ਵਾਯੁਪੁਰਾਣਮ੍

ਮਧੁਸ਼੍ਰਵਾਂ ਮਧੁਕੁਲ੍ਯਾਂ ਦਧ੍ਯਾਦ੍ਯਾਢ੍ਯਸਰਾਂਸਿ ਚ। ਸੁਵਰ੍ਣਦੀਰ੍ਘਿਕਾਂ ਚੈਵ ਬਹੂਨਨ੍ਨਾਦਿਪਰ੍ਵ੍ਵਤਾਨ੍ ।। ੪੪.

ਉਸ ਨੇ ਸ਼ਹਿਦ ਵਾਲੀਆਂ ਧਾਰਾਂ, ਸ਼ਹਿਦ ਭਰੀਆਂ ਨਦੀਆਂ, ਦਹੀਂ ਆਦਿਕ ਨਾਲ ਭਰੇ ਸਰੋਵਰ, ਸੋਨੇ ਦੇ ਪੋਖਰ ਤੇ ਅਨੇਕ ਅਨਾਜ-ਭੋਜਨ ਵਾਲੇ ਪਹਾੜ ਵੀ ਦਿੱਤੇ।

ਭਕ੍ਸ਼੍ਯਭੋਜ੍ਯਫਲਾਦੀਂਸ਼੍ਚ ਸਰ੍ਵ੍ਵਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਸृਜਨ੍ਦਦੌ। ਨ ਯਾਚਯਧ੍ਵਂ ਵਿਪ੍ਰੇਨ੍ਦ੍ਰਾ ਅਨ੍ਯਾਨੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਦਦਾਵਜਃ ।। ੪੪.

ਉਸ ਨੇ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਭੋਜਨ, ਖਾਣ-ਪੀਣ ਦੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ, ਫਲ ਆਦਿ ਸਭ ਕੁਝ ਦਿੱਤਾ। ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਇਹ ਸਭ ਬਣਾਕੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਤੇ ਆਖਿਆ, 'ਹੋਰ ਕੁਝ ਨਾ ਮੰਗੋ', ਤੇ ਅਜਨਮਾ ਨੇ ਇਹ ਸਭ ਦੇ ਦਿੱਤਾ।

ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਯਯੌ ਬ੍ਰਹ੍ਮਲੋਕਂ ਨਤ੍ਵਾ ਹ੍ਯਾਦਿਗਦਾਧਰਮ੍ । ਧਰ੍ਮ੍ਮਾਰਣ੍ਯੇ ਤਤ੍ਰ ਧਰ੍ਮ੍ਮਂ ਯਾਜਯਿਤ੍ਵਾ ਯਯਾਚਿਰੇ ।। ੪੪.

ਸਭ ਕੁਝ ਦੇ ਕੇ ਉਹ ਬ੍ਰਹਮਲੋਕ ਨੂੰ ਚਲੇ ਗਏ, ਆਦਿ ਮੰਤਰ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ। ਉਥੇ ਧਰਮ ਦੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਧਰਮ-ਯਜਨ ਕਰਕੇ ਉਹ ਲੰਬਾ ਸਮਾਂ ਰਹੇ।

ਧਰ੍ਮ੍ਮਯਾਗੇ ਚ ਲੋਭਾਦ੍ਵੈ ਪ੍ਰਤਿਗृਹ੍ਯ ਧਨਾਦਿਕਮ੍। ਤਤੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਸਮਾਗਤ੍ਯ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਂਸ੍ਤਾਞ੍ਛਸ਼ਾਪ ਹ ।। ੪੪.

ਪਰ ਧਰਮ-ਯਜਨ ਵਿੱਚ ਲਾਲਚ ਕਰਕੇ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਧਨ ਆਦਿ ਲੈ ਲਿਆ। ਫਿਰ ਬ੍ਰਹਮਾ ਆਪ ਆ ਕੇ ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ਾਪ ਦੇ ਦਿੱਤਾ।

ਕृਤਵਨ੍ਤੋ ਯਤੋ ਲੋਭਂ ਮਦ੍ਦਤ੍ਤੇष੍ਵਖਿਲੇष੍ਵਪਿ। ਤਸ੍ਮਾਦृਣਾਧਿਕਾ ਯੂਯਂ ਭਵਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਸਦਾ ਦ੍ਵਿਜਃ ।। ੪੪.

ਤੁਸੀਂ ਮੇਰੇ ਦਿੱਤੇ ਸਾਰੇ ਦਾਨਾਂ ਵਿੱਚ ਲਾਲਚ ਕੀਤਾ, ਇਸ ਕਰਕੇ ਤੁਸੀਂ ਸਦਾ ਕਰਜ਼ੇ ਹੇਠ ਰਹੋਗੇ, ਹੇ ਦੋਵਾਂ ਵਾਰ ਜਨਮੇ।

ਯੁष੍ਮਾਕਂ ਸ੍ਯਾਦ੍ਵਾਰਿਵਹਾ ਨਦੀ ਪਾषਾਣਪਰ੍ਵ੍ਵਤਾਃ। ਨਦ੍ਯਾਦਯੋ ਵਾਰਿਵਹਾ ਮृਨ੍ਮਯਾਸ਼੍ਚ ਯਥਾ ਗृਹਾਃ ।। ੪੪.

ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਨਦੀਆਂ ਸੁੱਕੀਆਂ ਹੋ ਜਾਣਗੀਆਂ, ਪਹਾੜ ਪੱਥਰਾਂ ਦੇ ਬਣ ਜਾਣਗੇ। ਨਦੀਆਂ ਤੇ ਹੋਰ ਸਾਰੇ ਸਿਰਫ ਪਾਣੀ ਹੀ ਵਹਾਉਣਗੀਆਂ, ਤੇ ਤੁਹਾਡੇ ਘਰ ਮਿੱਟੀ ਦੇ ਬਣ ਜਾਣਗੇ।

ਕਾਮਧੇਨੁਃ ਕਲ੍ਪਵृਕ੍ਸ਼ੋ ਮਲ੍ਲੋਕਮੁਪਤਿष੍ਠਤਾਮ੍। ਏਵਂ ਸ਼ਪ੍ਤਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾ ਤੇ ਪ੍ਰਾਰ੍ਥਯਨ੍ਤੋऽਬ੍ਰੁਵਨ੍ਨਜਮ੍ ।। ੪੪.

ਕਾਮਧੇਨੁ ਤੇ ਕਲਪ-ਵ੍ਰਿਖ ਮੇਰੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਆ ਜਾਣ। ਐਸਾ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਸ਼ਾਪ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਅਜਨਮਾ ਕੋਲ ਬੇਨਤੀ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪਏ।

ਤ੍ਵਯਾ ਯਦ੍ਦਤ੍ਤਮਖਿਲਂ ਤਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਸ਼ਾਪਤੋ ਗਤਮ੍। ਜੀਵਨਾਰ੍ਥਂ ਪ੍ਰਸਾਦਂ ਨੋ ਭਗਵਾਨ੍ਕਰ੍ਤ੍ਤੁਮਰ੍ਹਸਿ ।। ੪੪.

ਤੁਸੀਂ ਜੋ ਕੁਝ ਦਿੱਤਾ ਸੀ, ਉਹ ਸਾਰਾ ਸ਼ਾਪ ਕਰਕੇ ਖਤਮ ਹੋ ਗਿਆ। ਸਾਡੀ ਰੋਜ਼ੀ-ਰੋਟੀ ਲਈ, ਹੇ ਭਗਵਾਨ, ਸਾਨੂੰ ਮਿਹਰ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।

ਤਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਪ੍ਰੋਵਾਚੇਦਂ ਦਯਾਨ੍ਵਿਤਃ। ਤੀਰ੍ਥੋਪਜੀਵਿਕਾ ਯੂਯਮਾਚਨ੍ਦ੍ਰਾਰ੍ਕਂ ਭਵਿष੍ਯਥ ।। ੪੪.

ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਦਇਆ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਬ੍ਰਹਮਾ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਆਖਣ ਲੱਗਾ, 'ਤੁਸੀਂ ਚੰਦ ਤੇ ਸੂਰਜ ਰਹਿਣ ਤਕ ਤੀਰਥਾਂ ਉੱਤੇ ਜੀਵਨ ਗੁਜ਼ਾਰੋਗੇ।'

ਲੋਕਾਃ ਪੁਣ੍ਯਾ ਗਯਾਯਾਂ ਯੇ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਿਨੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਲੋਕਗਾਃ। ਯੁष੍ਮਾਨ੍ਯੇ ਪੂਜਯਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਤੈਰਹਂ ਪੂਜਿਤਃ ਸਦਾ ।। ੪੪.

ਜੋ ਲੋਕ ਪਵਿੱਤਰ ਗਯਾ ਵਿੱਚ ਸ਼ਰਾਧ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਬ੍ਰਹਮਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਲੋਕ ਤੁਹਾਡੀ ਇੱਜ਼ਤ ਕਰਣਗੇ, ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਰਾਹੀਂ ਮੈਂ ਸਦਾ ਪੂਜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹਾਂ।

ਆਕ੍ਰਾਨ੍ਤਂ ਦੈਤ੍ਯਜਠਰਂ ਧਰ੍ਮ੍ਮੇਣ ਵਿਰਜਾਦ੍ਰਿਣਾ। ਨਾਭਿਕੂਪਸਮੀਪੇ ਤੁ ਦੇਵੀ ਯਾ ਵਿਰਜਾ ਸ੍ਥਿਤਾ। ਤਤ੍ਰ ਪਿਣ੍ਡਾਦਿਕਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਤ੍ਰਿਃਸਪ੍ਤਕੁਲਮੁਦ੍ਧਰੇਤ੍ ।। ੪੪.

ਦੈਤ ਦਾ ਪੇਟ ਧਰਮ ਨੇ ਵਿਰਜਾ ਪਹਾੜ ਨਾਲ ਦਬਾ ਲਿਆ। ਨਾਭੀ ਕੁਆਂ ਕੋਲ, ਜਿੱਥੇ ਵਿਰਜਾ ਦੇਵੀ ਖੜੀ ਹੈ, ਉਥੇ ਪਿੰਡ ਆਦਿ ਦੇ ਕੇ ਕੋਈ ਵੀ ਇਨਸਾਨ ਇਕੀ ਪੀੜ੍ਹੀਆਂ ਤੱਕ ਉਧਾਰ ਸਕਦਾ ਹੈ।

ਮਹੇਨ੍ਦ੍ਰਗਿਰਿਣਾ ਤਸ੍ਯ ਕृਤੌ ਪਾਦੌ ਸੁਨਿਸ਼੍ਚਲੌ। iਤਤ੍ਰ ਪਿਣ੍ਡਾਦਿਕृਤ੍ਸਪ੍ਤ ਕੁਲਾਨ੍ਯੁਦ੍ਧਰਤੇ ਨਰਃ ।। ੪੪.

ਮਹਿੰਦਰ ਪਹਾੜ ਨਾਲ ਉਸ ਦੇ ਪੈਰ ਪੱਕੇ ਹੋ ਗਏ। ਉਥੇ ਵੀ ਪਿੰਡ ਆਦਿ ਦੇ ਕੇ ਮਨੁੱਖ ਸੱਤ ਪੀੜ੍ਹੀਆਂ ਤੱਕ ਉਧਾਰ ਸਕਦਾ ਹੈ।

ਕਥਂ ਸ਼ਿਲਾ ਸਮੁਤ੍ਪਨ੍ਨਾ ਯਯਾਕ੍ਰਾਨ੍ਤੋ ਗਯਾਸੁਰਃ । ਕਿਂ ਰੂਪਂ ਕਿਂ ਚ ਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਂ ਤਸ੍ਯਾਃ ਕਿਂ ਵਦ ਨਾਮ ਚ ।। ੪੫.

ਉਹ ਪੱਥਰ ਕਿਵੇਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋਇਆ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਗਯਾਸੁਰ ਨੂੰ ਦਬਾਇਆ ਗਿਆ? ਉਸ ਦਾ ਰੂਪ, ਮਹੱਤਤਾ ਤੇ ਨਾਮ ਕੀ ਹੈ? ਇਹ ਸਭ ਦੱਸੋ।

.ਸਨਤ੍ਕੁਮਾਰ ਉਵਾਚ।। ਆਸੀਦ੍ਧਰ੍ਮ੍ਮੋ ਮਹਾਤੇਜਾਃ ਸਰ੍ਵ੍ਵਵਿਜ੍ਞਾਨਪਾਰਗਃ। ਵਿਸ਼੍ਵਰੁਪਾ ਚ ਤਤ੍ਪਤ੍ਨੀ ਭਰ੍ਤ੍ਤृਵ੍ਰਤਪਰਾਯਣਾ ।। ੪੫.

ਸਨਤਕੁਮਾਰ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਧਰਮ ਨਾਮ ਦਾ ਇਕ ਮਹਾਨ ਤੇਜ ਵਾਲਾ, ਸਾਰੀ ਵਿਦਿਆ ਵਿਚ ਨਿਪੁੰਨ ਰਿਹਾ। ਉਸ ਦੀ ਪਤਨੀ ਵਿਸ਼ਵਰੂਪਾ ਸੀ, ਜੋ ਪਤੀ ਦੀ ਸੇਵਾ ਤੇ ਵਰਤਾਂ ਵਿਚ ਲੱਗੀ ਰਹਿੰਦੀ ਸੀ।

ਤਸ੍ਯਾਂ ਧਰ੍ਮ੍ਮਵ੍ਰਤਾਯਾਸ੍ਤੁ ਕਨ੍ਯਾ ਧਰ੍ਮ੍ਮਵ੍ਰਤਾ ਸਤੀ। ਸਰ੍ਵ੍ਵ ਲਕ੍ਸ਼ਣਸਮ੍ਪਨ੍ਨਾ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਰਿਵ ਗੁਣਾਧਿਕਾ ।। ੪੫.

ਉਸ ਧਰਮ-ਵਰਤ ਵਾਲੀ ਵਿਸ਼ਵਰੂਪਾ ਤੋਂ ਇਕ ਧਰਮ-ਵਰਤ ਵਾਲੀ ਧੀ ਹੋਈ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਲੱਛਣਾਂ ਨਾਲ ਯੁਕਤ ਤੇ ਗੁਣਾਂ ਵਿੱਚ ਲਕਸ਼ਮੀ ਤੋਂ ਵੀ ਵੱਧ ਸੀ।

ਤਸ੍ਯਾਂ ਯੇ ਤੁ ਗੁਣਾ ਹ੍ਯਾਸਂਸ੍ਤੇ ਤਿष੍ਠਨ੍ਤਿ ਜਗਤ੍ਰ੍ਤ੍ਰਯੇ। ਧਰ੍ਮ੍ਮੋ ਧਰ੍ਮ੍ਮਵ੍ਰਤਾਯਾਸ੍ਤੁ ਤ੍ਰਿषੁ ਲੋਕੇषੁ ਮਾਰ੍ਗਯਨ੍ ।। ੪੫.

ਉਸ ਵਿੱਚ ਜਿਹੜੇ ਗੁਣ ਸਨ, ਉਹ ਤਿੰਨਹੀਂ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਟਿਕੇ ਰਹੇ। ਧਰਮ ਨੇ, ਧਰਮ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਪਤਨੀ ਲੱਭਣ ਲਈ, ਤਿੰਨਹੀਂ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਖੋਜ ਕੀਤੀ।

ਨਾਨੁ ਰੂਪਂ ਵਰਂ ਲੇਭੇ ਧਰ੍ਮ੍ਮੋऽਥ ਵਰਸਿਦ੍ਧਯੇ। ਤਪਃ ਕੁਰੁ ਵਰਾਰ੍ਥਂ ਤ੍ਵਂ ਤਥੇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਵਨਂ ਯਯੌ ।। ੪੫.

ਪਰ ਧਰਮ ਨੂੰ ਕੋਈ ਢੰਗ ਦੀ ਰੂਪ ਵਾਲੀ ਨਹੀਂ ਮਿਲੀ, ਤਾਂ ਉਹ ਕਹਿਣ ਲੱਗਾ, 'ਤੂੰ ਵਰ ਲਈ ਤਪ ਕਰ।' ਇਹ ਆਖ ਕੇ ਉਹ ਜੰਗਲ ਵੱਲ ਚਲਾ ਗਿਆ।

ਕਨ੍ਯਾ ਸਾ ਚ ਤਪਸ੍ਤੇਪੇ ਸਰ੍ਵ੍ਵੇषਾਂ ਦੁष੍ਕਰਞ੍ਚ ਯਤ੍। ਵਾਯੁਭਕ੍ਸ਼ਾ ਸ਼੍ਵੇਤਕਲ੍ਪੇ ਯੁਗਾਨਾਮਯੁਤਂ ਪੁਰਾ ।। ੪੫.

ਉਹ ਕੁੜੀ ਨੇ ਸਾਰੇਆਂ ਤੋਂ ਔਖਾ ਤਪ ਕੀਤਾ, ਸਿਰਫ ਹਵਾ ਖਾ ਕੇ, ਚਿੱਟੇ ਯੁਗ ਵਿੱਚ, ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਯੁਗ ਤੱਕ ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ।

ਬ੍ਰਹ੍ਮਣੋ ਮਾਨਸਃ ਪੁਤ੍ਰੋ ਮਰੀਚਿਰ੍ਨਾਮ ਵਿਸ਼੍ਰੁਤਃ । ਪਰ੍ਯ੍ਯਟਨ੍ਪृਥਿਵੀਂ ਸਰ੍ਵ੍ਵਾਂ ਕਨ੍ਯਾਰਤ੍ਨਂ ਦਦਰ੍ਸ਼ ਸਃ ।। ੪੫.

ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਮਨ ਤੋਂ ਜੰਮੇ ਪੁੱਤਰ, ਮਰੀਚਿ, ਜੋ ਸਭ ਨੂੰ ਜਾਣਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਜਦੋਂ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਫਿਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਉਸ ਨੇ ਉਹ ਰਤਨ ਵਰਗੀ ਕੁੜੀ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ।

ਰੂਪਯੌਵਨਸਮ੍ਪਨ੍ਨਾਂ ਪਰਮੇ ਤਪਸਿ ਸ੍ਥਿਤਾਮ੍। ਪਪ੍ਰਚ੍ਛਾਥ ਮਰੀਚਿਸ੍ਤਾਂ ਕਾ ਤ੍ਵਂ ਕਸ੍ਯਾਪਿ ਤਦ੍ਵਦ ।। ੪੫.

ਉਸ ਨੂੰ ਸੋਹਣੇ ਰੂਪ ਤੇ ਜਵਾਨੀ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਉੱਚ ਤਪ ਵਿੱਚ ਟਿਕੀ ਹੋਈ ਵੇਖ ਕੇ, ਮਰੀਚਿ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, 'ਤੂੰ ਕੌਣ ਹੈਂ? ਕਿਸ ਦੀ ਧੀ ਹੈਂ? ਦੱਸ।'

ਰੂਪੇਣਾਨੇਨ ਮਾਂ ਭੀਰੁ ਵਿਮੋਹਯਸਿ ਸੁਵ੍ਰਤੇ । ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਤ੍ਮਜੋऽਹਂ ਵਿਖ੍ਯਾਤੋ ਮਰੀਚਿਰ੍ਵ੍ਵੇਦਪਾਰਗਃ ।। ੪੫.

ਇਹ ਰੂਪ ਵੇਖ ਕੇ, ਹੇ ਭੈਣ, ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਮੋਹ ਲੈਣ ਵਾਲੀ ਹੈਂ। ਮੈਂ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਮਰੀਚਿ ਹਾਂ, ਜੋ ਵੇਦਾਂ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਜਾਣਦਾ ਹੈ।

ਮਰੀਚੇਰ੍ਵ੍ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਕਨ੍ਯਾ ਪ੍ਰੋਵਾਚ ਤਂ ਮੁਨਿਮ੍। ਅਹਂ ਧਰ੍ਮ੍ਮਵ੍ਰਤਾ ਨਾਮ ਧਰ੍ਮ੍ਮਪੁਤ੍ਰੀ ਤਪੋऽਨ੍ਵਿਤਾ ।। ੪੫.

ਮਰੀਚਿ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਸ ਕੁੜੀ ਨੇ ਉਸ ਮੁਨੀ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, 'ਮੇਰਾ ਨਾਂ ਧਰਮਵ੍ਰਤਾ ਹੈ, ਮੈਂ ਧਰਮ ਦੀ ਧੀ ਹਾਂ, ਤੇ ਤਪ ਕਰ ਰਹੀ ਹਾਂ।'

ਪਤਿਵ੍ਰਤਾਰ੍ਥਂ ਵਿਪ੍ਰੇਨ੍ਦ੍ਰ ਚਰਾਮਿ ਪਰਮਂ ਤਪਃ। ਧਰ੍ਮ੍ਮਵ੍ਰਤਾਂ ਮਰੀਚਿਸ੍ਤਾਮੁਵਾਚ ਪ੍ਰੀਤਿਪੂਰ੍ਵ੍ਵ੍ਕਮ੍ ।। ੪੫.

'ਪਤੀ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਹੋਣ ਲਈ, ਹੇ ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਮੈਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਤਪ ਕਰ ਰਹੀ ਹਾਂ।' ਮਰੀਚਿ ਨੇ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਧਰਮਵ੍ਰਤਾ ਨੂੰ ਆਖਿਆ:

ਪਤਿਵ੍ਰਤਾ ਦਰ੍ਸ਼ਨਾਨ੍ਮੇ ਭਵਿष੍ਯਸਿ ਸ਼ੁਭਵ੍ਰਤੇ। ਪਤਿਵ੍ਰਤੇਚ੍ਛਯਾ ਪृਥ੍ਵੀਂ ਵਿਚਰਾਮਿ ਹ੍ਯਹਰ੍ਨਿਸ਼ਮ੍ ।। ੪੫.

'ਹੇ ਸੁਭਾਗਣੀ, ਮੈਨੂੰ ਵੇਖਣ ਨਾਲ ਤੂੰ ਪਤਿਵ੍ਰਤਾ ਬਣ ਜਾਵੇਂਗੀ। ਮੈਂ ਦਿਨ-ਰਾਤ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਪਤਿਵ੍ਰਤਾ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰਦਾ ਫਿਰਦਾ ਹਾਂ।'

ਤ੍ਵਞ੍ਚੇਤ੍ਪਤਿਵ੍ਰਤਾ ਜਾਤਾ ਭਜੇ ਤ੍ਵਾਂ ਭਜ ਮਾਂ ਵਰਮ੍। ਲੋਕੇ ਨ ਤ੍ਵਾਦृਸ਼ੀ ਕਨ੍ਯਾ ਮਮ ਤੁਲ੍ਯੋ ਨ ਤੇ ਵਰਃ ।। ੪੫.

'ਜੇ ਤੂੰ ਪਤਿਵ੍ਰਤਾ ਬਣ ਗਈ, ਤਾਂ ਮੈਨੂੰ ਚੁਣ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਆਪਣਾ ਵਰ ਚੁਣਾਂਗਾ। ਦੁਨੀਆ ਵਿੱਚ ਤੇਰੇ ਵਰਗੀ ਹੋਰ ਕੋਈ ਕੁੜੀ ਨਹੀਂ, ਤੇ ਮੇਰੇ ਵਰਗਾ ਹੋਰ ਕੋਈ ਵਰ ਨਹੀਂ।'

ਧਰ੍ਮ੍ਮਵ੍ਰਤੇ ਧਰ੍ਮ੍ਮਪਤ੍ਨੀ ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਤ੍ਵਂ ਭਵ ਮੇऽਧੁਨਾ। ਧਰ੍ਮ੍ਮਵ੍ਰਤਾ ਮੁਨਿਂ ਪ੍ਰਾਹ ਧਰ੍ਮ੍ਮਂ ਯਾਚਯ ਸੁਵ੍ਰਤ ।। ੪੫.

'ਹੇ ਧਰਮਵ੍ਰਤਾ, ਹੁਣ ਮੇਰੀ ਧਰਮਪਤਨੀ ਬਣ ਜਾ।' ਧਰਮਵ੍ਰਤਾ ਨੇ ਮੁਨੀ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, 'ਹੇ ਸੁਭਾਗਣੀ, ਧਰਮ ਕੋਲੋਂ ਪੁੱਛ ਲੈ।'

ਤਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਧਰ੍ਮ੍ਮਮਗਮਨ੍ਮੁਨਿਂ ਧਰ੍ਮੋ ਦਦਰ੍ਸ਼ ਹ। ਤੇਜਃਪੁਞ੍ਜਂ ਵਰਂ ਨਤ੍ਵਾ ਆਸਨਾਰ੍ਘ੍ਯਾਦਿਨਾਰ੍ਚ੍ਚਯਤ੍ ।। ੪੫.

ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਮੁਨੀ ਧਰਮ ਕੋਲ ਗਿਆ ਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਜੋ ਰੌਸ਼ਨੀ ਦਾ ਢੇਰ ਸੀ। ਵਰ ਦੀ ਆਸ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ ਤੇ ਆਦਰ ਨਾਲ ਬੈਠਣ ਲਈ ਥਾਂ ਤੇ ਪਾਣੀ ਦਿੱਤਾ।

ਕਿਮਰ੍ਤਮਾਗਤਃ ਪृष੍ਟੋ ਮਰੀਚਿਰ੍ਧਰ੍ਮ੍ਮਮਬ੍ਰਵੀਤ੍। ਕਨ੍ਯਾਰ੍ਥਂ ਭ੍ਰਮਤਾ ਪृਥ੍ਵੀ ਦृष੍ਟਾ ਤੇ ਕਨ੍ਯਕਾ ਵਰਾ । ਮਹ੍ਯਂ ਕਨ੍ਯਾਞ੍ਚ ਤਾਂ ਦੇਹਿ ਸ਼੍ਰੇਯਸ੍ਤਵ ਭਵਿष੍ਯਤਿ ।। ੪੫.

ਜਦੋਂ ਪੁੱਛਿਆ ਕਿ ਕਿਉਂ ਆਇਆ ਹੈ, ਮਰੀਚਿ ਨੇ ਧਰਮ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, 'ਕੁੜੀ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰਦਿਆਂ, ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਸੋਹਣੀ ਧੀ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ। ਮੈਨੂੰ ਉਹ ਦੇ ਦੇ, ਤੇਰਾ ਭਲਾ ਹੋਵੇਗਾ।'

ਅਰ੍ਘ੍ਯਾਦਿਨਾ ਸਮਭ੍ਯਰ੍ਚ੍ਯ ਧਰ੍ਮ੍ਮਂ ਪ੍ਰੋਚੇ ਤਥੇਤਿ ਤਮ੍। ਧਰ੍ਮ੍ਮਵ੍ਰਤਾਂ ਸਮਾਨੀਯ ਦਤ੍ਤਵਾਂਸ੍ਤਾਂ ਮਰੀਚਯੇ ।। ੪੫.

ਧਰਮ ਨੂੰ ਪਾਣੀ ਆਦਿ ਨਾਲ ਆਦਰ ਦਿੱਤਾ ਤੇ ਆਖਿਆ, 'ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ ਆਖਿਆ, ਓਹੋ ਹੀ ਹੋਵੇ।' ਫਿਰ ਧਰਮਵ੍ਰਤਾ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਮਰੀਚਿ ਨੂੰ ਦੇ ਦਿੱਤਾ।