ਉਪਾਧ੍ਯਾਯਸ੍ਤੁ ਦੇਵਾਨਾਂ ਦੇਵਾਪਿਰਭਵਨ੍ਮੁਨਿਃ। ਚ੍ਯਵਨੋऽਸ੍ਯ ਹਿ ਪੁਤ੍ਰਸ੍ਤੁ ਇष੍ਟਕਸ਼੍ਚ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ ।। ੩੭.
ਦੇਵਾਪੀ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਅਧਿਆਪਕ ਤੇ ਰਿਸ਼ੀ ਬਣੇ। ਉਸ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਚਯਵਨ ਤੇ ਇਸ਼ਟਕ, ਦੋਵੇਂ ਵੱਡੇ ਮਨ ਵਾਲੇ ਸਨ।
ਸ਼ਨ੍ਤਨੁਸ੍ਤ੍ਵਭਵਦ੍ਰਾਜਾ ਵਿਦ੍ਵਾਨ੍ ਵੈ ਸ ਮਹਾਭਿषਃ । ਇਮਂ ਚੋਦਾਹਰਨ੍ਤ੍ਯਤ੍ਰ ਸ਼੍ਲੋਕਂ ਪ੍ਰਤਿ ਮਹਾਭਿषਮ੍ ।। ੩੭.
ਸ਼ਾਂਤਨੁ ਰਾਜਾ ਬਣਿਆ, ਗਿਆਨਵਾਨ ਤੇ ਵੱਡਾ ਵੈਦ ਸੀ। ਮਹਾਂਵੈਦ ਬਾਰੇ ਇੱਥੇ ਇਹ ਸ਼ਲੋਕ ਉਚਾਰਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਯਂ ਯਂ ਰਾਜਾ ਸ੍ਪृਸ਼ਤਿ ਵੈ ਜੀਰ੍ਣਂ ਸਮਯਤੋ ਨਰਮ੍। ਪੁਨਰ੍ਯੁਵਾ ਸ ਭਵਤਿ ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਤੇ ਸ਼ਨ੍ਤਨੁਂ ਵਿਦੁਃ ।। ੩੭.
ਜਿਸ ਕਿਸੇ ਬੁੱਢੇ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਰਾਜਾ ਛੂਹ ਲੈਂਦਾ, ਉਹ ਮੁੜ ਨੌਜਵਾਨ ਹੋ ਜਾਂਦਾ। ਇਸ ਕਰਕੇ ਲੋਕ ਸ਼ਾਂਤਨੁ ਨੂੰ ਜਾਣਦੇ ਹਨ।
ਤਤੋऽਸ੍ਯ ਸ਼ਨ੍ਤਨੁਤ੍ਵਂ ਵੈ ਪ੍ਰਜਾਸ੍ਵਿਹ ਪਰਿਸ਼੍ਰੁਤਮ੍। ਸ ਉਪਯੇਮੇ ਧਰ੍ਮ੍ਮਾਤ੍ਮਾ ਸ਼ਨ੍ਤਨੁ ਰ੍ਜਾਹ੍ਨਵੀਂ ਨृਪਃ ।। ੩੭.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸ਼ਾਂਤਨੁ ਦੀ ਸ਼ੋਹਰਤ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਫੈਲ ਗਈ। ਉਹ ਧਰਮ ਵਾਲਾ ਰਾਜਾ ਸ਼ਾਂਤਨੁ ਜਹਨਵੀ ਨੂੰ ਵਿਆਹ ਲੈ ਆਇਆ।
ਤਸ੍ਯਾਂ ਦੇਵਵ੍ਰਤਂ ਭੀष੍ਮਂ ਪੁਤ੍ਰਂ ਸੋऽਜਨਯਤ੍ਪ੍ਰਭੁਃ । ਸ ਚ ਭੀष੍ਮ ਇਤਿ ਖ੍ਯਾਤਃ ਪਾਣ੍ਡਵਾਨਾਂ ਪਿਤਾਮਹਃ ।। ੩੭.
ਉਸ ਤੋਂ ਦੇਵਵ੍ਰਤ ਨਾਮ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਹੋਇਆ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਭੀਸ਼ਮ ਆਖਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਭੀਸ਼ਮ ਪਾਂਡਵਾਂ ਦਾ ਦਾਦਾ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਕਾਲੇ ਵਿਚਿਤ੍ਰਵੀਰ੍ਯਨ੍ਤੁ ਸ਼ਨ੍ਤਨੁ ਰ੍ਜਨਯਤ੍ਸੁਤਮ੍। ਸ਼ਨ੍ਤਨੋਰ੍ਦਯਿਤਂ ਪੁਤ੍ਰਂ ਪ੍ਰਜਾਹਿਤਕਰਮ੍ਪ੍ਰਭੁਮ੍। ਕृष੍ਣਦ੍ਵੈਪਾਯਨਸ਼੍ਚੈਵ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰੇ ਵੈਚਿਤ੍ਰਵੀਰ੍ਯਕੇ ।। ੩੭.
ਕੁਝ ਸਮੇਂ ਬਾਅਦ ਸ਼ਾਂਤਨੁ ਨੇ ਵਿਚਿਤ੍ਰਵੀਰਯ ਨਾਮ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਜਣਿਆ, ਜੋ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਭਲਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਸੀ। ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਦ੍ਵੈਪਾਇਨ ਨੇ ਵੀ ਵਿਚਿਤ੍ਰਵੀਰਯ ਦੀ ਵੰਸ-ਭੂਮੀ 'ਚ ਪੁੱਤਰ ਪੈਦਾ ਕੀਤੇ।
ਧृਤਰਾष੍ਟ੍ਰਞ੍ਚ ਪਾਣ੍ਡੁਞ੍ਚ ਵਿਦੁਰਞ੍ਚਾਪ੍ਯਜੀਜਨਤ੍। ਧृਤਰਾष੍ਟ੍ਰਾਤ੍ਤੁ ਗਾਨ੍ਧਾਰੀ ਪੁਤ੍ਰਾਣਾਂ ਸੁषੁਵੇ ਸ਼ਤਮ੍ ।। ੩੭.
ਉਹਨਾਂ ਤੋਂ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ, ਪਾਂਡੂ ਤੇ ਵਿਦੁਰ ਪੈਦਾ ਹੋਏ। ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਤੋਂ ਗਾਂਧਾਰੀ ਨੇ ਸੌ ਪੁੱਤਰ ਜਣੇ।
ਤੇषਾਂ ਦੁਰ੍ਯੋਧਨੋ ਜ੍ਯੇष੍ਠਃ ਸਰ੍ਵ੍ਵਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਸ੍ਯ ਸ ਪ੍ਰਭੁਃ। ਮਾਦ੍ਰੀ ਰਾਜ੍ਞੀ ਪृਥਾ ਚੈਵ ਪਾਣ੍ਡੋਰ੍ਭਾਰ੍ਯੇ ਬਭੂਵਤੁਃ ।। ੩੭.
ਉਹਨਾਂ ਵਿਚੋਂ ਦੁਰਯੋਧਨ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਸੀ ਤੇ ਸਾਰੇ ਕਸ਼ਤਰੀਆਂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਸੀ। ਮਾਦਰੀ ਤੇ ਪ੍ਰਿਥਾ, ਪਾਂਡੂ ਦੀਆਂ ਦੋ ਵਹੁਟੀਆਂ ਸਨ।
ਦੇਵਦਤ੍ਤਾਃ ਸੁਤਾਸ੍ਤਾਭ੍ਯਾਂ ਪਾਣ੍ਡੋਰਰ੍ਥੇ ਵਿਜਜ੍ਞਿਰੇ। ਧਰ੍ਮ੍ਮਾਦ੍ਯੁਧਿष੍ਠਿਰੋ ਜਜ੍ਞੇ ਵਾਯੋਰ੍ਜਜ੍ਞੇ ਵृਕੋਦਰਃ ।। ੩੭.
ਉਹ ਦੋਵਾਂ ਤੋਂ ਪਾਂਡੂ ਲਈ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਦਾਤ ਨਾਲ ਪੁੱਤਰ ਪੈਦਾ ਹੋਏ। ਧਰਮ ਤੋਂ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਤੇ ਵਾਯੂ ਤੋਂ ਵ੍ਰਿਕੋਦਰ (ਭੀਮ) ਜਣਿਆ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਦ੍ਧਨਞ੍ਜਯੋ ਜਜ੍ਞੇ ਸ਼ਕ੍ਰਤੁਲ੍ਯਪਰਾਕ੍ਰਮਃ। ਅਸ਼੍ਵਿਭ੍ਯਾਂ ਸਹ ਦੇਵਸ਼੍ਚ ਨਕੁਲਸ਼੍ਚਾਪਿ ਮਾਦ੍ਰਿਜੌ ।। ੩੭.
ਇੰਦਰ ਤੋਂ ਧਨੰਜੈ (ਅਰਜੁਨ) ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ, ਜਿਸ ਦੀ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਸੀ। ਅਸ਼ਵਿਨੀ ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੋਂ ਮਾਦਰੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨਕੁਲ ਤੇ ਸਹਦੇਵ ਹੋਏ।
ਪਞ੍ਚੈਵ ਪਾਣ੍ਡਵੇਭ੍ਯਸ਼੍ਚ ਦ੍ਰੌਪਦ੍ਯਾਂ ਜਜ੍ਞਿਰੇ ਸੁਤਾਃ। ਦ੍ਰੌਪਦ੍ਯਜਨਯਜ੍ਜ੍ਯੇष੍ਠਂ ਸ਼੍ਰੁਤਿਵਿਦ੍ਧਂ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਾਤ੍ ।। ੩੭.
ਪਾਂਡਵਾਂ ਤੋਂ ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਦੇ ਪੰਜ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ। ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਨੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਪੁੱਤਰ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਤੋਂ ਸ਼੍ਰੁਤਵਿਧ ਪੈਦਾ ਕੀਤਾ।
ਹਿਡਮ੍ਬਾ ਭੀਮਸੇਨਾਤ੍ਤੁ ਜਜ੍ਞੇ ਪੁਤ੍ਰਂ ਘਟੋਤ੍ਕਚਮ੍। ਕਾਸ਼੍ਯਾਃ ਪੁਨਰ੍ਭੀਮਸੇਨਾਜ੍ਜਜ੍ਞੇ ਸਰ੍ਵ੍ਵਵृਕਂ ਸੁਤਮ੍ ।। ੩੭.
ਭੀਮਸੇਨ ਤੇ ਹਿਡਿੰਬਾ ਤੋਂ ਘਟੋਤਕਚ ਪੁੱਤਰ ਹੋਇਆ। ਫਿਰ ਭੀਮਸੇਨ ਤੇ ਕਾਸ਼ਿਆ ਤੋਂ ਸਰਵਵ੍ਰਿਕ ਪੁੱਤਰ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ।
ਸੁਹੋਤ੍ਰਂ ਵਿਜਯਾ ਮਾਦ੍ਰੀ ਸਹਦੇਵਾਦਜਾਯਤ। ਕਰੇਮਤ੍ਯਾਨ੍ਤੁ ਵੈਦ੍ਯਾਯਾਂ ਨਿਰਮਿਤ੍ਰਸ੍ਤੁ ਲਾਙ੍ਗਲਿਃ ।। ੩੭.
ਵਿਜਯਾ, ਜੋ ਮਾਦਰੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸੀ, ਉਸ ਤੋਂ ਸੁਹੋਤ੍ਰ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ। ਸਹਦੇਵ ਤੇ ਵਿਦੇਹਾ ਤੋਂ ਨਿਰਮਿਤ੍ਰ ਤੇ ਲਾਂਗਲੀ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ।
ਸੁਭਦ੍ਰਾਯਾਂ ਰਥੀ ਪਾਰ੍ਥਾਦਭਿਮਨ੍ਯੁਰਜਾਯਤ। ਉਤ੍ਤਰਾਯਾਨ੍ਤੁ ਵੈਰਾਟ੍ਯਾਂ ਪਰਿਕ੍ਸ਼ਿਦਭਿਮਨ੍ਯੁਜਃ ।। ੩੭.
ਪਾਰਥ ਤੇ ਸੁਭਦਰਾ ਤੋਂ ਰਥੀ ਅਭਿਮਨਯੁ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ। ਅਭਿਮਨਯੁ ਤੇ ਵਿਰਾਟ ਦੀ ਧੀ ਉੱਤਰਾ ਤੋਂ ਪਰੀਕਸ਼ਿਤ ਜਣਿਆ।
ਪਰਿਕ੍ਸ਼ਿਤਸ੍ਤੁ ਦਾਯਾਦੋ ਰਾਜਾਸੀਜ੍ਜਨਮੇਜਯਃ। ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨ੍ ਸ੍ਥਾਪਯਾਮਾਸ ਸ ਵੈ ਵਾਜਸਨੇਯਿਕਾਨ੍ ।। ੩੭.
ਪਰੀਕਸ਼ਿਤ ਦਾ ਵਾਰਸ ਰਾਜਾ ਜਨਮੇਜਯ ਬਣਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਵਾਜਸਨੇਈ ਪਰੰਪਰਾ ਵਾਲੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਟਿਕਾਇਆ।
ਅਸਪਤ੍ਨਂ ਤਦਾਮਰ੍षਾਦ੍ਵੈਸ਼ਮ੍ਪਾਯਨ ਏਵ ਤੁ। ਨ ਸ੍ਥਾਸ੍ਯਤੀਹ ਦੁਰ੍ਬੁਦ੍ਧੇ ਤਵੈਤਦ੍ਵਚਨਂ ਭੁਵਿ ।। ੩੭.
ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ ਵੈਸ਼ੰਪਾਯਨ ਨੇ ਆਖਿਆ, 'ਮੂਰਖ, ਤੇਰਾ ਇਹ ਬਚਨ ਧਰਤੀ ਤੇ ਬਿਨਾ ਵਿਰੋਧੀ ਦੇ ਨਹੀਂ ਰਹੇਗਾ।'
ਯਾਵਤ੍ਸ੍ਥਾ ਸ੍ਯਾਮ੍ਯਹਂ ਲੋਕੇ ਤਾਵਨ੍ਨੈਤਤ੍ਪ੍ਰਸ਼ਸ੍ਯਤੇ। ਅਭਿਤਃ ਸਂਸ੍ਥਿਤਸ਼੍ਚਾਪਿ ਤਤਃ ਸ ਜਨਮੇਜਯਃ ।। ੩੭.
ਜਦ ਤਕ ਮੈਂ ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਹਾਂ, ਇਹ ਕੰਮ ਕਿਸੇ ਵਲੋਂ ਵਧਾਈ ਨਹੀਂ ਜਾਵੇਗੀ। ਮੇਰੇ ਜਾਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਵੀ, ਜਨਮੇਜਯ ਲਈ ਵੀ ਇਹੋ ਜਿਹਾ ਸੀ।
ਪੌਰ੍ਣਮਾਸ੍ਯੇਨ ਹਵਿषਾ ਦੇਵਮਿष੍ਟ੍ਵਾ ਪ੍ਰਜਾਪਤਿਮ੍। ਵਿਜ੍ਞਾਯ ਸਂਸ੍ਥਿਤੋऽਪਸ਼੍ਯਤ੍ਤਦ੍ਵਧੀष੍ਟਾਂ ਵਿਭੋਰ੍ਮਖੇ ।। ੩੭.
ਪੂਰਨਮਾਸੀ ਦੇ ਦਿਨ ਹਵਨ ਕਰਕੇ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ। ਸਮਝ ਕੇ, ਉਹ ਚਲਿਆ ਗਿਆ ਤੇ ਵੇਖਿਆ ਕਿ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਯਜਨਾ ਵਿੱਚ ਨਾਸ ਹੋਇਆ।
ਪਰਿਕ੍ਸ਼ਿਤ੍ਤਨਯਸ਼੍ਵਾਪਿ ਪੌਰਵੋ ਜਨਮੇਜਯਃ । ਦ੍ਵਿਰਸ਼੍ਵਮੇਧਮਾਹृਤ੍ਯ ਤਤੋ ਵਾਜਸਨੇਯਕਮ੍ । ਪ੍ਰਵਰ੍ਤ੍ਤਯਿਤ੍ਵਾ ਤਦ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮ ਤ੍ਰਿਖਰ੍ਵ੍ਵੀ ਜਨਮੇਜਯਃ ।। ੩੭.
ਪਰਿਕਸ਼ਿਤ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਪੌਰਵ ਜਨਮੇਜਯ, ਦੋ ਵਾਰੀ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਜਨਾ ਕਰਕੇ ਵਾਜਸਨੇਈ ਪਰੰਪਰਾ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕੀਤੀ। ਤਿੰਨ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਜਨਾ ਕਰਕੇ, ਜਨਮੇਜਯ ਨੇ ਉਹ ਬ੍ਰਹਮਾ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤਾ।
ਖਰ੍ਵ੍ਵਮਸ਼੍ਵਕਮੁਖ੍ਯਾਨਾਂ ਖਰ੍ਵ੍ਵਮਙ੍ਗਨਿਵਾਸਿਨਾਮ੍। ਸਰ੍ਵ੍ਵਞ੍ਚ ਮਧ੍ਯਦੇਸ਼ਾਨਾਂ ਤ੍ਰਿਖਰ੍ਵ੍ਵੀ ਜਨਮੇਜਯਃ । ਵਿषਾਦਾਦ੍ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੈਃ ਸਾਰ੍ਦ੍ਧਮਭਿਸ਼ਸ੍ਤਃ ਕ੍ਸ਼ਯਂ ਯਯੌ ।। ੩੭.
ਤਿੰਨ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਜਨਾ ਕਰਕੇ, ਜਨਮੇਜਯ ਨੇ ਮੁੱਖ ਘੋੜਿਆਂ ਨੂੰ, ਮਹਿਲਾਵਾਂ ਨੂੰ, ਤੇ ਮੱਧ ਦੇਸ਼ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਘਟਾ ਦਿੱਤਾ। ਦੁਖੀ ਹੋ ਕੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਵਲੋਂ ਸ਼ਾਪ ਮਿਲਿਆ ਤੇ ਉਹ ਆਪਣੇ ਅੰਤ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚਿਆ।
ਤਸ੍ਯ ਪੁਤ੍ਰਃ ਸ਼ਤਨੀਕੋ ਬਲਵਾਨ੍ ਸਤ੍ਯਵਿਕ੍ਰਮਃ । ਤਤਃ ਸੁਤਂ ਸ਼ਤਾਨੀਕਂ ਵਿਪ੍ਰਾਸ੍ਤਮਭ੍ਯषੇਚਯਤ੍ ।। ੩੭.
ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸ਼ਤਨੀਕੋ ਸੀ, ਜੋ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਤੇ ਸੱਚਾ ਵੀਰ ਸੀ। ਫਿਰ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਸ਼ਤਨੀਕੋ ਨੂੰ ਰਾਜ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਕੀਤਾ।
ਪੁਤ੍ਰੋऽਸ਼੍ਵਮੇਧ ਦਤ੍ਤੋऽਭੂਚ੍ਛਤਾਨੀਕਸ੍ਯ ਵੀਰ੍ਯ੍ਯਵਾਨ੍। ਪੁਤ੍ਰੋऽਸ਼੍ਵਮੇਧਦਤ੍ਤਾਦ੍ਵੈ ਜਾਤਃ ਪਰਪੁਰਂਜਯਃ ।। ੩੭.
ਸ਼ਤਨੀਕੋ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਅਸ਼ਵਮੇਧਦੱਤ ਸੀ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਸੀ। ਅਸ਼ਵਮੇਧਦੱਤ ਤੋਂ ਪਰਾਪੁਰੰਜਯਾ ਜਨਮਿਆ।
ਅਧਿਸਾਮਕृष੍ਣੋ ਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਾ ਸਾਮ੍ਪ੍ਰਤੋऽਯਂ ਮਹਾਯਸ਼ਾਃ। ਯਸ੍ਮਿਨ੍ ਪ੍ਰਸ਼ਾਸਤਿ ਮਹੀਂ ਯੁष੍ਮਾਭਿਰਿਦਮਾਹृਤਮ੍ ।। ੩੭.
ਅਧਿਸਾਮਕ੍ਰਿਸ਼ਣ, ਜੋ ਧਰਮਵਾਨ ਤੇ ਮਹਾਨ ਯਸ਼ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਹੁਣ ਰਾਜ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਉਸ ਦੇ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਤੁਸੀਂ ਇਹ ਕੰਮ ਪੂਰਾ ਕੀਤਾ ਹੈ।
ਦੁਰਾਪਂ ਦੀਰ੍ਘਸਤ੍ਰਂ ਵੈ ਤ੍ਰੀਣਿ ਵਰ੍षਾਣਿ ਦੁਸ਼੍ਚਰਮ੍। ਵਰ੍षਦ੍ਵਯਂ ਕੁਰੁਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰੇ ਦृषਦ੍ਵਤ੍ਯਾਂ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਾਃ ।। ੩੭.
ਇਹ ਔਖਾ ਤੇ ਲੰਮਾ ਯਜਨਾ, ਜੋ ਤਿੰਨ ਸਾਲ ਚੱਲੀ, ਦੋ ਸਾਲ ਕੁਰੁਕਸ਼ੇਤਰ ਤੇ ਦ੍ਰਿਸ਼ਦਵਤੀ ਵਿੱਚ ਹੋਈ, ਹੇ ਉੱਤਮ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ।
ऋषਯ ਊਚੁਃ ।। ਸ਼੍ਰੋਤੁਂ ਭਵਿष੍ਯਮਿਚ੍ਛਾਮਃ ਪ੍ਰਜਾਨਾਂ ਵੈ ਮਹਾਮਤੇ । ਸੂਤ ਸਾਰ੍ਦ੍ਧਂ ਨृਪੈਰ੍ਭਾਵ੍ਯਂ ਵ੍ਯਤੀਤਂ ਕੀਰ੍ਤ੍ਤਿਤਂ ਤ੍ਵਯਾ ।। ੩੭.
ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਹੇ ਮਹਾਨ ਬੁਧੀ ਵਾਲੇ, ਸੂਤ ਜੀ, ਅਸੀਂ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਾਂ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਭਵਿੱਖ ਬਾਰੇ ਦੱਸੋ, ਰਾਜਿਆਂ ਸਮੇਤ, ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਪਿਛਲਾ ਵਰਣਨ ਕੀਤਾ।
ਯਤ੍ਤੁ ਸਂਸ੍ਥਾਸ੍ਯਤੇ ਕृਤ੍ਯਮੁਤ੍ਪਤ੍ਸ੍ਯਨ੍ਤਿ ਚੇ ਯੇ ਨृਪਾਃ। ਵਰ੍षਾਗ੍ਰਤੋऽਪਿ ਪ੍ਰਬ੍ਰੂਹਿ ਨਾਮਤਸ਼੍ਚੈਵ ਤਾਨ੍ਨृਪਾਨ੍ ।। ੩੭.
ਜੋ ਭਵਿੱਖ ਵਿੱਚ ਹੋਵੇਗਾ, ਜੋ ਰਾਜੇ ਉਤਪੰਨ ਹੋਣਗੇ, ਉਹ ਵੀ ਦੱਸੋ। ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਨਾਂ ਵੀ ਦੱਸੋ, ਜੋ ਕਈ ਸਾਲਾਂ ਬਾਅਦ ਆਉਣਗੇ।
ਕਾਲਂ ਯੁਗਪ੍ਰਮਾਣਞ੍ਚ ਗੁਣਦੋषਾਨ੍ ਭਵਿष੍ਯਤਃ। ਸੁਖਦੁਃਖੇ ਪ੍ਰਜਾਨਾਞ੍ਚ ਧਰ੍ਮਤਃ ਕਾਮਤੋऽਰ੍ਥਤਃ ।। ੩੭.
ਕਾਲ, ਯੁਗਾਂ ਦੀ ਮਾਪ, ਭਵਿੱਖ ਦੇ ਗੁਣ ਤੇ ਔਗੁਣ, ਤੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸੁਖ-ਦੁਖ ਧਰਮ, ਕਾਮ ਤੇ ਧਨ ਦੇ ਹਿਸਾਬ ਨਾਲ ਵੀ ਦੱਸੋ।
ਏਤਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਪ੍ਰਸਙ੍ਖ੍ਯਾਯ ਪृਚ੍ਛਤਾਂ ਬ੍ਰੂਹਿ ਤਤ੍ਵਤਃ। ਸ ਏਵਮੁਕ੍ਤੋ ਮੁਨਿਭਿਃ ਸੂਤੋ ਬੁਦ੍ਧਿਮਤਾਂ ਵਰਃ। ਆਚਚਕ੍ਸ਼ੇ ਯਥਾਵृਤ੍ਤਂ ਯਥਾਦृष੍ਟਂ ਯਥਾਸ਼੍ਰੁਤਮ੍ ।। ੩੭.
ਇਹ ਸਭ ਵਿਚਾਰ ਕੇ, ਸੱਚ ਸੱਚ ਦੱਸੋ ਜਿਵੇਂ ਅਸੀਂ ਪੁੱਛਦੇ ਹਾਂ। ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵਲੋਂ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪੁੱਛੇ ਜਾਣ ਤੇ, ਸੂਤ, ਜੋ ਬੁਧੀ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸੀ, ਜਿਵੇਂ ਹੋਇਆ, ਜਿਵੇਂ ਵੇਖਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਸੁਣਿਆ, ਉਹ ਸਭ ਵਰਣਨ ਕੀਤਾ।
ਯਥਾ ਮੇ ਕੀਰ੍ਤ੍ਤਿਤਂ ਸਰ੍ਵਂ ਵ੍ਯਾਸੇਨਾਦ੍ਭੁਤਕਰ੍ਮ੍ਮਣਾ। ਭਾਵ੍ਯਂ ਕਲਿਯੁਗਞ੍ਚੈਵ ਤਥਾ ਮਨ੍ਵਨ੍ਤਰਾਣਿ ਤੁ ।। ੩੭.
ਜਿਵੇਂ ਵਿਅਾਸ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਸਭ ਕੁਝ ਦੱਸਿਆ, ਜੋ ਅਚੰਭੇ ਵਾਲਾ ਕਰਮ ਕਰਦਾ ਸੀ, ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਲਿਜੁਗ ਤੇ ਮਨਵੰਤਰਾ ਬਾਰੇ ਵੀ।
ਅਨਾਗਤਾਨਿ ਸਰ੍ਵਾਣਿ ਬ੍ਰੁਵਤੋ ਮੇ ਨਿਬੋਧਤ। ਅਤ ਊਰ੍ਦ੍ਧ੍ਵਂ ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਭਵਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਵृਪਾਸ੍ਤੁ ਯੇ ।। ੩੭.
ਮੇਰੇ ਕੋਲੋਂ ਉਹ ਸਭ ਸੁਣੋ ਜੋ ਅਜੇ ਆਉਣਾ ਹੈ। ਹੁਣ ਤੋਂ ਅੱਗੇ, ਮੈਂ ਉਹ ਰਾਜੇ ਦੱਸਾਂਗਾ ਜੋ ਭਵਿੱਖ ਵਿੱਚ ਹੋਣਗੇ।