ਵਾਯੁਪੁਰਾਣਮ੍

ਊਚੁਸ੍ਤਂ ਵਾਸੁਦੇਵਾਦ੍ਯਾਃ ਕਿਮਰ੍ਥਂ ਤਪ੍ਯਤੇ ਤ੍ਵਯਾ। ਸਨ੍ਤੁष੍ਟਾਃ ਸ੍ਵਾਗਤਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਵਰਂ ਬ੍ਰੂਹਿ ਗਯਾਸੁਰ ।। ੪੪.

ਵਾਸੁਦੇਵ ਤੇ ਹੋਰਾਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ: 'ਤੂੰ ਤਪ ਕਿਉਂ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈਂ? ਅਸੀਂ ਸਭ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਆਏ ਹਾਂ; ਆਪਣਾ ਵਰ ਦੱਸ, ਗਯਾਸੁਰ।'

ਗਯਾਸੁਰ ਉਵਾਚ।। ਯਦਿਤੁष੍ਟਾਃ ਸ੍ਥ ਮੇ ਦੇਵਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਿष੍ਣੁਮਹੇਸ਼੍ਵਰਾਃ। ਸਰ੍ਵ੍ਵਦੇਵਦ੍ਵਿਜਾਤਿਭ੍ਯੋ ਯਜ੍ਞਤੀਰ੍ਥਸ਼ਿਲੋਚ੍ਚਯਾਤ੍ ।। ੪੪.

ਗਯਾਸੁਰ ਨੇ ਆਖਿਆ: 'ਜੇ ਤੁਸੀਂ — ਬ੍ਰਹਮਾ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਤੇ ਮਹੇਸ਼ਵਰ — ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ, ਤਾਂ ਮੈਨੂੰ ਇਹ ਵਰ ਦਿਓ ਕਿ ਯਜਨ-ਸਥਾਨ, ਤੀਰਥ ਤੇ ਪੱਥਰਾਂ ਦੇ ਢੇਰਾਂ ਤੋਂ —'

ਦੇਵੇਭ੍ਯੋऽਤਿਪਵਿਤ੍ਰੋऽਹਮृषਿਭ੍ਯੋऽਪਿ ਸ਼ਿਵਾਵ੍ਯਯਾਤ੍। ਮਨ੍ਤ੍ਰੇਭ੍ਯੋ ਦੇਵਦੇਵੇਭ੍ਯੋ ਯੋਗਿਭ੍ਯਸ਼੍ਚਾਪਿ ਸਰ੍ਵ੍ਵਸ਼ਃ ।। ੪੪.

ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੋਂ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਤੋਂ, ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਸ਼ਿਵ ਤੋਂ, ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਤੋਂ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੋਂ, ਤੇ ਸਭ ਯੋਗੀਆਂ ਤੋਂ ਮੈਂ ਸਭ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਵਧ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਵਾਂ।

ਨ੍ਯਾਸਿਭ੍ਯਸ਼੍ਚਾਪਿ ਕਰ੍ਮ੍ਮਿਭ੍ਯੋ ਧਰ੍ਮ੍ਮਿਭ੍ਯਸ਼੍ਚ ਤਥਾ ਪੁਨਃ। ਜ੍ਞਾਤਿਭ੍ਯੋऽਤਿਪਵਿਤ੍ਰੇਭ੍ਯਃ ਪਵਿਤ੍ਰਃ ਸ੍ਯਾਂ ਸਦਾ ਸੁਰਾਃ ।। ੪੪.

ਮੈਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਕਰਮ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ, ਧਰਮ ਨਿਭਾਉਣ ਵਾਲਿਆਂ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਨਾਲੋਂ ਵੀ ਵਧੇਰੇ ਪਵਿੱਤਰ ਰਹਾਂਗਾ, ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ।

ਪਵਿਤ੍ਰਮਸ੍ਤੁ ਤਂ ਦੇਵਾ ਦੈਤ੍ਯਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਯਯੁਰ੍ਦਿਵਮ੍। ਦੈਤ੍ਯਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਚ ਸ੍ਪृष੍ਟ੍ਵਾ ਚ ਸਰ੍ਵ੍ਵੇ ਹਰਿਪੁਰਂ ਯਯੁਃ ।। ੪੪.

ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਇਹ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋਵੇ', ਅਤੇ ਦੈਤ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ ਉਹ ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਚਲੇ ਗਏ। ਦੈਤ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਅਤੇ ਛੂਹ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਹਰੀ ਦੇ ਨਗਰ ਵੱਲ ਚਲੇ ਗਏ।

ਸ਼ੂਨ੍ਯਂ ਲੋਕਤ੍ਰਯਂ ਜਾਤਂ ਸ਼ੂਨ੍ਯਾ ਯਮਪੁਰੀ ਹ੍ਯਭੂਤ੍। ਯਮ ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਦਿਭਿਃ ਸਾਰ੍ਦ੍ਧਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਲੋਕਂ ਤਤੋऽਗਮਤ੍ ।। ੪੪.

ਤਿੰਨ ਲੋਕ ਖਾਲੀ ਹੋ ਗਏ, ਅਤੇ ਯਮ ਦੀ ਨਗਰੀ ਵੀ ਸੁੰਨ ਹੋ ਗਈ। ਯਮ, ਇੰਦਰ ਆਦਿ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਚਲੇ ਗਏ।

ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣਮੂਚਿਰੇ ਦੇਵਾ ਗਯਾਸੁਰਵਿਲੋਪਿਤਾਃ। ਤ੍ਵਯਾ ਦਤ੍ਤੋऽਧਿਕਾਰੋ ਵੈ ਗृਹਾਣ ਤ੍ਵਂ ਪਿਤਾਮਹ ।। ੪੪.

ਗਯਾਸੁਰ ਦੇ ਨਾਸ ਨਾਲ ਦੁਖੀ ਹੋਏ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, 'ਤੁਸੀਂ ਅਧਿਕਾਰ ਦਿੱਤਾ ਸੀ; ਹੁਣ, ਪਿਤਾਮਾ, ਤੁਸੀਂ ਸੰਭਾਲੋ।'

ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਬ੍ਰਵੀਤ੍ਤਤੋ ਦੇਵਾਨ੍ਵ੍ਰਜਾਮੋ ਵਿष੍ਣੁਮਵ੍ਯਯਮ੍। ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਦਯੋऽਬ੍ਰੁਵਨ੍ਵਿष੍ਣੁਂ ਤ੍ਵਯਾ ਦਤ੍ਤਵਰੇऽਸੁਰੇ ।। ੪੪.

ਫਿਰ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, 'ਆਓ ਅਟੱਲ ਵਿਸ਼ਨੂ ਕੋਲ ਚਲਦੇ ਹਾਂ।' ਬ੍ਰਹਮਾ ਅਤੇ ਹੋਰਾਂ ਨੇ ਵਿਸ਼ਨੂ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, 'ਤੁਸੀਂ ਦੈਤ ਨੂੰ ਵਰ ਦਿੱਤਾ ਹੈ।'

ਤਦ੍ਦਰ੍ਸ਼ਨਾਦ੍ਯਯੁਃ ਸ੍ਵਰ੍ਗਂ ਸ਼ੂਨ੍ਯਂ ਲੋਕ ਤ੍ਰਯਂ ਹ੍ਯਭੂਤ੍। ਦੇਵੈਰੁਕ੍ਤੋ ਵਾਸੁਦੇਵੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣਂ ਸ ਵਚੋऽਬ੍ਰਵੀਤ੍ ।। ੪੪.

ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਉਹ ਸਵਰਗ ਚਲੇ ਗਏ, ਤੇ ਤਿੰਨ ਲੋਕ ਸੁੰਨ ਹੋ ਗਏ। ਦੇਵਤਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਪੁਕਾਰਿਆ ਵਾਸੁਦੇਵ ਨੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੂੰ ਇਹ ਬਾਤ ਆਖੀ।

ਗਤ੍ਵਾਸੁਰਂ ਪ੍ਰਾਰ੍ਥਯਸ੍ਵ ਯਜ੍ਞਾਰ੍ਥਂ ਦੇਹਿ ਦੇਹਕਮ੍। ਵਿष੍ਣੂਕ੍ਤਃ ਸਸੁਰੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਗਤ੍ਵਾऽਪਸ਼੍ਯਨ੍ਮਹਾਸੁਰਮ੍ ।। ੪੪.

ਅਸੁਰ ਕੋਲ ਜਾ ਕੇ ਉਸ ਤੋਂ ਯਜਨ ਲਈ ਆਪਣਾ ਸਰੀਰ ਮੰਗੋ। ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਆਖਣ ਤੇ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਵੱਡੇ ਅਸੁਰ ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਚਲੇ ਗਏ।

ਗਯਾਸੁਰੋऽਬ੍ਰਵੀਦ੍ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣਂ ਤ੍ਰਿਦਸ਼ੈਃ ਸਹਃ। ਸਂਪੂਜ੍ਯੋਤ੍ਥਾਯ ਵਿਧਿਵਤ੍ਪ੍ਰਣ੍ਤਃ ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਯਾਨ੍ਵਿਤਃ ।। ੪੪.

ਗਯਾਸੁਰ ਨੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਸਮੇਤ ਵੇਖਿਆ, ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਆਦਰ ਨਾਲ ਉਠ ਕੇ, ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਾਲ ਖੜਾ ਹੋ ਗਿਆ।

ਅਦ੍ਯ ਮੇ ਸਫਲਂ ਜਨ੍ਮ ਅਦ੍ਯ ਮੇ ਸਫਲਂ ਤਪਃ। ਯਦਾਗਤੋऽਤਿਥਿਰ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਸਰ੍ਵ੍ਵਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਂ ਮਯਾਦ੍ਯ ਵੈ ।। ੪੪.

ਅੱਜ ਮੇਰਾ ਜਨਮ ਸਫਲ ਹੋ ਗਿਆ, ਅੱਜ ਮੇਰਾ ਤਪ ਸਫਲ ਹੋ ਗਿਆ; ਬ੍ਰਹਮਾ ਮੇਰੇ ਮਹਿਮਾਨ ਬਣ ਕੇ ਆਏ ਹਨ, ਅੱਜ ਮੈਂ ਸਭ ਕੁਝ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲਿਆ।

ਯੋਗਿਨ੍ਯੋਗਾਙ੍ਗਵਿਤ੍ਸਰ੍ਵ੍ਵਲੋਕਸ੍ਵਾਮਿਨ੍ਪਿਤਰ੍ਗੁਰੋ। ਯਦਰ੍ਥਮਾ ਗਤੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ਸ੍ਤਤ੍ਕਾਰ੍ਯ੍ਯਂ ਕਰਵਾਣ੍ਯਹਮ੍ ।। ੪੪.

ਹੇ ਯੋਗੀਆਂ ਦੇ ਮਾਹਰ, ਯੋਗ ਦੇ ਅੰਗਾਂ ਨੂੰ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ, ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਪਿਤਾ ਤੇ ਗੁਰੂ, ਜਿਸ ਕਾਰਨ ਤੁਸੀਂ ਆਏ ਹੋ, ਉਹ ਕੰਮ ਮੈਂ ਕਰਾਂਗਾ।

ਪृਥਿਵ੍ਯਾਂ ਯਾਨਿ ਤੀਰ੍ਥਾਨਿ ਦृष੍ਟਾਨਿ ਭ੍ਰਮਤਾ ਮਯਾ। ਯਜ੍ਞਾਰ੍ਥਂ ਨ ਤੁ ਤੇ ਤਾਨਿ ਪਵਿਤ੍ਰਾਣਿ ਸ਼ਰੀਰਤਃ ।। ੪੪.

ਧਰਤੀ ਤੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਤੀਰਥਾਂ ਨੂੰ ਮੈਂ ਘੁੰਮਦਿਆਂ ਵੇਖਿਆ, ਉਹ ਯਜਨ ਲਈ ਪਵਿੱਤਰ ਨਹੀਂ ਹਨ; ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਸਰੀਰ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦੀ।

ਤ੍ਵਯਾ ਦੇਹੇ ਪਵਿਤ੍ਰਤ੍ਵਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਂ ਵਿष੍ਣੁਪ੍ਰਸਾਦਤਃ। ਅਤਃ ਪਵਿਤ੍ਰਂ ਦੇਹਂ ਤ੍ਵਂ ਯਜ੍ਞਾਰ੍ਥਂ ਦੇਹਿਮੇऽਸੁਰ ।। ੪੪.

ਤੁਸੀਂ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ ਹੈ; ਇਸ ਲਈ, ਹੇ ਅਸੁਰ, ਯਜਨ ਲਈ ਆਪਣਾ ਪਵਿੱਤਰ ਸਰੀਰ ਦੇ ਦੋ।

ਧਨ੍ਯੋऽਹਂ ਦੇਵ ਦੇਵੇਸ਼ ਯਦ੍ਦੇਹਂ ਪ੍ਰਾਰ੍ਥ੍ਯਤੇ ਤ੍ਵਯਾ। ਪਿਤृਵਂਸ਼ਃ ਕृਤਾਰ੍ਥੋ ਮੇ ਦੇਹੇ ਯਾਗਂ ਕਰੋषਿ ਚੇਤ੍ ।। ੪੪.

ਹੇ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਮੈਂ ਧੰਨ ਹਾਂ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਮੇਰਾ ਸਰੀਰ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ; ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਮੇਰੇ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਯਜਨ ਕਰੋ, ਮੇਰਾ ਪਿਤਰ ਵੰਸ਼ ਸਫਲ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ।

ਤ੍ਵਯੈਵੋਤ੍ਪਾਦਿਤੋ ਦੇਹਃ ਪਵਿਤ੍ਰਸ੍ਤੁ ਤ੍ਵਯਾ ਕृਤਃ। ਸਰ੍ਵ੍ਵੇषਾਮੁਪਕਾਰਾਯ ਯਾਗੋऽਵਸ਼੍ਯਂ ਭਵਤ੍ਵਿਤਿ ।। ੪੪.

ਸਰੀਰ ਤੁਹਾਡੇ ਦੁਆਰਾ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ, ਤੇ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਵੀ ਤੁਸੀਂ ਦਿੱਤੀ; ਸਭ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ, ਯਜਨ ਜਰੂਰ ਹੋਵੇ।

ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਸੋऽਪਤਦ੍ਭੂਮੌ ਸ਼੍ਵੇਤਕਲ੍ਪੇ ਗਯਾਸੁਰਃ। ਨੈऋਤੀਂ ਦਿਸ਼ਮਾਸ਼੍ਰਿਤ੍ਯ ਤਦਾ ਕੋਲਾਹਲੇ ਗਿਰੌ ।। ੪੪.

ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਗਯਾਸੁਰ ਸ਼੍ਵੇਤ ਕਲਪ ਵਿੱਚ, ਕੋਲਾਹਲ ਪਹਾੜ ਤੇ, ਨੈਰਿਤ ਦਿਸ਼ਾ ਵੱਲ ਮੂੰਹ ਕਰਕੇ, ਧਰਤੀ ਤੇ ਡਿੱਗ ਪਿਆ।

ਸ਼ਿਰਃ ਕृਤ੍ਵੋਤ੍ਤਰੇ ਦੈਤ੍ਯਃ ਪਾਦੌ ਕृਤ੍ਵਾ ਤੁ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣੇ। ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਸਮ੍ਭृਤਸਮ੍ਭਾਰੋ ਮਾਨਸਾਨृਤ੍ਵਿਜੋऽਸृਜਤ੍ ।। ੪੪.

ਦੈਤ ਨੇ ਆਪਣਾ ਸਿਰ ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਰੱਖਿਆ ਅਤੇ ਪੈਰ ਦੱਖਣ ਵੱਲ। ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਸਾਰੇ ਸਮਾਨ ਇਕੱਠੇ ਕਰਕੇ, ਮਨ ਤੋਂ ਰਿਤਵਿਜ ਬਣਾਏ।

ਅਗ੍ਨਿਸ਼ਰ੍ਮਾਣਮ੍ਮृਤਂ ਸ਼ੌਨਕਂ ਯਾਞ੍ਜਲਿਂ ਮृਦੁਮ੍। ਕੁਮੁਥਿਂ ਵੇਦ ਕੌਣ੍ਡਿਲ੍ਯਂ ਹਾਰੀਤਂ ਕਾਸ਼੍ਯਪਂ ਕृਪਮ੍ ।। ੪੪.

ਅਗਨਿਸ਼ਰਮਾ, ਮ੍ਰਿਤ, ਸ਼ੌਨਕ, ਯਾਂਜਲੀ, ਮ੍ਰਦੁ, ਕੁਮੁਥੀ, ਵੇਦਕੌਂਡਿਲ, ਹਾਰੀਤਾ, ਕਾਸ਼੍ਯਪ ਅਤੇ ਕ੍ਰਿਪ।

ਗਰ੍ਗਂ ਕੌਸ਼ਿਕਵਾਸਿष੍ਠੌ ਮੁਨਿਂ ਭਾਰ੍ਗਵਮਵ੍ਯਯਮ੍। ਵृਦ੍ਧਂ ਪਾਰਾਸ਼ਰਂ ਕਣ੍ਵਂ ਮਾਣ੍ਡਵ੍ਯਂ ਸ਼੍ਰੁਤਿਕੇਵਲਮ੍ ।। ੪੪.

ਗਰਗ, ਕੌਸ਼ਿਕ, ਵਾਸਿਸ਼ਠ, ਭਾਰਗਵ ਮੁਨੀ ਜੋ ਅਟੱਲ ਹੈ, ਵ੍ਰਿਧ, ਪਾਰਾਸ਼ਰ, ਕਣਵ, ਮਾਂਡਵਿਆ ਅਤੇ ਸ਼੍ਰੁਤਿਕੇਵਲ।

ਸ਼੍ਵੇਤਂ ਸੁਤਾਲਂ ਦਮਨਂ ਸੁਹੋਤ੍ਰਂ ਕਙ੍ਕਮੇਵ ਚ। ਲੌਕਾਕ੍ਸ਼ਿਞ੍ਚ ਮਹਾਬਾਹੁਂ ਜੈਗੀषਵ੍ਯਂ ਤਥੈਵ ਚ ।। ੪੪.

ਸ਼ਵੇਤ, ਸੁਤਾਲ, ਦਮਨ, ਸੁਹੋਤਰ, ਕੰਕ, ਲੌਕਾਖਸ਼ੀ ਜੋ ਬਹੁਤ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਸੀ, ਅਤੇ ਜੈਗੀਸ਼ਵਯ ਵੀ;

ਦਧਿਪਞ੍ਚਮੁਖਂ ਵਿਪ੍ਰਮृषਭਂ ਕਰ੍ਕਮੇਵ ਚ। ਕਾਤ੍ਯਾਯਨਂ ਗੋਭਿਲਞ੍ਚ ਮੁਨਿਮੁਗ੍ਰਮਗਾਵ੍ਰਤਮ੍ ।। ੪੪.

ਦਧਿਪੰਜਮੁਖ, ਵਿਪ੍ਰਮ੍ਰਿਸ਼ਭ, ਕਰਕ, ਕਾਟਿਆਨ, ਗੋਭਿਲ ਅਤੇ ਉਗ੍ਰਮਗਾਵ੍ਰਤ ਨਾਮ ਦੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ;

ਸੁਪਾਲਕਂ ਗੌਤਮਞ੍ਚ ਤਥਾ ਵੇਦਸ਼ਿਰੋਵ੍ਰਤਮ੍। ਜਟਾਮਾਲਿਨਮਵ੍ਯਗ੍ਰਂ ਚਾਟੁਹਾਸਞ੍ਚ ਦਾਰੁਣਮ੍ ।। ੪੪.

ਸੁਪਾਲਕ, ਗੌਤਮ, ਵੇਦਸ਼ਿਰਸ ਜੋ ਵ੍ਰਤ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਜਟਾਮਾਲੀ ਜੋ ਨਿਸ਼ਚਿੰਤ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਚਾਟੁਹਾਸ ਜੋ ਕਠੋਰ ਸੀ;

ਆਤ੍ਰੇਯਂ ਚਾਪ੍ਯਙ੍ਗਿਰਸਮੌਪਮਨ੍ਯੁਂ ਮਹਾ ਵ੍ਰਤਮ੍। ਗੋਕਰ੍ਣਞ੍ਚ ਗੁਹਾਵਾਸਂ ਸ਼ਿਖਣ੍ਡਿਨਮੁਮਾਵ੍ਰਤਮ੍ ।। ੪੪.

ਆਤ੍ਰੇਯ, ਅੰਗਿਰਸ, ਔਪਮਨਯੂ ਜਿਸ ਨੇ ਵੱਡਾ ਵ੍ਰਤ ਰੱਖਿਆ, ਗੋਕਰਨ ਜੋ ਗੁਫਾ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ, ਸ਼ਿਖੰਡਿਨ ਅਤੇ ਉਮਾਵ੍ਰਤ;

ਏਤਾਨਨ੍ਯਾਂਸ਼੍ਚ ਵਿਪ੍ਰੇਨ੍ਦ੍ਰਾਨ੍ਵੇਧਾ ਲੋਕਪਿਤਾਮਹਃ । ਪਰਿਕਲ੍ਪ੍ਯਾਕਰੋਦ੍ਯਾਗਂ ਗਯਾਸੁਰਸ਼ਰੀਰਕੇ ।। ੪੪.

ਇਹ ਅਤੇ ਹੋਰ ਮਹਾਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਪਿਤਾ ਅਤੇ ਰਚਨਹਾਰ ਨੇ ਗਯਾਸੁਰ ਦੇ ਸਰੀਰ ਉੱਤੇ ਯਜਨ ਦੀ ਰਸਮ ਲਈ ਚੁਣਿਆ ਅਤੇ ਵਿਵਸਥਿਤ ਕੀਤਾ।

ਅਗ੍ਨਿਸ਼ਰ੍ਮਾਪਿ ਪਞ੍ਚਾਗ੍ਨੀਨ੍ਮੁਖਾਦੇਤਾਨਥਾਸृਜਤ੍। ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਗ੍ਨਿਂ ਗਾਰ੍ਹਪਤ੍ਯਾਹਵਨੀਯੌ ਤਪੋऽਵ੍ਯਯਃ ।। ੪੪.

ਅਗਨਿਸ਼ਰਮਾ ਨੇ ਆਪਣੀ ਅਟੱਲ ਤਪस्या ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਮੂੰਹ ਤੋਂ ਪੰਜ ਅੱਗਾਂ ਪੈਦਾ ਕੀਤੀਆਂ: ਦੱਖਣੀ ਅੱਗ, ਗਾਰਹਪਤਿਆ ਅਤੇ ਆਹਵਨੀਯਾ।

ਸਤ੍ਯਾਵਸਥ੍ਯੌ ਦੇਵਰ੍षੇ ਯੇषੁ ਯਜ੍ਞਾਃ ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਿਤਾਃ। ਯਜ੍ਞਸ੍ਯ ਚ ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਾਰ੍ਥਂ ਵਿਪ੍ਰੇਭ੍ਯੋ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਂ ਦਦੌ ।। ੪੪.

ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੇਵ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵਿਚ, ਜੋ ਸੱਚੇ ਤੇ ਝੂਠੇ ਦੋਵੇਂ ਹਨ, ਯਜਨ ਸਥਾਪਿਤ ਹੋਏ; ਅਤੇ ਯਜਨ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਲਈ, ਉਸ ਨੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਦਾਨ ਦਿੱਤਾ।

ਹੁਤ੍ਵਾ ਪੂਰ੍ਣਾਹੁਤਿਂ ਬ੍ਰਹ੍ਨਾ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਚਾਵਭृਥੇਨ ਤੁ। ਯਜ੍ਞਯੂਪਂ ਸੁਰੈਃ ਸਾਰ੍ਦ੍ਧਂ ਸਮਾਨੀਯ ਵ੍ਯਰੋਪਯਤ੍ ।। ੪੪.

ਪੂਰਨ ਆਹੁਤੀ ਦੇਣ ਅਤੇ ਅਵਭ੍ਰਿਤ ਸਨਾਨ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਯਜਨ ਯੂਪ ਲਿਆ ਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤਾ।