ਵਾਯੁਪੁਰਾਣਮ੍

ਸੋਮਨਾਥਸ਼੍ਚ ਸਿਦ੍ਧੇਸ਼ਃ ਕਪਰ੍ਦ੍ਦੀਸ਼ੋ ਵਿਨਾਯਕਃ। ਨਾਰਾਯਣੋ ਮਹਾਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਰ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਸ਼੍ਰੀਪੁਰੁषੋਤ੍ਤਮਃ ।। ੪੭.

ਸੋਮਨਾਥ, ਸਿੱਧੇਸ਼, ਕਪਰਦੀਸ਼, ਵਿਨਾਇਕ, ਨਾਰਾਇਣ, ਮਹਾਲਕਸ਼ਮੀ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਤੇ ਸ਼੍ਰੀਪੁਰੁਸ਼ੋਤਮ—

ਮਾਰ੍ਕਣ੍ਡੇਯੇਸ਼ਃ ਕੌਟੀਸ਼ੋ ਹ੍ਯਙ੍ਗਿਰੇਸ਼ਃ ਪਿਤਾਮਹਃ। ਜਨਾਰ੍ਦਨੋ ਮਙ੍ਗਲਾ ਚ ਪੁਣ੍ਡਰੀਕਾਕ੍ਸ਼ ਉਤ੍ਤਮਃ ।। ੪੭.

ਮਾਰਕੰਡੇਯੇਸ਼, ਕਉਟੀਸ਼, ਅੰਗੀਰੇਸ਼, ਪਿਤਾਮਹ, ਜਨਾਰਦਨ, ਮੰਗਲਾ ਅਤੇ ਪੁੰਡਰੀਕਾਕਸ਼ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ—

ਇਤ੍ਯਾਦਿਵ੍ਯਕ੍ਤਰੂਪੇਣ ਸ੍ਥਿਤਸ਼੍ਚਾਦਿਗਦਾਧਰਃ। ਹੇਤਿਰ੍ਯੋ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਸ੍ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਹਤੇ ਵਿष੍ਣੁਃ ਪੁਰਂ ਗਤਃ ।। ੪੭.

ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹੋਰ ਹੋਰ ਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚ ਆਦਿ ਗਦਾਧਾਰੀ ਉੱਥੇ ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਉਥੇ ਰਾਕਸ਼ਸ ਹੇਤੀ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ, ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪਰਤ ਗਿਆ।

ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾ ਸਹ ਰੁਦ੍ਰਾਦ੍ਯੈਃ ਕਾਰਿਤੇ ਨਿਸ਼੍ਚਲੇऽਸੁਰੇ । ਤੁष੍ਟਾਵਾਦ੍ਯਗਦਾਪਾਣਿਂ ਵੇਧਾ ਹਰ੍षੇਣ ਨਿਰ੍ਵृਤਃ ।। ੪੭.

ਜਦੋਂ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਰੁਦਰ ਆਦਿਕ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਉਸ ਅਸੁਰ ਨੂੰ ਅਡੋਲ ਕਰ ਦਿੱਤਾ, ਤਾਂ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀਕਾਰ ਨੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਆਦਿ ਗਦਾਧਾਰੀ ਦੀ ਸਿਫ਼ਤ ਕੀਤੀ।

ਬ੍ਰਹ੍ਮੋਵਾਚ।। ਗਦਾਧਰਂ ਵ੍ਯਪਗਤਕਾਲਕਲ੍ਮषਂ ਗਯਾਗਤਂ ਵਿਦਿਤਗੁਣਂ ਗੁਣਾਤਿਗਮ੍। ਗੁਹਾਗਤਂ ਗਿਰਿਵਰਗੌਰਗੇਹਗਂ ਗਣਾਰ੍ਚ੍ਚਿਤਂ ਵਰਦਮਹਂ ਨਮਾਮਿ ।। ੪੭.

ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਆਖਿਆ: 'ਮੈਂ ਉਸ ਗਦਾਧਾਰੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਸਮੇਂ ਦੇ ਦੋਸ਼ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੈ, ਗਯਾ ਆਇਆ ਹੈ, ਜਿਸਦੇ ਗੁਣ ਸਭ ਜਾਣਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਗੁਣਾਂ ਤੋਂ ਪਾਰ ਹੈ, ਜੋ ਗੁਫਾ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈ, ਵੱਡੇ ਪਹਾੜ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈ, ਜਿਸਦੀ ਸਭ ਸਿਫਤ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਜੋ ਵਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।'

ਅਹਃਸ਼੍ਰਿਯਂ ਤ੍ਰਿਦਸ਼ਗਣਾਦਿਸੁਸ਼੍ਰਿਯਂ ਭਵਸ਼੍ਰਿਯਂ ਦਿਤਿਭਵਦਾਰਣਸ਼੍ਰਿਯਮ੍। ਕਲਿਸ਼੍ਰਿਯਂ ਕਲਿਮਲਮਰ੍ਦਨਸ਼੍ਰਿਯਂ ਗਦਾਧਰਂ ਨੌਮਿ ਤਮਾਸ਼੍ਰਿਤਸ਼੍ਰਿਯਮ੍ । ੪੭.

ਮੈਂ ਉਸ ਗਦਾ ਧਾਰੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਜਿਸ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਦਿਨ ਵਿੱਚ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਸੁਖ-ਸਮ੍ਰਿੱਧੀ ਵਿੱਚ, ਦੈਤਿਆਂ ਦੇ ਨਾਸ ਵਿੱਚ, ਬੁਰਾਈ ਦੇ ਸਾੜਨ ਵਿੱਚ, ਕਲਿਯੁਗ ਵਿੱਚ, ਪਾਪਾਂ ਦੇ ਨਾਸ ਵਿੱਚ ਤੇ ਸਾਰੇ ਚੜ੍ਹਦੇ ਚਾਨਣ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਵਿਭੂਤੀਆਂ ਦਾ ਆਸਰਾ ਹੈ।

ਦृਢਾਦॄਢਂ ਪਰਿਵृਢਗਾਢਸਂਸ੍ਤੁਤਂ ਕਾਮਾਦ੍ਭੁਤਂ ਸੁਦृਢਮਰੂਢਿਰੂਢਿਗਮ੍। ਤਮਾਢ੍ਯਗਂ ਦृਢਦੁਰਿਤਾਦ੍ਯਢੌਕਿਤਂ ਸ੍ਵਢੌਕृਤਂ ਦृਢਤਰਗੋਤ੍ਰਸੂਕ੍ਤਿਭਮ੍ ।। ੪੭.

ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਪ੍ਰਣਾਮ ਕਰਦਾ ਹਾਂ ਜੋ ਪੱਕਾ, ਬਹੁਤ ਹੀ ਮਜ਼ਬੂਤ, ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਸਲਾਹਿਆ ਹੋਇਆ, ਇੱਛਾ ਪੂਰਨ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਅਚੰਭਤ, ਡੋਲਣ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਉੱਚਾ ਚੜ੍ਹਦਾ, ਧਨ-ਧਾਨ ਦਾ ਮਾਲਕ, ਡੂੰਘੀਆਂ ਬੁਰਾਈਆਂ ਨੂੰ ਮਿਟਾਉਣ ਵਾਲਾ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਵਿਚ ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ ਤੇ ਜਿਸ ਦਾ ਵੰਸ਼ ਵੱਡੀਆਂ ਸਤਿਕਾਰਯੋਗ ਬਾਣੀਆਂ ਨਾਲ ਗਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਵਿਦੇਹਕਂ ਕਰਣਕਲਾਵਿਵਰ੍ਜਿਤਂ ਵਿਜਨ੍ਮਕਂ ਦਿਵਕਰਵੇਦਿਭੂषਿਤਮ੍। ਗਦਾਧਰਂ ਧ੍ਵਨਿਮੁਖਵਰ੍ਜਿਤਂ ਪਰਂ ਨਮਾਮ੍ਯਹਂ ਸਤਤ ਮਨਾਦਿਮੀਸ਼੍ਵਰਂ ਹਰਿਮ੍ ।। ੪੭.

ਮੈਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਉਸ ਹਰੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਸਰੀਰ ਤੋਂ ਪਰੇ, ਕਰਮਾਂ ਦੀ ਕਲਾ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਅਜਨਮਾ, ਸੂਰਜ ਦੇ ਚੌਕ ਤੇ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ, ਗਦਾ ਧਾਰੀ, ਧੁਨੀ ਤੋਂ ਪਰੇ, ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ ਤੇ ਆਦਿ-ਅੰਤ ਰਹਿਤ ਪ੍ਰਭੂ ਹੈ।

ਮਨੋऽਤਿਗਂ ਮਤਿਗਤਿਵਰ੍ਜਿਤਂ ਪਰਂ ਸਦਾਦ੍ਵਯਂ ਸ੍ਤੁਤਿਸ਼ਿਰਸਿ ਸਂਸ੍ਤੁਤਂ ਬੁਧੈਃ। ਚਿਦਾਤ੍ਮਕਂ ਕਲਿਗਤਕਾਰਣਾਤਿਗਂ ਗਦਾਧਰਂ ਹृਦਯਗਤਂ ਨਮਾਮਿ ਤਮ੍ ।। ੪੭.

ਮੈਂ ਉਸ ਗਦਾ ਧਾਰੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਮਨ ਤੋਂ ਪਰੇ, ਬੁੱਧੀ ਦੀ ਚਾਲ ਤੋਂ ਪਰੇ, ਸਦਾ ਇਕ ਰੂਪ, ਗਿਆਨੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਸਤੁਤੀ ਵਿੱਚ ਸਲਾਹਿਆ ਹੋਇਆ, ਚੇਤਨ ਸਰੂਪ, ਕਲਿਯੁਗ ਦੇ ਕਾਰਣਾਂ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਤੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈ।

ਸਨਤ੍ਕੁਮਾਰ ਉਵਾਚ।। ਦੇਵੈਃ ਸਾਰ੍ਦ੍ਧਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣੈਵਂ ਸ੍ਤੁਤਸ਼੍ਚਾਦਿਗਦਾਧਰਃ । ਊਚੇ ਵਰਂ ਵृਣੀष੍ਵ ਤ੍ਵਂ ਵਰਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਤਮਬ੍ਰਵੀਤ੍ ।। ੪੭.

ਸਨਤਕੁਮਾਰ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬ੍ਰਹਮਾ ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਆਦਿ ਗਦਾ ਧਾਰੀ ਦੀ ਸਤੁਤੀ ਕੀਤੀ। ਉਸ ਨੇ ਆਖਿਆ, 'ਕੋਈ ਵਰ ਮੰਗੋ।' ਫਿਰ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ।

ਸ਼ਿਲਾਯਾਂ ਦੇਵਰੂਪਿਣ੍ਯਾਂ ਨ ਤਿष੍ਠਾਮਸ੍ਤ੍ਵਯਾ ਵਿਨਾ। ਸ੍ਥਾਸ੍ਯਾਮੋऽਤ੍ਰ ਤ੍ਵਯਾ ਸਾਰ੍ਦ੍ਧਂ ਨਿਤ੍ਯਂ ਵ੍ਯਕ੍ਤਾਦਿਰੂਪਿਣਾ ।। ੪੭.

ਅਸੀਂ ਤੇਰੇ ਬਿਨਾ ਪੱਥਰ ਵਿੱਚ ਦੇਵੀ ਸਰੂਪ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਰਹਿ ਸਕਦੇ। ਅਸੀਂ ਇੱਥੇ ਤੇਰੇ ਨਾਲ, ਤੇਰੇ ਆਦਿ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਸਦਾ ਵੱਸਾਂਗੇ।

ਏਵਮਸ੍ਤੁ ਸ਼੍ਰਿਯਾ ਸਾਰ੍ਦ੍ਧਂ ਸ੍ਥਿਤਸ਼੍ਚਾਦਿਗਦਾਧਰਃ। ਲੋਕਾਨਾਂ ਰਕ੍ਸ਼ਣਾਰ੍ਥਾਯ ਜਗਤਾਂ ਮੁਕ੍ਤਿਹੇਤਵੇ। ਸੁਵ੍ਯਕ੍ਤਃ ਪੁਣ੍ਡਰੀਕਾਕ੍ਸ਼ੋ ਜਨਾਰ੍ਦਨ ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੁਤਃ ।। ੪੭.

ਇਹੋ ਜਿਹਾ ਹੋਵੇ। ਆਦਿ ਗਦਾ ਧਾਰੀ ਲੱਖਮੀ ਜੀ ਨਾਲ ਉਥੇ ਹੀ ਟਿਕ ਗਿਆ, ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ ਤੇ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਮੁਕਤੀ ਲਈ, ਸਪਸ਼ਟ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਪੁੰਡਰੀਕਾਖ ਤੇ ਜਨਾਰਦਨ ਆਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਵੇਦੈਰਗਮ੍ਯਾ ਯਾ ਮੂਰ੍ਤ੍ਤਿਰਾਦਿਭੂਤਾ ਸਨਾਤਨੀ। ਸੁਵ੍ਯਕ੍ਤਾ ਸ਼੍ਵੇਤਕਲ੍ਪੇ ਸਾ ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਤਥਾ ਪੁਨਃ। ਵਾਰਾਹਕਲ੍ਪੇ ਹ੍ਯਵ੍ਯਕ੍ਤਾ ਵ੍ਯਕ੍ਤਿਮਪ੍ਯਗਮਤ੍ਪੁਰਾ ।। ੪੭.

ਜੋ ਸਰੂਪ ਸਦਾ ਤੋਂ ਹੈ, ਆਦਿ ਰੂਪ ਹੈ ਤੇ ਵੇਦਾਂ ਨਾਲ ਪਹੁੰਚ ਤੋਂ ਪਰੇ ਹੈ, ਉਹ ਸ਼੍ਵੈਤ ਕਲਪ ਵਿੱਚ ਸਪਸ਼ਟ ਹੋਵੇਗਾ ਤੇ ਭਵਿੱਖ ਵਿੱਚ ਵੀ। ਵਾਰਾਹ ਕਲਪ ਵਿੱਚ ਉਹ ਅਦ੍ਰਿਸ਼੍ਯ ਸੀ, ਪਰ ਪਹਿਲਾਂ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ।

ਸਨ੍ਤਾਰਣਾਯ ਲੋਕਾਨਾਂ ਦੇਵਾਨਾਂ ਰਕ੍ਸ਼ਣਾਯ ਚ। ਗਯਾਸ਼ਿਰਸਿ ਸੁਵ੍ਯਕ੍ਤੋ ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ ।। ੪੭.

ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਪਾਰ ਉਤਾਰਨ ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ, ਉਹ ਗਯਾ ਪਹਾੜ ਦੀ ਚੋਟੀ ਉੱਤੇ ਸਪਸ਼ਟ ਹੋਵੇਗਾ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।

ਯੇ ਦ੍ਰਕ੍ਸ਼੍ਯਨ੍ਤਿ ਸਦਾ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਦੇਵਮਾਦਿਗਦਾਧਰਮ੍। ਕੁष੍ਠਰੋਗਾਦਿਨਿਰ੍ਮ੍ਮੁਕ੍ਤਾ ਯਾਸ੍ਯਨ੍ਤਿ ਹਰਿਮਨ੍ਦਿਰਮ੍ ।। ੪੭.

ਜੋ ਭਗਤ ਹਮੇਸ਼ਾ ਆਦਿ ਗਦਾ ਧਾਰੀ ਦੇਵ ਨੂੰ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਵੇਖਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਕੋੜ੍ਹ ਤੇ ਹੋਰ ਰੋਗਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਕੇ ਹਰੀ ਦੇ ਮੰਦਰ ਨੂੰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।

ਯੇ ਦ੍ਰਕ੍ਸ਼੍ਯਨ੍ਤਿ ਸਦਾ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਦੇਵਮਾਦਿਗਦਾਧਰਮ੍। ਤੇ ਪ੍ਰਾਪ੍ਸ੍ਯਨ੍ਤਿ ਧਨਂ ਧਾਨ੍ਯਮਾਯੁਰਾਰੋਗ੍ਯਮੇਵ ਚ ।। ੪੭.

ਜੋ ਭਗਤ ਹਮੇਸ਼ਾ ਆਦਿ ਗਦਾ ਧਾਰੀ ਦੇਵ ਨੂੰ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਵੇਖਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਧਨ, ਅਨਾਜ, ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਤੇ ਚੰਗੀ ਸਿਹਤ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹਨ।

ਕਲਤ੍ਰਪੁਤ੍ਰਪੌਤ੍ਰਾਦਿਗੁਣਕੀਰ੍ਤ੍ਤਿਸੁਖਾਨਿ ਚ। ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਯਾ ਯੇ ਨਮਸ੍ਯਨ੍ਤਿ ਰਾਜ੍ਯਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਪੁਰਂ ਤਥਾ। ਭੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਵ੍ਰਜੇਯੁਃ ਸਤਤਂ ਪੁਣ੍ਯਪੁਞ੍ਜਫਲਂ ਨਰਾਃ ।। ੪੭.

ਜੋ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਾਲ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਪਤਨੀ, ਪੁੱਤਰ, ਪੌਤਰੇ, ਗੁਣ, ਇੱਜ਼ਤ ਤੇ ਸੁਖ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਰਾਜ ਤੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੀ ਨਗਰੀ ਵੀ ਪਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਆਪਣੇ ਪੁੰਨ ਦੇ ਫਲ ਭੋਗ ਕੇ ਸਦਾ ਅੱਗੇ ਵਧਦੇ ਹਨ।

ਗਨ੍ਧਦਾਨੇਨ ਗਨ੍ਧਾਢ੍ਯਃ ਸੌਭਾਗ੍ਯਂ ਪੁष੍ਪਦਾਨਤਃ। ਧੂਪਦਾਨੇਨ ਰਾਜ੍ਯਾਪ੍ਤਿਰ੍ਦੀਪਾਦ੍ਦੀਪ੍ਤਿਰ੍ਭਵਿष੍ਯਤਿ ।। ੪੭.

ਜੋ ਸੁਗੰਧ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸੁਗੰਧੀ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਫੁੱਲ ਚੜ੍ਹਾਉਣ ਨਾਲ ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ ਮਿਲਦੀ ਹੈ; ਧੂਪ ਦੇਣ ਨਾਲ ਰਾਜ ਮਿਲਦਾ ਹੈ; ਤੇ ਦੀਵਾ ਦੇਣ ਨਾਲ ਚਾਨਣ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।

ਧ੍ਵਜਦਾਨਾਤ੍ਪਾਪਹਾਨਿਰ੍ਯਾਤ੍ਰਾਕृਦ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਲੋਕਭਾਕ੍। ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਪਿਣ੍ਡਪ੍ਰਦੋ ਯਸ੍ਤੁ ਵਿष੍ਣੁਂ ਨੇष੍ਯਤਿ ਵੈ ਪਿਤॄਨ੍ ।। ੪੭.

ਝੰਡਾ ਚੜ੍ਹਾਉਣ ਨਾਲ ਪਾਪ ਨਾਸ ਹੁੰਦੇ ਹਨ; ਯਾਤਰਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਬ੍ਰਹਮਲੋਕ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ; ਜੋ ਵਿਅਕਤੀ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਨੂੰ ਸ੍ਰਾਧ ਤੇ ਪਿੰਡ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਉਸ ਕੋਲ ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਯਾ ਯੇ ਨਮਸ੍ਯਨ੍ਤਿ ਸਤੋਤ੍ਰੇਣਾਦਿਗਦਾਧਰਮ੍। ਸ੍ਤੋष੍ਯਨ੍ਤਿ ਚ ਸਮਭ੍ਯਰ੍ਚ੍ਯ ਪਿਤॄਨ੍ਨੇष੍ਯਨ੍ਤਿ ਮਾਧਵਮ੍। ਸ਼ਿਵੋऽਪਿ ਪਰਯਾ ਪ੍ਰੀਤ੍ਯਾ ਤੁष੍ਟਾਵਾਦਿਗਦਾਧਰਮ੍ ।। ੪੭.

ਜੋ ਭਗਤ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਤੇ ਸੱਚੀ ਸਤੁਤੀ ਨਾਲ ਆਦਿ ਗਦਾ ਧਾਰੀ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਸਤਿਕਾਰ ਨਾਲ ਉਸ ਦੀ ਸਤੁਤੀ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਮਾਧਵ ਕੋਲ ਲੈ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇ en ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਨੇ ਵੀ ਵੱਡੀ ਪ੍ਰੀਤ ਨਾਲ ਆਦਿ ਗਦਾ ਧਾਰੀ ਦੀ ਸਤੁਤੀ ਕੀਤੀ।

ਅਵ੍ਯਕ੍ਤਰੂਪੋ ਯੋ ਦੇਵੋ ਮੁਣ੍ਡਪृष੍ਠਾਦਿਰੂਪਤਃ । ਫਲ੍ਗੁਤੀਰ੍ਥਾਦਿਰੂਪੇਣ ਨਮਾਮ੍ਯਾਦਿਗਦਾਧਰਮ੍ ।। ੪੭.

ਮੈਂ ਉਸ ਆਦਿ ਗਦਾ ਧਾਰੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਅਦ੍ਰਿਸ਼੍ਯ ਸਰੂਪ ਵਾਲਾ ਦੇਵਤਾ ਹੈ, ਜੋ ਮੁੰਡਪ੍ਰਿਸ਼ਠ ਤੇ ਹੋਰ ਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚ, ਫਲਗੂ ਆਦਿਕ ਤੀਰਥਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।

ਵ੍ਯਕ੍ਤਾਵ੍ਯਕ੍ਤਸ੍ਵਰੂਪੇਣ ਪਦਰੂਪੇਣ ਸਂਸ੍ਥਿਤਃ। ਮੁਖਲਿਙ੍ਗਾਦਿਰੂਪੇਣ ਨਮਾਮ੍ਯਾਦਿਗਦਾਧਰਮ੍ ।। ੪੭.

ਮੈਂ ਉਸ ਆਦਿ ਗਦਾ ਧਾਰੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਪ੍ਰਗਟ ਤੇ ਅਪ੍ਰਗਟ ਦੋਹਾਂ ਸਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚ, ਪੈਰ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਚਿਹਰੇ ਤੇ ਹੋਰ ਚਿੰਨਾਂ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈ।

ਅਵ੍ਯਕ੍ਤਰੂਪੋ ਯੋ ਦੇਵੋ ਜਨਾਰ੍ਦਨਸ੍ਵਰੂਪਤਃ। ਮੁਣ੍ਡਪृष੍ਠੇ ਸ੍ਵਯਂ ਜਾਤੋ ਨਾਮਾਮ੍ਯਾਦਿਗਦਾ ਧਰਮ੍ ।। ੪੭.

ਮੈਂ ਉਸ ਆਦਿ ਗਦਾ ਧਾਰੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਅਦ੍ਰਿਸ਼੍ਯ ਸਰੂਪ ਵਾਲਾ, ਜਨਾਰਦਨ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਮੁੰਡਪ੍ਰਿਸ਼ਠ ਉੱਤੇ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਇਆ।

ਸ਼ਿਲਾਯਾਂ ਦੇਵਰੂਪਿਣ੍ਯਾਂ ਸ੍ਥਿਤਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਦਿਭਿਃ ਸੁਰੈਃ। ਪੂਜਿਤਂ ਸਤ੍ਕृਤਂ ਦੇਵੈਸ੍ਤਂ ਨਮਾਮਿ ਗਦਾਧਰਮ੍ ।। ੪੭.

ਮੈਂ ਉਸ ਗਦਾ ਧਾਰੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਦੇਵੀ ਪੱਥਰ ਉੱਤੇ ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਬ੍ਰਹਮਾ ਤੇ ਹੋਰ ਦੇਵਤੇ ਆਦਰ ਸਹਿਤ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ।

ਯਂ ਚ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਤਤਃ ਸ੍ਪृष੍ਟ੍ਵਾ ਪੂਜਯਿਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਣਮ੍ਯ ਚ । ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਾਦੌ ਬ੍ਰਹ੍ਮਲੋਕਾਪ੍ਤਿਰ੍ਨਮਾਮ੍ਯਾਦਿਗਦਾਧਰਮ੍ ।। ੪੭.

ਜਿਸ ਗਦਾ ਧਾਰੀ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਛੂਹ ਕੇ, ਪੂਜ ਕੇ ਤੇ ਸਿਰ ਨਿਵਾ ਕੇ, ਸ਼ਰਾਦ੍ਹ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ 'ਚ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕੀਤੀ, ਉਹ ਬ੍ਰਹਮਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਮੈਂ ਉਸ ਆਦਿ ਗਦਾ ਧਾਰੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।

ਮਹਦਾਦੇਸ਼੍ਚ ਜਗਤੋ ਵ੍ਯਕ੍ਤਸ੍ਯੈਕਂ ਹਿ ਕਾਰਣਮ੍। ਅਵ੍ਯਕ੍ਤਜ੍ਞਾਨਰੂਪਂ ਤਂ ਨਮਾਮ੍ਯਾਦਿਗਦਾਧਰਮ੍ ।। ੪੭.

ਜੋ ਵੱਡੇ ਤੱਤਾਂ ਤੋਂ ਬਣੇ ਹੋਏ ਜਗਤ ਦਾ ਇਕੋ ਕਾਰਨ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਸੁਰਤ ਅਦ੍ਰਿਸ਼੍ਯ ਗਿਆਨ ਰੂਪ ਹੈ, ਮੈਂ ਉਸ ਆਦਿ ਗਦਾ ਧਾਰੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।

ਦੇਹੇਨ੍ਦ੍ਰਿਯਮਨੋਬੁਦ੍ਧਿਪ੍ਰਾਣਾਹਙ੍ਕਾਰਵਰ੍ਜਿਤਮ੍। ਜਾਗ੍ਰਤ੍ਸ੍ਵਪ੍ਨਵਿਨਿਰ੍ਮੁਕ੍ਤਂ ਨਮਾਮ੍ਯਾਦਿਗਦਾਧਰਮ੍ ।। ੪੭.

ਜੋ ਦੇਹ, ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ, ਮਨ, ਬੁੱਧੀ, ਪ੍ਰਾਣ ਤੇ ਅਹੰਕਾਰ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੈ, ਜਾਗਣ ਤੇ ਸੁਪਨੇ ਤੋਂ ਪਰੇ ਹੈ, ਮੈਂ ਉਸ ਆਦਿ ਗਦਾ ਧਾਰੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।

ਨਿਤ੍ਯਾਨਿਤ੍ਯਵਿਨਿਰ੍ਮੁਕ੍ਤਂ ਸਤ੍ਯਮਾਨਨ੍ਦਮਵ੍ਯਯਮ੍। ਤੁਰੀਯਂ ਜ੍ਯੋਤਿਰਾਤ੍ਮਾਨਂ ਨਮਾਮ੍ਯਾਦਿਗਦਾਧਰਮ੍ ।। ੪੭.

ਜੋ ਸਦਾ ਤੇ ਅਸਦਾ ਤੋਂ ਪਰੇ ਹੈ, ਸੱਚ, ਆਨੰਦ ਤੇ ਅਟੱਲ ਹੈ, ਜੋ ਚੌਥੀ ਅਵਸਥਾ ਤੇ ਚਾਨਣ ਰੂਪ ਆਤਮਾ ਹੈ, ਮੈਂ ਉਸ ਆਦਿ ਗਦਾ ਧਾਰੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।

ਏਵਂ ਸ੍ਤੁਤੋ ਮਹੇਸ਼ੇਨ ਪ੍ਰੀਤੋ ਹ੍ਯਾਦਿਗਦਾਧਰਃ। ਸ੍ਥਿਤੋ ਦੇਵਃ ਸ਼ਿਲਾਯਾਂ ਸ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਦ੍ਯੈਰ੍ਦੈਵਤੈਃ ਸਹ ।। ੪੭.

ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਹੇਸ਼ ਨੇ ਜਦੋਂ ਉਸ ਦੀ ਸਿਫ਼ਤ ਕੀਤੀ, ਤਾਂ ਆਦਿ ਗਦਾ ਧਾਰੀ ਪਰਸੰਨ ਹੋ ਗਿਆ ਅਤੇ ਉਹ ਦੇਵਤਾ ਬ੍ਰਹਮਾ ਤੇ ਹੋਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਸਮੇਤ ਪੱਥਰ ਉੱਤੇ ਟਿਕਿਆ ਰਿਹਾ।