ਵਾਯੁਪੁਰਾਣਮ੍

ਜਾਮਦਗ੍ਨ੍ਯੇਨ ਰਾਮੇਣ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰੇ ਨਿਰਵਸ਼ੇषਿਤੇ। ਕृਤੇ ਵਂਸ਼ਕੁਲਾਃ ਸਰ੍ਵਾਃ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯੈਰ੍ਵਸੁਧਾਧਿਪੈਃ। ਦ੍ਵਿਵਂਸ਼ਕਰਣਾਸ਼੍ਚੈਵ ਕੀਰ੍ਤ੍ਤਯਿष੍ਯੇ ਨਿਬੋਧਤ ।। ੩੭.

ਜਾਮਦਗਨੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਰਾਮ ਨੇ ਕਸ਼ਤਰੀ ਵੰਸ਼ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਾਸ ਕਰ ਦਿੱਤਾ, ਫਿਰ ਸਭ ਵੰਸ਼ ਤੇ ਘਰਾਣੇ ਕਸ਼ਤਰੀ ਰਾਜਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਮੁੜ ਬਣਾਏ ਗਏ; ਮੈਂ ਦੋ ਵੰਸ਼ਾਂ ਦੀ ਰਚਨਾ ਦੱਸਣ ਲੱਗਾ ਹਾਂ, ਸੁਣੋ।

ਐਲਸ੍ਯੇਕ੍ਸ਼੍ਵਾਕੁਨਨ੍ਦਸ੍ਯ ਪ੍ਰਕृਤਿਃ ਪਰਿਵਰ੍ਤ੍ਤਤੇ। ਰਾਜਾਨਃ ਸ਼੍ਰੇਣਿਬਦ੍ਧਾਸ੍ਤੁ ਤਥਾਨ੍ਯੇ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਾ ਨृਪਾਃ ।। ੩੭.

ਇਲਾ, ਇਕਸ਼ਵਾਕੂ ਤੇ ਨੰਦਾ ਵੰਸ਼ ਦੀ ਪੈੜ ਵਾਰੀ-ਵਾਰੀ ਬਦਲਦੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ; ਰਾਜੇ ਲੜੀਵਾਰ ਜੁੜੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਹੋਰ ਕਸ਼ਤਰੀ ਰਾਜੇ ਵੀ।

ਐਲਵਂਸ਼ਸ੍ਯ ਯੇ ਖ੍ਯਾਤਾਸ੍ਤਥੈਵੈਕ੍ਸ਼੍ਵਾਕਵਾ ਨृਪਾਃ । ਤੇषਾਮੇਕਸ਼ਤਂ ਪੂਰ੍ਣਂ ਕੁਲਾਨਾਮਭਿषੇਕਿਨਾਮ੍ ।। ੩੭.

ਇਲਾ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਜੋ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹਨ, ਤੇ ਇਕਸ਼ਵਾਕੂ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਰਾਜੇ ਵੀ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ, ਪੂਰਾ ਸੌ ਘਰਾਣਿਆਂ ਦੇ ਅਭਿਸ਼ਿਕਤ ਰਾਜੇ ਹਨ।

ਤਾਵਦੇਵ ਤੁ ਭੋਜਾਨਾਂ ਵਿਸ੍ਤਾਰੋ ਦ੍ਵਿਗੁਣਃ ਸ੍ਮृਤਃ । ਭਜਤੇ ਤ੍ਰਿਂਸ਼ਕਂ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਂ ਚਤੁਰ੍ਧਾ ਤਦ੍ਯਥਾਦਿਸ਼ਮ੍ ।। ੩੭.

ਭੋਜਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਦੋ ਗੁਣਾ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਕਸ਼ਤਰੀਆਂ ਦੀ ਜਾਤੀ ਚਾਰ ਹਿਸਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡੀ ਗਈ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਪਹਿਲਾਂ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਸੀ।

ਤੇष੍ਵਤੀਤਾਃ ਸਮਾਨਾ ਯੇ ਬ੍ਰੁਵਤਸ੍ਤਾਨ੍ਨਿਬੋਧਤ। ਸ਼ਤਂ ਵੈ ਪ੍ਰਤਿਵਿਨ੍ਧ੍ਯਾਨਾਂ ਸ਼ਤਂ ਨਾਗਾਃ ਸ਼ਤਂ ਹਯਾਃ ।। ੩੭.

ਹੁਣ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣੋ ਜੋ ਆਪਣੇ ਸਮਕਾਲੀ ਲੋਕਾਂ ਤੋਂ ਵਧ ਗਏ: ਇੱਕ ਸੌ ਪ੍ਰਤਿਵਿੰਧਿਆ, ਇੱਕ ਸੌ ਨਾਗ, ਅਤੇ ਇੱਕ ਸੌ ਘੋੜੇ।

ਧृਤਰਾष੍ਟ੍ਰਾਸ਼੍ਚੈਕਸ਼ਤਮਸ਼ੀਤਿਰ੍ਜਨਮੇਜਯਾਃ। ਸ਼ਤਞ੍ਚ ਬ੍ਰਹ੍ਮਦਤ੍ਤਾਨਾਂ ਸ਼ੀਰਿਣਾਂ ਵੀਰਿਣਾਂ ਸ਼ਤਮ੍ ।। ੩੭.

ਇੱਕ ਸੌ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ, ਅੱਸੀ ਜਨਮੇਜਯ, ਇੱਕ ਸੌ ਬ੍ਰਹਮਦੱਤ, ਅਤੇ ਇੱਕ ਸੌ ਸ਼ੀਰੀਨ ਤੇ ਵੀਰੀਨ ਹੋਏ।

ਤਤਃ ਸ਼ਤਂ ਪੁਰੋਮਾਨਾਂ ਸ਼੍ਵੇਤਕਾਸ਼ਕੁਸ਼ਾਦਯਃ । ਤਤੋऽਪਰੇ ਸਹਸ੍ਰਂ ਵੈ ਯੇऽਤੀਤਾਃ ਸ਼ਤਬਿਨ੍ਦਵਃ ।। ੩੭.

ਫਿਰ ਇੱਕ ਸੌ ਪੁਰੋਮ, ਅਤੇ ਸ਼੍ਵੇਤਕਾਸ਼ ਤੇ ਕੁਸ਼ ਆਦਿ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਪੁਰਾਣੇ ਸ਼ਤਬਿੰਦਵਾਂ ਦੀ ਇੱਕ ਹੋਰ ਹਜ਼ਾਰ ਗਿਣਤੀ ਸੀ।

ਈਜਿਰੇ ਚਾਸ਼੍ਵਮੇਧੈਸ੍ਤੇ ਸਰ੍ਵੇ ਨਿਯੁਤਦਕ੍ਸ਼ਿਣੈਃ । ਏਵਂ ਰਾਜਰ੍षਯੋऽਤੀਤਾਃ ਸ਼ਤਸ਼ੋऽਥ ਸਹਸ੍ਰਸ਼ਃ ।। ੩੭.

ਇਹ ਸਭ ਨੇ ਅਸ਼੍ਵਮੇਧ ਯਜਨ ਕਰਕੇ ਬਹੁਤ ਦਾਨ ਦਿੱਤਾ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪੁਰਾਣੇ ਰਾਜਰਸ਼ੀਆਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਸੈਂਕੜਿਆਂ ਤੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਸੀ।

ਮਨੋਰ੍ਵੈਵਸ੍ਵਤਸ੍ਯਾਸ੍ਮਿਨ੍ ਵਰ੍ਤ੍ਤਮਾਨੇऽਨ੍ਤਰੇ ਤੁ ਯੇ । ਤੇषਾਂ ਨਿਬੋਧਤੋਤ੍ਪਨ੍ਨਾ ਲੋਕੇ ਸਨ੍ਤਤਯਃ ਸ੍ਮृਤਾਃ ।। ੩੭.

ਹੁਣ ਮਨੁ ਵੈਵਸਵਤ ਦੇ ਇਸ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਵੰਸ਼ ਸੁਣੋ ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਉਤਪੰਨ ਹੋਏ ਹਨ।

ਨੁ ਸ਼ਕ੍ਯਂ ਵਿਸ੍ਤਰਂ ਤੇषਾਂ ਸਨ੍ਤਾਨਾਨਾਂ ਪਰਮ੍ਪਰਾ। ਤਤ੍ਪੂਰ੍ਵਾਪਰਯੋਗੇਨ ਵਕ੍ਤੁਂ ਵਰ੍षਸ਼ਤੈਰਪਿ ।। ੩੭.

ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਪੀੜੀਆਂ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਲੜੀ ਨੂੰ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਦੱਸਣਾ ਸੰਭਵ ਨਹੀਂ, ਭਾਵੇਂ ਸੈਂਕੜੇ ਸਾਲ ਲੱਗ ਜਾਣ।

ਅष੍ਟਾਵਿਂਸ਼ਦ੍ਯੁਗਾਖ੍ਯਾਸ੍ਤੁ ਗਤਾ ਵੈਵਸ੍ਵਤੇऽਨ੍ਤਰੇ। ਏਤਾ ਰਾਜਰ੍षਿਭਿਃ ਸਾਰ੍ਦ੍ਧਂ ਸ਼ਿष੍ਟਾ ਯਾਸ੍ਤਾ ਨਿਬੋਧਤ ।। ੩੭.

ਵੈਵਸਵਤ ਮਨੁ ਦੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਅਠਾਈ ਯੁਗ ਗੁਜ਼ਰ ਚੁੱਕੇ ਹਨ; ਇਹ ਰਾਜਰਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਦੱਸੇ ਗਏ ਹਨ—ਹੁਣ ਜੋ ਬਾਕੀ ਹਨ, ਉਹ ਸੁਣੋ।

ਚਤ੍ਵਾਰਿਂਸ਼ਚ੍ਚ ਯੇ ਚੈਵ ਭਵਿष੍ਯਾਃ ਸਹ ਰਾਜਭਿਃ। ਯੁਗਾਖ੍ਯਾਨਾਂ ਵਿਸ਼ਿष੍ਟਾਸ੍ਤੁ ਤਤੋ ਵੈਵਸ੍ਵਤਕ੍ਸ਼ਯੇ ।। ੩੭.

ਚਾਲੀ ਹੋਰ ਯੁਗ, ਆਪਣੇ ਰਾਜਿਆਂ ਸਮੇਤ, ਅਜੇ ਆਉਣੇ ਹਨ; ਇਹ ਯੁਗ ਵੈਵਸਵਤ ਦੇ ਅੰਤ ਤੱਕ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।

ਏਤਦ੍ਵਃ ਕਥਿਤਂ ਸਰ੍ਵ੍ਵਂ ਸਮਾਸਵ੍ਯਾਸਯੋਗਤਃ। ਪੁਨਰੁਕ੍ਤਂ ਬਹੁਤ੍ਵਾਚ੍ਚ ਨ ਸ਼ਕ੍ਯਨ੍ਤੁ ਯੁਗੈਃ ਸਹ ।। ੩੭.

ਇਹ ਸਭ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸੰਖੇਪ ਅਤੇ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਵੱਡੀ ਗਿਣਤੀ ਕਰਕੇ, ਇਹ ਸਭ ਯੁਗਾਂ ਸਮੇਤ ਵੀ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੱਸਣੇ ਯੋਗ ਨਹੀਂ।

ਏਤੇ ਯਯਾਤਿਪੁਤ੍ਰਾਣਾਂ ਪਞ੍ਚਵਿਂਸ਼ਾ ਵਿਸ਼ਾਂ ਹਿਤਾਃ। ਕੀਰ੍ਤ੍ਤਿਤਾਸ਼੍ਚਾਮਿਤਾ ਯੇ ਮੇ ਲੋਕਾਨ੍ ਵੈ ਧਾਰਯਨ੍ਤ੍ਯੁਤ ।। ੩੭.

ਇਹ ਯਯਾਤੀ ਦੇ ਪੱਚੀ ਪੁੱਤਰ, ਜੋ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹਨ, ਦੱਸੇ ਗਏ ਹਨ; ਇਹ ਮੇਰੇ ਲਈ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲਦੇ ਹਨ।

ਲਭਤੇ ਚ ਵਰੇਣ੍ਯਞ੍ਚ ਦੁਰ੍ਲਭਾਨਿਹ ਲੌਕਿਕਾਨ੍। ਆਯੁਃ ਕੀਰ੍ਤ੍ਤਿਂ ਧਨਂ ਪੁਤ੍ਰਾਨ੍ ਸ੍ਵਰ੍ਗਂ ਚਾਨਨ੍ਤ੍ਯਮਸ਼੍ਨੁਤੇ ।। ੩੭.

ਇਥੇ ਮਨੁੱਖ ਚਾਹੀਦੇ ਤੇ ਦੁਲਭ ਸੰਸਾਰੀ ਫਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ: ਲੰਮੀ ਉਮਰ, ਇਜ਼ਤ, ਧਨ, ਪੁੱਤਰ ਅਤੇ ਅੰਤਹੀਣ ਸੁਗਰਤ।

ਧਾਰਣਾਚ੍ਛ੍ਰਵਣਾਚ੍ਚੈਵ ਤੇ ਲੋਕਾਨ੍ ਧਾਰਯਨ੍ਤ੍ਯੁਤ। ਇਤ੍ਯੇष ਵੋ ਮਯੋ ਪਾਦਸ੍ਤृਤੀਯਃ ਕਥਿਤੋ ਦ੍ਵਿਜਾਃ। ਵਿਸ੍ਤਰੇਣਾਨੁਪੂਰ੍ਵ੍ਵੀ ਚ ਕਿਮ੍ਭੂਯੋ ਵਰ੍ਤ੍ਤਯਾਮ੍ਯਹਮ੍ ।। ੩੭.

ਇਹ ਪਾਠ ਕਰਨ ਤੇ ਸੁਣਨ ਨਾਲ, ਉਹ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲਦੇ ਹਨ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਦੋਵਾਂ ਜਨਮ ਵਾਲੇਓ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਤੀਜਾ ਭਾਗ ਵਿਸਥਾਰ ਤੇ ਕ੍ਰਮ ਨਾਲ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ—ਹੁਣ ਹੋਰ ਕੀ ਦੱਸਾਂ?

ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਪਾਦਂ ਤृਤੀਯਨ੍ਤੁ ਕ੍ਰਾਨ੍ਤਂ ਸੂਤੇਨ ਧੀਮਤਾ। ਤਤਸ਼੍ਚਤੁਰ੍ਥਂ ਪਪ੍ਰਚ੍ਛੁਃ ਪਾਦਂ ਵੈ ऋषਿਸਤ੍ਤਮਾਃ ।। ੩੮.

ਜਦੋਂ ਧੀਰਜ ਵਾਲੇ ਸੂਤ ਨੇ ਤੀਜਾ ਭਾਗ ਪੜ੍ਹ ਦਿੱਤਾ, ਤਾਂ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਚੌਥੇ ਭਾਗ ਬਾਰੇ ਪੁੱਛਿਆ।

ऋषਯ ਊਚੁਃ।। ਪਾਦਃ ਕ੍ਰਾਨ੍ਤਸ੍ਤृਤੀਯੋऽਯਮਨੁषਙ੍ਗੇਣ ਯਸ੍ਤ੍ਵਯਾ। ਚਤੁਰ੍ਥਂ ਵਿਸ੍ਤਰਾਤ੍ਪਾਦਂ ਸਂਹਾਰਂ ਪਰਿਕੀਰ੍ਤ੍ਤਯ ।। ੩੮.

ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਤੀਜਾ ਭਾਗ ਤੁਸੀਂ ਕ੍ਰਮ ਨਾਲ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ; ਹੁਣ ਚੌਥਾ ਭਾਗ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ, ਸੰਹਾਰ ਬਾਰੇ, ਦੱਸੋ।

ਮਨ੍ਵਨ੍ਤਰਾਣਿ ਸਰ੍ਵਾਣਿ ਪੂਰ੍ਵਾਣ੍ਯੇਵਾਪਰੈਃ ਸਹ। ਸਪ੍ਤਰ੍षੀਣਾਮਥੈਤੇषਾਂ ਸਾਮ੍ਪ੍ਰਤਸ੍ਯਾਨ੍ਤਰੇ ਮਨੋਃ ।। ੩੮.

ਸਾਰੇ ਪੁਰਾਣੇ ਮਨਵੰਤਰ, ਨਵੇਂ ਮਨਵੰਤਰਾਂ ਸਮੇਤ, ਅਤੇ ਸਪਤ-ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਇਸ ਸਮੇਂ ਦੇ ਮਨੁ ਦੇ ਸਮੇਂ ਦੇ—

ਵਿਸ੍ਤਰਾਵਯਵਞ੍ਚੈਵ ਨਿਸਰ੍ਗਸ੍ਯ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ। ਵਿਸ੍ਤਰੇਣਾਨੁਪੂਰ੍ਵ੍ਯਾ ਚ ਸਰ੍ਵਮੇਵ ਬ੍ਰਵੀਹਿ ਮੇ ।। ੩੮.

ਮਹਾਨ ਨਿਸਰਗ ਦੇ ਵਿਸਥਾਰ ਤੇ ਉਸਦੇ ਹਿੱਸਿਆਂ ਦੀ ਵੀ; ਸਭ ਕੁਝ ਕ੍ਰਮ ਤੇ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਮੈਨੂੰ ਦੱਸੋ।

ਸੂਤ ਉਵਾਚ।। ਭਵਤਾਂ ਕਥਯਿष੍ਯਾਮਿ ਸਰ੍ਵਮੇਤਦ੍ਯਥਾਤਥਮ੍। ਪਾਦਂ ਤ੍ਵਿਮਂ ਸਸਂਹਾਰਂ ਚਤੁਰ੍ਥਂ ਮੁਨਿਸਤ੍ਤਮਾਃ ।। ੩੮.

ਸੂਤ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਜਿਵੇਂ ਹੈ, ਠੀਕ ਠੀਕ ਦੱਸਾਂਗਾ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਸਿਰਤਾਜੋ, ਚੌਥਾ ਭਾਗ ਸੰਹਾਰ ਸਮੇਤ।

ਮਨੋਰ੍ਵੈਵਸ੍ਵਤਸ੍ਯੇਮਂ ਸਾਂਪ੍ਰਤਸ੍ਯ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ। ਵਿਸ੍ਤਰੇਣਾਨੁਪੂਰ੍ਵ੍ਯਾ ਚ ਨਿਸਰ੍ਗਂ ਸ਼੍ਰृਣੁਤ ਦ੍ਵਿਜਾਃ ।। ੩੮.

ਹੁਣ, ਦੋਵਾਂ ਵਾਰ ਜਨਮੇ ਹੋਏ ਵਿਦਵਾਨੋ, ਵੈਵਸਵਤ ਮਨੂ, ਜਿਸ ਦੀ ਆਤਮਾ ਵੱਡੀ ਹੈ, ਉਸ ਦੀ ਕਥਾ ਤਫਸੀਲ ਨਾਲ ਤੇ ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਸੁਣੋ।

ਮਨ੍ਵਨ੍ਤਰਾਣਾਂ ਸਂਕ੍ਸ਼ੇਪਂ ਭਵਿष੍ਯੈਃ ਸਹ ਸਪ੍ਤਭਿਃ। ਪ੍ਰਲਯਞ੍ਚੈਵ ਲੋਕਾਨਾਂ ਬ੍ਰੁਵਤੋ ਮੇ ਨਿਬੋਧਤ ।। ੩੮.

ਮੇਰੇ ਕੋਲੋਂ ਮਨਵੰਤਰਾ ਦੀ ਸੰਖੇਪ ਜਾਣਕਾਰੀ, ਅਗਲੇ ਸੱਤ ਮਨਵੰਤਰਾ ਸਮੇਤ, ਅਤੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਲੈ ਦੀ ਵੀ ਕਥਾ ਸੁਣੋ।

ਏਤਾਨ੍ਯੁਕ੍ਤਾਨਿ ਵੈ ਸਮ੍ਯਕ੍ ਸਪ੍ਤਸਪ੍ਤਸੁ ਵੈ ਮਯਾ। ਮਨ੍ਵਨ੍ਤਰਾਣਿ ਸਂਕ੍ਸ਼ੇਪਾਚ੍ਛृਣੁਤਾਨਾਗਤਾਨਿ ਮੇ ।। ੩੮.

ਇਹ ਸੱਤ-ਸੱਤ ਦੇ ਸਮੂਹਾਂ ਵਿੱਚ ਮੈਂ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਦੱਸ ਚੁੱਕਾ ਹਾਂ; ਹੁਣ ਮੇਰੇ ਕੋਲੋਂ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਮਨਵੰਤਰਾ ਦੀ ਸੰਖੇਪ ਕਥਾ ਸੁਣੋ।

ਸਾਵਰ੍ਣਸ੍ਯ ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਮਨੋਰ੍ਵੈਵਸ੍ਵਤਸ੍ਯ ਹ। ਭਵਿष੍ਯਸ੍ਯ ਭਵਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਸਮਾਸਾਤ੍ਤੁ ਨਿਬੋਧਤ ।। ੩੮.

ਵੈਵਸਵਤ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਸਾਵਰਣੀ ਦੇ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਮਨਵੰਤਰਾ ਦੀ ਮੈਂ ਕਥਾ ਦੱਸਾਂਗਾ; ਜੋ ਹੋਵੇਗਾ, ਉਸ ਦੀ ਸੰਖੇਪ ਜਾਣਕਾਰੀ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣੋ।

ਅਨਾਗਤਾਸ਼੍ਚ ਸਪ੍ਤੈਵ ਸ੍ਮृਤਾਸ੍ਤ੍ਵਿਹ ਮਹਰ੍षਯਃ। ਕੌਸ਼ਿਕੋ ਗਾਤਵਸ਼੍ਚੈਵ ਜਾਮਦਗ੍ਨ੍ਯਸ਼੍ਚ ਭਾਰ੍ਗਵਃ ।। ੩੮.

ਇੱਥੇ, ਅਜੇ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਸੱਤ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਯਾਦ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ: ਕੌਸ਼ਿਕ, ਗਾਲਵ, ਜਾਮਦਗਨਯ ਭਾਰਗਵ।

ਦ੍ਵੈਪਾਯਨੋ ਵਸਿष੍ਠਸ਼੍ਚ ਕृਪਃ ਸ਼ਾਰਦ੍ਵਤਸ੍ਤਥਾ। ਆਤ੍ਰੇਯੋ ਦੀਪ੍ਤਿਮਾਂਸ਼੍ਚੈਵ ऋष੍ਯਸ਼੍ਰृਙ੍ਗਸ੍ਤੁ ਕਾਸ਼੍ਯਪਃ ।। ੩੮.

ਦਵੈਪਾਯਨ, ਵਸੀਸ਼ਠ, ਸ਼ਾਰਦਵਤ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਕ੍ਰਿਪ, ਚਮਕਦਾਰ ਆਤਰੇਯ, ਅਤੇ ਰਿਸ਼ਯਸ਼੍ਰਿੰਗ ਕਾਸ਼ਯਪ।

ਭਾਰਦ੍ਵਾਜਸ੍ਤਥਾ ਦ੍ਰੌਣਿਰਸ਼੍ਵਤ੍ਥਾਮਾ ਮਹਾਯਸ਼ਾਃ। ਏਤੇ ਸਪ੍ਤ ਮਹਾਤ੍ਮਾਨੋ ਭਵਿष੍ਯਾਃ ਪਰਮਰ੍षਯਃ ।। ੩੮.

ਭਾਰਦਵਾਜ ਅਤੇ ਦ੍ਰੌਣੀ, ਮਹਾਨ ਯਸ਼ ਵਾਲਾ ਅਸ਼ਵਥਾਮਾ—ਇਹ ਸੱਤ ਵੱਡੇ ਆਤਮਾਂ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਸਮੇਂ ਦੇ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਰਿਸ਼ੀ ਹੋਣਗੇ।

ਸੁਤਪਾ ਸ਼੍ਚਾਮਿਤਾਭਾਸ਼੍ਚ ਸੁਖਾਸ਼੍ਚੈਵ ਗਣਾਸ੍ਤ੍ਰਯਃ। ਤੇषਾਂ ਗਣਾਸ੍ਤੁ ਦੇਵਾਨਾਂ ਏਕੈਕੋ ਵਿਂਸ਼ਕਃ ਸ੍ਮृਤਃ ।। ੩੮.

ਸੁਤਪਸ, ਅਮਿਤਾਭਾਸ ਅਤੇ ਸੁਖਾ—ਇਹ ਤਿੰਨ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਹਨ; ਹਰ ਸਮੂਹ ਵਿੱਚ ਵੀਹ ਦੇਵਤਾ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।