਨ ਸ਼ਾਸ਼੍ਵਤੀਮ੍ ।। ੪੮.

ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਪਿੰਡ ਦੇਣ ਲਈ ਮੈਂ ਇਸ ਗਯਾ ਆਇਆ ਹਾਂ। ਇਹ ਸ੍ਰਾਦ੍ਹ ਕਰਕੇ ਮੇਰੇ ਸਾਰੇ ਪਿਤਰ ਸਦਾ ਲਈ ਤ੍ਰਿਪਤ ਹੋ ਜਾਣ।

ਆਚਮ੍ਯੋਕ੍ਤਾਵ ਚ ਪਞ੍ਚਾਙ੍ਗਂ ਪ੍ਰਾਣਾਯਾਮਂ ਪ੍ਰਯਤ੍ਨਤਃ। ਪੁਨਰਾਵृਤ੍ਤਿਰਹਿਤਬ੍ਰਹ੍ਮਲੋਕਾਪ੍ਤਿਹੇਤਵੇ ।। ੪੮.

ਜਲ ਚੱਕ ਕੇ, ਪੰਜ ਅੰਗਾਂ ਵਾਲਾ ਮੰਤ੍ਰ ਉਚਾਰ ਕੇ, ਮਨ ਲਾ ਕੇ ਪ੍ਰਾਣਾਯਾਮ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਜੋ ਮੁੜ ਜਨਮ ਨਾ ਹੋਵੇ ਤੇ ਬ੍ਰਹਮਲੋਕ ਮਿਲ ਜਾਵੇ।

ਏਵਞ੍ਚ ਵਿਧਿਵਚ੍ਛ੍ਰਾਦ੍ਧਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਪੂਰ੍ਵਂ ਯਤਾਕ੍ਰਮਮ੍। ਪਿਤॄਨਾਵਾਹ੍ਯ ਚਾਭ੍ਯਰ੍ਚ੍ਯ ਮਨ੍ਤ੍ਰੈਃ ਪਿਣ੍ਡਪ੍ਰਦੋ ਭਵੇਤ੍ ।। ੪੮.

ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜਿਵੇਂ ਰੀਤ ਅਨੁਸਾਰ ਪਹਿਲਾਂ ਸ੍ਰਾਦ੍ਹ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਸੱਦ ਕੇ ਤੇ ਪੂਜ ਕੇ, ਫਿਰ ਪਿੰਡ ਚੜ੍ਹਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।

ਤੀਰ੍ਥੇ ਪ੍ਰੇਤਸ਼ਿਲਾਦੌ ਚ ਚਰੁਣਾ ਸਘृਤੇਨ ਵਾ । ਪ੍ਰਕ੍ਸ਼ਾਲ੍ਯ ਪੂਰ੍ਵਂ ਤਤ੍ਸ੍ਥਾਨਂ ਪਞ੍ਚਗਵ੍ਯੈਃ ਪृਥਕ੍ਪृਥਕ੍। ਤੈਰ੍ਮਨ੍ਤ੍ਰੈਰਥ ਸਂਪੂਜ੍ਯ ਪਞ੍ਚਗਵ੍ਯੈਸ਼੍ਚ ਦੇਵਤਾਮ੍ ।। ੪੮.

ਤੀਰਥ ਤੇ ਜਾਂ ਪਰੇਤ ਪੱਥਰ ਕੋਲ ਜਾਂ ਘਿਉ ਵਾਲੀ ਖੀਰ ਨਾਲ, ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਓਹ ਥਾਂ ਨੂੰ ਗਾਂ ਦੇ ਪੰਜ ਚੀਜ਼ਾਂ ਨਾਲ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਧੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ ਉਹਨਾਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਤੇ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਦੇਵੀ-ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।

ਯਾਵਤ੍ਤਿਲਾ ਮਨੁष੍ਯੈਸ਼੍ਚ ਗृਹੀਤਾ ਪਿਤृਕਰ੍ਮਸੁ। ਗਚ੍ਛਨ੍ਤਿ ਤਾਵਦਸੁਰਾਃ ਸਿਂਹਤ੍ਰਸ੍ਤਾ ਯਥਾ ਮृਗਾਃ ।। ੪੮.

ਜਿੰਨੇ ਤਿਲ ਮਨੁੱਖ ਪਿਤਰ ਕਰਮ ਲਈ ਲੈਂਦੇ ਹਨ, ਉੱਨੇ ਹੀ ਅਸੁਰ ਸਿੰਘ ਤੋਂ ਡਰ ਕੇ ਮਿਰਗਾਂ ਵਾਂਗ ਭੱਜ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।

ਅष੍ਟਕਾਸੁ ਚ ਵृਦ੍ਧੌ ਚ ਗਯਾਯਾਂ ਚ ਮृਤੇऽਹਨਿ । ਮਾਤੁਃ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਂ ਪृਥਕ੍ਕੁਰ੍ਯਾਦਨ੍ਯਤ੍ਰ ਪਤਿਨਾ ਸਹ ।। ੪੮.

ਅਸ਼ਟਕਾ ਦੇ ਦਿਨ, ਵਾਧੂ ਸਮੇਂ, ਗਯਾ ਵਿੱਚ ਜਾਂ ਮੌਤ ਵਾਲੇ ਦਿਨ ਮਾਂ ਦਾ ਸ੍ਰਾਦ੍ਹ ਵੱਖਰਾ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਹੋਰ ਥਾਵਾਂ ਤੇ ਪਤੀ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ।

ਵृਦ੍ਧਿਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧੇ ਤੁ ਮਾਤ੍ਰਾਦਿ ਗਯਾਯਾਂ ਪਿਤृਪੂਰ੍ਵਕਮ੍। ਪਾਦ੍ਯਪੂਰ੍ਵਂ ਸਮਾਰਭ੍ਯ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਗ੍ਰਕੁਸ਼ੈਃ ਕ੍ਰਮਾਤ੍। ਪਿਤ੍ਰਾਦੀਨਾਂ ਸਮਾਸ੍ਤੀਰ੍ਯ ਸ਼ੇषਂ ਗृਹ੍ਯੋਕ੍ਤਮਾਚਰੇਤ੍ ।। ੪੮.

ਵਾਧੂ ਸ੍ਰਾਦ੍ਹ ਵਿੱਚ, ਗਯਾ ਤੇ ਮਾਂ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਪਿਤਰਾਂ ਲਈ, ਪੈਰ ਧੋਣ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਕੇ, ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਮੂੰਹ ਕਰਕੇ ਕੁਸ਼ਾ ਘਾਸ ਰੱਖ ਕੇ, ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਵਿਛਾ ਕੇ, ਹੋਰ ਸਾਰਾ ਕਰਮ ਘਰ ਦੀ ਰੀਤ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।

ਦਦ੍ਯੁਃ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਂ ਸਪਿਣ੍ਡਾਨਾਂ ਤੇषਾਂ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਭਾਗਤਃ। ਕੁਸ਼ਾਨਾਸ੍ਤੀਰ੍ਯਂ ਵਿਧਿਨਾ ਸਕृਦ੍ਦਤ੍ਵਾ ਤਿਲੋਦਕਮ੍ ।। ੪੮.

ਸਪੀੰਡਾ ਲਈ ਸ੍ਰਾਦ੍ਹ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਦੱਖਣ ਪਾਸੇ ਕੁਸ਼ਾ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਵਿਛਾ ਕੇ, ਇੱਕ ਵਾਰੀ ਤਿਲਾਂ ਵਾਲਾ ਜਲ ਚੜ੍ਹਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।

ਗृਹੀਤ੍ਵਾਞ੍ਜਲਿਨਾ ਤੇਭ੍ਯਃ ਪਿਤृਤੀਰ੍ਥੇਨ ਯਤ੍ਨਤਃ। ਸਕ੍ਤੁਨਾ ਮੁष੍ਟਿਮਾਤ੍ਰੇਣ ਦਦ੍ਯਾਦਕ੍ਸ਼ਯ੍ਯਪਿਣ੍ਡਕਮ੍। ਸਮ੍ਬਨ੍ਧਿਨਸ੍ਤਿਲਾਦ੍ਭਿਸ਼੍ਚ ਕੁਸ਼ੇष੍ਵਾਵਾਹਯੇਤ੍ਤਤਃ ।। ੪੮.

ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਹਥੇਲੀ ਵਿੱਚ ਪਿਤਰਾਂ ਵਾਲਾ ਜਲ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਲੈ ਕੇ, ਇੱਕ ਮੁੱਠ ਆਟੇ ਨਾਲ ਅਟੱਲ ਪਿੰਡ ਚੜ੍ਹਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ ਤਿਲਾਂ ਨਾਲ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਨੂੰ ਕੁਸ਼ਾ ਉੱਤੇ ਸੱਦਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।

ਆਬ੍ਰਹ੍ਮਸ੍ਤਮ੍ਬਪਰ੍ਯਨ੍ਤਂ ਦੇਵਰ੍षਿਪਿਤृਮਾਨਵਾਃ। ਤृਪ੍ਯਨ੍ਤੁ ਪਿਤਰਃ ਸਰ੍ਵੇ ਮਾਤृਮਾਤਾਮਹਾਦਯਃ ।। ੪੮.

ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਸਤੰਭ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ, ਦੇਵਤਾ, ਰਿਸ਼ੀ, ਪਿਤਰ ਤੇ ਮਨੁੱਖ — ਸਾਰੇ ਪਿਤਰ, ਮਾਂ ਵਾਲੀ ਤੇ ਨਾਨਕੇ ਵੱਲੀ ਲਾਈਨ ਸਮੇਤ, ਤ੍ਰਿਪਤ ਹੋਣ।

ਅਤੀਤਕੁਲਕੋਟੀਨਾਂ ਸਪ੍ਤਦ੍ਵੀਪਨਿਵਾਸਿਨਾਮ੍। ਆਬ੍ਰਹ੍ਮਭੁਵਨਾਲ੍ਲੋਕਾਦਿਦਮਸ੍ਤੁ ਤਿਲੋਦਕਮ੍ ।। ੪੮.

ਸੱਤਾਂ ਦਵੀਪਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ, ਲੱਖਾਂ ਕੁਲਾਂ ਦੇ ਪੁਰਖਿਆਂ ਲਈ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਲੋਕ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ, ਇਹ ਤਿਲਾਂ ਵਾਲਾ ਜਲ ਪਹੁੰਚ ਜਾਵੇ।

ਪਿਤਾ ਪਿਤਾਮਹ ਸ਼੍ਚੈਵ ਤਥੈਵ ਪ੍ਰਪਿਤਾਮਹਃ। ਮਾਤਾ ਪਿਤਾਮਹੀ ਚੈਵ ਤਥੈਵ ਪ੍ਰਪਿਤਾਮਹੀ ।। ੪੮.

ਪਿਓ, ਦਾਦਾ, ਪਰਦਾਦਾ; ਮਾਂ, ਦਾਦੀ, ਪਰਦਾਦੀ — ਇਹ ਸਾਰੇ।

ਮਾਤਾਮਹਸ੍ਤਤ੍ਪਿਤਾ ਚ ਪ੍ਰਮਾਤਾਮਹਕਾਦਯਃ। ਤੇषਾਂ ਪਿਣ੍ਡੋ ਮਯਾ ਦਤ੍ਤੋ ਹ੍ਯਕ੍ਸ਼ਯ੍ਯਮੁਪਤਿष੍ਠਤਾਮ੍ ।। ੪੮.

ਨਾਨਾ, ਉਹਦੇ ਪਿਓ ਤੇ ਮਾਂ ਵਾਲੇ ਪਰਦਾਦਿਆਂ ਲਈ, ਜੋ ਪਿੰਡ ਮੈਂ ਦਿੱਤਾ, ਉਹ ਸਦਾ ਲਈ ਅਟੱਲ ਰਹੇ।

ਮੁष੍ਟਿਮਾਤ੍ਰਪ੍ਰਮਾਣਞ੍ਚ ਹ੍ਯਾਰ੍ਦ੍ਰਾਮਲਕਮਾਤ੍ਰਕਮ੍। ਸ਼ਮੀਫਤ੍ਰਪ੍ਰਮਾਣਂ ਵਾ ਪਿਣ੍ਡਂ ਦਦ੍ਯਾਦ੍ਗਯਾਸ਼ਿਰੇ। ਉਦ੍ਧਰੇਤ੍ਸਪ੍ਤਗੋਤ੍ਰਾਣਿ ਕੁਲਾਨਿ ਸ਼ਤਮੁਦ੍ਧਰੇਤ੍ ।। ੪੮.

ਗਯਾ ਦੇ ਸਿਰ ਉੱਤੇ, ਪਿੰਡ ਇੱਕ ਮੁੱਠ ਜਿੰਨਾ, ਜਾਂ ਗਿੱਲੇ ਫਲ ਜਿੰਨਾ, ਜਾਂ ਸ਼ਮੀ ਪੱਤੇ ਜਿੰਨਾ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਸੱਤ ਗੋਤਾਂ ਤੇ ਸੌ ਕੁਲਾਂ ਨੂੰ ਉਧਾਰ ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਪਿਤੁਰ੍ਮਾਤੁਃ ਸ੍ਵਭਾਰ੍ਯਾਯਾ ਭਗਿਨ੍ਯਾ ਦੁਹਿਤੁਸ੍ਤਥਾ। ਪਿਤृष੍ਵਸੁਰ੍ਮਾਤृष੍ਵਸੁਃ ਸਪ੍ਤ ਗੋਤ੍ਰਾਃ ਪ੍ਰਕੀਰ੍ਤ੍ਤਿਤਾਃ ।। ੪੮.

ਪਿਓ, ਮਾਂ, ਆਪਣੀ ਵਹੁਟੀ, ਭੈਣ, ਧੀ, ਚਾਚੀ ਤੇ ਮਾਸੀ — ਇਹ ਸੱਤ ਗੋਤਾਂ ਦੱਸੀਆਂ ਗਈਆਂ ਹਨ।

ਚਤੁਰ੍ਵਿਂਸ਼ਤਿਵਿਂਸ਼ਸ਼੍ਚ षੋਡਸ਼ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ੈਵ ਹਿ। ਰੁਦ੍ਰਾਦਿਵਸਵਸ਼੍ਚੈਵ ਕੁਲਾਨ੍ਯੇਕੋਤ੍ਤਰਂ ਸ਼ਤਮ੍ ।। ੪੮.

ਚੌਵੀ, ਵੀਹ, ਸੋਲ੍ਹਾਂ ਤੇ ਬਾਰਾਂ ਹਨ; ਰੁਦਰ ਤੇ ਵਸੂਆਂ ਦੇ ਕੁਲ ਮਿਲਾ ਕੇ ਇਕ ਸੌ ਇੱਕ ਬਣਦੇ ਹਨ।

ਨਾਵਾਹਨਂ ਨ ਦਿਗ੍ਬਨ੍ਧੋ ਨ ਦੋषੋ ਦृष੍ਟਿਸਮ੍ਭਵਃ। ਨ ਕਾਰੁਣ੍ਯੇਨ ਕਰ੍ਤ੍ਤਵ੍ਯਂ ਤੀਰ੍ਥਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਂ ਵਿਚਕ੍ਸ਼ਣੈਃ ।। ੪੮.

ਇੱਥੇ ਨਾ ਆਵਾਹਨ ਹੈ, ਨਾ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਦੀ ਬੰਨ੍ਹ, ਨਾ ਹੀ ਵੇਖਣ ਨਾਲ ਕੋਈ ਦੋਸ਼ ਲੱਗਦਾ ਹੈ। ਗਿਆਨੀਆਂ ਨੂੰ ਚਿਰਤਾਂ ਕਰਕੇ ਤੀਰਥ ਸ੍ਰਾਦ੍ਹ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ।

ਪਿਣ੍ਡਾਸਨਂ ਪਿਣ੍ਡਦਾਨਂ ਪੁਨਃ ਪ੍ਰਤ੍ਯਵਨੇਜਨਮ੍। ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾ ਚਾਨ੍ਨਸਙ੍ਕਲ੍ਪਂ ਤੀਰ੍ਥਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧੇष੍ਵਯਂਵਿਧਿਃ ।। ੪੮.

ਪੀੰਡ ਰੱਖਣ ਦੀ ਥਾਂ, ਪਿੰਡਾ ਦਾ ਦਾਨ, ਫਿਰ ਹੱਥ ਧੋਣਾ, ਦਾਨ ਤੇ ਭੋਜਨ ਦੀ ਨੀਅਤ—ਇਹੀ ਤੀਰਥ ਸ੍ਰਾਦ੍ਹ ਦੀ ਰੀਤ ਹੈ।

ਅਸ੍ਮਤ੍ਕੁਲੇ ਮृਤਾ ਯੇ ਚ ਗਤਿਰ੍ਯੇषਾਂ ਨ ਵਿਦ੍ਯਤੇ। ਆਵਾਹਯਿष੍ਯੇ ਤਾਨ੍ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਦਰ੍ਭਪृष੍ਠੇ ਤਿਲੋਦਕੈਃ ।। ੪੮.

ਮੇਰੇ ਘਰਾਣੇ ਵਿੱਚ ਜਿਹੜੇ ਮਰ ਗਏ ਹਨ ਤੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਰਾਹ ਨਹੀਂ ਪਤਾ, ਉਹਨਾਂ ਸਭ ਨੂੰ ਮੈਂ ਦਰਭਾ ਘਾਹ ਉੱਤੇ ਤਿਲਾਂ ਵਾਲੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਸੱਦਾਂਗਾ।

ਬਨ੍ਧੁਵਰ੍ਗਕੁਲੇ ਯੇ ਚ ਗਤਿਰ੍ਯੇषਾਂ ਨ ਵਿਦ੍ਯਤੇ। ਆਵਾਹਯਿष੍ਯੇ ਤਾਨ੍ਤ੍ਸਰ੍ਵਾਨ੍ ਦਰ੍ਭਪृष੍ਠੇ ਤਿਲੋਦਕੈਃ ।। ੪੮.

ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਦੇ ਘਰਾਣੇ ਵਿੱਚ ਜਿਹੜਿਆਂ ਦਾ ਰਾਹ ਨਹੀਂ ਪਤਾ, ਉਹਨਾਂ ਸਭ ਨੂੰ ਮੈਂ ਦਰਭਾ ਉੱਤੇ ਤਿਲਾਂ ਵਾਲੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਸੱਦਾਂਗਾ।

ਇਤ੍ਯੇਤੈਰ੍ਮਨ੍ਤ੍ਰੈਃ ਸਜਲੈਸ੍ਤਿਲੈਰ੍ਦਰ੍ਭੇषੁ ਧ੍ਯਾਨਵਾਨ੍। ਆਵਾਹ੍ਯਾਭ੍ਯਰ੍ਚ੍ਯ ਤੇਭ੍ਯਸ਼੍ਚ ਪਿਣ੍ਡਾਨ੍ਦਦ੍ਯਾਦ੍ਯਥਾਕ੍ਰਮਮ੍ ।। ੪੮.

ਇਹ ਮੰਤਰਾਂ ਨਾਲ, ਪਾਣੀ ਤੇ ਤਿਲ ਲੈ ਕੇ, ਦਰਭਾ ਉੱਤੇ ਧਿਆਨ ਲਾ ਕੇ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸੱਦ ਕੇ ਤੇ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕ੍ਰਮ ਅਨੁਸਾਰ ਪਿੰਡਾ ਦੇਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।

ਅਸ੍ਮਤ੍ਕੁਲੇ ਮृਤਾ ਯੇ ਚ ਗਤਿਰ੍ਯੇषਾਂ ਨ ਵਿਦ੍ਯਤੇ। ਤੇषਾਮੁਦ੍ਧਰਣਾਰ੍ਥਾਯ ਇਮਂ ਪਿਣ੍ਡਂ ਦਦਾਮ੍ਯਹਮ੍ ।। ੪੮.

ਮੇਰੇ ਘਰਾਣੇ ਵਿੱਚ ਜਿਹੜੇ ਮਰ ਗਏ ਤੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਰਾਹ ਨਹੀਂ ਪਤਾ, ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਛੁਟਕਾਰੇ ਲਈ ਮੈਂ ਇਹ ਪਿੰਡਾ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ।

ਮਾਤਾਮਹਕੁਲੇ ਯੇ ਚ ਗਤਿਰ੍ਯੇषਾਂ ਨ ਵਿਦ੍ਯਤੇ। ਤੇषਾਮੁਦ੍ਧਰਣਾਰ੍ਥਾਯ ਇਮਂ ਪਿਣ੍ਡਂ ਦਦਾਮ੍ਯਹਮ੍ ।। ੪੮.

ਮਾਂਮਾਂ ਦੇ ਘਰਾਣੇ ਵਿੱਚ ਜਿਹੜਿਆਂ ਦਾ ਰਾਹ ਨਹੀਂ ਪਤਾ, ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਛੁਟਕਾਰੇ ਲਈ ਮੈਂ ਇਹ ਪਿੰਡਾ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ।

ਬਨ੍ਧੁਵਰ੍ਗਕੁਲੇ ਯੇ ਚ ਗਤਿਰ੍ਯੇषਾਂ ਨ ਵਿਦ੍ਯਤੇ। ਤੇषਾਮੁਦ੍ਧਰਣਾਰ੍ਥਾਯ ਇਮਂ ਪਿਣ੍ਡਂ ਦਦਾਮ੍ਯਹਮ੍ ।। ੪੮.

ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਦੇ ਘਰਾਣੇ ਵਿੱਚ ਜਿਹੜਿਆਂ ਦਾ ਰਾਹ ਨਹੀਂ ਪਤਾ, ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਛੁਟਕਾਰੇ ਲਈ ਮੈਂ ਇਹ ਪਿੰਡਾ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ।

ਅਜਾਤਦਨ੍ਤਾ ਯੇ ਕੇਚਿਦ੍ਯੇ ਚ ਗਰ੍ਭੇ ਪ੍ਰਪੀਡਿਤਾਃ । ਤੇषਾਮੁਦ੍ਧਰਣਾਰ੍ਥਾਯ ਇਮਂ ਪਿਣ੍ਡਂ ਦਦਾਮ੍ਯਹਮ੍ ।। ੪੮.

ਜਿਹੜਿਆਂ ਦੇ ਦੰਦ ਨਹੀਂ ਆਏ ਜਾਂ ਜਿਹੜੇ ਗਰਭ ਵਿੱਚ ਦੁੱਖੀ ਹੋਏ, ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਛੁਟਕਾਰੇ ਲਈ ਮੈਂ ਇਹ ਪਿੰਡਾ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ।